Informatics

Աշխատությունը նվիրված է օպտիմալ կառավարման այն խնդիրների մաթեմատիկական ուսումնասիրմանը, որոնցում դինամիկական համակարգի վիճակի նկատմամբ սահմանային պայմանները սահմանվում են ոչ միայն դիտարկվող ժամանակահատվածի սկզբնական և վերջնական կետերում, այլև մի քանի միջանկյալ կետերում։ Նման բազմակետ սահմանային պայմանների առկայությունը զգալիորեն բարդացնում է խնդրի կառուցվածքը և պահանջում արդյունավետ հաշվարկային ու վերլուծական մեթոդների կիրառում։ Հետազոտության հիմքում դիֆերենցիալ փոխակերպումների մեթոդն է, որը հնարավորություն է տալիս դիֆերենցիալ հավասարումներով նկարագրվող գործընթացը ներկայացնել փոխակերպված տիրույթում և սկզբնական խնդրի լուծումը կապել հաջորդականորեն որոշվող գործակիցների համակարգի հետ։ Ուսումնասիրվում է կառավարվող դինամիկական համակարգի մաթեմատիկական մոդելի, նպատակային ֆունկցիոնալի և բազմակետ սահմանափակումների միասնական ներկայացումը, ինչպես նաև օպտիմալ լուծման որոնման համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ համակարգի վիճակը պետք է բավարարի նախապես սահմանված պահանջների տարբեր ժամանակային կետերում, ինչի պատճառով սովորական երկկետ սահմանային խնդիրների համար նախատեսված մոտեցումները կարող են անմիջականորեն կիրառելի չլինել։ Դիֆերենցիալ փոխակերպումների կիրառումը դիտարկվում է որպես լուծման կառուցման և թվային հաշվարկների կազմակերպման միջոց, որը թույլ է տալիս դինամիկական հավասարումների ինտեգրման խնդիրը որոշակի պայմաններում փոխարինել հանրահաշվական և ռեկուրենտ հարաբերությունների հաջորդական մշակմամբ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ստացված մոտավոր լուծումների ճշգրտության, զուգամիտության և հաշվարկային արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև փոխակերպման կարգի և մոտարկման աստիճանի ազդեցության ուսումնասիրությունը վերջնական արդյունքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դասական օպտիմալ կառավարման տեսության անհրաժեշտ պայմանները, սահմանային խնդիրների լուծման մեթոդները և դիֆերենցիալ փոխակերպումների հաշվարկային հնարավորությունները։ Այս մոտեցումը կիրառական նշանակություն ունի այնպիսի կառավարվող գործընթացների մոդելավորման համար, որոնցում անհրաժեշտ է համակարգի վարքագիծը վերահսկել միաժամանակ մի քանի ժամանակային կամ տարածական կետերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է օպտիմալ կառավարման տեսության, դիֆերենցիալ հավասարումների, բազմակետ սահմանային խնդիրների և հաշվողական մաթեմատիկայի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով մշակել բարդ սահմանափակումներով կառավարման խնդիրների լուծման արդյունավետ մաթեմատիկական մոտեցումներ։

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվության տեսության և գաղտնագրության շրջանակում տվյալների պահպանման ու գաղտնիության ապահովման հիմնարար օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ Շենոնի տեսական մոտեցումների հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում հաղորդագրության, բանալու և գաղտնագրված ներկայացման միջև տեղեկատվական կապերն են, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում գաղտնագրման համակարգը կարող է ապահովել սկզբնական տեղեկության վերաբերյալ անորոշության անհրաժեշտ մակարդակ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում էնտրոպիայի գաղափարը, որը հնարավորություն է տալիս քանակապես բնութագրել տեղեկատվական աղբյուրի անորոշությունը և վերլուծել, թե գաղտնագրման արդյունքում որքան տեղեկություն կարող է պահպանվել կամ հասանելի մնալ տարբեր կողմերի համար։ Քննվում են պայմանական էնտրոպիայի, փոխադարձ տեղեկատվության, ավելցուկայնության և բանալու տեղեկատվական բնութագրերի փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կատարյալ գաղտնիության տեսական գաղափարին, որի դեպքում գաղտնագրված տվյալների դիտարկումը ինքնին չպետք է լրացուցիչ տեղեկություն տրամադրի սկզբնական հաղորդագրության վերաբերյալ։ Այս սկզբունքը հնարավորություն է տալիս գնահատել գաղտնագրման համակարգերի տեսական սահմանները՝ անկախ կոնկրետ տեխնիկական իրականացման առանձնահատկություններից։ Ուսումնասիրվում է նաև բանալիների դերը տեղեկատվության պաշտպանության գործընթացում, բանալու անորոշության և հաղորդագրության անորոշության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև համակարգի տեղեկատվական կայունության գնահատման ընդհանուր չափանիշները։ Տեղեկությունների պահպանման խնդիրը դիտարկվում է ոչ միայն գաղտնիության, այլև տեղեկատվական ամբողջականության և տվյալների ներկայացման արդյունավետության ընդհանուր համատեքստում։ Մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է նկարագրել հաղորդագրությունների և գաղտնագրված ներկայացումների հավանականային բաշխումները, համեմատել տարբեր տեսական կառուցվածքներ և բացահայտել դրանց տեղեկատվական հատկությունները։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից է նաև տեղեկատվության տեսության և գաղտնագրության միջև կապի ներկայացումը, քանի որ Շենոնի գաղափարները ձևավորել են գաղտնագրման համակարգերի անվտանգության քանակական վերլուծության հիմնարար լեզուն։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև աղմկոտ հաղորդակցման միջավայրում տեղեկատվության պահպանման և վերականգնման տեսական հարցերը՝ տարբերակելով տվյալների գաղտնիության և հաղորդման հուսալիության խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեղեկատվության տեսության, հավանականությունների տեսության և գաղտնագրության մաթեմատիկական մոտեցումները՝ նպաստելով տվյալների գաղտնիության, տեղեկատվական անորոշության և պաշտպանված պահպանման հիմնարար սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվական համակարգերում և ցանցային միջավայրերում տվյալների հոսքերի արդյունավետ կազմակերպման ու կառավարման մեթոդների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տեղեկատվության փոխանցման արագությունը, նվազեցնել համակարգի ծանրաբեռնվածությունը և ապահովել առկա հաշվարկային ու հաղորդակցական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործումը։ Հետազոտության շրջանակում տեղեկատվական հոսքը դիտարկվում է որպես տվյալների ձևավորման, փոխանցման, մշակման, պահպանման և սպառողին հասցնելու փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակարգի տարբեր հանգույցների միջև տվյալների բաշխման, հաղորդակցական ուղիների ընտրության, թողունակության օգտագործման և առաջացող ծանրաբեռնվածության գնահատման խնդիրներին։ Քննվում են այն գործոնները, որոնք կարող են առաջացնել տեղեկատվության փոխանցման ուշացումներ, տվյալների կուտակում, առանձին հանգույցների գերբեռնվածություն կամ համակարգի ընդհանուր արտադրողականության նվազում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղեկատվական հոսքերի կառուցվածքի մաթեմատիկական և ալգորիթմական ներկայացումը, որը հնարավորություն է տալիս սահմանել օպտիմալացման չափանիշներ և համեմատել տվյալների կառավարման տարբեր ռազմավարություններ։ Որպես հիմնական չափանիշներ կարող են դիտարկվել փոխանցման ժամանակը, թողունակությունը, համակարգի ռեսուրսների զբաղվածությունը, տվյալների մշակման հերթերը և ծառայության ընդհանուր արդյունավետությունը։ Կարևորվում է տեղեկատվության փոխանցման երթուղիների օպտիմալ ընտրությունը՝ հատկապես այն համակարգերում, որտեղ տվյալները կարող են միևնույն նպատակակետին հասնել մի քանի տարբեր ճանապարհներով։ Դիտարկվում են նաև առաջնահերթությունների սահմանման, հոսքերի դասակարգման և ռեսուրսների դինամիկ բաշխման մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգի աշխատանքը հարմարեցնել ընթացիկ ծանրաբեռնվածությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական հոսքերի փոփոխական բնույթին, քանի որ դրանց ինտենսիվությունը, կառուցվածքը և ուղղությունը կարող են ժամանակի ընթացքում փոփոխվել։ Այդ պայմաններում արդյունավետ կառավարումը պահանջում է ոչ միայն նախապես սահմանված կանոնների կիրառում, այլև համակարգի ընթացիկ վիճակի գնահատման և համապատասխան կառավարման որոշումների ընդունման մեխանիզմներ։ Մշակվող մեթոդների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել համակարգչային մոդելավորման և փորձարարական համեմատությունների միջոցով՝ ուսումնասիրելով տարբեր ալգորիթմների ազդեցությունը տվյալների փոխանցման արագության, ծանրաբեռնվածության հավասարակշռման և համակարգի կայուն աշխատանքի վրա։ Օպտիմալացման մոտեցումների կիրառումը կարող է նպաստել մեծածավալ տվյալների մշակման, բաշխված տեղեկատվական համակարգերի, համակարգչային ցանցերի և կառավարման ավտոմատացված համակարգերի աշխատանքի կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համակարգչային ցանցերի, օպտիմալացման մեթոդների, տվյալների կառավարման և բաշխված համակարգերի նախագծման ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ֆունկցիոնալ մոդելավորման գործընթացի արագացմանը՝ սխեմայի առանձին տարրերի խոշորացման և դրանց ավելի ընդհանրացված մոդելներով ներկայացման մեթոդի կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է այն խնդիրը, որ ժամանակակից ինտեգրալ սխեմաների բարդության և տարրերի քանակի աճի պայմաններում մանրամասն մոդելավորումը կարող է պահանջել զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ և երկար ժամանակ, հատկապես մեծածավալ թվային կամ խառը կառուցվածք ունեցող նախագծերի դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սխեմայի փոխկապակցված տարրերի կամ ֆունկցիոնալ հատվածների խմբավորմանը և դրանց միասնական, ավելի բարձր մակարդակի մոդելներով փոխարինմանը՝ պահպանելով համակարգի հիմնական ֆունկցիոնալ վարքագիծը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել մոդելավորման ընթացքում մշակվող օբյեկտների քանակը և պարզեցնել հաշվարկային ներկայացումը՝ առանց ամբողջ սխեմայի ֆունկցիոնալ հատկությունների էական կորստի։ Քննվում են տարրերի խմբավորման չափանիշները, սխեմայի կառուցվածքային վերլուծության սկզբունքները և այն պայմանները, որոնց դեպքում մի քանի տարրերի համատեղ ներկայացումը կարող է համարվել բավարար ճշգրիտ։ Կարևորվում է մոդելի պարզեցման և արդյունքների հավաստիության միջև հավասարակշռությունը, քանի որ չափազանց մեծ ընդհանրացումը կարող է հանգեցնել սխեմայի իրական վարքագծի կարևոր առանձնահատկությունների կորստի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սկզբնական և խոշորացված մոդելների համեմատական փորձարկումը՝ գնահատելով մոդելավորման ժամանակը, հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործումը և ստացված արդյունքների համապատասխանությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սխեմայի այն հատվածների հայտնաբերմանը, որոնք հնարավոր է արդյունավետորեն միավորել մեկ ֆունկցիոնալ բլոկի մեջ, ինչպես նաև այն տարրերին, որոնց մանրամասն ներկայացումը անհրաժեշտ է պահպանել։ Մեթոդի կիրառումը կարող է հիմնվել ինտեգրալ սխեմայի հիերարխիկ կառուցվածքի վրա՝ ցածր մակարդակի տարրերից անցնելով ավելի բարձր մակարդակի տրամաբանական կամ ֆունկցիոնալ բլոկների։ Դիտարկվում են նաև ավտոմատացված ալգորիթմների մշակման հնարավորությունները, որոնք կարող են վերլուծել սխեմայի կառուցվածքը, ընտրել խոշորացման ենթակա հատվածները և ձևավորել դրանց համարժեք մոդելները։ Մոդելավորման ժամանակի կրճատումը հատկապես կարևոր է նախագծման այն փուլերում, երբ անհրաժեշտ է բազմակի անգամ ստուգել սխեմայի աշխատանքը տարբեր մուտքային ազդանշանների և աշխատանքային պայմանների դեպքում։ Առաջարկվող մոտեցումը կարող է նպաստել նախագծման և ստուգման գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը՝ հնարավորություն տալով ավելի արագ հայտնաբերել ֆունկցիոնալ սխալները և գնահատել նախագծային լուծումները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, համակարգչային մոդելավորման և էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային սպասարկման համակարգերի մաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրությանը, որոնց մուտքային պահանջների հոսքը նկարագրվում է մարկովյան ժամանման գործընթացներով (MAP), իսկ համակարգում նախատեսվում է նաև այսպես կոչված «բացասական» կանչերի առկայություն։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի հերթային համակարգեր, որտեղ սովորական պահանջները մուտք են գործում սպասարկման համար, մինչդեռ բացասական պահանջները կարող են ազդել արդեն հերթում կամ համակարգում գտնվող պահանջների քանակի և վիճակի վրա՝ համաձայն ընտրված մաթեմատիկական մոդելի կանոնների։ MAP հոսքերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս նկարագրել ավելի բարդ և փոխկապակցված ժամանումներ, քան դասական պարզագույն հոսքերի դեպքում՝ հաշվի առնելով համակարգի ներքին մարկովյան վիճակները և դրանց փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակարգի վիճակների մաթեմատիկական ներկայացմանը, անցումային ինտենսիվությունների կառուցմանը և հավանականային բնութագրերի որոշմանը։ Քննվում են ստացիոնար ռեժիմի գոյության պայմանները, վիճակների հավանականությունների հաշվարկման մեթոդները և հերթի երկարությունը, համակարգում պահանջների միջին քանակը, սպասման ժամանակը ու սպասարկման արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Բացասական կանչերի ներառումը մոդելի մեջ ստեղծում է լրացուցիչ բարդություն, քանի որ դրանց ժամանումը կարող է փոփոխել հերթի կառուցվածքը և ազդել համակարգի հետագա դինամիկայի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մարկովյան շղթաների տեսության, հավանականությունների տեսության, մատրիցային վերլուծության և հաշվողական մեթոդների գործիքներ։ Կարևորվում են մատրիցային-անալիտիկ մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգված ձևով նկարագրել մեծ թվով վիճակներ ունեցող հերթային համակարգերը և ստանալ դրանց հիմնական հավանականային բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում է մոդելի պարամետրերի՝ պահանջների ժամանման ինտենսիվության, սպասարկման արագության, բացասական կանչերի հաճախականության և համակարգի կառուցվածքային սահմանափակումների ազդեցությունը աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Թվային փորձերի և տեսական արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համակարգի վարքի օրինաչափությունները տարբեր ծանրաբեռնվածությունների պայմաններում։ Նման մոդելները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հեռահաղորդակցական, համակարգչային, տեղեկատվական և սպասարկման այն համակարգերի հետազոտման համար, որոնցում հնարավոր են առաջադրանքների չեղարկումներ, հեռացումներ կամ հոսքերի բարդ կախվածություններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հավանականությունների տեսության, պատահական գործընթացների, զանգվածային սպասարկման տեսության, կիրառական մաթեմատիկայի և համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է օպտիկամանրաթելային մալուխների կիրառման մեթոդների ուսումնասիրությանը և մշակմանը բջջային կապի համակարգերում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հաղորդակցության ցանցերի թողունակությունը, հուսալիությունը և տվյալների փոխանցման արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օպտիկական հաղորդման գծերի կառուցվածքային և տեխնիկական առանձնահատկությունները, ազդանշանների տարածման սկզբունքները, հաղորդման ընթացքում առաջացող կորուստները և կապուղու հիմնական պարամետրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում օպտիկամանրաթելային տեխնոլոգիաների և բջջային ցանցերի ենթակառուցվածքների համատեղ կիրառման հնարավորություններին՝ ուսումնասիրելով այն հատվածները, որտեղ օպտիկական կապուղիները կարող են ապահովել մեծ ծավալի տեղեկատվության արագ և կայուն փոխանցում։ Քննվում են բազային կայանների, ցանցային հանգույցների և կենտրոնական հաղորդակցական ենթակառուցվածքների միջև կապերի կազմակերպման տարբեր սկզբունքները։ Կարևորվում է համակարգի թողունակության, ազդանշանի թուլացման, հաղորդման հեռավորության, հուսալիության և տեխնիկական սպասարկման պահանջների գնահատումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել կապի կազմակերպման տարբեր սխեմաներ և օպտիկամանրաթելային մալուխների տեսակներ՝ համապատասխան տեխնիկական լուծումների ընտրության նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում օպտիկական և ռադիոկապի հատվածների արդյունավետ փոխգործակցությանը, քանի որ բջջային հաղորդակցության ամբողջական համակարգի աշխատանքը կախված է տարբեր տեխնոլոգիական բաղադրիչների համաձայնեցված գործունեությունից։ Ուսումնասիրվում են նաև ցանցի կառուցվածքի օպտիմալացման, կապուղիների թողունակության մեծացման և տեղեկատվության փոխանցման որակի պահպանման մեթոդները։ Կարևոր ուղղություն է համակարգի հուսալիության գնահատումը՝ հաշվի առնելով տեխնիկական խափանումների, արտաքին ազդեցությունների և ցանցային ծանրաբեռնվածության հնարավոր փոփոխությունները։ Օպտիկամանրաթելային կապի կիրառումը դիտարկվում է նաև էլեկտրամագնիսական խանգարումների նկատմամբ կայունության և մեծ հեռավորությունների վրա բարձր արագությամբ տվյալների փոխանցման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Տեսական հաշվարկների, տեխնիկական մոդելավորման և փորձարարական արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս մշակելու բջջային կապի ենթակառուցվածքներում օպտիկական մալուխների կիրառման առավել արդյունավետ տարբերակներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել հեռահաղորդակցական ցանցերի նախագծման, արդիականացման և ընդլայնման ժամանակ՝ նպաստելով կապի որակի և ցանցային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հեռահաղորդակցության, օպտիկական կապի, բջջային ցանցերի, ռադիոտեխնիկայի և հաղորդակցական համակարգերի նախագծման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է պատահական ազդեցությունների պայմաններում ոչ գծային բազմաչափ կառավարման համակարգերի հետազոտությանը՝ բնութագրական փոխանցման ֆունկցիաների մեթոդի կիրառմամբ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է վերլուծել այնպիսի կառավարման համակարգերի վարքագիծը, որոնցում միաժամանակ առկա են ոչ գծայնություն, բազմաթիվ փոխկապակցված մուտքային և ելքային ազդանշաններ, ինչպես նաև պատահական բնույթ ունեցող արտաքին ազդեցություններ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են բազմաչափ կառավարման համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման, կայունության, դինամիկ հատկությունների և որակի ցուցանիշների գնահատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատահական ազդանշանների ազդեցությանը համակարգի աշխատանքի վրա և այդ ազդեցությունների պայմաններում կառավարման գործընթացների վիճակագրական բնութագրերի ուսումնասիրմանը։ Բնութագրական փոխանցման ֆունկցիաների մեթոդը ներկայացվում է որպես բարդ ոչ գծային համակարգերի վերլուծության գործիք, որը հնարավորություն է տալիս նկարագրել համակարգի մուտքային և ելքային մեծությունների միջև փոխկապակցվածությունը և գնահատել համակարգի արձագանքը տարբեր պատահական ազդեցությունների նկատմամբ։ Քննարկվում են ոչ գծային տարրերի և համակարգի առանձին բաղադրիչների փոխազդեցությունը, բազմաչափության հետևանքով առաջացող փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև համակարգի պարամետրերի և արտաքին խանգարումների ազդեցությունը կառավարման արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության տեսական դրույթները կարող են համակցվել հաշվարկային և մոդելավորման մեթոդների հետ՝ հնարավորություն տալով գնահատել առաջարկվող մոտեցման կիրառելիությունը տարբեր տեխնիկական համակարգերի համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ավտոմատ կառավարման, ռադիոտեխնիկայի, համակարգերի տեսության, կիրառական մաթեմատիկայի և ինժեներական կիբեռնետիկայի ոլորտների մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի զարգացնել պատահական ազդեցությունների պայմաններում գործող ոչ գծային բազմաչափ համակարգերի վերլուծության մեթոդական հիմքերը և բացահայտել բնութագրական փոխանցման ֆունկցիաների կիրառման հնարավորությունները նման բարդ կառավարման համակարգերի վարքի գնահատման ու նախագծման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է գծային համակարգերի արագագործության չափանիշով օպտիմալ կառավարման միջոցների մշակմանը և հետազոտմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել կառավարվող համակարգերի հնարավորինս արագ և արդյունավետ անցումը նախանշված վիճակին կամ աշխատանքային ռեժիմին։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, թե ինչպես ընտրել կառավարման այնպիսի օրենք և պարամետրեր, որոնք սահմանափակ ռեսուրսների, կառավարման ազդանշանի թույլատրելի արժեքների և համակարգի դինամիկական հատկությունների պայմաններում նվազագույնի կհասցնեն անցումային գործընթացի տևողությունը։ Աշխատանքում գծային կառավարման համակարգերը դիտարկվում են մաթեմատիկական մոդելների միջոցով, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել համակարգի մուտքային և ելքային ազդանշանների, վիճակային փոփոխականների և կառավարման ազդեցության միջև փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արագագործության չափանիշի ձևակերպմանը, օպտիմալացման խնդրի կառուցմանը և այնպիսի կառավարման ալգորիթմների մշակմանը, որոնք կարող են բարձրացնել համակարգի արձագանքման արագությունն ու նվազեցնել անցումային ռեժիմի տևողությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել կայունության, կառավարվելիության և արագագործության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև կառավարման ազդանշանի սահմանափակումների ազդեցությունը օպտիմալ լուծման վրա։ Տեսական արդյունքները կարող են ստուգվել մաթեմատիկական մոդելավորման և համակարգչային փորձարկումների միջոցով՝ տարբեր սկզբնական պայմանների, պարամետրերի և արտաքին ազդեցությունների դեպքում համակարգի վարքը գնահատելու համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ստացված կառավարման միջոցների համեմատությունը ոչ օպտիմալ կամ ավանդական կառավարման եղանակների հետ՝ պարզելու դրանց առավելությունները անցումային գործընթացների արագության, կայունության և կառավարման որակի տեսանկյունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել ավտոմատ կառավարման, տեխնոլոգիական գործընթացների, էլեկտրամեխանիկական համակարգերի և այլ դինամիկական օբյեկտների կառավարման խնդիրներում, որտեղ համակարգի արագ արձագանքը և սահմանված վիճակին կարճ ժամանակում հասնելը կարևոր տեխնիկական պահանջներ են։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է նանոմետրային տեխնոլոգիական գործընթացներով իրականացվող խողովակային անալոգաթվային փոխարկիչների (Pipeline ADC) ավտոմատացված նախագծման միջոցների ուսումնասիրությանը և մշակմանը։ Նման փոխարկիչները կարևոր դեր են կատարում անալոգային ազդանշանները թվային տվյալների վերածող ժամանակակից ինտեգրալ համակարգերում, իսկ նանոմետրային տեխնոլոգիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել զբաղեցրած մակերեսը և էներգիայի սպառումը, միաժամանակ բարձրացնելով արագագործությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել նախագծման ավտոմատացման մեթոդներ և ալգորիթմներ, որոնք կօգնեն սահմանված տեխնիկական պահանջներից անցնել փոխարկիչի օպտիմալ կառուցվածքի և էլեկտրական պարամետրերի որոշմանը՝ նվազեցնելով ձեռքով նախագծման համար անհրաժեշտ ժամանակն ու փորձարարական կրկնությունների քանակը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Pipeline ADC-ի հիմնական հանգույցները՝ նմուշառման և պահման սխեմաները, ենթափոխարկիչները, համեմատիչները, բազմապատկող թվային-անալոգային փոխարկիչները, ուժեղացուցիչները, անջատիչ-կոնդենսատորային շղթաները և կողմնակալման հանգույցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգային և տրանզիստորային մակարդակների միջև նախագծման կապին, քանի որ փոխարկիչի ընդհանուր բնութագրերը կախված են բազմաթիվ փոխկապակցված պարամետրերից։ Ավտոմատացման ալգորիթմները կարող են միաժամանակ հաշվի առնել լուծաչափը, նմուշառման հաճախականությունը, էներգիայի սպառումը, աղմուկը, գծայնությունը, դինամիկ տիրույթը, արտադրական տատանումների նկատմամբ կայունությունը և կիսահաղորդչային բյուրեղի զբաղեցրած մակերեսը։ Հետազոտությունների մեջ նման CAD մոտեցումները կիրառվում են նաև հզորության և արտադրական ելքի միջև օպտիմալ փոխզիջում գտնելու համար՝ համակարգային մակարդակից մինչև տրանզիստորային պարամետրեր։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նանոմետրային տեխնոլոգիաների պայմաններում առաջացող նախագծային սահմանափակումների հաղթահարումը, քանի որ տեխնոլոգիական չափերի փոքրացումը մեծացնում է գործընթացային տատանումների, ցածր սնուցման լարման, աղմուկի և անալոգային հանգույցների նախագծման դժվարությունների նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական մոդելների, օպտիմալացման ալգորիթմների, համակարգչային մոդելավորման և ավտոմատացված նախագծման ծրագրային միջոցների մշակում ու փորձարկում։ Վերջնական արդյունքը կարող է լինել նախագծման այնպիսի ավտոմատացված միջավայր կամ մեթոդաբանություն, որը տեխնիկական նախնական պահանջները վերածում է օպտիմալացված սխեմայի պարամետրերի և հնարավորություն է տալիս ստուգել ստացված լուծումը մոդելավորման միջոցով։ Ժամանակակից աշխատանքներում ավտոմատացված նախագծման մեթոդները նույնիսկ կարող են ընդգրկել սխեմայից մինչև տեղաբաշխում և ֆիզիկական նախագծում ամբողջական շղթայի ավտոմատացում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բարձրարագ, ցածր էներգասպառմամբ և բարձր լուծաչափով տվյալների փոխարկիչների նախագծման, ինտեգրալ սխեմաների մշակման և էլեկտրոնային համակարգերի նախագծման գործընթացների արագացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է նանոմասշտաբային հիշողության սարքերի և համակարգերի համար ներկառուցված թեստավորման լուծումների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հիշողության բաղադրիչների աշխատանքի հուսալիությունը, վերահսկելիությունը և արտադրական փորձարկումների արդյունավետությունը։ Հետազոտության հիմքում հիշողության սարքերի փոքրացման հետևանքով առաջացող նոր տեխնիկական խնդիրներն են, երբ նանոմասշտաբային չափերը մեծացնում են կառուցվածքային և էլեկտրական պարամետրերի տատանումների, խափանումների և արտադրական շեղումների ազդեցությունը։ Ներկառուցված թեստավորման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս թեստավորման որոշակի գործառույթներ իրականացնել հենց սարքի կամ համակարգի ճարտարապետության ներսում՝ նվազեցնելով արտաքին չափիչ սարքավորումներից կախվածությունը և արագացնելով սխալների հայտնաբերման գործընթացը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել հիշողության բջիջների և զանգվածների փորձարկման մեթոդները, թեստային ազդանշանների ձևավորումը, խափանումների մոդելավորումը, սխալների հայտնաբերման և ախտորոշման ալգորիթմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նանոմասշտաբային հիշողության առանձնահատկություններին՝ ներառյալ բջիջների միջև փոխազդեցությունը, կարդալու և գրելու գործընթացների անկայունությունը, տվյալների պահպանման խնդիրները, մաշվածությունը և տարբեր տեսակի ֆիզիկական խափանումները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ներկառուցված թեստային սխեմաների նախագծումը և դրանց ինտեգրումը հիշողության ընդհանուր ճարտարապետության մեջ՝ հաշվի առնելով տարածքային մակերեսի, էներգիայի սպառման, արագագործության և արտադրական բարդության սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև թեստավորման ալգորիթմների համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար դրանց արդյունավետությունը սխալների հայտնաբերման ծածկույթի, թեստավորման ժամանակի և ապարատային ծախսերի տեսանկյունից։ Մշակվող լուծումները կարող են կիրառելի լինել տարբեր տեսակի նանոմասշտաբային հիշողության տեխնոլոգիաների և համակարգերի համար՝ նպաստելով դրանց արտադրական վերահսկողության, հուսալիության և գործառնական կայունության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից միկրոէլեկտրոնիկայի զարգացման համար, որտեղ հիշողության սարքերի շարունակական փոքրացումը պահանջում է թեստավորման նոր, ավելի ճկուն և ինքնաբավ մեխանիզմներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի և նանոտեխնոլոգիայի մասնագետներին, թվային համակարգերի նախագծողներին, VLSI և EDA ոլորտների ինժեներներին, թեստավորման մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրոնային քվեարկության նոր համակարգերի նախագծմանը, մշակմանը և գործնական իրականացմանը՝ կենտրոնանալով քվեարկության գործընթացի անվտանգության, գաղտնիության, հուսալիության և վերահսկելիության ապահովման խնդիրների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են էլեկտրոնային քվեարկության գործող մեխանիզմները, դրանց հնարավոր խոցելիությունները և այն տեխնիկական ու կրիպտոգրաֆիական լուծումները, որոնք կարող են կիրառվել ավելի անվտանգ համակարգեր ստեղծելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քվեի գաղտնիության պահպանմանը՝ միաժամանակ հնարավորություն ընձեռելով ստուգելու, որ քվեն ճիշտ է գրանցվել և հաշվարկվել։ Աշխատանքում առաջարկվում են էլեկտրոնային քվեարկության նոր ընթացակարգեր, որոնց հիմքում կարող են կիրառվել բաշխված գաղտնագրության, անանուն կապուղիների և MIX ցանցերի մեխանիզմներ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև համակարգի գործնական իրականացումը՝ մշակված ալգորիթմների հիման վրա ծրագրային լուծման ստեղծմամբ, որը հնարավորություն է տալիս կազմակերպել վերահսկելի էլեկտրոնային ընտրություններ։ Նման մոտեցումը միավորում է տեսական կրիպտոգրաֆիան, տեղեկատվական անվտանգությունը և ծրագրային համակարգերի նախագծումը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել քվեարկության ընթացքում հնարավոր խախտումների և չարտոնված միջամտությունների ռիսկերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ էլեկտրոնային ընտրությունների կազմակերպման, անվտանգ թվային քվեարկության ենթակառուցվածքների զարգացման և կրիպտոգրաֆիական մեխանիզմների կիրառման ոլորտներում։ Աշխատության վերաբերյալ մատենագիտական տվյալները հաստատում են, որ այն հրատարակվել է 2013 թվականին որպես գիտական աշխատանք՝ ՀՀ ԳԱԱ Ինֆորմատիկայի և ավտոմատացման պրոբլեմների ինստիտուտում։ T Tert Հայաստանի էլեկտրոնային քվեարկության համակարգի վերաբերյալ հետազոտության մեջ նույնպես ներկայացվում են քվեերի գաղտնիության և ընտրությունների ամբողջականության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև նոր ընթացակարգ և դրա հիման վրա ստեղծված SecureVoting ծրագրային համակարգը։

Աշխատությունը նվիրված է կիբեռանվտանգության ոլորտում ներդրումների վերաբերյալ ռազմավարական որոշումների կայացման գործընթացի ավտոմատացման ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով տեխնոլոգիական և վերլուծական գործիքների միջոցով բարձրացնել ներդրումային որոշումների հիմնավորվածությունը, արագությունը և արդյունավետությունը։ Կիբեռսպառնալիքների մշտական փոփոխությունը, տեղեկատվական համակարգերի բարդացումը և կազմակերպությունների թվային ենթակառուցվածքների ընդլայնումը հանգեցնում են անվտանգության ապահովման համար անհրաժեշտ ծախսերի աճին, ինչի պայմաններում սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների ճիշտ բաշխումը դառնում է կառավարման կարևոր խնդիր։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կիբեռանվտանգության ներդրումների ընտրության, առաջնահերթությունների սահմանման և ռեսուրսների բաշխման մեխանիզմները՝ հաշվի առնելով կազմակերպության ակտիվները, սպառնալիքները, խոցելիությունները, հնարավոր վնասների չափը և անվտանգության միջոցառումների արդյունավետությունը։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է որոշումների ավտոմատացման այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը կարող է հավաքագրել և մշակել տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալներ, գնահատել կիբեռռիսկերը և դրանց հիման վրա առաջարկել ներդրումային առաջնահերթություններ։ Այդպիսի համակարգը կարող է հաշվի առնել ոչ միայն տեխնիկական ցուցանիշները, այլև ֆինանսական և կազմակերպական գործոնները՝ ներդրման արժեքը, սպասվող օգուտը, ռիսկի նվազեցման աստիճանը, ներդրման վերադարձելիությունը, իրականացման ժամկետները և անվտանգության միջոցառումների փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կիբեռռիսկի քանակական կամ կիսաքանակական գնահատումը։ Ռիսկերի գնահատման միջոցով հնարավոր է տարբերակել առավել վտանգավոր սպառնալիքները և որոշել, թե որ ուղղություններում ներդրումները կարող են ապահովել առավել մեծ պաշտպանական արդյունք։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս անցնել միայն ընդհանուր անվտանգության միջոցառումների ֆինանսավորումից դեպի ռիսկերի վրա հիմնված ներդրումային պլանավորում։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև արհեստական բանականության, մեքենայական ուսուցման, տվյալների վերլուծության և որոշումների աջակցման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները։ Այդ տեխնոլոգիաները կարող են օգտագործվել պատմական տվյալների վերլուծության, սպառնալիքների հավանականության գնահատման, ռիսկերի դասակարգման, տարբեր ներդրումային սցենարների համեմատության և հնարավոր հետևանքների կանխատեսման համար։ Միաժամանակ ավտոմատացված համակարգը կարող է նախատեսել տարբեր սցենարների մոդելավորում՝ օրինակ՝ որոշակի անվտանգության միջոցառման ֆինանսավորման, դրա հետաձգման կամ այլընտրանքային լուծման ընտրության դեպքում հնարավոր արդյունքների գնահատմամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ներդրումային որոշումների բազմաչափ բնույթը։ Կիբեռանվտանգության ոլորտում ամենաթանկ լուծումը միշտ չէ, որ ամենաարդյունավետն է, ուստի անհրաժեշտ է համադրել ծախսը, ռիսկի նվազեցումը և կազմակերպության ռազմավարական նպատակները։ Այս խնդիրը կարող է լուծվել բազմաչափ օպտիմալացման, որոշումների տեսության, ռիսկերի գնահատման և տնտեսական արդյունավետության չափանիշների կիրառմամբ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև մարդու և ավտոմատացված համակարգի փոխգործակցությունը։ Չնայած որոշումների ավտոմատացման բարձր ներուժին, ռազմավարական ներդրումային որոշումները հաճախ պահանջում են մասնագիտական դատողություն, քանի որ տվյալները կարող են լինել թերի, անորոշ կամ արագ փոփոխվող։ Հետևաբար արդյունավետ համակարգը կարող է նախատեսել ոչ թե մարդու լիակատար փոխարինում, այլ որոշում կայացնող մասնագետներին վերլուծական առաջարկություններով, գնահատականներով և սցենարներով ապահովող մեխանիզմ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տվյալների անվտանգությանն ու համակարգի վստահելիությանը, քանի որ կիբեռանվտանգության ներդրումների վերաբերյալ որոշումներ կայացնող համակարգն ինքնին կարող է դառնալ հարձակումների թիրախ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է հաշվի առնել տվյալների ամբողջականությունը, հասանելիության վերահսկումը, մոդելների հուսալիությունը, ալգորիթմական սխալների հնարավորությունը և որոշումների թափանցիկությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է այնպիսի մեթոդաբանության կամ որոշումների աջակցման համակարգի մշակման հնարավորության մեջ, որը կազմակերպություններին կօգնի սահմանափակ բյուջեն ուղղել առավել կարևոր կիբեռանվտանգության խնդիրների լուծմանը։ Նման համակարգը կարող է օգտակար լինել ֆինանսական կազմակերպություններում, պետական կառույցներում, խոշոր ընկերություններում, ՏՏ կազմակերպություններում և այլ կառույցներում, որտեղ տեղեկատվական ռիսկերի կառավարումը ռազմավարական նշանակություն ունի։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիբեռանվտանգության մասնագետներին, ՏՏ կառավարիչներին, ռիսկերի կառավարման և ֆինանսների մասնագետներին, տվյալների վերլուծաբաններին, համակարգերի ճարտարապետներին և արհեստական բանականության կիրառմամբ որոշումների աջակցման համակարգեր մշակող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կիբեռանվտանգությունը, ներդրումային կառավարումը և տվյալահեն որոշումների կայացումը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել ավելի արագ, հիմնավորված և ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցում անվտանգության ոլորտում ֆինանսական ռեսուրսների ռազմավարական բաշխման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Գրիդ միջավայրում «Հերմես» փորձի Մոնտե Կառլոյի սիմուլյացիաների գործարկման և մոնիթորինգի գործընթացների ավտոմատացման համար նախատեսված ծրագրային միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի ծրագրային լուծումներ, որոնք հնարավորություն կտան կազմակերպված և վերահսկելի ձևով կառավարել մեծ թվով հաշվարկային առաջադրանքների նախապատրաստումը, գործարկումը, ընթացքի հետևումը և արդյունքների հավաքագրումը բաշխված հաշվարկային ենթակառուցվածքում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Մոնտե Կառլոյի մեթոդի կիրառման առանձնահատկությունները, որի դեպքում փորձի կամ ֆիզիկական գործընթացի վիճակագրական բնութագրերը գնահատվում են բազմաթիվ պատահական կամ պսևդոպատահական փորձարկումների միջոցով։ Նման հաշվարկների մեծ ծավալը պահանջում է զգալի հաշվողական ռեսուրսներ, ինչի պատճառով Գրիդ միջավայրը հնարավորություն է տալիս հաշվարկային առաջադրանքները բաշխել տարբեր հանգույցների միջև և կազմակերպել դրանց զուգահեռ կատարումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջադրանքների ավտոմատացված գործարկման մեխանիզմներին, դրանց վիճակի վերահսկմանը և հնարավոր խափանումների հայտնաբերմանը։ Ծրագրային միջոցները կարող են ապահովել առաջադրանքների հերթագրման, հեռակառավարման, կատարման ընթացքի գրանցման, ավարտված և ձախողված հաշվարկների տարբերակման, ինչպես նաև արդյունքների կենտրոնացված հավաքագրման և պահպանման գործառույթներ։ Կարևոր խնդիր է նաև բաշխված հաշվարկների ընթացքում առաջացող տարբեր վիճակների ճիշտ կառավարումը, որպեսզի օգտագործողը կարողանա արագ պարզել յուրաքանչյուր առաջադրանքի ընթացիկ կարգավիճակը և անհրաժեշտության դեպքում կրկին գործարկել չավարտված կամ սխալով ավարտված հաշվարկները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել ծրագրային ճարտարապետություն, տվյալների փոխանակման մեխանիզմներ, մոնիթորինգի գործիքներ և օգտագործողի հետ փոխգործակցության միջոցներ, որոնք միասին ձևավորում են հաշվարկային գործընթացների կառավարման միասնական համակարգ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համակարգի հուսալիությանը, ընդլայնելիությանը և տարբեր հաշվարկային հանգույցների պայմաններում արդյունավետ աշխատանքին։ Մոնտե Կառլոյի սիմուլյացիաների ավտոմատացումը կարող է էապես նվազեցնել ձեռքով կատարվող գործողությունների քանակը, կրճատել հաշվարկների կազմակերպման ժամանակը և նվազեցնել մարդկային սխալների հավանականությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել մեծածավալ գիտական հաշվարկների, ֆիզիկական փորձերի համակարգչային մոդելավորման և այլ բաշխված հաշվողական խնդիրների ավտոմատացման համար։ Մշակված մոտեցումները կարող են նաև հիմք հանդիսանալ նմանատիպ Գրիդ կամ այլ բարձրարտադրողական հաշվարկային միջավայրերում առաջադրանքների կառավարման և մոնիթորինգի համակարգերի ստեղծման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ծրագրային ապահովման մշակողներին, համակարգային և ցանցային ինժեներներին, բարձրարտադրողական և բաշխված հաշվարկների մասնագետներին, ֆիզիկոսներին, գիտական հաշվարկներով զբաղվող հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է թվային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման ընթացքում առաջացող լեզվական և ալգորիթմական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում թվային սարքերի և սխեմաների նախագծման գործընթացի ավտոմատացման մեթոդներն են, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է նվազեցնել նախագծման ժամանակը, բարձրացնել սխեմաների հուսալիությունն ու արդյունավետությունը և պարզեցնել բարդ կառուցվածքների մշակումը։ Ուսումնասիրվում են թվային սխեմաների նկարագրման համար կիրառվող լեզվական միջոցները, դրանց կառուցվածքը, ձևականացման սկզբունքները և նախագծման գործընթացում դրանց դերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմական խնդիրներին՝ ներառյալ սխեմաների կառուցվածքային սինթեզը, տրամաբանական արտահայտությունների վերափոխումը, օպտիմալացումը, տարրերի փոխկապակցման որոշումը և նախագծային լուծումների արդյունավետության գնահատումը։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև այն խնդիրները, որոնք առաջանում են մեքենայական մշակման համար նախագծային պահանջների ձևակերպման, դրանց ձևական ներկայացման և ավտոմատ նախագծման համակարգերի կողմից մեկնաբանման ընթացքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ալգորիթմների բարդության, հաշվարկային արդյունավետության և նախագծվող սխեմաների օպտիմալության հարցերին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կատարելագործման, դրանց լեզվական և ալգորիթմական բաղադրիչների փոխկապակցվածության ու նոր մեթոդների կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատությունը կարևոր է թվային համակարգերի նախագծման գործընթացները համակարգչային եղանակով կազմակերպելու և արդյունավետացնելու տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել համակարգչային գիտության, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացված նախագծման, ալգորիթմների և թվային տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տեսահաջորդականությունների դինամիկ վերլուծության և հատվածավորման համար նախատեսված ալգորիթմների ու ծրագրային համալիրի մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը տեսանյութերում տեղի ունեցող փոփոխությունների, շարժվող օբյեկտների և ժամանակային դինամիկայի ավտոմատ հայտնաբերման, առանձնացման ու վերլուծության արդյունավետ մեթոդների ստեղծումն է։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են տեսահաջորդականությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հաջորդական կադրերի միջև փոխկապակցվածությունը, շարժման և փոփոխությունների հայտնաբերման խնդիրները, ինչպես նաև տեսանյութի առանձին հատվածների կամ օբյեկտների ավտոմատ առանձնացման եղանակները։ Կարևոր ուշադրություն է դարձվում հատվածավորման ալգորիթմներին, որոնց միջոցով տեսողական տեղեկատվությունը բաժանվում է իմաստային կամ ֆունկցիոնալ առանձին բաղադրիչների՝ հետագա վերլուծությունը դարձնելով ավելի արդյունավետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են համադրվել պատկերների մշակման, շարժման գնահատման, օբյեկտների հայտնաբերման և դասակարգման տարբեր մոտեցումներ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի ճշգրտությունը, արագագործությունը և կայունությունը տարբեր տեսահաջորդականությունների դեպքում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև մշակված ծրագրային համալիրի նախագծումն ու իրականացումը, որը հնարավորություն է տալիս գործնականում կիրառել առաջարկվող ալգորիթմները, մշակել տեսանյութային տվյալներ և գնահատել ստացված արդյունքները։ Առաջարկվող մեթոդների արդյունավետության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր պայմաններում կատարված փորձարկումներ և համեմատական գնահատումներ՝ պարզելու դրանց կիրառելիությունն ու առավելությունները։ Թեման արդիական է համակարգչային տեսողության, խելացի տեսահսկման, ռոբոտատեխնիկայի, բժշկական պատկերների վերլուծության, արդյունաբերական ավտոմատացման և այլ ոլորտների համար, որտեղ մեծ ծավալի տեսողական տվյալների արագ ու ավտոմատ մշակումը կարևոր նշանակություն ունի։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել համակարգչային գիտության, ծրագրային ճարտարագիտության, արհեստական բանականության և պատկերների մշակման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է գերմեծ ինտեգրալ սխեմաների մուտքի և ելքի հանգույցներում էներգասպառման նվազեցմանն ուղղված ծրագրային միջոցների մշակմանը և հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը ինտեգրալ սխեմաների աշխատանքի ընթացքում էներգիայի արդյունավետ օգտագործման բարձրացումն է՝ հատկապես այն հատվածներում, որտեղ արտաքին կապերի, ազդանշանների փոխանցման և տվյալների փոխանակման գործընթացները կարող են զգալի էներգետիկ ծախս առաջացնել։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են գերմեծ ինտեգրալ սխեմաների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, մուտքի/ելքի հանգույցներում էներգասպառման առաջացման պատճառները և այն գործոնները, որոնք ազդում են համակարգի ընդհանուր էներգաարդյունավետության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ծրագրային մեթոդների և ալգորիթմների մշակմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է օպտիմալացնել ազդանշանների փոխանցման գործընթացները, նվազեցնել ավելորդ անցումները և համապատասխանաբար սահմանափակել էներգիայի կորուստները՝ միաժամանակ պահպանելով համակարգի աշխատանքի պահանջվող արագությունն ու հուսալիությունը։ Հետազոտական հատվածում ուշադրություն է դարձվում առաջարկվող մոտեցումների արդյունավետության գնահատմանը, տարբեր մեթոդների համեմատությանը և դրանց կիրառելիության ուսումնասիրությանը տարբեր նախագծային պայմաններում։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես ժամանակակից թվային համակարգերի զարգացման համատեքստում, որտեղ սարքերի փոքրացման, հաշվարկային հզորության աճի և էներգիայի սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում էներգաարդյունավետ նախագծումը դարձել է առանցքային խնդիր։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգերի նախագծման, համակարգչային ճարտարագիտության և ներկառուցված համակարգերի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես գերմեծ ինտեգրալ սխեմաների էներգասպառման վերլուծության և դրա ծրագրային նվազարկման մեթոդների վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրություն։

Աշխատությունը նվիրված է փոխազդեցության ստոխաստիկ դինամիկայով բնութագրվող գործընթացների հետազոտման համար ավտոմատացված համակարգի մշակման տեսական, մեթոդաբանական և տեխնոլոգիական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են պատահական գործոնների ազդեցությամբ զարգացող դինամիկական համակարգերի առանձնահատկությունները, դրանց մաթեմատիկական նկարագրման սկզբունքները և փոխազդող տարրերի վարքագծի մոդելավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստոխաստիկ գործընթացների կառուցվածքին, հավանականային բնութագրերին, ժամանակային փոփոխություններին և համակարգի բաղադրիչների միջև առաջացող փոխազդեցությունների օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են պատահական փոփոխականների, հավանականային բաշխումների, ստոխաստիկ մոդելների և թվային հաշվարկման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները բարդ դինամիկական գործընթացների վերլուծության ընթացքում։ Դիտարկվում են ավտոմատացված համակարգի կառուցվածքային կազմակերպման, ծրագրային բաղադրիչների մշակման, տվյալների հավաքագրման, մշակման, պահպանման և արդյունքների ներկայացման հետ կապված տեխնիկական հարցերը։ Կարևորվում են համակարգի մոդուլային կառուցվածքը, հաշվարկային ալգորիթմների արդյունավետությունը, մոդելավորման ճշգրտությունը և հետազոտական գործընթացների ավտոմատացման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել Մոնտե Կառլոյի մեթոդը, վիճակագրական մոդելավորումը, թվային փորձարկումները և հավանականային վերլուծության այլ մոտեցումներ՝ տարբեր պայմաններում համակարգի վարքագիծը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում փոխազդեցության պարամետրերի փոփոխության ազդեցությանը, պատահական տատանումների հաշվառմանը, համակարգի կայունության ուսումնասիրությանը և մոդելավորման արդյունքների վիճակագրական մեկնաբանությանը։ Առանձնացվում են մշակվող ավտոմատացված համակարգի փորձարկման, ստացված արդյունքների հավաստիության գնահատման, հաշվարկային բարդության նվազեցման և ծրագրային լուծումների կատարելագործման խնդիրները։ Դիտարկվում են նաև նման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները ֆիզիկական, տեխնիկական, կենսաբանական, տնտեսական և այլ ոլորտներում, որտեղ գործընթացների զարգացումը պայմանավորված է փոխազդեցությունների և պատահական ազդեցությունների համակցությամբ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ստոխաստիկ մոդելավորման, ավտոմատացված հետազոտական համակարգերի նախագծման, հաշվողական մաթեմատիկայի և համակարգային վերլուծության զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրավորողների, կիրառական մաթեմատիկոսների, համակարգային վերլուծաբանների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տվյալների բազաների վրա հիմնված բաշխված ծրագրային համակարգերում հասանելիության սահմանափակման և կառավարման մոդելների մշակման, ինչպես նաև համապատասխան վիրտուալ միջավայրի ձևավորման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բաշխված հավելվածների ճարտարապետական առանձնահատկությունները, տվյալների պահպանման և մշակման կազմակերպումը, օգտատերերի նույնականացման ու լիազորությունների ստուգման մեխանիզմները, ինչպես նաև տեղեկատվական ռեսուրսների անվտանգ օգտագործման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասանելիության վերահսկման մոդելներին, օգտատերերի դերերի և իրավասությունների սահմանմանը, տվյալների նկատմամբ գործողությունների թույլտվությունների կառավարմանը և անվտանգության քաղաքականությունների կիրառմանը։ Ուսումնասիրվում են բաշխված միջավայրում տարբեր բաղադրիչների փոխգործակցության, տվյալների բազաների հետ անվտանգ կապի ապահովման և հասանելիության կանոնների միասնական կիրառման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում վիրտուալ միջավայրի կառուցվածքին, դրա հիմնական գործառույթներին, կառավարման բաղադրիչների փոխկապակցվածությանը և ծրագրային համակարգերի անվտանգության մեխանիզմների փորձարկման հնարավորություններին։ Կարևորվում են չարտոնված հասանելիության կանխարգելումը, օգտատերերի գործողությունների վերահսկելիությունը, տեղեկատվության գաղտնիության և ամբողջականության պահպանումը, ինչպես նաև անվտանգության պահանջների համապատասխանեցումը բաշխված հավելվածների գործառնական առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են նաև հասանելիության կառավարման կենտրոնացված և ապակենտրոնացված մոտեցումները, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները, համակարգի մասշտաբայնության, ճկունության և արդյունավետության ապահովման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորման, ծրագրային նախագծման, համակարգային վերլուծության և փորձարարական ստուգման մեթոդներ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տվյալների բազաների անվտանգության բարձրացման, բաշխված տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության ապահովման և հասանելիության կառավարման տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրային ապահովման մշակողների, տվյալների բազաների ադմինիստրատորների, տեղեկատվական անվտանգության մասնագետների, համակարգային ճարտարապետների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է նանոչափական հիշող սարքերի նախագծման և թեստավորման գործընթացներում կիրառվող RTL (ռեգիստրային փոխանցումների մակարդակ) թեստային լուծումներ գեներացնող կոմպիլյատորների բնութագրերի գնահատման և վերլուծության գործիքային միջոցների մշակմանը։ Քննարկվում են ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային համակարգերում հիշող սարքերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ֆունկցիոնալ ստուգման մեթոդները և ավտոմատացված թեստավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմպիլյատորների աշխատանքի հիմնական ցուցանիշների որոշմանը, գեներացվող RTL նկարագրությունների որակի գնահատմանը, թեստային ծածկույթի վերլուծությանը և նախագծման գործընթացում հնարավոր սխալների հայտնաբերմանը։ Ուսումնասիրվում են ծրագրային գործիքների մշակման սկզբունքները, թեստային լուծումների ավտոմատ գեներացման մեխանիզմները, ինչպես նաև տարբեր տեխնոլոգիական մոտեցումների համեմատական գնահատման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նախագծման ավտոմատացման համակարգերի կատարելագործմանը, հաշվարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և կիսահաղորդչային հիշող սարքերի հուսալիության ապահովման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարևորում է նանոէլեկտրոնիկայի ոլորտում ծրագրային և ապարատային նախագծման փոխկապակցվածությունը՝ նպաստելով թեստավորման գործընթացների ճշգրտության, արագության և արդյունավետության բարձրացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի մասնագետների, թվային համակարգերի նախագծողների, ծրագրային ապահովման մշակողների, հետազոտողների և տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բիզնես գործընթացների նախագծման, մոդելավորման, վերլուծության, ավտոմատացման և կառավարման համար նախատեսված գործիքային միջավայրերի ստեղծման ու կիրառման տեսական, մեթոդաբանական և տեխնոլոգիական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման, կառավարման գործընթացների համակարգման, տեղեկատվական հոսքերի օպտիմալացման և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների միջոցով բիզնես գործընթացների կատարելագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բիզնես գործընթացների կառավարման հիմնական սկզբունքներին, դրանց կառուցվածքային և գործառնական առանձնահատկություններին, գործընթացային մոտեցման կիրառմանը կազմակերպությունների կառավարման համակարգերում, ինչպես նաև տեղեկատվական համակարգերի նախագծման և ներդրման մեթոդաբանական հիմքերին։ Ուսումնասիրվում են բիզնես գործընթացների նկարագրման և մոդելավորման մեթոդները, գործընթացների հաջորդականության, մասնակիցների դերերի, տեղեկատվական փոխանակման, որոշումների կայացման և ռեսուրսների օգտագործման մեխանիզմները։ Քննարկվում են գործընթացների գրաֆիկական ներկայացման, կառուցվածքային վերլուծության, ֆունկցիոնալ մոդելավորման և ալգորիթմական նկարագրման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունները և կառավարման համակարգերի նկատմամբ ներկայացվող պահանջները։ Կարևորվում է գործիքային միջավայրի ճարտարապետության ձևավորումը, դրա հիմնական բաղադրիչների, ծրագրային մոդուլների, տվյալների պահպանման և մշակման մեխանիզմների, օգտագործողի միջերեսի և արտաքին տեղեկատվական համակարգերի հետ փոխգործակցության սկզբունքների ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում բիզնես գործընթացների նախագծման և կառավարման ծրագրային գործիքների գործառնական հնարավորություններին, դրանց միջոցով աշխատանքային հոսքերի կազմակերպմանը, առաջադրանքների բաշխմանը, կատարման ժամկետների վերահսկմանը և գործընթացների արդյունքների գնահատմանը։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում գործընթացների ավտոմատացման, աշխատանքային գործողությունների հաջորդականության կառավարման, տվյալների փոխանակման, համակարգային ինտեգրման և կազմակերպության տարբեր ստորաբաժանումների միջև արդյունավետ համագործակցության ապահովման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բիզնես գործընթացների կառավարման համակարգերի և ձեռնարկությունների ռեսուրսների պլանավորման, հաճախորդների հետ հարաբերությունների կառավարման ու կորպորատիվ տեղեկատվական այլ համակարգերի փոխկապակցվածության հնարավորությունները։ Կարևորվում են գործընթացների արդյունավետության գնահատման ցուցանիշները, կատարողականության վերահսկման մեխանիզմները, ժամանակային և ֆինանսական ծախսերի վերլուծությունը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը և կառավարչական որոշումների տեղեկատվական ապահովումը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում քննարկվում են նաև բիզնես գործընթացների վերակազմակերպման, օպտիմալացման, կրկնվող գործողությունների կրճատման, կազմակերպական խոչընդոտների բացահայտման և կառավարման ճկունության բարձրացման մեթոդները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գործիքային միջավայրի հուսալիության, ընդլայնելիության, տեղեկատվական անվտանգության, օգտագործման հարմարավետության և տարբեր կազմակերպական պայմաններին հարմարվելու հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են ծրագրային համակարգերի մշակման ժամանակակից մոտեցումները, տվյալների բազաների կառավարման տեխնոլոգիաները, մոդուլային ճարտարապետության կիրառումը և գործընթացների կառավարման ծրագրային լուծումների կատարելագործման հեռանկարները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բիզնես գործընթացների նախագծման և կառավարման միասնական տեղեկատվական միջավայրի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս ապահովելու գործընթացների նկարագրման, իրականացման, վերահսկման և շարունակական բարելավման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը նպաստում է կազմակերպությունների թվային վերափոխման, կառավարման գործընթացների թափանցիկության բարձրացման, տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և ավտոմատացված կառավարման համակարգերի զարգացման հիմնախնդիրների առավել խորքային ընկալմանը։ Այն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ ներկայացնելով բիզնես գործընթացների կառավարման տեխնոլոգիական և կազմակերպական հիմքերը, դրանց նախագծման սկզբունքները և գործիքային ծրագրային միջավայրերի կիրառման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, ծրագրավորողների, համակարգային վերլուծաբանների, բիզնես վերլուծաբանների, կազմակերպությունների ղեկավարների, գործընթացների կառավարման մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և կառավարման տեղեկատվական համակարգերի նախագծմամբ ու կատարելագործմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տեխնիկական գիտությունների, բնապահպանական մոնիթորինգի և տեղեկատվական համակարգերի մշակման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շրջակա միջավայրի ծծմբի երկօքսիդով (SO₂) աղտոտվածության վերլուծության ավտոմատացված համակարգի նախագծման և մշակման հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում ծծմբի երկօքսիդի առաջացման հիմնական աղբյուրները, մթնոլորտում դրա տարածման առանձնահատկությունները և շրջակա միջավայրի որակի վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղտոտող նյութի կոնցենտրացիայի չափման, տվյալների հավաքագրման, մշակման և պահպանման տեխնիկական ու ծրագրային մեթոդներին։ Վերլուծվում են ավտոմատացված դիտարկման համակարգերի կառուցվածքը, չափիչ սարքավորումների աշխատանքի սկզբունքները և տեղեկատվության փոխանցման ու մշակման գործընթացները։ Քննարկվում են ծծմբի երկօքսիդի պարունակության որոշման համար կիրառվող վերլուծական մեթոդները, չափումների ճշգրտության ապահովման և հնարավոր սխալների գնահատման խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տվիչների, տվյալների հավաքագրման սարքերի, ծրագրային ալգորիթմների և տեղեկատվական շտեմարանների փոխկապակցված աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում աղտոտվածության մակարդակի ժամանակային և տարածական փոփոխությունների գնահատմանը, վիճակագրական վերլուծությանը և ստացված արդյունքների գրաֆիկական ներկայացման հնարավորություններին։ Կարևորվում է ավտոմատացված համակարգի միջոցով սահմանված բնապահպանական նորմերի նկատմամբ չափումների համեմատումը, աղտոտվածության բարձր մակարդակների ժամանակին հայտնաբերումը և համապատասխան տեղեկատվության տրամադրումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը, բնապահպանական տվյալների մշակման արդյունավետության բարձրացմանը և օդի որակի վերահսկման գործընթացների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բնապահպանական ճարտարագիտության, ավտոմատացման, կիրառական ծրագրավորման, մթնոլորտային օդի մոնիթորինգի և էկոլոգիական տեղեկատվական համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համակարգչային տեսողության և պատկերների մշակման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ձեռագիր ստորագրությունների ավտոմատ ճանաչման մեթոդների մշակմանը, ծրագրային իրականացմանը և դրանց արդյունավետության գնահատմանը։ Քննության են առնվում ձեռագիր ստորագրության՝ որպես անձի նույնականացման կենսաչափական հատկանիշի առանձնահատկությունները, ստորագրությունների անհատական տարբերությունները և դրանց ճանաչման տեխնոլոգիական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստորագրության պատկերների նախնական մշակմանը, աղմուկների հեռացմանը, չափերի նորմավորմանը, ուրվագծերի առանձնացմանը և բնութագրական հատկանիշների որոշմանը։ Վերլուծվում են ստորագրությունների երկրաչափական, կառուցվածքային և վիճակագրական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները ճանաչման ու իսկության ստուգման ալգորիթմներում։ Քննարկվում են պատկերների համեմատության, օրինաչափությունների ճանաչման, մեքենայական ուսուցման և նեյրոնային ցանցերի կիրառման մոտեցումները՝ հաշվի առնելով միևնույն անձի ստորագրությունների բնական փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ստատիկ պատկերների հիման վրա և ստորագրման գործընթացի դինամիկական տվյալներով իրականացվող ճանաչման մեթոդները, դրանց համեմատական առավելություններն ու սահմանափակումները։ Անդրադարձ է կատարվում մշակված ալգորիթմների ծրագրային իրականացմանը, փորձարարական տվյալների հավաքածուների կիրառմանը, ճանաչման ճշգրտության գնահատմանը և սխալ նույնականացումների նվազեցման հնարավորություններին։ Կարևորվում են համակարգի հուսալիության, հաշվարկային արդյունավետության, տվյալների անվտանգության և գործնական կիրառելիության ապահովման հարցերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համակարգչային տեսողության, պատկերների թվային մշակման, կենսաչափական նույնականացման, մեքենայական ուսուցման և տեղեկատվական անվտանգության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտական, կառավարման և տեղեկատվական համակարգերի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բիզնես գործընթացների արտադրողականության առաջնային բնութագրիչների գնահատման համակարգի մշակման և կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բիզնես գործընթացների կառավարման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, կազմակերպության գործունեության արդյունավետության գնահատման սկզբունքները և արտադրողականության ցուցանիշների դերը կառավարչական որոշումների ընդունման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գործընթացների իրականացման ժամանակին, ռեսուրսների օգտագործման ծավալին, գործառնական ծախսերին, աշխատանքի ինտենսիվությանը, արդյունքների որակին և արտադրողականությունը բնութագրող այլ հիմնական ցուցանիշներին։ Վերլուծվում են բիզնես գործընթացների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց առանձին փուլերի փոխկապակցվածությունը և արտադրողականության վրա ազդող կազմակերպական, տեխնոլոգիական ու տնտեսական գործոնները։ Քննարկվում են գնահատման չափանիշների ընտրության, ցուցանիշների քանակական չափման, տվյալների հավաքագրման, մշակման և համեմատական վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են արտադրողականության գնահատման համակարգի տեղեկատվական ապահովման, գործընթացների մոդելավորման, ավտոմատացված վերահսկման և արդյունավետության ցուցանիշների համադրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գնահատման արդյունքների կիրառմանը բիզնես գործընթացների օպտիմալացման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման, գործառնական կորուստների նվազեցման և կազմակերպության մրցունակության բարձրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բիզնեսի կառավարման, գործառնական մենեջմենթի, տնտեսական վերլուծության, տեղեկատվական համակարգերի նախագծման և կազմակերպական գործընթացների արդյունավետության գնահատման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկական և հաշվողական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ոչ ինքնավար դինամիկական համակարգերի մի շարք ինվարիանտների որոշման մեթոդների մշակմանը և համապատասխան հաշվարկային ընթացակարգերի ավտոմատացման հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում ժամանակից բացահայտ կախվածություն ունեցող դինամիկական համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրության առանձնահատկությունները, դրանց վարքը բնութագրող մեծությունները և ինվարիանտների տեսական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիֆերենցիալ հավասարումներով ներկայացվող համակարգերի կառուցվածքային հատկություններին, պահպանվող մեծությունների հայտնաբերման հնարավորություններին և մաթեմատիկական վերլուծության համապատասխան մեթոդներին։ Վերլուծվում են ինվարիանտների որոշման անալիտիկ և թվային մոտեցումները, հաշվարկային ալգորիթմների կառուցման սկզբունքները և դրանց կիրառելիության պայմանները տարբեր դասերի ոչ ինքնավար համակարգերի համար։ Քննարկվում են նաև սիմվոլային հաշվարկների, համակարգչային հանրահաշվի և ծրագրային գործիքների օգտագործման հնարավորությունները՝ բարդ մաթեմատիկական գործողությունների ավտոմատացման նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են հաշվարկային ընթացակարգերի ճշգրտության, կայունության, արդյունավետության և ալգորիթմական բարդության գնահատման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում մշակվող մեթոդների հնարավոր կիրառություններին դինամիկական համակարգերի որակական վերլուծության, մաթեմատիկական մոդելավորման, կառավարման տեսության և ֆիզիկական գործընթացների հետազոտության բնագավառներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, դիֆերենցիալ հավասարումների, դինամիկական համակարգերի տեսության, հաշվողական մաթեմատիկայի և գիտական ծրագրավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է օդերևութաբանական տվյալների մշակման և մթնոլորտային գործընթացների հաշվարկային մոդելավորման հիման վրա կանխատեսումների ավտոմատացված համակարգի ստեղծման խնդիրներին։ Քննության են առնվում մթնոլորտի վիճակը բնութագրող տվյալների հավաքագրման, նախնական մշակման, պահպանման և հաշվարկային մոդելներում կիրառման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային մեթոդների, մաթեմատիկական մոդելների և հաշվողական ալգորիթմների ընտրությանը, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու օդերևութաբանական պարամետրերի ժամանակային և տարածական փոփոխությունները։ Վերլուծվում են հաշվարկային գործընթացների ավտոմատացման, տվյալների պարբերական թարմացման, արդյունքների մշակման և կանխատեսումների ներկայացման տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև համակարգի ծրագրային կառուցվածքի, հաշվարկների ճշգրտության, արագագործության և ստացված արդյունքների ստուգման ու գնահատման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու օդերևութաբանական կանխատեսումների իրականացման համար անհրաժեշտ ծրագրային և հաշվարկային միջոցների արդյունավետ համակցումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օդերևութաբանության, հաշվողական մաթեմատիկայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ավտոմատացված համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անլար սենսորային ցանցերի արդյունավետության բարձրացմանը՝ էներգախնայող երթուղավորման մեթոդների կիրառման միջոցով։ Քննության են առնվում ցանցի հանգույցների սահմանափակ էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործման, տվյալների փոխանցման կազմակերպման և շարժական հանգույցների սպասարկման հետ կապված հիմնական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երթուղիների օպտիմալ ընտրությանը, տվյալների փոխանցման ընթացքում էներգիայի սպառման նվազեցմանը և հանգույցների միջև բեռնվածության հավասարակշռմանը։ Վերլուծվում են շարժունակության պայմաններում ցանցի կառուցվածքի փոփոխությունները, կապի կայունության պահպանման հնարավորությունները և տվյալների փոխանցման հուսալիության վրա ազդող գործոնները։ Քննարկվում են նաև երթուղավորման ալգորիթմների արդյունավետության գնահատման չափանիշները՝ հաշվի առնելով ցանցի կյանքի տևողությունը, էներգիայի սպառումը, հաղորդակցության ուշացումները և շարժական հանգույցների աշխատանքը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր կառավարման և երթուղավորման մոտեցումների կիրառելիությունը դինամիկ սենսորային միջավայրերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համակարգչային ցանցերի, անլար հաղորդակցության, իրերի համացանցի և բաշխված համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնիկական և հաշվողական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է օպտիմալ նախագծման խնդիրների լուծման համար գենետիկական ալգորիթմների մշակմանը և հետազոտմանը՝ էլեկտրական մեքենաների նախագծման օրինակով։ Քննության են առնվում որոշումների ընդունման ալգորիթմական մեթոդները, նախագծային պարամետրերի ընտրության սկզբունքները և բազմաչափ օպտիմալացման խնդիրների լուծման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գենետիկական ալգորիթմների կառուցվածքին, սկզբնական լուծումների ձևավորմանը, ընտրության, խաչասերման և մուտացիայի մեխանիզմներին, ինչպես նաև նպատակային ֆունկցիաների և սահմանափակումների հաշվառմանը։ Վերլուծվում են որոնման արդյունավետության, լուծումների ճշգրտության և հաշվարկային գործընթացի արագացման հնարավորությունները։ Էլեկտրական մեքենաների նախագծման օրինակով դիտարկվում է մշակված մեթոդների կիրառումը տեխնիկական պարամետրերի օպտիմալ համակցությունների որոնման և նախագծային տարբերակների գնահատման համար։ Քննարկվում են նաև ալգորիթմների կատարելագործման, ավտոմատացված նախագծման համակարգերում դրանց ներդրման և բարդ ինժեներական խնդիրների լուծման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օպտիմալացման մեթոդների, գենետիկական ալգորիթմների, էլեկտրամեխանիկայի և ավտոմատացված նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Կիրառական մաթեմատիկայի և կառավարման տեսության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գծային ոչ ստացիոնար կառավարման համակարգերի կայունության և կայունացվելիության խնդիրների ուսումնասիրմանը՝ դիֆերենցիալ ձևափոխությունների մեթոդների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում ժամանակից կախված պարամետրերով դինամիկական համակարգերի մաթեմատիկական մոդելները, դրանց վարքի գնահատման և կառավարման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգերի կայունության պայմանների որոշմանը, արտաքին ազդեցությունների և սկզբնական պայմանների նկատմամբ դրանց արձագանքի վերլուծությանը, ինչպես նաև համապատասխան կառավարման միջոցով պահանջվող դինամիկական հատկությունների ապահովմանը։ Վերլուծվում են դիֆերենցիալ ձևափոխությունների կիրառման հնարավորությունները դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգերի հետազոտման, հաշվարկային ընթացակարգերի պարզեցման և լուծումների կառուցման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև հետադարձ կապով կառավարման ձևավորման, համակարգի կայունացման և կառավարման պարամետրերի ընտրության մաթեմատիկական մոտեցումները։ Մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով ուսումնասիրելու ոչ ստացիոնար համակարգերի դինամիկան և մշակելու դրանց կայուն աշխատանքն ապահովող կառավարման միջոցներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման տեսության, կիրառական մաթեմատիկայի, դինամիկական համակարգերի և մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բարձր հաճախականություններով աշխատող գերխոշոր ինտեգրալային սխեմաների ավտոմատացված մոդելավորման միջոցների մշակմանը և կատարելագործմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բարդ միկրոէլեկտրոնային համակարգերի նախագծման, կառուցվածքային ներկայացման և համակարգչային մոդելավորման հիմնական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր հաճախականային ռեժիմներում ինտեգրալային սխեմաների էլեկտրական բնութագրերի գնահատմանը, տարրերի փոխազդեցությունների հաշվառմանը և ազդանշանների տարածման առանձնահատկությունների մոդելավորմանը։ Քննարկվում են ավտոմատացված նախագծման և հաշվարկման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել բարդ սխեմաների վերլուծության համար անհրաժեշտ ժամանակը և բարձրացնել մոդելավորման արդյունավետությունը։ Դիտարկվում են նաև մաթեմատիկական մոդելների, հաշվարկային ալգորիթմների և համապատասխան ծրագրային միջոցների մշակման ու կիրառման հարցերը։ Կարևորվում է նախագծվող սխեմաների պարամետրերի նախնական գնահատումը և հնարավոր սխալների հայտնաբերումը մինչև դրանց ֆիզիկական արտադրությունը։ Նման մոտեցումները կարող են նպաստել միկրոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման գործընթացի ավտոմատացմանը, հաշվարկների ճշգրտության բարձրացմանը և բարձր հաճախականային ինտեգրալային համակարգերի ստեղծման արդյունավետության բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ռադիոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալային սխեմաների նախագծման և ավտոմատացված նախագծման համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու ուսանողների համար։

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գիտելիքների ձեռքբերման, կառուցվածքավորման և գործնական կիրառման համար նախատեսված ալգորիթմների ու ծրագրային միջոցների հետազոտմանը և մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են տարբեր աղբյուրներից տվյալների ու փաստերի հավաքագրման, դրանց մշակման, փոխկապակցման և մեքենայական ներկայացման մեթոդները՝ հետագա խնդիրների լուծման համար կիրառելի գիտելիքային համակարգ ձևավորելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտելիքների ներկայացման կառուցվածքներին, տրամաբանական եզրակացությունների ձևավորման մեխանիզմներին, տեղեկատվության որոնման և ընտրության ալգորիթմներին, ինչպես նաև ծրագրային համակարգում կուտակված գիտելիքների արդյունավետ օգտագործմանը։ Քննարկվում են տվյալների ծավալի աճի, հակասական կամ ոչ ամբողջական տեղեկատվության մշակման և անհրաժեշտ գիտելիքի արագ հայտնաբերման հետ կապված խնդիրները։ Դիտարկվում են ալգորիթմների արդյունավետության գնահատման, ծրագրային իրականացման և տարբեր պայմաններում դրանց աշխատանքի համեմատման մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում մշակված մեթոդների կիրառմանը դիմադրության հետ կապված խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է համապատասխան տվյալների հիման վրա կատարել հաշվարկներ, գնահատումներ կամ որոշումների ընտրություն։ Աշխատանքը կարող է նպաստել գիտելիքահեն ծրագրային համակարգերի կատարելագործմանը, խնդիրների լուծման գործընթացների ավտոմատացմանը և հաշվարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրավորողների, համակարգչային գիտությունների մասնագետների, արհեստական բանականության հետազոտողների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ընթացքում պարամետրական օպտիմալացման գործընթացների ավտոմատացման միջոցների մշակմանն ու հետազոտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրոնային սխեմաների այն հիմնական պարամետրերի փոխկապակցված օպտիմալացումն է, որոնք պայմանավորում են դրանց արագագործությունը, էներգասպառումը, զբաղեցրած մակերեսը, հուսալիությունը և ընդհանուր տեխնիկական արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում ինտեգրալ սխեմաների համակարգչային նախագծման ժամանակ առաջացող բազմաչափ օպտիմալացման խնդիրները, երբ բազմաթիվ կառուցվածքային և էլեկտրական պարամետրերի միաժամանակյա փոփոխությունը պահանջում է արդյունավետ հաշվարկային մեթոդների և ավտոմատացված նախագծման գործիքների կիրառում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սխեմաների մոդելավորման արդյունքների հիման վրա նախագծային պարամետրերի նպատակային փոփոխմանը, սահմանված տեխնիկական չափանիշների գնահատմանը և առավել արդյունավետ տարբերակների ընտրությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել օպտիմալացման ալգորիթմների, թվային մոդելավորման մեթոդների և համակարգչային նախագծման ծրագրային բաղադրիչների համատեղ կիրառման սկզբունքները։ Կարևոր խնդիր է օպտիմալացման ընթացքում տարբեր նպատակային ցուցանիշների միջև փոխզիջումների գնահատումը, քանի որ որևէ պարամետրի բարելավումը կարող է ուղեկցվել մեկ այլ բնութագրի վատթարացմամբ։ Այդ պատճառով բազմաչափ և բազմաչափանիշային մոտեցումները հնարավորություն են տալիս նախագծման խնդիրը դիտարկել որպես փոխկապակցված սահմանափակումների ու նպատակների միասնական համակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի հնարավոր տատանումների ազդեցությունը սխեմայի բնութագրերի վրա և նախագծային լուծումների կայունության գնահատման մեթոդները։ Ավտոմատացված օպտիմալացման միջոցների կիրառումը նպատակ ունի նվազեցնել նախագծման համար անհրաժեշտ ժամանակն ու հաշվարկային աշխատանքների ծավալը, սահմանափակել բազմակի ձեռքով փորձարկումների անհրաժեշտությունը և բարձրացնել նախագծային որոշումների հիմնավորվածությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մշակվող միջոցների ինտեգրումը էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման ընդհանուր միջավայրին, որտեղ մոդելավորումը, պարամետրերի գնահատումը և օպտիմալացումը կարող են իրականացվել փոխկապակցված գործընթացների տեսքով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային սխեմատեխնիկայի, օպտիմալացման տեսության և համակարգչային նախագծման մոտեցումները՝ թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման արդյունավետության և ստացվող տեխնիկական լուծումների որակի բարձրացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է թվային տեսանյութերում և տեսահոսքերում մարդու դեմքերի ավտոմատ հայտնաբերման, առանձնացման և նույնականացման համար նախատեսված համակարգի նախագծման ու հետազոտման խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմքում համակարգչային տեսողության և պատկերների մշակման մեթոդներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է տեսաշարի առանձին կադրերում որոշել դեմքի առկայությունը, տեղադրությունը և հիմնական տեսողական հատկանիշները, այնուհետև իրականացնել հայտնաբերված դեմքերի համեմատություն համապատասխան տվյալների բազայում առկա նմուշների հետ։ Քննվում են համակարգի աշխատանքի հիմնական փուլերը՝ տեսաշարի նախնական մշակում, կադրերի վերլուծություն, դեմքի հատվածների հայտնաբերում, անհրաժեշտ նորմալացում, բնութագրիչ հատկանիշների ձևավորում և ճանաչման արդյունքի ստացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեսանյութերին բնորոշ բարդություններին՝ լուսավորության փոփոխություններին, դեմքի տարբեր դիրքերին և դիտման անկյուններին, պատկերի մասշտաբի փոփոխությանը, շարժման հետևանքով առաջացող աղավաղումներին, մասնակի ծածկմանը և տեսանյութի որակին։ Կարևոր խնդիր է նաև հաջորդական կադրերում նույն դեմքի հետևումը, որը կարող է նվազեցնել կրկնվող հաշվարկների ծավալը և բարձրացնել ամբողջ համակարգի կայունությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել դասական պատկերային հատկանիշների վրա հիմնված մոտեցումները և մեքենայական ու խորքային ուսուցման ժամանակակից մեթոդները՝ գնահատելով դրանց ճշգրտությունը, հաշվարկային բարդությունը և իրական ժամանակում կիրառման հնարավորությունները։ Համակարգի արդյունավետությունը կարող է գնահատվել հայտնաբերման և ճանաչման ճշգրտության, սխալ նույնականացումների հաճախականության, մշակման արագության և տարբեր պայմաններում աշխատանքի կայունության ցուցանիշներով։ Միաժամանակ կարևոր նշանակություն ունեն անձնական տվյալների պաշտպանության և համակարգի պատասխանատու կիրառման հարցերը, քանի որ կենսաչափական տվյալների մշակումը պահանջում է հստակ սահմանված հասանելիության, պահպանման և գաղտնիության մեխանիզմներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է համակարգչային տեսողության, մեքենայական ուսուցման, թվային պատկերների մշակման և ծրագրային համակարգերի նախագծման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել տեսաշարերի ավտոմատ վերլուծության համար արդյունավետ և հուսալի տեխնոլոգիական լուծում։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված ֆիզիկական նախագծման մեթոդների ուսումնասիրությանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով նախագծվող էլեկտրոնային սխեմաների սխեմատեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում ինտեգրալ սխեմայի տրամաբանական կամ էլեկտրական նկարագրությունից դրա ֆիզիկական կառուցվածքի ձևավորման գործընթացն է, որի ընթացքում անհրաժեշտ է որոշել տարրերի տեղաբաշխումը, դրանց փոխադարձ դիրքը, միջմիացումների կառուցվածքը և բյուրեղի մակերեսի արդյունավետ օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ ֆիզիկական նախագծման արդյունքը կախված է ոչ միայն երկրաչափական սահմանափակումներից, այլև սխեմայի առանձին հանգույցների էլեկտրական և գործառական նշանակությունից։ Քննվում են տարրերի տեղաբաշխման և միջմիացումների երթուղավորման խնդիրները, ազդանշանային ուղիների երկարության նվազեցումը, կարևոր կապերի առաջնահերթ մշակումը և սխեմայի կառուցվածքային առանձնահատկությունների օգտագործումը նախագծային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մակաբույծ դիմադրությունների և ունակությունների ազդեցության գնահատումը, քանի որ ֆիզիկական կառուցվածքի պարամետրերը կարող են էապես փոխել ազդանշանների տարածման ժամանակը, էներգասպառումը և ամբողջ համակարգի արագագործությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև ֆունկցիոնալ բլոկների փոխադարձ կապերի, ազդանշանային ուղիների կրիտիկականության և էլեկտրական սահմանափակումների ներառման հնարավորությունները ավտոմատացված նախագծման ալգորիթմներում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բազմաչափանիշային օպտիմալացման խնդրին, երբ անհրաժեշտ է միաժամանակ նվազեցնել զբաղեցրած մակերեսը և միջմիացումների երկարությունը՝ պահպանելով արագագործության, հուսալիության և տեխնոլոգիական իրագործելիության պահանջները։ Դիտարկվում են նախագծային ընթացակարգերի ալգորիթմացման և համակարգչային իրականացման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ձեռքով կատարվող աշխատանքի ծավալը և արագացնել բարդ ինտեգրալ սխեմաների նախագծումը։ Կարևորվում է նաև սխեմատեխնիկական և ֆիզիկական նախագծման փուլերի փոխադարձ կապը, քանի որ դրանց մեկուսացված իրականացումը կարող է հանգեցնել այնպիսի կառուցվածքային լուծումների, որոնք չեն ապահովում պահանջվող էլեկտրական բնութագրերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, էլեկտրոնային ավտոմատացված նախագծման համակարգերի, օպտիմալացման ալգորիթմների և միկրոէլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ ուղղված նախագծման արդյունավետության բարձրացմանը և սխեմայի էլեկտրական ու ֆիզիկական պարամետրերի միջև առավել արդյունավետ համապատասխանության ապահովմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բարդ համակարգերի մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորմանը՝ ստոխաստիկ հաշվարկների և հավանականային մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում այնպիսի համակարգերի ուսումնասիրությունն է, որոնց վարքագիծը պայմանավորված է մեծ թվով փոխկապակցված տարրերով, պատահական գործոններով, անորոշություններով և ժամանակի ընթացքում փոփոխվող ներքին ու արտաքին ազդեցություններով։ Ստոխաստիկ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համակարգի պարամետրերը և գործընթացները ներկայացնել ոչ միայն հաստատուն կամ միարժեք մեծությունների, այլև հավանականային բնութագրերի միջոցով՝ ավելի իրատեսորեն նկարագրելով իրական համակարգերում հանդիպող տատանումները և անկանխատեսելիությունը։ Ուսումնասիրվում են պատահական գործընթացների, հավանականային բաշխումների, պատահական փոփոխականների և վիճակագրական գնահատման սկզբունքների կիրառման հնարավորությունները բարդ համակարգերի վարքագծի նկարագրման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոդելի կառուցվածքի ընտրությանը, սկզբնական տվյալների ձևավորմանը, համակարգի վիճակների միջև անցումների նկարագրմանը և ստացված արդյունքների վիճակագրական մեկնաբանմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համակարգչային նմանակման մեթոդների կիրառումը, որոնց միջոցով հնարավոր է բազմակի հաշվարկային փորձերի հիման վրա ուսումնասիրել համակարգի հնարավոր վիճակները և գնահատել տարբեր սցենարների իրականացման հավանականությունները։ Այս համատեքստում կարևորվում են Մոնտե Կառլոյի տիպի մոտեցումները և պատահական ընտրանքների վրա հիմնված հաշվարկային մեթոդները, որոնք հատկապես օգտակար են այն դեպքերում, երբ խնդրի ճշգրիտ վերլուծական լուծումը դժվար է կամ գործնականում անհասանելի։ Քննվում են նաև մոդելների ճշգրտության, կայունության և հաշվարկային արդյունավետության հարցերը՝ հաշվի առնելով պատահականության պատճառով առաջացող վիճակագրական սխալները։ Կարևորվում է մոդելավորման արդյունքների բազմակի կրկնությունների հիման վրա գնահատումը, վստահելի վիճակագրական բնութագրերի ստացումը և դրանց համեմատությունը իրական կամ փորձարարական տվյալների հետ։ Բարդ համակարգերի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև առանձին տարրերի տեղային փոխազդեցություններից ամբողջ համակարգի մակարդակում ձևավորվող վարքագծի ուսումնասիրությունը։ Ստոխաստիկ մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու համակարգի զգայունությունը տարբեր պարամետրերի նկատմամբ, ուսումնասիրելու անորոշությունների տարածումը և գնահատելու հազվադեպ, սակայն համակարգի գործունեության համար նշանակալի իրադարձությունների հնարավոր ազդեցությունը։ Նման մեթոդները կիրառելի են տեխնիկական, ֆիզիկական, կենսաբանական, տնտեսական, տեղեկատվական և զանգվածային սպասարկման համակարգերի ուսումնասիրության մեջ։ Աշխատությունը նպաստում է հավանականային մոդելավորման և հաշվողական մեթոդների համատեղ կիրառման սկզբունքների զարգացմանը՝ բարդ համակարգերի կառուցվածքը, դինամիկան և անորոշության պայմաններում դրանց հնարավոր վարքագիծը առավել ամբողջական նկարագրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է սոցիոլոգիական հետազոտությունների կազմակերպման, տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության գործընթացների ավտոմատացման համար նախատեսված տեղեկատվական համակարգի մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում սոցիոլոգիական ուսումնասիրությունը դիտարկվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը ներառում է հետազոտական խնդրի ձևակերպումը, հարցաթերթերի և այլ գործիքների ստեղծումը, ընտրանքի կազմակերպումը, սկզբնական տվյալների հավաքագրումը, դրանց ստուգումը, դասակարգումը, վիճակագրական մշակումը և վերջնական արդյունքների ներկայացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործողությունների ավտոմատացմանը, որոնք ձեռքով իրականացման դեպքում պահանջում են զգալի ժամանակ և կարող են մեծացնել տվյալների մուտքագրման կամ մշակման սխալների հավանականությունը։ Քննվում են համակարգի ֆունկցիոնալ կառուցվածքը, տվյալների պահպանման և կառավարման սկզբունքները, օգտագործողների աշխատանքի կազմակերպումը և սոցիոլոգիական տեղեկատվության միասնական շտեմարանի ձևավորման հնարավորությունները։ Կարևորվում է էլեկտրոնային հարցաթերթերի ստեղծման, հարցերի տարբեր տեսակների սահմանման, պատասխանների կոդավորման և ստացված տեղեկատվության համակարգված գրանցման գործառույթների մշակումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տվյալների ավտոմատ ստուգումը, որը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել բացակայող, անհամապատասխան կամ տրամաբանորեն հակասական պատասխանները և բարձրացնել հետագա վերլուծության համար օգտագործվող տեղեկատվության որակը։ Դիտարկվում են նաև ընտրանքի վերաբերյալ տվյալների կառավարման, հարցվողների տարբեր խմբերի դասակարգման և սոցիալ-ժողովրդագրական հատկանիշների հիման վրա արդյունքների համեմատության հնարավորությունները։ Վերլուծական բաղադրիչի շրջանակում կարող են նախատեսվել հաճախականությունների հաշվարկման, խմբավորման, խաչաձև աղյուսակների կազմման, տարբեր ցուցանիշների համեմատության և վիճակագրական տվյալների ամփոփման գործիքներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արդյունքների տեսողական ներկայացմանը՝ աղյուսակների, գրաֆիկական պատկերների և հաշվետվությունների ձևավորման միջոցով, ինչը հեշտացնում է մեծածավալ տվյալների մեկնաբանումը և հետազոտական եզրակացությունների ներկայացումը։ Կարևորվում են նաև տեղեկատվության պահպանման հուսալիությունը, տվյալների հասանելիության կառավարումը և համակարգի տարբեր օգտագործողների իրավասությունների սահմանումը։ Ծրագրային համակարգի նախագծման ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տվյալների բազայի կառուցվածքի, օգտագործողի միջերեսի, ծրագրային մոդուլների փոխգործակցության և համակարգի ընդլայնելիության խնդիրները։ Ավտոմատացված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս սոցիոլոգիական հետազոտության տարբեր փուլերը միավորել միասնական տեղեկատվական միջավայրում՝ նվազեցնելով կրկնվող աշխատանքների ծավալը և արագացնելով տվյալների մշակումն ու արդյունքների ստացումը։ Նման համակարգը կարող է կիրառվել հասարակական կարծիքի, սոցիալական գործընթացների, կազմակերպությունների գործունեության և բնակչության տարբեր խմբերի ուսումնասիրության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սոցիոլոգիայի, տեղեկատվական համակարգերի, տվյալների մշակման, ծրագրային ապահովման և սոցիալական հետազոտությունների մեթոդաբանության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր արագությամբ հաշվողական միջավայրերում բաշխված մուլտիմեդիա կիրառությունների վերլուծության, նախագծման և իրականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն ծրագրային և ցանցային մեխանիզմները, որոնք անհրաժեշտ են ձայնային, տեսողական, գրաֆիկական և այլ տեսակի մուլտիմեդիա տվյալների արդյունավետ մշակման, փոխանցման ու համաժամացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բաշխված համակարգերի ճարտարապետությանը, որտեղ տարբեր հաշվողական հանգույցներ և ծրագրային բաղադրիչներ համագործակցում են միասնական կիրառության շրջանակում՝ տվյալների փոխանակումն իրականացնելով բարձր արագությամբ հաղորդակցական ցանցերի միջոցով։ Քննվում են մեծ ծավալի տեղեկատվական հոսքերի փոխանցման ժամանակ առաջացող խնդիրները, այդ թվում՝ թողունակության սահմանափակումները, փոխանցման ուշացումները, տվյալների կորստի հավանականությունը, ցանցային ծանրաբեռնվածությունը և տարբեր մուլտիմեդիա հոսքերի ժամանակային համաձայնեցման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է իրական ժամանակում աշխատող կիրառությունների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ ձայնի և տեսանյութի փոխանցման դեպքում նույնիսկ փոքր ուշացումները կամ տվյալների անհամաչափ ստացումը կարող են ազդել ծառայության ընդհանուր որակի վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են համեմատվել տվյալների բաշխման, պահպանման և մշակման տարբեր ճարտարապետական մոտեցումներ՝ գնահատելով դրանց արտադրողականությունը, մասշտաբայնությունը և հուսալիությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ծրագրային բաղադրիչների միջև հաղորդակցությանը, ցանցային արձանագրությունների ընտրությանը, հաշվողական ռեսուրսների բաշխմանը և համակարգի տարբեր հանգույցների աշխատանքի համակարգմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև տվյալների սեղմման և հոսքային փոխանցման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ցանցային ռեսուրսների ծանրաբեռնվածությունը՝ պահպանելով մուլտիմեդիա բովանդակության անհրաժեշտ որակը։ Համակարգերի արդյունավետության գնահատման ընթացքում կարող են կիրառվել թողունակության, արձագանքման ժամանակի, մշակման արագության և միաժամանակ սպասարկվող հոսքերի քանակի հետ կապված ցուցանիշներ։ Տեսական վերլուծության, ծրագրային մոդելավորման և փորձարարական իրականացման համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր տեխնիկական լուծումների առավելություններն ու սահմանափակումները և մշակելու բաշխված մուլտիմեդիա համակարգերի աշխատանքի օպտիմալացման մոտեցումներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տեսահաղորդակցության, հեռավար ուսուցման, ցանցային մեդիա ծառայությունների, ինտերակտիվ համակարգերի և իրական ժամանակում տվյալների մշակման այլ ծրագրային լուծումների նախագծման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել համակարգչային գիտության, բաշխված համակարգերի, համակարգչային ցանցերի, մուլտիմեդիա տեխնոլոգիաների և ծրագրային համակարգերի նախագծման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ոչ գծային բազմաչափ կառավարման համակարգերի կառուցման և սինթեզի տեսական ու մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տատանողականության ցուցանիշը որպես համակարգի դինամիկ հատկությունների գնահատման հիմնական չափանիշ կիրառելու հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բազմամուտք և բազմաելք ունեցող դինամիկ օբյեկտների կառավարման այնպիսի օրենքների ձևավորման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս ապահովել համակարգի կայունությունը, պահանջվող անցումային գործընթացները և տատանումների թույլատրելի մակարդակը։ Քննության են առնվում ոչ գծայնության ազդեցությունը համակարգի վարքագծի վրա, տարբեր կառավարման կապուղիների փոխազդեցությունը և այն առանձնահատկությունները, որոնք բազմաչափ համակարգերի վերլուծությունն ու նախագծումը տարբերում են միաչափ համակարգերի համապատասխան խնդիրներից։ Տատանողականության ցուցանիշը դիտարկվում է որպես կառավարման որակի կարևոր բնութագիր, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել անցումային գործընթացների բնույթը, համակարգի հակվածությունը տատանումների առաջացմանը և կառավարման պարամետրերի ազդեցությունը ընդհանուր դինամիկ վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրվում են մաթեմատիկական մոդելների ձևավորման, համակարգի վիճակի փոփոխականների նկարագրման և կառավարման ազդեցությունների ընտրության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառավարման համակարգի պարամետրերի այնպիսի ընտրությանը, որի դեպքում միաժամանակ հնարավոր է ապահովել կայունություն, բավարար արագագործություն և անցանկալի տատանումների սահմանափակում։ Քննարկվում են ոչ գծային տարրերի, հետադարձ կապերի և տարբեր կարգավորող ազդեցությունների դերը համակարգի դինամիկ հատկությունների ձևավորման գործում։ Կարևորվում է բազմաչափ համակարգերում առանձին փոփոխականների փոխադարձ ազդեցության հաշվառումը, քանի որ մեկ կառավարման կապուղում կատարված փոփոխությունը կարող է էականորեն անդրադառնալ մյուս ելքային մեծությունների վարքագծի վրա։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են համակարգի կայունության գնահատման և կառավարման օրենքների սինթեզի մաթեմատիկական պայմանները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել նախագծման այնպիսի մեթոդներ, որոնք կիրառելի կլինեն տարբեր կառուցվածք և բարդության աստիճան ունեցող կառավարման օբյեկտների համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համակարգի պարամետրերի փոփոխությունների և արտաքին խանգարումների նկատմամբ կառավարման արդյունավետության պահպանման խնդրին։ Տեսական արդյունքների հիման վրա հնարավոր է գնահատել մշակված ալգորիթմների կիրառելիությունը տեխնիկական համակարգերի կառավարման խնդիրներում և համեմատել տարբեր կարգավորման սկզբունքների արդյունավետությունը։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգի ցանկալի դինամիկական հատկությունների նախնական սահմանման և դրանց համապատասխան կառավարման պարամետրերի որոշման միջև կապի բացահայտումը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ գծային բազմաչափ համակարգերի կառավարման տեսության զարգացման և դրանց սինթեզի համար նոր կամ կատարելագործված չափանիշների կիրառման հնարավորությամբ։ Կիրառական տեսանկյունից ներկայացվող մոտեցումները կարող են նշանակություն ունենալ ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման, էլեկտրամեխանիկական և այլ բարդ դինամիկ համակարգերի նախագծման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման տեսության, համակարգային վերլուծության, կիրառական մաթեմատիկայի և կառավարման ճարտարագիտության ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բարդ պարամետրական տեղեկատվական ավտոմատացված համակարգի նախագծման, մշակման և հետազոտման տեսական ու կիրառական խնդիրներին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի համակարգային մոդելի ստեղծման վրա, որը հնարավորություն է տալիս մշակել մեծածավալ և բազմաբնույթ տեղեկատվություն, կառավարել փոխկապակցված պարամետրերը և ավտոմատացնել տվյալների հավաքագրման, պահպանման, մշակման ու վերլուծության գործընթացները։ Քննության են առնվում համակարգի կառուցվածքային կազմակերպման սկզբունքները, առանձին ծրագրային և տեղեկատվական բաղադրիչների փոխգործակցությունը, տվյալների ներկայացման ձևերը և կառավարման ալգորիթմների կառուցման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է պարամետրական մոտեցման կիրառումը, որի դեպքում համակարգի աշխատանքի տրամաբանությունը և առանձին գործառույթները կարող են փոփոխվել սահմանված պարամետրերի միջոցով՝ առանց ամբողջ ծրագրային կառուցվածքի էական վերափոխման։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել համակարգի ճկունությունը, հարմարեցնել այն տարբեր կիրառական խնդիրների և ընդլայնել գործառնական հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպմանը, տվյալների փոխկապակցվածության պահպանմանը, դրանց որոնման և մշակման արդյունավետությանը, ինչպես նաև համակարգի տարբեր մակարդակների միջև տեղեկատվության փոխանցմանը։ Ուսումնասիրվում են տվյալների բազաների կառուցման, ծրագրային մոդուլների նախագծման, օգտագործողի և համակարգի փոխգործակցության ու ավտոմատացված գործողությունների իրականացման սկզբունքները։ Համակարգի բարդությունը դիտարկվում է բազմաթիվ պարամետրերի, տարբեր գործառնական ենթահամակարգերի և տեղեկատվական կապերի միասնական կառավարման անհրաժեշտության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են համակարգի արտադրողականությունը, հուսալիությունը, ընդլայնելիությունը և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու հնարավորությունները։ Կարևորվում են նաև մուտքային տվյալների մշակման ճշգրտությունը, ծրագրային բաղադրիչների համաձայնեցված աշխատանքը և համակարգի աշխատանքի արդյունքների վերահսկման մեխանիզմները։ Տեսական մոդելավորման և ծրագրային իրականացման համադրումը հնարավորություն է տալիս փորձնականորեն գնահատել առաջարկվող լուծումների արդյունավետությունը և բացահայտել դրանց գործնական կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել բարդ տեղեկատվական գործընթացների ավտոմատացման, կառավարման որոշումների տեղեկատվական ապահովման և տարբեր ոլորտների համար ճկուն ծրագրային համակարգերի ստեղծման մեթոդների կատարելագործմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական համակարգերի, ծրագրային ճարտարագիտության, ավտոմատացված կառավարման, տվյալների մշակման և համակարգային նախագծման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ծրագրավորողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սխալներ ուղղող կոդերի կիրառմամբ գաղտնիքի բաշխման միջոցների մշակմանը՝ տեղեկատվության անվտանգ պահպանման, փոխանցման և վերականգնման խնդիրների համատեքստում։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է երկու կարևոր ուղղությունների՝ սխալների հայտնաբերման և ուղղման մեթոդների ու գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համադրումը։ Գաղտնիքի բաշխման համակարգերի նպատակն է զգայուն տեղեկատվությունը բաժանել առանձին մասերի այնպես, որ այն հնարավոր լինի վերականգնել միայն նախապես սահմանված պայմանների կամ մասնակիցների անհրաժեշտ քանակի առկայության դեպքում։ Սխալներ ուղղող կոդերի ներառումը նման համակարգերում հնարավորություն է տալիս բարձրացնել փոխանցվող կամ պահպանվող տվյալների հուսալիությունը և ապահովել գաղտնիքի վերականգնումը նույնիսկ այն իրավիճակներում, երբ տվյալների առանձին հատվածներ վնասվել, աղավաղվել կամ սխալ են փոխանցվել։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սխալների առաջացման բնույթը, դրանց դասակարգումը և տվյալների ամբողջականության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Թվային համակարգերում տեղեկատվությունը կարող է ենթարկվել պատահական կամ տեխնիկական խափանումների հետևանքով առաջացած փոփոխությունների, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է կիրառել հատուկ կոդավորման մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հայտնաբերել և որոշ դեպքերում ուղղել առաջացած սխալները։ Այս նպատակով օգտագործվող սխալներ ուղղող կոդերը տվյալների սկզբնական կառուցվածքին ավելացնում են լրացուցիչ տեղեկատվություն, որի միջոցով ստացող կողմը կարող է որոշել տվյալների խաթարման փաստը և վերականգնել ճիշտ արժեքները։ Գաղտնիքի բաշխման տեսական հիմքը կապված է գաղտնի տեղեկատվության մի քանի մասնաբաժինների բաժանման գաղափարի հետ։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս բացառել ամբողջ գաղտնիքի մեկ վայրում կամ մեկ մասնակցի մոտ կենտրոնացված պահպանումը։ Բաշխված մասնաբաժինների օգտագործմամբ հնարավոր է ստեղծել այնպիսի համակարգեր, որտեղ գաղտնիքի վերականգնումը կախված է մասնակիցների կամ տվյալների հատվածների որոշակի շեմային քանակից։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է տեղեկատվական անվտանգության համակարգերում, քանի որ մեկ մասնաբաժնի կորստի կամ վնասման դեպքում ամբողջ գաղտնիքը պարտադիր չէ, որ դառնա անհասանելի։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սխալներ ուղղող կոդերի և գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համատեղ կիրառման սկզբունքների ուսումնասիրությունը։ Այդպիսի համակարգում անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել գաղտնիության, ամբողջականության, վերականգնելիության և հուսալիության պահանջները։ Կոդավորման կառուցվածքը պետք է ընտրվի այնպես, որ լրացուցիչ կոդային տեղեկատվությունը չվնասի գաղտնիքի պաշտպանության մեխանիզմներին, իսկ վերականգնման գործընթացը կարողանա տարբերակել իրական տեղեկատվությունը սխալ կամ վնասված տվյալներից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել տարբեր հանրահաշվական և կոդավորման մեթոդներ, որոնք կիրառելի են տվյալների մասնաբաժինների ձևավորման և վերականգնման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շեմային գաղտնիքի բաշխման սխեմաներին, որոնցում գաղտնիքի վերականգնման համար անհրաժեշտ է մասնակիցների կամ մասնաբաժինների որոշակի նվազագույն քանակ։ Նման համակարգերը հնարավորություն են տալիս համատեղել հասանելիության և անվտանգության պահանջները՝ սահմանելով, թե քանի մասնաբաժնի առկայության դեպքում կարող է իրականացվել գաղտնիքի վերականգնում։ Աշխատության գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել համապատասխան ալգորիթմների նախագծում և դրանց աշխատանքի մոդելավորում։ Հնարավոր է ուսումնասիրել գաղտնիքի բաժանման, կոդային մասնաբաժինների ձևավորման, տվյալների փոխանցման, սխալների հայտնաբերման, ուղղման և վերջնական վերականգնման փուլերը։ Համակարգի արդյունավետությունը կարող է գնահատվել վերականգնման ճշտության, սխալների նկատմամբ դիմակայունության, հաշվարկային բարդության, հիշողության պահանջների և հաղորդակցական ծախսերի տեսանկյունից։ Կարևոր խնդիր է նաև այն սահմանների որոշումը, որոնց պայմաններում համակարգը կարող է հաջողությամբ վերականգնել վնասված տեղեկատվությունը։ Սխալների քանակի կամ վնասված մասնաբաժինների չափի աճի դեպքում վերականգնման հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել, ուստի կոդի պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև տարբեր սխալներ ուղղող մոտեցումների համեմատական արդյունավետությունը։ Կախված կիրառման ոլորտից՝ կարող են պահանջվել տարբեր մակարդակի սխալադիմացկունություն, արագագործություն և հիշողության արդյունավետություն։ Այդ պատճառով համակարգի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հավասարակշռել անվտանգության և հուսալիության պահանջները հաշվարկային ռեսուրսների և գործնական կիրառելիության հետ։ Մշակվող միջոցների կիրառման հնարավոր ոլորտները բավական լայն են։ Դրանք կարող են օգտագործվել բաշխված պահոցներում, տվյալների փոխանցման համակարգերում, ամպային ենթակառուցվածքներում, տեղեկատվական անվտանգության լուծումներում և այնպիսի համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է գաղտնի տեղեկատվության միաժամանակյա պաշտպանություն և վերականգնման բարձր հուսալիություն։ Հատկապես կարևոր է նման մոտեցումը այն միջավայրերում, որտեղ տվյալների ամբողջականության խախտումը կարող է հանգեցնել զգալի տեղեկատվական կամ կազմակերպական ռիսկերի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կոդավորման տեսության, սխալների ուղղման և տեղեկատվական անվտանգության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով մշակել գաղտնիքի բաշխման այնպիսի միջոցներ, որոնք միաժամանակ ապահովում են տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունը և սխալների նկատմամբ կայունությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել բաշխված տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը և գաղտնի տվյալների պաշտպանության ավելի կայուն ու արդյունավետ մեխանիզմների ստեղծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հատումների գրաֆների կիրառմանը трассավորման (ուղեգծման) խնդիրների լուծման գործընթացում՝ գրաֆների տեսության, դիսկրետ մաթեմատիկայի և ալգորիթմական մեթոդների շրջանակներում։ Դիտարկվում են հատումների գրաֆների կառուցման սկզբունքները, դրանց մաթեմատիկական հատկությունները և տարբեր երկրաչափական կամ տեխնիկական օբյեկտների փոխհարաբերությունների գրաֆային ներկայացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեգծման խնդիրների մաթեմատիկական ձևակերպմանը, հնարավոր հատումների հայտնաբերմանը, երթուղիների փոխադարձ դասավորությանը և սահմանափակումների պայմաններում օպտիմալ լուծումների որոնմանը։ Քննարկվում են գրաֆների գագաթների և կողերի միջոցով օբյեկտների փոխազդեցությունների մոդելավորման, գրաֆների ներկման, կապակցվածության վերլուծության և ալգորիթմական օպտիմալացման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում տպագիր էլեկտրոնային սխեմաների նախագծման, հաղորդակցական ցանցերի կազմակերպման և տեխնիկական համակարգերում միացումների արդյունավետ տեղաբաշխման հնարավոր կիրառություններին։ Կարևորվում են ուղեգծերի հատումների քանակի նվազեցումը, տարածական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, նախագծման սահմանափակումների հաշվառումը և հաշվարկային բարդության գնահատումը։ Ուսումնասիրվում են նաև գրաֆային մոդելների կիրառման առավելությունները, տարբեր ալգորիթմների արդյունավետության համեմատությունը և ավտոմատացված նախագծման համակարգերում դրանց օգտագործման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ուղեգծման խնդիրների լուծման մաթեմատիկական մեթոդների կատարելագործմանը, նախագծման գործընթացների ավտոմատացմանը և տեխնիկական համակարգերի կառուցվածքային օպտիմալացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, ծրագրավորողների, ալգորիթմների հետազոտողների, էլեկտրոնային համակարգերի նախագծողների և տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից կազմակերպություններում տվյալահեն նախագծերի իրականացմանը նպաստող տեղեկատվական ճարտարապետության նախագծման, զարգացման և արդյունավետ կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են տվյալահեն կառավարման սկզբունքները, կազմակերպությունների թվային փոխակերպման գործընթացները, տվյալների հավաքագրման, պահպանման, մշակման և վերլուծության տեխնոլոգիական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տվյալների ճարտարապետության կառուցվածքին, տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրմանը, տվյալների պահոցների, տվյալների լճերի և ամպային ենթակառուցվածքների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են տվյալների մշակման հոսքագծերի կազմակերպումը, տարբեր աղբյուրներից ստացվող տեղեկատվության համախմբումը, տվյալների որակի ապահովումը և վերլուծական համակարգերի մասշտաբայնության ու հուսալիության բարձրացումը։ Անդրադարձ է կատարվում մեծ տվյալների տեխնոլոգիաների, մեքենայական ուսուցման, արհեստական բանականության և բիզնես վերլուծության գործիքների կիրառությանը կազմակերպությունների որոշումների կայացման գործընթացներում։ Կարևորվում են տվյալների կառավարման քաղաքականության մշակումը, տեղեկատվական անվտանգությունը, գաղտնիության պաշտպանությունը, հասանելիության վերահսկումը և կազմակերպության տարբեր ստորաբաժանումների միջև տվյալների արդյունավետ փոխանակումը։ Ուսումնասիրվում են նաև տվյալահեն նախագծերի իրականացման կազմակերպական և տեխնիկական մարտահրավերները, ճարտարապետական լուծումների ընտրության չափանիշները և տեղեկատվական ենթակառուցվածքների համապատասխանեցումը բիզնես նպատակներին։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ժամանակակից կազմակերպությունների թվային կարողությունների զարգացմանը, տվյալների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և նորարարական նախագծերի իրականացման տեխնոլոգիական հիմքերի կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, տվյալների ճարտարապետների, ծրագրային ապահովման մշակողների, տվյալագետների, համակարգային վերլուծաբանների, նախագծերի ղեկավարների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է որոշ ոչ ավանդական թվաբանական տեսությունների վերջավոր մոդելներում ռեկուրսիվ սխեմաների կառուցվածքային, տրամաբանական և մաթեմատիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են մաթեմատիկական տրամաբանության, մոդելների տեսության և ռեկուրսիայի տեսության հիմնարար հասկացությունները, ինչպես նաև թվաբանական համակարգերի ձևական նկարագրության և դրանց մոդելավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ դասական կամ ոչ ստանդարտ թվաբանական տեսությունների աքսիոմատիկ կառուցվածքին, վերջավոր մոդելների գոյության պայմաններին և դրանցում ռեկուրսիվ սահմանումների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ռեկուրսիվ սխեմաների ներկայացման եղանակները, դրանց սահմանելիության, համատեղելիության և հաշվարկելիության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում թվաբանական գործողությունների ձևականացմանը, տրամաբանական բանաձևերի մեկնաբանությանը, մոդելների կառուցման մեթոդներին և տարբեր թվաբանական տեսությունների փոխհարաբերություններին։ Կարևորվում են վերջավոր կառուցվածքներում ռեկուրսիվ գործընթացների վարքագծի ուսումնասիրությունը, տեսությունների արտահայտչական հնարավորությունների գնահատումը և դրանց մետամաթեմատիկական հատկությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել մաթեմատիկական տրամաբանության տեսական հիմքերի զարգացմանը, ոչ ավանդական թվաբանական համակարգերի առավել խորքային ըմբռնմանը և ձևական մեթոդների կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, տրամաբանների, տեսական ինֆորմատիկայի մասնագետների, ալգորիթմների և հաշվարկելիության տեսության հետազոտողների, ինչպես նաև մաթեմատիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գիտատեխնիկական և ինժեներական բնույթի աշխատությունը նվիրված է թվային էլեկտրոնային սխեմաների կառուցվածքային օպտիմալացման մեթոդների մշակման, տրամաբանական տարրերի արդյունավետ կազմակերպման, ապարատային ռեսուրսների օգտագործման բարելավման և թվային համակարգերի նախագծման գործընթացների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է թվային սխեմաների կառուցվածքի վերլուծության, դրանց ֆունկցիոնալ և տեխնիկական բնութագրերի գնահատման, տրամաբանական կապերի պարզեցման և նախագծային լուծումների արդյունավետության բարձրացման հետ։ Ժամանակակից թվային էլեկտրոնիկան հիմնված է տարբեր բարդության տրամաբանական համակարգերի վրա, որոնք կիրառվում են համակարգիչներում, միկրոպրոցեսորներում, հաղորդակցական սարքավորումներում, ավտոմատ կառավարման համակարգերում, արդյունաբերական էլեկտրոնիկայում և տեղեկատվության մշակման բազմաթիվ տեխնիկական միջոցներում։ Նման համակարգերի նախագծման ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն սխեմաների արագագործությունը, էներգասպառումը, ապարատային ծախսերը, հուսալիությունը և արտադրական տեխնոլոգիաների պահանջներին համապատասխանությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է թվային սխեմաների կառուցվածքային ներկայացման սկզբունքները, տրամաբանական ֆունկցիաների իրականացման եղանակները, կոմբինացիոն և հաջորդական սխեմաների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց օպտիմալացման տեսական ու գործնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի տրամաբանական տարրերի քանակի նվազեցման, միջանկյալ կապերի պարզեցման, ազդանշանների տարածման ուշացումների կրճատման և սխեմաների ընդհանուր կառուցվածքի կատարելագործման խնդիրները։ Թվային սխեմաների կառուցվածքային օպտիմալացումը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ապահովել սահմանափակ ապարատային ռեսուրսների պայմաններում համակարգի առավել արդյունավետ աշխատանքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տրամաբանական արտահայտությունների և սխեմայական կառուցվածքների փոխակերպման մեթոդների ուսումնասիրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս պահպանելու համակարգի ֆունկցիոնալ համարժեքությունը՝ միաժամանակ բարելավելով դրա տեխնիկական ցուցանիշները։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում բուլյան հանրահաշվի, տրամաբանական ֆունկցիաների նվազարկման, գրաֆային մոդելավորման և ալգորիթմական օպտիմալացման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել թվային սխեմաների ներկայացման տարբեր մակարդակները՝ տրամաբանական ֆունկցիաներից մինչև տարրերի և միջմիացումների կառուցվածքային կազմակերպումը։ Առանձին նշանակություն ունի սխեմաների կառուցվածքային բարդության գնահատումը, որը կարող է հիմնվել տրամաբանական տարրերի քանակի, կապերի երկարության, տրամաբանական մակարդակների խորության, ազդանշանների փոխանցման ուշացումների և այլ տեխնիկական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև բազմաչափանիշ օպտիմալացման հիմնախնդիրներին, քանի որ թվային սխեմայի մեկ բնութագրի բարելավումը որոշ դեպքերում կարող է հանգեցնել մեկ այլ բնութագրի վատթարացման։ Օրինակ՝ արագագործության բարձրացումը կարող է պահանջել լրացուցիչ ապարատային ռեսուրսներ, իսկ տարրերի քանակի նվազեցումը միշտ չէ, որ ապահովում է էներգասպառման կամ ազդանշանների ուշացման համարժեք կրճատում։ Հետևաբար կարևոր նշանակություն ունի օպտիմալացման չափանիշների հիմնավորված ընտրությունը և նախագծային սահմանափակումների հաշվառումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է թվային սխեմաների կառուցվածքային վերափոխման ալգորիթմների ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են ներառել կրկնվող տրամաբանական հատվածների հայտնաբերումը, ընդհանուր ենթաարտահայտությունների օգտագործումը, սխեմայական հանգույցների վերակազմակերպումը և ֆունկցիոնալ համարժեք կառուցվածքների համեմատական գնահատումը։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս նվազեցնելու նախագծման բարդությունը և բարելավելու ստացված սխեմաների տեխնիկական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև սխեմաների ավտոմատացված սինթեզի և նախագծման մեթոդները, որոնք հիմնված են համակարգչային ալգորիթմների, մաթեմատիկական մոդելների և մասնագիտացված ծրագրային գործիքների կիրառման վրա։ Էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերը կարևոր դեր են կատարում թվային սխեմաների կառուցվածքային վերլուծության, տրամաբանական սինթեզի, մոդելավորման, ստուգման և տեխնիկական բնութագրերի գնահատման գործընթացներում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև սխեմաների հուսալիության, անսարքությունների նկատմամբ կայունության և նախագծային սխալների հայտնաբերման հարցերը։ Կառուցվածքային օպտիմալացման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել, որ իրականացվող փոփոխությունները չխախտեն սխեմայի նախատեսված գործառույթները և պահպանեն դրա աշխատանքի ճշգրտությունը։ Այս նպատակով կարևոր նշանակություն ունեն ֆունկցիոնալ համարժեքության ստուգման, տրամաբանական մոդելավորման և փորձարկման մեթոդները։ Աշխատության թեմատիկան ընդգրկում է նաև ինտեգրալ սխեմաների նախագծման առանձնահատկությունները, մասնավորապես՝ մեծ և գերմեծ ինտեգրացիայի թվային համակարգերում տարրերի խտության, էներգասպառման և ժամանակային սահմանափակումների հաշվառումը։ Նման համակարգերում կառուցվածքային օպտիմալացման մեթոդները կարող են նպաստել միկրոէլեկտրոնային սարքերի արդյունավետության բարձրացմանը և նախագծման գործընթացների կատարելագործմանը։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում ծրագրավորվող տրամաբանական ինտեգրալ սխեմաների, այդ թվում՝ FPGA համակարգերի, ինչպես նաև մասնագիտացված ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ընթացքում կառուցվածքային օպտիմալացման հնարավորությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական տրամաբանության, դիսկրետ մաթեմատիկայի, գրաֆների տեսության, ալգորիթմների տեսության, համակարգչային մոդելավորման և փորձարարական համեմատական վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ձևակերպելու օպտիմալացման խնդիրները, մշակելու դրանց լուծման ալգորիթմներ և գնահատելու առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը տարբեր կառուցվածք ունեցող թվային սխեմաների օրինակներով։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև հաշվարկային բարդության ուսումնասիրությունը, քանի որ մեծ թվով տրամաբանական տարրեր պարունակող սխեմաների համար օպտիմալ կառուցվածքի որոնումը կարող է պահանջել զգալի հաշվողական ռեսուրսներ։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում ճշգրիտ, մոտավոր և էվրիստիկ օպտիմալացման մոտեցումները, որոնց ընտրությունը պայմանավորված է լուծվող խնդրի բարդությամբ և նախագծային պահանջներով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կապված է թվային համակարգերի նախագծման տեսական հիմքերի զարգացման, կառուցվածքային օպտիմալացման արդյունավետ մեթոդների որոնման և տրամաբանական սխեմաների ավտոմատացված նախագծման հնարավորությունների ընդլայնման հետ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը պայմանավորված է թվային սարքավորումների ապարատային ծախսերի նվազեցման, արագագործության բարձրացման, էներգաարդյունավետության բարելավման և նախագծման գործընթացների տեխնոլոգիական արդյունավետության ապահովման հնարավորություններով։ Այն կարող է օգտակար լինել էլեկտրոնիկայի և միկրոէլեկտրոնիկայի մասնագետներին, համակարգչային ճարտարագետներին, թվային համակարգերի նախագծողներին, ավտոմատացված նախագծման համակարգերի մշակողներին, կիրառական մաթեմատիկոսներին, ծրագրային և ապարատային ապահովման հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի տեսական, ալգորիթմական, ինժեներական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով թվային սխեմաների կառուցվածքային կազմակերպման, տրամաբանական սինթեզի, օպտիմալացման չափանիշների և ժամանակակից էլեկտրոնային համակարգերի արդյունավետ նախագծման սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է լարման ցածրացնող կերպափոխիչի կիրառմամբ էլեկտրաշարժիչի պտտման արագության ռոբաստ կառավարման համակարգի մշակման, մաթեմատիկական մոդելավորման, վերլուծության և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է էլեկտրական շարժաբերների կառավարման ժամանակակից մեթոդների կատարելագործման, էլեկտրաշարժիչի աշխատանքային ռեժիմների կայունության ապահովման և արտաքին ու ներքին խանգարումների պայմաններում կառավարման համակարգի հուսալիության բարձրացման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ուժային էլեկտրոնիկայի, ավտոմատ կառավարման տեսության, էլեկտրամեխանիկական համակարգերի և թվային կարգավորման տեխնոլոգիաների փոխկապակցված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի լարման ցածրացնող իմպուլսային կերպափոխիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, աշխատանքի սկզբունքները, էներգիայի փոխակերպման գործընթացները և դրանց կիրառման հնարավորությունները էլեկտրաշարժիչների արագության կարգավորման համակարգերում։ Նման կերպափոխիչները հնարավորություն են տալիս մուտքային հաստատուն լարումը վերափոխելու ավելի ցածր կարգավորվող ելքային լարման՝ ապահովելով էլեկտրաշարժիչին մատակարարվող էլեկտրական էներգիայի կառավարումը և անհրաժեշտ արագային ռեժիմների ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է էլեկտրաշարժիչի և կերպափոխիչի փոխկապակցված դինամիկական մոդելի մշակումը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել համակարգի անցումային գործընթացները, կայունության պայմանները, կարգավորման ճշգրտությունը և կառավարման ազդակների ազդեցությունը շարժիչի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Ռոբաստ կառավարման մեթոդների կիրառումը նպատակաուղղված է համակարգի կայուն և կանխատեսելի աշխատանքի ապահովմանը այնպիսի պայմաններում, երբ առկա են մոդելի պարամետրերի անորոշություններ, բեռնվածքի փոփոխություններ, սնուցման լարման տատանումներ և արտաքին խանգարումներ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են կառավարման ալգորիթմների կառուցման սկզբունքները, հետադարձ կապի կազմակերպումը, կարգավորիչների պարամետրերի ընտրությունը և համակարգի դինամիկական հատկությունների օպտիմալացումը։ Առանձին նշանակություն ունեն էլեկտրաշարժիչի արագության առաջադրված արժեքին հետևելու ճշգրտությունը, անցումային գործընթացների տևողության կրճատումը, գերկարգավորման նվազեցումը և փոփոխական աշխատանքային պայմաններում համակարգի կայունության պահպանումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև դասական և ժամանակակից կառավարման մեթոդների համեմատական գնահատման հարցեր՝ դիտարկելով ռոբաստ կարգավորման առավելություններն ու կիրառման սահմանափակումները։ Տեխնիկական տեսանկյունից կարևոր են իմպուլսալայնական մոդուլյացիայի, ուժային կիսահաղորդչային տարրերի կառավարման, կերպափոխիչի ելքային լարման կարգավորման և էլեկտրաշարժիչի էլեկտրամագնիսական ու մեխանիկական գործընթացների փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Համակարգի արդյունավետության գնահատման համար էական նշանակություն ունեն մաթեմատիկական մոդելավորման, համակարգչային նմանակման, կայունության վերլուծության և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու մշակված կառավարման համակարգի աշխատանքը տարբեր բեռնվածքների և խանգարող ազդեցությունների պայմաններում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է էլեկտրական շարժաբերների էներգաարդյունավետության բարձրացման, արագության կարգավորման որակի բարելավման, տեխնոլոգիական գործընթացների ավտոմատացման և էլեկտրամեխանիկական սարքավորումների շահագործման հուսալիության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Նման կառավարման համակարգերը կիրառական նշանակություն կարող են ունենալ արդյունաբերական ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, տրանսպորտային էլեկտրաշարժաբերների, արտադրական մեխանիզմների, պոմպային և օդափոխման սարքավորումների, ինչպես նաև ճշգրիտ արագային կարգավորում պահանջող այլ տեխնիկական համակարգերի համար։ Հետազոտության թեման առնչվում է նաև խելացի կառավարման տեխնոլոգիաների զարգացմանը, էլեկտրոնային կարգավորիչների կատարելագործմանը և էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման, էլեկտրատեխնիկայի, ուժային էլեկտրոնիկայի, էլեկտրամեխանիկայի, ռոբոտատեխնիկայի և համակարգերի մոդելավորման ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, ինժեներների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։ Այն նպաստում է լարման ցածրացնող կերպափոխիչներով կառավարվող էլեկտրաշարժիչների դինամիկական հատկությունների, ռոբաստ կառավարման տեսական սկզբունքների և գործնական իրականացման հնարավորությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ ընդգծելով նման համակարգերի նշանակությունը ժամանակակից ավտոմատացված էլեկտրամեխանիկական համալիրների զարգացման գործում։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է բիզնես գործընթացների օպտիմալացման տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգի կազմակերպման և կառավարման առանձնահատկությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ժամանակակից մոտեցումները, գործընթացային կառավարման սկզբունքները, կառավարչական որոշումների ընդունման մեխանիզմները և կրթական հաստատությունների գործունեության կատարելագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բիզնես գործընթացների հասկացությանը, դրանց դասակարգմանը, կառուցվածքային բաղադրիչներին, փոխկապակցվածությանը և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների իրականացման գործում ունեցած նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են կրթական համակարգում իրականացվող հիմնական, օժանդակ և կառավարչական գործընթացները, մասնավորապես՝ ուսումնական գործունեության պլանավորումը, ընդունելության կազմակերպումը, կրթական ծրագրերի մշակումը, դասացուցակների կազմումը, ուսանողների և սովորողների առաջադիմության հաշվառումը, մարդկային ռեսուրսների կառավարումը, ֆինանսական պլանավորումը և տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպումը։ Քննության են առնվում կրթական հաստատությունների կառավարման առանձնահատկությունները, կազմակերպական կառուցվածքի ազդեցությունը աշխատանքային գործընթացների արդյունավետության վրա, ինչպես նաև վարչական և ուսումնական ստորաբաժանումների միջև փոխգործակցության կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բիզնես գործընթացների վերլուծության և մոդելավորման մեթոդների ուսումնասիրությունը, դրանց կիրառումը կրթական կազմակերպությունների գործունեության նկարագրման, գնահատման և վերակազմակերպման նպատակով։ Դիտարկվում են գործընթացների գրաֆիկական ներկայացման, գործառույթների հաջորդականության սահմանման, պատասխանատվության բաշխման, ռեսուրսների օգտագործման և աշխատանքային գործողությունների ժամանակային ու ծախսային բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գործընթացների իրականացման ընթացքում առաջացող կրկնվող գործողությունների, տեղեկատվական անհամապատասխանությունների, վարչարարական բարդությունների և կազմակերպական խոչընդոտների բացահայտմանը։ Կարևորվում են օպտիմալացման չափանիշների ընտրությունը, արդյունավետության գնահատման ցուցանիշների սահմանումը, ծախսերի նվազեցման, ժամանակի խնայողության և ծառայությունների որակի բարելավման հնարավորությունների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման ալգորիթմների, համակարգային վերլուծության և որոշումների աջակցման մեթոդների կիրառմանը՝ կրթական համակարգի կառավարչական խնդիրների լուծման համատեքստում։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային կառավարման համակարգերի ներդրման հնարավորությունները, կրթական հաստատությունների տեղեկատվական ենթակառուցվածքների զարգացումը, տվյալների հավաքագրման և մշակման ավտոմատացումը, ինչպես նաև էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում են կրթության կառավարման տեղեկատվական համակարգերի, ուսուցման կառավարման հարթակների, տվյալների շտեմարանների և վերլուծական գործիքների կիրառման հնարավորությունները՝ գործընթացների թափանցիկության, վերահսկելիության և արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Քննարկվում են նաև կրթական կազմակերպություններում փոփոխությունների կառավարման հիմնախնդիրները, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման կազմակերպական պայմանները, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության նշանակությունը և կառավարչական նոր մոտեցումների նկատմամբ հարմարվողականության ապահովումը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում կրթական ծառայությունների մատուցման գործընթացների որակի գնահատման, սովորողների և դասավանդողների կարիքների հաշվառման, վարչական ծառայությունների մատչելիության բարձրացման և կրթական հաստատությունների գործունեության շարունակական կատարելագործման հարցերը։ Հետազոտության շրջանակներում կարող են դիտարկվել գործընթացների օպտիմալացման տարբեր ռազմավարություններ, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև կրթական համակարգի առանձնահատկություններին համապատասխան մեթոդների ընտրության սկզբունքները։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ կրթական կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության գնահատումը չի կարող սահմանափակվել միայն տնտեսական ցուցանիշներով, այլ պետք է հաշվի առնի նաև կրթության որակը, ուսուցման արդյունքները, ծառայությունների հասանելիությունը և հասարակական նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել կրթական հաստատությունների կառավարման գործընթացների համակարգմանը, կազմակերպական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, վարչարարական գործողությունների պարզեցմանը, թվային կառավարման գործիքների զարգացմանը և կառավարչական որոշումների գիտական հիմնավորվածության բարձրացմանը։ Հետազոտությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել կառավարման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, կրթության կազմակերպիչների, կրթական հաստատությունների ղեկավարների, բիզնես վերլուծաբանների, համակարգային վերլուծության և օպտիմալացման մեթոդների հետազոտողների, ծրագրավորողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և տնտեսագիտական, տեխնիկական ու մանկավարժական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։