Ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության փորձագիտական գնահատման համակարգը հանրակրթական դպրոցում

Biology

Այս աշխատությունը նվիրված է խատուտիկի արմատներից ինուլազ ֆերմենտի անջատման, մաքրման և դրա ֆիզիկաքիմիական ու կինետիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ինուլազն է՝ ֆերմենտ, որը կատալիզում է ինուլինային պոլիմերների հիդրոլիզը և կարևոր նշանակություն ունի ածխաջրերի կենսաքիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում բուսական հումքից ֆերմենտի արդյունավետ ստացմանը՝ ներառելով հումքի նախապատրաստումը, ֆերմենտային էքստրակցիան, ակտիվության որոշումը և ստացված ֆերմենտային պատրաստուկի մաքրման հնարավոր փուլերը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ֆերմենտի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում կարող են գնահատվել մոլեկուլային բնութագրերը, լուծելիությունը, կայունությունը, օպտիմալ ակտիվության պայմանները և տարբեր արտաքին գործոնների ազդեցությունը ֆերմենտային ակտիվության վրա։ Կինետիկական հետազոտությունների շրջանակում կարող են որոշվել սուբստրատի նկատմամբ ֆերմենտի ակտիվության առանձնահատկությունները, ռեակցիայի արագության կախվածությունը սուբստրատի կոնցենտրացիայից, ինչպես նաև հիմնական կինետիկական պարամետրերը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող է գնահատվել ջերմաստիճանի, միջավայրի թթվայնության, սուբստրատի քանակի և այլ պայմանների ազդեցությունը ֆերմենտի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև ֆերմենտի կայունության ուսումնասիրությունը տարբեր պայմաններում, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրա հնարավոր կիրառական նշանակությունը կենսատեխնոլոգիական և սննդարդյունաբերական գործընթացներում։ Բուսական աղբյուրից ինուլազի ստացումը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն պատճառով, որ բուսական հյուսվածքները կարող են հանդիսանալ կենսաբանորեն ակտիվ ֆերմենտների բնական աղբյուրներ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ բուսական հումքից ինուլազի ստացման առավել արդյունավետ պայմանները, բնութագրելու ստացված ֆերմենտի հիմնական հատկությունները և գնահատելու դրա կատալիտիկ ակտիվության առանձնահատկությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ֆերմենտների կենսատեխնոլոգիական ուսումնասիրությունների, ինուլինի վերամշակման, ածխաջրերի ֆերմենտային փոխակերպման և բնական բուսական հումքից կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստացման հետագա հետազոտությունների համար։

History

Գիրքը նվիրված է հայ հոգևորական, արքեպիսկոպոս և Մխիթարյան միաբանության ընդհանրական աբբահայր Ստեփանոս Ագոնց Գյուվերի կյանքին, գործունեությանը և հոգևոր-մշակութային ժառանգությանը։ Կենսագրական շարադրանքի միջոցով ներկայացվում է այն գործչի կերպարը, որի կյանքն ու ծառայությունը կապված էին հայ կաթոլիկ հոգևոր միջավայրի, Մխիթարյան միաբանության կազմակերպական կյանքի և հայ կրթամշակութային գործունեության զարգացման հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հոգևորականի անձնական և հասարակական գործունեության ներկայացումը՝ անդրադառնալով նրա եկեղեցական ծառայությանը, առաջնորդական պարտականություններին, միաբանության կառավարմանն ու հոգևոր կյանքի կազմակերպմանը։ Ստեփանոս Ագոնցի գործունեությունը դիտարկվում է Մխիթարյանների պատմական առաքելության համատեքստում, որի առանցքային նպատակներից էին հայոց լեզվի, գրականության, պատմության և հոգևոր ժառանգության պահպանումն ու զարգացումը, կրթության տարածումը և հայ մշակույթի ներկայացումը եվրոպական մտավոր միջավայրում։ Կենսագրական այս նյութը կարևոր է ոչ միայն առանձին եկեղեցական գործչի անձն ու վաստակը ճանաչելու, այլև 18–19-րդ դարերի հայ հոգևոր և մտավոր կյանքի առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Մխիթարյան միաբանության առաջնորդական համակարգի, հոգևոր հեղինակության, միաբանական կարգապահության և մշակութային գործունեության փոխկապակցվածության մասին։ Հատկապես արժեքավոր է այն հանգամանքը, որ նման կենսագրական երկերը պահպանում են հայ եկեղեցական գործիչների հիշատակը, ներկայացնում նրանց ծառայության նշանակությունը և նպաստում ազգային հոգևոր պատմության շարունակականության գիտակցմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հայ եկեղեցու պատմությամբ, Մխիթարյան միաբանության գործունեությամբ, հայ կաթոլիկ համայնքների պատմությամբ և հայ կենսագրական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է աղջիկների դաստիարակության սկզբունքներին, կրթության նշանակությանը և անհատի բարոյական ու մտավոր զարգացմանը։ Այն արտացոլում է 19-րդ դարի հայ հասարակության մեջ աղջիկների կրթության և ընտանեկան դաստիարակության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումները՝ կարևորելով կրթված, բարեկիրթ և պատասխանատու անձի ձևավորումը։ Գրքի թեմատիկ շրջանակը ներառում է աղջիկների վարքի, բարոյական արժեքների, ընտանեկան պարտականությունների, հասարակական հարաբերությունների և գիտելիքների ձեռքբերման հարցերը։ Աղջիկների դաստիարակությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ընտանիքի ներքին խնդիր, այլև որպես հասարակության բարոյական և մշակութային առաջընթացի կարևոր պայման։ Կրթության միջոցով զարգանում են մտածողությունը, ինքնուրույն դատողությունը, պատասխանատվության զգացումը և շրջապատի հետ պատշաճ հարաբերություններ հաստատելու կարողությունը։ Նման աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել հայ հասարակական մտքում կանանց կրթության, ընտանիքի ներսում նրանց դերի և ապագա սերունդների դաստիարակության վերաբերյալ քննարկումների ձևավորման գործում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ մանկավարժական գրականության, աղջիկների կրթության պատմության, ընտանեկան բարքերի և կանանց հասարակական դիրքի վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումների ուսումնասիրության համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Ելիզավետպոլում (ներկայիս Գյանջա) տեղի ունեցած բռնի իրադարձությունների և դրանց հասարակական ընկալման ու դատապարտման վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով «արյունալի օրեր» անվամբ հայտնի դեպքերի պատմական, սոցիալական և քաղաքական համատեքստի վրա, որտեղ ուսումնասիրվում են քաղաքային բնակչության միջև ծավալված հակամարտությունները, բռնությունների պատճառները և դրանց հետևանքները տարածաշրջանի էթնիկ ու քաղաքական հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև այն ժամանակվա մամուլի, հասարակական կարծիքի և իրավական գնահատականների արձագանքը, որոնք ձևավորել են իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր մեկնաբանություններ, իսկ հեղինակային մոտեցումը փորձում է ներկայացնել այդ դեպքերը որպես հասարակական դատի առարկա՝ ընդգծելով արդարության, պատասխանատվության և պատմական հիշողության ձևավորման խնդիրները, միաժամանակ անդրադառնալով Կովկասի ընդհանուր քաղաքական իրավիճակին և կայսրության վարչական համակարգի ազդեցությանը տեղական լարվածությունների վրա, ինչի արդյունքում գիրքը դառնում է աղբյուր՝ հասկանալու համար ոչ միայն կոնկրետ բռնությունների ընթացքը, այլ նաև հասարակական ընկալումների և պատմական նարատիվների ձևավորման մեխանիզմները։

Other Subjects

Երևանյան 2-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնը երաժշտական խոշոր մշակութային միջոցառում է, որը կազմակերպվել է Երևանում՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել դասական և ժամանակակից երաժշտության բազմազան ծրագիր, համախմբել տարբեր երկրների ճանաչված կատարողների և դիրիժորների, ինչպես նաև զարգացնել Հայաստանի երաժշտական կյանքը միջազգային համագործակցության միջոցով։ Փառատոնը ընդգրկել է սիմֆոնիկ և կամերային համերգներ, մենակատարային ելույթներ և համատեղ նախագծեր հայկական և արտասահմանյան երաժիշտների մասնակցությամբ՝ ստեղծելով բարձր մակարդակի արվեստագիտական միջավայր։ Հիմնական համերգային հարթակներից մեկը եղել է Aram Khachaturian Concert Hall-ը, որտեղ հնչել են տարբեր դարաշրջանների կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ՝ դասական երաժշտության մեծ վարպետներից մինչև 20-րդ դարի հեղինակներ, ինչը նպաստել է ծրագրի բազմաշերտ և կրթական բնույթին։ Փառատոնի ընթացքում հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև երիտասարդ երաժիշտների ներգրավմանը և փորձի փոխանցմանը՝ վարպետության դասերի և համատեղ փորձերի միջոցով, ինչը նպաստել է տեղական երաժշտական կրթության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս փառատոնը կարևոր դեր է խաղացել Երևանը որպես տարածաշրջանային երաժշտական կենտրոն ներկայացնելու և միջազգային մշակութային կապերի ամրապնդման գործում։

Literature

Издание посвящено жизни, общественно-политической деятельности и исторической роли революционеров и государственных деятелей Alexander Myasnikyan и Georgy Atarbekyan, принимавших активное участие в установлении и укреплении советской власти на Кавказе; на основе документальных материалов, воспоминаний современников и архивных источников рассматриваются их биографии, революционная деятельность, участие в гражданской войне, работа в партийных и государственных структурах, а также вклад в политическое и социально-экономическое развитие региона в первые годы советского периода; особое внимание уделяется их взаимодействию с ключевыми событиями эпохи, идеологическим взглядам и месту в исторической памяти.