Ready-made Materials

Ուսումնական բնույթի այս աշխատությունը նախատեսված է հայ սովորողների համար և ուղղված է ռուսաց լեզվի ընթերցանության, բառապաշարի, խոսքային կարողությունների և տեքստի ընկալման սկզբնական հմտությունների ձևավորմանը։ Նյութերի ընտրության հիմքում ընկած է լեզվի աստիճանական յուրացման սկզբունքը՝ պարզ և մատչելի տեքստերից անցում կատարելով համեմատաբար բարդ բառապաշար ու քերականական կառուցվածքներ պարունակող հատվածների։ Ընթերցանության համար նախատեսված նյութերը հնարավորություն են տալիս սովորողներին գործնականորեն ծանոթանալ ռուսերեն բառերի կիրառությանը, նախադասությունների կառուցվածքին, արտահայտչական միջոցներին և կապակցված խոսքի առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է ոչ միայն տեքստի տեխնիկական ընթերցումը, այլև դրա իմաստային ընկալումը, հիմնական մտքի առանձնացումը, նոր բառերի յուրացումը և դրանք բանավոր կամ գրավոր խոսքում օգտագործելու կարողության զարգացումը։ Հայալեզու սովորողների համար նախատեսված լինելը պայմանավորում է նյութի մեթոդական կառուցվածքը՝ հաշվի առնելով ռուսերենը որպես երկրորդ կամ օտար լեզու սովորելու առանձնահատկությունները և երկու լեզուների միջև առկա տարբերությունները։ Տեքստերի միջոցով հնարավոր է միաժամանակ զարգացնել ճիշտ արտասանությունը, ընթերցանության սահունությունը, բառապաշարային պաշարը և քերականական ձևերի ճանաչման կարողությունը։ Ժողովածուային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս մեկ ուսումնական աղբյուրում ներկայացնել տարբեր թեմաներով և բովանդակությամբ ընթերցանության նյութեր, որոնք կարող են ունենալ ինչպես կրթական ու դաստիարակչական, այնպես էլ ճանաչողական նշանակություն։ Ընտրված հատվածները կարող են սովորողին ծանոթացնել առօրյա կյանքի, բնության, հասարակական հարաբերությունների, մշակույթի, բարոյական արժեքների և այլ թեմաների հետ՝ միաժամանակ ծառայելով լեզվական գիտելիքների ամրապնդմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նման ձեռնարկների կիրառումը հայ-ռուսական կրթական և մշակութային կապերի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ դրանք արտացոլում են այն մեթոդական մոտեցումները, որոնց միջոցով տարբեր ժամանակաշրջաններում կազմակերպվել է ռուսաց լեզվի ուսուցումը հայ սովորողների շրջանում։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմամանկավարժական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ժամանակի դպրոցական կրթության բովանդակությունը, ընթերցանության համար նյութերի ընտրության սկզբունքները և լեզուների դասավանդման մեթոդական պատկերացումները։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցման պատմությամբ, հայ-ռուսական կրթական կապերով, դասավանդման մեթոդիկայով և հին ուսումնական գրականությամբ հետաքրքրվող լեզվաբանների, մանկավարժների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում լիզինգային գործունեության կազմակերպման, կառավարման և դրա տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է լիզինգի՝ որպես ներդրումային ֆինանսավորման գործիքի տնտեսական նշանակության, դրա կառավարման մեխանիզմների և կազմակերպությունների հիմնական միջոցների նորացման գործընթացում ունեցած դերի վրա։ Քննության են առնվում լիզինգային հարաբերությունների տեսական հիմքերը, դրանց ձևավորման սկզբունքները, ֆինանսական և գործառնական լիզինգի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև լիզինգային գործարքների մասնակիցների՝ լիզինգատուի, լիզինգառուի, մատակարարի և ֆինանսավորող կառույցների փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի ֆինանսական և գործարար միջավայրում լիզինգային ծառայությունների զարգացման առանձնահատկություններին, շուկայի ընդլայնմանը նպաստող և այն սահմանափակող տնտեսական, ֆինանսական, իրավական ու կազմակերպական գործոններին։ Ուսումնասիրվում են լիզինգային գործարքների ֆինանսավորման աղբյուրները, տոկոսադրույքների և վճարումների ձևավորման մեխանիզմները, պայմանագրային հարաբերությունները, ռիսկերի գնահատման ու կառավարման մոտեցումները և գործարքների տնտեսական նպատակահարմարության որոշման չափանիշները։ Կարևորվում է լիզինգի դերը հատկապես այն կազմակերպությունների համար, որոնք հիմնական միջոցների ձեռքբերման համար չունեն բավարար սեփական ֆինանսական ռեսուրսներ կամ նպատակահարմար չեն համարում մեծածավալ միանվագ ներդրումներ կատարել։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են լիզինգային կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները, ֆինանսական կայունությունը, շահութաբերությունը, լիզինգային պորտֆելի կառուցվածքը, հաճախորդների վճարունակությունը և գործարքների հետ կապված հնարավոր ռիսկերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լիզինգային ծառայությունների կիրառմանը տնտեսության տարբեր ոլորտներում, այդ թվում՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի, շինարարության և փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործընթացներում։ Առանձին նշանակություն է տրվում լիզինգային գործունեության պետական կարգավորմանը, հարկային և իրավական միջավայրի ազդեցությանը, ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակին և ներդրումային քաղաքականության հետ փոխկապակցվածությանը։ Դիտարկվում են կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները՝ կապված ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցման, ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման, գործարքների կառավարման թվայնացման, ծառայությունների շրջանակի ընդլայնման և հաճախորդների պահանջներին համապատասխան նոր ֆինանսական լուծումների ներդրման հետ։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա կիրառելիության գնահատումը Հայաստանի տնտեսական պայմաններում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել լիզինգային շուկայի զարգացման հիմնական խոչընդոտները, գնահատել գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունը և հիմնավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել լիզինգային ծառայությունների հասանելիության, մրցունակության և տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների, բանկային գործի, ներդրումային կառավարման, ձեռնարկատիրության և լիզինգային գործունեության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում չկարգավորված զարկերակային գերճնշման տարածվածության, կլինիկական առանձնահատկությունների, ռիսկի գործոնների և արդյունավետ հսկման կազմակերպման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հիվանդների խմբերի բնութագրման վրա, որոնց մոտ զարկերակային ճնշման ցուցանիշները չեն հասնում նպատակային մակարդակների՝ չնայած հիվանդության հայտնաբերմանը կամ իրականացվող բժշկական հսկողությանը։ Քննության են առնվում տարիքային, սեռային, սոցիալական, վարքային և կլինիկական գործոնները, որոնք կարող են կապված լինել արյան ճնշման ոչ բավարար վերահսկման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սրտանոթային ռիսկի գնահատմանը, ուղեկցող հիվանդությունների առկայությանը, կենսակերպային գործոններին, բուժման շարունակականությանը և բժշկական առաջարկություններին հետևելու առանձնահատկություններին։ Համաճարակաբանական վերլուծության շրջանակում ուսումնասիրվում են հիվանդության տարածվածության և վերահսկման մակարդակների տարբերությունները բնակչության առանձին խմբերում, ինչպես նաև առողջապահական ծառայությունների հասանելիության ու կանխարգելիչ հետազոտությունների նշանակությունը։ Կարևորվում է վաղ հայտնաբերման խնդիրը, քանի որ երկար ժամանակ ոչ բավարար վերահսկվող բարձր զարկերակային ճնշումը կարող է մեծացնել սրտանոթային բարդությունների զարգացման հավանականությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև բժշկական հսկողության կազմակերպման գործող մոտեցումները, առաջնային առողջապահական օղակի դերը, հիվանդների պարբերական վերահսկման արդյունավետությունը և բժշկի ու հիվանդի համագործակցության նշանակությունը։ Առանձին ուղղություն է հսկման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների գնահատումը՝ ռիսկի խմբերի ժամանակին հայտնաբերման, շարունակական դիտարկման, առողջապահական կրթության և բուժման նկատմամբ հետևողականության բարելավման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում է նաև բնակչության տեղեկացվածության մակարդակի ազդեցությունը, քանի որ հիվանդության բնույթի, ռիսկերի և բժշկական հսկողության անհրաժեշտության վերաբերյալ բավարար գիտելիքները կարող են նպաստել կանխարգելիչ վարքագծի ձևավորմանը։ Կլինիկական և համաճարակաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել չկարգավորված զարկերակային գերճնշման առավել նշանակալի պատճառներն ու բնութագրիչները և գնահատել Հայաստանի առողջապահական համակարգի պայմաններում դրանց վերահսկման առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում կանխարգելման և երկարաժամկետ հսկման համակարգային կազմակերպմանը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել հիվանդության հետ կապված առողջական բեռը և բարձրացնել բժշկական օգնության արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սրտաբանության, համաճարակաբանության, հանրային առողջության, կանխարգելիչ բժշկության և առողջապահության կազմակերպման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, բժիշկների, առողջապահության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային միջավայրի ճարտարապետական կերպարի ձևավորման և զարգացման գեղագիտական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ պատմական տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքաշինական գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է քաղաքի տարածական կառուցվածքի, ճարտարապետական ոճերի, կառուցապատման սկզբունքների, շենքերի ծավալատարածական լուծումների և քաղաքային միջավայրի գեղարվեստական ամբողջականության փոխհարաբերությունների վրա։ Քննության են առնվում մայրաքաղաքի պատմական զարգացման փուլերը և դրանց ազդեցությունը ժամանակակից քաղաքային կերպարի ձևավորման վրա՝ առանձնացնելով ավանդական հայկական ճարտարապետության, խորհրդային քաղաքաշինության և նորագույն շրջանի կառուցապատման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքի գլխավոր հրապարակների, փողոցների, պողոտաների, բնակելի և հասարակական կառույցների, կանաչ տարածքների ու քաղաքային տեսարանների գեղագիտական կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում է ճարտարապետական ձևի, մասշտաբի, համաչափությունների, ռիթմի, գույնի, հարդարման նյութերի և դեկորատիվ տարրերի նշանակությունը քաղաքային միջավայրի տեսողական ընկալման և ինքնատիպության ձևավորման գործում։ Կարևորվում է հայկական բնական քարի, հատկապես տարբեր երանգների տուֆի կիրառությունը, որը նշանակալի դեր է ունեցել մայրաքաղաքի գունային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ձևավորման մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Ալեքսանդր Թամանյանի քաղաքաշինական գաղափարների և նախագծային սկզբունքների ազդեցությանը՝ քաղաքի կենտրոնի կառուցվածքի, հիմնական առանցքների, հրապարակների և հասարակական տարածքների կազմակերպման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է պատմական ժառանգության և ժամանակակից ճարտարապետության փոխհարաբերությունը, հին ու նոր կառուցապատման ներդաշնակության խնդիրը, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը Երևանի ձևավորված տեսողական ինքնության վրա։ Առանձին նշանակություն է տրվում ճարտարապետական հուշարձանների պահպանությանը և պատմական միջավայրի շարունակականությանը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն մշակութային ժառանգության, այլև քաղաքի գեղագիտական ամբողջականության պահպանման կարևոր պայմաններ։ Ուսումնասիրվում են նաև հասարակական տարածքների դերը, քաղաքային միջավայրի մարդկային մասշտաբը և այն գեղագիտական գործոնները, որոնք նպաստում են քաղաքի ճանաչելիության ու բնակիչների կողմից տարածքի ընկալման ձևավորմանը։ Ժամանակակից կառուցապատման գործընթացները դիտարկվում են քաղաքային կերպարի շարունակական զարգացման համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով նոր ճարտարապետական լուծումների և արդեն ձևավորված միջավայրի միջև հարաբերություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Երևանը դիտարկել որպես պատմականորեն ձևավորված և շարունակաբար փոփոխվող ճարտարապետական ամբողջություն, որտեղ քաղաքաշինական կառուցվածքը, ազգային ավանդույթները, բնական միջավայրը և տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական մոտեցումները համատեղ ձևավորում են քաղաքի ինքնատիպ կերպարը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, արվեստաբանության, մշակութաբանության և քաղաքային միջավայրի գեղագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ճարտարապետների, ուսանողների և մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ընտանիքի անդամների կողմից ստանձնվող կամ ձևավորվող ախտածին դերերի և դրանց՝ ներընտանեկան հարաբերությունների հոգեբանական մթնոլորտի վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի կայուն վարքային և հաղորդակցական ձևերի վրա, որոնք կարող են խաթարել ընտանիքի բնականոն փոխհարաբերությունները, դժվարացնել փոխըմբռնումը և նպաստել երկարատև լարվածության ու կոնֆլիկտների առաջացմանը։ Քննության են առնվում ընտանիքի՝ որպես փոխկապակցված համակարգի առանձնահատկությունները, որտեղ յուրաքանչյուր անդամի վարքը, հուզական արձագանքները և ընտանեկան դիրքը կարող են ազդել մյուսների հոգեբանական վիճակի ու հարաբերությունների ընդհանուր կառուցվածքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դերային սպասումների ձևավորմանը, ընտանիքի անդամների միջև պարտականությունների և պատասխանատվության բաշխմանը, իշխանության ու վերահսկողության հարաբերակցությանը, ինչպես նաև այն իրավիճակներին, երբ որևէ դեր դառնում է չափազանց կոշտ, հակասական կամ ընտանիքի անդամների կարիքներին անհամապատասխան։ Ուսումնասիրվում են հաղորդակցական դժվարությունները, փոխադարձ մեղադրանքները, հուզական հեռավորությունը, չափազանց վերահսկող վարքը, կախվածության տարբեր ձևերը և կոնֆլիկտների լուծման ոչ արդյունավետ ռազմավարությունները՝ որպես ընտանեկան հարաբերությունների անկայունությանը նպաստող հնարավոր գործոններ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ նման դերային կառուցվածքները չեն դիտարկվում մեկ անձի առանձնահատկություններով պայմանավորված մեկուսացված երևույթներ, այլ վերլուծվում են ամբողջ ընտանեկան համակարգի փոխազդեցությունների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամուսնական հարաբերությունների, ծնող–երեխա փոխհարաբերությունների և սերունդների միջև հաղորդակցության առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցազրույցներ, դիտարկումներ, հարցարաններ և ընտանեկան փոխհարաբերությունների գնահատման այլ մեթոդներ՝ դերային կառուցվածքների և հարաբերությունների որակի միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում ընտանեկան կոնֆլիկտների առաջացման և պահպանման հոգեբանական մեխանիզմներին, ինչպես նաև ընտանիքի անդամների կողմից կրկնվող վարքային ձևերի գիտակցման հնարավորությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև սոցիալական միջավայրի, ընտանեկան ավանդույթների, դաստիարակության ձևերի և նախորդ սերունդներից փոխանցվող հարաբերությունների մոդելների ազդեցությանը։ Կարևորվում են կառուցողական հաղորդակցությունը, անձնական սահմանների պահպանումը, փոխադարձ հարգանքը, պատասխանատվության հավասարակշռված բաշխումը և խնդիրների համատեղ լուծումը՝ որպես առողջ ընտանեկան հարաբերությունների ձևավորմանը նպաստող գործոններ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ընտանեկան համակարգում դերերի հոգեբանական նշանակության մասին և բացահայտել այն պայմանները, որոնց դեպքում ոչ արդյունավետ դերային հարաբերությունները կարող են դառնալ ընտանեկան լարվածության աղբյուր։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ընտանեկան և սոցիալական հոգեբանության ոլորտների հետազոտողների, հոգեբանների, խորհրդատուների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր տեսակի կերերի մանրացման համար նախատեսված բազմաֆունկցիոնալ մեքենայի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական պարամետրերի մշակմանն ու գիտական հիմնավորմանը՝ անասնապահական տնտեսություններում կերապատրաստման գործընթացների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի մեքենայական համակարգի ձևավորման վրա, որը կարող է աշխատել տարբեր ֆիզիկամեխանիկական հատկություններ ունեցող կերային հումքի հետ և ապահովել պահանջվող մանրացման աստիճան, աշխատանքի կայունություն ու արտադրողականություն։ Քննության են առնվում կերային նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, խոնավությունը, ամրությունը, մասնիկների սկզբնական չափերը և այլ հատկություններ, որոնք անմիջականորեն ազդում են մանրացման գործընթացի բնույթի ու էներգատարության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքային օրգանների կառուցվածքին, դրանց երկրաչափական չափերին, շարժման արագությանը, հումքի մատակարարման ինտենսիվությանը և մեքենայի հիմնական հանգույցների փոխադարձ աշխատանքի համաձայնեցմանը։ Ուսումնասիրվում են մանրացման որակը բնութագրող ցուցանիշները, ստացվող մասնիկների չափային կազմը, արտադրողականությունը, էներգիայի տեսակարար ծախսը և տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տեսական հաշվարկներ, մեքենայական կառուցվածքի մոդելավորում և փորձարարական ուսումնասիրություններ՝ հիմնական պարամետրերի ու աշխատանքի արդյունավետության միջև գոյություն ունեցող կապերը բացահայտելու նպատակով։ Կարևորվում է մեքենայի բազմաֆունկցիոնալությունը, որը հնարավորություն է տալիս մեկ տեխնիկական համակարգի միջոցով մշակել տարբեր տեսակի կերեր և նվազեցնել առանձին մասնագիտացված սարքավորումների օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև աշխատանքային օրգանների մաշվածությանը, մեքենայի հուսալիությանը, տեխնիկական սպասարկման մատչելիությանը և շահագործման տնտեսական արդյունավետությանը։ Պարամետրերի օպտիմալ ընտրությունը դիտարկվում է որպես մանրացման պահանջվող որակի և նվազագույն հնարավոր էներգածախսի միջև արդյունավետ հարաբերակցության ապահովման կարևոր պայման։ Փորձարարական տվյալների մշակման և համեմատական գնահատման միջոցով հնարավոր է հիմնավորել մեքենայի կառուցվածքային լուծումները, որոշել աշխատանքի նպատակահարմար ռեժիմները և գնահատել առաջարկվող տեխնիկական համակարգի կիրառելիությունը տարբեր արտադրական պայմաններում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել կերերի նախապատրաստման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական արտադրության մեքենայացման արդյունավետության բարելավմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, անասնապահության մեքենայացման, կերարտադրության և ագրոինժեներիայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, տեխնոլոգների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի ձևավորման, գնահատման և տնտեսության տարբեր մասնակիցների միջև դրա արդարացի բաշխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հարկային համակարգի սոցիալ-տնտեսական նշանակության, հարկման արդարության սկզբունքների և պետության ֆինանսական պահանջների ու հարկ վճարողների տնտեսական հնարավորությունների միջև հավասարակշռության ապահովման վրա։ Քննության են առնվում հարկային բեռի գնահատման տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումները, դրա մակարդակի վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև հարկերի ազդեցությունը բնակչության եկամուտների, ձեռնարկատիրական գործունեության, սպառման, խնայողությունների և ներդրումային ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարկման հորիզոնական և ուղղահայաց արդարության սկզբունքներին՝ պարզաբանելով, թե որքանով են համադրելի տնտեսական հնարավորություններ ունեցող հարկ վճարողները ենթարկվում համարժեք հարկային պարտավորությունների, և ինչպես է հարկային համակարգը հաշվի առնում եկամուտների ու վճարունակության տարբերությունները։ Ուսումնասիրվում են ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, եկամուտների և շահույթի հարկումը, սպառման հետ կապված հարկերի նշանակությունը և դրանց հնարավոր ազդեցությունը հասարակության տարբեր սոցիալական ու տնտեսական խմբերի վրա։ Կարևորվում է հարկային բեռի բաշխման կապը եկամուտների անհավասարության, սոցիալական քաղաքականության և բնակչության կենսամակարդակի հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հարկային արտոնությունների, նվազեցումների և այլ կարգավորող մեխանիզմների ազդեցությունները՝ գնահատելով դրանց նպատակահարմարությունը հարկային արդարության և պետական եկամուտների ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում տնտեսության առանձին ոլորտների, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության ու տարբեր եկամտային խմբերի հարկային բեռի առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարկային պարտավորությունների անհավասար բաշխման հնարավոր պատճառներին։ Հատուկ նշանակություն է տրվում հարկային վարչարարությանը, հարկային կարգապահությանը, ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակմանը և հարկերից խուսափելու կանխարգելմանը, քանի որ հարկային պարտավորությունների ոչ լիարժեք կատարումը կարող է լրացուցիչ բեռ ստեղծել բարեխիղճ հարկ վճարողների համար և խաթարել համակարգի արդարության ընկալումը։ Հարկային քաղաքականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման միջոց, այլև որպես տնտեսական ու սոցիալական գործընթացների կարգավորման կարևոր գործիք։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանում գործող հարկային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բացահայտել հարկային բեռի բաշխման հետ կապված խնդիրները և դիտարկել համակարգի արդյունավետության ու արդարության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հարկային քաղաքականության, հանրային ֆինանսների, տնտեսագիտության, պետական կառավարման և սոցիալական քաղաքականության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, տնտեսագետների, ֆինանսական մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում իրացվելիության ապահովման, գնահատման և կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ֆինանսական կայունության և առևտրային բանկերի արդյունավետ գործունեության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բանկերի՝ իրենց ընթացիկ և սպասվող պարտավորությունները ժամանակին կատարելու կարողության վրա, ինչպես նաև այն գործոնների վերլուծությանը, որոնք կարող են առաջացնել իրացվելիության պակաս կամ ավելցուկ։ Քննության են առնվում բանկային ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, ավանդների ու վարկային միջոցների հարաբերակցությունը, դրամական հոսքերի կառավարումը, բարձր իրացվելի ակտիվների ձևավորումը և ֆինանսավորման աղբյուրների կայունությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրացվելիության ռիսկին՝ որպես բանկային գործունեության կարևորագույն ռիսկերից մեկին, և դրա փոխկապակցվածությանը վարկային, տոկոսադրույքային, արժութային ու շուկայական ռիսկերի հետ։ Ուսումնասիրվում են իրացվելիության գնահատման հիմնական ցուցանիշներն ու մեթոդները, ակտիվների և պարտավորությունների ժամկետային համապատասխանության խնդիրները, հնարավոր դրամական արտահոսքերի կանխատեսումը և սթրեսային իրավիճակներում բանկերի ֆինանսական դիմակայունության գնահատումը։ Կարևորվում է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի դերը բանկային համակարգի կարգավորման, վերահսկողության և ընդհանուր ֆինանսական կայունության ապահովման գործում, ինչպես նաև պարտադիր նորմատիվների և դրամավարկային քաղաքականության գործիքների ազդեցությունը առևտրային բանկերի իրացվելիության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում միջբանկային շուկայի, վերաֆինանսավորման մեխանիզմների և ֆինանսական շուկայի զարգացման նշանակությանը՝ ժամանակավորապես ազատ միջոցների վերաբաշխման և իրացվելիության պահանջարկի բավարարման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև տնտեսության ընդհանուր վիճակի, տոկոսադրույքների փոփոխության, ազգային արժույթի տատանումների, ավանդատուների վարքագծի և արտաքին տնտեսական զարգացումների ազդեցությունները բանկային համակարգի իրացվելիության վրա։ Հատուկ նշանակություն է տրվում ճգնաժամային իրավիճակներում իրացվելիության կառավարմանը, երբ ֆինանսական միջոցների արագ արտահոսքը կամ ֆինանսավորման աղբյուրների սահմանափակումը կարող են մեծացնել առանձին բանկերի և ամբողջ համակարգի խոցելիությունը։ Իրացվելիության արդյունավետ կառավարումը դիտարկվում է որպես ակտիվների և պարտավորությունների հավասարակշռված կառավարման, ռիսկերի գնահատման, պահուստների ձևավորման և ֆինանսական պլանավորման միասնական գործընթաց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի բանկային համակարգին բնորոշ խնդիրները, գնահատել գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունը և հիմնավորել ֆինանսական կայունության ամրապնդման հնարավոր ուղղությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բանկային գործի, ֆինանսների, դրամավարկային քաղաքականության, ռիսկերի կառավարման և ֆինանսական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է շատրվանային եղանակով շահագործվող հորատանցքերի օպտիմալ աշխատանքային բնութագրերի որոշման մեթոդների մշակմանը և ջրառի արդյունավետ կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հորատանցքի տեխնիկական ու հիդրոդինամիկական պարամետրերի, հեղուկի շարժման պայմանների, ճնշման և արտադրողականության փոխկապակցվածության գնահատման վրա՝ շահագործման առավել արդյունավետ ռեժիմների ընտրության նպատակով։ Քննության են առնվում հորատանցքերի աշխատանքը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները տարբեր շահագործական պայմաններում և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել արդյունահանվող հեղուկի ծավալի, ճնշման ռեժիմի և համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օպտիմալ պարամետրերի հաշվարկման և կանխատեսման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հորատանցքի արտադրողականությունը և ընտրել ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը համապատասխանող աշխատանքային ռեժիմ։ Ուսումնասիրվում են ջրատար շերտերի հիդրոերկրաբանական առանձնահատկությունները, ճնշման փոփոխությունները, հորատանցքերի փոխադարձ ազդեցությունը և ջրառի ինտենսիվության հետևանքով առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Կարևորվում է ջրառի կառավարման այնպիսի համակարգերի ձևավորումը, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնել պահանջվող ջրի քանակը աղբյուրի բնական հնարավորությունների հետ և պահպանել շահագործման կայունությունը երկարաժամկետ ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոդինամիկական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, փորձարարական չափումներ և արտադրական տվյալների վիճակագրական վերլուծություն՝ տարբեր գործոնների ազդեցությունը գնահատելու և առավել արդյունավետ կառավարման լուծումներ ընտրելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հորատանցքերի տեխնիկական վիճակի, շահագործման տևողության և արտադրողականության փոփոխությունների միջև կապերին։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել ջրային պաշարների վիճակը, համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները, տնտեսական արդյունավետությունը և բնական ռեսուրսների պահպանման պահանջները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում վերահսկման և կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը, որոնք կարող են նպաստել ջրառի ռեժիմների ժամանակին կարգավորմանը և հորատանցքերի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառվել շահագործման ռեժիմների գնահատման, հորատանցքերի արտադրողականության կանխատեսման, ջրառի համակարգերի նախագծման և գործող համակարգերի կառավարման բարելավման համար։ Աշխատությունը համադրում է հիդրոերկրաբանության, հիդրավլիկայի, հորատանցքերի շահագործման, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները և կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հորատանցքային համակարգերի նախագծման ու շահագործման ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ամուսնական հարաբերություններում անձնային առանձնահատկությունների և ընտանեկան կոնֆլիկտների առաջացման հոգեբանական նախադրյալների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն անհատական որակների, վարքային դրսևորումների և հաղորդակցական առանձնահատկությունների վրա, որոնք որոշ պայմաններում կարող են դժվարացնել փոխըմբռնումը, նվազեցնել հարաբերություններից բավարարվածությունը և նպաստել ամուսինների միջև տարաձայնությունների խորացմանը։ Քննության են առնվում հուզական անկայունությունը, չափազանցված պահանջկոտությունը, անհանդուրժողականությունը, անվստահությունը, հաղորդակցական դժվարությունները, փոխզիջման պատրաստակամության պակասը և այլ հոգեբանական գործոններ՝ առանց դրանք ամուսնական խնդիրների միակ կամ անխուսափելի պատճառ համարելու։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ամուսինների անձնային առանձնահատկությունների փոխազդեցությանը, քանի որ ընտանեկան հարաբերությունների որակը պայմանավորված է ոչ միայն յուրաքանչյուր անձի անհատական հատկանիշներով, այլև դրանց համադրությամբ, փոխադարձ սպասումներով և կոնֆլիկտային իրավիճակներում ընտրվող վարքային ռազմավարություններով։ Ուսումնասիրվում են կոնֆլիկտների առաջացման պատճառները, դրանց հաճախականությունը, զարգացման ընթացքը և լուծման եղանակները, ինչպես նաև այն հանգամանքները, որոնց դեպքում չլուծված տարաձայնությունները կարող են վերածվել երկարատև ընտանեկան ճգնաժամի։ Կարևորվում են արդյունավետ հաղորդակցության, փոխադարձ հարգանքի, հուզական աջակցության, վստահության և խնդիրների համատեղ լուծման կարողությունները՝ որպես ամուսնական հարաբերությունների կայունությանը նպաստող գործոններ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցարաններ, անձնային թեստեր, հարցազրույցներ և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ՝ ամուսինների անձնային հատկանիշների, հարաբերություններից բավարարվածության և կոնֆլիկտայնության միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ընտանեկան կյանքի սոցիալական պայմաններին, դերային սպասումներին, արժեքային տարբերություններին, կենցաղային ու տնտեսական խնդիրներին և արտաքին սթրեսային գործոններին, որոնք կարող են փոխազդել անձնային առանձնահատկությունների հետ և ազդել հարաբերությունների կայունության վրա։ Ամուսնալուծությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի հոգեբանական նախադրյալների ուսումնասիրությունը պահանջում է անհատական, միջանձնային և սոցիալական պայմանների համատեղ վերլուծություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ընտանեկան ճգնաժամերի վաղ կանխարգելմանը, կառուցողական հաղորդակցության զարգացմանը և հոգեբանական խորհրդատվության հնարավորություններին։ Աշխատությունը նպաստում է ամուսնական հարաբերությունների հոգեբանական մեխանիզմների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը և կարող է օգտակար լինել ընտանեկան ու սոցիալական հոգեբանության ոլորտների հետազոտողների, հոգեբանների, խորհրդատուների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայազգի նկարիչ և քանդակագործ Խորեն Տեր-Հարությանի ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա արվեստը դիտարկելով XX դարի հայկական և սփյուռքահայ կերպարվեստի զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է արվեստագետի ստեղծագործական ուղու, գեղարվեստական մտածողության, թեմատիկ նախասիրությունների և արտահայտչական լեզվի ձևավորման առանձնահատկությունների վրա։ Քննության են առնվում նրա քանդակագործական, գեղանկարչական և գրաֆիկական աշխատանքները՝ բացահայտելով դրանցում արտահայտված մարդու, պատմական հիշողության, ազգային ինքնության, հայրենիքի և մարդկային ապրումների թեմաները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում արվեստագետի կենսագրական փորձառության և ստեղծագործության փոխհարաբերությանը, քանի որ հայրենիքից դուրս ապրելու և տարբեր մշակութային միջավայրերի հետ առնչվելու հանգամանքները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել նրա աշխարհայացքի և գեղարվեստական լեզվի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են կերպարների կառուցման սկզբունքները, ձևերի ընդհանրացումը, շարժման և ներքին լարվածության արտահայտումը, ծավալի ու տարածության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև նյութի գեղարվեստական հնարավորությունների օգտագործումը քանդակագործական ստեղծագործություններում։ Գեղանկարչական և գրաֆիկական աշխատանքների վերլուծության ընթացքում կարևորվում են գծի, գույնի, կոմպոզիցիայի և պատկերային խորհրդանշանների դերը։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական պատմամշակութային թեմաների և ազգային հիշողության արտացոլմանը, որոնք նրա ստեղծագործական ժառանգության մեջ միահյուսվում են համամարդկային գաղափարների և անհատի ներաշխարհի ներկայացման հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև այն գեղարվեստական ուղղություններն ու մշակութային միջավայրերը, որոնց հետ արվեստագետն առնչվել է իր գործունեության տարբեր փուլերում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ազգային ավանդույթի և ժամանակակից արվեստի արտահայտչամիջոցների համադրությունը։ Կարևորվում է նրա ստեղծագործությունների ոճական զարգացման ուսումնասիրությունը՝ վաղ շրջանի աշխատանքներից մինչև հասուն ստեղծագործական փուլ, ինչպես նաև տարբեր ժանրերի և նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրության փոփոխությունը։ Արվեստագետի ժառանգությունը դիտարկվում է նաև սփյուռքահայ մշակույթի տեսանկյունից՝ գնահատելով նրա ներդրումը հայկական ինքնության և պատմական հիշողության գեղարվեստական պահպանման ու ներկայացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ստեղծագործողի անհատական ոճի, պատկերային մտածողության և XX դարի հայ կերպարվեստում նրա ունեցած նշանակության մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանության, հայ կերպարվեստի պատմության, քանդակագործության, գեղանկարչության և սփյուռքահայ մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների, արվեստաբանների և հայ արվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Կասպից ծովի հարավային ափամերձ տարածքների գեոտեխնիկական խոցելիության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով բնական երկրաբանական գործընթացների, գրունտային պայմանների և մարդածին ազդեցությունների փոխկապակցվածությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ափամերձ գոտիների երկրաբանական և ինժեներաերկրաբանական կառուցվածքի, գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, ստորերկրյա ջրերի պայմանների և տարածքի կայունության վրա ազդող հիմնական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ափերի էրոզիան, նստվածքների տեղաշարժը, սողանքային գործընթացները, հողի նստվածքը, ջրածածկման վտանգը և գրունտների կրողունակության փոփոխությունները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ բնակավայրերի, ճանապարհների, նավահանգստային կառույցների և այլ ենթակառուցվածքների անվտանգության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Կասպից ծովի մակարդակի տատանումներին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը ափագծի փոփոխության, գրունտային ջրերի մակարդակի և ափամերձ տարածքների ինժեներական կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև տարածաշրջանի սեյսմիկ պայմանները, քանի որ երկրաշարժերը կարող են նպաստել անկայուն լանջերի ակտիվացմանը, գրունտների ամրության նվազմանը և տարբեր գեոտեխնիկական վտանգների ուժեղացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումների, երկրաբանական հետախուզության, լաբորատոր փորձարկումների, քարտեզագրական նյութերի և տարածական տվյալների արդյունքները՝ առավել խոցելի հատվածները առանձնացնելու նպատակով։ Կարևորվում է գեոտեխնիկական ցուցանիշների համակարգված գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է տարածքները դասակարգել ըստ վտանգավորության և խոցելիության աստիճանի։ Անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքաշինական զարգացման, արդյունաբերական գործունեության, ճանապարհաշինության և ափամերձ ենթակառուցվածքների ընդլայնման հետևանքով առաջացող լրացուցիչ ծանրաբեռնվածությանը, որը որոշ պայմաններում կարող է արագացնել բնական գործընթացները կամ մեծացնել դրանց հետևանքները։ Գեոտեխնիկական խոցելիության գնահատումը դիտարկվում է որպես տարածքային պլանավորման և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս նախապես բացահայտել շինարարության համար անբարենպաստ հատվածները և հիմնավորել համապատասխան ինժեներական պաշտպանական միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել գեոտեխնիկական քարտեզների կազմման, տարածքների ինժեներական յուրացման պայմանների գնահատման, ենթակառուցվածքային նախագծերի պլանավորման և ափամերձ գոտիների կայուն կառավարման համար։ Աշխատությունը միավորում է ինժեներական երկրաբանության, հողերի մեխանիկայի, գեոմորֆոլոգիայի, հիդրոերկրաբանության և բնական վտանգների գնահատման մեթոդները՝ ձևավորելով Կասպից ծովի հարավային ափերի տարածքային խոցելիության համալիր պատկեր։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գեոտեխնիկայի, երկրաբանության, քաղաքաշինության, բնապահպանության և բնական ռիսկերի կառավարման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, նախագծողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների հիման վրա նոր կոնդենսացված պիրիդինային միացությունների սինթեզին և դրանց կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պիրիդինային օղակ պարունակող բազմացիկլ հետերոցիկլիկ համակարգերի ստացման արդյունավետ ուղիների մշակման, ելանյութերի կառուցվածքի և առաջացող վերջնական միացությունների հատկությունների միջև կապերի բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր կառուցվածք ունեցող ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխարկումները, ռեակցիաների պայմանների ընտրությունը, միջանկյալ նյութերի առաջացման առանձնահատկությունները և նպատակային միացությունների ստացման օրինաչափությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրել ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և մաքրությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի առանձին կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական հատկությունների վրա։ Դիտարկվում են տարբեր տեղակալիչների, հետերոցիկլիկ հատվածների և կոնդենսացված օղակային համակարգերի ազդեցությունները՝ կենսաբանական ակտիվության առավել հեռանկարային ուղղություններ ունեցող միացությունների հայտնաբերման նպատակով։ Կարևորվում է նաև սինթեզի պայմանների լավարկումը՝ նպատակային նյութերի ելքի, ընտրողականության և ստացման գործընթացի վերարտադրելիության բարձրացման տեսանկյունից։ Կենսաբանական ուսումնասիրությունների արդյունքների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել ակտիվ ածանցյալները և գնահատել դրանց հետագա գիտական ուսումնասիրության նպատակահարմարությունը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման համար, քանի որ կոնդենսացված պիրիդինային համակարգերը լայնորեն ուսումնասիրվող կառուցվածքային դաս են և կարող են ծառայել նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման հիմք։ Աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային քիմիայի և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ նպաստելով նոր հետերոցիկլիկ միացությունների վերաբերյալ գիտական տվյալների ընդլայնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ կառուցվածքային նոր ածանցյալների նպատակային սինթեզի, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրության և հեռանկարային կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նյութերի հետագա հետազոտությունների համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քիմիկոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1909–1918 թվականներին Օսմանյան կայսրության Ադանայի նահանգում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների, տեղահանությունների, զանգվածային հետապնդումների և սեփականազրկման քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է 1909 թվականի Ադանայի դեպքերի նախադրյալների և հետևանքների, ինչպես նաև հետագա տարիներին տարածաշրջանի հայ համայնքների սոցիալական, տնտեսական և ժողովրդագրական վիճակի փոփոխությունների վրա։ Քննության են առնվում Օսմանյան կայսրության ներքաղաքական զարգացումները, երիտթուրքական իշխանության քաղաքականությունը, ազգային և կրոնական հարաբերությունների սրացումը, ինչպես նաև այն վարչական ու քաղաքական մեխանիզմները, որոնք ազդել են հայ բնակչության անվտանգության և սեփականության իրավունքների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին իրականացված տեղահանությունների և Հայոց ցեղասպանության քաղաքականության ազդեցությանը Ադանայի նահանգի հայ համայնքների վրա։ Ուսումնասիրվում են բնակչության տեղահանման, համայնքների կազմալուծման, գույքի բռնագրավման, անշարժ և շարժական ունեցվածքի փոխանցման ու յուրացման գործընթացները՝ դրանք դիտարկելով պետական քաղաքականության և տեղական վարչական գործելակերպի համատեքստում։ Կարևորվում է հայերին պատկանող տների, հողերի, ձեռնարկությունների, արհեստանոցների, առևտրական հաստատությունների, կրթական և կրոնական կառույցների ճակատագրի ուսումնասիրությունը, քանի որ տնտեսական ունեզրկումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես նյութական կորուստ, այլև որպես համայնքային կյանքի շարունակականությունը խաթարող գործոն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են օգտագործվել օսմանյան պաշտոնական փաստաթղթեր, դիվանագիտական զեկուցագրեր, ժամանակակից մամուլի հրապարակումներ, հուշագրություններ, վկայություններ և վիճակագրական տվյալներ՝ իրադարձությունների ընթացքն ու հետևանքները համադրելու նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի ժողովրդագրական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել հայ բնակչության թվաքանակի, բնակավայրերի կառուցվածքի և տարածաշրջանի էթնիկական պատկերի փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային արձագանքներին, օտարերկրյա դիվանագիտական ներկայացուցիչների և մարդասիրական կազմակերպությունների հաղորդած տեղեկություններին։ 1909 թվականի իրադարձությունների և 1915 թվականից սկսված համատարած հալածանքների միջև կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բռնության քաղաքականության զարգացման փուլերը և հասկանալ, թե ինչպես փոխվեցին հայ համայնքների գոյության պայմանները մեկ տասնամյակի ընթացքում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է Կիլիկիայի հայության պատմության, Հայոց ցեղասպանության, սեփականազրկման քաղաքականության և Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի սոցիալ-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության մեջ և կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, հայագետների, ուսանողների և նորագույն շրջանի հայոց պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։