Ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցության օպտիմալացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ռենտգենյան ճառագայթների ֆոկուսացման և բյուրեղների կառուցվածքային անկատարությունների որոշման տեսական ու փորձարարական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել ռենտգենյան ճառագայթների տարածման և ֆոկուսացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև այդ ճառագայթների փոխազդեցության միջոցով բացահայտել բյուրեղային նյութերի կառուցվածքային շեղումները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ռենտգենյան ճառագայթների բյուրեղային նյութերում տարածման, անդրադարձման, բեկման և դիֆրակցիայի երևույթները, որոնց հիման վրա հնարավոր է ստանալ բյուրեղի ներքին կառուցվածքի վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկատվություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճառագայթների ֆոկուսացման մեթոդներին, ֆոկուսային պայմանների ձևավորմանը և ստացվող ճառագայթային փնջի տարածական բնութագրերի կառավարմանը։ Ռենտգենյան ճառագայթների արդյունավետ ֆոկուսացումը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել փոքր չափերի նմուշներ կամ բյուրեղի առանձին հատվածներ և ստանալ բարձր տարածական լուծաչափով տվյալներ։ Աշխատության մյուս առանցքային ուղղությունը բյուրեղների կառուցվածքային անկատարությունների հայտնաբերումն է։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել բյուրեղային ցանցի տեղային խախտումները, դիսլոկացիաները, թափուր տեղերը, խառնուրդային ատոմների առկայությունը, միկրոլարվածությունները, դեֆորմացիաները և այլ կառուցվածքային շեղումներ։ Նման անկատարությունները կարող են էապես ազդել նյութի մեխանիկական, էլեկտրական, օպտիկական և այլ ֆիզիկական հատկությունների վրա, ուստի դրանց հայտնաբերման և բնութագրման ճշգրիտ մեթոդների մշակումը կարևոր նշանակություն ունի նյութագիտության և պինդ մարմնի ֆիզիկայի համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել ռենտգենյան դիֆրակցիայի և ցրման երևույթները, որոնց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս դատել բյուրեղային ցանցի կառուցվածքի և դրա շեղումների մասին։ Դիֆրակցիոն պատկերների, ինտենսիվության բաշխման, անդրադարձումների դիրքի և ձևի վերլուծությունը կարող է տեղեկատվություն տալ ինչպես բյուրեղային կառուցվածքի ընդհանուր պարամետրերի, այնպես էլ տեղային անկատարությունների բնույթի մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ֆոկուսացված ռենտգենյան փնջի կիրառումը, որը կարող է բարձրացնել հետազոտության զգայունությունն ու տարածական ընտրողականությունը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել նաև ֆոկուսացման համակարգերի պարամետրերի և բյուրեղային նմուշի կառուցվածքային հատկությունների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև չափումների ճշգրտության վրա ազդող գործոնները։ Կարևոր խնդիր է տարբեր տեսակի կառուցվածքային անկատարությունների ռենտգենյան դրսևորումների տարբերակումը, քանի որ տարբեր դեֆեկտներ կարող են առաջացնել նմանատիպ, սակայն քանակապես տարբեր փոփոխություններ դիֆրակցիոն պատկերի մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բյուրեղների ոչ քայքայիչ ուսումնասիրության մեթոդների կատարելագործմանը և բարձր ճշգրտությամբ կառուցվածքային ախտորոշման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այսպիսի մեթոդաբանությունը կարող է կիրառվել կիսահաղորդչային նյութերի, օպտիկական բյուրեղների, մետաղների, համաձուլվածքների և այլ բյուրեղային նյութերի որակի ու կառուցվածքի վերահսկման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պինդ մարմնի ֆիզիկայի, ռենտգենյան օպտիկայի, բյուրեղագիտության և նյութագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է ռենտգենյան ճառագայթների ֆոկուսացման և բյուրեղային կառուցվածքի ախտորոշման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով օգտագործել ռենտգենյան ճառագայթման առանձնահատկությունները բյուրեղների կառուցվածքային անկատարությունների հայտնաբերման, դասակարգման և բնութագրման համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1924 թվականներին Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական և տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ Առաջին աշխարհամարտից հետո Հարավային Կովկասում և Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած արմատական աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց ընթացքում երկու երկրների միջև հարաբերությունները ձևավորվեցին նոր քաղաքական պայմաններում՝ Օսմանյան կայսրության փլուզումից, Ադրբեջանի խորհրդայնացումից և Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման հաղթանակից հետո։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ նշված ժամանակաշրջանը երկու պետությունների հարաբերությունների համար անցումային փուլ էր․ նախկին կայսերական և հանրապետական քաղաքական համակարգերի փոփոխությունը, բոլշևիկյան Ռուսաստանի ազդեցության ընդլայնումը և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորումը էապես փոխեցին նրանց արտաքին քաղաքական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլում դիտարկվում են 1920 թվականի իրադարձությունները, հատկապես Ադրբեջանի խորհրդայնացումը և դրա հետևանքները տարածաշրջանային քաղաքականության համար։ Ադրբեջանի նոր քաղաքական կարգավիճակը այն ներքաշեց խորհրդային ազդեցության համակարգ, մինչդեռ Թուրքիայի ազգային շարժումը պայքարում էր Անկարայի շուրջ ձևավորված նոր իշխանության ամրապնդման և արտաքին ուժերի դեմ պայքարի համար։ Այս պայմաններում երկու կողմերի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկկողմ շահերի, այլև Խորհրդային Ռուսաստանի հետ նրանց հարաբերությունների ազդեցության ներքո։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման և ադրբեջանական քաղաքական շրջանակների փոխհարաբերություններին։ Այդ շրջանում կարևոր դեր ունեին ինչպես գաղափարական և ազգային համերաշխության պատկերացումները, այնպես էլ ավելի լայն տարածաշրջանային ռազմավարական հաշվարկները։ Թուրքիայի ազգային շարժման ղեկավարության համար Կովկասը կարևոր նշանակություն ուներ անվտանգության և արտաքին կապերի տեսանկյունից, իսկ Ադրբեջանը գտնվում էր այնպիսի աշխարհաքաղաքական դիրքում, որը նրան դարձնում էր տարածաշրջանի կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի տարածաշրջանային հետևանքները։ Այդ պայմանագրերը նոր իրավաքաղաքական շրջանակ ձևավորեցին Թուրքիայի և Անդրկովկասի հանրապետությունների հարաբերությունների համար և միաժամանակ արտացոլեցին խորհրդային Ռուսաստանի ու Թուրքիայի փոխադարձ շահերի համադրումը։ Կարսի պայմանագրի կնքմանը մասնակցեցին նաև Ադրբեջանական, Հայկական և Վրացական ԽՍՀ-ները, ինչն ընդգծում է այն ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների բարդ կառուցվածքը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես երկկողմ հարաբերությունները ներառվեցին ավելի լայն խորհրդա-թուրքական և անդրկովկասյան քաղաքական համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Ղարաբաղի, Նախիջևանի և Զանգեզուրի հետ կապված քաղաքական հարցերի ուսումնասիրությունը։ 1920–1921 թվականներին Հարավային Կովկասում սահմանների, տարածքային պատկանելության և վարչական կարգավիճակների շուրջ ընթացող գործընթացները ուղղակիորեն կապված էին տարածաշրջանի նոր քաղաքական դասավորության հետ։ Այս համատեքստում Ադրբեջանի և Թուրքիայի դիրքորոշումների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ ազգային, ռազմավարական և խորհրդային գործոնների փոխազդեցությունը։ Աշխատության մեջ կարող են քննության առնվել նաև տնտեսական և հաղորդակցային հարաբերությունները։ Կովկասի աշխարհագրական դիրքը, նավթային ռեսուրսները, առևտրային ճանապարհները և տրանսպորտային հաղորդակցությունները կարևոր նշանակություն ունեին ինչպես Ադրբեջանի, այնպես էլ Թուրքիայի համար։ Սակայն տնտեսական կապերի զարգացման հնարավորությունները սահմանափակվում էին պատերազմների հետևանքներով, տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ և խորհրդային վերահսկողության հաստատմամբ։ Առանձին ուշադրության է արժանի 1923–1924 թվականների փուլը, երբ Թուրքիայի Հանրապետության հռչակումից հետո Անկարայի արտաքին քաղաքականությունը սկսեց աստիճանաբար ստանալ նոր պետական ձևաչափ։ Միաժամանակ Ադրբեջանում խորհրդային իշխանության հաստատումը սահմանափակում էր նրա արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը։ Այդ պատճառով հարաբերությունների բնույթը չէր կարող ամբողջությամբ կառուցվել երկու ինքնուրույն պետությունների դասական դիվանագիտական փոխհարաբերությունների տրամաբանությամբ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև Խորհրդային Ռուսաստանի դերը։ Այդ ժամանակաշրջանում Մոսկվան տարածաշրջանում առանցքային քաղաքական դերակատար էր, և թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների շատ հարցեր պետք է դիտարկել խորհրդային քաղաքականության հետ դրանց փոխկապակցվածության շրջանակում։ Թուրքիայի համար Խորհրդային Ռուսաստանը միաժամանակ կարևոր գործընկեր էր արևմտյան ուժերի դեմ պայքարում և ազդեցության առանձին կենտրոն, մինչդեռ Ադրբեջանը գտնվում էր խորհրդային պետական համակարգի կազմում։ Այս իրավիճակը ստեղծում էր ինչպես համագործակցության հնարավորություններ, այնպես էլ հարաբերությունների ինքնուրույնության սահմանափակումներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1920–1924 թվականների թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունները ձևավորվել են ազգային, գաղափարական, աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական բազմաթիվ գործոնների փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդել են Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման նպատակները, Ադրբեջանի խորհրդայնացումը, Խորհրդային Ռուսաստանի տարածաշրջանային քաղաքականությունը, Կովկասի տարածքային խնդիրները և նոր միջազգային համակարգի ձևավորումը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի և Ադրբեջանի նորագույն պատմությամբ, Հարավային Կովկասի պատմությամբ, խորհրդա-թուրքական հարաբերություններով և XX դարի սկզբի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIV–XVII դարերի Հայաստանի խեցեգործական արտադրանքի պատմահնագիտական, գեղարվեստական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջնադարյան հայկական խեցեգործության զարգացման հիմնական ուղղությունները, կավե իրերի պատրաստման եղանակները, դրանց ձևաբանական բազմազանությունը և կիրառական նշանակությունը տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու տնտեսական կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենցաղային, տնտեսական և զարդարական նշանակության խեցեղենի տեսակներին, անոթների ձևերին, զարդանախշերին, ջնարակման տեխնիկային և գունային լուծումներին։ Ուսումնասիրվում են հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված խեցեղեն նյութերի դասակարգման, թվագրման և տարածքային առանձնահատկությունների բացահայտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական խեցեգործական ավանդույթների շարունակականությանը, տարբեր տարածաշրջանների արհեստագործական կենտրոնների առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարևան մշակույթների հետ առևտրական և մշակութային փոխազդեցությունների հնարավոր արտահայտություններին։ Կարևորվում են խեցեղենի ուսումնասիրության միջոցով միջնադարյան Հայաստանի բնակչության առօրյայի, տնտեսական հարաբերությունների, արհեստագործության զարգացման և գեղագիտական պատկերացումների վերականգնման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նշանակալի է Հայաստանի նյութական մշակույթի պատմության, հնագիտական ժառանգության և միջնադարյան կիրառական արվեստի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, ազգագրագետների, թանգարանային մասնագետների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Ժողովածուն ներկայացնում է պատմական, մշակութային և հասարակական նշանակություն ունեցող փաստագրական, մատենագիտական ու մեթոդական նյութերի համադրություն՝ անդրադառնալով ժողովուրդների բարեկամության, եղբայրության, փոխադարձ աջակցության և համագործակցության գաղափարներին։ Հրատարակության բովանդակության առանցքում մարդկային համերաշխության, պատմական կապերի պահպանման, ընդհանուր արժեքների և մշակութային փոխառնչությունների լուսաբանման հարցերն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստագրական աղբյուրների, պատմական վկայությունների, հրապարակումների և մատենագիտական տեղեկությունների համակարգմանն ու ներկայացմանը։ Ժողովածուի մեթոդական ուղղվածությունը ենթադրում է հավաքագրված նյութերի կիրառման հնարավորություններ կրթական, մշակութային և լուսավորչական աշխատանքներում՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը և հասարակական արժեքների փոխանցմանը։ Քննարկվում են տարբեր ժողովուրդների միջև ձևավորված բարեկամական հարաբերությունների նշանակությունը, համատեղ պատմական փորձառության դերը և մշակութային համագործակցության զարգացման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում են գրականության, մամուլի հրապարակումների, պատմական փաստաթղթերի և այլ տեղեկատվական աղբյուրների օգտագործումը թեմատիկ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, գրադարանային քննարկումների և կրթադաստիարակչական նախաձեռնությունների կազմակերպման ընթացքում։ Մատենագիտական նյութերը կարող են նպաստել համապատասխան գրականության որոնմանը, ուսումնասիրությանը և թեմայի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայրենասիրության, փոխադարձ հարգանքի, հասարակական համերաշխության և մշակութային ժառանգության պահպանման գաղափարների տարածման հնարավորություններին։ Հրատարակությունն ունի տեղեկատվական, ճանաչողական և մեթոդական նշանակություն՝ միավորելով փաստագրական նյութերի ուսումնասիրությունն ու դրանց գործնական կիրառման մոտեցումները։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մանկավարժների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, պատմաբանների, հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

История

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզում գտնվող Լոռի Բերդ հնագիտական հուշարձանին և դրա միջին բրոնզի դարին վերաբերող նյութերի ուսումնասիրությանը։ Լոռի Բերդը կարևոր նշանակություն ունեցող հնագիտական հուշարձան է, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանի տարածքում հնագույն բնակչության կյանքի, նյութական մշակույթի և հասարակական զարգացման պատմական առանձնահատկությունների մասին։ Միջին բրոնզի դարաշրջանի հնագիտական նյութերը կարևոր սկզբնաղբյուր են բնակավայրերի բնույթի, կենցաղի, արտադրական գործունեության, արհեստների, նյութերի մշակման եղանակների և առօրյա կյանքի տարբեր կողմերի ուսումնասիրման համար։ Հուշարձանի հնագիտական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու պեղումների ընթացքում հայտնաբերված նյութական մնացորդները, դրանց բնորոշ հատկանիշները, ժամանակագրական դիրքը և կապերը Հայաստանի ու հարակից տարածքների համաժամանակյա մշակութային երևույթների հետ։ Այսպիսի ուսումնասիրություններում կարևոր տեղ ունեն խեցեղենի, գործիքների, զարդերի և այլ գտածոների գիտական նկարագրությունն ու համեմատական քննությունը, որոնք նպաստում են հնագույն հասարակությունների կենսակերպի և մշակութային կապերի բացահայտմանը։ Լոռի Բերդի նյութերի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Լոռու տարածաշրջանի հնագույն պատմության, բնակեցման գործընթացների և Հայաստանի բրոնզեդարյան մշակույթների զարգացման առանձնահատկությունների լուսաբանման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, բրոնզի դարի մշակույթներով զբաղվող մասնագետներին, հնագիտական նյութերի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև Հայաստանի հնագույն պատմությամբ և պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։