Պատրաստի նյութեր

Այս աշխատությունը վերաբերում է Թեհրանի հայ համայնքի ճարտարապետական ժառանգության գնահատմանը և դրա օգտագործման հնարավորություններին՝ ընդգծելով մշակութային ժառանգության պահպանության, քաղաքային պատմական միջավայրի և հայկական սփյուռքի ինքնության պահպանման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել Թեհրանում ձևավորված հայկական ճարտարապետական միջավայրի առանձնահատկությունները, գնահատել դրա պատմամշակութային արժեքը և առաջարկել ժամանակակից օգտագործման ու վերակենդանացման հնարավոր ուղիներ։ Ուսումնասիրվում են հայկական համայնքի կողմից կառուցված եկեղեցիները, դպրոցները, հասարակական շենքերը և բնակելի կառույցները՝ դրանց ճարտարապետական ոճերի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և պատմական զարգացման համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ճարտարապետական ավանդույթների և իրանական քաղաքային միջավայրի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև այդ ժառանգության պահպանման ներկա վիճակին՝ ներառյալ ֆիզիկական քայքայումը, վերափոխումները և քաղաքաշինական ճնշումները։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է մշակութային ժառանգության վերօգտագործման (adaptive reuse) հնարավորությունները՝ առաջարկելով այդ կառույցների ինտեգրումը ժամանակակից քաղաքային կյանքին որպես մշակութային, կրթական կամ զբոսաշրջային կենտրոններ։ Միաժամանակ վերլուծվում են միջազգային փորձը և ժառանգության պահպանման լավագույն մոտեցումները, որոնք կարող են կիրառվել Թեհրանի հայկական ժառանգության պաշտպանության և արժևորման համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ճարտարապետության և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտում՝ նպաստելով Թեհրանի հայ համայնքի պատմական միջավայրի գիտական գնահատմանը և արդյունավետ օգտագործման ռազմավարությունների մշակմանը։

Այս աշխատությունը վերաբերում է քաղաքաշինական քաղաքականության ազդեցությանը քաղաքային հորինվածքի ձևավորման վրա՝ Մարսելի քաղաքային գլխավոր առանցքի օրինակով, ընդգծելով քաղաքային պլանավորման, տարածական կազմակերպման և սոցիալ-տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես պետական և տեղական քաղաքաշինական քաղաքականությունները ձևավորում են քաղաքի կառուցվածքային առանցքները, տարածական աճի ուղղությունները և քաղաքային միջավայրի ֆունկցիոնալ կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում են Մարսելի գլխավոր քաղաքային առանցքի պատմական ձևավորման փուլերը, դրա ճարտարապետական և ինժեներական լուծումները, ինչպես նաև քաղաքային ենթակառուցվածքների զարգացումը՝ տրանսպորտային ցանցեր, հասարակական տարածքներ և վարչական կենտրոններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային հորինվածքի (urban fabric) ձևավորման վրա քաղաքական որոշումների ազդեցությանը՝ ներառյալ գոտիավորման քաղաքականությունը, վերակառուցման ծրագրերը և քաղաքային տարածքների վերակազմակերպումը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է սոցիալական և տնտեսական գործոնների ազդեցությունը քաղաքային կառուցվածքի վրա՝ բնակչության տեղաբաշխում, տնտեսական ակտիվության կենտրոնացում և քաղաքային տարածքների անհավասար զարգացում։ Միաժամանակ վերլուծվում է եվրոպական քաղաքաշինական փորձը և Մարսելի օրինակի համադրությունը այլ քաղաքների զարգացման մոդելների հետ՝ բացահայտելով արդյունավետ պլանավորման սկզբունքներ։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է քաղաքաշինության և ուրբանիստիկայի ոլորտում՝ նպաստելով քաղաքային քաղաքականության ազդեցության ավելի խորքային ընկալմանը քաղաքային տարածքների ձևավորման գործընթացում։

Այս աշխատությունը վերաբերում է պարտադիր ապահովագրատեսակների ներդրման ազդեցությանը Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության և ապահովագրական շուկայի զարգացման վրա՝ ընդգծելով ֆինանսական կայունության, ռիսկերի բաշխման և ապահովագրական համակարգի ինստիտուցիոնալ զարգացման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել պարտադիր ապահովագրության տարբեր տեսակների (օրինակ՝ ավտոքաղաքացիական պատասխանատվության ապահովագրություն և այլ սոցիալական նշանակության ապահովագրական ձևեր) ներդրման տնտեսական հետևանքները և դրանց ազդեցությունը ապահովագրական շուկայի ընդլայնման վրա։ Ուսումնասիրվում են ապահովագրական համակարգի կառուցվածքը, շուկայի մասնակիցների վարքագիծը, ապահովագրական պրեմիաների ձևավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական կարգավորման և վերահսկողության դերը ոլորտի զարգացման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտադիր ապահովագրության սոցիալ-տնտեսական ազդեցություններին՝ ռիսկերի համընդհանուր բաշխում, քաղաքացիների ֆինանսական պաշտպանվածության բարձրացում, ճանապարհային և այլ ոլորտներում վնասների փոխհատուցման համակարգերի բարելավում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ապահովագրական շուկայի զարգացման խոչընդոտները՝ ցածր ապահովագրական մշակույթ, սահմանափակ վստահություն ֆինանսական հաստատությունների նկատմամբ և մրցակցության ոչ բավարար մակարդակ։ Միաժամանակ վերլուծվում է միջազգային փորձը պարտադիր ապահովագրության ներդրման և կարգավորման ոլորտում՝ գնահատելով դրա կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ֆինանսական տնտեսագիտության և ապահովագրական համակարգի զարգացման ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ ապահովագրական շուկայի ընդլայնմանը և տնտեսական ռիսկերի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Ամիրդովլաթ Ամասիացի-ի «Օգուտ բժշկութեան» երկի բառապաշարի ուսումնասիրությունը վերաբերում է միջնադարյան հայ բժշկական գրականության լեզվական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով տեքստում կիրառված բժշկական, դեղաբանական և անատոմիական տերմինների համակարգը։ Այս երկի բառապաշարը ձևավորվել է միջին հայերենի հիմքի վրա և առանձնանում է գիտական-մասնագիտական բնույթով, որտեղ լայնորեն օգտագործվում են ինչպես հայերեն բնիկ բառեր, այնպես էլ պարսկերեն, արաբերեն և հունարեն փոխառություններ, որոնք կապված են բժշկության և դեղագիտության ոլորտների հետ։ Բառապաշարի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել միջնադարյան բժշկական գիտելիքների տարածման ուղիները, ինչպես նաև հայ բժշկական տերմինաբանության զարգացման փուլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդությունների անվանումներին, բուժման մեթոդներին, դեղաբույսերի նկարագրություններին և մարդու մարմնի կառուցվածքին վերաբերող բառերի իմաստային առանձնահատկություններին։ Այսպիսով, «Օգուտ բժշկութեան»-ի բառապաշարը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն բժշկության պատմության, այլ նաև հայերեն լեզվի պատմական զարգացման և մասնագիտական բառապաշարի ձևավորման ուսումնասիրության համար։

Հայկական վաղմիջնադարյան քանդակը (4–7-րդ դարեր)-ը արվեստաբանական և հնագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանում վաղ միջնադարում՝ 4–7-րդ դարերում ձևավորված քանդակագործական արվեստի առանձնահատկությունները, դրա գեղարվեստական լեզուն, գաղափարական բովանդակությունը և պատմական զարգացման ընթացքը, աշխատությունում վերլուծվում են եկեղեցական և աշխարհիկ քանդակների հիմնական տեսակները, ճարտարապետական հարդարանքի տարրերը, խաչքարերի նախնական ձևերը և քարե ռելիեֆների պատկերագրական համակարգը, ինչպես նաև դրանց կապը քրիստոնեության տարածման և նոր գաղափարական աշխարհընկալման ձևավորման հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է վաղ քրիստոնեական արվեստը համադրել նախաքրիստոնեական պատկերային ավանդույթները նոր կրոնական խորհրդանշանների հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ հայկական քանդակագործական դպրոց, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային տարբերությունները և արտաքին ազդեցությունները՝ բյուզանդական և արևելյան արվեստի հետ փոխազդեցության համատեքստում, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ վաղ միջնադարյան քանդակը եղել է ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլ նաև գաղափարական հաղորդակցության միջոց, որն արտացոլել է ժամանակի կրոնական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները։

«Ժամանակակից Ադրբեջան» տեղեկագիրքը համապարփակ վերլուծական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է Ադրբեջանի Հանրապետության ժամանակակից քաղաքական, տնտեսական, ռազմական և սոցիալ-մշակութային համակարգի հիմնական առանձնահատկությունները։ Այն անդրադառնում է երկրի պետական կառուցվածքին, կառավարման մոդելին, ներքին քաղաքական գործընթացներին և արտաքին քաղաքական ուղղություններին՝ ընդգծելով տարածաշրջանային դերակատարությունը Հարավային Կովկասում։ Գրքում քննարկվում են նաև Ադրբեջանի զինված ուժերի զարգացման միտումները, էներգետիկ ռեսուրսների և նավթագազային քաղաքականության ազդեցությունը պետական տնտեսության վրա, ինչպես նաև հասարակական կյանքի և ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացները։ Հեղինակները փորձում են ներկայացնել տեղեկատվական ձեռնարկի ձևաչափով կառուցված, համակարգված պատկեր՝ նախատեսված հետազոտողների, դիվանագետների, քաղաքագետների և տարածաշրջանով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Նյութը հիմնված է տարբեր աղբյուրների համադրման վրա և ծառայում է որպես տեղեկատու-վերլուծական ռեսուրս՝ ժամանակակից Ադրբեջանի բազմաշերտ իրականությունը հասկանալու համար։

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործող վարկային կազմակերպությունների ռազմավարական կառավարման առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով ֆինանսական համակարգի կայունության, ռիսկերի կառավարման և շուկայական մրցակցության պայմաններում դրանց գործունեության արդյունավետ կազմակերպման խնդիրները։ Աշխատությունը վերլուծում է վարկային կազմակերպությունների զարգացման ռազմավարությունները, ներառյալ պորտֆելի դիվերսիֆիկացումը, վարկային ռիսկերի գնահատման մեխանիզմները, տոկոսադրույքային քաղաքականությունը և կապիտալի կառավարման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությանը՝ գնաճի, փոխարժեքի տատանումների և տնտեսական աճի դինամիկայի համատեքստում, ինչպես նաև կարգավորող մարմինների դերակատարությանը ֆինանսական կայունության ապահովման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև մրցակցային ռազմավարությունների, թվայնացման և ֆինանսական տեխնոլոգիաների ներդրման ազդեցության գնահատում՝ որպես վարկային կազմակերպությունների արդյունավետության բարձրացման գործիքներ։ Աշխատանքը կարևոր է ֆինանսական կառավարման մասնագետների և տնտեսագետների համար՝ նպաստելով ռազմավարական որոշումների բարելավմանը և վարկային համակարգի կայուն զարգացմանը Հայաստանի ֆինանսական շուկայում։

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Շեքսպիրի պիեսներում խեղկատակի կերպարի զարգացման և ձևավորման առանձնահատկությունները՝ վերլուծելով նրա հոգեբանական, սոցիալական և արվեստագիտական նշանակությունը։ Նյութում համեմատաբար դիտարկվում են խեղկատակի ֆունկցիաները՝ որպես հասարակական քննադատության միջոց, ողբերգական կամ կատակերգական իրավիճակների մեկնաբանիչ, ինչպես նաև գլխավոր հերոսների և կոնֆլիկտների զարգացումն արագացնող գործոն։ Աշխատությունը ընդգծում է խեղկատակի կերպարի ընդհանրական հատկանիշները՝ խորաթափանց մտքեր, սրամտություն, սոցիալական դիտարկումների խորություն, ինչպես նաև յուրահատուկ անհատական հակումները և բառապաշարի առանձնահատկությունները, որոնք տարբերվում են յուրաքանչյուր պիեսում։ Նյութում վերլուծվում են նաև խեղկատակի հարաբերակցությունները այլ կերպարների հետ, նրա դերը սյուժետային և թեմատիկ կառուցվածքում, ինչպես նաև ազդեցությունը հանդիսատեսի ընկալման և պիեսի հանրային նշանակության վրա։ Աշխատությունը կարևոր է գրականագետների, թատերագետների և մշակութաբանների համար՝ ապահովելով խեղկատակի կերպարի հետազոտման համապարփակ տեսություն՝ համատեղելով գրական, պատմական և սոցիալական մոտեցումները։

Թվային մեթոդներ II-ը բարձրագույն մաթեմատիկայի և կիրառական հաշվարկային մեթոդների ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է շարունակելու թվային մեթոդների ուսումնասիրությունը՝ կենտրոնանալով ավելի բարդ ալգորիթմների և հաշվարկային խնդիրների լուծման վրա, աշխատությունում ներկայացվում են ոչ գծային հավասարումների լուծման թվային եղանակները, գծային հանրահաշվական համակարգերի արդյունավետ լուծման ալգորիթմները, մատրիցային դեկոմպոզիցիաները, ինտերպոլյացիայի և մոտարկման առաջադեմ մեթոդները, ինչպես նաև ինտեգրալների և դիֆերենցիալ հավասարումների թվային լուծման սխեմաները, միաժամանակ ընդգծվում է հաշվարկային սխալների վերլուծությունը, կայունության և կոնվերգենցիայի հասկացությունները, որոնք կարևոր են ալգորիթմների ճիշտ կիրառման համար, աշխատությունը մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև ծրագրային իրականացման հիմունքներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տեսական մեթոդները կիրառվում համակարգչային հաշվարկներում, նպատակ ունենալով զարգացնել բարդ մաթեմատիկական խնդիրների արդյունավետ լուծման և մոդելավորման հմտություններ։

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հին Հունաստանի և Հին Հռոմի արվեստի զարգացումը՝ ներկայացնելով այդ քաղաքակրթությունների գեղարվեստական մտածողությունը, ձևավորման փուլերը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այն անդրադառնում է Հունաստանի արվեստի դասական իդեալներին՝ ներդաշնակության, համաչափության և մարդու մարմնի կատարելության պատկերումներին՝ քանդակագործության, ճարտարապետության և խեցեգործության օրինակներով։ Գրքում նաև քննարկվում է Հռոմեական արվեստը՝ ընդգծելով դրա գործնական բնույթը, ճարտարապետական ինժեներական նվաճումները, հանրային շինությունները և դիմանկարային արվեստի զարգացումը։ Հեղինակը վերլուծում է երկու քաղաքակրթությունների արվեստի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է Հռոմը յուրացրել և զարգացրել հունական գեղարվեստական ավանդույթները՝ դրանք հարմարեցնելով կայսրության գաղափարախոսական և քաղաքական նպատակներին։ Նյութը համադրում է պատմական, գեղագիտական և մշակութաբանական մոտեցումներ՝ ապահովելով ամբողջական պատկերացում անտիկ արվեստի մասին։ Գիրքը օգտակար է արվեստաբանների, պատմաբանների և դասական մշակույթով հետաքրքրվողների համար։

Արդի արևելահայերենի ուսումնական քերականական բառարան աշխատությունը ուսումնական լեզվաբանական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու արդի արևելահայերենի քերականական կառուցվածքները և բառապաշարի քերականական կիրառությունները՝ օգնելով սովորողներին ճիշտ օգտագործել լեզվի ձևաբանական և շարահյուսական կանոնները, այն ընդգրկում է խոսքի մասերի մանրամասն նկարագրություն, հոլովման և խոնարհման համակարգեր, բառերի ձևաբանական փոփոխություններ, շարադասական կառուցվածքներ, ինչպես նաև հաճախ հանդիպող լեզվական սխալների բացատրություններ և դրանց ճիշտ կիրառման օրինակներ, գիրքը միաժամանակ ծառայում է որպես բառարան և ուսումնական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել քերականական տեղեկություններ և դրանք կիրառել թե՛ գրավոր, թե՛ բանավոր խոսքում, ինչպես նաև զարգացնել լեզվական ճշգրտությունը և գրագիտությունը ժամանակակից հայերենում։

Ռուբեն Սևակի խոսքարվեստը առանձնանում է քնարականության բարձր աստիճանով, ներքին լարվածությամբ և զգացմունքային խորությամբ, որտեղ լեզուն ծառայում է ոչ միայն պատկեր ստեղծելուն, այլև հոգեբանական վիճակների նուրբ բացահայտմանը։ Նրա ստեղծագործական խոսքը կառուցված է երաժշտական ռիթմի, պատկերային խտության և արտահայտչական համարձակության վրա, ինչը բնորոշ է վաղ 20-րդ դարի արևմտահայ պոեզիայի նորարարական ուղղություններին։ Սևակի լեզվամտածողության մեջ կարևոր տեղ ունեն հակադրությունները՝ կյանք և մահ, գեղեցկություն և կործանում, սեր և տառապանք, որոնք հաճախ արտահայտվում են հակիրճ, բայց հզոր պատկերներով։ Նրա խոսքարվեստը միաժամանակ միավորում է դասական գրական հայերենին բնորոշ հղկվածությունը և ժամանակի խոսակցական շերտերից եկող կենդանի արտահայտչաձևերը՝ ստեղծելով ոճական բազմաշերտություն։ Բնորոշ է նաև խորհրդանշական մտածողությունը, որտեղ առարկաներն ու երևույթները հաճախ ունենում են երկրորդական, խորքային իմաստներ՝ վերածվելով հոգևոր կամ գոյաբանական խորհրդանիշների։ Ռուբեն Սևակի լեզուն հագեցած է ներքին դրամատիզմով, որը ուժեղացնում է նրա բանաստեղծությունների էմոցիոնալ ազդեցությունը և ընթերցողի վրա թողնում տևական տպավորություն՝ համադրելով քնարական նրբությունը և ողբերգական աշխարհընկալումը։

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական ձեռնարկությունների կոոպերացման (համագործակցության) և նորամուծությունների կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով արտադրական կապերի խորացման, տեխնոլոգիական արդիականացման և մրցունակության բարձրացման փոխկապակցված գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել արդյունաբերական հատվածի ներկայիս կառուցվածքը, բացահայտել ձեռնարկությունների միջև համագործակցության սահմանափակումները և գնահատել նորարարությունների ներդրման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Ուսումնասիրվում են արտադրական կոոպերացման ձևերը՝ ներառյալ արդյունաբերական կլաստերները, ենթակապալային հարաբերությունները, համատեղ արտադրական նախագծերը և տեխնոլոգիական գործընկերությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արտադրողականության և շուկայի ընդլայնման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների կիրառման գործընթացին՝ տեխնոլոգիական վերազինում, գիտահետազոտական և փորձարարական մշակումների (R&D) ներդրում, թվային տեխնոլոգիաների ինտեգրում և արտադրական գործընթացների ավտոմատացում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ֆինանսավորման խնդիրները, պետական աջակցության մեխանիզմները և ինովացիոն միջավայրի ձևավորման ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Միաժամանակ վերլուծվում է միջազգային փորձը արդյունաբերական համագործակցության և նորարարական զարգացման ոլորտում՝ ընդգծելով դրա կիրառելիությունը Հայաստանի տնտեսության պայմաններում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է արդյունաբերական տնտեսագիտության և ինովացիոն քաղաքականության ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ արդյունաբերական ձեռնարկությունների արդյունավետ համագործակցության և տեխնոլոգիական զարգացման խթանմանը։

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության ոչ բանկային ֆինանսական կազմակերպություններում ներդրումային պորտֆելի կառավարման բարելավման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական շուկաների արդյունավետության, ռիսկերի կառավարման և ներդրումային ռազմավարությունների փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել ոչ բանկային ֆինանսական կազմակերպությունների (ապահովագրական ընկերություններ, ներդրումային ընկերություններ, կենսաթոշակային ֆոնդեր և այլն) պորտֆելային կառավարման ներկայիս վիճակը, բացահայտել հիմնական խնդիրները և առաջարկել դրանց բարելավման մեթոդական և գործնական լուծումներ։ Ուսումնասիրվում են ներդրումային պորտֆելի ձևավորման սկզբունքները՝ ակտիվների դիվերսիֆիկացում, ռիսկ–եկամտաբերություն հարաբերակցության գնահատում, պորտֆելի օպտիմալ կառուցվածքի ընտրություն, ինչպես նաև շուկայի տատանումների ազդեցությունը ներդրումային որոշումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի կառավարման գործիքներին՝ շուկայական, վարկային և լիկվիդայնության ռիսկերի գնահատման մեթոդներին, ինչպես նաև ժամանակակից ֆինանսական մոդելներին, որոնք օգտագործվում են պորտֆելի արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է միջազգային փորձը ոչ բանկային ֆինանսական հատվածի զարգացման և պորտֆելի կառավարման ոլորտում՝ ընդգծելով լավագույն պրակտիկաների կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Միաժամանակ վերլուծվում են կարգավորող միջավայրի ազդեցությունը, ֆինանսական գործիքների սահմանափակ բազմազանությունը և ներդրումային մշակույթի զարգացման անհրաժեշտությունը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ֆինանսական տնտեսագիտության ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ ոչ բանկային ֆինանսական կազմակերպություններում ներդրումային պորտֆելի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը։