Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է աշնանացան գարու տարբեր ծագում ունեցող սորտանմուշների կենսաբանական, գյուղատնտեսական և տնտեսական հատկանիշների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտու բնակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է համաշխարհային գենետիկական հավաքածուում ընդգրկված սորտանմուշների աճը, զարգացումը, բերքատվությունը և տեղական պայմաններին հարմարվողականությունը՝ նպատակ ունենալով առանձնացնել սելեկցիոն և արտադրական տեսանկյունից առավել արժեքավոր ձևերը։ Ուսումնասիրվում են բույսերի զարգացման հիմնական փուլերը՝ ծլումը, թփակալումը, ցողունավորումը, հասկակալումը և հասունացումը, ինչպես նաև դրանց տևողության տարբերությունները՝ կախված սորտային առանձնահատկություններից և շրջակա միջավայրի պայմաններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձմեռադիմացկունությանը, երաշտադիմացկունությանը, բարձր և ցածր ջերմաստիճանների նկատմամբ կայունությանը, քանի որ այդ հատկանիշները կարևոր նշանակություն ունեն նախալեռնային գոտում աշնանացան մշակաբույսերի արդյունավետ մշակության համար։ Համեմատական գնահատման ընթացքում դիտարկվում են բույսերի բարձրությունը, արդյունավետ թփակալումը, հասկի կառուցվածքը, հատիկների քանակը և զանգվածը, հազար հատիկի զանգվածը, ինչպես նաև միավոր տարածքից ստացվող բերքը։ Ուսումնասիրվում է նաև սորտանմուշների դիմադրողականությունը տարածված հիվանդությունների և անբարենպաստ միջավայրային գործոնների նկատմամբ։ Տարբեր տարիների եղանակային պայմանների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բերքատվության կայունությունը և բացահայտելու այն գենոտիպերը, որոնք կարողանում են պահպանել բարձր արտադրողականություն փոփոխվող պայմաններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վաղահասության, հատիկի որակի և այլ տնտեսապես արժեքավոր հատկանիշների ուսումնասիրությանը։ Համաշխարհային հավաքածուի բազմազան նյութի գնահատումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու արժեքավոր գենետիկական աղբյուրներ, որոնք կարող են հետագայում օգտագործվել տեղական սելեկցիոն ծրագրերում՝ նոր, բարձր բերքատու և շրջակա միջավայրի սթրեսային պայմաններին ավելի հարմարված սորտերի ստեղծման համար։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև աշնանացան գարու մշակության համար առավել նպատակահարմար սորտերի ընտրության, գենետիկական բազմազանության արդյունավետ օգտագործման և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան բուսաբուծական արտադրության զարգացման տեսանկյունից։

Հրապարակումը վերլուծական և քաղաքական բնույթի հեղինակային հոդված է, որը Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած զարգացումները դիտարկում է միջազգային հարաբերությունների և փոփոխվող աշխարհակարգի ավելի լայն համատեքստում։ Հեղինակը՝ սոցիոլոգ Գեորգի Դերլուգյանը, 2023 թվականի աշնան իրադարձությունները ներկայացնում է ոչ միայն որպես տարածաշրջանային հակամարտության հերթական փուլ, այլև որպես միջազգային համակարգում տեղի ունեցող ավելի խորքային փոփոխությունների դրսևորում։ Հոդվածի կենտրոնում Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ զարգացումներն են, 2023 թվականի սեպտեմբերյան ռազմական գործողությունները և դրանց հետևանքով տարածաշրջանի հայ բնակչության զանգվածային հեռացումը։ Այս իրադարձությունների միջոցով հեղինակը քննարկում է մեծ տերությունների ազդեցության փոփոխությունը, տարածաշրջանային պետությունների դերի ուժեղացումը և նախկին աշխարհաքաղաքական հավասարակշռությունների թուլացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և արևմտյան պետությունների դերերին ու շահերին, ինչպես նաև Հայաստանի և Ադրբեջանի քաղաքական դիրքերին։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող գործընթացները կապված են հետխորհրդային տարածքում Ռուսաստանի ազդեցության փոփոխության, Թուրքիայի տարածաշրջանային հավակնությունների և միջազգային հարաբերությունների ավելի բազմակենտրոն համակարգի ձևավորման հետ։ Քննարկվում են նաև Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված քաղաքական հարաբերությունները, նախկին հակամարտությունների ժառանգությունը և արտաքին ուժերի ներգրավվածության ազդեցությունը տարածաշրջանային անվտանգության վրա։ Հոդվածում ներկայացված մեկնաբանությունները հեղինակի վերլուծական տեսակետներն են և պետք է տարբերակել հաստատված պատմական փաստերից ու հակամարտող կողմերի պաշտոնական դիրքորոշումներից։ Նյութի հիմնական գաղափարական ուղղություններից մեկը միջազգային կարգի փոփոխության հարցն է․ հեղինակը Հարավային Կովկասի օրինակը դիտարկում է որպես հնարավոր ցուցիչ այն աշխարհի, որտեղ տարածաշրջանային ուժերը կարող են ավելի ինքնուրույն գործել, իսկ նախկին գերիշխող տերությունների ազդեցությունը՝ նվազել կամ վերափոխվել։ Հրապարակումը կարևոր նյութ է ժամանակակից աշխարհաքաղաքական գործընթացների, հետխորհրդային տարածքի վերափոխումների և Հարավային Կովկասի հակամարտությունների միջազգային նշանակության վերաբերյալ տարբեր վերլուծական մոտեցումներ ուսումնասիրելու համար։

Աշխատությունը պատմաաղբյուրագիտական և արևելագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է վաղ և միջնադարյան հայ հեղինակների երկերում Մուհամմադի, իսլամի առաջացման, արաբական նվաճումների և մահմեդական աշխարհի վերաբերյալ պահպանված տեղեկությունների հավաքմանը, համադրմանն ու մեկնաբանմանը։ Հիմնական ուշադրությունը դարձվում է VII դարից սկսած հայկական պատմագրական ավանդույթում ձևավորված վկայություններին՝ ցույց տալով, թե հայ մատենագիրներն ինչպես են ընկալել նոր կրոնի տարածումը և դրա հետ կապված պատմական ու քաղաքական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր աղբյուրային շերտերից են վաղ հայկական պատմագրության այն վկայությունները, որոնցում Մուհամմադը ներկայացվում է արաբների կրոնական և հասարակական առաջնորդի համատեքստում, իսկ իսլամի ձևավորումը դիտարկվում է Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող լայնածավալ փոփոխությունների հետ փոխկապակցված։ Աշխատության մեջ համադրվում են տարբեր ժամանակաշրջանների հեղինակների հաղորդումները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց ժամանակագրությանը, տեղեկությունների ծագմանը, պատմական միջավայրին և հեղինակների աշխարհայացքային դիրքորոշումներին։ Քննության են առնվում արաբների ծագման վերաբերյալ պատկերացումները, Աբրահամի և Իսմայելի հետ կապված ավանդությունները, նոր կրոնական ուսմունքի մասին հայ հեղինակների տեղեկությունները, ինչպես նաև քրիստոնյա և մահմեդական հասարակությունների շփումների արտացոլումը հայկական սկզբնաղբյուրներում։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ հայկական աղբյուրների մի մասը ժամանակագրորեն մոտ է իսլամի սկզբնական շրջանին և այդ պատճառով արժեքավոր համեմատական նյութ է տրամադրում վաղ իսլամի պատմության ուսումնասիրման համար։ Միաժամանակ հեղինակների հաղորդումները դիտարկվում են քննադատական մոտեցմամբ, քանի որ դրանք ստեղծվել են տարբեր դարաշրջաններում, տարբեր տեղեկությունների հիման վրա և հաճախ արտահայտում են քրիստոնեական պատմագրությանը բնորոշ մեկնաբանություններ։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև այն փոփոխությունները, որոնք ժամանակի ընթացքում տեղի են ունեցել հայ մատենագրության մեջ իսլամի և մահմեդական հասարակության ընկալման հարցում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարյան պատմագրության, հայ-արաբական պատմական ու մշակութային առնչությունների, վաղ իսլամի պատմության և քրիստոնյա հեղինակների կողմից մահմեդական աշխարհի ընկալման ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը քաղաքական-պատմական և ինքնաքննադատական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի առաջին տասնամյակների հայ քաղաքական կյանքի, պետականաշինության և կուսակցական գործունեության վերաբերյալ հեղինակի դիտարկումներն ու գնահատականները։ Հեղինակը Հովհաննես Քաջազնունին է՝ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության առաջին վարչապետը և Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության հիմնադիր անդամներից մեկը։ Գիրքը ձևավորվել է կուսակցության արտասահմանյան մարմինների խորհրդաժողովին ներկայացված զեկուցման հիման վրա, իսկ ռուսերեն հրատարակությունը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1927 թվականին։ Հեղինակը հետադարձ հայացքով անդրադառնում է կուսակցության քաղաքական գործունեությանը, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ժամանակաշրջանի պետական ու արտաքին քաղաքական խնդիրներին, տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին և հայկական քաղաքական շրջանակների առջև ծառացած բարդ ընտրություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նախկին որոշումների և քաղաքական հաշվարկների քննադատական վերագնահատումը․ հեղինակը քննարկում է կազմակերպության հնարավորությունների գնահատման, արտաքին ուժերի նկատմամբ ակնկալիքների, պետական կառավարման փորձի և փոփոխված քաղաքական պայմաններին հարմարվելու խնդիրները։ Աշխատության առանցքային առանձնահատկությունն այն է, որ քննադատությունը ներկայացվում է հենց կուսակցության նախկին ղեկավար գործչի դիրքերից և արտացոլում է նրա անձնական քաղաքական եզրահանգումները, այլ ոչ թե չեզոք պատմագիտական գնահատական։ Հեղինակը հանգում է այն տեսակետին, որ պատմական նոր պայմաններում կուսակցության նախկին քաղաքական առաքելությունը սպառվել է, և անհրաժեշտ է վերանայել նրա հետագա գործունեության նպատակահարմարությունը։ Այս դիրքորոշումը հրապարակումից հետո առաջացրել է զգալի արձագանք և բանավեճ ինչպես կուսակցական շրջանակներում, այնպես էլ հայկական հասարակական ու քաղաքական միջավայրում։ Հետազոտական տեսանկյունից նյութը կարևոր է ոչ միայն ներկայացված քաղաքական գնահատականների, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ քաղաքական մտքի ներքին հակասությունները, պարտությունների ու ճգնաժամերի վերաիմաստավորման փորձերը և կուսակցական ինքնաքննադատության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտագործվել որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ հեղինակի պնդումները համադրելով նույն ժամանակաշրջանի այլ փաստաթղթերի, հուշագրությունների և պատմագիտական ուսումնասիրությունների հետ։

Հրատարակությունը 19-րդ դարի կրթական և պատմական բնույթի պաշտոնական սկզբնաղբյուր է, որը ներկայացնում է Մոսկվայում գործող Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գործունեության ընդհանուր վիճակը 1861–1862 ուսումնական տարվա ընթացքում։ Այն կազմված է հաստատության ղեկավարության կողմից ներկայացված հաշվետվության ձևաչափով և հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում ուսումնական հաստատության կառուցվածքի, կրթական գործընթացի, վարչական կազմակերպման և գիտակրթական գործունեության վերաբերյալ։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում ուսումնական տարվա հիմնական արդյունքներին, դասավանդման կազմակերպմանը, ուսումնական առարկաներին, դասախոսական կազմի աշխատանքին, սովորողների թվին և առաջադիմությանը, ինչպես նաև հաստատության ներքին կյանքի տարբեր կողմերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել արևելյան լեզուների ուսուցման առանձնահատկությունները, կրթական ծրագրերի իրականացումը և այն գիտական ու մշակութային ուղղությունները, որոնց զարգացման գործում հաստատությունը նշանակալի դեր է ունեցել։ Հաշվետվական բնույթը նյութին հաղորդում է փաստագրական արժեք՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին կրթական հաստատության պատմությունը, այլև Ռուսական կայսրության 19-րդ դարի կրթական համակարգի որոշ առանձնահատկություններ։ Անդրադարձ է կատարվում հաստատության նյութական միջոցներին, գրադարանային և ուսումնական ռեսուրսներին, վարչական փոփոխություններին, ուսումնական գործընթացի կազմակերպման խնդիրներին և ձեռքբերումներին։ Նյութը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև ուսուցիչների, պաշտոնյաների, սովորողների, կրթական միջոցառումների և տարվա ընթացքում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձությունների մասին, ինչն այն դարձնում է արժեքավոր կենսագրական և պատմագիտական աղբյուր։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հաստատության կապը հայ կրթական ու մշակութային կյանքի հետ, քանի որ Լազարյան ինստիտուտը կարևոր դեր է ունեցել հայագիտական և արևելագիտական գիտելիքների տարածման, հայ երիտասարդների կրթության և գիտամշակութային կապերի զարգացման գործում։ Պաշտոնական հաշվետվության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հաստատության առօրյա գործունեության պատկերը, հետևելու կրթական քաղաքականության իրականացմանը և հասկանալու արևելագիտական կրթության կազմակերպման սկզբունքները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունի կրթության պատմության, հայագիտության, արևելագիտության և 19-րդ դարի ռուսահայ մշակութային ու կրթական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է ռուբիդիումի ատոմային գոլորշիներում առաջացող կոհերենտ քվանտային երևույթների ուսումնասիրությանը՝ երկգույն լազերային ճառագայթման ազդեցության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ատոմների և տարբեր հաճախականություններ ունեցող լազերային դաշտերի փոխազդեցությունը, որի արդյունքում հնարավոր է ձևավորել և կառավարել ատոմային էներգիական մակարդակների միջև քվանտային կոհերենտությունը։ Ուսումնասիրվում են ռուբիդիումի ատոմների էներգիական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, օպտիկական անցումները, լազերային ճառագայթման կլանման և տարածման բնույթը, ինչպես նաև արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտերի ազդեցությամբ առաջացող սպեկտրային փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթներին, որոնց դեպքում երկու օպտիկական դաշտերի միաժամանակյա ազդեցությունը կարող է էականորեն փոփոխել միջավայրի կլանման և դիսպերսիոն հատկությունները։ Քննության են առնվում կոհերենտ բնակեցման երևույթները, քվանտային ինտերֆերենցիան, ռեզոնանսային փոխազդեցությունները և էլեկտրամագնիսորեն հարուցված թափանցիկության հետ կապված գործընթացները։ Վերլուծվում է լազերային դաշտերի հաճախականությունների, ինտենսիվությունների, բևեռացման և փոխադարձ հաճախականային տարբերության ազդեցությունը դիտարկվող ռեզոնանսների ձևի, լայնության և արտահայտվածության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ատոմային գոլորշու ջերմաստիճանի, մասնիկների շարժման և Դոպլերյան լայնացման ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության ընթացքում տեսական մոդելավորումը կարող է համադրվել սպեկտրադիտական փորձարարական տվյալների հետ՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու դիտվող երևույթների ֆիզիկական մեխանիզմները և որոշելու համակարգի հիմնական պարամետրերի միջև փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կոհերենտ վիճակների կայունությունը և դրանց պահպանման վրա ազդող թուլացման ու ապակոհերենտացման գործընթացները։ Երկգույն լազերային ճառագայթման կիրառումը հնարավորություն է տալիս ընտրողաբար ազդել տարբեր ատոմային անցումների վրա և ուսումնասիրել լույսի ու նյութի փոխազդեցության նուրբ քվանտային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը տեսական և կիրառական նշանակություն ունի ժամանակակից քվանտային օպտիկայի, բարձր ճշգրտության սպեկտրադիտության և ատոմային ֆիզիկայի զարգացման համար, իսկ ուսումնասիրվող երևույթները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել օպտիկական հաճախականությունների չափման, զգայուն քվանտային սենսորների, լույսի տարածման կառավարման և քվանտային տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հետագա զարգացման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է հայ դասական գրականության մեջ աստվածաշնչյան ավանդույթի գեղարվեստական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրոնական պատկերների, խորհրդանիշների, սյուժետային տարրերի և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների դերը գրողի ստեղծագործական աշխարհում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն ստեղծագործությունները, որոնցում ուղղակի կամ անուղղակի կերպով արտահայտվում են աստվածաշնչյան պատմությունների, կերպարների, գաղափարների և պատկերային համակարգի ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարու և չարի, մեղքի և հատուցման, արդարության, սիրո, գթասրտության, զոհաբերության, հավատի, ներողամտության, մարդկային արժանապատվության և բարոյական ընտրության խնդիրների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են ավանդական կրոնական պատկերներն ու գաղափարները վերաիմաստավորվում ազգային մշակույթի, ժողովրդական աշխարհընկալման և հեղինակի մարդասիրական հայեցակարգի շրջանակում։ Քննության են առնվում աստվածաշնչյան ակնարկները, խորհրդանիշները, համեմատությունները, փոխաբերությունները և կերպարային զուգահեռները՝ պարզելու դրանց նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քրիստոնեական բարոյական արժեքների և ժողովրդական մտածողության փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե համամարդկային բարոյական գաղափարներն ինչպիսի նոր արտահայտություն են ստանում ազգային գրական միջավայրում։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու և Աստծո, մարդու և հասարակության, անհատի և բարոյական պատասխանատվության հարաբերությունների գեղարվեստական ընկալումները։ Աստվածաշնչյան շերտի քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ բացահայտելու ստեղծագործությունների ենթատեքստը, խորհրդանշական իմաստները և փիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Միաժամանակ դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության և քրիստոնեական մշակույթի փոխազդեցությունները, որոնք կարող են միավորվել նույն գեղարվեստական համակարգում և ձևավորել յուրահատուկ ազգային պատկերաշխարհ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գրողի աշխարհայացքի, գեղագիտական մտածողության և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների առավել ամբողջական ընկալման համար՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով գնահատել աստվածաշնչյան մշակութային ժառանգության դերը հայ գրականության զարգացման և ազգային գրական մտածողության ձևավորման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության և շարակցական հյուսվածքի որոշ համակարգային հիվանդությունների համակցված ընթացքի կլինիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես կարող է միաժամանակ երկու տարբեր հիվանդաբանական գործընթացների առկայությունը փոխել դրանց կլինիկական դրսևորումները, ընթացքը, ախտորոշման առանձնահատկությունները և բուժման նկատմամբ արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարբերական հիվանդությանը բնորոշ բորբոքային գործընթացների և շարակցական հյուսվածքի համակարգային ախտահարումների միջև հնարավոր փոխազդեցություններին։ Քննության են առնվում հիվանդությունների կլինիկական նշանների հաճախականությունը և արտահայտվածությունը, ախտանշանների համակցությունները, հիվանդության ակտիվության ցուցանիշները, ինչպես նաև տարբեր օրգանների և համակարգերի ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքների գնահատմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրելու բորբոքային գործընթացի ակտիվությունը և տարբերակելու համակցված հիվանդությունների դրսևորումները։ Ուսումնասիրվում են նաև իմունաբանական և ժառանգական գործոնների հնարավոր նշանակությունը, հիվանդությունների զարգացման մեխանիզմների ընդհանրություններն ու տարբերությունները և դրանց ազդեցությունը կլինիկական պատկերի ձևավորման վրա։ Համակցված ընթացքի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում տարբերակիչ ախտորոշումը, քանի որ առանձին ախտանշաններ կարող են հանդիպել միաժամանակ մի քանի հիվանդությունների ժամանակ և դժվարացնել դրանց ճշգրիտ գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել առանձին հիվանդություններով և դրանց համակցությամբ հիվանդների կլինիկական ու լաբորատոր տվյալները՝ բացահայտելու համար առավել բնորոշ օրինաչափությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հիվանդության ընթացքի երկարաժամկետ վերահսկման, բարդությունների կանխարգելման և բուժական մոտեցումների անհատականացման կարևորությանը։ Վերլուծվում է նաև կիրառվող բուժման արդյունավետության գնահատման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով համակցված հիվանդությունների առանձնահատկությունները և դեղորայքային ազդեցությունների հնարավոր փոխազդեցությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ռևմատոլոգիական և ժառանգական բորբոքային հիվանդությունների կլինիկական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով համակցված դեպքերի ավելի ճշգրիտ ճանաչմանը, հիվանդների վիճակի համալիր գնահատմանը և բժշկական հսկողության ու բուժման մոտեցումների կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի և անգլերենի դարձվածաբանական համակարգերում մարմնի մասերի անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական-տիպաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն դարձվածային միավորները, որոնց բաղադրիչներից մեկը մարդու մարմնի որևէ մասի անվանում է՝ գլուխ, աչք, ձեռք, ոտք, սիրտ, բերան, լեզու, ականջ և այլն։ Նման միավորները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական կառույցներ, այլև որպես ժողովրդի մտածողությունը, մշակութային պատկերացումները, արժեքային համակարգը և աշխարհի ընկալման առանձնահատկությունները արտահայտող միջոցներ։ Վերլուծվում են դարձվածների իմաստային կառուցվածքը, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, փոխաբերական նշանակության ձևավորման մեխանիզմները և խոսքում դրանց գործածության պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու լեզուներում հանդիպող իմաստային և կառուցվածքային համապատասխանություններին՝ բացահայտելով ամբողջական կամ մասնակի համարժեք դարձվածները, ինչպես նաև այն միավորները, որոնք հատուկ են միայն լեզուներից մեկին։ Քննության են առնվում այն դեպքերը, երբ նույն մարմնի մասի անվանումը հայերենում և անգլերենում մասնակցում է տարբեր փոխաբերական իմաստների ձևավորմանը կամ, հակառակը, նույն գաղափարը երկու լեզուներում արտահայտվում է տարբեր մարմնական բաղադրիչներով։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու հույզերի, բնավորության, մտավոր գործունեության, վարքագծի, սոցիալական հարաբերությունների, աշխատանքի և առօրյա գործողությունների արտահայտման մեջ նման դարձվածների գործառույթները։ Զուգադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համընդհանուր լեզվամտածողական օրինաչափությունները և ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մարդու մարմինը վերածվում վերացական հասկացությունների լեզվական արտահայտման կարևոր աղբյուրի։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դարձվածների դասակարգմանը ըստ իմաստային խմբերի, կառուցվածքային տիպերի և գործառական հատկանիշների, ինչպես նաև դրանց թարգմանության ընթացքում առաջացող համարժեքության խնդիրներին։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ դարձվածաբանության, զուգադրական և տիպաբանական լեզվաբանության, թարգմանաբանության ու լեզվամշակութաբանության համար, ինչպես նաև նպաստել հայերեն և անգլերեն դարձվածաբանական համակարգերի ընդհանրությունների ու տարբերությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ասինխրոն գեներատորով ինքնավար էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրման և դրանց հաշվարկային ու վերլուծական գնահատման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կենտրոնացված էլեկտրական ցանցից անկախ գործող էներգահամակարգերի կառուցվածքային և ռեժիմային առանձնահատկությունները, որոնցում էլեկտրաէներգիայի աղբյուրի հիմնական տարրերից մեկը ասինխրոն գեներատորն է։ Ուսումնասիրվում են գեներատորի էլեկտրամագնիսական և էլեկտրամեխանիկական գործընթացները, լարման ու հաճախականության ձևավորման պայմանները, ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև բեռնվածքի փոփոխության ազդեցությունը համակարգի կայուն աշխատանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ասինխրոն գեներատորի գրգռման և ռեակտիվ հզորության փոխհատուցման խնդիրներին, քանի որ ինքնավար աշխատանքի պայմաններում անհրաժեշտ է ապահովել համապատասխան էլեկտրական պարամետրերի պահպանում առանց արտաքին էլեկտրական ցանցի անմիջական աջակցության։ Քննության են առնվում տարբեր բնույթի բեռնվածքների միացման և անջատման ժամանակ առաջացող անցումային գործընթացները, համակարգի կայունությունը և էլեկտրաէներգիայի որակի ցուցանիշների փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հաշվարկային մոդելների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել գեներատորի, շարժիչային սկզբնական աղբյուրի, փոխհատուցող սարքերի և սպառողների փոխազդեցությունը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Մշակվող հետազոտական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս գնահատելու համակարգի վարքը ինչպես հաստատված, այնպես էլ անցումային ռեժիմներում, որոշելու հիմնական պարամետրերի թույլատրելի սահմանները և բացահայտելու աշխատանքի արդյունավետության վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեցող գործոնները։ Դիտարկվում են նաև կարգավորման և կառավարման հնարավորությունները՝ ուղղված լարման ու հաճախականության կայունացմանը, էներգետիկական կորուստների նվազեցմանը և գեներատորի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մաթեմատիկական ու համակարգչային մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ռեժիմներ և կանխատեսել համակարգի արձագանքը բեռնվածքի կամ արտադրության պայմանների փոփոխություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ փոքր հզորության ինքնավար էլեկտրամատակարարման համակարգերի, հեռավոր բնակավայրերի և արդյունաբերական օբյեկտների տեղային էներգահամակարգերի, ինչպես նաև վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների վրա հիմնված գեներացնող համակարգերի նախագծման և շահագործման համար։ Աշխատությունը նպաստում է ինքնավար էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի հուսալիության, կայունության և էներգաարդյունավետության բարձրացման գիտատեխնիկական խնդիրների լուծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական հերոսական էպոսի տարբեր պատումներից համահավաք բնագրերի ձևավորման սկզբունքների, մեթոդաբանության և գիտական նպատակների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում բանավոր ավանդության ընթացքում ձևավորված բազմաթիվ տարբերակների գրառման, հավաքման, դասակարգման, համեմատության և գիտական մշակման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե տարբեր ժամանակներում և տարբեր բանասացներից գրանցված պատումները ինչ սկզբունքներով կարող են համադրվել՝ պահպանելով ժողովրդական ստեղծագործության լեզվական, բովանդակային և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են պատումների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, սյուժետային դրվագների տարբերակները, կերպարների նկարագրությունները, իրադարձությունների հաջորդականությունը, տեղական առանձնահատկությունները և բանասացների անհատական ստեղծագործական ներդրումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համահավաք բնագիր կազմելու ընթացքում նյութի ընտրության չափանիշներին և տարբեր պատումներից հատվածների համադրման հիմնավորմանը։ Քննության է առնվում նաև բանավոր ստեղծագործությունը գրավոր ամբողջական տեքստի վերածելու խնդիրը, քանի որ նման աշխատանքում անհրաժեշտ է միաժամանակ պահպանել սկզբնաղբյուրների ինքնատիպությունը և ներկայացնել էպիկական պատումի հնարավորինս ամբողջական կառուցվածքը։ Ուսումնասիրվում են բնագրագիտական խմբագրման սկզբունքները, բարբառային և լեզվական առանձնահատկությունների փոխանցման եղանակները, կրկնվող կամ տարբերակվող հատվածների մշակումը և գիտական մեկնաբանությունների նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համահավաք բնագրերի ստեղծման պատմամշակութային նպատակներին՝ ազգային բանավոր ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և հետագա սերունդներին փոխանցմանը։ Նման բնագրերը կարևոր աղբյուր են էպոսի կառուցվածքի, կերպարային համակարգի, առասպելաբանական շերտերի, ժողովրդական աշխարհընկալման, պատմական հիշողության և գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրման համար։ Միաժամանակ ընդգծվում է առանձին պատումների ինքնուրույն արժեքը, քանի որ համահավաք տարբերակը չի փոխարինում սկզբնական գրառումներին, այլ դրանց համեմատական ուսումնասիրության և ընդհանրացման արդյունք է։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ բանագիտության, էպոսագիտության, բնագրագիտության և գրականագիտության համար՝ նպաստելով ազգային էպիկական ժառանգության գիտական ուսումնասիրման մեթոդների ու դրա պահպանման սկզբունքների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ արձակագրության ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի փոքրածավալ արձակ ստեղծագործությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանց թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմվածքները, նորավեպային բնույթի գործերը, մանրապատումները և փոքր արձակի այլ ձևերը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց կառուցվածքին, կերպարային համակարգին, պատմողական եղանակներին և լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական անցյալի և ժամանակակից իրականության գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը, ազգային հիշողության, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, բարոյական արժեքների ու անհատի ներաշխարհի արտացոլմանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է սահմանափակ ծավալի պայմաններում ձևավորվում ամբողջական գեղարվեստական միջավայր, զարգանում գործողությունը և բացահայտվում կերպարների հոգեբանությունն ու աշխարհընկալումը։ Ուսումնասիրվում են հեղինակային խոսքի և կերպարների խոսքի հարաբերակցությունը, երկխոսությունների կառուցումը, նկարագրությունների գործառույթը, ենթատեքստի կիրառումը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական ռիթմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, պատմական ու ժողովրդական լեզվաշերտերի օգտագործմանը և դրանց միջոցով ստեղծվող ազգային ու ժամանակային միջավայրին։ Քննության են առնվում նաև իրականության և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերությունները, պատմական նյութի գրական մշակման սկզբունքները և անցյալի իրադարձությունները ժամանակակից ընթերցողի համար իմաստավորելու հեղինակային մոտեցումները։ Փոքր արձակի ժանրային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սեղմ շարադրանքի, արտահայտչական մանրամասների, խորհրդանշական պատկերների և հակիրճ բնութագրումների նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ամբողջականության ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում կերպարակերտման եղանակներին, գործողությունների զարգացման տրամաբանությանը և գեղարվեստական տարածության ու ժամանակի կազմակերպմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել արձակագրի փոքր ժանրերի գեղարվեստական համակարգի մասին, գնահատել դրանց տեղը հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մեջ և բացահայտել դրանց նշանակությունը 20-րդ դարի հայ արձակի զարգացման համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի զուգամիտության և տարամիտության հիմնարար խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց եռանկյունային և սեկտորային մասնակի գումարների վարքին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի այն կարևոր խնդիրը, թե ինչ պայմաններում է պարբերական ֆունկցիայի Ֆուրիեի ներկայացումը մոտենում սկզբնական ֆունկցիային և ինչպես է արդյունքը կախված շարքերի գումարման համար ընտրված տիրույթների երկրաչափական կառուցվածքից։ Քննության են առնվում կրկնակի Ֆուրիեի գործակիցները, մասնակի գումարների տարբեր ձևերը և դրանց սահմանային վարքը։ Եռանկյունային գումարների դեպքում հաճախականությունների բազմությունից ընտրվում են համապատասխան եռանկյունաձև տիրույթներում տեղակայված անդամները, իսկ սեկտորային մոտեցման դեպքում դիտարկվում են որոշակի անկյունային հատվածներին համապատասխանող հաճախականություններ։ Նման տարբերությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե հաճախականությունների ընտրման եղանակն ինչպես կարող է ազդել շարքի վերականգնողական հատկությունների և տարամիտության առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այնպիսի ֆունկցիաների կամ ֆունկցիաների դասերի բացահայտումը, որոնց համար նշված մասնակի գումարները որոշ կետերում կամ բազմությունների վրա չեն ցուցաբերում կայուն սահմանային վարք։ Դիտարկվում են տարամիտության առաջացման մաթեմատիկական պայմանները, մասնակի գումարների մեծությունների հնարավոր աճը, տարբեր գումարման եղանակների առանձնահատկությունները և դրանց փոխադարձ կապերը։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր դեր ունեն իրական և հարմոնիկ անալիզի մեթոդները, ինտեգրելի ֆունկցիաների հատկությունները, Ֆուրիեի գործակիցների գնահատումները և համապատասխան միջուկների վարքի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրաչափական ձևերով սահմանված մասնակի գումարների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ բազմաչափ Ֆուրիեի շարքերի կառուցվածքը և ցույց տալ, որ մեկչափ դեպքից բազմաչափ դեպքի անցնելիս առաջանում են նոր և ավելի բարդ երևույթներ։ Աշխատության արդյունքները տեսական նշանակություն ունեն Ֆուրիեի անալիզի, ֆունկցիաների տեսության և բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի զարգացման համար, ինչպես նաև նպաստում են բազմակի շարքերի սահմանային հատկությունների և տարբեր գումարման մեթոդների վերաբերյալ մաթեմատիկական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ փոփոխվող տնտեսական և կազմակերպական միջավայրի պայմաններում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում մարդկային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես կազմակերպության մրցունակության, արտադրողականության և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր գործոն, իսկ դրանց արդյունավետ կառավարումը՝ փոփոխություններին հարմարվելու հիմնական նախապայմաններից մեկը։ Վերլուծվում են աշխատակիցների հավաքագրման և ընտրության, աշխատանքի կազմակերպման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, կատարողականի գնահատման, մոտիվացիայի և վարձատրության համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպական փոփոխությունների ազդեցությանը աշխատակիցների վարքագծի, աշխատանքի արդյունավետության և մասնագիտական պահանջների վրա։ Քննության են առնվում տեխնոլոգիական զարգացումների, թվայնացման, աշխատանքի նոր ձևերի, մրցակցային միջավայրի և կառավարման մոտեցումների փոփոխության հետևանքով մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգում առաջացող նոր խնդիրները։ Կարևորվում է աշխատակիցների գիտելիքների ու կարողությունների շարունակական զարգացումը, քանի որ կազմակերպության հաջող հարմարվողականությունը մեծապես կախված է անձնակազմի պատրաստվածությունից և նոր պայմաններում արդյունավետ աշխատելու կարողությունից։ Վերլուծվում են նաև կազմակերպական մշակույթի, ղեկավարության ոճի, ներքին հաղորդակցության և աշխատակիցների ներգրավվածության ազդեցությունները փոփոխությունների իրականացման արդյունքների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փոփոխությունների նկատմամբ հնարավոր դիմադրության պատճառների բացահայտումը և դրա նվազեցման կառավարչական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի կազմակերպությունների օրինակով դիտարկվում են աշխատաշուկայի առանձնահատկությունները, որակյալ մասնագետների ներգրավման և պահպանման խնդիրները, մասնագիտական հմտությունների պահանջարկի փոփոխությունները և ժամանակակից կառավարման մեթոդների ներդրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման թվային գործիքների կիրառմանը, տվյալների վրա հիմնված որոշումների ընդունմանը և անձնակազմի կառավարման գործընթացների ավտոմատացմանը։ Կարևորվում է այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա կազմակերպության ռազմավարական նպատակները համադրել աշխատակիցների մասնագիտական զարգացման և արդյունավետ աշխատանքի խթանման հետ։ Աշխատությունը գործնական նշանակություն ունի կազմակերպությունների կառավարման համակարգերի կատարելագործման, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման, փոփոխությունների արդյունավետ իրականացման և Հայաստանի կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից ու ճկուն մեխանիզմների զարգացման համար։