Մորմազգի մշակաբույսեր. Ուղեցույց

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը պատմական բնույթի վավերագրական նյութ է, որը ներկայացնում է Մոսկվայի Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի կյանքում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձություններից մեկը՝ 1848 թվականի մայիսին հաստատությանը շնորհված նոր իրավունքների առիթով կազմակերպված հանդիսավոր արարողությունը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ուսումնական հաստատության իրավական և կրթական կարգավիճակի զարգացման, պետական կառույցների հետ ունեցած հարաբերությունների և XIX դարի կեսերին նրա գործունեության նշանակության մասին։ Անդրադարձ է կատարվում ինստիտուտի կրթական առաքելությանը, արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման գործում ունեցած դերին, ինչպես նաև հաստատության հետագա զարգացման համար շնորհված արտոնությունների ու իրավունքների կարևորությանը։ Հանդիսավոր միջոցառման հետ կապված նյութերը ներկայացնում են տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական և ակադեմիական միջավայրին բնորոշ մոտեցումները, հաստատության ղեկավարության ու կրթական հանրության վերաբերմունքը տեղի ունեցած իրադարձությանը և ինստիտուտի դերի գնահատականը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր սկզբնաղբյուր է Լազարյան կրթական ավանդույթի, Ռուսաստանի հայ համայնքի կրթական գործունեության և արևելագիտության զարգացման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն օգնում է հասկանալ, թե ինչ տեղ էր զբաղեցնում հաստատությունը XIX դարի կրթական համակարգում և ինչպես էր դրա գործունեությունը նպաստում լեզվաբանական, արևելագիտական ու հայագիտական գիտելիքների տարածմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, արևելագետների, կրթության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային շրջանում վերադարձի միգրացիայի երևույթի և վերադարձած միգրանտների առօրեական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով միգրացիոն շարժունակության, վերադարձի փորձառության և սոցիալական վերաինտեգրման փոխկապակցված գործընթացների վրա։ Հետազոտության շրջանակում վերադարձը դիտարկվում է ոչ միայն որպես մեկ երկրից մյուսը ֆիզիկական տեղափոխություն, այլև որպես սոցիալական, տնտեսական, մշակութային և ինքնության հետ կապված բարդ գործընթաց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն պատճառներին, որոնք մարդկանց դրդում են վերադառնալ նախկին բնակության երկիր կամ հայրենիք՝ տնտեսական պայմանների փոփոխություն, ընտանիքի հետ վերամիավորում, աշխատանքի կամ բնակության հնարավորությունների փոփոխություն, սոցիալական կապերի պահպանում և այլ հանգամանքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերադարձից հետո առօրյա կյանքի կազմակերպմանը՝ աշխատանքի որոնմանը, բնակության պայմաններին, ընտանիքի և հարազատների հետ հարաբերություններին, սոցիալական ցանցերի վերականգնմանը և տեղական համայնքում կրկին ներգրավվելուն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև վերադարձած անձանց ինքնության և պատկանելիության զգացման ուսումնասիրությունը, քանի որ երկարատև արտագաղթից հետո հայրենի կամ նախկին բնակության միջավայրը կարող է միաժամանակ ընկալվել որպես ծանոթ և օտար տարածք։ Աշխատանքը կարող է բացահայտել նաև վերադարձի ընթացքում առաջացող սոցիալական սպասումների և իրական կյանքի պայմանների միջև տարբերությունները, ինչպես նաև այն ռազմավարությունները, որոնց միջոցով վերադարձածները հարմարվում են նոր իրավիճակին։ Հետխորհրդային հասարակությունների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տնտեսական վերափոխումները, սահմանների փոփոխությունը, նոր պետությունների ձևավորումը և միջազգային միգրացիոն հոսքերը ազդել վերադարձի գործընթացների վրա։ Առօրեականության ուսումնասիրության միջոցով հետազոտությունը ուշադրությունը տեղափոխում է մեծածավալ միգրացիոն վիճակագրությունից դեպի անհատների և ընտանիքների իրական փորձառությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մակրոտնտեսական ու քաղաքական փոփոխությունները արտացոլվում առօրյա կյանքի մակարդակում։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել սոցիոլոգների, մարդաբանների, միգրացիոն քաղաքականություն մշակողների, ժողովրդագրագետների, հետազոտողների և հետխորհրդային հասարակությունների սոցիալական փոփոխություններով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բյուջետային վերահսկողության համակարգի ուսումնասիրությանը, դրա գործող մեխանիզմների արդյունավետության գնահատմանը և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պետական և համայնքային բյուջեների ձևավորման, հաստատման, կատարման և հաշվետվողականության փուլերում իրականացվող վերահսկողական գործընթացները՝ կարևորելով հանրային ֆինանսական միջոցների օրինական, նպատակային և արդյունավետ օգտագործումը։ Վերլուծվում են բյուջետային վերահսկողություն իրականացնող պետական մարմինների գործառույթները, նրանց իրավասությունների բաշխումը, փոխգործակցության մեխանիզմները և վերահսկողական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին և արտաքին ֆինանսական վերահսկողության ձևերին, պետական ֆինանսական աուդիտին, բյուջետային ծրագրերի կատարման գնահատմանը, ֆինանսական խախտումների բացահայտմանը և դրանց կանխարգելման մեխանիզմներին։ Քննության են առնվում բյուջետային միջոցների ծախսման արդյունավետության գնահատման չափանիշները, պետական ծրագրերի ֆինանսավորման արդյունքների վերահսկումը և հատկացված միջոցների ու ձեռք բերված արդյունքների միջև կապի ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում է վերահսկողության անցումը միայն խախտումների հետագա արձանագրումից դեպի կանխարգելիչ և ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ֆինանսական կառավարման հնարավոր խնդիրները բացահայտել ավելի վաղ փուլերում։ Ուսումնասիրվում են նաև բյուջետային գործընթացների թվայնացման, միասնական տեղեկատվական համակարգերի ներդրման, տվյալների փոխանակման և վերահսկողական ընթացակարգերի ավտոմատացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հանրային ֆինանսների կառավարման թափանցիկության, պետական մարմինների հաշվետվողականության և բյուջետային տեղեկատվության հասանելիության բարձրացման նշանակությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գործող օրենսդրական և կազմակերպական մեխանիզմների վերլուծությունը՝ դրանցում առկա բացերի, գործառույթների հնարավոր կրկնությունների և վերահսկողության արդյունավետությունը սահմանափակող գործոնների բացահայտման նպատակով։ Քննարկվում են վերահսկողական մարմինների մասնագիտական կարողությունների զարգացման, ժամանակակից աուդիտորական մեթոդների կիրառման, ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման և վերահսկողության արդյունքների հիման վրա կառավարչական որոշումների ընդունման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ՀՀ բյուջետային վերահսկողության համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական կարգապահության ամրապնդմանը, հանրային միջոցների ոչ արդյունավետ օգտագործման ռիսկերի նվազեցմանը և պետական ֆինանսների կառավարման առավել թափանցիկ ու հաշվետու համակարգի ձևավորմանը։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է 1945-2004 թվականներին Մերձավոր Արևելքում ջրային ռեսուրսների շուրջ ձևավորված հիմնախնդիրների, հակասությունների և քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում է ջրի սահմանափակ պաշարների նշանակությունը տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման, գյուղատնտեսության, բնակչության կենսապահովման և պետությունների ազգային անվտանգության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անդրսահմանային գետերի և ջրային ավազանների օգտագործման հետ կապված խնդիրներին, որոնց շուրջ տարբեր պետությունների շահերի բախումը հաճախ վերածվել է երկարաժամկետ քաղաքական լարվածության։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանի հիմնական ջրային համակարգերի օգտագործման, ջրային ենթակառուցվածքների զարգացման, ամբարտակների և ոռոգման ծրագրերի իրականացման, ինչպես նաև ջրային ռեսուրսների վերահսկողության հետ կապված գործընթացները։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ջրի հիմնախնդիրը Մերձավոր Արևելքում չի սահմանափակվում բնական ռեսուրսների պակասով, այլ սերտորեն կապված է պատմական, քաղաքական, տնտեսական և աշխարհաքաղաքական գործոնների հետ։ Քննարկվում են նաև ջրային ռեսուրսների և տարածաշրջանային հակամարտությունների փոխկապակցվածությունը, միջպետական բանակցությունների ու համագործակցության փորձերը, ինչպես նաև ջրի՝ որպես քաղաքական ազդեցության և անվտանգության կարևոր գործոնի դերը։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են բնակչության աճը, տնտեսական զարգացումը, քաղաքաշինությունը, կլիմայական պայմանները և քաղաքական հակասությունները խորացրել ջրի նկատմամբ մրցակցությունը։ Աշխատանքը կարևոր է Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերությունների, տարածաշրջանային անվտանգության և բնական ռեսուրսների կառավարման առանձնահատկությունները հասկանալու համար և կարող է օգտակար լինել պատմության, քաղաքագիտության, միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանագիտության ոլորտների ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Խուլիգանությունը հասարակական կարգը խախտող վարքագծի ձև է, որը դրսևորվում է բացահայտ անհարգալից, ագրեսիվ կամ հասարակության նորմերին հակասող գործողություններով՝ ուղղված հասարակական վայրերում կարգապահության և հանգստի խաթարմանը։ Այն կարող է ներառել վիրավորանքներ, սպառնալիքներ, բռնի գործողություններ, գույքի վնասում կամ այլ վարք, որը առաջացնում է հասարակական անհանգստություն և վտանգում է մարդկանց անվտանգությունը։ Իրավական համակարգերում խուլիգանությունը համարվում է իրավախախտում կամ որոշ դեպքերում՝ քրեական հանցագործություն՝ կախված դրա ծանրությունից, հետևանքներից և դրսևորման ձևից։ Խուլիգանություն-ը հաճախ կապված է նաև սոցիալական գործոնների հետ, ինչպիսիք են դաստիարակությունը, սոցիալական միջավայրը, ալկոհոլի կամ թմրանյութերի ազդեցությունը, ինչպես նաև վարքային վերահսկողության ցածր մակարդակը։ Հասարակական անվտանգության ապահովման համար պետությունները կիրառում են վարչական և քրեական պատասխանատվության միջոցներ՝ նպատակ ունենալով կանխել նման վարքագծի կրկնությունը և պահպանել հասարակական կարգը։

Բնապահպանություն

Նվիրված է լեռնային էկոհամակարգերի պահպանության, կայուն օգտագործման և կառավարման հիմնարար սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է լեռնային լանդշաֆտների առանձնահատկությունները՝ ռելիեֆի բարդ կառուցվածքը, կլիմայական փոփոխականությունը, հողերի էրոզիայի բարձր ռիսկը և կենսաբազմազանության յուրահատուկ կազմը՝ ընդգծելով դրանց զգայունությունը մարդու գործունեության նկատմամբ։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է լեռնային տարածքների էկոլոգիական հավասարակշռության խախտման հիմնական պատճառները՝ անտառահատումներ, անթրոպոգեն ճնշում, անասնապահական և զբոսաշրջային ազդեցություններ, ինչպես նաև դրանց հետևանքները՝ սողանքներ, հողի քայքայում և կենսաբազմազանության կորուստ։ Աշխատությունում ներկայացվում են պահպանության և վերականգնման ժամանակակից մոտեցումները՝ ներառյալ էկոհամակարգային կառավարումը, պահպանվող տարածքների ստեղծումը, հողերի ռացիոնալ օգտագործումը և էկոլոգիական մոնիթորինգի կիրառումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառմանը լեռնային շրջաններում և տեղական համայնքների ներգրավմանը բնապահպանական գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, աշխարհագրության, բնապահպանության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես համապարփակ գիտական և գործնական ուղեցույց լեռնային լանդշաֆտների պահպանության գործում։