Տերունական 1851 թվականի օրացույց

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և նախկինում գործող Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության միջև տնտեսական փոխգործակցության ձևավորման ու խորացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային տնտեսագիտության և տնտեսական ինտեգրման տեսության շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում կարող են լինել երկու տնտեսական համակարգերի միջև ձևավորված առևտրային, ֆինանսական, արտադրական, ներդրումային և ենթակառուցվածքային կապերը, ինչպես նաև դրանց զարգացման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ապրանքների և ծառայությունների փոխանակմանը, արտադրական համագործակցությանը, կապիտալի շարժին, աշխատուժի ու տնտեսական ռեսուրսների օգտագործմանը և տնտեսական քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցման մեխանիզմներին։ Տնտեսական ինտեգրումը կարող է դիտարկվել որպես փոխկապակցված գործընթաց, որի խորությունը պայմանավորված է շուկաների փոխազդեցությամբ, հաղորդակցության ու տրանսպորտային ենթակառուցվածքների հնարավորություններով, ֆինանսական հարաբերություններով և տնտեսական գործունեությունը կարգավորող ինստիտուցիոնալ միջավայրով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև առանձին ոլորտների՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի, առևտրի և ծառայությունների փոխկապակցվածության առանձնահատկությունները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը տնտեսական հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Կարևոր ուղղություն է ֆինանսական և բյուջետային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև ներդրումային ծրագրերի և տնտեսական աջակցության մեխանիզմների ազդեցության գնահատումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսական ինտեգրման սահմանափակումներին և ռիսկերին՝ ներառյալ աշխարհագրական մեկուսացվածությունը, սահմանափակ շուկան, հաղորդակցության դժվարությունները և տարածաշրջանային քաղաքական ու անվտանգային միջավայրի ազդեցությունը։ Միաժամանակ կարող են վերլուծվել տնտեսական կապերի խորացման հնարավոր ազդեցությունները զբաղվածության, ձեռնարկատիրական գործունեության, բնակչության եկամուտների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Քանի որ ուսումնասիրության թեման վերաբերում է որոշակի պատմական ժամանակաշրջանում գոյություն ունեցած տնտեսական հարաբերություններին, դրա գնահատման ժամանակ կարևոր է համապատասխան տնտեսական ցուցանիշները և ինստիտուցիոնալ կառուցվածքները դիտարկել հենց տվյալ ժամանակաշրջանի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տնտեսական ինտեգրման տեսության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության և տնտեսական քաղաքականության վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև ձևավորված տնտեսական փոխկապակցվածության կառուցվածքը, զարգացման գործոնները, սահմանափակումներն ու սոցիալ-տնտեսական նշանակությունը։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է թվային տեխնոլոգիաների և հայագիտական հետազոտությունների փոխգործակցության արդյունքում ձևավորվող գիտական նոր ուղղության տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում հայոց լեզվին, գրականությանը, պատմությանը, մշակույթին, ձեռագրական և տպագիր ժառանգությանը վերաբերող նյութերի թվայնացման, համակարգման, պահպանման, մշակման և հետազոտական նպատակներով օգտագործման հնարավորություններն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թվային շտեմարանների, էլեկտրոնային գրադարանների, տեքստային կորպուսների, թվային բառարանների, մատենագիտական համակարգերի և մշակութային ժառանգության էլեկտրոնային հավաքածուների ստեղծման սկզբունքներին։ Դիտարկվում է համակարգչային մեթոդների կիրառությունը մեծածավալ հայերեն տեքստերի մշակման, որոնման, դասակարգման, լեզվաբանական վերլուծության և տարբեր աղբյուրների միջև կապերի բացահայտման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պատմական աղբյուրների, ձեռագրերի, հնատիպ գրքերի, պարբերական մամուլի, վիմագրական նյութերի, լուսանկարների և այլ սկզբնաղբյուրների թվային ներկայացման խնդիրը՝ շեշտադրելով դրանց երկարաժամկետ պահպանության և գիտական հասանելիության նշանակությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են հայերենի տարբեր ուղղագրական համակարգերի, պատմական լեզվական շերտերի, բարբառների, տառատեսակների և ոչ միասնական թվային ձևաչափերի հետ կապված տեխնիկական ու լեզվաբանական դժվարությունները։ Անդրադարձ է կատարվում մետատվյալների միասնական չափանիշների, տվյալների փոխգործունակության, աղբյուրների հավաստիության, թվային հրատարակությունների գիտական սկզբունքների և տվյալների երկարաժամկետ պահպանման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև արհեստական բանականության, բնական լեզվի մշակման, մեքենայական ուսուցման և պատկերների թվային վերլուծության հնարավոր կիրառությունները հայագիտական նյութերի հետազոտության մեջ՝ միաժամանակ կարևորելով ավտոմատացված արդյունքների մասնագիտական ստուգումը և աղբյուրագիտական քննադատությունը։ Առանձին խնդիր են հեղինակային իրավունքը, թվային նյութերի հասանելիության պայմանները և գիտական տվյալների պատասխանատու օգտագործումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ավանդական հայագիտության և թվային հումանիտար գիտությունների փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով նոր հետազոտական գործիքների ընձեռած հնարավորությունները, դրանց կիրառման սահմանափակումները և այն գիտական, տեխնոլոգիական ու կազմակերպական մարտահրավերները, որոնց լուծումը կարևոր է հայագիտական ժառանգության ուսումնասիրման և պահպանման ժամանակակից համակարգերի զարգացման համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայ և իրանական ժողովուրդների միջև պատմականորեն ձևավորված մշակութային փոխառնչությունների շարունակականության և ժամանակակից փուլում դրանց դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկու հարևան ժողովուրդների բազմադարյա շփումների արդյունքում ձևավորված պատմական հիշողությունը, մշակութային փոխազդեցությունը, լեզվական ու գրական առնչությունները, արվեստի տարբեր ոլորտներում նկատվող ընդհանրություններն ու փոխազդեցությունները, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրներն են։ Քննվում են հայ-իրանական հարաբերությունների պատմական նախադրյալները՝ դրանք դիտարկելով որպես արդի մշակութային համագործակցության ձևավորման կարևոր հիմք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական կապերին, թարգմանական գործունեությանը, գիտական ու կրթական շփումներին, մշակութային միջոցառումներին և երկու ժողովուրդների մշակութային արժեքների փոխադարձ ճանաչման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում է նաև Իրանի հայկական համայնքի նշանակությունը՝ որպես հայկական և իրանական մշակութային միջավայրերի միջև պատմականորեն ձևավորված կապող օղակ։ Հայկական եկեղեցիները, պատմաճարտարապետական հուշարձանները, ձեռագրային և տպագիր ժառանգությունը, համայնքային կրթական ու մշակութային հաստատությունները դիտարկվում են մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական փոխազդեցությունների և փոխառությունների ուսումնասիրությունը, որոնք արտացոլում են ժողովուրդների երկարատև շփումների տարբեր ժամանակաշրջանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ավանդույթների և կենցաղային մշակույթի ոլորտներում առկա պատմամշակութային առնչություններին։ Ժամանակակից փուլում փոխհարաբերությունները դիտարկվում են գիտաժողովների, ցուցահանդեսների, հրատարակությունների, թարգմանությունների, կրթական ծրագրերի և մշակութային երկխոսության այլ ձևերի տեսանկյունից՝ առանց դրանք մեկուսացնելու պատմական զարգացման ընդհանուր ընթացքից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են անցյալի մշակութային շփումները վերաիմաստավորվում նոր պայմաններում և ինչ դեր ունեն պատմական ժառանգությունն ու փոխադարձ մշակութային ճանաչողությունը երկու հասարակությունների միջև կապերի պահպանման գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմագիտության, մշակութաբանության, իրանագիտության և հայագիտության մոտեցումները՝ հայ-իրանական մշակութային փոխհարաբերությունների պատմական հիմքերն ու ժամանակակից դրսևորումները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Finance

Ֆինանսատնտեսագիտական և հաշվապահական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության վարկային կազմակերպություններում երկարաժամկետ ֆինանսական ակտիվների հաշվառման, գնահատման և վերահսկողության համակարգերի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում երկարաժամկետ ֆինանսական ակտիվների տնտեսական էությունը, դասակարգման սկզբունքները, սկզբնական ճանաչման, հետագա չափման և ֆինանսական հաշվետվություններում ներկայացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկարաժամկետ վարկերի, ֆինանսական ներդրումների, դեբիտորական պահանջների և այլ ֆինանսական գործիքների հաշվապահական հաշվառման կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են վարկային կազմակերպությունների ակտիվների որակի գնահատման, վարկային ռիսկերի կառավարման, հնարավոր կորուստների ճանաչման և ֆինանսական տեղեկատվության արժանահավատության ապահովման հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են նաև ներքին վերահսկողության մեխանիզմները, ֆինանսական գործառնությունների փաստաթղթավորումը, աուդիտորական ստուգումների կազմակերպումը և հաշվապահական հաշվառման միջազգային ստանդարտների կիրառման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ֆինանսական ակտիվների հաշվառման ավտոմատացման, վերահսկողական ընթացակարգերի կատարելագործման, ռիսկերի գնահատման մեթոդների զարգացման և կառավարչական տեղեկատվության որակի բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում վարկային կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության, հաշվետվողականության թափանցիկության, ակտիվների արդյունավետ կառավարման և կարգավորող պահանջների պահպանման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հաշվապահական հաշվառման, աուդիտի, ֆինանսական վերահսկողության, վարկային կազմակերպությունների կառավարման և Հայաստանի ֆինանսական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Law

Փաստաթուղթը ներկայացնում է Ազգային ժողովի ներքին կանոնադրության նախագիծը՝ ուղղված ժողովի աշխատանքի կազմակերպման, ներքին ընթացակարգերի սահմանման և որոշումների ընդունման գործընթացի կանոնակարգմանը։ Ազգային ժողովը հայ հասարակական և ազգային կյանքի կարևոր հաստատություններից էր, որի գործունեությունը կապված էր համայնքի ներկայացուցչության, կառավարման, հասարակական խնդիրների քննարկման և հավաքական որոշումների կայացման հետ։ Նման կանոնադրական նախագծերը սահմանում էին ժողովի նիստերի անցկացման, օրակարգի ձևավորման, քննարկումների կազմակերպման, անդամների մասնակցության, խոսքի և քվեարկության կարգի, ինչպես նաև ժողովի ներքին պատասխանատվությունների ու լիազորությունների հստակեցման սկզբունքները։ Ներքին կանոնների մշակումը նպատակ ուներ բարձրացնելու կառավարման արդյունավետությունը, ապահովելու քննարկումների հետևողականությունը և սահմանելու ժողովի աշխատանքի համար ընդհանուր ընդունելի ընթացակարգեր։ Փաստաթղթի նախագիծ լինելը կարևոր է իրավական ու ինստիտուցիոնալ պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է ոչ միայն հաստատության գործունեության կազմակերպման ձգտումը, այլև դրա ներքին կարգի վերանայման կամ կատարելագործման գործընթացը։ XIX դարի հայ ազգային կառույցների գործունեության ուսումնասիրության շրջանակում նման նյութերը հնարավորություն են տալիս հասկանալու ներկայացուցչական մարմինների կազմակերպչական սկզբունքները, հասարակական մասնակցության ձևերը և կանոնակարգված կառավարման մշակույթի զարգացումը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ ազգային հաստատությունների պատմությամբ, հայ համայնքների ինքնակառավարման համակարգով և հայ իրավաքաղաքական մտքի զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև իրավական փաստաթղթերի, ժողովների ընթացակարգերի և ազգային ներկայացուցչական կառույցների պատմական ձևավորման ուսումնասիրության ժամանակ՝ որպես հայ հասարակական կյանքի ինստիտուցիոնալացման ընթացքն արտացոլող նյութ։

History

Աշխատությունը ներկայացնում է հայոց ավանդական հարսանիքը՝ որպես բազմաշերտ ծիսական, հասարակական և մշակութային երևույթ՝ բացահայտելով դրա պատմական ձևավորումը, կառուցվածքը, խորհրդանշական նշանակությունն ու տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Հարսանիքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երկու անձանց ամուսնության արարողություն, այլև որպես ընտանիքների, ազգականների և համայնքի մասնակցությամբ իրականացվող կարևոր իրադարձություն, որի ընթացքում արտահայտվում են հայկական ավանդական հասարակության արժեքները, փոխհարաբերությունների համակարգը և աշխարհայացքային պատկերացումները։ Ուսումնասիրության թեմատիկ շրջանակը ներառում է հարսանեկան ծիսաշարի տարբեր փուլերը, նախահարսանեկան պայմանավորվածություններն ու պատրաստությունները, փեսայի և հարսի հետ կապված սովորույթները, ծիսական գործողությունները, երգերը, պարերը, բարեմաղթանքները, նվիրատվություններն ու տոնական խնջույքի ավանդույթները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ծեսերի լեզվական և խորհրդանշական իմաստների բացահայտումը, ինչպես նաև դրանցում պահպանված հին հավատալիքների, ժողովրդական պատկերացումների և հասարակական նորմերի ուսումնասիրությունը։ Հարսանեկան ավանդույթների համադրական ներկայացումը հնարավորություն է տալիս նկատելու տարբեր բնակավայրերում և պատմական ժամանակաշրջաններում ձևավորված նմանություններն ու տարբերությունները։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է հայ ազգագրության և բանագիտության մեջ՝ արժեքավոր նյութ տրամադրելով ընտանեկան ծեսերի, ժողովրդական մշակույթի, ազգային ինքնության և ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։