Պատրաստի նյութեր

Հրատարակությունը ներկայացնում է հանձնարարական մատենագիտական նյութ, որի նպատակն է համակարգված ձևով կողմնորոշել ընթերցողին մարքսիստական և լենինյան տեսության ձևավորմանն ու զարգացմանը վերաբերող սկզբնաղբյուրների, ուսումնասիրությունների և մեկնաբանական գրականության շրջանակում։ Այն կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես գաղափարախոսական բնույթի գրականության ուղեցույց, այլև որպես որոշակի պատմական ժամանակաշրջանի գրադարանային, կրթական և քաղաքական լուսավորության համակարգը բնութագրող աղբյուր։ Նյութում գրականությունը կարող է դասակարգվել ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ փիլիսոփայություն, քաղաքական տնտեսագիտություն, հասարակության և պատմության մեկնաբանություն, դասակարգային հարաբերություններ, պետության ու քաղաքական կազմակերպությունների վերաբերյալ տեսություններ և սոցիալ-տնտեսական զարգացման հարցեր։ Հանձնարարական ցանկի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե տվյալ ժամանակաշրջանում որ աշխատություններն էին ընտրվում որպես հիմնական ընթերցանության նյութ, ինչ հաջորդականությամբ էր առաջարկվում դրանց ուսումնասիրությունը և ինչ լրացուցիչ մեկնաբանական աղբյուրներ էին ներառվում ընթերցանության շրջանակում։ Մատենագիտական տեսանկյունից կարևոր են գրքերի և հոդվածների ընտրության սկզբունքները, դրանց թեմատիկ խմբավորումը, bibliographic նկարագրությունների կառուցվածքը և ընթերցողական տարբեր խմբերի համար նյութի ներկայացման եղանակները։ Միաժամանակ հրատարակությունը կարող է օգտագործվել խորհրդային ժամանակաշրջանի մտավոր և կրթական միջավայրի ուսումնասիրության համար, քանի որ նման ցանկերը արտացոլում են ժամանակի պաշտոնական ուսումնական ու գաղափարական առաջնահերթությունները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև գրադարանների դերը քաղաքական և հասարակագիտական գրականության տարածման, ընթերցանության կազմակերպման և կրթական ծրագրերի սպասարկման գործում։ Պատմական աղբյուրի քննության ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել կազմման ժամանակաշրջանի քաղաքական և գաղափարական համատեքստը, քանի որ գրականության ընտրությունը կարող էր պայմանավորված լինել տվյալ ժամանակի հաստատված կրթական չափանիշներով ու պաշտոնական մոտեցումներով։ Հրատարակությունն արժեքավոր է մատենագիտության, գրադարանագիտության, քաղաքական գաղափարների պատմության և խորհրդային կրթամշակութային քաղաքականության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալ ոչ միայն առաջարկվող գրականության շրջանակը, այլև այն սկզբունքները, որոնցով հասարակագիտական ու քաղաքական ընթերցանությունը կազմակերպվում և ուղղորդվում էր տվյալ ժամանակաշրջանում։

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական ծախսումների կառավարչական հաշվառման կազմակերպման, վերլուծության և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սննդի արդյունաբերության կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում արտադրական ծախսումները դիտարկվում են որպես կազմակերպության ֆինանսատնտեսական գործունեության արդյունավետության, արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորման և կառավարչական որոշումների ընդունման վրա անմիջական ազդեցություն ունեցող կարևոր գործոն։ Քննության են առնվում հումքի և նյութերի, աշխատուժի, էներգիայի, արտադրական սարքավորումների շահագործման, վերադիր և այլ ծախսումների հաշվառման ու դասակարգման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղակի և անուղղակի, հաստատուն և փոփոխուն ծախսումների տարբերակմանը, դրանց բաշխման մեթոդներին և արտադրանքի առանձին տեսակների ինքնարժեքի հաշվարկման ճշգրտությանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ներառվել հաշվապահական և կառավարչական հաշվառման տվյալների վերլուծությունը, ինքնարժեքի հաշվարկման տարբեր մեթոդների համեմատությունը, կառուցվածքային և գործոնային վերլուծությունը, վիճակագրական տվյալների մշակումը և առանձին կազմակերպությունների գործունեության համեմատական ուսումնասիրությունը։ Գործոնային վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել հումքի գների, արտադրության ծավալի, աշխատանքի արտադրողականության, էներգետիկ ծախսերի և այլ գործոնների ազդեցությունը արտադրանքի ինքնարժեքի փոփոխության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բյուջետավորմանը և նորմատիվային ծախսումների կիրառմանը՝ փաստացի արդյունքները նախատեսված ցուցանիշների հետ համեմատելու, շեղումները բացահայտելու և դրանց պատճառները գնահատելու նպատակով։ Քննության են առնվում նաև պատասխանատվության կենտրոնների ձևավորման, ներքին հաշվետվությունների պատրաստման և ղեկավարությանը ժամանակին ու համապատասխան տեղեկատվություն տրամադրելու մեխանիզմները։ Սննդի արդյունաբերության առանձնահատկություններից ելնելով՝ ուշադրություն կարող է դարձվել հումքի պահպանման, արտադրական կորուստների, թափոնների, սեզոնայնության և արտադրանքի տեսականու ազդեցությանը ծախսումների կառուցվածքի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ծախսերի վերահսկողության ուժեղացման, ինքնարժեքի հաշվարկման մեթոդների կատարելագործման, ոչ արդյունավետ ծախսումների բացահայտման և արտադրական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կառավարչական հաշվառման և արտադրական կառավարման ոլորտների համար՝ նպաստելով կազմակերպությունների ղեկավարների համար անհրաժեշտ հաշվապահական տեղեկատվության որակի բարձրացմանը և ծախսումների կառավարման առավել հիմնավորված համակարգի ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ճահճակուղբերի հիբրիդային սերունդներում տնտեսապես և սելեկցիոն առումով կարևոր հատկանիշների ժառանգման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ծնողական ձևերի և դրանց խաչասերումից ստացված սերունդների գենետիկական ու ֆենոտիպային առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով գնահատել, թե տարբեր հատկանիշներն ինչ աստիճանով և ինչպիսի փոփոխականությամբ են փոխանցվում հաջորդ սերունդներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենդանիների կենդանի զանգվածին, աճի արագությանը, մարմնակազմությանը, մորթու և մազածածկույթի որակական առանձնահատկություններին, գունավորմանը, վերարտադրողական ցուցանիշներին, կենսունակությանը և այլ սելեկցիոն արժեք ներկայացնող հատկանիշներին։ Հետազոտության հիմնական մեթոդներից կարող են լինել նպատակային խաչասերումը, տոհմաբանական վերլուծությունը, ծնողների և սերունդների ֆենոտիպային գնահատումը, կենդանիների չափումների իրականացումը, սերունդների խմբերի համեմատությունը և կենսաչափական ու վիճակագրական տվյալների մշակումը։ Տոհմաբանական մեթոդի միջոցով հնարավոր է հետևել առանձին հատկանիշների փոխանցմանը սերունդների միջև, իսկ համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել ծնողական ձևերի ազդեցությունը հիբրիդների հատկությունների ձևավորման վրա։ Վիճակագրական մեթոդներով կարող են գնահատվել հատկանիշների փոփոխականությունը, փոխկապակցվածությունը և ժառանգելիության աստիճանը, ինչպես նաև պարզվել դիտվող տարբերությունների վիճակագրական նշանակալիությունը։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր սերունդների մոտ ցանկալի հատկանիշների համակցությունների բացահայտումը, ինչը կարող է հիմք ծառայել հետագա ընտրության և զույգերի նպատակային կազմավորման համար։ Ուսումնասիրվում է նաև արտաքին միջավայրի, կերակրման և պահվածքի պայմանների ազդեցությունը հատկանիշների դրսևորման վրա, քանի որ կենդանու ֆենոտիպը ձևավորվում է ժառանգական և միջավայրային գործոնների համատեղ ազդեցությամբ։ Ստացված տվյալների հիման վրա հնարավոր է գնահատել տարբեր հիբրիդային համակցությունների սելեկցիոն արժեքը և առանձնացնել հետագա բազմացման համար առավել նպատակահարմար կենդանիներին։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կենդանիների գենետիկայի ու բուծման համար՝ նպաստելով ճահճակուղբերի սելեկցիոն աշխատանքի գիտական կազմակերպմանը, արժեքավոր հատկանիշների ամրապնդմանը և ցանկալի արտադրական հատկություններով սերունդների ստացման արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքի ժամանակակից ռելիեֆի ձևաբանական առանձնահատկությունների և երկրակեղևի խորքային երկրաբանական կառուցվածքի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցությունների բացահայտմանը՝ նորագույն տեկտոնական շարժումների և երկրադինամիկական գործընթացների ուսումնասիրության նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում ռելիեֆը դիտարկվում է որպես երկրակեղևում ընթացող երկարատև և ժամանակակից տեկտոնական գործընթացների արտահայտման կարևոր ցուցիչ, որի կառուցվածքի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առանձին տարածքների բարձրացման, իջեցման, ճեղքավորման և ձևախախտման առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում լեռնաշղթաների, միջլեռնային գոգավորությունների, գետահովիտների, սարավանդների և այլ խոշոր գեոմորֆոլոգիական միավորների տարածական դիրքն ու դրանց հարաբերակցությունը խորքային բեկվածքների և երկրակեղևի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության հիմնական մեթոդներից կարող են լինել գեոմորֆոլոգիական և մորֆոմետրիկ վերլուծությունը, երկրաբանական ու տեկտոնական քարտեզների համադրումը, երկրաֆիզիկական տվյալների մեկնաբանությունը, թվային ռելիեֆային մոդելների մշակումը, հեռազննման տվյալների վերլուծությունը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Մորֆոմետրիկ մեթոդներով հնարավոր է ուսումնասիրել բարձրությունների, լանջերի թեքությունների, գետային ցանցի և ռելիեֆի մասնատվածության տարածական փոփոխությունները՝ դրանք համադրելով տեկտոնական կառուցվածքների դիրքի հետ։ Երկրաֆիզիկական տվյալների՝ մասնավորապես սեյսմաբանական, գրավիմետրական և այլ չափումների մեկնաբանությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու երկրակեղևի խորքային կառուցվածքի մասին և այն համեմատելու մակերևութային ձևերի տարածման օրինաչափությունների հետ։ Կառուցվածքային-երկրաբանական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են ակտիվ և հնարավոր ակտիվ բեկվածքային համակարգերը, դրանց ուղղությունները և փոխհարաբերությունները ռելիեֆի խոշոր տարրերի հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նորագույն երկրաբանական ժամանակաշրջանում տեղի ունեցած շարժումների տարածական տարբերությունների գնահատմանը և ժամանակակից լանդշաֆտում դրանց արտահայտման հատկանիշների բացահայտմանը։ Տարբեր տվյալների համալիր համադրումը կարող է օգտագործվել նորագույն տեկտոնական շրջանացման, երկրակեղևի ակտիվ հատվածների առանձնացման և ժամանակակից երկրադինամիկական գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների ճշգրտման համար։ Հետազոտությունն ունի նաև կիրառական նշանակություն սեյսմատեկտոնական ուսումնասիրությունների և երկրաբանական վտանգների գնահատման համար՝ նպաստելով Հայաստանի տարածքի ռելիեֆի զարգացման ու խորքային երկրաբանական կառուցվածքի փոխկապակցվածության առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է մթնոլորտային խոնավացման ցուցանիշների տարածական և ժամանակային փոփոխությունների օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության տարածքում՝ հաշվի առնելով երկրի բարդ ռելիեֆը, բարձրությունների զգալի տարբերությունները և կլիմայական պայմանների բազմազանությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում մթնոլորտային տեղումների, օդի հարաբերական ու բացարձակ խոնավության, գոլորշունակության, խոնավացման գործակցի և ջերմաստիճանային պայմանների փոխկապակցվածությունները, որոնց համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր տարածքների խոնավապահովվածության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոնավացման տարածական տարբերություններին՝ լեռնային գոտիականության, լանջերի դիրքադրության, ռելիեֆի ձևերի և մթնոլորտային շրջանառության ազդեցության համատեքստում։ Ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել բազմամյա օդերևութաբանական դիտարկումների շարքերը՝ բացահայտելու սեզոնային, տարեկան և երկարաժամկետ փոփոխությունները, տատանումները և հնարավոր միտումները։ Հետազոտության հիմնական մեթոդներից կարող են լինել օդերևութաբանական տվյալների վիճակագրական մշակումը, ժամանակային շարքերի վերլուծությունը, համեմատական-աշխարհագրական մեթոդը, տարածական ինտերպոլյացիան, քարտեզագրումը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Վիճակագրական մեթոդներով հնարավոր է հաշվարկել միջին արժեքները, փոփոխականության ցուցանիշները և տարբեր օդերևութաբանական մեծությունների միջև կապերը, իսկ տարածական վերլուծության միջոցով՝ առանձնացնել առավել խոնավ և առավել չոր գոտիները։ Քարտեզագրական մեթոդները հնարավորություն են տալիս պատկերելու խոնավացման ցուցանիշների տարածքային բաշխումը և դրանց փոփոխությունը ըստ բարձրության ու աշխարհագրական դիրքի։ Կարևոր ուղղություն է նաև երաշտային պայմանների և խոնավության պակասի կրկնելիության գնահատումը, հատկապես գյուղատնտեսական նշանակություն ունեցող տարածքների համար։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, գյուղատնտեսության տարածքային պլանավորման, ոռոգման պահանջների գնահատման, երաշտների ռիսկի ուսումնասիրության և բնական էկոհամակարգերի վիճակի վերլուծության նպատակներով։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն կլիմայագիտության, օդերևութաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով երկրի տարածքում խոնավության ձևավորման ու փոփոխության տարածաժամանակային օրինաչափությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարբեր բարբառներում ազգակցական և ընտանեկան հարաբերություններ արտահայտող բառապաշարի համակողմանի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում արյունակցական, ամուսնական և ընտանիքի այլ կապեր անվանող բառերը, դրանց բարբառային տարբերակները, իմաստային առանձնահատկությունները, տարածքային բաշխումը և պատմական զարգացման հնարավոր ուղիները։ Ուսումնասիրվում են ընտանիքի անդամների, մերձավոր ու հեռավոր ազգականների, ամուսնության միջոցով ձևավորված հարաբերությունների և սերնդային կապերի անվանումները՝ բացահայտելով տարբեր բարբառներում դրանց հնչյունական, ձևաբանական ու բառիմաստային տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նույն ազգակցական հարաբերությունը նշանակող տարբեր բառաձևերի համեմատությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ նույն բառը տարբեր բարբառներում ձեռք է բերել տարբեր իմաստային երանգներ կամ կիրառության սահմաններ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել նկարագրական, համեմատական-բարբառագիտական, պատմահամեմատական, ստուգաբանական և լեզվաշխարհագրական մեթոդները։ Բարբառային բառարանների, ազգագրական նյութերի, գրավոր աղբյուրների և դաշտային լեզվական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս համակարգելու բառապաշարը և որոշելու առանձին անվանումների տարածման աշխարհագրական սահմանները։ Լեզվաշխարհագրական մոտեցման միջոցով հնարավոր է քարտեզագրել որոշ բառերի ու բառաձևերի տարածվածությունը և բացահայտել բարբառային տարածքների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ստուգաբանական վերլուծությունը նպաստում է բառերի ծագման, պատմական փոփոխությունների և այլ լեզուների հետ շփումների հետևանքով առաջացած փոխառությունների բացահայտմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ազգակցական եզրաբանության և ավանդական ընտանիքի կառուցվածքի փոխհարաբերությանը, քանի որ բառապաշարի բազմազանությունը կարող է արտացոլել հասարակության ներսում ընտանիքի անդամների կարգավիճակը, սերնդային տարբերությունները և սոցիալական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե ազգակցական բառապաշարի որ շերտերն են ընդհանուր հայերենին պատկանում, որոնք են պահպանվել միայն որոշ բարբառներում, և որոնք են ձևավորվել տեղային լեզվական զարգացման կամ լեզվական շփումների ազդեցությամբ։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հայ բարբառագիտության, պատմական բառագիտության, ստուգաբանության և ազգագրական լեզվաբանության համար՝ նպաստելով հայերենի բառապաշարի պատմական զարգացման և հայկական ավանդական հասարակության լեզվամշակութային առանձնահատկությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում ձևավորված հնագույն հավատալիքների, առասպելաբանական պատկերացումների և կրոնական աշխարհընկալման զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում են մարդու և բնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ վաղ պատկերացումները, բնության ուժերի պաշտամունքը, ծիսական ավանդույթները, սրբազան վայրերի նշանակությունը և աստվածությունների ու առասպելական կերպարների մասին պատկերացումների ձևավորումը։ Հետազոտվում են արևի, լուսնի, կրակի, ջրի, լեռների, ծառերի, կենդանիների և բնական այլ երևույթների հետ կապված պաշտամունքային դրսևորումները՝ դրանք դիտարկելով հին հասարակությունների աշխարհընկալման և առօրյա կյանքի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոտեմական, բնապաշտական և նախնիների պաշտամունքի հետ կապված պատկերացումներին, ինչպես նաև պտղաբերության, կյանքի ու մահվան, բնության վերածննդի և տիեզերական կարգի մասին առասպելական ընկալումներին։ Քննության են առնվում հայկական դիցարանի ձևավորման առանձնահատկությունները, աստվածությունների գործառույթները, նրանց միջև հարաբերությունները և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում կրոնական պատկերացումների կրած փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության համար կարևոր աղբյուրներ կարող են հանդիսանալ հնագիտական գտածոները, ժայռապատկերները, պաշտամունքային կառույցները, հին հեղինակների հաղորդած տեղեկությունները, միջնադարյան գրավոր աղբյուրները, բանահյուսական նյութերը, ժողովրդական ավանդությունները և ծիսական սովորույթները։ Համեմատական-պատմական մեթոդի միջոցով հնարավոր է հայկական նյութը համադրել հարևան և հինարևելյան մշակույթների կրոնական ու դիցաբանական համակարգերի հետ՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանրությունները, այնպես էլ տեղական առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում հին հավատալիքների տարրերի հետագա գոյատևումը ժողովրդական մշակույթում, տոներում, ծեսերում, հեքիաթներում, ավանդազրույցներում և խորհրդանշական պատկերացումներում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև կրոնական պատկերացումների պատմական փոխակերպումներին և հասկանալու, թե ինչպես են ավելի վաղ հավատալիքների որոշ տարրեր նոր պայմաններում վերաիմաստավորվել կամ ստացել այլ գործառույթներ։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հայագիտության, կրոնագիտության, ազգագրության, բանագիտության և մշակույթի պատմության համար՝ նպաստելով Հայաստանի հնագույն բնակչության հոգևոր աշխարհի, առասպելական մտածողության և մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է արտակարգ իրավիճակների պայմաններում վթարային կամ բնակության համար վտանգավոր շենքերից մարդկանց անվտանգ դուրսբերման, ժամանակավոր տեղավորման և հետագա տարաբնակեցման կազմակերպման մեթոդների ուսումնասիրմանն ու կատարելագործմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բնական և տեխնածին վտանգների հետևանքով շենքերի վնասման տարբեր իրավիճակներ, բնակչության համար առաջացող ռիսկերը և դրանց նվազեցմանն ուղղված կազմակերպական ու կառավարչական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարահանման գործընթացի պլանավորմանը՝ հաշվի առնելով շենքի կառուցվածքը, բնակիչների թվաքանակը, ելքերի հասանելիությունը, մարդկանց շարժունակությունը, հնարավոր խոչընդոտները և անվտանգ հավաքման տարածքների ընտրությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ներառվել ռիսկերի գնահատման, սցենարային վերլուծության, մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման, տարածական վերլուծության ու համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Մարդկային հոսքերի մոդելավորման միջոցով հնարավոր է գնահատել մարդկանց շարժման ժամանակը և տարբեր կազմակերպական տարբերակների արդյունավետությունը՝ առանց իրական վտանգավոր իրավիճակ ստեղծելու։ Աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ քարտեզագրելու վտանգավոր տարածքները, ժամանակավոր հավաքման վայրերը, տրանսպորտային երթուղիները և բնակչության տեղավորման համար նախատեսված անվտանգ գոտիները։ Կարևոր ուղղություն է տարահանման և տարաբնակեցման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը, քանի որ մարդկանց շենքից անվտանգ դուրսբերումից հետո անհրաժեշտ է կազմակերպել նրանց ժամանակավոր կամ ավելի երկարաժամկետ տեղավորումը՝ հաշվի առնելով բնակության, սննդի, բժշկական օգնության, տրանսպորտի և սոցիալական աջակցության պահանջները։ Քննության են առնվում նաև պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, փրկարարական և այլ պատասխանատու կառույցների միջև տեղեկատվության փոխանակման ու գործողությունների համակարգման հարցերը։ Սցենարային մեթոդով կարող են համեմատվել տարբեր արտակարգ իրավիճակներում կիրառվող կազմակերպական լուծումները, իսկ վիճակագրական տվյալների և նախկին դեպքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առավել հաճախ հանդիպող խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների, տարեցների, հաշմանդամություն ունեցող և օգնության լրացուցիչ կարիք ունեցող անձանց անվտանգ տեղափոխման պահանջներին։ Աշխատությունն ունի կիրառական նշանակություն քաղաքացիական պաշտպանության, արտակարգ իրավիճակների կառավարման և քաղաքային անվտանգության ոլորտների համար՝ նպաստելով բնակչության պաշտպանության պլանավորման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և արտակարգ իրավիճակներում կազմակերպված ու անվտանգ արձագանքման մեխանիզմների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Գառզուի գրաֆիկական ստեղծագործության գեղարվեստական առանձնահատկությունների, պատկերային համակարգի և արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում է արվեստագետի գրաֆիկական ժառանգությունը՝ դիտարկված նրա ստեղծագործական մտածողության, անհատական ոճի և կերպարվեստում ձևավորած յուրահատուկ գեղագիտական լեզվի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գծի դերին, գծանկարի կառուցվածքին, տարածության կազմակերպմանը, ձևերի հարաբերակցությանը, մանրամասների մշակմանը և լույսի ու ստվերի արտահայտչական հնարավորություններին։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է գիծը վերածվում ոչ միայն առարկաների արտաքին սահմանները ներկայացնող միջոցի, այլև ստեղծագործության տրամադրությունը, շարժումը, տարածական խորությունը և պատկերային ռիթմը ձևավորող ինքնուրույն գեղարվեստական տարրի։ Քննության են առնվում քաղաքային տեսարանները, ճարտարապետական կառուցվածքները, բնապատկերները, մարդկային կերպարները և երևակայական միջավայրերը՝ բացահայտելու դրանց ձևավորման սկզբունքներն ու խորհրդանշական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել արվեստաբանական նկարագրության, ձևաոճական, պատկերագրական և համեմատական վերլուծության մեթոդներ։ Ձևաոճական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գծային կառուցվածքի, կոմպոզիցիայի և պատկերային ռիթմի առանձնահատկությունները, իսկ համեմատական մեթոդը՝ արվեստագետի տարբեր ժամանակաշրջանների աշխատանքներում առկա փոփոխություններն ու կայուն գեղարվեստական հատկանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գրաֆիկական տարբեր տեխնիկաների և դրանց արտահայտչական հնարավորությունների քննությանը՝ պարզելու համար, թե նյութն ու կատարման եղանակն ինչպես են մասնակցում ստեղծագործության ընդհանուր գեղարվեստական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում գրքային ձևավորման և նկարազարդման ոլորտի հետ հնարավոր կապերին, ինչպես նաև գրաֆիկական աշխատանքների հարաբերությանը արվեստագետի մյուս ստեղծագործական ուղղությունների հետ։ Ստեղծագործությունները դիտարկվում են նաև 20-րդ դարի եվրոպական և հայկական արվեստի ընդհանուր զարգացումների համատեքստում՝ առանձնացնելով անհատական ոճի ձևավորման և մշակութային տարբեր ավանդույթների փոխազդեցության հարցերը։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն արվեստագիտության և հայ կերպարվեստի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված ներկայացնել գրաֆիկական ժառանգության թեմատիկ, ոճական և տեխնիկական առանձնահատկությունները և գնահատել դրա տեղը արվեստագետի ստեղծագործական ամբողջության մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է հողային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, հողերի նպատակային և կայուն օգտագործման, պահպանության ու կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում հողային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես տնտեսական, գյուղատնտեսական, տարածքային և բնապահպանական նշանակություն ունեցող սահմանափակ բնական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական և տեղեկատվական գործիքների համակցված կիրառում։ Քննության են առնվում հողային ֆոնդի կառուցվածքը, հողօգտագործման ձևերը, հողերի նպատակային նշանակությունը, սեփականության և օգտագործման հարաբերությունները, ինչպես նաև պետական ու տեղական կառավարման մարմինների գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի արդյունավետ օգտագործմանը, չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող տարածքների խնդիրներին, հողերի մասնատվածությանը, բերրիության պահպանմանը և հողերի դեգրադացման կանխարգելմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել վիճակագրական և տնտեսական վերլուծությունը, հողային հաշվեկշռի տվյալների ուսումնասիրությունը, համեմատական մեթոդը, տարածական վերլուծությունը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Քարտեզագրական և տարածական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հողօգտագործման կառուցվածքը, տարածքային փոփոխությունները և տարբեր նշանակության հողերի բաշխման առանձնահատկությունները։ Տնտեսական մեթոդների միջոցով կարող են ուսումնասիրվել հողի արդյունավետ օգտագործման խթանները, գնահատման ու հարկման մեխանիզմները և հողային շուկայի գործունեության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հողերի պետական հաշվառման, կադաստրային տեղեկատվության, մշտադիտարկման և կառավարման որոշումների համար անհրաժեշտ տվյալների որակի ու հասանելիության խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև հողերի էրոզիայի, անապատացման, աղակալման և այլ դեգրադացիոն գործընթացների կանխարգելման ու հողային ռեսուրսների վերականգնման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրություն՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կառավարման գործիքներից տեղական պայմաններին համապատասխան մոտեցումներ առանձնացնելու նպատակով։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն հողաշինարարության, տարածքային պլանավորման, գյուղատնտեսության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով հողային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, պահպանության և երկարաժամկետ կայուն կառավարման մեխանիզմների մշակմանը։

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության համակարգի ֆինանսավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ ծրագրային բյուջետավորման սկզբունքների և գործիքների կիրառման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում առողջապահության ֆինանսավորումը դիտարկվում է որպես հանրային ֆինանսների կառավարման կարևոր ուղղություն, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն հատկացվող միջոցների ծավալով, այլև դրանց նպատակային բաշխմամբ, ծրագրերի արդյունքների չափելիությամբ, ֆինանսական վերահսկողությամբ և պետական քաղաքականության նպատակների հետ բյուջետային ծախսերի համապատասխանությամբ։ Քննության են առնվում ծրագրային բյուջետավորման տեսական հիմքերը, ավանդական ծախսային բյուջետավորումից դրա տարբերությունները և առողջապահական ծրագրերի ֆինանսավորման կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուջետային ծրագրերի նպատակների, միջոցառումների, արդյունքային ցուցանիշների և ֆինանսական ռեսուրսների միջև հստակ կապի ձևավորմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել առողջապահական ծախսերի կառուցվածքային և դինամիկ վերլուծությունը, բյուջետային ցուցանիշների համեմատական ուսումնասիրությունը, ծրագրերի արդյունքային ցուցանիշների գնահատումը, վիճակագրական տվյալների մշակումը և միջազգային փորձի համադրական վերլուծությունը։ Կարող է կիրառվել նաև ծախսերի և արդյունքների հարաբերակցության գնահատում՝ պարզելու համար, թե հատկացված ֆինանսական միջոցներն ինչ չափով են նպաստում սահմանված առողջապահական նպատակների իրականացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ծրագրերի արդյունավետության գնահատման չափելի ցուցանիշների ընտրությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ֆինանսական միջոցների օգտագործումը կապել կոնկրետ արդյունքների և հանրային ծառայությունների հասանելիության ու որակի փոփոխությունների հետ։ Քննության են առնվում նաև բյուջետային պլանավորման, ֆինանսավորման առաջնահերթությունների սահմանման, հաշվետվողականության, վերահսկողության և ծրագրերի իրականացման մշտադիտարկման մեխանիզմները։ Համեմատական մեթոդի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր երկրների ծրագրային բյուջետավորման փորձը և գնահատել համապատասխան մոտեցումների կիրառելիությունը տեղական առողջապահական համակարգում։ Աշխատանքում կարող են բացահայտվել ֆինանսավորման գործող մեխանիզմների կազմակերպական և տնտեսական խնդիրները և ներկայացվել դրանց կատարելագործման ուղղություններ՝ ուղղված ռեսուրսների ավելի նպատակային բաշխմանը, բյուջետային ծրագրերի արդյունքների գնահատելիության բարձրացմանը և ֆինանսական կառավարման թափանցիկության ամրապնդմանը։ Հետազոտությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն առողջապահության կառավարման և հանրային ֆինանսների ոլորտների համար՝ նպաստելով արդյունքահեն բյուջետային պլանավորման և պետական առողջապահական ծրագրերի ֆինանսական արդյունավետության գնահատման մեթոդների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում բնական պայմաններում աճող առավել տարածված վայրի բանջարաբույսերի բազմազանության, կենսաբանական առանձնահատկությունների, տարածվածության և օգտագործման հնարավորությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են սննդային նշանակություն ունեցող վայրի բուսատեսակները, դրանց աճելավայրերը, էկոլոգիական պահանջները, սեզոնային զարգացումը և բնական պաշարների վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտային բուսաբանական ուսումնասիրություններին, որոնց միջոցով հնարավոր է իրականացնել տեսակների հայտնաբերում, հավաքում, տարածման վայրերի գրանցում և պոպուլյացիաների ընդհանուր վիճակի գնահատում։ Տեսակների ճշգրտման և համակարգման համար կիրառվում են կարգաբանական ու համեմատական-մորֆոլոգիական մեթոդներ՝ ուսումնասիրելով բույսերի արտաքին կառուցվածքային հատկանիշները և դրանց տարբերակիչ առանձնահատկությունները։ Կարող են իրականացվել նաև աշխարհագրական և էկոլոգիական դիտարկումներ՝ պարզելու տարբեր տեսակների տարածվածության կապը բարձրության, կլիմայական պայմանների, հողի առանձնահատկությունների և բնական միջավայրի այլ գործոնների հետ։ Սննդային արժեքի գնահատման նպատակով կարևոր նշանակություն ունեն լաբորատոր և կենսաքիմիական հետազոտությունները, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են բուսական հումքի հիմնական սննդային բաղադրիչները, վիտամինները, հանքային նյութերը և կենսաբանական ակտիվ միացությունները։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր վայրի բանջարաբույսերը գնահատել ըստ սննդային արժեքի, օգտագործվող մասերի, հասանելիության և մշակության հնարավորությունների։ Ուսումնասիրվում են նաև դրանց օգտագործման ավանդական եղանակները՝ համադրելով ազգաբուսաբանական տվյալները ժամանակակից սննդային և գյուղատնտեսական մոտեցումների հետ։ Փորձարարական մշակության մեթոդների կիրառմամբ հնարավոր է գնահատել ընտրված տեսակների ընտելացման, բազմացման և գյուղատնտեսական արտադրության մեջ ներգրավման հնարավորությունները։ Կարևոր ուղղություն է բնական պաշարների կայուն օգտագործման գնահատումը, քանի որ վայրի բույսերի ինտենսիվ հավաքը կարող է ազդել առանձին պոպուլյացիաների պահպանության վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել նոր կամ քիչ օգտագործվող սննդային բուսական ռեսուրսների բացահայտման, սննդակարգի բազմազանեցման, գյուղատնտեսական մշակաբույսերի տեսականու ընդլայնման և տեղական բուսական գենետիկական ռեսուրսների պահպանության նպատակներով։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն բուսաբանության, բանջարաբուծության, սննդագիտության, ազգաբուսաբանության և կենսաբազմազանության պահպանության համար՝ նպաստելով Հայաստանի վայրի ուտելի բուսական ռեսուրսների ճանաչմանը և դրանց արդյունավետ ու կայուն օգտագործման հնարավորությունների գնահատմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական կազմակերպությունների նշանակության և գործառույթների ուսումնասիրությանը Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության ձևավորման ու զարգացման գործընթացում։ Քննության կենտրոնում են հասարակական կազմակերպությունների՝ որպես պետությունից և առևտրային հատվածից հարաբերականորեն անկախ քաղաքացիական կառույցների գործունեությունը, դրանց մասնակցությունը հանրային կյանքին և քաղաքացիների շահերի ու նախաձեռնությունների ներկայացման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրվում են քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, դրա հիմնական ինստիտուտները և հասարակական կազմակերպությունների տեղը այդ համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների մասնակցության խթանմանը, հանրային խնդիրների բարձրաձայնմանը, տարբեր սոցիալական խմբերի շահերի ներկայացմանը, իրավական և հասարակական իրազեկվածության բարձրացմանը, սոցիալական ծրագրերի իրականացմանը և հանրային քննարկումների կազմակերպմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հասարակական կազմակերպությունների և պետական կառավարման ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները՝ ներառելով համագործակցության, խորհրդակցությունների, հանրային քաղաքականության քննարկումների և որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիական մասնակցության հնարավոր ձևերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կազմակերպությունների գործունեության իրավական և կազմակերպական պայմաններին, ֆինանսավորման աղբյուրներին, կառավարման մեխանիզմներին, հաշվետվողականությանն ու թափանցիկությանը, ինչպես նաև հասարակության վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում այն դժվարությունները, որոնք կարող են սահմանափակել հասարակական կազմակերպությունների արդյունավետ գործունեությունը՝ ռեսուրսների անբավարարությունից և մասնագիտական կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությունից մինչև հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավվածության մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են հասարակական նախաձեռնությունների, կամավորության, համայնքային մասնակցության և տարբեր ոլորտներում շահերի պաշտպանության միջոցով քաղաքացիական ակտիվության զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հասարակական կազմակերպությունների ներդրումը պետական և հասարակական կառույցների միջև հաղորդակցության ձևավորման, հանրային վերահսկողության մեխանիզմների զարգացման և քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնման գործընթացներում՝ առանց այդ դերակատարումը միանշանակ գնահատելու։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն քաղաքագիտության, հանրային կառավարման և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրությունների համար՝ համակարգելով հասարակական կազմակերպությունների գործունեության հիմնական ուղղությունները, զարգացման խնդիրները և քաղաքացիական ինստիտուտների կայացման գործընթացում դրանց ունեցած գործառույթները։

Աշխատությունը նվիրված է անձի արժանապատվության՝ որպես հիմնարար սահմանադրաիրավական արժեքի պաշտպանության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Քննության կենտրոնում են արժանապատվության իրավական բովանդակությունը, մարդու հիմնարար իրավունքների համակարգում դրա նշանակությունը և պետական իշխանության մարմինների պարտականությունները՝ այն հարգելու, պաշտպանելու և հնարավոր խախտումները կանխելու ուղղությամբ։ Արժանապատվությունը դիտարկվում է որպես մարդու իրավական կարգավիճակի առանցքային հիմքերից մեկը, որը սերտորեն փոխկապակցված է անձնական ազատության, հավասարության, մասնավոր կյանքի, ֆիզիկական և հոգեբանական անձեռնմխելիության, պատվի ու հեղինակության պաշտպանության և այլ իրավունքների հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սահմանադրական նորմերը, օրենսդրական կարգավորման մեխանիզմները և իրավական պաշտպանության միջոցները, որոնց միջոցով անձը կարող է պաշտպանել իր իրավունքները պետական մարմինների, պաշտոնատար անձանց կամ այլ սուբյեկտների գործողությունների հետևանքով առաջացած միջամտություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության բացասական և դրական պարտավորությունների հարաբերակցությանը. մի կողմից՝ պետական մարմինները պետք է ձեռնպահ մնան մարդու արժանապատվությանը անհամաչափ միջամտությունից, մյուս կողմից՝ անհրաժեշտ են արդյունավետ իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ հնարավոր խախտումները կանխելու և դրանց հետևանքները վերացնելու համար։ Քննության են առնվում դատական պաշտպանության, սահմանադրական վերահսկողության և մարդու իրավունքների պաշտպանության այլ իրավական կառուցակարգերի դերը, ինչպես նաև իրավական պաշտպանության արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արժանապատվության պաշտպանության խնդրին քրեական արդարադատության, ազատությունից զրկման, վարչական հարաբերությունների, սոցիալական պաշտպանության և պետական ծառայությունների մատուցման համատեքստերում, որտեղ անձը կարող է գտնվել պետության նկատմամբ առավել խոցելի վիճակում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ազգային իրավակարգավորման և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների համադրություն՝ բացահայտելու դրանց փոխազդեցությունն ու իրավական պաշտպանության զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտների համար՝ նպաստելով արժանապատվության իրավական բովանդակության հստակեցմանը, պաշտպանության մեխանիզմների արդյունավետության գնահատմանը և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման ուղղությունների ձևավորմանը։