Թվաբանություն

Economics

Աշխատանքը նվիրված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում գործող ձեռնարկությունների ներդրումային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության և տեղական կազմակերպությունների գործունեության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տնտեսական, ֆինանսական և կառավարչական գործոնները, որոնք ազդում են ՏՏ ձեռնարկությունների ներդրումային որոշումների արդյունավետության վրա, ինչպես նաև մշակել մոտեցումներ ներդրումային ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական արագ փոփոխությունների ազդեցությունը ներդրումային գործընթացների վրա, նորարարությունների ֆինանսավորման անհրաժեշտությունը և բարձր տեխնոլոգիական նախագծերի հետ կապված անորոշության ու ռիսկերի գնահատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային ծրագրերի ընտրության և գնահատման մեթոդներին, ներդրումների շահութաբերությանը, վերադարձելիության ժամկետներին, դրամական հոսքերի կանխատեսմանը և ներդրումային ռիսկերի կառավարմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև ձեռնարկությունների ֆինանսավորման տարբեր աղբյուրները, այդ թվում՝ սեփական միջոցները, բանկային վարկավորումը, վենչուրային կապիտալը, մասնավոր ներդրումները և այլ ֆինանսական գործիքներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորություններն ու սահմանափակումները ՀՀ ՏՏ ոլորտում։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդկային կապիտալի և գիտելիքի դերը, քանի որ ՏՏ ձեռնարկությունների արժեքի և մրցունակության զգալի մասը պայմանավորված է մասնագիտական կարողություններով, տեխնոլոգիական նորարարություններով և հետազոտությունների ու մշակումների ներուժով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության մեխանիզմներին, հարկային և ներդրումային խթաններին, արտահանման ուղղվածությանը և միջազգային շուկաներում հայկական ՏՏ ընկերությունների դիրքավորման հնարավորություններին։ Վերլուծության միջոցով գնահատվում են ներդրումային քաղաքականության գործող մոտեցումների արդյունավետությունը, բացահայտվում են հիմնական խնդիրները և առաջարկվում են դրանց հաղթահարման ուղղություններ՝ ներդրումային պորտֆելի օպտիմալացման, ռիսկերի նվազեցման, ֆինանսական պլանավորման կատարելագործման և տեխնոլոգիական ներդրումների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Արդյունքում ձևավորվում են առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել ՀՀ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության, նորարարական ներուժի և միջազգային մրցունակության բարձրացմանը՝ միաժամանակ ապահովելով ներդրումային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործում և երկարաժամկետ տնտեսական արժեքի ստեղծում։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է կանոնավոր հիպոէլիպտիկ հավասարումների որոշակի դասի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով փոքր պարամետրի մեթոդի կիրառությանը։ Հետազոտության հիմքում այնպիսի դիֆերենցիալ հավասարումների վերլուծությունն է, որոնցում հիպոէլիպտիկ բնույթը պայմանավորված է հավասարման գործակիցների և ածանցյալների կառուցվածքով, ինչի հետևանքով դրանց ուսումնասիրությունը պահանջում է հատուկ անալիտիկ մոտեցումներ։ Փոքր պարամետրի մեթոդը հնարավորություն է տալիս բարդ հավասարումների լուծումների կառուցվածքը հետազոտել պարամետրի փոքր արժեքների դեպքում՝ առանձնացնելով հիմնական անդամները և գնահատելով ավելի բարձր կարգի ուղղումների ազդեցությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել համապատասխան հավասարումների լուծումների գոյության, միակության, մոտավոր ներկայացման և ասիմպտոտիկ վարքի հարցերը, ինչպես նաև լուծումների կախվածությունը հավասարման պարամետրերից։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև այնպիսի գնահատականների ստացումը, որոնք թույլ են տալիս հիմնավորել կիրառվող մոտավոր մեթոդների ճշգրտությունն ու սահմանները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հիպոէլիպտիկ օպերատորների հատկությունների, հավասարումների կառուցվածքային առանձնահատկությունների և փոքր պարամետրի նկատմամբ լուծումների վարքի տեսական վերլուծություն։ Աշխատությունը մասնագիտական բնույթ ունի և կարող է հետաքրքրել մասնակի ածանցյալներով հավասարումների, դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության, ֆունկցիոնալ վերլուծության և ասիմպտոտիկ մեթոդների ոլորտներում աշխատող մաթեմատիկոսներին ու հետազոտողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև ասպիրանտների և մաթեմատիկայի այն մասնագետների համար, ովքեր ուսումնասիրում են հիպոէլիպտիկ հավասարումների լուծումների հատկությունները և պարամետրական խնդիրների վերլուծության ժամանակակից մեթոդները։

Chemistry

Քիմիական գիտությունների և քիմիական տեխնոլոգիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մեթանի օքսիդացման ռեակցիայի կինետիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ոչ իզոթերմային պայմաններում՝ երկսեկցիոն հոսքային ռեակտորի կիրառմամբ։ Քննության են առնվում մեթանի օքսիդացման ֆիզիկաքիմիական հիմունքները, ռեակցիայի ընթացքի վրա ազդող հիմնական գործոնները և գազաֆազային օքսիդացման գործընթացների կինետիկական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակտորի տարբեր հատվածներում ջերմաստիճանի փոփոխություններին, ռեակցիոն խառնուրդի բաղադրությանը, գազերի հոսքի արագությանը և ռեակցիայի զարգացման պայմաններին։ Վերլուծվում են մեթանի օքսիդացման հնարավոր շղթայական մեխանիզմները, միջանկյալ ակտիվ մասնիկների առաջացման և փոխակերպման գործընթացները, ինչպես նաև ջերմաստիճանային և կոնցենտրացիոն գործոնների ազդեցությունը ռեակցիայի արագության վրա։ Քննարկվում են երկսեկցիոն հոսքային ռեակտորի կառուցվածքային և գործառնական առանձնահատկությունները, ջերմային ռեժիմների կարգավորման հնարավորությունները և տարբեր հատվածներում ընթացող քիմիական գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են փորձարարական տվյալների կինետիկական մշակման, ռեակցիայի արագության գնահատման, մաթեմատիկական մոդելավորման և ոչ իզոթերմային պայմաններում օքսիդացման գործընթացի արդյունավետության որոշման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ջերմության առաջացման և փոխանցման գործընթացներին, ռեակցիայի կայուն ընթացքի ապահովմանը, ինչպես նաև ստացված օրինաչափությունների կիրառական նշանակությանը գազային վառելիքների օքսիդացման և քիմիական ռեակտորների աշխատանքային պայմանների օպտիմալացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, այրման գործընթացների, քիմիական ռեակտորների նախագծման և գազաֆազային ռեակցիաների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Political Science

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի հիսուներեքերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության ընթացքի, քննարկումների և մասնակիցների ելույթների վերաբերյալ փաստաթղթային տեղեկությունները։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային ներկայացուցչական կառույցների և համայնքային ինքնակառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նիստի կազմակերպմանը, քննարկման ներկայացված հարցերին, արտահայտված դիրքորոշումներին և ժողովական աշխատանքի ընթացակարգերին։ Նման փաստաթղթերը կարևոր են ազգային կառավարման մարմնի դերակատարությունը, համայնքային խնդիրների քննարկման ձևերը և ազգային հաստատությունների գործունեության առանձնահատկությունները բացահայտելու համար։ Դրանք նաև արժեքավոր նյութ են ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական տերմինաբանության և արևմտահայ հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ատենագրությունը ժողովական փաստաթղթերի շարքի բաղկացուցիչ մասն է և նպաստում է հայ համայնքի ինքնակազմակերպման, ազգային կառավարման ավանդույթների ու 19-րդ դարի հայոց պատմության վավերագրական ուսումնասիրությանը։

Medicine

Սա կլինիկական բժշկության և նյարդավիրաբուժության ոլորտին պատկանող գիտական-կլինիկական հետազոտություն է, որը նվիրված է դիսկոգեն գոտկասրբանային ռադիկուլոպաթիայի համալիր բուժման նոր մոտեցումների ուսումնասիրությանը, որտեղ վերլուծվում են միջողնային սկավառակների դեգեներատիվ փոփոխությունների հետևանքով առաջացող նյարդարմատների սեղմման մեխանիզմները, ցավային համախտանիշի պաթոֆիզիոլոգիան և շարժողական խանգարումների զարգացումը, աշխատանքը ընդգրկում է կոնսերվատիվ և ինվազիվ բուժման համակցված ռազմավարությունները՝ ներառյալ դեղորայքային թերապիան, ֆիզիոթերապևտիկ մեթոդները, նյարդաբլոկադաները և վերականգնողական միջոցառումները, միաժամանակ դիտարկվում են նաև միկրովիրաբուժական միջամտությունների և ժամանակակից նվազ ինվազիվ տեխնոլոգիաների կիրառման արդյունավետությունը, նպատակ ունենալով նվազեցնել ցավային համախտանիշը, վերականգնել նյարդաբանական ֆունկցիան և բարելավել հիվանդների կյանքի որակը երկարաժամկետ հեռանկարում։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Ուիլյամ Շեքսպիրի դրամատուրգիայի ընկալման, բեմականացման և զարգացման պատմությանը հայ թատրոնում՝ մինչև խորհրդային ժամանակաշրջանի սկիզբը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում են անգլիացի դրամատուրգի ստեղծագործությունների մուտքը հայկական մշակութային միջավայր, դրանց թարգմանությունների և բեմական մեկնաբանությունների ձևավորումը, դերասանական արվեստի առանձնահատկությունները և շեքսպիրյան ավանդույթի նշանակությունը հայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի կայացման գործընթացում։ Շեքսպիրի ստեղծագործությունների հայկական բեմական պատմությունը դիտարկվում է հայ թատերական մշակույթի ընդհանուր զարգացման, եվրոպական դրամատուրգիայի յուրացման և ազգային դերասանական դպրոցի ձևավորման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է այն պատմամշակութային պայմաններին, որոնցում հայ հանդիսատեսը և թատերական գործիչները ծանոթացել են շեքսպիրյան դրամատուրգիային։ Քննության են առնվում XIX դարում հայկական մշակութային կենտրոններում ծավալված թատերական կյանքը, թարգմանական գրականության զարգացումը և եվրոպական թատրոնի հետ կապերը, որոնք նպաստեցին դասական դրամատուրգիայի տարածմանը։ Շեքսպիրյան ստեղծագործությունների բեմադրությունը հայ թատրոնի համար ներկայացվում է ոչ միայն որպես համաշխարհային դասական ժառանգության յուրացում, այլև որպես դերասանական, ռեժիսորական և բեմական արտահայտչամիջոցների զարգացման կարևոր փորձադաշտ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թարգմանությունների դերին։ Դրամատիկական ստեղծագործության բեմական կյանքը մեծապես պայմանավորված էր հայերեն տարբերակների լեզվական և ոճական որակով, բնագրի պատկերային համակարգի, երկխոսությունների, մենախոսությունների և դրամատիկական լարվածության փոխանցման հնարավորություններով։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են թարգմանական տարբեր մոտեցումները նպաստել ստեղծագործությունների ընկալմանը և ինչ դեր են ունեցել հայերեն շեքսպիրյան բառապաշարի ու բեմական խոսքի ձևավորման գործում։ Թարգմանությունը դիտարկվում է որպես գրական և թատերական մշակույթների փոխազդեցության կարևոր օղակ, որի միջոցով համաշխարհային դրամատուրգիայի կերպարներն ու գաղափարները դարձել են հայ հանդիսատեսի մշակութային փորձի մաս։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական թատերախմբերի խաղացանկում ողբերգությունների և կատակերգությունների հայտնվելուն, դրանց բեմական պատմությանը և հանդիսատեսի ընդունելությանը։ Դիտարկվում են այն ստեղծագործությունները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ դերասանական արվեստի զարգացման վրա և դարձել են նշանավոր դերասանների ստեղծագործական ինքնադրսևորման կարևոր նյութ։ Շեքսպիրյան բարդ կերպարների մարմնավորումը դերասանից պահանջում էր հոգեբանական խորություն, խոսքի մշակույթ, շարժման արտահայտչականություն և դրամատիկական հակասությունների ամբողջական ընկալում։ Այդ պատճառով նման դերերը հաճախ դիտարկվել են որպես դերասանական վարպետության կարևոր չափանիշ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայ նշանավոր դերասանների շեքսպիրյան դերակատարումներին և նրանց ստեղծած բեմական կերպարների առանձնահատկություններին։ Քննության է առնվում, թե ինչպես էին տարբեր դերասանական անհատականություններ մեկնաբանում ողբերգական հերոսների բնավորությունը, ներքին հակասությունները և բարոյահոգեբանական խնդիրները։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է հատկապես Պետրոս Ադամյանի ստեղծագործական ժառանգության նշանակությունը, քանի որ նրա շեքսպիրյան դերակատարումները կարևոր տեղ են զբաղեցնում XIX դարի հայ թատրոնի պատմության մեջ։ Դերասանական մեկնաբանությունները դիտարկվում են ժամանակաշրջանի գեղագիտական պատկերացումների, ռոմանտիկական և ռեալիստական խաղաոճերի փոխհարաբերության և ազգային բեմական ավանդույթների զարգացման շրջանակում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Համլետի կերպարի հայկական բեմական պատմությունը։ Այս կերպարը հնարավորություն էր տալիս դերասաններին բացահայտելու մարդու ներքին երկընտրանքը, բարոյական ընտրության, պատասխանատվության և գործողության խնդիրները։ Տարբեր ժամանակներում ստեղծված մեկնաբանությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ դերասանական դպրոցի գեղարվեստական սկզբունքների փոփոխությանը։ Նույն կերպ քննության են առնվում այլ հայտնի ողբերգական և կատակերգական կերպարների բեմական մարմնավորումները, որոնց միջոցով ընդլայնվել է հայ թատրոնի կերպարային և ժանրային շրջանակը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում բեմադրական մշակույթին։ Ուսումնասիրվում են ներկայացումների ձևավորման սկզբունքները, բեմական տարածության կազմակերպումը, հագուստը, երաժշտական ուղեկցությունը և զանգվածային տեսարանների կառուցումը՝ այնքանով, որքանով դրանք հնարավոր է վերականգնել պահպանված աղբյուրների միջոցով։ Այս բաղադրիչների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական բեմի նյութական և գեղարվեստական հնարավորությունների մասին։ Շեքսպիրյան ներկայացումների զարգացումը միաժամանակ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր հայ թատրոնը աստիճանաբար յուրացնում եվրոպական բեմական մշակույթի փորձը՝ այն համապատասխանեցնելով սեփական պայմաններին և գեղարվեստական ավանդույթներին։ Քննության են առնվում նաև ներկայացումների մասին մամուլի արձագանքները և թատերական քննադատությունը։ Պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածները, գրախոսությունները, հուշագրությունները և այլ նյութերը կարևոր աղբյուր են հանդիսատեսի վերաբերմունքը, դերասանական խաղի գնահատականները և ժամանակաշրջանի գեղագիտական պահանջները հասկանալու համար։ Դրանց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ոչ միայն առանձին ներկայացումների պատմությունը, այլև այն բանավեճերը, որոնք ծավալվել են դասական դրամատուրգիայի մեկնաբանման, դերասանական խաղաոճի և թատրոնի հասարակական նշանակության շուրջ։ Առանձին տեղ է հատկացվում հայկական տարբեր մշակութային կենտրոնների թատերական կյանքին։ Թիֆլիսը, Կոստանդնուպոլիսը և հայ մշակութային գործունեության այլ կենտրոններ կարևոր դեր են ունեցել պրոֆեսիոնալ թատրոնի զարգացման և եվրոպական դրամատուրգիայի տարածման գործում։ Տարբեր քաղաքներում գործող թատերախմբերի և դերասանների փոխադարձ կապերը նպաստել են ներկայացումների տարածմանը, ստեղծագործական փորձի փոխանակմանը և միասնական շեքսպիրյան բեմական ավանդույթի ձևավորմանը։ Միաժամանակ յուրաքանչյուր մշակութային միջավայր ունեցել է իր հանդիսատեսը, կազմակերպական պայմանները և գեղագիտական առանձնահատկությունները, որոնք կարող էին ազդել ներկայացումների բնույթի վրա։ Կարևորվում են նաև հայ և օտար թատերական մշակույթների փոխազդեցությունները։ Ռուսական և եվրոպական բեմական փորձի հետ ծանոթությունը, հյուրախաղերը, դերասանների մասնագիտական շփումները և թատերական գրականության տարածումը նպաստել են նոր խաղաոճերի ու բեմադրական սկզբունքների յուրացմանը։ Սակայն այդ ազդեցությունները չեն դիտարկվում որպես պարզ ընդօրինակում․ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են արտաքին գեղարվեստական ազդակները վերափոխվել հայկական մշակութային միջավայրում և նպաստել ազգային թատրոնի ինքնուրույն դիմագծի ձևավորմանը։ Շեքսպիրյան դրամատուրգիայի յուրացումը հնարավորություն է տվել հայ թատրոնին անդրադառնալ համամարդկային թեմաների՝ իշխանության և պատասխանատվության, սիրո և հակամարտության, հավատարմության ու դավաճանության, անձնական ընտրության և հասարակական պարտականության խնդիրներին։ Այդ թեմաների բեմական մեկնաբանությունը տարբեր պատմական պայմաններում կարող էր ստանալ նոր շեշտադրումներ և արձագանքել ժամանակակից հանդիսատեսի մտահոգություններին։ Հետևաբար շեքսպիրյան ներկայացումները դիտարկվում են նաև որպես հայ հասարակության մշակութային և մտավոր կյանքի բաղադրիչ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքում կարող են ընդգրկվել թատերական ազդագրեր, պարբերական մամուլի հրապարակումներ, դերասանների և մշակութային գործիչների հուշեր, նամակներ, թարգմանություններ, գրականագիտական ու թատերագիտական ուսումնասիրություններ և պահպանված այլ փաստաթղթեր։ Այդ նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել առանձին ներկայացումների ժամանակագրությունը, դերաբաշխումները, բեմական մեկնաբանությունների առանձնահատկությունները և դրանց նկատմամբ ժամանակակիցների վերաբերմունքը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարբեր աղբյուրների քննադատական համեմատությունը, քանի որ նախախորհրդային շրջանի ներկայացումների վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են լինել մասնակի կամ գնահատողական բնույթի։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է համաշխարհային դասական դրամատուրգիայի և հայկական բեմարվեստի փոխհարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև շեքսպիրյան ավանդույթի դերի բացահայտմամբ հայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի զարգացման մեջ։ Այն հնարավորություն է տալիս հետևելու թարգմանության, դերասանական արվեստի, բեմադրական մշակույթի և թատերական քննադատության փոխկապակցված զարգացմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով հայ թատրոնը միջազգային մշակութային փոխազդեցությունների համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել թատերագիտության, հայ թատրոնի պատմության, գրականագիտության, շեքսպիրագիտության, թարգմանագիտության և հայ մշակույթի պատմության ոլորտների հետազոտողների, դերասանական և ռեժիսորական արվեստ ուսումնասիրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։