Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի բանասիրական ուղղվածությամբ ուսուցման գործընթացում սովորողների լեզվաբանական իրազեկության ձևավորման և զարգացման տեսական ու մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում լեզվի ոչ միայն գործնական տիրապետումն է, այլև դրա կառուցվածքի, գործառույթների, համակարգային կապերի և հաղորդակցական կիրառության գիտակցված ընկալումը։ Լեզվաբանական իրազեկությունը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ կարողություն, որը ներառում է հնչյունաբանական, բառագիտական, քերականական, իմաստաբանական, ոճական և գործաբանական երևույթները ճանաչելու, վերլուծելու ու համապատասխան հաղորդակցական իրավիճակներում մեկնաբանելու ունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանասիրական կրթության առանձնահատկություններին, քանի որ տվյալ ուղղության ուսանողից պահանջվում է ոչ միայն ճիշտ օգտագործել օտար լեզուն, այլև կարողանալ գիտակցաբար բացատրել լեզվական միավորների կառուցվածքը, ընտրության պատճառները և դրանց միջև առկա հարաբերությունները։ Քննվում է տեսական լեզվաբանական գիտելիքների և գործնական լեզվական կարողությունների փոխկապակցման խնդիրը՝ պարզելու, թե ինչպես կարող է լեզվի համակարգային ուսումնասիրությունը նպաստել խոսքային, ընթերցողական, գրավոր և վերլուծական հմտությունների զարգացմանը։ Կարևորվում է սովորողի ինքնուրույն դիտարկման և լեզվական փաստերի համեմատության կարողությունը, որի շնորհիվ ուսուցումը կարող է անցնել կանոնների մեխանիկական յուրացումից դեպի լեզվական օրինաչափությունների գիտակցված ընկալում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մայրենի և ուսումնասիրվող լեզուների համադրական դիտարկումը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կառուցվածքային նմանություններն ու տարբերությունները, կանխատեսել բնորոշ դժվարությունները և զարգացնել լեզվական երևույթների նկատմամբ վերլուծական վերաբերմունք։ Ուշադրություն է դարձվում նաև համատեքստային ուսուցմանը, իսկական լեզվական նյութերի կիրառմանը, տեքստերի լեզվաբանական վերլուծությանը և հաղորդակցական առաջադրանքների համադրմանը։ Դասավանդողի դերը դիտարկվում է որպես սովորողի ինքնուրույն լեզվական հետազոտությունն ուղղորդող և քննադատական մտածողությունը խթանող գործունեություն։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև լեզվաբանական իրազեկության մակարդակի գնահատման չափանիշները և ուսուցման արդյունավետության որոշման մեթոդական մոտեցումները։ Այսպիսի պատրաստվածությունը կարևոր է ապագա բանասերների, լեզվի ուսուցիչների, թարգմանիչների և լեզվաբանական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ այն նպաստում է լեզվական փաստերի խորքային վերլուծությանը և մասնագիտական մտածողության ձևավորմանը։ Աշխատությունը միավորում է լեզվաբանության, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի և բանասիրական կրթության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել անգլերենի մասնագիտական ուսուցման առավել գիտակցված և վերլուծական կազմակերպման սկզբունքները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբոսաշրջության ոլորտի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը, դրա զարգացմանը խոչընդոտող կազմակերպական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ խնդիրների բացահայտմանը, ինչպես նաև կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների վերլուծությանը։ Հետազոտության առանցքում զբոսաշրջությունը դիտարկվում է որպես տնտեսության բազմաբաղադրիչ ոլորտ, որի զարգացումը փոխկապակցված է հյուրանոցային տնտեսության, տրանսպորտի, հանրային սննդի, մշակույթի, ժամանցի, առևտրի և տարածքային ենթակառուցվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման և մասնավոր հատվածի դերերի ու փոխգործակցության ուսումնասիրությանը՝ զբոսաշրջային քաղաքականության մշակման և իրականացման համատեքստում։ Քննվում են ոլորտի ռազմավարական պլանավորման, կազմակերպման, համակարգման, վերահսկման և տեղեկատվական ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև կառավարման տարբեր մակարդակների միջև լիազորությունների ու գործառույթների արդյունավետ բաշխման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի գնահատումը՝ պատմամշակութային ժառանգության, բնական և լանդշաֆտային ռեսուրսների, քաղաքային ու գյուղական զբոսաշրջության, էկոտուրիզմի և այլ ուղղությունների զարգացման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է զբոսաշրջային ծառայությունների մրցունակության և որակի ուսումնասիրությունը, քանի որ ոլորտի կայուն զարգացումը կախված է ոչ միայն այցելուների թվից, այլև սպասարկման մակարդակից, առաջարկվող ծառայությունների բազմազանությունից, հասանելիությունից և զբոսաշրջային փորձառության ընդհանուր կազմակերպումից։ Ուշադրություն է դարձվում նաև զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների, տրանսպորտային հասանելիության, տեղեկատվական ծառայությունների և մասնագիտական կադրերի պատրաստման նշանակությանը։ Մարքեթինգային կառավարման շրջանակում կարող են քննվել երկրի և առանձին զբոսաշրջային ուղղությունների ճանաչելիության բարձրացման, նպատակային շուկաների ուսումնասիրության, զբոսաշրջային արտադրանքի ձևավորման և առաջխաղացման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի մարզերի զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործումը, քանի որ ոլորտի տարածքային զարգացումը կարող է նպաստել տեղական ձեռնարկատիրության ակտիվացմանը, ծառայությունների ընդլայնմանը և տնտեսական գործունեության աշխարհագրական բազմազանեցմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներդրումային միջավայրին, զբոսաշրջային կազմակերպությունների կառավարմանը, պետական և մասնավոր համագործակցությանը, թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը և ոլորտի զարգացման արդյունքների գնահատման մեխանիզմներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս զբոսաշրջության կառավարումը դիտարկել որպես փոխկապակցված տնտեսական և կազմակերպական համակարգ՝ բացահայտելով այն գործոնները, որոնց համակարգված ուսումնասիրությունը կարևոր է ոլորտի երկարաժամկետ, մրցունակ և կայուն զարգացման քաղաքականության ձևավորման համար։

Աշխատությունը նվիրված է կարմելյան միաբանության ներկայացուցիչների կազմած պատմական գրառումների աղբյուրագիտական քննությանը և դրանց նշանակության բացահայտմանը XVII–XVIII դարերի Իրանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական ու մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության առանցքում եվրոպացի հոգևորականների դիտարկումներն են, որոնք երկարատև գործունեության և տեղական միջավայրի հետ անմիջական շփումների շնորհիվ տեղեկություններ են հաղորդել իրանական հասարակության, պետական կառավարման, արտաքին հարաբերությունների, առևտրի, բնակչության կենցաղի և կրոնական կյանքի վերաբերյալ։ Աղբյուրը դիտարկվում է իր ստեղծման պատմական պայմանների համատեքստում՝ հաշվի առնելով հեղինակների կրոնական պատկանելությունը, եվրոպական աշխարհընկալումը, գործունեության նպատակները և տեղեկությունների ձեռքբերման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Սեֆյան Իրանի ներքին քաղաքական գործընթացների, արքունիքի և վարչական համակարգի, իշխանական հարաբերությունների ու հասարակական կյանքի վերաբերյալ հաղորդումներին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև Իրանի արտաքին քաղաքական կապերը, եվրոպական պետությունների և դիվանագիտական ներկայացուցիչների հետ հարաբերությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանային հակամարտությունների ու քաղաքական փոփոխությունների արձագանքները։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից քննվում են հաղորդվող տեղեկությունների հավաստիության, հեղինակային ընկալումների և հնարավոր կողմնակալությունների խնդիրները՝ տարբերակելով անմիջական դիտարկումները, ուրիշներից ստացված տեղեկությունները և հեղինակային մեկնաբանությունները։ Նյութը արժեքավոր է նաև տնտեսական պատմության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու առևտրային ուղիները, քաղաքային կենտրոնների նշանակությունը, ապրանքաշրջանառությունը և միջազգային տնտեսական կապերի որոշ դրսևորումներ։ Միաժամանակ կարևոր տեղեկություններ կարող են պահպանված լինել Իրանի բազմազգ և բազմակրոն բնակչության, քրիստոնեական համայնքների, միսիոներական գործունեության և տարբեր կրոնական խմբերի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Հայագիտական տեսանկյունից առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում Իրանի հայկական համայնքների, հատկապես Նոր Ջուղայի հայության հասարակական ու տնտեսական կյանքի և տարածաշրջանային առևտրային կապերի մասին հաղորդումները։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու Սեֆյան պետության զարգացման վերջին փուլերին և XVIII դարի սկզբի քաղաքական ցնցումների հետևանքով առաջացած փոփոխություններին։ Այլ պարսկական, հայկական և եվրոպական սկզբնաղբյուրների հետ համեմատական քննությունը նպաստում է հաղորդվող տվյալների ճշգրտմանը և պատմական իրադարձությունների բազմակողմանի վերականգնմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի իրանագիտության և աղբյուրագիտության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են եվրոպական հոգևորական միջավայրում ստեղծված վավերագրական նյութերը լրացնել Իրանի վաղ նոր շրջանի պատմության վերաբերյալ տեղական աղբյուրների հաղորդած տեղեկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրողի գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա ստեղծագործական աշխարհը դիտարկելով թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների փոխկապակցվածության մեջ։ Ուսումնասիրության առանցքում հեղինակի արձակ ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակությունը, կերպարային համակարգը, պատմական և ժամանակակից իրականության գեղարվեստական մեկնաբանությունը, ինչպես նաև ազգային ինքնության ու պատմական հիշողության արտահայտման ձևերն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական թեմատիկային, որի միջոցով գրողը կարող է անդրադառնալ հայ ժողովրդի անցյալի նշանակալի իրադարձություններին, հասարակական հարաբերություններին, ազգային արժեքների պահպանման խնդիրներին և անհատի ու պատմական ժամանակաշրջանի փոխհարաբերությանը։ Քննվում է պատմական փաստի և գեղարվեստական երևակայության հարաբերակցությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես է փաստագրական կամ պատմական նյութը վերածվում գրական պատումի և ծառայում կերպարների հոգեբանական ու գաղափարական աշխարհների կառուցմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հերոսների բնութագրման սկզբունքների ուսումնասիրությունը․ ուշադրություն է դարձվում նրանց բարոյական ընտրություններին, ներքին հակասություններին, հասարակության և միջավայրի հետ հարաբերություններին, ինչպես նաև անհատական ճակատագրի ու հավաքական պատմական փորձի կապին։ Վերլուծվում են պատումի կազմակերպման ձևերը, սյուժետային կառուցվածքը, ժամանակի և տարածության գեղարվեստական ընկալումը, հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունները, երկխոսությունների դերը և լեզվաոճական միջոցների կիրառությունը։ Կարևորվում են նաև հայրենիքի, մշակութային ժառանգության, մարդկային արժանապատվության, հիշողության, սերունդների շարունակականության և բարոյական պատասխանատվության թեմաները։ Ստեղծագործական ժառանգությունը կարող է դիտարկվել իր ժամանակաշրջանի հայ գրական գործընթացի համատեքստում՝ պարզելու գրողի կապերը գրական ավանդույթի և ժամանակակից գեղարվեստական որոնումների հետ։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել նրա արձակի բնորոշ գծերը և գնահատել պատմական նյութի մշակման անհատական սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև գրողի ստեղծագործություններում արտահայտված ազգային և համամարդկային արժեքների փոխհարաբերության բացահայտման համար։ Այսպիսով, գրական ժառանգության քննությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հեղինակի գեղարվեստական մտածողության, թեմատիկ հետաքրքրությունների, ոճական առանձնահատկությունների և հայ գրականության զարգացման համատեքստում նրա ստեղծագործական գործունեության նշանակության մասին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ծառայությունների կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման, դրանց որակի բարելավման և երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բանկային ծառայությունների ձևավորման, մատուցման և կառավարման գործընթացներն են՝ դիտարկված ֆինանսական շուկայի զարգացման, հաճախորդների պահանջների փոփոխության, մրցակցության և տեխնոլոգիական առաջընթացի համատեքստում։ Կարևորվում է բանկային ծառայությունների կազմակերպման տնտեսական բովանդակության բացահայտումը, դրանց դասակարգումը և առանձին ծառայությունների նշանակության գնահատումը բանկերի գործունեության ընդհանուր համակարգում։ Ուշադրություն է հատկացվում ավանդային, վարկային, վճարահաշվարկային, քարտային, փոխանցումային և հեռավար սպասարկման ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկություններին՝ դրանք դիտարկելով հաճախորդների սպասարկման արդյունավետության և բանկի մրցունակության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ծառայությունների որակի գնահատումը, որը կարող է ներառել մատչելիությունը, արագությունը, հուսալիությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը, հաճախորդների պահանջներին համապատասխանությունը և սպասարկման գործընթացների կազմակերպվածությունը։ Առանձին նշանակություն ունի ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային բանկային լուծումների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավտոմատացումը և հեռավար սպասարկման համակարգերի զարգացումը փոխում են ինչպես բանկերի ներքին գործընթացները, այնպես էլ հաճախորդների հետ փոխգործակցության ձևերը։ Քննվում են բանկային ծառայությունների զարգացման վրա ազդող մրցակցային, կազմակերպական և ֆինանսական գործոնները, ինչպես նաև ծառայությունների տեսականու ընդլայնման և հաճախորդների տարբեր խմբերի համար համապատասխան առաջարկների ձևավորման հնարավորությունները։ Ռազմավարական կառավարման շրջանակում կարևորվում են բանկի շուկայական դիրքի գնահատումը, նպատակային հաճախորդների ընտրությունը, ծառայությունների զարգացման առաջնահերթությունների սահմանումը, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը և երկարաժամկետ նպատակների ձևավորումը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ռիսկերի կառավարմանը, ֆինանսական կայունությանը և ծառայությունների զարգացման միջև հավասարակշռության պահպանմանը, քանի որ նոր ծառայությունների ներդրումը և գործառնությունների ընդլայնումը պետք է ուղեկցվեն համապատասխան վերահսկողական մեխանիզմներով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանկային մարքեթինգի, հաճախորդների հետ հարաբերությունների կառավարման, սպասարկման ուղիների բազմազանեցման և բանկային արտադրանքի մրցունակության բարձրացման խնդիրներին։ Հայաստանի բանկային համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ծառայությունների կազմակերպման առկա խնդիրները և համակարգել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել բանկային կազմակերպությունների ռազմավարական կառավարման, սպասարկման գործընթացների օպտիմալացման և ֆինանսական ծառայությունների զարգացման վերաբերյալ տեսական ու կիրառական մոտեցումների ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր երկրների հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշների միջազգային համադրումների արդյունքների վիճակագրական ուսումնասիրությանը և դրանց համադրելիության, մեկնաբանման ու վերլուծության մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում ազգային տնտեսությունների մասշտաբները, կառուցվածքը և զարգացման մակարդակը բնութագրող ցուցանիշների համեմատական գնահատումն է՝ վիճակագրական միասնական սկզբունքների կիրառմամբ։ Ուշադրություն է հատկացվում համախառն ներքին արդյունքի, բնակչության մեկ շնչին ընկնող տնտեսական ցուցանիշների, սպառման, ներդրումների, ազգային եկամտի և տնտեսության այլ ընդհանրացնող մեծությունների միջազգային համադրմանը։ Կարևոր խնդիրներից է տարբեր երկրների ազգային արժույթներով արտահայտված ցուցանիշների այնպիսի վերափոխումը, որը հնարավորություն կտա նվազեցնել գների մակարդակների և արժութային հարաբերակցությունների տարբերությունների ազդեցությունը։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում է գնողունակության համարժեքության կիրառման նշանակությունը՝ որպես տարբեր տնտեսությունների իրական ծավալների և բնակչության տնտեսական բարեկեցության հարաբերական մակարդակների գնահատման վիճակագրական գործիք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական տվյալների որակին, ազգային վիճակագրական համակարգերի մեթոդաբանական տարբերություններին, ապրանքների և ծառայությունների համադրելի խմբերի ընտրությանը և միջազգային դասակարգումների կիրառմանը։ Քննվում են գների ինդեքսների ձևավորման, կշիռների ընտրության և համախմբված ցուցանիշների հաշվարկման մեթոդները, քանի որ դրանց առանձնահատկությունները կարող են ազդել երկրների միջև ստացվող հարաբերակցությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային համադրումների արդյունքների վիճակագրական վերլուծությունը՝ երկրների կամ երկրների խմբերի միջև տնտեսական տարբերությունների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և հարաբերական դիրքերի բացահայտման նպատակով։ Կարող են կիրառվել հարաբերական մեծությունների, ինդեքսային մեթոդների, խմբավորումների, տատանումների ցուցանիշների, հարաբերակցային և այլ վիճակագրական մեթոդների հնարավորությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ստացված արդյունքների ժամանակային համեմատելիության խնդիրը, քանի որ մեթոդաբանության, տվյալների աղբյուրների կամ տնտեսական կառուցվածքի փոփոխությունները կարող են սահմանափակել տարբեր ժամանակաշրջանների ցուցանիշների անմիջական համադրումը։ Կարևորվում է նաև անվանական և իրական տնտեսական մեծությունների տարբերակումը, որպեսզի փոխարժեքային տատանումները չմեկնաբանվեն որպես արտադրության կամ կենսամակարդակի համարժեք փոփոխություններ։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միջազգային վիճակագրական տվյալները դիտարկել ոչ միայն որպես երկրների ցուցանիշների պարզ համեմատություն, այլ որպես մեթոդաբանորեն բարդ համակարգ, որի արդյունքների հավաստի մեկնաբանման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել հաշվարկման սկզբունքները և տվյալների սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսական վերլուծության, տնտեսական վիճակագրության, միջազգային տնտեսագիտության և սոցիալ-տնտեսական զարգացման համեմատական ուսումնասիրությունների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տարածքային տնտեսության զարգացման և կառավարման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունների օրինակով։ Հետազոտության առանցքում տարածքային զարգացման ներուժի գնահատումը, առկա ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, տնտեսության ճյուղային կառուցվածքի բարելավումը և կառավարման մեխանիզմների արդյունավետության բարձրացումն են։ Մարզային տնտեսությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված համակարգ, որի զարգացման վրա ազդեցություն ունեն բնական և մարդկային ռեսուրսները, բնակավայրերի կառուցվածքը, ենթակառուցվածքները, ձեռնարկատիրական միջավայրը, ներդրումային հնարավորությունները և պետական ու տեղական կառավարման ինստիտուտների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարածքային տնտեսական անհամաչափությունների, զբաղվածության, բնակչության եկամուտների, արտադրական ներուժի և գործարար ակտիվության հետ կապված խնդիրների բացահայտմանը։ Քննվում են գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, ծառայությունների, զբոսաշրջության և այլ տնտեսական ուղղությունների զարգացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով մարզի ռեսուրսային ու աշխարհագրական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ներդրումային միջավայրի գնահատումը և այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել մասնավոր ներդրումների ներգրավումը, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացումը և նոր աշխատատեղերի ստեղծումը։ Կարևորվում է նաև տրանսպորտային, ինժեներական և սոցիալական ենթակառուցվածքների դերը տարածքային տնտեսական ակտիվության ապահովման գործում։ Կառավարման համակարգի ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել պետական տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործառույթները, դրանց միջև համագործակցությունը, զարգացման ծրագրերի մշակման և իրականացման մեխանիզմները, ինչպես նաև համայնքների մասնակցությունը տնտեսական առաջնահերթությունների որոշմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռազմավարական պլանավորման, ծրագրային բյուջետավորման, տարածքային ռեսուրսների հաշվառման և զարգացման արդյունքների գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը։ Տավուշի մարզի օրինակը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր տեսական մոտեցումները դիտարկել կոնկրետ տարածքային պայմաններում՝ բացահայտելով զարգացման ներքին հնարավորությունները և կառուցվածքային սահմանափակումները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն, առանձին համայնքների զարգացման առանձնահատկությունների գնահատում և տարածքային կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների հիմնավորում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի մարզային և համայնքային զարգացման քաղաքականության, տարածքային պլանավորման և կառավարման համակարգերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով տարածքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման և երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական զարգացման վերաբերյալ մոտեցումների ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածաշրջանների տնտեսական ներուժի, մրցակցային առավելությունների և տարածքային զարգացման գործընթացներում մարքեթինգային մոտեցումների կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տարածաշրջանների բնական, մարդկային, արտադրական, ենթակառուցվածքային և տնտեսական ռեսուրսների գնահատումն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել տարածքների մասնագիտացմանը, ներդրումային գրավչության բարձրացմանը և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Մրցակցային առավելությունները դիտարկվում են որպես տարբեր գործոնների համակցություն, որը կարող է պայմանավորված լինել աշխարհագրական դիրքով, ռեսուրսային ապահովվածությամբ, աշխատուժի մասնագիտական ներուժով, արտադրական ավանդույթներով, զբոսաշրջային հնարավորություններով, ենթակառուցվածքների զարգացվածությամբ և գործարար միջավայրով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարածաշրջանների միջև տնտեսական զարգացման տարբերություններին և դրանց ձևավորման պատճառներին՝ ուսումնասիրելով արտադրության, ծառայությունների, զբաղվածության, ներդրումային ակտիվության և ձեռնարկատիրության տարածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարածքային մարքեթինգի գործիքների կիրառման հնարավորությունների վերլուծությունը։ Այս համատեքստում տարածաշրջանը դիտարկվում է որպես տնտեսական և սոցիալական միջավայր, որի գրավչությունը կարող է նպատակային կերպով ներկայացվել ներդրողներին, ձեռնարկություններին, զբոսաշրջիկներին և այլ շահագրգիռ խմբերի։ Քննվում են տարածաշրջանային բրենդավորման, տեղեկատվական քաղաքականության, ներդրումային առաջարկների ձևավորման և տարածքի դրական տնտեսական կերպարի ստեղծման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև տեղական արտադրանքի և ծառայությունների մրցունակության բարձրացումը՝ դրանք կապելով տարածաշրջանի առանձնահատկությունների և մասնագիտացման հնարավորությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման և մասնավոր հատվածի համագործակցությանը՝ տնտեսական զարգացման ծրագրերի մշակման ու իրականացման ընթացքում։ Տարածաշրջանային զարգացման ռազմավարությունների արդյունավետությունը դիտարկվում է նաև ենթակառուցվածքային ներդրումների, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության խթանման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և մարդկային կապիտալի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մարզերի տնտեսական ցուցանիշների համեմատական գնահատում և դրանց ուժեղ ու սահմանափակող կողմերի համակարգում՝ համապատասխան զարգացման ուղղությունների հիմնավորման համար։ Մարքեթինգային մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական քաղաքականությունը առավել սերտորեն կապել տարածքի իրական ներուժի, պահանջարկի և նպատակային խմբերի առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ տարածքային տնտեսական անհամաչափությունների, մարզերի մրցունակության և տեղական զարգացման կառավարման ուսումնասիրության համար՝ տարածաշրջանային մարքեթինգը ներկայացնելով որպես տնտեսական ներուժի բացահայտման և զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման գործիք։

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվ տեկտոնական խզվածքների գոտիների տարածական կառուցվածքի և լայնության գնահատման մեթոդաբանական խնդիրներին՝ երկրաբանական դիտարկումների և գեոռադարային հետազոտությունների համատեղ կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում խզվածքային գոտու մակերևութային և մերձմակերևութային կառուցվածքի բացահայտումն է, դրա հիմնական ու երկրորդային ճեղքավորումների, դեֆորմացված հատվածների և հարակից ապարների փոփոխությունների տարածական սահմանների որոշումը։ Ակտիվ խզվածքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես մեկ գծային խախտում, այլև որպես տարբեր աստիճանի դեֆորմացված հատվածներից կազմված բարդ գոտի, որի իրական լայնության գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի տեկտոնական գործընթացների և սեյսմածին կառուցվածքների ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դաշտային երկրաբանական տվյալների՝ ապարների տեղադրման պայմանների, ճեղքավորվածության, տեղաշարժերի, ռելիեֆային արտահայտությունների և երիտասարդ նստվածքների դեֆորմացիաների ուսումնասիրմանը։ Դրանք համադրվում են գեոռադարային տվյալների հետ, որոնք հնարավորություն են տալիս ոչ քայքայիչ եղանակով ուսումնասիրել մերձմակերևութային շերտերի ներքին կառուցվածքը և հայտնաբերել մակերևույթին ոչ միշտ տեսանելի կառուցվածքային անհամասեռություններ։ Գեոռադարային պրոֆիլների մեկնաբանության ընթացքում կարող են առանձնացվել շերտերի շարունակականության խախտումներ, թեքումներ, տեղաշարժեր և այլ անոմալիաներ, որոնք համադրելով երկրաբանական դիտարկումների հետ՝ հնարավոր է առավել հիմնավորված կերպով սահմանազատել խզվածքային դեֆորմացիայի գոտին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է տարբեր մեթոդներով ստացված արդյունքների փոխադարձ ստուգումը, քանի որ առանձին մեթոդի տվյալները կարող են պայմանավորված լինել ինչպես իրական տեկտոնական կառուցվածքներով, այնպես էլ տեղային երկրաբանական առանձնահատկություններով։ Քննվում է նաև խզվածքային գոտու լայնության փոփոխականությունը տարբեր տեղամասերում՝ հաշվի առնելով ապարների կազմը, կառուցվածքային պայմանները, երկրորդային ճեղքերի զարգացումը և ռելիեֆի առանձնահատկությունները։ Փամբակ-Սևան-Սյունիք ակտիվ խզվածքի ընտրված հատվածների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մեթոդաբանական մոտեցումները կիրառել Հայաստանի կարևոր տեկտոնական համակարգերից մեկի օրինակով և գնահատել երկրաբանական ու երկրաֆիզիկական տվյալների համադրման արդյունավետությունը։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն ակտիվ տեկտոնիկայի, պալեոսեյսմոլոգիայի և սեյսմիկ վտանգի հետազոտությունների համար, քանի որ խզվածքային դեֆորմացիայի տարածական սահմանների առավել ճշգրիտ որոշումը նպաստում է երկրաբանական վտանգների գնահատման համար անհրաժեշտ կառուցվածքային տեղեկատվության կատարելագործմանը։ Աշխատությունը միավորում է կառուցվածքային երկրաբանության, տեկտոնիկայի և կիրառական երկրաֆիզիկայի մոտեցումները՝ ապահովելով ակտիվ խզվածքների մերձմակերևութային կառուցվածքի համալիր ուսումնասիրություն։

Աշխատությունը նվիրված է պղնձի, նիկելի և կոբալտի թթվածնավոր միացությունների վերականգնման ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և այդ գործընթացների հիման վրա տարբեր կառուցվածքային վիճակով մետաղական նյութերի ստացման գիտական սկզբունքների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում բարձր ջերմաստիճանային ինքնատարածվող ռեակցիաների ընթացքում տեղի ունեցող օքսիդավերականգնման գործընթացներն են, որոնց ժամանակ սկզբնական միացությունների փոխազդեցությունն ուղեկցվում է ինտենսիվ ջերմազատմամբ և նոր ֆազերի առաջացմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռեակցիոն համակարգի ջերմադինամիկական և կինետիկական բնութագրերին, քանի որ դրանք պայմանավորում են փոխակերպումների ընթացքը, վերջնական արտադրանքի ֆազային կազմը և կառուցվածքային հատկությունները։ Քննվում են սկզբնական նյութերի բնույթի, բաղադրության և փոխհարաբերակցության ազդեցությունները վերականգնման ամբողջականության ու մետաղական ֆազի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այրման ալիքի տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ռեակցիայի ջերմային հավասարակշռության, նյութափոխանակության և կառուցվածքագոյացման գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրվում են ստացված մետաղական նյութերի ֆազային և միկրոկառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև փոշենման և համախմբված մետաղական արտադրանքի ձևավորման պայմանների միջև տարբերությունները։ Փոշենման նյութերի դեպքում կարևորվում են մասնիկների կառուցվածքը, չափային բնութագրերը և համասեռությունը, մինչդեռ ձուլածո նյութերի ուսումնասիրության ժամանակ ուշադրություն է դարձվում մետաղական ֆազի ամբողջականությանը, կառուցվածքային միատարրությանը և հնարավոր մնացորդային բաղադրիչների առկայությանը։ Ֆիզիկաքիմիական վերլուծության մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս պարզել սկզբնական միացությունների փոխակերպման աստիճանը և ստացված արտադրանքի բաղադրությունը՝ կապ հաստատելով գործընթացի պայմանների ու վերջնական նյութի հատկությունների միջև։ Առանձին նշանակություն ունի տեխնոլոգիական և էներգետիկական տեսանկյունից գործընթացի գնահատումը, քանի որ ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային փոխակերպումները կարող են դիտարկվել որպես մետաղական նյութերի ստացման այլընտրանքային մոտեցումների գիտական հիմք։ Հետազոտությունը նպաստում է գունավոր մետաղների միացությունների վերականգնման մեխանիզմների, բարձր ջերմաստիճանային ռեակցիաների և մետաղական կառուցվածքի ձևավորման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մետալուրգիայի, նյութագիտության, անօրգանական քիմիայի և բարձր ջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի ոլորտներում իրականացվող գիտական հետազոտությունների համար։

Աշխատությունը նվիրված է աշակերտական կոլեկտիվի դերի ուսումնասիրությանը սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման և զարգացման գործընթացում՝ կրթական միջավայրը դիտարկելով ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման, այլև սոցիալականացման, բարոյական դաստիարակության և անձի զարգացման կարևոր տարածք։ Հետազոտության առանցքում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով դասարանական և դպրոցական խմբում ձևավորվող հարաբերությունները, համատեղ գործունեությունը, հաղորդակցությունը և խմբային նորմերը կարող են նպաստել սովորողների արժեքային պատկերացումների ձևավորմանը։ Քննվում է կոլեկտիվի ազդեցությունը պատասխանատվության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության, արդարության, հանդուրժողականության, ինքնուրույնության և հասարակական մասնակցության վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշակերտների միջև միջանձնային հարաբերություններին, խմբում անհատի դիրքին, փոխօգնության ձևերին և ընդհանուր նպատակների շուրջ համատեղ գործունեության կազմակերպմանը։ Կոլեկտիվը դիտարկվում է որպես սոցիալական փոքր խումբ, որտեղ սովորողը ձեռք է բերում հասարակական վարքագծի փորձ, սովորում է իր գործողությունները համադրել ուրիշների շահերի հետ և ձևավորում սեփական վերաբերմունքը ընդունված նորմերի ու արժեքների նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչի և դասղեկի մանկավարժական դերակատարության ուսումնասիրությունը՝ առողջ հոգեբանական մթնոլորտի, համագործակցային հարաբերությունների և սովորողների ակտիվ մասնակցության համար անհրաժեշտ պայմանների ստեղծման տեսանկյունից։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի արժեքների ձևավորումը չի սահմանափակվում ուղղակի բացատրություններով կամ բարոյական պահանջների ներկայացմամբ, այլ տեղի է ունենում նաև առօրյա շփումների, համատեղ որոշումների, խմբային նախաձեռնությունների և իրական սոցիալական փորձի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել աշակերտական ինքնակառավարմանը, խմբային նախագծերին, արտադասարանական գործունեությանը և հասարակական նախաձեռնություններին՝ որպես պատասխանատվության ու համագործակցության գործնական փորձ ձևավորող միջոցների։ Քննվում են նաև կոլեկտիվի ազդեցության հնարավոր հակասությունները, քանի որ խմբային կարծիքը և ճնշումը միշտ չէ, որ նպաստում են անհատի ինքնուրույն արժեքային դիրքորոշման զարգացմանը։ Այդ պատճառով կարևոր է խմբային համախմբվածությունը համադրել անձի ինքնուրույնության, անհատական տարբերությունների և սեփական կարծիք արտահայտելու հնարավորության հետ։ Հետազոտությունը կարող է հիմնվել մանկավարժական դիտարկումների, հարցումների, զրույցների և սոցիալ-հոգեբանական մեթոդների վրա՝ բացահայտելու սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ու կոլեկտիվային հարաբերությունների միջև կապերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի դաստիարակության տեսության, դպրոցական մանկավարժության և կրթական հոգեբանության համար՝ ներկայացնելով աշակերտական կոլեկտիվը որպես անձի սոցիալական և բարոյական զարգացման կարևոր միջավայր։

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության տնտեսական համակարգի վերափոխման և զարգացման ռազմավարական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում տնտեսական բարեփոխումների նպատակների, առաջնահերթությունների, իրականացման մեխանիզմների և հնարավոր հետևանքների վերլուծությունն է՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով անցումային տնտեսությանը բնորոշ կառուցվածքային խնդիրներին։ Քննվում են սեփականության հարաբերությունների փոփոխությունը, մասնավոր հատվածի ձևավորումը, ձեռնարկատիրական գործունեության խթանումը, շուկայական մեխանիզմների ներդրումը և պետական կառավարման տնտեսական գործառույթների վերափոխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արտադրական ներուժի վերականգնման և արդյունավետ օգտագործման, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, ենթակառուցվածքների և ծառայությունների ոլորտների զարգացման խնդիրներին։ Կարևորվում է ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակության պայմաններում ներդրումային առաջնահերթությունների ընտրությունը և տնտեսական ծրագրերի փոխկապակցումը երկարաժամկետ զարգացման նպատակների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկաբյուջետային քաղաքականության, բյուջետային միջոցների կառավարման, զբաղվածության, բնակչության եկամուտների և սոցիալական պաշտպանության խնդիրները՝ տնտեսական բարեփոխումների սոցիալական ազդեցությունը գնահատելու նպատակով։ Առանձին ուղղություն է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերի ուսումնասիրությունը՝ որպես տնտեսական ակտիվության, աշխատատեղերի ստեղծման և տեղական շուկայի զարգացման հնարավոր գործոն։ Կարող են քննվել նաև արտաքին տնտեսական կապերի, առևտրային հարաբերությունների, ներդրումային միջավայրի և տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը տնտեսական զարգացման հնարավորությունների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ ուսումնասիրվող տարածքի քաղաքական կարգավիճակը և հակամարտային միջավայրը տնտեսական գործընթացների համար ստեղծել են առանձնահատուկ սահմանափակումներ և անորոշություններ, ուստի տնտեսական ռազմավարության վերլուծությունը պահանջում է տնտեսական գործոնների հետ միասին հաշվի առնել նաև անվտանգության, հաղորդակցության և ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Կարևոր է տարբերակել տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական ծրագրային նպատակները դրանց փաստացի իրականացման և հետագա արդյունքների գնահատումից։ Աշխատությունը կարող է ներառել տնտեսական ցուցանիշների, զարգացման ծրագրերի և կառավարման մեխանիզմների համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով բարեփոխումների իրականացման ընթացքում առաջացած հիմնական խնդիրները։ Այն արժեքավոր նյութ կարող է հանդիսանալ տվյալ ժամանակաշրջանի Լեռնային Ղարաբաղի տնտեսական պատմության, անցումային տնտեսության, տարածաշրջանային զարգացման և տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է փոքր հիդրոէլեկտրակայաններում կիրառվող էլեկտրական գեներատորների աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրությանը և դրանց տեխնիկական ու էներգետիկական ցուցանիշների բարելավման հնարավորությունների հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում հիդրոտուրբինի, գեներատորի և էլեկտրական ցանցի փոխկապակցված աշխատանքն է՝ հաշվի առնելով ջրային հոսքի, բեռնվածության և համակարգի այլ աշխատանքային պարամետրերի փոփոխական բնույթը։ Քննվում են գեներատորների տարբեր շահագործական ռեժիմներում առաջացող էլեկտրամագնիսական և էներգետիկական գործընթացները, դրանց ազդեցությունը արտադրողականության, հզորության, լարման կայունության, էներգիայի որակի և սարքավորման հուսալիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն իրավիճակներին, երբ ջրի հոսքի կամ էլեկտրական բեռնվածության փոփոխության պատճառով գեներատորը գործում է անվանական պայմաններից տարբերվող ռեժիմներում։ Նման պայմաններում կարևոր խնդիր է դառնում գեներատորի պարամետրերի և կառավարման համակարգի համապատասխանեցումը հասանելի հիդրոէներգետիկական ռեսուրսին՝ էներգիայի փոխակերպման արդյունավետությունը պահպանելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների կարգավորման, լարման ու հաճախականության պահպանման, գրգռման համակարգի աշխատանքի և ցանցին զուգահեռ աշխատանքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է գեներատորի կորուստների գնահատումը տարբեր բեռնվածությունների դեպքում և այնպիսի աշխատանքային ռեժիմների ընտրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ավելորդ էներգետիկական կորուստները և բարելավել ընդհանուր օգտակար գործողության գործակիցը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել անցումային գործընթացներին, բեռնվածության փոփոխությունների նկատմամբ գեներատորի արձագանքին և աշխատանքի կայունության ապահովմանը։ Մաթեմատիկական ու համակարգչային մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր շահագործական պայմաններ, գնահատել կարգավորման մեթոդների արդյունավետությունը և կանխատեսել համակարգի վարքը առանց իրական սարքավորման վրա բազմաթիվ փորձարկումներ իրականացնելու անհրաժեշտության։ Կարևորվում են նաև գեներատորի ջերմային վիճակը, երկարատև շահագործման հուսալիությունը և աշխատանքային պարամետրերի թույլատրելի սահմանների պահպանումը։ Բարելավման հնարավոր ուղղությունները կարող են կապված լինել ավտոմատ կառավարման համակարգերի կատարելագործման, աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալ ընտրության, չափման և վերահսկման միջոցների զարգացման ու գեներատոր-տուրբին համակարգի համաձայնեցված կառավարման հետ։ Աշխատությունը կիրառական նշանակություն ունի փոքր հիդրոէներգետիկ համակարգերի արդյունավետության և հուսալիության բարձրացման համար՝ միավորելով էլեկտրական մեքենաների, էներգահամակարգերի, ավտոմատ կառավարման և վերականգնվող էներգետիկայի ոլորտների մոտեցումները։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բառապաշարի այն շերտի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը, որը ներառում է արհեստներով, մասնագիտացված ձեռքի աշխատանքով և ավանդական արտադրական գործունեությամբ զբաղվող անձանց անվանումները։ Հետազոտության առանցքում այդ բառերի ծագումը, կազմությունը, իմաստային զարգացումը, պատմական գործածությունը և հայերենի բառակազմական համակարգում ունեցած տեղն են։ Արհեստավորներին բնորոշող անվանումները դիտարկվում են որպես լեզվի պատմության և ժողովրդի նյութական ու սոցիալական մշակույթի փոխկապակցվածությունն արտացոլող բառային միավորներ, քանի որ դրանց ձևավորումը սերտորեն կապված է տարբեր ժամանակաշրջաններում տարածված արհեստների, աշխատանքի բաժանման և քաղաքային ու գյուղական տնտեսական կյանքի զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանումների բառակազմական կառուցվածքին՝ պարզելով, թե ինչ արմատների, ածանցների և այլ ձևաբանական միջոցների օգնությամբ են հայերենում ստեղծվել մասնագիտություն կամ զբաղմունք ցույց տվող բառերը։ Քննվում են բնիկ հայկական կազմությունները, ինչպես նաև պատմական լեզվական շփումների հետևանքով հայերեն ներթափանցած փոխառությունները և դրանց հնչյունական, ձևաբանական ու իմաստային հարմարեցման առանձնահատկությունները։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նույն կամ մոտ արհեստը նշանակող տարբեր անվանումների տարածքային, ժամանակագրական և ոճական տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրաբարի, միջին հայերենի, աշխարհաբարի և բարբառների նյութի համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է հետևել առանձին բառերի գործածության շարունակականությանը, փոփոխությանը կամ աստիճանական դուրսմղմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև հոմանիշային հարաբերությունները, բազմիմաստությունը և այն դեպքերը, երբ մասնագիտություն նշանակող բառը ժամանակի ընթացքում ձեռք է բերել լրացուցիչ սոցիալական կամ փոխաբերական իմաստներ։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում այն անվանումները, որոնք կապված են պատմականորեն տարածված, սակայն հետագայում վերացած կամ էապես փոփոխված արհեստների հետ, քանի որ այդ բառերը լեզվական տվյալներից բացի տեղեկություններ են պահպանել ավանդական կենցաղի և արտադրական մշակույթի վերաբերյալ։ Նյութի աղբյուր կարող են ծառայել բառարանները, մատենագրական երկերը, վիմագրությունները, արխիվային փաստաթղթերը, ազգագրական նյութերը, գեղարվեստական գրականությունը և բարբառային գրանցումները։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը համադրում է բառագիտության, բառակազմության, ստուգաբանության և պատմական լեզվաբանության մոտեցումները՝ միաժամանակ բացահայտելով լեզվի ու նյութական մշակույթի միջև կապերը և նպաստելով հայերենի մասնագիտական ու պատմական բառապաշարի առավել ամբողջական նկարագրությանը։