Թանահատ-Գլաձոր (տեղադրությունը, պեղումները, վիմագիր արձանագրությունները)

Informatics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կադրերի վերաբերյալ տեղեկատվական բազայի հիման վրա ռիսկային խմբերի տեղայնացման և կանխատեսման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել տվյալների հավաքագրման, համակարգման և վերլուծության այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան կադրային տեղեկատվության հիման վրա բացահայտել որոշակի չափանիշների համապատասխանող խմբեր և կանխատեսել հնարավոր ռիսկային իրավիճակների առաջացումը։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են կադրերի վերաբերյալ տվյալների բազաների կառուցվածքը, տվյալների պահպանման և մշակման սկզբունքները, տեղեկատվության դասակարգման մեթոդները և անհրաժեշտ ցուցանիշների առանձնացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ալգորիթմների և վերլուծական մեթոդների կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է տվյալների մեծ զանգվածից հայտնաբերել օրինաչափություններ, առանձնացնել նմանատիպ բնութագրերով խմբեր և գնահատել տարբեր գործոնների հնարավոր ազդեցությունը ռիսկի ձևավորման վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տվյալների բազայի նախագծում, տեղեկատվության նախնական մշակում, դասակարգման և կանխատեսման մոդելների մշակում, ինչպես նաև ստացված արդյունքների ճշգրտության և արդյունավետության գնահատում։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև համակարգի կիրառման տարբեր սցենարներ՝ կադրային ռեսուրսների կառավարման, աշխատակիցների շարժի, մասնագիտական համապատասխանության, աշխատանքային կայունության կամ կազմակերպության համար կարևոր այլ ցուցանիշների կանխատեսման նպատակով։ Մշակվող մեթոդների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ կառավարման գործընթացներում ավելի արագ բացահայտել հնարավոր ռիսկերը, կատարել տվյալահեն վերլուծություն և աջակցել հիմնավորված կառավարչական որոշումների ընդունմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կազմակերպությունների կադրային կառավարման և տեղեկատվական համակարգերի զարգացման համար՝ նպաստելով կադրային տվյալների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, ռիսկերի կանխատեսմանը և մարդկային ռեսուրսների կառավարման գործընթացների կատարելագործմանը։

Literature

«Հեղնար աղբյուր»-ը ընդգրկում է հայ գրականության հարուստ ու բազմաբնույթ դրսևորումները, ընթերցողին ներկայացնում է գրական ստեղծագործությունների վերլուծություն, պատմական ու մշակութային համատեքստում։ Աշխատությունը համադրում է քննադատական, վերլուծական և պատմագիտական մոտեցումներ, բացահայտելով հեղինակների ոճերը, թեմաները և ժամանակաշրջանների ազդեցությունները։ Հիմնական թեմաները․ Հայ գրականության պատմություն և զարգացման ընթացք Գրական և ստեղծագործական տարբեր ուղղություններ Ժանրերի, ոճերի և թեմաների վերլուծություն Գրական քննադատություն և մշակութային համատեքստ Գրողների ներդրումը հայ մշակույթի ու ինքնության պահպանման գործում Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի և խոր վերլուծություն հայ գրականության համար Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և գրական սիրահարների համար Միավորում է պատմական, քննադատական և վերլուծական մոտեցումները Ներկայացնում է հեղինակների ստեղծագործությունների հիմնական առանձնահատկությունները և ազդեցությունը

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտմանը և վերլուծությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն երաժշտական միջոցների, արտահայտչական սկզբունքների և ոճական հատկանիշների վրա, որոնց միջոցով ձևավորվել ու զարգացել է տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողությունը։ Ուսումնասիրության հիմքում ժողովրդական և մասնագիտացված երաժշտական ստեղծագործության փոխհարաբերության գաղափարն է, քանի որ միջնադարյան երաժշտական մշակույթում այս երկու ոլորտները հաճախ գոյություն են ունեցել սերտ փոխազդեցության պայմաններում։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթը կարող էր ծառայել որպես մեղեդիական, ռիթմական և ինտոնացիոն նյութի աղբյուր, իսկ մասնագիտական ստեղծագործությունը այդ նյութը վերամշակել, համակարգել և ենթարկել ավելի բարդ գեղարվեստական ու կառուցվածքային սկզբունքների։ «Ժողովդապրոֆեսիոնալ» երաժշտական ստեղծագործության ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել միջնադարյան երաժշտական մշակույթը ոչ միայն որպես ծիսական կամ եկեղեցական արվեստի պատմություն, այլև որպես աշխարհիկ և ժողովրդական ավանդույթների հետ փոխազդող բազմաշերտ համակարգ։ Այս միջավայրում ձևավորվող ստեղծագործությունները կարող էին արտահայտել հասարակության կենցաղը, աշխարհայացքը, զգացմունքները, սոցիալական հարաբերությունները և պատմական հիշողությունը։ Երաժշտական լեզվի ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը մեղեդիական մտածողությունն է։ Միջնադարյան ստեղծագործություններում մեղեդու կառուցվածքը կարող է արտահայտվել որոշակի ինտոնացիոն դարձվածքների, ձայնակարգային հարաբերությունների, կրկնությունների, աստիճանական զարգացումների և մեղեդիական հանգուցալուծումների միջոցով։ Այս տարրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կազմակերպվել է երաժշտական հնչյունային նյութը։ Ձայնակարգային համակարգը նույնպես կարևոր դեր ունի երաժշտական լեզվի բնութագրման գործում։ Ձայնակարգերի ընտրությունը, դրանց ներսում հնչյունների փոխհարաբերությունները և կայուն ու անկայուն հենակետերի ձևավորումը որոշում են ստեղծագործության ընդհանուր հնչերանգային բնույթը։ Միջնադարյան երաժշտության ուսումնասիրության ժամանակ այդ հարաբերությունները կարևոր են հատկապես այն պատճառով, որ ժամանակակից տոնալ համակարգի հասկացությունները միշտ չէ, որ կարող են ամբողջությամբ փոխանցվել ավելի վաղ երաժշտական մտածողությանը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել նյութը տվյալ մշակույթի և ժամանակաշրջանի երաժշտական համակարգի ներքին տրամաբանության շրջանակում։ Լեզվաոճական առանձնահատկությունների կարևոր բաղադրիչ է նաև ռիթմական կազմակերպվածությունը։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների հետ կապված ստեղծագործություններում ռիթմը կարող է կապված լինել խոսքի, շարժման, աշխատանքի, պարի կամ ծիսական գործողության բնույթի հետ։ Ռիթմական կրկնությունները, չափային կառույցները, շեշտադրումների հարաբերությունները և ժամանակային կազմակերպման տարբեր ձևերը ստեղծում են ստեղծագործության յուրահատուկ արտահայտչական կերպարը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է երաժշտական ժամանակը կազմակերպվել միջնադարյան ստեղծագործության մեջ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև երաժշտական ձևի ուսումնասիրությունը։ Ստեղծագործության ներքին կառուցվածքը կարող է հիմնված լինել կրկնվող բաժինների, երկմաս կամ բազմամաս կառուցվածքների, մեղեդիական դարձվածքների հաջորդականության և թեմատիկ նյութի զարգացման վրա։ Ձևային կազմակերպվածության վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ստեղծագործողը կառուցում երաժշտական միտքը և ինչ միջոցներով է ապահովում ամբողջականության զգացումը։ Ժողովրդական ավանդույթի ազդեցության դեպքում ձևային կառուցվածքը կարող է սերտորեն կապված լինել բանավոր փոխանցման և հիշողության մեխանիզմների հետ, քանի որ կրկնությունը և կառուցվածքային պարզությունը նպաստում են ստեղծագործության պահպանմանն ու փոխանցմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ինտոնացիոն բառապաշարի քննությունը։ Առանձին մեղեդիական դարձվածքներ, ռիթմական ձևեր կամ հնչերանգային շարժումներ կարող են կրկնվել տարբեր ստեղծագործություններում՝ ձևավորելով տվյալ մշակութային միջավայրին բնորոշ երաժշտական լեզու։ Այդպիսի ինտոնացիոն միավորների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ստեղծագործություններ և պարզել դրանց միջև եղած ընդհանուր հատկանիշները։ Միաժամանակ հնարավոր է ուսումնասիրել անհատական և ավանդական սկզբունքների փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով է ստեղծագործողը հետևում կայացած երաժշտական մոդելներին և որքանով է դրանք վերափոխում։ Միջնադարյան երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության մեջ մեծ նշանակություն ունի բանավոր և գրավոր ավանդույթների հարաբերակցությունը։ Երաժշտական նյութի բանավոր փոխանցումը ենթադրում է որոշակի փոփոխականություն․ նույն ստեղծագործությունը տարբեր կատարողների կամ տարբեր միջավայրերի պայմաններում կարող էր ունենալ տարբեր մեղեդիական, ռիթմական կամ կառուցվածքային դրսևորումներ։ Գրավոր արձանագրումը, ընդհակառակը, փորձում է ֆիքսել երաժշտական նյութի որոշակի տարբերակ։ Այս հանգամանքը պետք է հաշվի առնել միջնադարյան երաժշտական աղբյուրների վերլուծության ժամանակ, քանի որ պահպանված գրառումը կարող է ներկայացնել ոչ թե ստեղծագործության միակ և անփոփոխ ձևը, այլ դրա պատմական տարբերակներից մեկը։ Կարևոր է նաև երաժշտության և խոսքի փոխհարաբերությունը։ Եթե ստեղծագործությունը կապված է բանաստեղծական կամ ծիսական տեքստի հետ, երաժշտական լեզվի կառուցվածքը կարող է պայմանավորված լինել բառերի շեշտադրությամբ, վանկային կառուցվածքով և բովանդակային տրամաբանությամբ։ Մեղեդու շարժումը, ռիթմը և ձևային բաժանումները կարող են համապատասխանել խոսքի կառուցվածքին՝ ստեղծելով երաժշտական և բանավոր արտահայտության միասնական համակարգ։ Այսպիսի փոխհարաբերությունը հատկապես կարևոր է երգային ստեղծագործությունների լեզվաոճական բնութագրման համար։ Ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտական մտածողության փոխազդեցությունը կարող է դրսևորվել նաև մեղեդիների կառուցման սկզբունքներում։ Ժողովրդական ավանդույթից փոխանցված ինտոնացիոն ձևերը կարող էին ենթարկվել մասնագիտական մշակման՝ ստանալով ավելի բարդ կառուցվածք կամ նոր գործառույթ։ Մյուս կողմից, մասնագիտական երաժշտության որոշ տարրեր կարող էին ներթափանցել ժողովրդական միջավայր և հետագայում վերածվել ավանդական երաժշտական նյութի։ Այս փոխադարձ գործընթացը ցույց է տալիս, որ ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտությունը անհրաժեշտ է դիտարկել ոչ թե որպես միմյանցից մեկուսացված համակարգեր, այլ որպես փոխազդող մշակութային ոլորտներ։ Հետազոտության պատմամշակութային նշանակությունն այն է, որ երաժշտական լեզուն դիտարկվում է որպես տվյալ հասարակության աշխարհայացքի արտահայտման միջոց։ Երաժշտության մեջ պահպանված ինտոնացիոն, ռիթմական և ձևային առանձնահատկությունները կարող են վկայել հասարակության գեղագիտական նախասիրությունների, ծիսական պատկերացումների, սոցիալական կյանքի և մշակութային կապերի մասին։ Հետևաբար երաժշտագիտական վերլուծությունը կարող է լրացնել միջնադարյան հասարակության վերաբերյալ պատմական և մշակութաբանական ուսումնասիրությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև միջնադարյան երաժշտական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրության անհրաժեշտությամբ։ Այդ ժառանգության մի մասը պահպանվել է գրավոր աղբյուրներում, մյուս մասը՝ բանավոր ավանդության միջոցով, իսկ որոշ նյութեր հասանելի են միայն հետագա գրառումների և համեմատական ուսումնասիրությունների շնորհիվ։ Երաժշտական լեզվի և ոճի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները համադրել և վերականգնել երաժշտական մշակույթի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես բարդ և բազմաշերտ երևույթ, որի լեզվաոճական համակարգը ձևավորվել է ժողովրդական ավանդույթի, մասնագիտական երաժշտական մտածողության, բանավոր փոխանցման և պատմամշակութային միջավայրի փոխազդեցության արդյունքում։ Մեղեդիական, ձայնակարգային, ռիթմական, ձևային և ինտոնացիոն առանձնահատկությունների համակողմանի քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողության յուրահատկությունները և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան երաժշտական ժառանգության զարգացման մասին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ստանդարտացման օբյեկտների չափագիտական ապահովման որակի կառավարման համակարգի հիմքերի ուսումնասիրությանը և մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են չափումների միասնականության, ճշտության և հուսալիության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև չափագիտական ապահովման դերը ստանդարտների, տեխնիկական պահանջների և համապատասխանության գնահատման գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում են չափման միջոցների, չափման մեթոդների, չափագիտական նորմերի և վերահսկողության գործընթացների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը վերջնական արդյունքների որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չափագիտական ապահովման գործընթացների կառավարմանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը և հնարավոր շեղումների ժամանակին հայտնաբերմանն ու կանխարգելմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են որակի կառավարման համակարգի կառուցվածքը, դրա հիմնական գործառույթները, վերահսկման և գնահատման մեխանիզմները, ինչպես նաև ստանդարտացման օբյեկտների առանձնահատկություններին համապատասխան կառավարման մոտեցումների ձևավորման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում չափագիտական ռիսկերի նվազեցմանը, չափումների արդյունքների հետագծելիության ապահովմանը, սարքավորումների պարբերական ստուգման և տրամաչափարկման կազմակերպմանը, ինչպես նաև համապատասխան փաստաթղթային և տեղեկատվական գործընթացների կատարելագործմանը։ Հետազոտությունը նպատակ ունի ձևավորելու այնպիսի համակարգային մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան բարձրացնել չափագիտական ապահովման հուսալիությունը, նվազեցնել չափումների սխալները և ապահովել ստանդարտացման գործընթացների պահանջներին համապատասխան արդյունքներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել չափագետների, ստանդարտացման և որակի կառավարման մասնագետների, տեխնիկական վերահսկողության աշխատակիցների, ինժեներների, արտադրական կազմակերպությունների մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան տեխնիկական ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։

History

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մատենադարանում պահպանվող պարսկերեն վավերագրերի՝ որպես հայոց պատմության սկզբնաղբյուրների համակարգված քննությանը՝ ընդգրկելով XVII դարի երկրորդ կեսից մինչև XIX դարի առաջին կեսն ընկած ժամանակահատվածը և բացահայտելով դրանց տեղեկատվական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային արժեքը։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր տեսակի պարսկական պաշտոնական փաստաթղթեր՝ հրամանագրեր, հարկային գրառումներ, վարչական կարգադրություններ և դիվանագիտական նյութեր, որոնք լուսաբանում են այդ շրջանի Արևելյան Հայաստանի վարչական կարգավիճակը, սոցիալական կառուցվածքը, հարկային համակարգը և տարածաշրջանային իշխանությունների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների լեզվաբանական առանձնահատկություններին, տերմինաբանությանը և դրանց պատմագիտական մեկնաբանության մեթոդներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պարսկերեն վավերագրերը լրացնում և ճշգրտում հայկական և այլ լեզուներով պահպանված պատմական տվյալները։ Հրատարակությունը ընդգծում է նաև Մատենադարանի ձեռագրային հավաքածուի կարևորությունը որպես տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրության բացառիկ աղբյուրային բազա և առաջարկում է նոր մոտեցումներ այս փաստաթղթերի գիտական շրջանառության և հետազոտական կիրառման համար։

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անհատական և ազգային ինքնության դրսևորումների ուսումնասիրությանը Էլգին Գրոսքլոուսի գրական ժառանգության համատեքստում։ Քննության են առնվում կերպարների ինքնաճանաչման, մշակութային պատկանելության, ազգային հիշողության և հասարակական միջավայրի հետ փոխհարաբերությունների խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գեղարվեստական միջոցներին, որոնց միջոցով ներկայացվում են անձի ներաշխարհի, ազգային ինքնագիտակցության և տարբեր մշակութային միջավայրերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ինքնության ձևավորման վրա պատմական իրադարձությունների, սոցիալական պայմանների, մշակութային արժեքների և անձնական փորձառության ազդեցության գրական արտահայտությունները։ Քննարկվում են նաև օտար մշակութային միջավայրում ինքնության պահպանման, փոխակերպման և վերաիմաստավորման թեմաները, ինչպես նաև անհատական ու հավաքական ինքնության փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինքնության խնդրի գաղափարական և գեղարվեստական նշանակությունը հեղինակի ստեղծագործական համակարգում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գրականագիտության, համեմատական գրականության, մշակութաբանության և ինքնության ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։