Ժամանակակից հայոց լեզվի ձևաբանություն

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էլեկտրոնային առևտրի զարգացման ընթացիկ վիճակի, առկա հիմնախնդիրների և հետագա զարգացման հնարավորությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են թվային առևտրի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական, իրավական, տեխնոլոգիական և կազմակերպչական գործոնները, ինչպես նաև սպառողների վարքագծի, առցանց վճարային համակարգերի, լոգիստիկ ենթակառուցվածքների և տեղեկատվական անվտանգության դերը ոլորտի զարգացման գործընթացում։ Հեղինակը գնահատում է էլեկտրոնային առևտրի ազդեցությունը բիզնեսի մրցունակության, ձեռնարկատիրության ընդլայնման և երկրի տնտեսության թվայնացման վրա՝ ներկայացնելով ոլորտի զարգացման հիմնական մարտահրավերներն ու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա կիրառման հնարավորություններին Հայաստանի պայմաններում՝ առաջարկելով զարգացման ռազմավարական ուղղություններ և գործնական մոտեցումներ։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, բիզնեսի ներկայացուցիչների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են էլեկտրոնային առևտրի, թվային տնտեսության և ժամանակակից բիզնես միջավայրի զարգացմամբ։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Էրիվանի պետական պալատի գրադարանի գրացուցակը՝ որպես XIX դարի վարչական և մշակութային կյանքի կարևոր մատենագիտական աղբյուր։ Աշխատությունում ամփոփված են գրադարանային ֆոնդի վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի գրքային հավաքածուների կազմը, թեմատիկ ուղղվածությունը և գիտակրթական նշանակությունը։ Գրացուցակը արժեքավոր նյութ է պատմաբանների, գրադարանագետների և աղբյուրագետների համար, քանի որ արտացոլում է Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Էրիվան քաղաքի պետական հաստատությունների գրքային մշակույթը, վարչական գործունեության տեղեկատվական հիմքերը և ժամանակի մտավոր միջավայրը։ Ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու գրքերի տարածվածությունը, հավաքագրման սկզբունքները, գիտական ու գործնական գրականության առկայությունը, ինչպես նաև տվյալ հաստատության դերը կրթական և մշակութային գործընթացներում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանների պատմության, հին գրքային հավաքածուների և տարածաշրջանի մատենագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, պատմաբանների, մատենագետների, արխիվագետների, հետազոտողների և XIX դարի Երևանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

ՀՀ բանկային համակարգը Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի հիմնական բաղադրիչն է, որը ապահովում է տնտեսության մեջ դրամական միջոցների շրջանառությունը, խնայողությունների կուտակումը, վարկավորման գործընթացը և ֆինանսական միջնորդության իրականացումը։ Այն կառուցված է երկաստիճան համակարգի սկզբունքով․ առաջին մակարդակում գտնվում է կենտրոնական բանկը՝ Հայաստանի Հանրապետության Կենտրոնական բանկը, որը իրականացնում է դրամավարկային քաղաքականությունը, վերահսկում է բանկային համակարգի կայունությունը, սահմանում է ֆինանսական կարգավորումները և ապահովում է ազգային արժույթի՝ դրամի կայունությունը։ Երկրորդ մակարդակում գործում են առևտրային բանկերը, որոնք իրականացնում են անմիջական բանկային ծառայություններ՝ հաշիվների բացում, ավանդների ընդունում, վարկերի տրամադրում, վճարային համակարգերի սպասարկում և այլ ֆինանսական գործառնություններ։ ՀՀ բանկային համակարգը զարգացել է անկախությունից հետո՝ անցնելով անցումային փուլ, որի ընթացքում ձևավորվել է ժամանակակից բանկային օրենսդրություն և շուկայական հարաբերություններին համապատասխանող ֆինանսական կառույցներ։ Այս համակարգում կարևոր դեր ունեն նաև միջազգային համագործակցությունները, արտաքին ներդրումները և տեխնոլոգիական զարգացումները, որոնք նպաստում են բանկային ծառայությունների արդիականացմանը և հասանելիության ընդլայնմանը։ ՀՀ բանկային համակարգը նաև կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական կայունության համար, քանի որ ապահովում է վճարային համակարգերի անխափան աշխատանքը, խթանում է ներդրումները և աջակցում է տնտեսական աճին։ Միևնույն ժամանակ այն ենթակա է ռիսկերի՝ կապված վարկային, շուկայական և արտարժութային գործոնների հետ, որոնք կարգավորվում են Կենտրոնական բանկի վերահսկողության և միջազգային բանկային ստանդարտների միջոցով։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական իրավունքում իրավունքի ինքնապաշտպանության ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա իրավական բնույթը, կիրառման պայմանները, ձևերը և սահմանները։ Գրքում վերլուծվում է ինքնապաշտպանության նշանակությունը որպես անձի խախտված կամ խախտման վտանգի տակ գտնվող քաղաքացիական իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության միջոց, որը հնարավորություն է տալիս իրավատիրոջը որոշակի իրավիճակներում ինքնուրույն ձեռնարկել անհրաժեշտ և իրավաչափ գործողություններ՝ առանց պետական պաշտպանության մեխանիզմների անմիջական կիրառման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնապաշտպանության և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության այլ միջոցների տարբերակմանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչ չափանիշներով կարող է որոշվել կիրառված միջոցի իրավաչափությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ինքնապաշտպանության կիրառման հիմքերը, անհրաժեշտության և համաչափության պահանջները, պաշտպանության միջոցների ընտրության սահմանները և այն դեպքերը, երբ անձի գործողությունները կարող են դուրս գալ թույլատրելի ինքնապաշտպանության շրջանակներից։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքացիական իրավահարաբերությունների տարբեր ոլորտներում ինքնապաշտպանության դրսևորումներին՝ հաշվի առնելով սեփականության, պայմանագրային, պարտավորական և այլ հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է իրավունքի ինքնապաշտպանության և ինքնիրավչության տարբերակման հարցը, քանի որ օրինական իրավունքի պաշտպանությունը չի կարող վերածվել այլ անձանց իրավունքների և օրինական շահերի անհիմն խախտման։ Գիրքը նաև ուսումնասիրում է ինքնապաշտպանության իրավական սահմանափակումները, դրա կիրառման հետևանքները և հնարավոր պատասխանատվության հարցերը, ինչպես նաև իրավական պաշտպանության արդյունավետության ապահովման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող թանգարանային ցուցադրության դերին՝ որպես պատմական հիշողության պահպանման, փոխանցման և հանրային գիտակցության ձևավորման կարևոր միջոցի։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թանգարանային ցուցադրության կազմակերպման սկզբունքները, պատմական նյութերի ընտրության և ներկայացման եղանակները, ինչպես նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով անցյալի ողբերգական իրադարձությունները հասանելի և ընկալելի են դառնում տարբեր սերունդների ու այցելուների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթերի, լուսանկարների, անձնական իրերի, վկայությունների, արխիվային նյութերի և այլ թանգարանային առարկաների նշանակությանը՝ որպես պատմական իրադարձությունների հիշողությունը պահպանող և փոխանցող աղբյուրների։ Աշխատանքը քննարկում է նաև ցուցադրության կառուցվածքի, թեմատիկ և ժամանակագրական դասավորության, տեղեկատվական տեքստերի, տեսողական նյութերի և ժամանակակից թանգարանային տեխնոլոգիաների կիրառման ազդեցությունը այցելուների պատմական ընկալումների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում թանգարանի կրթական և հասարակական առաքելությանը, քանի որ նման ցուցադրությունները ոչ միայն ներկայացնում են պատմական փաստեր, այլև նպաստում են հիշողության մշակույթի ձևավորմանը, անցյալի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և պատմական ժառանգության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև անհատական և հավաքական հիշողության փոխհարաբերությունները, վկայությունների միջոցով պատմության ներկայացման առանձնահատկությունները և թանգարանային միջավայրի դերը պատմական իրադարձությունների իմաստավորման գործընթացում։ Աշխատանքը կարևորում է հատկապես այն հանգամանքը, որ պատմական հիշողության պահպանումը ենթադրում է ոչ միայն նյութական արժեքների պահպանություն, այլև դրանց բովանդակության, պատմական համատեքստի և մարդկային փորձառությունների փոխանցում հաջորդ սերունդներին։ Այս տեսանկյունից թանգարանային ցուցադրությունը հանդես է գալիս որպես կրթական, գիտական և մշակութային հարթակ, որը հնարավորություն է տալիս համադրել պատմական աղբյուրները, անհատական վկայությունները և հանրային հիշողության տարբեր դրսևորումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, թանգարանագետների, մշակութաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և պատմական հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ միաժամանակ ընդգծելով թանգարանների նշանակությունը պատմական ժառանգության պահպանման և հասարակության պատմական գիտակցության ձևավորման գործում։

Պատմություն

Հայաստանն ըստ անտիկ հեղինակների պատմաաշխարհագրական տեղեկությունների (արդի ուսումնասիրություններ և պատմական սկզբնաղբյուրների քրեստոմատիա)-ը պատմաաշխարհագրական և աղբյուրագիտական բնույթի գիտական ժողովածու է, որը համադրում է անտիկ հեղինակների վկայությունները Հայաստանի մասին և դրանց արդի գիտական մեկնաբանությունները՝ ստեղծելով ամբողջական պատկերացում, թե ինչպես է Հայկական լեռնաշխարհը ներկայացվել հունա-հռոմեական և այլ հին հեղինակների աշխատություններում, աշխատությունում ներառված են տարբեր պատմիչների, աշխարհագրագետների և ճանապարհորդների տեքստերից քաղվածքներ, որոնք վերաբերում են Հայաստանի սահմաններին, քաղաքներին, ժողովուրդներին, պետական կառուցվածքներին, բնական միջավայրին և ռազմավարական նշանակությանը, ինչպես նաև դրանց համեմատական վերլուծությունը ժամանակակից պատմագիտության տեսանկյունից, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են անտիկ աղբյուրները ձևավորել Հայաստանի մասին վաղ պատմական պատկերացումները և ինչ չափով են այդ տեղեկությունները համադրելի հնագիտական և պատմական տվյալների հետ, աշխատությունը միաժամանակ ծառայում է որպես քրեստոմատիա և գիտական մեկնաբանություն՝ օգնելով ուսումնասիրողներին ուղղակիորեն աշխատել սկզբնաղբյուրների հետ և հասկանալ դրանց պատմական արժեքը և սահմանափակումները, այն կարևոր ներդրում է Հայաստանի հին պատմության աղբյուրագիտության և պատմաաշխարհագրության ուսումնասիրության մեջ։