Разработка средств автоматизированной параметрической оптимизации цифровых интегральных схем

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Արփա, Ազատ և Վեդի գետերի ջրերի որակի և դրանց բնական ռադիկալային ինքնամաքրման ընդունակության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այս ջրային համակարգերի քիմիական վիճակը, գնահատել ջրերում առկա աղտոտիչների և տարբեր քիմիական միացությունների ազդեցությունը և ուսումնասիրել այն բնական գործընթացները, որոնց շնորհիվ ջրային միջավայրը կարող է նվազեցնել կամ չեզոքացնել աղտոտման հետևանքները։ Ռադիկալային ինքնամաքրումը դիտարկվում է որպես ջրում ընթացող օքսիդավերականգնման և ազատ ռադիկալների մասնակցությամբ գործընթացների ամբողջություն, որոնք կարող են նպաստել օրգանական աղտոտիչների քայքայմանը և ջրի բնական վերականգնման գործընթացներին։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ջրի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, աղտոտվածության մակարդակը, տարբեր քիմիական բաղադրիչների փոխազդեցությունները և գետերի առանձին հատվածներում ինքնամաքրման գործընթացների ինտենսիվության փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են ինքնամաքրման արդյունավետության վրա, այդ թվում՝ ջրի քիմիական կազմին, թթվածնի պարունակությանը, ջերմաստիճանին, հոսքի արագությանը, արևային ճառագայթմանը և ջրում առկա օրգանական ու անօրգանական նյութերին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր գետերի միջև ջրի որակի և ինքնամաքրման կարողության համեմատական գնահատումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ջրային համակարգերի առանձնահատկություններն ու դրանց նկատմամբ աղտոտման տարբեր ազդեցությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ջրային ռեսուրսների էկոլոգիական վիճակի գնահատման և դրանց պահպանության արդյունավետ միջոցառումների մշակման համար, հատկապես այն պայմաններում, երբ գետերի ջրերը ենթարկվում են մարդածին ազդեցությունների։ Աշխատանքը կարող է գիտական հիմք ապահովել ջրերի աղտոտման կանխարգելման, ջրային էկոհամակարգերի բնական վերականգնման ներուժի գնահատման և ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ մոնիթորինգի համար։ Արփայի, Ազատի և Վեդիի ավազանները ներառված են Արարատյան ջրավազանային կառավարման տարածքում, իսկ այդ գետերի ջրերի որակը ներկայումս գնահատվում է բազմապարամետրային մոնիթորինգի միջոցով։

Տնտեսագիտություն

Ինֆլյացիան (գնաճը) տնտեսության մեջ ապրանքների և ծառայությունների ընդհանուր գների մակարդակի կայուն բարձրացումն է, որի արդյունքում նվազում է փողի գնողունակությունը, և նույն գումարով հնարավոր է ձեռք բերել ավելի քիչ ապրանքներ ու ծառայություններ, իսկ դրա հիմնական պատճառները կարող են լինել դրամական զանգվածի ավելցուկը, արտադրության ծախսերի աճը, պահանջարկի գերազանցումը առաջարկի նկատմամբ, ինչպես նաև արտաքին տնտեսական գործոնները, օրինակ՝ ներմուծվող ապրանքների թանկացումը։ Ինֆլյացիան կարող է ունենալ տարբեր ձևեր՝ մեղմ, չափավոր կամ բարձր (հիպերինֆլյացիա), և յուրաքանչյուրն ունի տարբեր ազդեցություն տնտեսության կայունության, ներդրումների և բնակչության կենսամակարդակի վրա։ Հակաինֆլյացիոն քաղաքականությունը պետական և կենտրոնական բանկի կողմից իրականացվող միջոցառումների համակարգ է, որի նպատակն է զսպել գնաճը և ապահովել գների կայունություն։ Այդ միջոցառումները ներառում են դրամավարկային քաղաքականության խստացում՝ տոկոսադրույքների բարձրացում, փողի զանգվածի սահմանափակում, բյուջետային քաղաքականության կարգապահություն՝ պետական ծախսերի կրճատում կամ վերահսկում, ինչպես նաև կառուցվածքային բարեփոխումներ՝ արտադրողականության բարձրացում և մրցակցության խթանում։ Կարևոր դեր ունեն նաև փոխարժեքային քաղաքականությունը և ֆինանսական շուկաների կարգավորումը, որոնք օգնում են նվազեցնել արտաքին և ներքին գնաճային ճնշումները։ Ընդհանուր առմամբ, հակաինֆլյացիոն քաղաքականությունը նպատակ ունի վերականգնել տնտեսական հավասարակշռությունը, պահպանել փողի արժեքը և ապահովել կայուն տնտեսական աճ։

Լրագրություն

Այս հրատարակությունը մեկտեղում է 2003 թվականի ընթացքում մամուլում հրապարակված արձագանքները, գնահատականները, մեկնաբանությունները և վերլուծական նյութերը՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, քաղաքական և տեղեկատվական կյանքի կարևոր դրվագները։ Ժողովածուն արտացոլում է տարբեր լրատվամիջոցների տեսակետները, հանրային քննարկումների հիմնական թեմաները և տարվա ընթացքում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձությունների ընկալումը մամուլի կողմից։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացները, լրագրողական մոտեցումները և տեղեկատվական դաշտի առանձնահատկությունները՝ ստեղծելով ժամանակաշրջանի յուրօրինակ տարեգրությունը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նորագույն պատմության, մեդիա ուսումնասիրությունների, հասարակական գործընթացների և հանրային խոսույթի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու ընթերցողների համար։

Գրականություն

Վիլյամ Ֆոլքըները (1897–1962) համարվում է 20-րդ դարի ամերիկյան գրականության ամենազարգացած և ազդեցիկ հեղինակներից մեկը, որի ստեղծագործությունները հաճախ պատկերում են Հյուսիսային Ամերիկայի հարավային հասարակության բարդությունն ու պատմական անցյալը։ Նրա գրական ոճը բնութագրվում է ներքին հոսքի տեխնիկայով, բազմաշերտ և ժամանակային փոփոխվող սյուժեներով, խոր հոգեբանական վերլուծությամբ և լեզվի բացառիկ ճկունությամբ։ Ֆոլքըների ստեղծագործություններում առկա են ցեղային ու հասարակական լարվածության, բարոյական ու հոգեբանական հակամարտությունների, ընտանիքի և անցյալի ժառանգության թեմաները։ Նրա կենտրոնական ուշադրության առարկան հաճախ եղել են փոքր համայնքների՝ առանձնահատուկ մշակույթով, ավանդույթներով ու սոցիալական պայմաններով ապրող մարդիկ, ովքեր հաճախ հայտնվում են պատմական և անձնական ողբերգությունների առջև։ Ֆոլքըների գործերում հաճախ հանդիպում են հիշողության և անցյալի ազդեցության թեմաները, որտեղ անցյալը սերտորեն ազդում է ներկայի վրա՝ ձևավորելով կերպարների վարքագիծը և հասարակական հարաբերությունները։ Նրա գրականությունը դարձրել է ամերիկյան գրականությունը ավելի փորձարարական և ինտելեկտուալապես հարուստ՝ փորձելով արտացոլել մարդու հոգեբանությունը և ժամանակի զգայականությունը ճշգրիտ ու խորքային ձևով։ Ֆոլքըների աշխատանքները, մասնավորապես «Համսը», «Ահա սիրտը», «Ապրիլ ուսուցվածք» և այլ գործերը, կարևոր ուսուցողական և սոցիալական ազդեցություն ունեն, քանի որ վեր են բարձրացնում մարդկային հոգեբանության, բարոյականության և հասարակական կառուցվածքի հիմնահարցերը։ Նրա ստեղծագործություններն այսօր դասական են համարվում և հանդիսանում են ամերիկյան ու համաշխարհային գրականության անբաժանելի մասը՝ ուսումնական և քննադատական վերլուծության համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայկազունի (հայկական ավանդական «հայկյան») արքայատոհմի դինաստիական ցանկի և դրա պատմագրական ներկայացման ուսումնասիրությանը Մովսես Խորենացու աշխատության մեջ, ինչպես նաև այդ ավանդույթի ժամանակագրական համակարգմանը Միքայել Չամչյանի պատմագիտական սինթեզում։ Վերլուծվում է այն, թե ինչպես է Մովսես Խորենացիի «Հայոց պատմություն»-ում ձևավորվում Հայկից սերող թագավորների շարքը՝ որպես ազգային ծագումնաբանության և պետականության գաղափարական կառուցվածք, որտեղ առասպելական և պատմական տարրերը միահյուսվում են միասնական պատմական պատումի մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայկ, Արամ, Արա Գեղեցիկ և այլ ավանդական կերպարների հաջորդականությանը՝ որպես դինաստիական հիշողության և ինքնության կառուցման մեխանիզմ։ Միաժամանակ քննարկվում է Միքայել Չամչյանի կողմից 18-րդ դարում իրականացված ժամանակագրական համակարգումը, որտեղ Խորենացու ներկայացրած ցանկը վերածվում է համապարփակ պատմական քրոնոլոգիայի՝ փորձելով այն համադրել համաշխարհային պատմության ընդհանուր ժամանակային շրջանակների հետ։ Աշխատությունը բացահայտում է երկու հեղինակների մոտեցումների տարբերությունները՝ Խորենացու ավելի պատմափիլիսոփայական և ավանդազրույցային կառուցվածքի, և Չամչյանի համակարգված, ժամանակագրական-մատենագիտական մոտեցման միջև՝ ցույց տալով հայկական պատմագրության զարգացման կարևոր փուլերը և դինաստիական ավանդույթի ձևավորման գաղափարական հիմքերը։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է հիշողության սխեմաներում առաջացող անսարքությունների որոշ դասերի հայտնաբերման, ախտորոշման և դրանց նկատմամբ արդյունավետ ալգորիթմների նախագծման խնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է թվային հիշողության սարքերի հուսալիության բարձրացման խնդիրը, քանի որ ժամանակակից հաշվողական համակարգերում հիշողության սխեմաները մեծ նշանակություն ունեն տեղեկատվության պահպանման և մշակման գործընթացների համար, իսկ դրանց առանձին տարրերի խափանումները կարող են հանգեցնել տվյալների աղավաղման, աշխատանքի խափանման կամ համակարգի ընդհանուր արդյունավետության նվազման։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը հիշողության սխեմաներում հնարավոր անսարքությունների բնույթի բացահայտումն ու դրանց հայտնաբերման համար այնպիսի ալգորիթմների մշակումն է, որոնք կապահովեն ստուգման բարձր արդյունավետություն՝ հնարավորինս փոքր ժամանակային և հաշվողական ծախսերով։ Հիշողության սխեմաներում անսարքությունները կարող են տարբեր բնույթ ունենալ․ դրանք կարող են կապված լինել առանձին հիշողության բջիջների մշտական կամ ժամանակավոր սխալ վարքի, որոշակի արժեք գրելու կամ կարդալու անկարողության, բջիջների միջև փոխազդեցության, հասցեավորման սխալների կամ այլ ֆիզիկական և տրամաբանական խնդիրների հետ։ Հետևաբար անսարքությունների դասակարգումը կարևոր նախապայման է դրանց հայտնաբերման համապատասխան մեթոդների ընտրության համար։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հիշողության սխեմաների թեստավորման մոդելների ձևավորումը։ Թեստավորման ալգորիթմը պետք է հիշողության բջիջներին հաղորդի որոշակի հաջորդականությամբ տվյալներ և կատարի դրանց ընթերցում՝ ստացված արդյունքները համեմատելով սպասվող արժեքների հետ։ Այդ գործողությունների ճիշտ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել թաքնված կամ դժվար հայտնաբերվող անսարքությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր թեստային հաջորդականություններ և դրանց արդյունավետությունը տարբեր անսարքությունների դասերի նկատմամբ։ «Արդյունավետություն» հասկացությունը կարող է ներառել մի քանի չափանիշ՝ թեստի կատարման ժամանակը, հիշողության վրա կատարվող գործողությունների քանակը, հայտնաբերվող անսարքությունների ամբողջականությունը, պահանջվող ապարատային կամ ծրագրային ռեսուրսները և սխալների տեղայնացման հնարավորությունը։ Այս չափանիշների համադրումը թույլ է տալիս ոչ միայն ստեղծել անսարքություն հայտնաբերող ալգորիթմ, այլև գնահատել դրա առավելությունները գոյություն ունեցող մոտեցումների համեմատ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն անսարքություններին, որոնք չեն հայտնաբերվում պարզ հաջորդական ստուգումների միջոցով։ Որոշ սխալներ դրսևորվում են միայն այն ժամանակ, երբ հիշողության տարբեր բջիջներ որոշակի արժեքներով են լցված կամ երբ դրանց նկատմամբ գործողությունները կատարվում են որոշակի հերթականությամբ։ Այդ պատճառով թեստային ալգորիթմները կարող են ներառել հիշողության գրանցման և ընթերցման հատուկ հաջորդականություններ, որոնք նախատեսված են բարդ փոխազդեցությունների բացահայտման համար։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև ալգորիթմների մաթեմատիկական կամ ձևական հիմնավորումը։ Կարող է ապացուցվել, որ տվյալ թեստային հաջորդականությունը երաշխավորում է որոշակի անսարքությունների դասի հայտնաբերումը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ալգորիթմի ամբողջականությունը և սահմանել այն պայմանները, որոնց դեպքում այն արդյունավետ է։ Բացի այդ, հնարավոր է որոշել այն գործողությունների նվազագույն կամ մոտարկված նվազագույն քանակը, որոնք անհրաժեշտ են որոշակի սխալների հայտնաբերման համար։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև հիշողության սխեմաների տարբեր ճարտարապետությունների ազդեցությունը թեստավորման գործընթացի վրա։ Հիշողության կազմակերպման կառուցվածքը, հասցեավորման եղանակը, բջիջների փոխկապակցվածությունը և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները կարող են փոփոխել անսարքությունների դրսևորման ձևը։ Այդ պատճառով մշակվող ալգորիթմները պետք է հնարավորինս հարմարեցված լինեն հիշողության կոնկրետ կառուցվածքին կամ ունենան ընդհանրացման հնարավորություն։ Հետազոտության փորձարարական կամ հաշվարկային մասը կարող է ներառել հիշողության մոդելի ստեղծում և տարբեր անսարքությունների արհեստական ներմուծում։ Այնուհետև մշակված ալգորիթմի միջոցով իրականացվում է թեստավորում՝ ստուգելու համար, թե որ անսարքություններն են հայտնաբերվում, որքան գործողություն է պահանջվում և ինչ արագությամբ է կատարվում ստուգումը։ Ստացված արդյունքները կարող են համեմատվել այլ հայտնի թեստավորման ալգորիթմների հետ՝ գնահատելու մշակված մեթոդի արդյունավետությունը։ Հիշողության սխեմաների հուսալիության բարձրացումը կարևոր է հատկապես այն համակարգերում, որտեղ տվյալների ամբողջականությունը և անխափան աշխատանքը առաջնային նշանակություն ունեն։ Դրանք կարող են ներառել համակարգչային տեխնիկան, կապի սարքավորումները, ներկառուցված համակարգերը, արդյունաբերական կառավարման համակարգերը, տրանսպորտային և այլ տեխնիկական համակարգեր։ Հիշողության սխալների ժամանակին հայտնաբերումը հնարավորություն է տալիս կանխել ավելի լուրջ համակարգային խափանումները և բարձրացնել սարքավորման շահագործման հուսալիությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է մշակված ալգորիթմների հնարավոր կիրառմամբ հիշողության սարքերի արտադրության, որակի վերահսկման, տեխնիկական ախտորոշման և համակարգերի շահագործման ընթացքում։ Արդյունավետ թեստային ալգորիթմները կարող են կրճատել ստուգման համար անհրաժեշտ ժամանակը և միաժամանակ ապահովել անսարքությունների հայտնաբերման բարձր մակարդակ։ Սա հատկապես կարևոր է մեծ ծավալով հիշողության համակարգերի դեպքում, որտեղ յուրաքանչյուր բջիջի կամ հասցեի առանձին ստուգումը կարող է պահանջել զգալի ռեսուրսներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համակարգչային ճարտարապետության, թվային էլեկտրոնիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, ալգորիթմների տեսության, ավտոմատացված թեստավորման և տեխնիկական ախտորոշման ոլորտների մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել հիշողության սխեմաներում որոշակի դասերի անսարքությունների արդյունավետ հայտնաբերման սկզբունքները և դրանց հիման վրա նախագծել ու հիմնավորել ալգորիթմներ, որոնք համատեղում են թեստավորման ամբողջականությունը, արագությունը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը՝ նպաստելով ժամանակակից հիշողության համակարգերի հուսալիության և կայունության բարձրացմանը։