Ուղեղի փորձարարական իշեմիայի հետևանքով զարգացող ախտաբանական փոփոխությունների շտկումը տրիֆլուզալով

Technology

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցական սարքերի էներգասպառման ուսումնասիրությանը և դրա նվազեցմանն ուղղված տեխնիկական ու ալգորիթմական միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կապի և տվյալների փոխանցման սարքավորումներում էլեկտրաէներգիայի սպառման հիմնական աղբյուրները, դրանց կախվածությունը սարքի կառուցվածքից, աշխատանքի ռեժիմից, փոխանցվող տվյալների ծավալից, բեռնվածության մակարդակից և կապի տեխնոլոգիական առանձնահատկություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգիայի առավել մեծ սպառում ունեցող հանգույցների բացահայտմանը և դրանց աշխատանքի օպտիմալացման հնարավորություններին՝ առանց հաղորդակցության որակի, հուսալիության և պահանջվող արտադրողականության էական նվազման։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հեռահաղորդակցական սարքերի էներգասպառման մոդելները, տարբեր աշխատանքային ռեժիմների համեմատական բնութագրերը և էներգիայի արդյունավետ օգտագործման գնահատման չափորոշիչները։ Կարևորվում է սարքավորումների ակտիվ և ոչ ակտիվ վիճակների կառավարման, էներգախնայողության ռեժիմների, դինամիկ բեռնվածության կարգավորման, բաղադրիչների աշխատանքի ժամանակավոր անջատման կամ հզորության նվազեցման և տվյալների փոխանցման գործընթացների օպտիմալացման կիրառումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև էներգիայի սպառման և ցանցի կատարողականության միջև հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ չափազանց ագրեսիվ էներգախնայողությունը կարող է անդրադառնալ կապի ուշացումներին, թողունակությանը կամ ծառայության հասանելիությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել էներգասպառման չափումների, մոդելավորման և փորձարարական գնահատման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է համեմատել առաջարկվող լուծումների արդյունավետությունը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հեռահաղորդակցական սարքերի էներգաարդյունավետ կառավարման նոր ալգորիթմների և տեխնիկական լուծումների մշակման համար՝ հաշվի առնելով ժամանակակից կապի համակարգերի աճող բարդությունն ու սարքավորումների թվի ավելացումը։ Էներգասպառման նվազեցումը կարող է նպաստել ոչ միայն շահագործման ծախսերի կրճատմանը, այլև կապի ենթակառուցվածքների ընդհանուր էներգետիկ արդյունավետության և շրջակա միջավայրի վրա դրանց ազդեցության բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հեռահաղորդակցության ինժեներներին, կապի համակարգերի նախագծողներին, էլեկտրոնիկայի և ավտոմատացման մասնագետներին, էներգաարդյունավետ համակարգերի մշակողներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է թիթեղներում և ձողերում ջերմահաղորդականության ու ջերմաառաձգականության գործընթացների կառավարման տեսական և կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ջերմության տարածման, ջերմաստիճանային դաշտերի ձևավորման և ջերմային ազդեցության հետևանքով նյութերում առաջացող դեֆորմացիաների ու լարումների մաթեմատիկական նկարագրությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմային գործընթացների կառավարմանը, սահմանային և սկզբնական պայմանների ձևավորմանը, ինչպես նաև այնպիսի կառավարման պարամետրերի ընտրությանը, որոնք հնարավորություն են տալիս ստանալ նախապես սահմանված ջերմաստիճանային կամ մեխանիկական վիճակներ։ Աշխատանքում քննարկվում են թիթեղային և ձողային կառուցվածքների ջերմաֆիզիկական ու մեխանիկական հատկությունները, ջերմաստիճանի փոփոխության և նյութի դեֆորմացիայի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև կառավարման խնդիրների մաթեմատիկական ձևակերպման և լուծման մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն համակարգերի համար, որտեղ ջերմային ազդեցությունները կարող են էականորեն փոխել կառուցվածքների ամրությունը, կայունությունը և շահագործման հուսալիությունը։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են կիրառվել ջերմային բեռնվածության պայմաններում աշխատող ինժեներական կառուցվածքների նախագծման, դրանց ջերմային ռեժիմների օպտիմալացման և անցանկալի ջերմաառաձգական դեֆորմացիաների նվազեցման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մեխանիկայի, կիրառական մաթեմատիկայի, ջերմաֆիզիկայի և ինժեներական գիտությունների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջին տասնամյակներին Եգիպտոսի արաբալեզու մամուլում հայկական խնդիրների լուսաբանման ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցող քաղաքական գործընթացների, միջազգային հարաբերությունների և արաբական հասարակական մտքի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական աղբյուրային հիմքը տվյալ ժամանակաշրջանի արաբերեն պարբերական մամուլն է, որի հրապարակումների միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ինչպես էին եգիպտական հասարակական և մտավորական շրջանակներում ընկալվում հայ բնակչության դրությունը, բարեփոխումների պահանջները, քաղաքական զարգացումները և եվրոպական տերությունների ներգրավվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մամուլի տեղեկատվական և հասարակական կարծիք ձևավորող գործառույթներին, հրապարակումների թեմատիկ ուղղվածությանը, օգտագործված քաղաքական բառապաշարին և տարբեր պարբերականների խմբագրական դիրքորոշումների առանձնահատկություններին։ Քննության առարկա են դառնում նաև այն տեղեկատվական աղբյուրները, որոնցից օգտվում էր եգիպտական մամուլը՝ տեղական հաղորդագրություններից և թղթակցություններից մինչև օտարերկրյա մամուլի նյութեր ու միջազգային լրատվական հոսքեր։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն հայկական խնդիրների վերաբերյալ հրապարակումների բովանդակությունը, այլև դրանց ձևավորման տեղեկատվական միջավայրը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականության, արևելյան հարցի և մեծ տերությունների դիվանագիտական շահերի վերաբերյալ արաբալեզու մամուլում արտահայտված պատկերացումների համադրմանը։ Հետազոտությունը կարող է բացահայտել, թե հայկական խնդիրները որքանով էին ներկայացվում որպես առանձին ազգային-քաղաքական հարց և որքանով էին ներառվում կայսրության կառավարման, քրիստոնյա բնակչության իրավունքների, բարեփոխումների և միջազգային քաղաքականության վերաբերյալ ավելի լայն քննարկումների մեջ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է Եգիպտոսի մամուլի միջավայրի առանձնահատուկ դերը, քանի որ XIX դարի երկրորդ կեսին այն աստիճանաբար վերածվում էր արաբական հասարակական և քաղաքական մտքի կարևոր հարթակներից մեկի։ Մամուլի նյութերի համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու փաստական հաղորդումները, խմբագրական մեկնաբանությունները և քաղաքական գնահատականները՝ վերականգնելով ժամանակաշրջանի տեղեկատվական պատկերը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հայոց պատմության, արաբագիտության, մամուլի պատմության և միջազգային հարաբերությունների պատմության մոտեցումները՝ նպաստելով հայկական խնդիրների միջազգային արձագանքի և արաբական հասարակական միջավայրում դրանց ընկալման պատմության առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է միջնակարգ դպրոցում հայոց լեզվի և գրականության դասավանդման արդյունավետության բարձրացմանը՝ սովորողների ինքնուրույն գործունեության և ստեղծագործական կարողությունների նպատակային զարգացման միջոցով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ուսուցման այնպիսի մեթոդների, ձևերի և մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրության վրա, որոնք աշակերտին հնարավորություն են տալիս ոչ միայն յուրացնել պատրաստի գիտելիքներ, այլև ինքնուրույն որոնել տեղեկատվություն, վերլուծել լեզվական ու գրական նյութը, ձևակերպել սեփական տեսակետը և ստեղծագործաբար կիրառել ձեռք բերած գիտելիքները։ Ինքնուրույնությունը դիտարկվում է որպես սովորողի ճանաչողական ակտիվության, պատասխանատվության, նախաձեռնողականության և ինքնակրթության կարողության կարևոր բաղադրիչ։ Քննության են առնվում ինքնուրույն աշխատանքի տարբեր ձևերը՝ տեքստի վերլուծություն, լեզվական առաջադրանքների կատարում, գրական ստեղծագործությունների մեկնաբանում, համեմատական աշխատանք, շարադրություն, ստեղծագործական գրավոր աշխատանք, հետազոտական առաջադրանքներ և լրացուցիչ աղբյուրների օգտագործում։ Կարևորվում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացումը և դրանց համապատասխանեցումը սովորողների տարիքային, անհատական ու ճանաչողական առանձնահատկություններին։ Ստեղծագործական կարողությունների զարգացումը կապվում է երևակայության, ինքնուրույն մտածողության, լեզվական ճկունության, արտահայտիչ խոսքի և խնդրի լուծման տարբեր եղանակներ գտնելու կարողության ձևավորման հետ։ Հայոց լեզվի դասերին հատուկ նշանակություն է տրվում բառապաշարի հարստացմանը, խոսքի կառուցման հմտություններին, լեզվական երևույթների ինքնուրույն բացահայտմանը և ձեռք բերված քերականական գիտելիքների գործնական կիրառմանը։ Գրականության ուսուցման ընթացքում կարևորվում են գեղարվեստական տեքստի ինքնուրույն ընթերցումը և մեկնաբանումը, կերպարների ու իրադարձությունների գնահատումը, ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտումը, ինչպես նաև սեփական վերաբերմունքի հիմնավորված արտահայտումը։ Ուսուցման արդյունավետության բարձրացման կարևոր պայման է համարվում խնդրահարույց և ստեղծագործական իրավիճակների ստեղծումը, որոնցում աշակերտը պետք է համադրի նախկին գիտելիքները, կատարի եզրահանգումներ և առաջարկի սեփական լուծումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցչի դերի փոփոխությանը․ ուսուցիչը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես սովորողի ինքնուրույն ճանաչողական գործունեությունը կազմակերպող, ուղղորդող և խթանող մասնագետ։ Կարևորվում են հարցադրումների, քննարկումների, բանավեճերի, խմբային ու անհատական աշխատանքի և ստեղծագործական նախագծերի կիրառման հնարավորությունները։ Դիտարկվում է նաև սովորողների հետաքրքրության և ներքին ուսումնական մոտիվացիայի նշանակությունը, քանի որ ինքնուրույն գործունեության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ուսումնական նյութի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքով։ Գնահատումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների ստուգման, այլև որպես սովորողի առաջընթացի, ինքնավերլուծության և հետագա զարգացման խթանման միջոց։ Կարևորվում են ինքնագնահատման և փոխադարձ գնահատման տարրերը, որոնք նպաստում են սեփական աշխատանքի արդյունքները քննադատաբար դիտարկելու և սխալները ինքնուրույն շտկելու կարողության ձևավորմանը։ Հայոց լեզվի և գրականության փոխկապակցված ուսուցումը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ զարգացնել լեզվական, հաղորդակցական, ընթերցողական և ստեղծագործական կարողությունները՝ ձևավորելով սովորողի ընդհանուր մշակութային և մտավոր զարգացման համար անհրաժեշտ հմտություններ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ներկայացվող մանկավարժական մոտեցումները կարող են օգտագործվել դասերի կազմակերպման, ուսումնական առաջադրանքների մշակման և սովորողների ակտիվ մասնակցությունը խթանող կրթական միջավայրի ձևավորման ընթացքում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Ջորջ Բայրոնը (1788–1824) հանդիսանում է անգլիական ռոմանտիկության շրջանում ամենանշանավոր բանաստեղծներից մեկը, որի ստեղծագործություններում արտացոլված են ազատության, անձնական զգացմունքների, հայրենասիրության և անհատի ներսի հակասությունների թեմաները։ Նրա բանաստեղծությունները համարվում են ռոմանտիզմի դասական օրինակներ՝ հարուստ պատկերներով, վառ զգացմունքներով և սիմվոլիզմի տարրերով։ Բայրոնի ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են խորը հոգեբանական վերլուծություններ, հերոսի ներքին պայքար և անհատի պայքարը հասարակության ու ճակատագրի դեմ։ Նրա հայտնի Werke-ներից են «Չայլդ Հարոլդի ճամփորդությունները», «Դոն Ժուան», որտեղ արտացոլված են ազատության և անձնական ընտրության հարցերը, խստորեն քննադատվում են հասարակական նորմերը և ներկայացվում մարդու ներքին զգացմունքների բարդությունը։ Ջորջ Բայրոնը նաև համարվում է քաղաքական ակտիվիստ և ազատամարտիկ, ինչը արտահայտված է նրա ստեղծագործություններում՝ պայքար ու ազգային ազատագրություն քարոզող թեմաներով, մասնավորապես Հունաստանի անկախության պայքարի մեջ։ Նրա բանաստեղծական ոճը վառ, դինամիկ և մելանխոլիկ է, որն առանձնացնում է նրան ռոմանտիկության այլ ներկայացուցիչներից։ Բայրոնի ստեղծագործությունները այսօր էլ մեծ ազդեցություն ունեն գրականության, մշակույթի և գաղափարական մտածողության վրա, քանի որ դրանք ուսումնասիրում են մարդու հոգին, ազատության գաղափարը և մարդկային կյանքի հակասությունները։

Other Subjects

Հեղինակներ Ա. Ց. Խաչատրյանը և Շ. Մ. Գրիգորյանը գրքում մանրամասն ներկայացնում են հավաքիչ-մամլիչ մեքենաների հիմնական հանգույցները՝ հավաքման մեխանիզմ, կտրող և տեղափոխող համակարգեր, մամլիչ պալատ, կապման սարքավորում և փոխանցման մեխանիզմներ՝ բացատրելով դրանց փոխկապակցված աշխատանքը մեկ միասնական տեխնոլոգիական գործընթացում։ Աշխատությունը ընդգրկում է նաև մեքենաների աշխատանքի սկզբունքները տարբեր դաշտային պայմաններում, խոտի և ծղոտի որակական ցուցանիշների ազդեցությունը մեքենայի աշխատանքի վրա, ինչպես նաև արտադրողականության և կորուստների նվազեցման միջոցառումները։ Գրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում մեքենաների կարգավորման գործընթացներին՝ մամլման խտության ընտրություն, կապման մեխանիզմների ճիշտ կարգավորում, աշխատանքային արագության օպտիմալացում և տեխնիկական սպասարկման պահանջներ։ Հատուկ ընդգծվում են նաև շահագործման անվտանգության կանոնները և սարքավորումների խափանումների կանխարգելման մեթոդները, որոնք կարևոր են անխափան և արդյունավետ աշխատանքի համար։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական մեքենայացման մասնագետների, ինժեներների, մեխանիզատորների և ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները կերահավաք մեքենաների կառուցվածքի և շահագործման վերաբերյալ։