Устав ссудо-сберегательной кассы при Елисаветпольском губернском правлении

Geography

Աշխատությունը նվիրված է ավտոտրանսպորտային միջոցներից առաջացող արտանետումների ազդեցության ուսումնասիրությանը Երևան և Ալավերդի քաղաքների շրջակա միջավայրի վիճակի վրա՝ ուշադրություն դարձնելով քաղաքային օդային ավազանի աղտոտման առանձնահատկություններին և երկու քաղաքներում ձևավորված պայմանների համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տրանսպորտային հոսքերի ինտենսիվության, ավտոմեքենաների շահագործման առանձնահատկությունների, ճանապարհային ցանցի, քաղաքաշինական կառուցվածքի և տեղանքի բնական պայմանների փոխազդեցությունն է, որը կարող է էական նշանակություն ունենալ աղտոտիչների տարածման ու կուտակման գործընթացներում։ Քննության են առնվում ավտոտրանսպորտի գործունեության հետևանքով մթնոլորտային օդ ներթափանցող հիմնական աղտոտիչների ընդհանուր բնույթը, դրանց տարածական և ժամանակային փոփոխականությունը, ինչպես նաև երթևեկության ծանրաբեռնվածության ու օդի որակի միջև հնարավոր կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քաղաքների ռելիեֆային և օդերևութաբանական պայմաններին, քանի որ քամու ուղղությունը և արագությունը, ջերմաստիճանային պայմանները, տեղանքի կառուցվածքն ու կառուցապատման խտությունը կարող են ազդել արտանետումների ցրման և քաղաքային տարածքում դրանց հարաբերական կուտակման վրա։ Երևանը և Ալավերդին դիտարկվում են որպես տարբեր քաղաքաշինական, աշխարհագրական և տնտեսական առանձնահատկություններ ունեցող բնակավայրեր, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատական մոտեցմամբ բացահայտելու տրանսպորտային գործոնի նշանակությունը ընդհանուր էկոլոգիական իրավիճակի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել օդի որակի ցուցանիշների, երթևեկության ինտենսիվության և տարածքային տարբերությունների համադրական վերլուծություն՝ առանձնացնելով առավել ծանրաբեռնված ճանապարհային հատվածներն ու հնարավոր բնապահպանական ռիսկերի գոտիները։ Կարևորվում է նաև ավտոտրանսպորտային աղտոտման հարաբերակցությունը քաղաքային միջավայրի վրա ազդող այլ մարդածին աղբյուրների հետ, որպեսզի հնարավոր լինի առավել ամբողջական գնահատել յուրաքանչյուր գործոնի նշանակությունը։ Հետազոտության արդյունքների տեսական և կիրառական նշանակությունը կապված է քաղաքային բնապահպանական կառավարման, օդի որակի մշտադիտարկման, տրանսպորտային համակարգի բարելավման և քաղաքաշինական պլանավորման համար գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների ձևավորման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքային էկոլոգիայի, տրանսպորտային բնապահպանության և շրջակա միջավայրի գնահատման մոտեցումները՝ քաղաքային տարածքներում ավտոտրանսպորտային ծանրաբեռնվածության բնապահպանական հետևանքները բացահայտելու նպատակով։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ռիսկերի կառավարման արդյունավետ համակարգի ձևավորման և գործնական ներդրման հետ կապված տեսական, մեթոդաբանական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բուհերի գործունեության ընթացքում առաջացող ռազմավարական, ֆինանսական, գործառնական, ակադեմիական, կառավարչական, տեղեկատվական և հեղինակության հետ կապված ռիսկերը, դրանց բացահայտման, գնահատման, դասակարգման և վերահսկման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել կրթական հաստատությունների կայուն գործունեության, կրթության որակի, կառավարման արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և զարգացման ռազմավարական նպատակների իրականացման վրա։ Վերլուծվում են ռիսկերի կառավարման համակարգի ստեղծման հիմնական սկզբունքները, կազմակերպական կառուցվածքները, պատասխանատվության բաշխման մեխանիզմները և կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցությունը։ Կարևորվում է ռիսկերի վաղ հայտնաբերման, հնարավոր հետևանքների գնահատման և կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման անհրաժեշտությունը՝ որպես բուհերի կառավարման ընդհանուր համակարգի բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ներքին վերահսկողության, մշտադիտարկման, տեղեկատվության հավաքագրման և որոշումների կայացման գործընթացներում ռիսկերի վերաբերյալ տվյալների օգտագործման նշանակությանը։ Քննարկվում են Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգին բնորոշ պայմանները և այն հնարավոր խոչընդոտները, որոնք կարող են առաջանալ ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ներդրման ընթացքում՝ ներառյալ համապատասխան կառավարչական մշակույթի ձևավորումը, մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, պատասխանատվության հստակ սահմանումը և անհրաժեշտ տեղեկատվական գործիքների կիրառումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռիսկերի կառավարման և բուհի ռազմավարական պլանավորման փոխկապակցվածությանը, քանի որ հնարավոր սպառնալիքների և անորոշությունների համակարգված գնահատումը կարող է նպաստել կառավարչական որոշումների հիմնավորվածության բարձրացմանը և հաստատության զարգացման նպատակների առավել արդյունավետ իրականացմանը։ Աշխատանքում ռիսկերի կառավարումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հնարավոր բացասական հետևանքների նվազեցման միջոց, այլև որպես կառավարման որակի բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և փոփոխվող կրթական միջավայրին հարմարվելու կարևոր գործիք։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բարձրագույն կրթության կառավարման ոլորտի մասնագետների, բուհերի ղեկավարների և վարչական ստորաբաժանումների աշխատակիցների, կրթական քաղաքականության հետազոտողների, ինչպես նաև կառավարման, տնտեսագիտության և կրթության կազմակերպման խնդիրներով զբաղվող ուսանողների ու գիտաշխատողների համար։

Pedagogy

Գրքում ուսումնասիրվում են տեսողության խանգարում ունեցող երեխաների ֆիզիկական ճարպկության և շարժունակության զարգացման մեթոդները, ներկայացվում են դասընթացների կազմակերպման, վարժությունների ընտրության և անհատականացման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով երեխաների տարիքը, շարժունակության առանձնահատկությունները և տեսողության աստիճանը, վերլուծվում են ֆիզիկական դաստիարակության նշանակությունը ընդհանուր առողջության, սթրեսի նվազեցման և սոցիալական ինտեգրման համար, առաջարկվում են հատուկ մարզական խաղեր, կորպորատիվ և խմբային վարժություններ, քննարկվում են գնահատման մեթոդները՝ ճարպկության և ֆիզիկական պատրաստվածության հստակ ցուցանիշների հիման վրա, ուշադրություն է դարձվում անվտանգության, ուղեկցող տեխնոլոգիաների և ուսուցողական օգնության կիրառմանը, գիրքը համադրում է մանկավարժության, ֆիզիկական դաստիարակության և հատուկ մանկավարժության մոտեցումները՝ նպաստելով տեսողության խանգարում ունեցող երեխաների շարժունակության, ինքնուրույնության և ֆիզիկական պատրաստվածության արդյունավետ զարգացմանը։

Religion

Գիրքը քրիստոնեական սուրբ գրականության կարևորագույն երկերից մեկի՝ Աստվածաշնչի երկրորդ հատորն է, որն ընդգրկում է Հին և Նոր Կտակարանների սրբազան գրությունները՝ ներկայացնելով քրիստոնեական հավատքի, հոգևոր աշխարհայացքի և աստվածաբանական մտքի հիմնարար դրույթները։ Աստվածաշնչյան գրքերը պարունակում են մարդկության արարման, աշխարհի և մարդու ծագման, Աստծո և մարդու հարաբերությունների, հավատքի, բարոյականության, մեղքի, ապաշխարության, փրկության և հավիտենական կյանքի վերաբերյալ գաղափարներ ու ուսմունքներ։ Հին Կտակարանի գրություններում արտացոլվում են հին աշխարհի հոգևոր և պատմական իրադարձությունները, ընտրյալ ժողովրդի պատմությունը, աստվածային պատվիրանները, մարգարեական պատգամները, իմաստասիրական մտորումներն ու աղոթքները։ Նոր Կտակարանը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքն ու քարոզչությունը, նրա ուսմունքը, առաքյալների գործունեությունը և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորումը՝ բացահայտելով սիրո, ներողամտության, ողորմածության, հավատարմության և հոգևոր վերափոխման քրիստոնեական սկզբունքները։ Երկի առանցքային գաղափարներից են Աստծո հանդեպ հավատը, մարդու բարոյական պատասխանատվությունը, արդարության և բարության ձգտումը, հոգևոր մաքրությունը և մերձավորի հանդեպ սերը։ Աստվածաշնչի գրական կառուցվածքն առանձնանում է ժանրային բազմազանությամբ՝ ներառելով պատմական պատումներ, օրենքներ, մարգարեություններ, սաղմոսներ, առակներ, իմաստասիրական խոսքեր, ավետարանական պատմություններ և առաքելական թղթեր։ Այդ բազմազանությունը գիրքը դարձնում է ոչ միայն կրոնական ուսմունքի հիմնարար աղբյուր, այլև համաշխարհային գրականության, փիլիսոփայության, բարոյագիտության և մշակութային ժառանգության կարևորագույն հուշարձան։ Հայերեն Աստվածաշնչի հրատարակությունները մեծ նշանակություն են ունեցել հայ ժողովրդի հոգևոր կյանքի, գրավոր մշակույթի, կրթության և ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Դրանք նպաստել են քրիստոնեական արժեքների տարածմանը, հայերենի գրական ու լեզվական զարգացմանը և սերունդների միջև մշակութային ու հոգևոր ժառանգության փոխանցմանը։ Երկը կարևոր նշանակություն ունի աստվածաբանության, հայագիտության, կրոնի պատմության, գրականության և մշակութաբանության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև արժեքավոր ընթերցանության նյութ է քրիստոնեական հավատքի, աստվածաշնչյան ավանդության և համամարդկային բարոյական արժեքների ճանաչման ու ընկալման տեսանկյունից։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Արծրունու գրական-հասարակական գործունեության և նրա ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի երկրորդ կեսի հայ մշակութային ու հասարակական կյանքի համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Արծրունու՝ որպես գրական գործչի ձևավորման ընթացքը, նրա ստեղծագործական հայացքները, գրական-քննադատական գործունեությունը և հայ հասարակական մտքի զարգացման գործում ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա հրապարակախոսական ու գրական գործունեությանը, հասարակական երևույթների նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքին և ժամանակի կարևոր խնդիրների արտացոլմանը նրա ստեղծագործություններում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Արծրունու լեզվական և ոճական առանձնահատկություններին, գրական ժանրերի նկատմամբ նրա մոտեցումներին, կերպարների ու թեմաների ընտրությանը և հասարակական գաղափարների գեղարվեստական արտահայտությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նրա գրական-քննադատական հայացքների ուսումնասիրությունը, քանի որ նա նշանակալի դեր է ունեցել ժամանակի գրական գործընթացների գնահատման, նոր գրական ուղղությունների տարածման և ընթերցող հասարակության ձևավորման գործում։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև Արծրունու կապերը ժամանակի հայ մտավորականների և գրական գործիչների հետ, ինչպես նաև նրա գործունեության ազդեցությունը արևելահայ հասարակական և մշակութային կյանքի վրա։ Նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու XIX դարի հայ գրականության և հասարակական մտքի փոխկապակցված զարգացումը, երբ գրականությունը հաճախ հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության միջոց, այլև որպես հասարակական խնդիրների քննարկման և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման կարևոր հարթակ։ Աշխատությունը կարող է գնահատել Արծրունու տեղը հայ գրականության պատմության մեջ, նրա ստեղծագործական ժառանգության նշանակությունը և հետագա գրական ու հասարակական գործընթացների վրա թողած ազդեցությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, լրագրության և հրապարակախոսության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայ գրականության պատմության մասնագետներին, ուսանողներին և XIX դարի հայ մշակութային կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է առևտրական ծառայությունների արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատանքում առևտրական ծառայությունները դիտարկվում են որպես տնտեսության կարևորագույն ոլորտներից մեկը, որը միավորում է ապրանքների իրացման, սպառողների սպասարկման, վաճառքի կազմակերպման և շուկայական պահանջարկի բավարարման գործընթացները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք ազդում են առևտրական ծառայությունների որակի և արդյունավետության վրա, ինչպես նաև ներկայացնել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպառողների պահանջարկի և վարքագծի փոփոխություններին, սպասարկման մշակույթին, ապրանքների տեսականու ձևավորմանը, գնային քաղաքականությանը, վաճառքի կազմակերպմանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ ՀՀ տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել նաև մրցակցության մակարդակը, առևտրային կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետությունը, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածությունը, սպասարկման արագությունն ու մատչելիությունը, ինչպես նաև սպառողների բավարարվածության մակարդակը։ Աշխատանքը կարևորում է առևտրական ծառայությունների արդյունավետության գնահատման տնտեսական ցուցանիշները և դրանց բարելավման մեխանիզմները՝ հաշվի առնելով ինչպես ձեռնարկությունների շահութաբերությունը, այնպես էլ սպառողների համար ստեղծվող արժեքը։ Քննարկվում են նաև էլեկտրոնային առևտրի, անկանխիկ վճարումների, թվային մարքեթինգի և հաճախորդների սպասարկման ժամանակակից մեթոդների ազդեցությունը ոլորտի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքում հնարավոր է առանձնացնել այն հիմնական խնդիրները, որոնք սահմանափակում են առևտրական ծառայությունների արդյունավետությունը Հայաստանում, և առաջարկել դրանց հաղթահարման ուղղություններ՝ ծառայությունների որակի բարձրացում, կառավարման կատարելագործում, նոր տեխնոլոգիաների ներդրում, անձնակազմի մասնագիտական զարգացում և հաճախորդների պահանջներին առավել արագ ու ճկուն արձագանքում։