Մթնոլորտային խոնավացսան տարածաժամանակային փոփոխությունների օրինաչափությունները Հայաստանի Հանրապետությունում

Химия

Աշխատությունը նվիրված է սիլիցիումի երկօքսիդի հիմքով նյութերի մակերևույթի քիմիական ձևափոխման նոր մեթոդների մշակմանը և ստացված սորբենտների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են սիլիկահողերի մակերևութային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ակտիվ ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթը և դրանց մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխազդեցությունների հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևույթի ֆունկցիոնալացման եղանակներին, տարբեր օրգանական և անօրգանական միացությունների միջոցով սորբենտների հատկությունների նպատակային փոփոխմանը, ինչպես նաև սորբցիոն ակտիվության և ընտրողականության բարձրացման հնարավորություններին։ Քննարկվում են քիմիական ձևափոխման պայմանների ազդեցությունը նյութերի ծակոտկեն կառուցվածքի, տեսակարար մակերեսի, ջերմային կայունության և կլանման կարողության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված սորբենտների կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրման մեթոդներին, տարբեր նյութերի նկատմամբ դրանց սորբցիոն հատկությունների գնահատմանը և կլանման գործընթացների մեխանիզմների բացահայտմանը։ Դիտարկվում են նաև մշակված նյութերի կիրառման հեռանկարները անալիտիկ քիմիայում, քրոմատոգրաֆիայում, արդյունաբերական գործընթացներում և շրջակա միջավայրի աղտոտիչների հեռացման տեխնոլոգիաներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների և ֆունկցիոնալ սորբենտների մշակմամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գիտատեխնիկական ոլորտի արդիականացման և բարեփոխման հիմնախնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով տնտեսական և կազմակերպական փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ գիտությունը, տեխնոլոգիաները և նորարարությունը ժամանակակից տնտեսության մրցունակության, արտադրողականության բարձրացման, մարդկային կապիտալի զարգացման և երկարաժամկետ տնտեսական աճի կարևոր գործոններ են։ ՀՀ օրենսդրությամբ ևս գիտատեխնիկական քաղաքականության նպատակների շարքում առանձնացվում են գիտական և գիտատեխնիկական ներուժի զարգացումը, համապատասխան կադրերի պատրաստումը և գիտության ու տեխնիկայի նվաճումների՝ տնտեսության զարգացման նպատակով ներդրման խթանումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը գիտության և տնտեսության միջև կապի ամրապնդումն է։ Գիտական հետազոտությունների արդյունքները ինքնին դեռևս չեն ապահովում տնտեսական արդյունք․ անհրաժեշտ է ստեղծել այնպիսի մեխանիզմներ, որոնց միջոցով գիտական գաղափարները կարող են վերածվել տեխնոլոգիական լուծումների, նոր արտադրանքի, ծառայությունների և առևտրայնացվող նորարարությունների։ Այս տեսանկյունից աշխատանքի առանցքային խնդիրներից է «գիտություն–տեխնոլոգիա–արտադրություն–շուկա» կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Գիտատեխնիկական ոլորտի տնտեսական բարեփոխումները ենթադրում են նաև ֆինանսավորման համակարգի վերանայում։ Հետազոտությունների համար պետական միջոցների հատկացումը պետք է համադրվի մրցակցային ֆինանսավորման, նպատակային ծրագրերի, մասնավոր հատվածի ներդրումների և միջազգային ֆինանսավորման աղբյուրների ներգրավման հետ։ Կարևոր խնդիր է նաև ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետության բարձրացումը՝ հաշվի առնելով հետազոտությունների որակը, ակնկալվող արդյունքները, դրանց տնտեսական և հասարակական ազդեցությունը և երկրի ռազմավարական առաջնահերթությունները։ Ժամանակակից պետական քաղաքականության մեջ այդ ուղղությունը ստացել է նոր նշանակություն․ 2026 թվականին հաստատված ՀՀ գիտության ոլորտի զարգացման 2026–2030 թվականների ռազմավարական ծրագիրը նախատեսում է գիտական գերազանցության խթանում, գիտության տնտեսական ազդեցության մեծացում, հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացում և միջազգային մակարդակով մրցունակ գիտական համակարգի ձևավորում։ Կազմակերպական հիմնախնդիրների շարքում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում գիտության կառավարման համակարգի արդյունավետությունը։ Գիտական կազմակերպությունների գործունեությունը պահանջում է կառավարման այնպիսի մոդելներ, որոնք միաժամանակ կապահովեն ակադեմիական ազատությունը, հաշվետվողականությունը, արդյունքների գնահատելիությունը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Կառավարման համակարգի բարեփոխումը կարող է ներառել գիտական հաստատությունների կառուցվածքային վերակազմավորում, կառավարման թվայնացում, որոշումների կայացման գործընթացների պարզեցում և գիտական արդյունքների գնահատման ժամանակակից չափանիշների կիրառում։ Նման մոտեցումները ներկայումս նույնպես արտացոլված են ՀՀ գիտության զարգացման պետական ռազմավարության մեջ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է գիտական կադրերի խնդիրը։ Գիտատեխնիկական ոլորտի զարգացումը անմիջականորեն կախված է բարձր որակավորում ունեցող հետազոտողների, ինժեներների, տեխնոլոգների, կառավարման մասնագետների և երիտասարդ գիտնականների առկայությունից։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել մասնագետների պատրաստման, գիտական կարիերայի զարգացման, երիտասարդ հետազոտողների ներգրավման, նրանց աշխատանքի խրախուսման և միջազգային գիտական միջավայրում ինտեգրման մեխանիզմները։ Մարդկային կապիտալի պահպանումը հատկապես կարևոր է փոքր տնտեսության համար, որտեղ բարձրակարգ մասնագետների սահմանափակ քանակը կարող է էականորեն ազդել ամբողջ համակարգի զարգացման հնարավորությունների վրա։ Գիտատեխնիկական ոլորտի արդյունավետության կարևոր պայման է նաև հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Ժամանակակից լաբորատորիաները, սարքավորումները, տվյալների բազաները, հաշվարկային ռեսուրսները և գիտական տեղեկատվության հասանելիությունը անհրաժեշտ նախադրյալներ են մրցունակ հետազոտությունների իրականացման համար։ Հետևաբար ենթակառուցվածքների արդիականացումը պետք է դիտարկվի ոչ միայն որպես տեխնիկական խնդիր, այլև որպես գիտության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման միջոց։ ՀՀ գիտության 2026–2030 թվականների ռազմավարության մեջ հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացումը ևս ներկայացվում է որպես մրցունակ գիտական համակարգի ձևավորման առանցքային ուղղություն։ Աշխատության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է գիտություն–բիզնես համագործակցության զարգացումը։ Գիտական կազմակերպությունների և մասնավոր ընկերությունների միջև թույլ կապերը կարող են սահմանափակել հետազոտությունների արդյունքների գործնական կիրառումը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է զարգացնել տեխնոլոգիական փոխանցման մեխանիզմները, համատեղ հետազոտական նախագծերը, լիցենզավորման և արտոնագրման գործընթացները, ստարտափների ստեղծման և գիտական արդյունքների առևտրայնացման հնարավորությունները։ Նման համակարգը կարող է նպաստել նրան, որ գիտական ներդրումները վերածվեն նոր տնտեսական գործունեության և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի։ Նորարարական տնտեսության ձևավորման համար կարևոր է նաև մտավոր սեփականության պաշտպանության արդյունավետ համակարգը։ Գիտնականները և կազմակերպությունները պետք է ունենան իրենց ստեղծած տեխնոլոգիաների, գյուտերի և այլ մտավոր արդյունքների իրավական պաշտպանության և առևտրայնացման հստակ հնարավորություններ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ձևավորել այնպիսի միջավայր, որտեղ գիտական արդյունքի հեղինակն ու հետազոտական կազմակերպությունը կունենան տնտեսական շահագրգռվածություն այն կիրառության մեջ ներդնելու համար։ Միջազգային համագործակցությունը ևս դիտարկվում է որպես գիտատեխնիկական ոլորտի զարգացման կարևոր գործոն։ Միջազգային գիտական ծրագրերին մասնակցությունը, արտասահմանյան հետազոտական կենտրոնների հետ համատեղ աշխատանքը, գիտնականների շարժունակությունը և միջազգային հետազոտական ենթակառուցվածքների հասանելիությունը կարող են բարձրացնել հայկական գիտության մրցունակությունը։ ՀՀ նոր ռազմավարական մոտեցումները նպատակ ունեն համակարգը մոտեցնել Եվրոպական հետազոտական տարածքի պահանջներին և խթանել միջազգային գիտական գերազանցությունը։ Տնտեսական արդյունավետության տեսանկյունից կարևոր է նաև գիտահետազոտական գործունեության արդյունքների գնահատման համակարգը։ Միայն հրապարակումների կամ գիտական այլ քանակական ցուցանիշների հաշվառումը բավարար չէ գիտության իրական ազդեցությունը գնահատելու համար։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև արտոնագրերը, տեխնոլոգիական լուծումները, նորաստեղծ ընկերությունները, արդյունաբերական կիրառությունները, միջազգային համագործակցությունը և հասարակական ազդեցությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գիտության ֆինանսավորումը կապել ոչ միայն գործունեության ծավալի, այլև դրա որակի և արդյունքի հետ։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև պետական և մասնավոր հատվածների դերաբաշխման հարցը։ Պետությունը պետք է ձևավորի գիտատեխնիկական զարգացման ընդհանուր ռազմավարությունը, ապահովի հիմնարար գիտության անհրաժեշտ ֆինանսավորումը և ստեղծի նորարարության համար բարենպաստ իրավական ու տնտեսական միջավայր։ Մասնավոր հատվածը, իր հերթին, կարող է մեծացնել կիրառական հետազոտությունների ֆինանսավորումը, ներգրավել նոր տեխնոլոգիաներ և ապահովել գիտական արդյունքների շուկայական կիրառումը։ Այս փոխգործակցությունը կարող է ձևավորել գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման ավելի կայուն հիմք։ Ժամանակակից պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև առաջադեմ տեխնոլոգիաների արագ զարգացումը՝ ներառյալ արհեստական բանականությունը, տվյալների մշակումը, կենսատեխնոլոգիաները, միկրոէլեկտրոնիկան և այլ բարձր տեխնոլոգիական ուղղություններ։ Դրանց զարգացումը պահանջում է ոչ միայն մասնագիտացված գիտական ներուժ, այլև կրթության, գիտության, արդյունաբերության և պետական կառավարման համակարգերի համակարգված համագործակցություն։ Հայաստանի պետական քաղաքականության մեջ տեխնոլոգիական զարգացման և արհեստական բանականության ուղղությունները ևս առանձնացվել են որպես ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գիտատեխնիկական ոլորտի տարածքային և ինստիտուցիոնալ կենտրոնացվածությանը։ Գիտական ներուժի չափազանց մեծ կենտրոնացումը մի քանի հաստատություններում կամ տարածքներում կարող է սահմանափակել նորարարական հնարավորությունների տարածումը տնտեսության տարբեր ճյուղերում։ Հետևաբար կարևոր է խթանել տարածաշրջանային գիտական կենտրոնների, համալսարանների, տեխնոլոգիական ընկերությունների և հետազոտական ենթակառուցվածքների միջև համագործակցությունը։ Առանձին խնդիր է գիտության ոլորտում պետական քաղաքականության շարունակականությունը։ Երկարաժամկետ հետազոտական ծրագրերը պահանջում են կայուն ֆինանսավորում և կանխատեսելի կառավարման միջավայր, քանի որ գիտական արդյունքները հաճախ ձևավորվում են տարիների ընթացքում։ Հետևաբար հաճախակի փոփոխվող առաջնահերթությունները կամ ֆինանսավորման անկանխատեսելիությունը կարող են նվազեցնել համակարգի արդյունավետությունը։ Այս տեսանկյունից ռազմավարական ծրագրերի առկայությունը կարևոր է, սակայն դրանց արդյունավետությունը կախված է իրականացման հստակ մեխանիզմներից, չափելի ցուցանիշներից և հետևողական վերահսկողությունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գիտատեխնիկական ոլորտի բարեփոխումը դիտարկում է որպես համալիր տնտեսական և կազմակերպական գործընթաց, որը ներառում է գիտության ֆինանսավորման կատարելագործում, կառավարման համակարգի արդիականացում, մարդկային կապիտալի զարգացում, հետազոտական ենթակառուցվածքների վերազինում, գիտություն–բիզնես համագործակցության խորացում, գիտական արդյունքների առևտրայնացում, մտավոր սեփականության պաշտպանություն, միջազգային ինտեգրում և նորարարական գործունեության խթանում։ Թեմայի հիմնական նշանակությունն այն է, որ գիտատեխնիկական ոլորտը ներկայացվում է ոչ թե տնտեսությունից առանձնացված համակարգի, այլ երկրի երկարաժամկետ տնտեսական մրցունակության և գիտելիքահեն զարգացման կարևոր բաղադրիչի տեսանկյունից։ Հայաստանի ներկայիս պետական ռազմավարությունն այս ուղղությունը կապում է մինչև 2030 թվականը արդյունավետ կառավարվող, միջազգային մակարդակով մրցունակ և տնտեսական ազդեցություն ստեղծող գիտական համակարգի ձևավորման հետ։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, գիտության և տեխնոլոգիաների կառավարման մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, նորարարության քաղաքականություն մշակողներին, գիտական կազմակերպությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։

Литература

Ստեղծագործության վերնագիրը հուշում է, որ այն ունի հուզական և խորհրդանշական բնույթ՝ նվիրված Բաքվի փետրվարյան իրադարձությունների հետևանքով զոհվածների հիշատակին։ Վայրի վարդերի պատկերը կարող է խորհրդանշել անմեղ զոհերի հիշատակը, կորստի ցավը, մարդկային տառապանքի հանդեպ կարեկցանքը և կյանքի շարունակականությունը նույնիսկ ողբերգությունից հետո։ Գերեզմանների հիշատակումը ստեղծագործությանը հաղորդում է սգո և խոհական տրամադրություն՝ ընթերցողին ուղղորդելով խորհելու մահվան, հիշողության, կորստի և պատմական իրադարձությունների մարդկային հետևանքների շուրջ։ Վերնագրի մեջ ընդգծված փետրվարյան ժամանակը կապ է ստեղծում որոշակի պատմական հիշողության հետ, իսկ ծաղկային խորհրդապատկերը հակադրում է բնության գեղեցկությունն ու մարդկային ողբերգությունը։ Նման բնույթի գրական գործերը հաճախ ոչ միայն արտահայտում են անհատական վիշտը, այլև ձևավորում հավաքական հիշողության ու պատմական ցավի գեղարվեստական արձագանքը։ Դրանք կարևոր են նաև այն տեսանկյունից, որ գրականության միջոցով պահպանվում են համայնքի ապրումները, ողբերգական իրադարձությունների մասին պատկերացումները և զոհերի հիշատակը սերունդներին փոխանցելու ձգտումը։ Այս փոքրածավալ հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայ գրականության մեջ պատմական հիշողության, սգերգության և խորհրդանշական պատկերավորման դրսևորում, որը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես 20-րդ դարասկզբի հայ գրական ու հասարակական միջավայրի ուսումնասիրության համար։

Религия

Հրատարակության մեջ ներկայացված են հայ միջնադարյան հոգևոր մտքի մեծագույն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու ճառագրական ժառանգությանը պատկանող երկեր։ Նրա ստեղծագործական աշխարհը խորապես կապված է քրիստոնեական հավատքի, աստվածային ճշմարտությունների մեկնաբանության, մարդու հոգևոր կյանքի և բարոյական կատարելագործման գաղափարների հետ։ Ճառերում կարևոր տեղ են զբաղեցնում Աստծո և մարդու հարաբերության, հավատի զորության, ապաշխարության, մեղքի գիտակցման, ողորմության, սիրո, խոնարհության և փրկության թեմաները։ Հեղինակի խոսքը բնորոշվում է աստվածաշնչյան հարուստ պատկերներով, խորհրդանշական մտածողությամբ, հուզական արտահայտչականությամբ և լեզվական բարձր արվեստով։ Նարեկացու համար հոգևոր խոսքը ոչ միայն կրոնական գաղափարների բացատրության միջոց է, այլև մարդու ներաշխարհը վերափոխելու, ինքնաքննության մղելու և աստվածայինի հետ կապն ամրապնդելու ուղի։ Նրա ճառագրական ոճում համադրվում են աստվածաբանական խորությունը, գրական գեղեցկությունը և քարոզչական ներգործությունը։ Այս ժողովածուն արժեքավոր է հայ եկեղեցական գրականության, միջնադարյան աստվածաբանության, ճարտասանական արվեստի և հայ գրական լեզվի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Նարեկացու հոգևոր մտածողության տարբեր կողմերը և պատկերացում կազմելու այն հարուստ գրական ավանդույթի մասին, որի միջոցով հայ միջնադարյան մշակույթում արտահայտվել են հավատքի, մարդկային խղճի և հոգևոր կատարելության հարցերը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է տավարի և խոզերի պաստերելյոզի կանխարգելման նպատակով երկարժեք պատվաստանյութի մշակման, դրա իմունաբանական առանձնահատկությունների և պաշտպանական արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են պաստերելյոզի հարուցիչների կենսաբանական հատկությունները, հիվանդության տարածման օրինաչափությունները, կենդանիների օրգանիզմում վարակային գործընթացի զարգացման առանձնահատկությունները և անասնաբուծությանը պատճառվող տնտեսական վնասները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության նկատմամբ իմունային պատասխանի ձևավորմանը, հակածնային բաղադրիչների նշանակությանը և պատվաստանյութի իմունածնության վրա ազդող գործոններին։ Ուսումնասիրվում են երկարժեք պատվաստանյութերի ստեղծման գիտական սկզբունքները, տարբեր հակածնային բաղադրիչների համատեղելիության հարցերը և դրանց միջոցով պաշտպանական իմունիտետի ձևավորման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պատվաստանյութի որակի, անվտանգության, կայունության և իմունաբանական ակտիվության գնահատման ընդհանուր մոտեցումներին։ Կարևորվում են պատվաստված կենդանիների իմունային պատասխանի ուսումնասիրությունը, հակամարմինների առաջացման առանձնահատկությունները և ձեռք բերված իմունիտետի տևողության ու արդյունավետության գնահատումը։ Դիտարկվում են նաև հիվանդության կանխարգելման համալիր միջոցառումները, անասնաբուժական վերահսկողության նշանակությունը և պատվաստումների դերը կենդանիների առողջության պահպանման գործում։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի անասնաբուժական իմունաբանության, վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման և անասնաբուծական տնտեսությունների կենսաբանական անվտանգության ապահովման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, մանրէաբանների, իմունաբանների, անասնաբուժական դեղամիջոցների հետազոտողների, անասնաբուծության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ցածրամոլեկուլային ածխաջրածինների և էթիլենի օքսիդացման գործընթացների ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համեմատելով ջերմային պայմաններում և տարբեր տեսակի էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությամբ ընթացող ռեակցիաները։ Հետազոտության կենտրոնում ածխաջրածինների կառուցվածքի, մոլեկուլային կապերի և էներգետիկ վիճակների ազդեցությունն է օքսիդացման ընթացքի, ռեակցիոն ակտիվության և փոխակերպման ընդհանուր մեխանիզմների վրա։ Քննվում են մեթանի, էթանի, պրոպանի, բութանի և էթիլենի նման պարզ ածխաջրածինների վարքի տարբերությունները՝ պայմանավորված դրանց մոլեկուլային կառուցվածքով և քիմիական կապերի առանձնահատկություններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորական ջերմային ակտիվացման և ինֆրակարմիր կամ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթման ազդեցությունների համեմատությանը։ Ճառագայթային ներգործությունը դիտարկվում է մոլեկուլների էներգետիկ վիճակների փոփոխության և ռեակցիոն ուղիների վրա հնարավոր ազդեցության տեսանկյունից՝ առանց գործընթացը սահմանափակելու միայն ջերմաստիճանային գործոնով։ Ուսումնասիրվում են օքսիդացման կինետիկական օրինաչափությունները, սկզբնական նյութերի կառուցվածքի և ռեակցիոն ունակության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև գործընթացում առաջացող միջանկյալ ակտիվ մասնիկների ընդհանուր դերը։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե տարբեր էներգետիկ ներգործությունների պայմաններում ինչպես կարող են փոխվել ռեակցիայի ընթացքը և վերջնական փոխակերպումների հարաբերակցությունը։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև հագեցած ածխաջրածինների և չհագեցած էթիլենի վարքի համադրումը, քանի որ դրանց կառուցվածքային տարբերությունները պայմանավորում են օքսիդացման նկատմամբ տարբեր ռեակցիոն հատկություններ։ Ստացված տվյալների տեսական մեկնաբանությունը նպաստում է ածխաջրածինների օքսիդացման շղթայական և ֆոտոքիմիական գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քիմիական կինետիկայի, ֆոտոքիմիայի և լազերային քիմիայի մոտեցումները՝ պարզ ածխաջրածինների օքսիդացման մեխանիզմների և տարբեր էներգետիկ ազդեցությունների պայմաններում դրանց փոփոխությունների առավել ամբողջական նկարագրման նպատակով։