Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է գրավիտացիոն դաշտում ընթացող խաղային խնդիրների և դրանց մաթեմատիկական ու ֆիզիկական մոդելների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում դրված են այնպիսի իրավիճակներ, որտեղ մասնակիցների գործողությունները, որոշումների հաջորդականությունը և շարժման օրենքները փոխկապակցված են գրավիտացիոն ուժի ազդեցության հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են նյութական կետերի և մարմինների շարժման տարբեր մոդելներ, գրավիտացիոն փոխազդեցության պայմանները, հետագծերի ձևավորումը, էներգիայի և իմպուլսի պահպանման օրենքները, ինչպես նաև օպտիմալ որոշումների որոնման խնդիրները։ Խաղային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական համակարգերը դիտարկել ոչ միայն որպես շարժման հավասարումների ամբողջություն, այլև որպես փոխկապակցված որոշումների համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր գործողություն կարող է ազդել հետագա հնարավորությունների և վերջնական արդյունքի վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինչպես դասական մեխանիկայի շրջանակում ձևակերպվող խնդիրներ, այնպես էլ ավելի բարդ բազմաքայլ իրավիճակներ, որոնց լուծման համար անհրաժեշտ է համադրել ֆիզիկական օրենքները, երկրաչափական պատկերացումները և մաթեմատիկական ռազմավարությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրավիտացիոն դաշտի առանձնահատկությունների հաշվառմանը, այդ թվում՝ դաշտի ուժգնության, մարմինների սկզբնական պայմանների, շարժման արագության և տարածության մեջ նրանց դիրքի ազդեցությանը։ Խնդիրների վերլուծությունը կարող է ներառել հաղթող ռազմավարությունների որոշում, հնարավոր շարժումների ուսումնասիրություն, սահմանային պայմանների բացահայտում և այնպիսի լուծումների որոնում, որոնք ապահովում են որոշակի նպատակին հասնելը կամ խուսափելը։ Այս մոտեցումը միավորում է ֆիզիկայի և մաթեմատիկական խաղերի գաղափարները և կարող է կիրառվել տրամաբանական մտածողության, մոդելավորման և բարդ խնդիրների լուծման հմտությունների զարգացման համար։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում տեսական և կիրառական մեխանիկայով, մաթեմատիկական ֆիզիկայով, օպտիմալացման խնդիրներով և խաղերի տեսության տարրերով հետաքրքրվող ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է β-ամինոկետոնների և ամինասպիրտների որոշ ածանցյալների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել նոր օրգանական միացություններ, պարզել դրանց ստացման հնարավոր ուղիները և գնահատել ստացված նյութերի կենսաբանական հատկությունները։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում β-ամինոկետոնների և ամինասպիրտների մոլեկուլային կառուցվածքին, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությանը, քիմիական փոխակերպումներին և սինթեզի պայմանների ազդեցությանը վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել տարբեր սինթեզի մեթոդներ, ռեակցիաների ընթացքը, միջանկյալ միացությունների ստացումը, նյութերի մաքրումը և դրանց կառուցվածքի հաստատման համար կիրառվող ֆիզիկաքիմիական հետազոտության եղանակները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ստացված միացությունների կենսաբանական ակտիվության գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել դրանց ազդեցության բնույթը և կառուցվածք–ակտիվություն փոխկապակցվածության որոշ օրինաչափություններ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների հատկությունները և պարզել, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ կենսաբանական ազդեցության վրա։ Նման հետազոտությունները կարևոր են կենսաակտիվ նոր նյութերի որոնման, օրգանական սինթեզի զարգացման և դեղագործական քիմիայի համար հեռանկարային միացությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել նաև հետագա դեղաբանական և կենսաքիմիական հետազոտությունների համար՝ որպես նոր միացությունների ստացման և դրանց հատկությունների նախնական գնահատման հիմք։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում օրգանական և կենսօրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և կենսաբանական ակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատանքը նվիրված է ռուսական դրամատուրգիայի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Օստրովսկու կյանքին, ստեղծագործական ժառանգությանը և ռուս թատրոնի զարգացման գործում ունեցած նշանակությանը։ Հոբելյանական հրատարակությունը պատրաստվել է գրողի ծննդյան 125-ամյակի առթիվ և նպատակ ունի ներկայացնելու նրա գրական ու թատերական գործունեության հիմնական փուլերը, ստեղծագործական աշխարհայացքը և այն հասարակական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է նրա գեղարվեստական մտածողությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում Օստրովսկու դրամատիկական ստեղծագործություններին, որոնցում արտացոլված են XIX դարի ռուսական հասարակության սոցիալական հարաբերությունները, ընտանեկան և կենցաղային խնդիրները, բարոյական հակասությունները, հասարակական անհավասարությունը, դրամական շահի ազդեցությունը մարդկային հարաբերությունների վրա և անհատի ազատության ձգտումը։ Հեղինակի ստեղծագործությունների առանձնահատկությունը կապված է հատկապես առօրյա կյանքի մանրամասն պատկերման, կենդանի խոսքի, կերպարների հոգեբանական բազմազանության և հասարակության տարբեր խավերի ներկայացուցիչների համոզիչ ներկայացման հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նրա դրամատուրգիական լեզվին, կերպարակերտման սկզբունքներին, սյուժետային կառուցվածքին և բեմական մտածողությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նա ձևավորել ռուսական ազգային դրամատուրգիայի և թատերական մշակույթի զարգացման նոր ուղղություններ։ Առանձին ուշադրության են արժանի վաճառականական միջավայրի, քաղաքային կենցաղի և ընտանեկան հարաբերությունների պատկերումները, որոնց միջոցով հեղինակը բացահայտում է իր ժամանակի հասարակության բարոյահոգեբանական խնդիրները։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը կարևոր է նաև ռուսական թատրոնի պատմության տեսանկյունից, քանի որ բազմաթիվ պիեսներ դարձել են բեմական մնայուն երկեր և նշանակալի ազդեցություն են ունեցել դերասանական արվեստի ու ռեժիսուրայի զարգացման վրա։ Հոբելյանական բնույթը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ներկայացնելու գրողի կենսագրությունն ու ստեղծագործությունները, այլև գնահատելու նրա ժառանգության նշանակությունը ռուս գրականության և թատրոնի պատմության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության և թատրոնի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, գրականագետների, թատերագետների, ուսանողների, ուսուցիչների և հետազոտողների համար՝ որպես ռուսական դրամատուրգիայի դասական շրջանի կարևորագույն հեղինակներից մեկի ստեղծագործական ուղու և գեղարվեստական ժառանգության ուսումնասիրության նյութ։

Աշխատությունը նվիրված է արդի ժամանակաշրջանում հայ մշակույթի պահպանման, վերարտադրման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ Երևանում գործող Վերնիսաժների մշակութային միջավայրի օրինակով։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ մշակութային ժառանգության պահպանությունը տեղի է ունենում ոչ միայն թանգարաններում, արխիվներում և մասնագիտական հաստատություններում, այլև առօրյա հասարակական միջավայրում, որտեղ ավանդական արվեստի, արհեստների և ազգային ինքնության տարբեր դրսևորումներ շարունակում են գոյություն ունենալ և փոխանցվել նոր սերունդներին։ Աշխատանքում Վերնիսաժները դիտարկվում են որպես յուրահատուկ մշակութային տարածքներ, որտեղ միավորվում են ժողովրդական արվեստը, կիրառական ստեղծագործությունը, հուշանվերային մշակույթը, ձեռագործությունը, ավանդական արհեստները և ժամանակակից գեղարվեստական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով ավանդական մշակութային ձևերը հարմարվում են ժամանակակից հասարակության պահանջներին՝ պահպանելով իրենց ազգային առանձնահատկությունները և միաժամանակ ձեռք բերելով նոր բովանդակություն ու կիրառության ձևեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ Վերնիսաժների այցելուների, վաճառողների, վարպետների և ստեղծագործողների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն սոցիալական և տնտեսական պայմաններին, որոնք ազդում են մշակութային արժեքների պահպանման ու տարածման վրա։ Քննարկվում է նաև ձեռագործ իրերի, զարդերի, փայտի և մետաղի գեղարվեստական մշակման, գորգագործության, խեցեգործության, ազգային խորհրդանիշների և այլ մշակութային տարրերի դերը հայկական ինքնության ներկայացման և պահպանման գործում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությունը, քանի որ ժամանակակից վարպետներն ու արվեստագետները հաճախ վերաիմաստավորում են ավանդական ձևերը՝ դրանք համապատասխանեցնելով նոր գեղագիտական նախասիրություններին և շուկայի պահանջներին։ Վերնիսաժների մշակութաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակույթի առևտրայնացման, զբոսաշրջության ազդեցության, ազգային խորհրդանիշների հանրայնացման և մշակութային արտադրանքի արժեքավորման առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են նման հանրային մշակութային տարածքները նպաստել ազգային ժառանգության տեսանելիության բարձրացմանը, արհեստների շարունակականությանը և մշակութային գիտելիքների փոխանցմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մշակութաբանների, ազգագրագետների, արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութային ժառանգության մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են ժամանակակից Հայաստանում ավանդական մշակույթի պահպանման ու վերափոխման գործընթացները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող թանգարանային ցուցադրության դերին՝ որպես պատմական հիշողության պահպանման, փոխանցման և հանրային գիտակցության ձևավորման կարևոր միջոցի։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թանգարանային ցուցադրության կազմակերպման սկզբունքները, պատմական նյութերի ընտրության և ներկայացման եղանակները, ինչպես նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով անցյալի ողբերգական իրադարձությունները հասանելի և ընկալելի են դառնում տարբեր սերունդների ու այցելուների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթերի, լուսանկարների, անձնական իրերի, վկայությունների, արխիվային նյութերի և այլ թանգարանային առարկաների նշանակությանը՝ որպես պատմական իրադարձությունների հիշողությունը պահպանող և փոխանցող աղբյուրների։ Աշխատանքը քննարկում է նաև ցուցադրության կառուցվածքի, թեմատիկ և ժամանակագրական դասավորության, տեղեկատվական տեքստերի, տեսողական նյութերի և ժամանակակից թանգարանային տեխնոլոգիաների կիրառման ազդեցությունը այցելուների պատմական ընկալումների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում թանգարանի կրթական և հասարակական առաքելությանը, քանի որ նման ցուցադրությունները ոչ միայն ներկայացնում են պատմական փաստեր, այլև նպաստում են հիշողության մշակույթի ձևավորմանը, անցյալի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և պատմական ժառանգության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև անհատական և հավաքական հիշողության փոխհարաբերությունները, վկայությունների միջոցով պատմության ներկայացման առանձնահատկությունները և թանգարանային միջավայրի դերը պատմական իրադարձությունների իմաստավորման գործընթացում։ Աշխատանքը կարևորում է հատկապես այն հանգամանքը, որ պատմական հիշողության պահպանումը ենթադրում է ոչ միայն նյութական արժեքների պահպանություն, այլև դրանց բովանդակության, պատմական համատեքստի և մարդկային փորձառությունների փոխանցում հաջորդ սերունդներին։ Այս տեսանկյունից թանգարանային ցուցադրությունը հանդես է գալիս որպես կրթական, գիտական և մշակութային հարթակ, որը հնարավորություն է տալիս համադրել պատմական աղբյուրները, անհատական վկայությունները և հանրային հիշողության տարբեր դրսևորումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, թանգարանագետների, մշակութաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և պատմական հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ միաժամանակ ընդգծելով թանգարանների նշանակությունը պատմական ժառանգության պահպանման և հասարակության պատմական գիտակցության ձևավորման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է միկրոօրգանիզմների և նրանց կենսաբանական կատալիտիկ համակարգերի կիրառմամբ ֆիզիոլոգիապես ակտիվ միացությունների ստացման նորարարական մեթոդների մշակմանը և կիրառմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը միկրոբիոլոգիական կատալիզի հնարավորությունների բացահայտումն է՝ որպես քիմիական սինթեզի այլընտրանք կամ լրացնող մոտեցում կենսաբանական նշանակություն ունեցող նյութերի ստացման գործընթացներում։ Աշխատանքում դիտարկվում են տարբեր միկրոօրգանիզմների, ֆերմենտների և կենսաքիմիական գործընթացների օգտագործման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել թիրախային միացությունների ստացման արդյունավետությունը, ընտրողականությունը և արտադրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոօրգանիզմների նյութափոխանակային առանձնահատկություններին, ֆերմենտային ակտիվությանը, կենսասինթեզի ընթացքին և այն պայմաններին, որոնք կարող են ազդել վերջնական արտադրանքի քանակական ու որակական ցուցանիշների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել սննդարար միջավայրի կազմը, մշակման պայմանները, ջերմաստիճանը, pH-ը, թթվածնի հասանելիությունը, միկրոօրգանիզմների աճի առանձնահատկությունները և գործընթացի կառավարման այլ գործոններ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ստացված կենսաակտիվ նյութերի հատկությունների ուսումնասիրությունը և դրանց հնարավոր կիրառությունների գնահատումը բժշկության, դեղագործության, սննդարդյունաբերության և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում։ Միկրոբիոլոգիական կատալիզի կիրառումը հնարավորություն է տալիս որոշ դեպքերում իրականացնել բարդ քիմիական փոխակերպումներ ավելի մեղմ պայմաններում և ստանալ բարձր ընտրողականությամբ նյութեր՝ նվազեցնելով կողմնակի արտադրանքների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատանքում մշակվող մոտեցումները կարող են ուղղված լինել նաև արտադրական գործընթացների օպտիմալացմանը, կենսասինթեզի արդյունավետության բարձրացմանը և ստացվող միացությունների ինքնարժեքի նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է միկրոօրգանիզմների կենսաբանական ներուժի օգտագործման գիտական և գործնական հնարավորությունները՝ ֆիզիոլոգիապես ակտիվ միացությունների ստացման համար և կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսատեխնոլոգիայի, դեղագործական քիմիայի և արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում մասնագիտացող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի՝ Մերձավոր Արևելքի հնագույն քաղաքակրթությունների և մշակութային գործընթացների համակարգում ունեցած դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. III հազարամյակների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարածաշրջանի և հարակից տարածքների միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, առևտրական և մշակութային փոխառնչություններն են, որոնց միջոցով տեղի են ունեցել գաղափարների, տեխնոլոգիաների, նյութական մշակույթի տարրերի, արհեստագործական ավանդույթների և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերի տարածում ու փոխազդեցություն։ Աշխատանքը կարևորում է Հայկական լեռնաշխարհի աշխարհագրական դիրքը՝ որպես Մերձավոր Արևելքի տարբեր մշակութային կենտրոնները միմյանց կապող կարևոր տարածք, որի միջով անցել են առևտրական և հաղորդակցության ուղիներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հնագիտական նյութերին, բնակավայրերի զարգացմանը, վաղ քաղաքային և հասարակական կառույցների ձևավորմանը, մետաղագործության ու այլ արհեստների զարգացմանը, ինչպես նաև խեցեղենի, զարդերի, զենքերի, գործիքների և այլ նյութական մշակույթի առարկաների տարածմանն ու փոխակերպմանը։ Համեմատական ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտել տարբեր տարածաշրջանների մշակութային ընդհանրությունները և տարբերությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են առաջացել տեղական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ որոնք կարող էին ձևավորվել միջտարածաշրջանային կապերի ու փոխանակումների արդյունքում։ Քննարկվում են նաև տնտեսական հարաբերությունները, բնական պաշարների օգտագործումը և հատկապես մետաղական հումքի ու արտադրանքի շրջանառությունը, որոնք կարևոր նշանակություն են ունեցել հնագույն հասարակությունների միջև կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական լեռնաշխարհը դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված աշխարհագրական տարածք, այլ որպես հին Մերձավոր Արևելքի ակտիվ պատմա-մշակութային միջավայրի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն առումով, որ այն համադրում է հնագիտական, պատմական և մշակութաբանական տվյալները՝ փորձելով վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության և հարակից քաղաքակրթությունների միջև բազմակողմանի կապերի բնույթը, ուղղությունները և զարգացման փուլերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հնագիտությամբ, հին պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթով և Մերձավոր Արևելքի վաղ քաղաքակրթությունների փոխհարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, պատմաբանների և մշակութաբանների համար։

Աշխատանքը նվիրված է բացահանքերի կողերի ձևավորման և կայունության ապահովման նոր մեթոդի մշակմանը, ինչպես նաև դրա կիրառման համար անհրաժեշտ հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բաց եղանակով օգտակար հանածոների արդյունահանման ժամանակ առաջացող լեռնատեխնիկական պայմանները, ապարային զանգվածի կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հանքավայրի երկրաբանական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կողերի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բացահանքի կողերի երկրաչափական ձևավորմանը, թեքության անկյան, բարձրության, աստիճանների չափերի և այլ տեխնոլոգիական ու երկրամեխանիկական ցուցանիշների ընտրությանը։ Նոր մոտեցման մշակման նպատակն է համատեղել արդյունահանման աշխատանքների անվտանգությունը, կողերի երկարաժամկետ կայունությունը և հանքային տարածքի արդյունավետ օգտագործումը՝ նվազեցնելով ապարների փլուզման, սահքի և դեֆորմացիաների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ապարային զանգվածում լարվածությունների և դեֆորմացիաների ձևավորման օրինաչափությունները, ջրաբանական պայմանների ազդեցությունը, բնական ճաքերի և խզվածքների դերը, ինչպես նաև հանքարդյունաբերական աշխատանքների հաջորդականության ու կիրառվող տեխնոլոգիայի ազդեցությունը կողերի վարքագծի վրա։ Առաջարկվող մեթոդի պարամետրերի հիմնավորումը հնարավորություն է տալիս որոշել այնպիսի օպտիմալ երկրաչափական և տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք համապատասխան են տվյալ հանքավայրի պայմաններին և ապահովում են աշխատանքների առավել անվտանգ ու արդյունավետ իրականացում։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բացահանքերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ նպաստելով լեռնային աշխատանքների անվտանգության բարձրացմանը, կորուստների և չնախատեսված ծախսերի նվազեցմանը, ինչպես նաև հանքավայրի պաշարների առավել ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես լեռնային ինժեներների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, նախագծողների, երկրաբանների և բաց եղանակով հանքավայրերի շահագործման տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է արևային էներգիան էլեկտրական էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման միջոցների մշակմանը և դրանց տեխնիկական ու էներգետիկ արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել արևային ճառագայթման էներգիան էլեկտրական հոսանքի վերածելու ժամանակակից տեխնոլոգիական մոտեցումները, բացահայտել էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և առաջարկել արդյունավետության բարձրացման ուղիներ։ Աշխատանքում արևային էներգիան դիտարկվում է որպես վերականգնվող էներգիայի կարևոր աղբյուր, որի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ավանդական էներգակիրներից կախվածությունը և զարգացնել ավելի մաքուր ու կայուն էներգետիկ համակարգեր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կարող են գտնվել ֆոտովոլտային փոխակերպման սկզբունքները, որոնց հիմքում ընկած է կիսահաղորդչային նյութերի՝ արևային ճառագայթումը անմիջականորեն էլեկտրական էներգիայի վերածելու հատկությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևային էլեկտրական փոխակերպիչների կառուցվածքին, աշխատանքային բնութագրերին, օգտակար գործողության գործակցին և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցությանը դրանց աշխատանքի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ֆոտովոլտային տարրեր և համակարգեր, դրանց պատրաստման համար կիրառվող կիսահաղորդչային նյութերը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և տեխնիկական ցուցանիշները։ Կարևոր խնդիր է արևային ճառագայթման ինտենսիվության, սպեկտրային կազմի, ջերմաստիճանի, տարրերի դիրքի և այլ գործոնների ազդեցության գնահատումը էլեկտրական էներգիայի արտադրության վրա։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև արևային էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության բարձրացման մեթոդները՝ ներառյալ ֆոտովոլտային համակարգերի օպտիմալ կառուցվածքի ընտրությունը, արևային ճառագայթման առավել արդյունավետ օգտագործումը, ջերմաստիճանային ռեժիմի վերահսկումը և էներգիայի կորուստների նվազեցումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել էլեկտրական էներգիայի ստացման և օգտագործման ամբողջական համակարգին՝ արևային վահանակներից մինչև էլեկտրական փոխակերպման, կուտակման և սպառման հանգույցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև արևային էներգիայի համակարգերի տեխնիկատնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել սարքավորումների արժեքը, շահագործման ծախսերը, արտադրած էլեկտրաէներգիայի քանակը, համակարգի ծառայության ժամկետը և ներդրումների վերադարձելիությունը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակվող տեխնոլոգիաների կիրառման նպատակահարմարությունը տարբեր պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև արևային էներգետիկ համակարգերի կիրառման հնարավորություններին բնակելի, արդյունաբերական և այլ օբյեկտներում, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի տեղական արտադրության և ինքնաբավության բարձրացման գործում դրանց դերին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ավելի արդյունավետ արևային էլեկտրական փոխակերպիչների և համակարգերի մշակմանը, էներգիայի կորուստների նվազեցմանը և արևային ճառագայթման օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է վերականգնվող էներգետիկայի զարգացման համար, քանի որ արևային էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման տեխնոլոգիաների կատարելագործումը կարող է նպաստել էներգետիկ ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործմանը և շրջակա միջավայրի վրա էներգետիկ համակարգերի ազդեցության նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է արևային էներգիայի ֆիզիկական փոխակերպման սկզբունքները, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաները, էլեկտրատեխնիկական լուծումները և համակարգերի արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել արևային ճառագայթումը էլեկտրական էներգիայի առավել արդյունավետ և տնտեսապես հիմնավորված կերպով փոխակերպող միջոցներ։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանկական մահացության ցուցանիշների, դրանց փոփոխության դինամիկայի, հիմնական պատճառների և հետագա նվազեցման հնարավորությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը 1992-2002 թվականների ժամանակահատվածում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես բժշկագիտության և հանրային առողջապահության, այնպես էլ երկրի ժողովրդագրական զարգացման տեսանկյունից, քանի որ մանկական մահացության մակարդակը բնակչության առողջության, սոցիալ-տնտեսական պայմանների և առողջապահական համակարգի արդյունավետության կարևոր ցուցանիշներից է։ Աշխատանքում ուսումնասիրության առարկան դիտարկվում է ոչ միայն որպես վիճակագրական ցուցանիշ, այլև որպես բազմագործոն երևույթ, որի վրա կարող են ազդել հղիության և ծննդաբերության ընթացքը, նորածնի առողջական վիճակը, բժշկական օգնության հասանելիությունն ու որակը, ընտանիքի սոցիալական պայմանները, բնակչության առողջապահական գրագիտությունը, սնուցումը, վարակիչ հիվանդությունների տարածվածությունը և շրջակա միջավայրի գործոնները։ Հետազոտվող ժամանակաշրջանը Հայաստանի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ 1990-ական թվականներին երկիրը անցնում էր սոցիալ-տնտեսական և ինստիտուցիոնալ լուրջ փոփոխությունների միջով, որոնք անդրադարձել են նաև առողջապահության ֆինանսավորմանը, բուժծառայությունների կազմակերպմանը և բնակչության կենսապայմաններին։ Աշխատանքում կարող է ներկայացվել մանկական մահացության ցուցանիշների փոփոխության տարեկան դինամիկան՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու ընդհանուր միտումները, բարձրացման կամ նվազման փուլերը և դրանց հնարավոր պատճառները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նորածնային և հետնորածնային մահացությանը, քանի որ կյանքի առաջին օրերի և ամիսների ընթացքում մահացության վրա ազդող պատճառներն ու կանխարգելման մեխանիզմները միմյանցից տարբերվում են։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է մանկական մահացության պատճառական կառուցվածքի վերլուծությունը։ Կարող են դիտարկվել պերինատալ շրջանի հետ կապված վիճակները, բնածին արատները, շնչառական և վարակիչ հիվանդությունները, սնուցման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև արտաքին և սոցիալական միջավայրի որոշ գործոններ։ Պատճառների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն գործոնները, որոնց կանխարգելումը կարող է առավել էական ազդեցություն ունենալ մանկական մահացության նվազեցման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ նախածննդյան հսկողությունից և ծննդօգնությունից մինչև նորածնային և մանկական բժշկական օգնություն։ Կարևոր է գնահատել բուժօգնության ժամանակին հասանելիությունը, մասնագիտացված ծառայությունների հնարավորությունները, բժշկական անձնակազմի պատրաստվածությունը, ախտորոշման և բուժման մեթոդների կիրառումը, ինչպես նաև առաջնային բուժօգնության դերը երեխաների հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման և կանխարգելման գործում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մանկական մահացության վիճակագրական հաշվառման և տվյալների հավաստիության հարցերին։ Ծնունդների և մահերի գրանցման ամբողջականությունն ու միջազգային չափորոշիչներին համապատասխանությունը կարևոր են ցուցանիշների ճիշտ գնահատման համար, քանի որ վիճակագրական հաշվառման առանձնահատկությունները կարող են ազդել տարբեր տարիների և տարբեր երկրների տվյալների համադրելիության վրա։ Մեծ նշանակություն ունի նաև մանկական մահացության սոցիալական և տարածքային տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի, տարբեր մարզերի կամ սոցիալ-տնտեսական պայմաններ ունեցող ընտանիքների միջև առողջապահական ծառայությունների հասանելիության տարբերությունները կարող են արտահայտվել երեխաների առողջության և մահացության ցուցանիշներում։ Այս համատեքստում աշխատանքը կարող է ընդգծել առավել խոցելի խմբերի համար նպատակային կանխարգելիչ և բժշկական ծրագրերի անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր հատվածը մանկական մահացության հետագա նվազեցման ուղիների հիմնավորումն է։ Այդ ուղղությամբ կարող են առաջարկվել հղիների նախածննդյան հսկողության բարելավում, անվտանգ ծննդօգնության զարգացում, նորածնային ինտենսիվ և մասնագիտացված խնամքի կատարելագործում, երեխաների հիվանդությունների վաղ հայտնաբերում և ժամանակին բուժում, պատվաստումների և վարակների կանխարգելման ծրագրերի արդյունավետ իրականացում, երեխաների ճիշտ սնուցման խթանում և ծնողների առողջապահական իրազեկվածության բարձրացում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի առաջնային բուժօգնության ամրապնդումը, քանի որ մանկական բազմաթիվ հիվանդությունների վաղ հայտնաբերումը և ճիշտ վարումը կարող են կանխել ծանր բարդությունների զարգացումը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է հիմնավորվել նաև առողջապահական համակարգի տարբեր օղակների միջև համագործակցության անհրաժեշտությունը՝ ապահովելու մոր և երեխայի առողջության շարունակական և համակարգված պաշտպանությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքը կարող է ներառել վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրություն, պատճառական կառուցվածքի գնահատում, համեմատական վերլուծություն և բժշկական ու սոցիալական գործոնների փոխկապակցվածության ուսումնասիրություն։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել առողջապահական քաղաքականության առաջնահերթությունների որոշման, կանխարգելիչ ծրագրերի մշակման և մանկական բժշկական ծառայությունների կազմակերպման կատարելագործման համար։ Աշխատանքի ընդհանուր նշանակությունն այն է, որ այն մանկական մահացության խնդիրը դիտարկում է բազմակողմանիորեն՝ համադրելով բժշկական, սոցիալական, ժողովրդագրական և կազմակերպական գործոնները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատել տվյալ ժամանակահատվածում արձանագրված փոփոխությունները, այլև բացահայտել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց զարգացումը կարող է նպաստել երեխաների առողջության պահպանմանը, կանխարգելելի մահերի նվազեցմանը և Հայաստանի Հանրապետությունում մոր ու մանկան առողջության պաշտպանության համակարգի հետագա կատարելագործմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի պատմության ուսումնասիրությանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1939-1945 թվականներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել պատերազմի տարիներին ինքնավար մարզում տեղի ունեցած քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական և հասարակական գործընթացները, ինչպես նաև բացահայտել պատերազմի ազդեցությունը տարածաշրջանի բնակչության առօրյա կյանքի և տնտեսության վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի դրությունը պատերազմին նախորդող ժամանակահատվածում, դրա վարչական և տնտեսական կառուցվածքը, բնակչության զբաղվածությունը և տարածաշրջանի ընդհանուր սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունները։ Պատերազմի սկսվելուց հետո առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զորահավաքային գործընթացներին և մարզի բնակչության մասնակցությանը ռազմաճակատային ու թիկունքային աշխատանքներին։ Կարող են ուսումնասիրվել ռազմաճակատ մեկնած բնակիչների թիվը, նրանց մասնակցությունը տարբեր ռազմաճակատներում ընթացող ռազմական գործողություններին, ինչպես նաև զինծառայողների և նրանց ընտանիքների նկատմամբ իրականացված սոցիալական աջակցության միջոցառումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատերազմի պայմաններում մարզի տնտեսության վերակազմակերպումը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, տրանսպորտի և այլ տնտեսական ոլորտների գործունեությունը, արտադրության կազմակերպման փոփոխությունները և ռազմաճակատի կարիքների ապահովման ուղղությամբ իրականացված միջոցառումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գյուղատնտեսությանը, քանի որ պատերազմի տարիներին սննդամթերքի և գյուղատնտեսական հումքի արտադրությունը ռազմավարական նշանակություն ուներ։ Կարող են ուսումնասիրվել աշխատանքի ռեսուրսների փոփոխությունները, տղամարդկանց զորակոչի հետևանքով առաջացած խնդիրները և գյուղատնտեսական աշխատանքներում կանանց, երիտասարդների ու այլ բնակչական խմբերի ներգրավվածությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մարզի կրթական, մշակութային և հասարակական կյանքին պատերազմի տարիներին։ Ուսումնասիրվում են դպրոցների գործունեությունը, մշակութային հաստատությունների աշխատանքը, բնակչության շրջանում իրականացվող հասարակական նախաձեռնությունները և ռազմաճակատին աջակցելու նպատակով կազմակերպված միջոցառումները։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պատերազմի սոցիալական հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ բնակչության կենսապայմանների փոփոխությունը, մատակարարման խնդիրները, նյութական դժվարությունները և սոցիալական աջակցության ձևերը։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել պետական և տեղական վարչական մարմինների փաստաթղթերը, վիճակագրական տվյալները, ժամանակի մամուլը, հուշագրությունները, արխիվային նյութերը և պատմագիտական ուսումնասիրությունները։ Այս աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել պատերազմի տարիներին մարզում տեղի ունեցած գործընթացների վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պատերազմական տարիների ժողովրդագրական փոփոխություններին, զորահավաքի ազդեցությանը բնակչության կազմի վրա և ռազմաճակատից վերադարձած զինծառայողների հետպատերազմյան կյանքի խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի զարգացումների դիտարկումը Խորհրդային Հայաստանի և ամբողջ Խորհրդային Միության պատերազմի տարիների սոցիալ-տնտեսական գործընթացների համատեքստում։ Այդպիսի համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ինչպես տարածաշրջանային առանձնահատկությունները, այնպես էլ ընդհանուր խորհրդային քաղաքականության ազդեցությունը մարզի կյանքի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի պատմության, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների հասարակական կյանքի և Հայաստանի խորհրդային շրջանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու 1939-1945 թվականներին մարզի բնակչության առջև ծառացած հիմնական խնդիրները, նրանց մասնակցությունը պատերազմական և թիկունքային գործընթացներին, ինչպես նաև պատերազմի ազդեցությունը տարածաշրջանի տնտեսական և հասարակական կյանքի վրա։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արևելքի և Արևմուտքի միջև գեղարվեստական և մշակութային փոխանցումների ուսումնասիրությանը՝ Հռոմի, Հայաստանի և Մետաքսի ճանապարհի փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր տարածաշրջանների միջև առևտրային, քաղաքական և մշակութային կապերը նպաստել գեղարվեստական գաղափարների, պատկերագրական մոտիվների, տեխնիկական հմտությունների և գեղարվեստական ձևերի տարածմանը։ Աշխատանքում Հայաստանը դիտարկվում է որպես Արևելքն ու Արևմուտքը կապող կարևոր աշխարհագրական և մշակութային տարածք, որի միջով անցնող հաղորդակցական ուղիները նպաստել են տարբեր քաղաքակրթությունների փոխազդեցությանը։ Մետաքսի ճանապարհը այս գործընթացում ներկայացվում է ոչ միայն որպես առևտրային ցանց, այլև որպես գաղափարների, մշակութային արժեքների և գեղարվեստական նորարարությունների տարածման միջավայր։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հռոմեական աշխարհի և Հայաստանի միջև առկա մշակութային ու գեղարվեստական կապերը, ինչպես նաև դրանց շարունակությունը դեպի Կենտրոնական Ասիա, Չինաստան և այլ արևելյան տարածաշրջաններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գեղարվեստական մոտիվների և պատկերային թեմաների փոխակերպմանը տարբեր մշակութային միջավայրերում։ Նույն կամ նմանատիպ պատկերագրական տարրերի տարբեր տարածաշրջաններում հայտնվելը կարող է դիտարկվել որպես մշակութային հաղորդակցության, փոխառության, վերաիմաստավորման կամ տեղայնացման արդյունք։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ճարտարապետության, քանդակագործության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի, տեքստիլի, ձեռագրական մշակույթի և այլ արվեստների օրինակներ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ նյութերի և տեխնոլոգիաների տարածման ուսումնասիրությունը, քանի որ առևտրային ճանապարհների միջոցով տարածվել են ոչ միայն պատրաստի արվեստի գործեր, այլև դրանց ստեղծման համար անհրաժեշտ հումքը, գործիքները և մասնագիտական գիտելիքները։ Հայաստանի միջնորդական դերը կարող է դիտարկվել նաև նրա քաղաքների, առևտրային կենտրոնների, եկեղեցական ու աշխարհիկ կառույցների և մշակութային հաստատությունների միջոցով։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է տարբերակել ուղղակի ազդեցությունը և ավելի լայն մշակութային զուգահեռները՝ խուսափելով միայն արտաքին նմանությունների հիման վրա մշակութային կապերի վերաբերյալ եզրակացություններ անելուց։ Այդ նպատակով կարող են համադրվել հնագիտական տվյալները, արվեստի գործերը, պատմական գրավոր աղբյուրները, արձանագրությունները և ժամանակակից արվեստաբանական հետազոտությունները։ Համեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գեղարվեստական ձևերի և գաղափարների շարժման ուղղությունները, դրանց փոփոխությունները և տեղական ավանդույթների հետ փոխազդեցության արդյունքները։ Աշխատանքը նաև հնարավորություն է տալիս վերանայել «Արևելք» և «Արևմուտք» հասկացությունների միջև խիստ սահմանազատումները՝ ցույց տալով, որ պատմական մշակութային զարգացումները հաճախ ձևավորվել են փոխադարձ կապերի, փոխանցումների և ստեղծագործական վերաիմաստավորումների միջոցով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հռոմի, Հայաստանի և Մետաքսի ճանապարհի մշակութային պատմության առավել ամբողջական ըմբռնմանը, ինչպես նաև Եվրասիական տարածքում գեղարվեստական փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է գեղարվեստական մշակույթը որպես շարժուն և փոխազդող համակարգ, որտեղ տարբեր ժողովուրդների ու քաղաքակրթությունների միջև կապերը նպաստել են նոր ձևերի, պատկերների և ստեղծագործական մոտեցումների ձևավորմանն ու տարածմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է անձին ինքնասպանության հասցնելու՝ որպես քրեաիրավական արարքի, իրավական բնույթի և հանցակազմի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ արարքի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, դրա քրեաիրավական գնահատման չափանիշները և այլ հարակից իրավախախտումներից տարբերակման խնդիրները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է այն իրավական մեխանիզմը, որի միջոցով մեկ անձի ապօրինի վարքագիծը կարող է էական ազդեցություն ունենալ մեկ այլ անձի հոգեբանական վիճակի և որոշումների վրա՝ առաջացնելով ծանր հետևանքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցակազմի օբյեկտիվ կողմին՝ արարքի, անձի նկատմամբ իրականացված ապօրինի ներգործության և դրա հետևանքի միջև պատճառահետևանքային կապի հաստատմանը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև սուբյեկտիվ կողմի ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ մեղքի ձևը, անձի գիտակցությունը և իր գործողությունների հնարավոր հետևանքների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել այնպիսի իրավական հանգամանքներ, ինչպիսիք են սպառնալիքը, հարկադրանքը, դաժան կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքը, երկարատև հոգեբանական ճնշումը և այլ ապօրինի ներգործություններ՝ առանց դրանց մանրամասն կամ վնասակար նկարագրության։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տվյալ հանցագործության և հարակից հանցակազմերի սահմանազատմանը, քանի որ ճիշտ իրավական որակումը պահանջում է հաշվի առնել արարքի կոնկրետ հանգամանքները, տուժողի նկատմամբ ներգործության բնույթը, մեղավորի գործողությունները և պատճառահետևանքային կապը։ Իրավահամեմատական տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել տարբեր երկրների քրեական օրենսդրության մոտեցումները, ինչպես նաև դատական պրակտիկայում կիրառվող չափանիշները։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քրեական պատասխանատվության հիմքերի, հանցակազմի կառուցվածքի և իրավական գնահատման տարբերությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև տուժողի իրավունքների և քրեաիրավական պաշտպանության արդյունավետության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրենսդրական ձևակերպումների հստակեցմանը, իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականացմանը և նմանատիպ արարքների ճիշտ քրեաիրավական գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համակողմանիորեն ներկայացնել անձի նկատմամբ ապօրինի հոգեբանական կամ այլ ներգործության հետևանքով առաջացող ծանր հետևանքների քրեաիրավական գնահատման խնդիրները՝ շեշտադրելով օրինականության, մեղքի անհատականացման և անձի իրավունքների պաշտպանության սկզբունքները։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի հին պատմության ուսումնասիրության համար օգտագործվող հիմնական աղբյուրների վերլուծությանը և համակարգմանը։ Հետազոտության նպատակն է ներկայացնել այն գրավոր, հնագիտական, վիմագրական, դրամագիտական և այլ աղբյուրները, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել Հայկական լեռնաշխարհի և Հայաստանի տարածքի հին շրջանի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային պատմությունը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում հին հեղինակների երկերին, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում Հայաստանի, նրա բնակչության, իշխանական կազմավորումների և տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական իրադարձությունների մասին։ Կարող են ուսումնասիրվել ինչպես հայկական, այնպես էլ հունական, հռոմեական, պարսկական, ասորական և այլ ավանդույթների աղբյուրները՝ հաշվի առնելով դրանց ստեղծման ժամանակաշրջանը, հեղինակային դիրքորոշումները և պատմական տեղեկությունների արժանահավատության խնդիրները։ Առանձին նշանակություն ունեն հայկական պատմագրական աղբյուրները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայոց պետականության, հասարակական հարաբերությունների, կրոնական պատկերացումների և մշակութային զարգացման տարբեր փուլերը։ Աղբյուրագիտական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև հնագիտական նյութերի վերլուծությունը։ Բնակավայրերի, ամրոցների, դամբարանների, պաշտամունքային կառույցների և նյութական մշակույթի այլ հուշարձանների ուսումնասիրությունը լրացնում է գրավոր աղբյուրների տեղեկությունները և հնարավորություն տալիս վերականգնելու այն ժամանակաշրջանների պատմությունը, որոնց վերաբերյալ գրավոր վկայությունները սահմանափակ են։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել վիմագրություններին և արձանագրություններին, որոնք արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում պետական կառավարման, տնտեսական հարաբերությունների, ռազմական գործունեության, շինարարության և կրոնական կյանքի մասին։ Դրամագիտական նյութերը նույնպես կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունեն՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու դրամաշրջանառությունը, առևտրատնտեսական կապերը, իշխանական խորհրդանիշները և առանձին ժամանակաշրջանների քաղաքական պատմությունը։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել նաև աղբյուրների քննադատական ուսումնասիրության մեթոդները։ Տարբեր աղբյուրների համադրումը թույլ է տալիս բացահայտել դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու հակասությունները, ստուգել պատմական տեղեկությունների հավաստիությունը և խուսափել մեկ աղբյուրի տվյալների միակողմանի մեկնաբանությունից։ Կարևոր է նաև աղբյուրների ստեղծման պատմական միջավայրի ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքական, կրոնական կամ գաղափարական հանգամանքները կարող էին ազդել դրանց բովանդակության և հեղինակների ներկայացրած գնահատականների վրա։ Հետազոտության շրջանակում աղբյուրները կարող են դասակարգվել ըստ ժամանակաշրջանի, ծագման, տեսակի և տեղեկատվական նշանակության՝ ստեղծելով Հայաստանի հին պատմության ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ ամբողջական աղբյուրագիտական համակարգ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առավել հստակ պատկերացնել Հայկական լեռնաշխարհի հին հասարակությունների զարգացումը, պետական կազմավորումների ձևավորումն ու փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև մշակութային և քաղաքական կապերը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ հայոց հին պատմության գիտական ուսումնասիրության համար՝ ապահովելով պատմական իրադարձությունների և գործընթացների վերականգնման բազմակողմ աղբյուրագիտական հիմք։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հնագետների, աղբյուրագետների, հայագետների, ուսանողների և հին Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող այլ հետազոտողների համար։