Ready-made Materials

Գիրքը պարունակում է Հին Կտակարանի կարևորագույն հոգևոր ստեղծագործություններից մեկը՝ Դավթի սաղմոսները, որոնք դարեր շարունակ նշանակալի տեղ են զբաղեցրել քրիստոնեական պաշտամունքի, աղոթական կյանքի և հոգևոր կրթության մեջ։ Սաղմոսները բանաստեղծական ու աղոթական բնույթի տեքստեր են, որոնցում արտահայտվում են մարդու հավատը, Աստծուն ուղղված փառաբանությունը, երախտագիտությունը, ապաշխարությունը, օգնության խնդրանքը և կյանքի դժվարությունների հաղթահարման ձգտումը։ Դրանք անդրադառնում են մարդկային ապրումների լայն շրջանակի՝ ուրախությունից ու հույսից մինչև վիշտ, զղջում և հոգևոր մխիթարության որոնում։ Սաղմոսների լեզուն առանձնանում է պատկերավորությամբ, խորհրդանշական արտահայտություններով և հուզական խորությամբ, ինչի շնորհիվ դրանք ունեն ոչ միայն կրոնական, այլև գրական արժեք։ Քրիստոնեական ավանդության մեջ սաղմոսներն օգտագործվել են եկեղեցական ժամերգությունների, անհատական աղոթքների և հոգևոր խորհրդածության ընթացքում՝ դառնալով հավատացյալի առօրյա հոգևոր կյանքի անբաժանելի մասը։ Հայերեն սաղմոսագրքի հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերեն աստվածաշնչյան գրականության և հոգևոր ընթերցանության ավանդույթի պահպանման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել աստվածաշնչագիտությամբ, հայ եկեղեցու պատմությամբ, կրոնական գրականությամբ և հայ գրքի պատմությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1877 թվականի օրացուցային նյութեր՝ կազմված քրիստոնեական ժամանակահաշվության հիման վրա։ Օրացույցները կարևոր դեր են ունեցել հասարակական և առօրյա կյանքում՝ օգնելով կազմակերպել ժամանակը, հիշել տոնական ու հիշատակի օրերը, հետևել եկեղեցական տոնացույցին և կողմնորոշվել տարվա ընթացքում։ XIX դարի հայերեն օրացույցները հաճախ ունեցել են ոչ միայն գործնական, այլև մշակութային ու տեղեկատվական նշանակություն՝ ընթերցողին տրամադրելով ժամանակագրական տվյալներ և տարբեր բնույթի տեղեկություններ։ Այս հրատարակության վերնագրում օգտագործված «խաչակիր» բնորոշումը կապված է քրիստոնեական խորհրդանշական համակարգի հետ և ընդգծում է օրացույցի կրոնական միջավայրը։ Այն կարող է դիտարկվել որպես իր ժամանակի հայ գրավոր մշակույթի և տպագրական գործունեության վկայություն՝ արտացոլելով հայ համայնքների տեղեկատվական ու հոգևոր կարիքները։ Օրացույցի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի հաշվարկման, քրիստոնեական տոնացույցի կիրառության և տպագիր օրացույցների տարածման մասին։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմությամբ, եկեղեցական ժամանակագրությամբ, օրացուցային համակարգերով և XIX դարի հայ մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Աշխատությունը վերաբերում է դեպի Հնդկաստան երկաթուղային ճանապարհի կառուցման և դրա իրականացման հետ կապված հարցերին։ XIX դարում երկաթուղային հաղորդակցությունը մեծ ազդեցություն ունեցավ համաշխարհային առևտրի, տնտեսական հարաբերությունների, մարդկանց տեղաշարժի և պետությունների միջև կապերի զարգացման վրա։ Հնդկաստանը, որպես կարևոր տնտեսական և ռազմավարական տարածաշրջան, առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Եվրոպան Ասիայի հետ կապող ճանապարհների նախագծման գործում։ Դեպի Հնդկաստան երկաթուղային ուղու գաղափարը կապված էր ոչ միայն տրանսպորտային հնարավորությունների ընդլայնման, այլև միջազգային առևտրի արագացման, հաղորդակցության ուղիների կրճատման և տարբեր աշխարհագրական տարածքների տնտեսական ու քաղաքական փոխկապակցվածության ամրապնդման հետ։ Գրքույկի թեման հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ժամանակաշրջանի ճանապարհաշինական ծրագրերը, երկաթուղային նախագծերի տնտեսական հիմնավորումները և Արևելք-Արևմուտք հաղորդակցության զարգացման հեռանկարները։ Այն նաև արտացոլում է XIX դարի տեխնիկական առաջընթացի նկատմամբ հետաքրքրությունն ու երկաթուղու՝ որպես արդիականացման կարևոր միջոցի ընկալումը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տրանսպորտի պատմությամբ, տնտեսական աշխարհագրությամբ, երկաթուղային հաղորդակցության զարգացմամբ և XIX դարի միջազգային տնտեսական հարաբերություններով զբաղվող ընթերցողներին։

Ստեղծագործության վերնագիրն ընդգծում է Կիլիկիայի հետ կապված պատմական ցավի, կորստի և հիշողության թեմաները։ Կիլիկիան հայ ժողովրդի պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունի՝ որպես միջնադարյան հայկական պետականության, մշակութային կյանքի և ազգային ինքնության կարևոր կենտրոն։ Այդ պատմական ժառանգության հետ կապված կսկիծը գրականության մեջ հաճախ արտահայտվում է հայրենի բնաշխարհի կորստի, պատմական անցքերի հետևանքների, գաղթի, տեղահանության և հայրենիքի հետ հոգևոր կապի պահպանման մոտիվներով։ Նման թեմատիկ ուղղվածությամբ ստեղծագործությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես գեղարվեստական խոսք, այլև որպես ազգային հիշողության արտահայտություն, որտեղ անձնական ապրումները միահյուսվում են հավաքական պատմական փորձին։ Կիլիկիայի հիշատակումը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու հայկական անցյալի նշանակությանը, պատմական հայրենիքի ընկալմանը և սերունդների միջև փոխանցվող մշակութային հիշողությանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրականության պատմության, Կիլիկիայի պատմական ժառանգության, սփյուռքահայ գրականության և ազգային ինքնության թեմաներով զբաղվող ընթերցողների համար։ Այն նաև արժեքավոր է որպես հայկական գրական մշակույթում պատմական ցավի և հայրենիքի հիշողության գեղարվեստական արտահայտությունների ուսումնասիրության նյութ։

Ստեղծագործության վերնագիրը հուշում է սուլթանական միջավայրի և արևելյան հասարակական կյանքի հետ առնչվող գրական պատումի մասին։ Սուլթանի կերպարը արևելյան գրական ավանդույթում հաճախ հանդես է գալիս որպես իշխանության, հասարակական կարգերի, պալատական հարաբերությունների և մարդկային ճակատագրերի հետ կապված խորհրդանշական կերպար։ Նման թեմատիկ միջավայրում կարող են բացահայտվել իշխանության և անհատի փոխհարաբերությունները, հասարակական անհավասարությունը, մարդկային ձգտումները, պատիվը, հավատարմությունը և անձնական ընտրության հետևանքները։ Ստեղծագործության վերնագրում պահպանված անձնանունը կամ դիմելաձևը կարևոր դեր ունի պատումի ինքնատիպության և մշակութային միջավայրի ընկալման համար։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև արևմտահայ գրական ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես հայերեն գրավոր մշակույթի և ընթերցանության պատմական միջավայրի մաս։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, արևմտահայ գրականությամբ, արևելյան թեմատիկայով և հայ գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Ժողովածուն ներկայացնում է հայ ժողովրդի բանավոր ստեղծագործության հարուստ ավանդույթը՝ պահպանելով սերունդների ընթացքում ձևավորված պատումներն ու դրանցում արտահայտված ազգային մտածողությունը։ Հեքիաթները ժողովրդական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ են, քանի որ դրանց միջոցով փոխանցվել են կյանքի փորձը, բարոյական սկզբունքները, կենցաղային պատկերացումները, հավատալիքներն ու հասարակական հարաբերությունների մասին պատկերացումները։ Դրանց գեղարվեստական աշխարհում իրականությունն ու երևակայությունը հաճախ միահյուսվում են․ սովորական կյանքի իրավիճակները կարող են վերածվել փորձությունների, իսկ հերոսները՝ իրենց խելքի, համարձակության, համբերության կամ հնարամտության շնորհիվ հաղթահարել դժվարությունները։ Պատումներում արտացոլվում են բարու և չարի, արդարության և անարդարության, ազնվության ու խաբեության հակադրությունները, ինչպես նաև մարդկային բնավորության տարբեր գծեր։ Հեքիաթներին բնորոշ պատկերավոր լեզուն, կենդանի խոսքը, կրկնությունները, չափազանցությունները և ավանդական սյուժետային կառուցվածքները ձևավորում են դրանց յուրահատուկ գեղարվեստական ոճը։ Դրանք նաև արժեքավոր աղբյուր են ժողովրդական կենցաղի, սովորույթների, աշխարհայացքի և մշակութային հիշողության ուսումնասիրության համար։ Ժողովածուն նպաստում է հայկական բանահյուսության պահպանմանն ու գիտական ուսումնասիրմանը՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով բանագետների, ազգագրագետների, գրականագետների, ուսանողների և ժողովրդական հեքիաթների ընթերցողների համար։

Ժողովածուն հայ ժողովրդական բանահյուսության բազմաշերտ ժառանգության հերթական հատորն է, որն արտացոլում է ժողովրդի ստեղծագործական երևակայությունը, կենսափորձը, բարոյական պատկերացումներն ու աշխարհընկալումը։ Հեքիաթները բանավոր ավանդույթի միջոցով պահպանված պատմություններ են, որոնցում միահյուսվում են իրական կյանքի դրվագները, ժողովրդական իմաստությունը, երևակայական իրադարձություններն ու խորհրդանշական կերպարները։ Դրանց սյուժեներում հաճախ հանդիպում են բարու և չարի պայքարը, արդարության վերականգնումը, դժվարությունների հաղթահարումը, խելքի ու հնարամտության դերը, մարդկային հարաբերությունների բարդությունները և հասարակական կյանքի տարբեր կողմերը։ Հեքիաթային պատումները առանձնանում են պատկերավոր լեզվով, կենդանի երկխոսություններով, կրկնվող արտահայտություններով, ավանդական սյուժետային կառուցվածքներով և կերպարների բնորոշ համակարգով։ Դրանք կարևոր տեղեկություններ են պարունակում ժողովրդի կենցաղի, սովորույթների, արժեքների, հավատալիքների ու մշակութային հիշողության մասին։ Հեքիաթների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև բանավոր ստեղծագործության փոխանցման, փոփոխության և պահպանման առանձնահատկությունները։ Ժողովածուն արժեքավոր նյութ է հայ բանահյուսության հետազոտման, ժողովրդական գրականության գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտման և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, գրականագետներին, ուսանողներին և ժողովրդական ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Ժողովածուն հայ ժողովրդի բանավոր ստեղծագործական ժառանգության հերթական հատորն է, որն ընթերցողին ներկայացնում է ժողովրդական հեքիաթների գեղարվեստական և գաղափարական բազմազանությունը։ Հեքիաթները դարերի ընթացքում ձևավորված բանավոր ավանդույթի կարևոր մասն են․ դրանց միջոցով պահպանվել ու փոխանցվել են ժողովրդի կենսափորձը, աշխարհընկալումը, բարոյական պատկերացումները, կենցաղային սովորույթներն ու մշակութային հիշողությունը։ Հեքիաթային պատումներում հաճախ արտացոլվում են բարու և չարի, արդարության և անարդարության, ազնվության ու խաբեության, խելքի և ուժի հակադրությունները, ինչպես նաև մարդու՝ դժվարությունները հաղթահարելու և իր նպատակին հասնելու ձգտումը։ Ժողովրդական հեքիաթներին բնորոշ են երևակայական կերպարները, հրաշապատում իրադարձությունները, խորհրդանշական պատկերները, սյուժետային կրկնությունները և կենդանի, պատկերավոր խոսքը։ Դրանք միաժամանակ արտահայտում են ժողովրդի գեղարվեստական մտածողությունը և հասարակական կյանքի մասին պատկերացումները՝ պահպանելով տարբեր ժամանակաշրջանների մշակութային շերտեր։ Հեքիաթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանավոր խոսքի առանձնահատկությունները, ավանդական սյուժեների տարածումն ու փոփոխությունը, ինչպես նաև հայկական բանահյուսության կապերը համամարդկային հեքիաթային ավանդույթի հետ։ Ժողովածուն կարևոր նշանակություն ունի ազգային բանահյուսական ժառանգության պահպանման, հետազոտման և սերունդներին փոխանցման համար։

Ժողովածուն անդրադառնում է Հայաստանում ընթացող էթնոմշակութային գործընթացներին՝ դիտարկելով հասարակության, մշակութային միջավայրի և ազգային ինքնության փոխազդեցության տարբեր դրսևորումները։ Ներկայացված գիտական զեկուցումների հիմնադրույթները հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու այն հարցադրումներին ու հետազոտական մոտեցումներին, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են մշակութային փոփոխությունները, ավանդույթների շարունակականությունը, նոր կենսակերպերի ձևավորումը և հասարակական կյանքի վերափոխումները։ Էթնոմշակութային գործընթացները ներառում են լեզվի, սովորույթների, ծեսերի, ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունների, ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային արժեքների պահպանման ու փոփոխման խնդիրները։ Դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, սոցիալական պայմանները և ժամանակակից ազդեցությունները ներգործում հասարակության մշակութային ինքնության վրա։ Գիտական նստաշրջանի նյութերը ներկայացնում են թեմայի տարբեր կողմերը՝ ստեղծելով միջգիտակարգային քննարկման հնարավորություն ազգագրության, մշակութաբանության, սոցիոլոգիայի և պատմության ոլորտների համար։ Ժողովածուն արժեքավոր է նաև որպես իր ժամանակաշրջանի գիտական հետաքրքրությունների և Հայաստանի հասարակական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն կարող է օգտակար լինել հետազոտողներին, ուսանողներին և ազգային մշակույթի զարգացման ու արդի փոփոխությունների հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Ժողովածուն նվիրված է Հայաստանի հնագույն մշակույթի ուսումնասիրությանը և հնագետ, գիտնական Էմմա Խանզադյանի գիտական վաստակի արժևորմանը։ Այն միավորում է գիտաժողովի շրջանակում ներկայացված հետազոտական նյութեր, որոնք առնչվում են Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն բնակչության կյանքին, նյութական մշակույթին, պատմական զարգացմանը և հնագիտական ժառանգությանը։ Հնագույն մշակույթի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի վաղ շրջանի պատմության վերակազմության համար, քանի որ հնագիտական գտածոները, բնակավայրերի հետքերը, թաղման կառույցները, կենցաղային առարկաներն ու արվեստի նմուշները տեղեկություններ են հաղորդում անցյալի հասարակությունների տնտեսական գործունեության, սոցիալական հարաբերությունների, հավատալիքների և գեղարվեստական պատկերացումների մասին։ Ժողովածուի գիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս դիտարկելու հնագիտական հետազոտությունների տարբեր ուղղություններ և դրանց նշանակությունը հայկական մշակույթի պատմության բացահայտման գործում։ Էմմա Խանզադյանի հոբելյանին նվիրված լինելը ժողովածուին հաղորդում է նաև գիտապատմական արժեք՝ ընդգծելով հնագիտության զարգացման, գիտական ավանդույթների շարունակականության և հետազոտողների ներդրման կարևորությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և Հայաստանի հնագույն անցյալով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է հայոց հին դիցարանի կարևորագույն աստվածություններից մեկի՝ Արամազդի կերպարի, պաշտամունքի և հնարավոր նախատիպերի ուսումնասիրությանը։ Արամազդը հին հայկական կրոնական պատկերացումներում զբաղեցրել է բարձր դիրք և կապվել է աստվածային իշխանության, արարչագործության, պտղաբերության ու աշխարհի կարգավորման գաղափարների հետ։ Նրա կերպարի քննությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու հայոց նախաքրիստոնեական հավատալիքների համակարգին, աստվածությունների փոխհարաբերություններին և կրոնական պատկերացումների ձևավորման պատմական ընթացքին։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է աստվածության անվան, բնութագրերի, պաշտամունքային նշանակության և այլ հին կրոնական ավանդույթների հետ հնարավոր առնչությունների հարցերը։ Նախատիպերի ուսումնասիրությունը կարևոր է Արամազդի կերպարի ձևավորման վրա ազդած մշակութային և դիցաբանական ընդհանրությունները բացահայտելու տեսանկյունից։ Նյութը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հայկական դիցաբանությունը տարածաշրջանային և համեմատական կրոնագիտական համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով տեղական ավանդույթների ինքնատիպությանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայոց հին պատմությամբ, դիցաբանությամբ, կրոնների պատմությամբ, մշակութաբանությամբ և նախաքրիստոնեական հոգևոր ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետներին ու ընթերցողներին։ Այն նպաստում է հին հայկական աշխարհայացքի և կրոնական մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Ժողովածուն ներկայացնում է Սյունիքի տարածաշրջանի մշակութային և բնական առանձնահատկություններին նվիրված գիտական քննարկումների ամփոփագրերը։ Այն ընդգրկում է երկու փոխկապակցված ուղղություն՝ մարդու և հասարակության ստեղծած մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը և տարածաշրջանի բնական միջավայրի ճանաչումը։ Սյունիքը Հայաստանի պատմամշակութային կարևոր շրջաններից է, որի ինքնատիպությունը ձևավորվել է պատմական իրադարձությունների, բնակչության կենսակերպի, ավանդույթների, հոգևոր ու նյութական մշակույթի և բնաշխարհի փոխազդեցությամբ։ Ժողովածուի թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տարածաշրջանը տարբեր գիտակարգերի տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով պատմական հիշողությանը, տեղական սովորույթներին, մշակութային արժեքներին, բնակավայրերին, բնական պայմաններին և բնության պահպանության խնդիրներին։ Գիտաժողովի ամփոփագրերը ներկայացնում են մասնագիտական հետազոտությունների հիմնական ուղղություններն ու արդյունքները՝ միաժամանակ ցույց տալով Սյունիքի ուսումնասիրության բազմակողմանի բնույթը։ Նյութերը կարող են օգտակար լինել պատմաբանների, ազգագրագետների, մշակութաբանների, բնագետների, բնապահպանության ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև տարածաշրջանի պատմությամբ, մշակույթով և բնությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ժողովածուն կարևոր է նաև միջգիտակարգային մոտեցման տեսանկյունից, քանի որ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը կապում է բնական միջավայրի և մարդկային գործունեության փոխհարաբերությունների հետ։

Ժողովածուն ներկայացնում է հայ ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության հարուստ ավանդույթը՝ ընթերցողին հաղորդակից դարձնելով ժողովրդի պատկերացումներին, կենսափորձին, բարոյական արժեքներին և աշխարհընկալմանը։ Հեքիաթները բանահյուսական ժառանգության կարևոր տեսակներից են, որոնց միջոցով սերնդեսերունդ փոխանցվել են կյանքի մասին պատկերացումները, մարդկային հարաբերությունների ընկալումները, արդարության ու անարդարության, բարու և չարի, խելքի ու խորամանկության, աշխատասիրության և ազնվության գաղափարները։ Դրանցում իրական կյանքի դրվագները հաճախ միահյուսվում են հրաշապատում, երևակայական և խորհրդանշական տարրերին՝ ստեղծելով գեղարվեստական ինքնատիպ աշխարհ։ Ժողովրդական հեքիաթներին բնորոշ են կենդանի խոսքը, պատկերավոր արտահայտությունները, կրկնությունները, ավանդական սյուժետային կառուցվածքները և կերպարների հստակ հակադրությունները։ Դրանք ոչ միայն զվարճանքի ու գեղարվեստական հաճույքի աղբյուր են, այլև կարևոր նյութ՝ հայկական հասարակության հոգևոր մշակույթը, կենցաղը, սովորույթները, արժեքային համակարգը և բանավոր խոսքի առանձնահատկությունները ճանաչելու համար։ Ժողովածուն նպաստում է ժողովրդական ստեղծագործության պահպանմանը, ուսումնասիրությանն ու հետագա սերունդներին փոխանցմանը՝ միաժամանակ արժեքավոր լինելով բանահյուսությամբ, գրականությամբ, ազգագրությամբ և ազգային մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվողների համար։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ալվարդ Սարուխանի Ղազիյանի կենսագրական և մատենագիտական տվյալները՝ նպատակ ունենալով ամփոփել նրա մասնագիտական գործունեությունն ու գիտական ժառանգությունը։ Կենսամատենագիտությունը գիտական և մշակութային գործչի կյանքի ու աշխատանքի մասին տեղեկությունները համակարգված ներկայացնելու կարևոր ձև է։ Այն միավորում է կենսագրական տեղեկությունները, մասնագիտական գործունեության հիմնական դրվագները և հեղինակին վերաբերող մատենագիտական նյութերը՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմելու նրա աշխատանքի բնույթի, գիտական հետաքրքրությունների և մասնագիտական ներդրման մասին։ Հատուկ նշանակություն ունի հրատարակված աշխատությունների, հոդվածների և այլ մատենագիտական գրառումների ամբողջացումը, քանի որ դրանք հետազոտողներին հնարավորություն են տալիս հետևելու գիտական գործունեության ընթացքին, ուսումնասիրելու թեմատիկ ուղղությունները և օգտվելու համապատասխան աղբյուրներից։ Նման հրատարակությունները կարևոր դեր են կատարում գիտական հիշողության պահպանման, մասնագիտական ժառանգության համակարգման և հետագա ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատու հիմքի ստեղծման գործում։ Այն օգտակար է նաև գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքների, գիտական կենսագրությունների կազմման ու հայագիտական ուսումնասիրությունների իրականացման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հետազոտողներին, մատենագետներին, գրադարանավարներին, ուսանողներին և Ալվարդ Ղազիյանի գործունեությամբ ու գիտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։