Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է սրտի իշեմիկ հիվանդության հետևանքով առաջացած հանկարծամահության դեպքերի ձևաբանական և կենսաքիմիական փոփոխությունների համալիր դատաբժշկական գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է տարբեր մեթոդների համակցմամբ բարձրացնել մահվան պատճառի և մեխանիզմների բացահայտման հուսալիությունը այն դեպքերում, երբ սրտամկանի սուր իշեմիկ վնասման արտահայտված անատոմիական նշանները կարող են լինել նվազագույն կամ դժվար հայտնաբերվող։ Ուսումնասիրվում են սրտի և հարակից հյուսվածքների մակրոսկոպիկ ու մանրադիտակային փոփոխությունները, կորոնար զարկերակների վիճակը, աթերոսկլերոտիկ ախտահարումների առանձնահատկությունները, սրտամկանի կառուցվածքային փոփոխությունները և դրանց հնարավոր կապը մահվան հանգամանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ իշեմիկ փոփոխությունների հայտնաբերմանը, որոնք կարող են նշանակալի լինել հանկարծամահության դատաբժշկական ախտորոշման համար։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ձևաբանական տվյալների համադրումը կենսաքիմիական ցուցանիշների հետ։ Կենսաքիմիական հետազոտությունների միջոցով գնահատվում են այն փոփոխությունները, որոնք կարող են արտացոլել սրտամկանի վնասումը, հյուսվածքային հիպօքսիան, բջջային նյութափոխանակության խանգարումները և մահվանը նախորդած ախտաբանական գործընթացները։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լրացնել դասական դիահերձման և հյուսվածաբանական քննության արդյունքները և բարձրացնել ախտորոշման հավաստիությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է տարբեր մեթոդներով ստացված տվյալների համադրումը, քանի որ հանկարծամահության դեպքերում առանձին մեթոդի արդյունքը միշտ չէ, որ բավարար է մահվան պատճառը հիմնավորելու համար։ Քննարկվում են նաև իշեմիկ հիվանդության և այլ հնարավոր պատճառների տարբերակիչ դատաբժշկական ախտորոշման խնդիրները, հատկապես այն դեպքերում, երբ արտաքին կամ ներքին ակնհայտ փոփոխությունները սահմանափակ են։ Աշխատությունը կարող է նպաստել դատաբժշկական փորձաքննության մեթոդաբանության կատարելագործմանը, մահվան պատճառի առավել հիմնավորված որոշմանը և հետազոտության արդյունքների օբյեկտիվության բարձրացմանը։ Համալիր մոտեցումը կարևոր է հատկապես հանկարծամահության այն դեպքերի համար, որոնցում անհրաժեշտ է միաժամանակ գնահատել սրտի կառուցվածքային փոփոխությունները, կենսաքիմիական ցուցանիշները և ընդհանուր կլինիկա-դատաբժշկական տվյալները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել դատաբժիշկներին, սրտաբաններին, պաթոլոգանատոմներին, կենսաքիմիկոսներին, բժշկական փորձաքննության մասնագետներին, հետազոտողներին և բժշկական բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է սեյսմիկ ազդեցության պայմաններում ավտոճանապարհային կամուրջների հեծանային թռիչքային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը՝ շարժական բեռնվածքների ազդեցության հաշվառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում կամրջի թռիչքային կառուցվածքի վարքագծի գնահատումն է այնպիսի բարդ պայմաններում, երբ սեյսմիկ ներգործությունը համադրվում է ավտոտրանսպորտային շարժման հետևանքով առաջացող փոփոխական բեռնվածքների հետ։ Ուսումնասիրվում են կառուցվածքում առաջացող ներքին ուժերը, լարումները, դեֆորմացիաները, տեղաշարժերը և դինամիկ արձագանքը՝ հաշվի առնելով ինչպես կամրջի երկրաչափական և ֆիզիկական բնութագրերը, այնպես էլ շարժական բեռների դիրքի և շարժման փոփոխությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեյսմիկ և շարժական բեռնվածքների համատեղ ազդեցության մոդելավորմանը, քանի որ դրանց փոխազդեցությունը կարող է էապես փոխել կառուցվածքի հաշվարկային լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել կամրջի հաշվարկային սխեմաները, հեծանային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նյութերի մեխանիկական հատկությունները, հենարանների և միացումների աշխատանքը, ինչպես նաև երկրաշարժի բնութագրերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դինամիկ հաշվարկի մեթոդներին և մաթեմատիկական մոդելավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր ուժգնության և բնույթի սեյսմիկ ազդեցությունների դեպքում կառուցվածքի արձագանքը։ Շարժական բեռնվածքների հաշվառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տրանսպորտային հոսքի ինտենսիվության, բեռի մեծության, արագության և կամրջի վրա դրա գտնվելու դիրքի ազդեցությունը կառուցվածքի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել կամուրջների նախագծման, տեխնիկական վիճակի գնահատման, սեյսմակայունության ապահովման և շահագործման անվտանգության բարձրացման նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այնպիսի հաշվարկային մոտեցումների մշակումը, որոնք թույլ կտան ավելի իրատեսորեն գնահատել կամրջի վարքագիծը երկրաշարժի և իրական շահագործական բեռնվածքների միաժամանակյա ազդեցության պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել կամուրջների հուսալիության և երկարակեցության բարձրացմանը, ինչպես նաև սեյսմիկ վտանգ ունեցող տարածաշրջաններում տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության ապահովմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել շինարարական մեխանիկայի, կամուրջաշինության, սեյսմակայուն շինարարության, տրանսպորտային շինությունների նախագծման և կառուցվածքների դինամիկայի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների հետազոտողներին և ուսանողներին։

Հրատարակությունը մատենագիտական ցանկ է, որը նվիրված է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների համակարգված ներկայացմանը։ Այն նախատեսված է մշակույթի, արվեստի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության և հարակից ոլորտների վերաբերյալ տեղեկատվության որոնումն ու օգտագործումը հեշտացնելու համար։ Ցանկում ներառված մատենագիտական տվյալները հնարավորություն են տալիս ընթերցողին և մասնագետին տեղեկանալ տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած համապատասխան գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների, կատալոգների և այլ հրատարակությունների մասին։ Նյութերի համակարգումն ու նկարագրությունը կարևոր գործիք են մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման, պահպանման և տարածման համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել ինչպես մասնագիտական հետազոտություններ իրականացնող արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների և պատմաբանների, այնպես էլ ուսանողների, դասախոսների, գրադարանավարների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների համար։ Այն նպաստում է անհրաժեշտ գրականության արագ հայտնաբերմանը, թեմատիկ հետազոտությունների աղբյուրային բազայի ընդլայնմանը և մշակույթի ու արվեստի ոլորտում նոր գիտական ու տեղեկատվական նյութերին ծանոթանալուն։ Մատենագիտական ցանկի արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն առանձին հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկությունների տրամադրմամբ, այլև մշակութային և արվեստագիտական գրականության զարգացման ընթացքը փաստագրելու հնարավորությամբ։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ տարբեր թեմաներով գրականության ընտրության, մատենագիտական որոնումների և հետագա հետազոտական աշխատանքի կազմակերպման համար։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է գրադարանային և տեղեկատվական սպասարկման տեսանկյունից, քանի որ համակարգված մատենագիտական տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս ընթերցողներին ավելի արդյունավետ օգտվել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ առկա գրականությունից։

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Իտալիայի ազգային-ազատագրական շարժումների նկատմամբ հայ հասարակական մտքի վերաբերմունքի և գնահատականների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Իտալիայի ազգային միավորման գործընթացներն են և դրանց ընկալումը հայ մտավորականության ու հասարակական-քաղաքական շրջանակների կողմից։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես էին իտալական ազգային շարժման գաղափարները, քաղաքական զարգացումները և ազատագրական պայքարի փորձը ներկայացվում ու մեկնաբանվում հայ մամուլում, հրապարակախոսության և հասարակական մտքի տարբեր դրսևորումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իտալիայի միավորման գործընթացի հիմնական փուլերին և այն գաղափարական ու քաղաքական արժեքներին, որոնք կարող էին հետաքրքրել հայ հասարակական մտքի ներկայացուցիչներին՝ ազգային ինքնորոշում, պետականության վերականգնում, ազատություն, անկախություն, քաղաքացիական իրավունքներ և ազգային համախմբում։ Աշխատությունը վերլուծում է հայ հեղինակների և հասարակական գործիչների վերաբերմունքը իտալական ազգային-ազատագրական շարժման գործիչների ու գաղափարների նկատմամբ և բացահայտում դրանց հնարավոր ազդեցությունը հայկական ազգային մտածողության զարգացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համեմատական դիտարկումը, որի միջոցով բացահայտվում են իտալական և հայկական ազգային շարժումների միջև ընկալված ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իտալիայի փորձը հայ հասարակական մտքի շրջանակում կարող էր ընկալվել որպես ազգային ազատագրության, քաղաքական կազմակերպվածության և պետականության ձգտման օրինակ, ինչի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու 19-րդ դարի հայկական ազգային գաղափարախոսության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պարբերական մամուլի, հրապարակախոսական հոդվածների, գրական-հասարակական երկերի և այլ աղբյուրների վերլուծությունը, որոնց միջոցով վերականգնվում է ժամանակաշրջանի մտավոր մթնոլորտը և իտալական իրադարձությունների արձագանքը հայ իրականության մեջ։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու եվրոպական քաղաքական գաղափարների տարածումը հայ հասարակության շրջանում և դրանց վերաիմաստավորումը հայկական ազգային խնդիրների համատեքստում։ Աշխատությունը արժեքավոր է 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի, ազգային-ազատագրական գաղափարների և եվրոպական քաղաքական շարժումների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական մտքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, ուսանողներին և 19-րդ դարի հայկական ազգային-քաղաքական գաղափարների ձևավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի պոեզիայի ուսումնասիրությանը՝ նրա ստեղծագործական ժառանգության հիմնական թեմաների, գաղափարների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և բանաստեղծական մտածողության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանաստեղծի քնարերգությունն է, որի միջոցով արտահայտվում են սիրո, կարոտի, հայրենիքի, մարդկային ճակատագրի, մենության, բնության և հոգևոր որոնումների թեմաները։ Ուսումնասիրվում է Իսահակյանի պոեզիայի ձևավորման ընթացքը, դրա կապը հայ ազգային գրական ավանդույթի, ժողովրդական բանահյուսության և համաշխարհային գրական-գեղագիտական ազդեցությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական հերոսի ներաշխարհին, նրա զգացմունքային ապրումներին, հիշողություններին և կյանքի իմաստի որոնումներին։ Աշխատությունը բացահայտում է նաև հայրենիքի թեմայի կարևորությունը, որը բանաստեղծի ստեղծագործության մեջ հաճախ միահյուսվում է ժողովրդի պատմական ճակատագրի, կորստի, օտարության և վերադարձի գաղափարների հետ։ Սիրային քնարերգության ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են սիրո, բաժանման, սպասման և կարոտի հոգեբանական նրբերանգները, ինչպես նաև կնոջ կերպարի գեղարվեստական ներկայացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բնության պատկերներին, որոնք հաճախ ոչ միայն նկարագրական նշանակություն ունեն, այլև արտացոլում են քնարական հերոսի ներքին վիճակը և հոգեբանական ապրումները։ Հետազոտվում են բանաստեղծական լեզվի պարզությունն ու երաժշտականությունը, ժողովրդական խոսքի և պատկերավորման տարրերի կիրառությունը, կրկնությունները, խորհրդանիշները, մակդիրները, համեմատությունները և այլ գեղարվեստական միջոցները։ Իսահակյանի պոեզիան դիտարկվում է նաև ազգային ինքնության և համամարդկային արժեքների համադրության տեսանկյունից, քանի որ նրա ստեղծագործություններում հայկական պատմական ու մշակութային փորձառությունը հաճախ ստանում է համամարդկային հնչեղություն։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանաստեղծի անհատական ոճի ձևավորման առանձնահատկությունները և նրա տեղը հայ նորագույն քնարերգության զարգացման պատմության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, բանասերներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ պոեզիայի սիրահարներին՝ որպես Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհի և գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրության նյութ։

Աշխատությունը նվիրված է 10-11-րդ դարերի հայ մշակութային կյանքի և գրականության զարգացման առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան Հայաստանի մշակութային միջավայրն է, դրա ձևավորման պատմական պայմանները և այն գործընթացները, որոնք նպաստեցին գրական մտքի, կրթության, գիտության, արվեստի և հոգևոր մշակույթի զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունների ազդեցությունը մշակութային կյանքի վրա, ինչպես նաև հայկական իշխանությունների, եկեղեցական կենտրոնների, վանքերի և կրթական օջախների դերը ազգային մշակույթի պահպանման ու տարածման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրականության զարգացման հիմնական ուղղություններին, ժանրային բազմազանությանը և գեղարվեստական մտածողության փոփոխություններին։ Քննարկվում են պատմագրության, աստվածաբանական գրականության, վարքագրության, ներբողագրության, մեկնողական գրականության և այլ ժանրերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը միջնադարյան հայ հասարակության հոգևոր և մտավոր կյանքի հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրական ստեղծագործությունների լեզվական և ոճական հատկանիշներին, հեղինակների աշխարհայացքին, թեմատիկ նախասիրություններին և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներին։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են ժամանակաշրջանի հեղինակներն անդրադարձել հավատքի, բարոյականության, հայրենիքի, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և մարդու հոգևոր աշխարհի խնդիրներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է հայկական գրական ավանդույթի կապը նախորդ դարերի մշակութային ժառանգության հետ և նոր գաղափարների ու գեղարվեստական ձևերի ձևավորումը։ 10-11-րդ դարերի մշակութային դաշտը դիտարկվում է նաև տարածաշրջանային պատմամշակութային գործընթացների համատեքստում՝ հաշվի առնելով հարևան ժողովուրդների և քաղաքակրթական կենտրոնների հետ ունեցած փոխազդեցությունները։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ այս ժամանակաշրջանը հայկական միջնադարյան մշակույթի զարգացման նշանակալի փուլերից է, երբ գրական և հոգևոր ավանդույթները շարունակեցին զարգանալ՝ միաժամանակ արձագանքելով հասարակական ու քաղաքական փոփոխություններին։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, պատմաբաններին, միջնադարագետներին, մշակութաբաններին, բանասերներին, ուսանողներին և հայ միջնադարյան մշակույթի ու գրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է գերսառը ատոմական գազերում մոլեկուլների ձևավորման գործընթացների տեսական և ֆիզիկական ուսումնասիրությանը՝ քվազիռեզոնանսային դաշտերի ազդեցության պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է գերսառը ատոմային համակարգերի առանձնահատուկ վարքագծի ուսումնասիրությունը, որտեղ ջերմային շարժման նվազագույն մակարդակը հնարավորություն է տալիս մանրամասնորեն վերահսկել ատոմների փոխազդեցությունները և ուսումնասիրել քվանտային երևույթներ, որոնք սովորական պայմաններում դժվար է դիտարկել։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ատոմների միջև փոխազդեցության մեխանիզմները և դրանցից մոլեկուլային կապված վիճակների ձևավորման հնարավորությունները արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտերի ազդեցությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քվազիռեզոնանսային դաշտերին, որոնց հաճախականությունը գտնվում է համապատասխան ատոմային կամ մոլեկուլային անցումների ռեզոնանսային տիրույթին մոտ։ Նման դաշտերի միջոցով հնարավոր է կառավարել ատոմների քվանտային վիճակները, փոխել փոխազդեցությունների բնույթը և պայմաններ ստեղծել ատոմների միավորման ու մոլեկուլների առաջացման համար։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ռեզոնանսային և մոտռեզոնանսային գործընթացների տեսական մոդելներ, էներգետիկ մակարդակների կառուցվածքը, քվանտային անցումները և արտաքին դաշտի պարամետրերից կախված համակարգի դինամիկան։ Կարևորվում է նաև մոլեկուլների ձևավորման հավանականության, գործընթացի արդյունավետության և դրա վրա ջերմաստիճանի, դաշտի ինտենսիվության ու հաճախականության ազդեցության վերլուծությունը։ Գերսառը գազերի պայմաններում ատոմների շարժման էներգիայի նվազումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել շատ թույլ փոխազդեցություններ և իրականացնել նյութի քվանտային վիճակների առավել ճշգրիտ կառավարում։ Այս հատկությունը գերսառը համակարգերը դարձնում է կարևոր միջավայր քվանտային տեխնոլոգիաների, ատոմային ֆիզիկայի և մոլեկուլային ֆիզիկայի հիմնարար հետազոտությունների համար։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ վերահսկելի մոլեկուլային համակարգերի ստացման, քվանտային վիճակների կառավարման և արտաքին դաշտերով նյութի հատկությունների փոփոխման մեթոդների զարգացման համար։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ատոմային և մոլեկուլային ֆիզիկայի, քվանտային օպտիկայի, լազերային ֆիզիկայի, գերսառը նյութի և քվանտային տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ուղղությունների ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի պատգամավորի իրավական կարգավիճակի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ սահմանադրական և օրենսդրական կարգավորման շրջանակներում։ Հետազոտության կենտրոնում պատգամավորի՝ որպես ժողովրդի ներկայացուցչի իրավական դիրքն է, նրա լիազորությունների ծագման, իրականացման, դադարեցման և երաշխավորման հետ կապված հարաբերությունները։ Աշխատության մեջ պատգամավորի կարգավիճակը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված իրավունքների, պարտականությունների, լիազորությունների, սահմանափակումների և իրավական երաշխիքների ամբողջություն։ ՀՀ Սահմանադրության համաձայն՝ պատգամավորը ներկայացնում է ամբողջ ժողովրդին, կաշկանդված չէ հրամայական մանդատով և իր գործունեության ընթացքում առաջնորդվում է խղճով ու համոզմունքներով։ Ուսումնասիրվում են պատգամավորի հիմնական լիազորությունները՝ օրենսդրական նախաձեռնությամբ հանդես գալը, Ազգային ժողովի և դրա հանձնաժողովների աշխատանքներին մասնակցելը, հարցեր և առաջարկություններ ներկայացնելը, Կառավարության անդամներին հարցեր ուղղելը և խորհրդարանական վերահսկողության իրականացմանը մասնակցելը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատգամավորական մանդատի անհամատեղելիությանը, մասնավորապես՝ ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու, առևտրային կազմակերպություններում պաշտոն զբաղեցնելու և այլ վճարովի աշխատանք կատարելու սահմանափակումներին։ Աշխատության կարևոր բաժիններից է պատգամավորի անձեռնմխելիության և նրա գործունեության իրավական պաշտպանության ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում է պատգամավորի՝ իր կարգավիճակից բխող գործողությունների և Ազգային ժողովում արտահայտած կարծիքի համար հետապնդումից ու պատասխանատվությունից պաշտպանված լինելու սկզբունքը, ինչպես նաև պատգամավորին քրեական կամ վարչական պատասխանատվության ենթարկելու հետ կապված հատուկ ընթացակարգերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև պատգամավորի գործունեության կազմակերպական, սոցիալական և այլ երաշխիքները, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների հետ նրա փոխհարաբերությունները, պատգամավորական հարցումների և առաջարկությունների իրականացման մեխանիզմները, ինչպես նաև պատգամավորական էթիկայի պահանջները։ Պատգամավորի կարգավիճակի ուսումնասիրությունը կարևոր է խորհրդարանական ժողովրդավարության արդյունավետության տեսանկյունից, քանի որ պատգամավորի իրավունքների և երաշխիքների պատշաճ ապահովումը պետք է համադրվի նրա սահմանադրական պարտականությունների, հանրային պատասխանատվության և շահերի բախման կանխարգելման պահանջների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սահմանադրագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման և խորհրդարանական իրավունքի մասնագետներին, քաղաքական գիտությունների հետազոտողներին, իրավագիտության ուսանողներին և խորհրդարանական ինստիտուտների գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային կազմակերպություններում նորարարությունների ներդրման և օգտագործման տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում նորարարական գործունեության կազմակերպման, ֆինանսավորման, գնահատման և արդյունավետության բարձրացման հարցերն են, ինչպես նաև այն տնտեսական պայմանների վերլուծությունը, որոնք ազդում են կազմակերպությունների կողմից նոր տեխնոլոգիաների, արտադրանքի, ծառայությունների, կառավարման մեթոդների և բիզնես գործընթացների ներդրման վրա։ Աշխատության մեջ նորարարությունը դիտարկվում է որպես կազմակերպության մրցունակության, արտադրողականության և շուկայական դիրքի ամրապնդման կարևոր գործոն։ Ուսումնասիրվում են նորարարական նախագծերի ընտրության և իրականացման մեխանիզմները, ներդրումային պահանջները, ֆինանսավորման աղբյուրները, ծախսերի կառուցվածքը և ակնկալվող տնտեսական արդյունքների գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորարարությունների ներդրման հետ կապված ռիսկերին, այդ թվում՝ ֆինանսական, տեխնոլոգիական, շուկայական և կազմակերպական անորոշություններին։ Քննարկվում են նաև այն խոչընդոտները, որոնք կարող են սահմանափակել ՀՀ առևտրային կազմակերպությունների նորարարական ակտիվությունը՝ ֆինանսական միջոցների սահմանափակ հասանելիությունը, մասնագիտական կադրերի պակասը, տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների խնդիրները, շուկայի փոքր ծավալը և նորարարական ծրագրերի կառավարման փորձի不足ը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նորարարությունների տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ դրանց ազդեցությունը շահույթի, ծախսերի նվազեցման, աշխատանքի արտադրողականության, վաճառքի ծավալների և կազմակերպության ընդհանուր ֆինանսական կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև նորարարությունների ներդրման պետական և ինստիտուցիոնալ աջակցության հնարավորությունները, համագործակցությունը գիտական և կրթական կառույցների հետ, ինչպես նաև կազմակերպությունների միջև տեխնոլոգիական և գիտելիքային փոխանակման նշանակությունը։ ՀՀ օրինակով կատարված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղական բիզնես միջավայրին բնորոշ առանձնահատկությունները և մշակել նորարարական գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել առևտրային կազմակերպություններում նորարարությունների պլանավորման, ֆինանսավորման և կառավարման առավել արդյունավետ համակարգերի ձևավորմանը և նորարարական ներդրումների տնտեսական արդյունքների բարձրացմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ֆինանսական և նորարարությունների կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին և տնտեսագիտական ուղղությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է իմացաբանության հիմնավորման հիմնախնդրի խորքային ուսումնասիրությանը և դրա մեթոդաբանական վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդկային գիտելիքի հավաստիության, հիմնավորվածության և ճշմարտացիության պայմանների բացահայտումն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչ հիմքերի վրա կարող է կառուցվել գիտելիքի վերաբերյալ հիմնավոր դատողություն։ Ուսումնասիրվում են ճանաչողության գործընթացի հիմնական հասկացությունները, գիտելիքի ձևավորման սկզբունքները, համոզմունքի և հիմնավորված համոզմունքի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբերակել հիմնավորված գիտելիքը ենթադրությունից, կարծիքից կամ սխալ համոզմունքից։ Աշխատության մեջ իմացաբանական հիմնավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին տեսական խնդիր, այլև որպես մեթոդաբանական հարց, որն առնչվում է գիտելիքի ստացման, ստուգման և հիմնավորման ընդհանուր եղանակներին։ Քննարկվում են հիմնավորման հնարավոր աղբյուրները, դրանց փոխհարաբերությունները և սահմանափակումները՝ ներառյալ զգայական փորձը, բանականությունը, տրամաբանական հետևությունը, հիշողությունը, վկայությունը և գիտական հետազոտության մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հակասություններին, որոնք առաջանում են, երբ որևէ գիտելիք հիմնավորելու համար անհրաժեշտ է հենվել մեկ այլ գիտելիքի վրա՝ առաջ բերելով հիմնավորման անվերջ հետընթացի, շրջանաձևության կամ որոշակի սկզբնական հիմքերի ընդունման խնդիրը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիմնավորման տարբեր տեսություններին, դրանց տրամաբանական կառուցվածքին և կիրառելիության սահմաններին՝ հնարավորություն տալով համեմատել գիտելիքի հիմնավորման տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սուբյեկտիվ և օբյեկտիվ հիմնավորման հարաբերակցությանը, ճանաչող սուբյեկտի դերին և գիտելիքի հավաստիության գնահատման չափանիշներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև գիտական ճանաչողության մեթոդաբանության համար, քանի որ գիտական գիտելիքի արժանահավատությունը մեծապես պայմանավորված է կիրառվող մեթոդների հիմնավորվածությամբ, փաստարկների հետևողականությամբ և ստացված արդյունքների ստուգելիությամբ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, իմացաբանության և գիտության փիլիսոփայության մասնագետներին, տրամաբաններին, մեթոդաբաններին, հետազոտողներին և հումանիտար ու հասարակագիտական ուղղությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննեսի Ավետարանում գործածվող մակդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց ճանաչողական, իմաստային ու գեղարվեստական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես են մակդիրային բնորոշումները մասնակցում տեքստում անձանց, երևույթների, առարկաների և գաղափարների ներկայացմանը և ինչպիսի լրացուցիչ տեղեկություն են փոխանցում ընթերցողին։ Մակդիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական-գեղարվեստական միջոց, այլև որպես ճանաչողության արտահայտման ձև, որի միջոցով հեղինակային խոսքը փոխանցում է որոշակի պատկերացումներ, գնահատականներ, հակադրություններ և արժեքային կողմնորոշումներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են մակդիրների կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց կապը անվանական բաղադրիչների հետ և գործածության տարբեր համատեքստերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նույն կամ նման բնորոշումները տարբեր համատեքստերում կարող են ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ և նպաստել տեքստի գաղափարական ամբողջականության ձևավորմանը։ Հետազոտվում են մակդիրների միջոցով արտահայտվող հատկանիշները, գնահատականները, զգայական ընկալումները, բարոյական և հոգևոր արժեքները, ինչպես նաև դրանց դերը կերպարների ու իրադարձությունների բնութագրման գործում։ Կարևորվում է նաև մակդիրների կապը ավետարանական տեքստի ընդհանուր լեզվական և ոճական համակարգի հետ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտելու տեքստի իմաստային շերտերը և հասկանալու, թե ինչպես է լեզվական փոքր միավորը մասնակցում բարդ գաղափարների ու հոգևոր պատկերացումների փոխանցմանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև մակդիրների դասակարգում ըստ իմաստային խմբերի, դրանց հաճախականության և գործածության առանձնահատկությունների վերլուծություն, ինչպես նաև տարբեր համատեքստերում դրանց ճանաչողական գործառույթի գնահատում։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն տեսանկյունից, որ համադրում է լեզվաբանական և բովանդակային մոտեցումները՝ ցույց տալով լեզվական միավորների դերը կրոնական տեքստի աշխարհընկալման և գաղափարական համակարգի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, գրականագետներին, աստվածաշնչագետներին, բանասերներին, աստվածաբանության և հայոց լեզվի մասնագետներին, ինչպես նաև Հովհաննեսի Ավետարանի լեզվական ու գեղարվեստական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է սեփականության դեմ ուղղված շահադիտական-բռնի հանցագործությունների իրավական որակման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հանցավոր արարքներն են, որոնց ընթացքում գույքային շահ ստանալու նպատակով կիրառվում կամ սպառնում է կիրառվել բռնություն անձի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նման հանցագործությունների քրեաիրավական բնութագրերը, դրանց հիմնական տարրերը և այն չափանիշները, որոնց հիման վրա իրավապահ մարմինները պետք է տարբերակեն միմյանցից նմանատիպ հանցակազմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործության օբյեկտին, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերին, հանցավոր նպատակի բնույթին, բռնության կիրառման ձևին և դրա ազդեցությանը արարքի իրավական գնահատման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է շահադիտական-բռնի հանցագործությունների սահմանազատումը սեփականության դեմ ուղղված այլ հանցագործություններից, ինչպես նաև անձի կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցավոր արարքներից։ Քննարկվում են այն բարդ իրավիճակները, երբ մեկ արարքում միաժամանակ առկա են գույքային և անձնական իրավունքների դեմ ուղղված ոտնձգության հատկանիշներ, ինչն անհրաժեշտություն է առաջացնում ճիշտ որոշելու հանցակազմի բնույթը և կիրառելի քրեաիրավական նորմը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև հանցագործության ավարտվածության պահը, հանցակցությունը, հանցափորձը, բռնության աստիճանը, սպառնալիքի իրավական նշանակությունը և հանցավոր մտադրության դրսևորումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող խնդիրներին և տարբեր մեկնաբանությունների պատճառներին՝ նպատակ ունենալով նպաստել քրեական իրավունքի նորմերի միատեսակ և հիմնավորված կիրառմանը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև սեփականության իրավունքի և անձի ֆիզիկական ու հոգեկան անձեռնմխելիության քրեաիրավական պաշտպանության արդյունավետության տեսանկյունից։ Հանցագործությունների ճիշտ որակավորումը նշանակալի դեր ունի ոչ միայն հանցավորի նկատմամբ արդարացի պատասխանատվություն սահմանելու, այլև տուժողի իրավունքների և օրինական շահերի լիարժեք պաշտպանության գործում։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի տեսաբանների և պրակտիկ մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան բանաստեղծության մեջ մանուկ-կտրիճ քնարական հերոսի կերպարի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երիտասարդ հերոսի կերպարն է՝ որպես միջնադարյան բանաստեղծական մտածողության մեջ արտահայտված մարդկային, բարոյական, հոգեբանական և գեղագիտական արժեքների կրող։ Ուսումնասիրվում են այն տարբեր ձևերն ու միջոցները, որոնց միջոցով այս կերպարը ներկայանում է քնարական ստեղծագործություններում, ինչպես նաև նրա փոխհարաբերությունը սիրո, գեղեցկության, երիտասարդության, խիզախության, պատվի և այլ արժեքների հետ։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում հերոսի արտաքին և ներքին հատկանիշների գեղարվեստական ներկայացմանը, նրա վարքագծի, զգացմունքների և հոգեբանական վիճակների պատկերմանը։ Քննարկվում է նաև քնարական հերոսի կերպարի ձևավորման կապը ժողովրդական բանահյուսության, միջնադարյան աշխարհընկալման և գրական ավանդույթների հետ։ Հետազոտությունը բացահայտում է, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ և ստեղծագործություններ նույնատիպ կերպարային հիմքը վերափոխում՝ համապատասխանեցնելով այն իրենց անհատական գեղարվեստական մտածողությանը, թեմատիկ խնդիրներին և ստեղծագործության ժանրային առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում կերպարի արտահայտման լեզվական և պատկերային համակարգը՝ բնորոշ մակդիրները, համեմատությունները, փոխաբերությունները, խորհրդանիշներն ու այլ գեղարվեստական միջոցները։ Դրանց միջոցով երիտասարդ հերոսը կարող է հանդես գալ ինչպես իդեալականացված գեղեցկության և կենսական ուժի մարմնավորում, այնպես էլ սիրային ապրումների, ներքին հակասությունների և մարդկային զգացմունքների արտահայտիչ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ միջնադարյան քնարերգության մեջ անհատական կերպարի և մարդու ներաշխարհի գեղարվեստական ընկալման առանձնահատկությունները և հետևելու այդ կերպարի զարգացման ներքին օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ միջնադարյան գրականության կերպարային համակարգի, պոետիկայի և գեղարվեստական մտածողության ավելի խորքային ըմբռնման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, բանասիրության մասնագետներին, միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրողներին, ուսանողներին և հայ հին ու միջնադարյան պոեզիայի ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական պաշարների ֆինանսական կառավարման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության արտադրական կազմակերպությունների օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում արտադրական գործընթացի անխափանությունն ապահովող պաշարների ձևավորման, ֆինանսավորման, օգտագործման և վերահսկման արդյունավետ կազմակերպումն է։ Աշխատության մեջ արտադրական պաշարները դիտարկվում են որպես կազմակերպության շրջանառու միջոցների կարևոր բաղադրիչ, որի կառավարման արդյունավետությունը անմիջականորեն ազդում է իրացվելիության, ֆինանսական կայունության, ինքնարժեքի և շահութաբերության վրա։ Ուսումնասիրվում են հումքի, նյութերի, կիսաֆաբրիկատների, պահեստամասերի և արտադրական այլ պաշարների ձևավորման առանձնահատկությունները, դրանց ֆինանսավորման աղբյուրները և պաշարների օպտիմալ մակարդակի որոշման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշարների կառավարման ընթացքում առաջացող հակասությանը՝ մի կողմից արտադրության անընդհատությունն ապահովելու համար անհրաժեշտ պաշարների առկայությանը, իսկ մյուս կողմից ավելցուկային պաշարների պատճառով միջոցների սառեցման և պահպանման լրացուցիչ ծախսերի առաջացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել պաշարների շրջանառության արագությունը, դրանց կառուցվածքը, դինամիկան, ֆինանսավորման արդյունավետությունը և կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատմանը և այնպիսի կառավարչական որոշումների մշակմանը, որոնք թույլ կտան նվազեցնել պաշարների պահպանման ծախսերը, արագացնել դրանց շրջանառությունը և միաժամանակ պահպանել արտադրական գործընթացի անհրաժեշտ ապահովվածությունը։ ՀՀ արտադրական կազմակերպությունների օրինակով ուսումնասիրվում են ոլորտին բնորոշ խնդիրները, տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները և պաշարների կառավարման կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև պաշարների պահանջարկի կանխատեսման, նորմավորման, բյուջետավորման, ֆինանսական պլանավորման և վերահսկողության ժամանակակից մոտեցումներ։ Առաջարկվող մեխանիզմները նպատակ ունեն բարձրացնել կազմակերպությունների ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, բարելավել վճարունակությունն ու ֆինանսական կայունությունը և նպաստել մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական կառավարիչներին, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարներին, հաշվապահներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։