Տաթևի և Գլաձորի համալսարանները

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1969 թվականի հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսների նշանավոր ու հիշարժան տարեթվերի համակարգված օրացույց՝ մեկտեղելով պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական նշանակություն ունեցող իրադարձություններն ու տարեդարձերը։ Նյութը նախատեսված է կարևոր ամսաթվերի վերաբերյալ արագ և հարմար տեղեկություն ստանալու համար՝ յուրաքանչյուր ամսվա ընթացքում առանձնացնելով համապատասխան հիշատակի օրերը, պատմական իրադարձությունները, նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցները և այլ նշանակալի թվականներ։ Օրացույցային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ կողմնորոշվել ժամանակագրական հաջորդականության մեջ և անհրաժեշտ ամսաթիվը գտնել ըստ տարվա, ամսվա ու օրվա։ Հրատարակությունը կարող է ունենալ նաև գործնական նշանակություն կրթական, մշակութային և գրադարանային աշխատանքներում՝ որպես միջոցառումների, դասերի, ցուցահանդեսների, զեկուցումների և թեմատիկ հանդիպումների կազմակերպման օժանդակ աղբյուր։ Միաժամանակ այն արժեքավոր տեղեկատու նյութ է 1969 թվականին շրջանառվող պատմական ու մշակութային հիշատակի օրերի համակարգը ուսումնասիրելու համար՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և մշակութային առաջնահերթությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարներին, ուսուցիչներին, մշակույթի ոլորտի աշխատակիցներին, հետազոտողներին և պատմական տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կրթության համակարգի կառավարման տեսական հիմքերի և գործնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգը դիտարկելով որպես փոխկապակցված և բազմամակարդակ կառավարման ամբողջություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կրթության կառավարումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես վարչական գործառույթների իրականացում, այլև որպես կրթական քաղաքականության մշակման, ռազմավարական պլանավորման, որոշումների կայացման, կազմակերպական գործընթացների համակարգման, վերահսկողության և կրթության որակի ապահովման համալիր գործընթաց։ Աշխատությունը կարևորում է կրթական համակարգի կառավարման արդյունավետության և կրթության զարգացման միջև առկա անմիջական կապը՝ անդրադառնալով այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով պետական և տեղական կառավարման մարմինները, կրթական հաստատությունների ղեկավարները, մանկավարժները և այլ շահակիցներ մասնակցում են կրթական քաղաքականության իրականացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման տեսության հիմնական հասկացություններին և դրանց կիրառությանը կրթության ոլորտում՝ ներառելով կառավարման սկզբունքները, գործառույթները, կազմակերպական կառուցվածքները, պլանավորումը, որոշումների ընդունումը, վերահսկողությունը, գնահատումը և կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հայաստանի կրթական համակարգի համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու կրթական ոլորտում իրականացվող բարեփոխումների կառավարման խնդիրները, կրթական հաստատությունների ինքնուրույնության և հաշվետվողականության հարաբերակցությունը, կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցությունը և կրթության որակի ապահովման կազմակերպական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է տեսական դրույթների և գործնական կառավարման փորձի համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կրթության կառավարման իրական գործընթացներում առկա դժվարությունները, հակասությունները և զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև կրթական հաստատությունների կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրման համար՝ ընդգծելով ղեկավարի դերը կազմակերպության զարգացման ռազմավարության ձևավորման, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, մանկավարժական կոլեկտիվի գործունեության համակարգման և կրթական միջավայրի բարելավման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կրթության կառավարման խնդիրը ներկայացնում է որպես հասարակության զարգացման ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտ, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետ կառավարումը պայմանավորում է ոչ միայն կրթության կազմակերպման որակը, այլև մարդկային կապիտալի ձևավորումը, սոցիալական զարգացման հնարավորությունները և երկրի երկարաժամկետ զարգացման ներուժը։ Այն կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժներին, կրթական հաստատությունների ղեկավարներին, կրթական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է 1950-ականներից մինչև 2020-ական թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանում հայ ոճագիտական մտքի ձևավորման, զարգացման և տեսական վերափոխումների հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հայ լեզվաբանության և գրականագիտության շրջանակներում ոճի, ոճական համակարգի, լեզվական արտահայտչականության և խոսքի կազմակերպման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված տեսական մոտեցումները, գիտական հայեցակարգերը և մեթոդաբանական սկզբունքները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրությունները, տարբերությունները և փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ոճագիտության՝ որպես ինքնուրույն գիտակարգի կայացման ընթացքին, դրա ուսումնասիրության առարկայի և հիմնական հասկացությունների սահմանման խնդիրներին, ինչպես նաև լեզվաբանության, գրականագիտության, տեքստաբանության և հաղորդակցական ուսումնասիրությունների հետ ունեցած կապերին։ Դիտարկվում են գործառական ոճերի դասակարգման, անհատական հեղինակային ոճի, գեղարվեստական խոսքի, լեզվական միջոցների ընտրության և արտահայտչական հնարավորությունների վերաբերյալ հայ գիտական մտքում առաջադրված տեսակետները։ Ուսումնասիրվում է նաև հասարակական, մշակութային և լեզվական փոփոխությունների ազդեցությունը ոճագիտական ուսումնասիրությունների ուղղությունների վրա՝ խորհրդային շրջանի գիտական ավանդույթներից մինչև անկախության ժամանակաշրջանում ձևավորված նոր տեսական ու մեթոդաբանական մոտեցումներ։ Կարևորվում է ժամանակակից լեզվաբանության նոր ուղղությունների ազդեցությունը, որոնց շնորհիվ ոճը կարող է դիտարկվել ոչ միայն լեզվական միավորների ընտրության, այլև տեքստի կառուցվածքի, հաղորդակցական նպատակի, խոսքային իրավիճակի և լեզվակիրների փոխազդեցության համատեքստում։ Տարբեր հեղինակների աշխատությունների և գիտական դպրոցների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևել տերմինաբանական համակարգի փոփոխություններին, տեսական դրույթների շարունակականությանը և գիտական բանավեճերի զարգացմանը։ Աշխատությունը միաժամանակ համակարգում է մի քանի տասնամյակների ընթացքում կուտակված գիտական ժառանգությունը և հնարավորություն տալիս բացահայտել այն հիմնահարցերը, որոնք շարունակել են պահպանել իրենց արդիականությունը նորագույն ուսումնասիրություններում։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի հայ լեզվաբանական մտքի պատմության, ոճագիտական տեսությունների զարգացման և ժամանակակից հայերենի ուսումնասիրության մեթոդաբանական հիմքերի գնահատման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, գրականագետների, ոճագիտության և հայոց լեզվի պատմության մասնագետների, բանասիրական ուղղությունների դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Linguistics

Ներկայացնում է լեզվաբանական մտքի ձևավորման և զարգացման վաղ փուլերը՝ սկսած հին ժամանակներից մինչև 19-րդ դարի հիմնական տեսական ուղղությունները։ Գիրքը մանրամասն անդրադառնում է հին հունական, հռոմեական, հնդկական և միջնադարյան լեզվաբանական ավանդույթներին՝ վերլուծելով լեզվի բնույթի, կառուցվածքի և ծագման վերաբերյալ առաջադրված գաղափարները։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև համեմատական-պատմական լեզվաբանության առաջացումը, լեզվական ընտանիքների դասակարգման սկզբունքները և լեզվի ուսումնասիրման գիտական մեթոդների ձևավորումը։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է հատկացվում տարբեր լեզվաբանական դպրոցների և ուղղությունների զարգացման նախադրյալներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք նպաստել ժամանակակից լեզվաբանական տեսությունների ձևավորմանը։ Գիրքը աչքի է ընկնում իր համակարգվածությամբ, գիտական խորությամբ և մատչելի շարադրանքով՝ դարձնելով այն արժեքավոր աղբյուր լեզվաբանների, ուսանողների և լեզվի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Agriculture

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական հողօգտագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Արմավիրի մարզի օրինակով։ Աշխատությունում վերլուծվում են հողային ռեսուրսների օգտագործման ներկա վիճակը, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները, հողերի արտադրողականության վրա ազդող բնական, տնտեսական և կազմակերպչական գործոնները, ինչպես նաև հողային հարաբերությունների զարգացման արդի միտումները։ Հեղինակը գնահատում է հողօգտագործման արդյունավետության ցուցանիշները, բացահայտում առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և առաջարկում դրանց հաղթահարմանն ուղղված գործնական լուծումներ՝ ներառյալ հողերի նպատակային և ռացիոնալ օգտագործումը, ժամանակակից ագրոտեխնոլոգիաների ներդրումը, ոռոգման համակարգերի կատարելագործումը, տնտեսավարման արդյունավետ ձևերի կիրառումը և պետական աջակցության մեխանիզմների բարելավումը։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է վիճակագրական տվյալների, տնտեսական վերլուծությունների և տարածաշրջանային առանձնահատկությունների գնահատման վրա՝ ներկայացնելով առաջարկություններ գյուղատնտեսության կայուն զարգացման և հողային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման համար։ Գիրքը նախատեսված է ագրարային տնտեսագետների, հողաշինարարների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և ոլորտի քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Biology

Գիրքը նվիրված է բնական իմուն պատասխանի խթանման ազդեցության ուսումնասիրությանը հակաուռուցքային իմուն պատասխանի կարգավորման և մետաստազների զարգացման գործընթացներում՝ կրծքագեղձի քաղցկեղի հետվիրահատական մոդելի պայմաններում։ Այն ներկայացնում է ուռուցքային հիվանդությունների իմունաբանական հիմքերը, օրգանիզմի պաշտպանական մեխանիզմների դերը և իմունային համակարգի հնարավորությունները քաղցկեղային բջիջների աճի ու տարածման վերահսկման գործում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են բնական իմուն պատասխանի ակտիվացման մեխանիզմները, իմունային բջիջների փոխազդեցությունները, հակաուռուցքային պաշտպանության ձևավորման առանձնահատկությունները և մետաստազավորման վրա դրանց ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետվիրահատական շրջանում իմունաբանական փոփոխությունների գնահատմանը, բուժական նոր մոտեցումների մշակման հնարավորություններին և ուռուցքային գործընթացների կարգավորման ժամանակակից մեթոդներին։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի քաղցկեղի իմունաբանական հետազոտությունների, փորձարարական ուռուցքաբանության և անհատականացված բուժման ռազմավարությունների զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը նախատեսված է ուռուցքաբանների, իմունաբանների, կենսաբժշկական հետազոտողների, բժիշկների, դասախոսների և բժշկական ու կենսաբանական գիտությունների ուսանողների համար։