Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է բուսական ծագման հումքի չորացման համար նախատեսված տեխնիկական միջոցների մշակման տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը և համապատասխան սարքավորումների արդյունավետության բարձրացման սկզբունքների ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում չորացման գործընթացի ջերմաֆիզիկական և տեխնոլոգիական օրինաչափություններն են, որոնց իմացությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել սարքավորումների կառուցվածքային ու գործառական բնութագրերը՝ հաշվի առնելով մշակվող հումքի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բուսական նյութերում խոնավության վիճակը, ջերմության և զանգվածի փոխանցման գործընթացները, հումքի կառուցվածքային հատկությունների փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը չորացման տևողության ու վերջնական արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջերմաստիճանի, օդային միջավայրի շարժման, հումքի շերտի առանձնահատկությունների և սկզբնական խոնավության ազդեցությանը տեխնոլոգիական գործընթացի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր տեսակի բուսական հումքի չորացման առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տեխնիկական միջոցների նախագծման համար կարևոր ընդհանուր և մասնավոր օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում չորացման սարքավորումների էներգետիկ արդյունավետության խնդիրը, քանի որ ջերմային էներգիայի նպատակային օգտագործումը և կորուստների նվազեցումը նշանակալի ազդեցություն ունեն արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա։ Տեխնիկական միջոցների մշակման ընթացքում կարող են դիտարկվել ջերմային և օդափոխման համակարգերի փոխգործակցությունը, աշխատանքային տարածքում պայմանների հավասարաչափության ապահովումը, գործընթացի վերահսկման հնարավորությունները և տարբեր տեխնոլոգիական փուլերի համաձայնեցումը։ Հումքի որակի պահպանման տեսանկյունից կարևորվում է այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք նպաստում են անհրաժեշտ խոնավության նվազեցմանը՝ հնարավորինս պահպանելով բուսական նյութի արժեքավոր ֆիզիկական և որակական հատկանիշները։ Տեսական և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակվող տեխնիկական լուծումների արդյունավետությունը և հիմնավորելու սարքավորումների կատարելագործման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդային ու գյուղատնտեսական արտադրության տեխնոլոգիաների, ջերմատեխնիկայի, զանգվածափոխանակության և տեխնիկական նախագծման մոտեցումները՝ բուսական հումքի չորացման գործընթացների արդյունավետ կազմակերպման և համապատասխան սարքավորումների կատարելագործման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսական բարեփոխումների նպատակների, ուղղությունների և դրանց իրականացման գործընթացում պետության դերակատարության ուսումնասիրությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության տնտեսական համակարգի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների անհրաժեշտությունը, պետական կարգավորման և շուկայական մեխանիզմների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև սոցիալ-տնտեսական զարգացման նպատակներին հասնելու համար կիրառվող քաղաքականության ընդհանուր սկզբունքներն են։ Քննության են առնվում տնտեսական բարեփոխումների այնպիսի նպատակներ, ինչպիսիք են արտադրության արդյունավետության բարձրացումը, տնտեսական աճի խթանումը, զբաղվածության ընդլայնումը, ներդրումային ակտիվության բարելավումը, մրցակցային միջավայրի զարգացումը և բնակչության սոցիալական պաշտպանության ապահովումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության՝ որպես տնտեսական քաղաքականություն մշակող, հանրային ռեսուրսներ կառավարող և տնտեսական հարաբերությունների ինստիտուցիոնալ պայմաններ ձևավորող սուբյեկտի գործառույթներին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պետական և մասնավոր հատվածների հարաբերակցության, սեփականության կառուցվածքի փոփոխությունների, պետական ձեռնարկությունների վերափոխման, ֆինանսական համակարգի զարգացման և տնտեսության տարբեր ոլորտներում կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հարկաբյուջետային, դրամավարկային, ներդրումային և սոցիալական քաղաքականությունների փոխկապակցվածությունը տնտեսական բարեփոխումների ընդհանուր ռազմավարության հետ։ Իրանի տնտեսության օրինակով կարող են դիտարկվել նաև բնական ռեսուրսներից ստացվող եկամուտների նշանակությունը, տնտեսության բազմազանեցման անհրաժեշտությունը, մասնավոր ձեռնարկատիրության զարգացման պայմանները և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների ազդեցությունը ներքին տնտեսական գործընթացների վրա։ Բարեփոխումների արդյունավետությունը դիտարկվում է ոչ միայն մակրոտնտեսական ցուցանիշների փոփոխության, այլև եկամուտների բաշխման, զբաղվածության, սոցիալական կայունության և բնակչության բարեկեցության տեսանկյունից։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել պետական միջամտության սահմանների և շուկայական ինքնակարգավորման հնարավորությունների վերաբերյալ տեսական մոտեցումների համեմատությանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է տնտեսական քաղաքականության, պետական կարգավորման, զարգացման տնտեսագիտության և ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տնտեսական բարեփոխումների նպատակների ձևավորման տրամաբանությունը և պետության գործառույթների նշանակությունը կառուցվածքային ու սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների իրականացման ընթացքում։

Աշխատությունը նվիրված է վեստիբուլյար համակարգի մասնակցությամբ ռետիկուլոսպինալ ռեֆլեքսների նյարդային կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ներքին ականջի վեստիբուլյար ապարատից ստացվող զգայական տեղեկատվության մշակման և դրա՝ ուղեղաբնի ռետիկուլյար գոյացության ու ողնուղեղային շարժողական համակարգերի գործունեության վրա ունեցած ազդեցության փոխկապակցվածությունն է։ Քննության են առնվում այն նյարդային ուղիներն ու կենտրոնական փոխազդեցությունները, որոնց միջոցով գլխի դիրքի, շարժման և արագացման վերաբերյալ ազդակները մասնակցում են մարմնի դիրքի պահպանմանը, մկանային տոնուսի կարգավորմանը և շարժողական պատասխանների ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վեստիբուլյար կորիզների, ռետիկուլյար գոյացության և ողնուղեղային նեյրոնային համակարգերի միջև գործառական կապերին։ Ռետիկուլոսպինալ ուղիները դիտարկվում են որպես կենտրոնական շարժողական վերահսկման կարևոր բաղադրիչներ, որոնք մասնակցում են կեցվածքային ռեակցիաների, հավասարակշռության և ավտոմատ շարժողական պատասխանների կարգավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր նյարդային կառույցների ակտիվության և ռեֆլեքսային պատասխանների միջև կապերի գնահատում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել վեստիբուլյար տեղեկատվության ինտեգրման հիմնական օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրգռիչ և արգելակիչ նյարդային ազդեցությունների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ շարժողական համակարգի համաձայնեցված աշխատանքը պայմանավորված է բազմաթիվ կենտրոնական մեխանիզմների փոխազդեցությամբ։ Ուշադրություն կարող է դարձվել նաև այն հանգամանքին, թե ինչպես են տարբեր զգայական համակարգերից ստացվող ազդակները համադրվում ուղեղաբնի մակարդակում և վերածվում ողնուղեղային շարժողական կենտրոնների գործունեությունը փոփոխող պատասխանների։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները կարևոր են կեցվածքի և հավասարակշռության նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի, ինչպես նաև կենտրոնական նյարդային համակարգում զգայական ու շարժողական գործընթացների ինտեգրման սկզբունքների ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, վեստիբուլյար ֆիզիոլոգիայի և շարժումների նյարդային կարգավորման մոտեցումները՝ նպաստելով հավասարակշռության, մկանային տոնուսի և ռեֆլեքսային շարժողական գործունեության կենտրոնական մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է զորակոչային տարիքի երիտասարդների ֆիզիկական պատրաստականության ընդհանուր վիճակի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման մանկավարժական ու ֆիզկուլտուրային մոտեցումների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆիզիկական զարգացման, շարժողական կարողությունների, ընդհանուր դիմացկունության և ֆիզիկական ակտիվության մակարդակի գնահատումն է՝ հաշվի առնելով տարիքային առանձնահատկությունները և առողջության պահպանման սկզբունքները։ Քննության են առնվում այն հիմնական գործոնները, որոնք կարող են ազդել երիտասարդների ֆիզիկական պատրաստվածության ձևավորման վրա՝ դպրոցական ֆիզիկական դաստիարակությունը, շարժողական ակտիվության մակարդակը, կենսակերպը, հանգստի կազմակերպումը և ֆիզիկական վարժությունների կանոնավորությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր խմբերի ֆիզիկական վիճակի համեմատական գնահատում, շարժողական կարողությունների զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտում և ֆիզիկական պատրաստականության տարբեր բաղադրիչների միջև փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի համապատասխանությանը երիտասարդների տարիքային և անհատական հնարավորություններին, ինչպես նաև անվտանգ և աստիճանական զարգացման սկզբունքներին։ Կատարելագործման ուղիները դիտարկվում են առողջության ամրապնդման, կանոնավոր շարժողական ակտիվության խրախուսման, ֆիզիկական դաստիարակության որակի բարձրացման և երիտասարդների մոտ առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորման համատեքստում։ Կարևորվում է նաև ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության անհատականացման անհրաժեշտությունը, քանի որ նույն տարիքային խմբի ներկայացուցիչները կարող են զգալիորեն տարբերվել ֆիզիկական զարգացման և պատրաստվածության մակարդակներով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման արդյունավետության գնահատման և երիտասարդների ընդհանուր ֆիզիկական վիճակի բարելավմանն ուղղված կրթական ծրագրերի մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ֆիզիկական դաստիարակության տեսության, սպորտային մանկավարժության, տարիքային ֆիզիոլոգիայի և առողջապահական ֆիզիկական կուլտուրայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ֆիզիկական պատրաստականության գնահատման և անվտանգ զարգացման գիտականորեն հիմնավորված պատկերացում։

Աշխատությունը նվիրված է համախառն ներքին արդյունքի իրական և պոտենցիալ մակարդակների միջև տարբերության գնահատման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում արտադրության փաստացի ծավալի և տնտեսության արտադրական հնարավորություններին համապատասխանող պոտենցիալ մակարդակի հարաբերակցությունն է, որը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական ցիկլերի, մակրոտնտեսական անհավասարակշռությունների և տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման համար։ Քննության է առնվում պոտենցիալ ՀՆԱ-ի տնտեսական բովանդակությունը՝ որպես անմիջականորեն չդիտարկվող ցուցանիշ, որի գնահատումը պահանջում է վիճակագրական և տնտեսաչափական մեթոդների կիրառում։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել արտադրական ճեղքի գնահատման տարբեր մոտեցումների համեմատություն՝ դիտարկելով դրանց տեսական նախադրյալները, առավելությունները, սահմանափակումները և ստացվող արդյունքների զգայունությունը ընտրված մեթոդաբանության նկատմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տնտեսական աճի երկարաժամկետ միտման և կարճաժամկետ ցիկլային տատանումների տարանջատմանը, ինչպես նաև աշխատանքի, կապիտալի և արտադրողականության փոփոխությունների դերին տնտեսության պոտենցիալ արտադրական հնարավորությունների ձևավորման գործընթացում։ Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կառուցվածքային փոփոխությունների, արտաքին տնտեսական ցնցումների, ներդրումների, զբաղվածության և արտադրողականության տատանումների հնարավոր ազդեցությունը իրական ու պոտենցիալ արտադրանքի հարաբերակցության վրա։ Կարևոր խնդիր է գնահատումների անորոշությունը, քանի որ պոտենցիալ ՀՆԱ-ի վերաբերյալ արդյունքները կարող են վերանայվել նոր վիճակագրական տվյալների ստացման կամ հաշվարկային մեթոդների փոփոխության դեպքում։ Արտադրության դրական կամ բացասական ճեղքի գնահատումը կարող է օգտագործվել գնաճային ճնշումների, տնտեսության ռեսուրսների օգտագործման աստիճանի և գործարար ակտիվության փուլերի վերլուծության ընթացքում։ Այն կարևոր տեղեկատվություն է նաև դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության մշակման համար, սակայն դրա կիրառումը պահանջում է գնահատումների սահմանափակումների և անորոշության պատշաճ հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսագիտության, տնտեսական աճի տեսության, տնտեսաչափական մոդելավորման և տնտեսական քաղաքականության վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել Հայաստանի տնտեսության արտադրական ճեղքի գնահատման մեթոդական հիմքերը և բարձրացնել համապատասխան գնահատականների տեղեկատվական նշանակությունը մակրոտնտեսական որոշումների ընդունման գործընթացում։

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ էլեկտրոնային համակարգերի ռելաքսացիոն և մագնիսական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ քվանտային մեխանիկայի և խտացված միջավայրի ֆիզիկայի ժամանակակից պատկերացումների շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆիզիկական երևույթներն են, որոնք առաջանում են էլեկտրոնների շարժման տարածական սահմանափակման պայմաններում և էապես տարբերվում են ծավալային նյութերում դիտվող գործընթացներից։ Քննության են առնվում էլեկտրոնային վիճակների քվանտացումը, էներգիական սպեկտրի կառուցվածքը, լիցքակիրների փոխազդեցությունները և արտաքին մագնիսական դաշտի ազդեցությամբ համակարգի հատկությունների փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռելաքսացիոն գործընթացներին, որոնց միջոցով գրգռված էլեկտրոնային համակարգը ժամանակի ընթացքում մոտենում է հավասարակշռային վիճակին։ Դիտարկվում են այդ գործընթացների հնարավոր կապերը լիցքակիրների, բյուրեղային ցանցի տատանումների, խառնուրդների և համակարգի այլ բաղադրիչների փոխազդեցությունների հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ռելաքսացիայի բնութագրական ժամանակների և դրանց կախվածությունների տեսական գնահատում՝ տարբեր ֆիզիկական պայմաններում։ Մագնիսական հատկությունների ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրոնների ուղեծրային և սպինային ազատության աստիճանները, արտաքին մագնիսական դաշտում էներգիական մակարդակների փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը համակարգի մագնիսական արձագանքի վրա։ Ցածրաչափ կառուցվածքների առանձնահատուկ երկրաչափությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու երկչափ և միաչափ համակարգերում, ինչպես նաև քվանտային սահմանափակմամբ այլ կառուցվածքներում առաջացող յուրահատուկ երևույթները։ Տեսական մոդելավորման միջոցով հնարավոր է բացահայտել համակարգի չափայնության, ջերմաստիճանի, մագնիսական դաշտի և նյութական պարամետրերի ազդեցությունը ուսումնասիրվող բնութագրերի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև էլեկտրոնային փոխազդեցությունների և քվանտային համակցված երևույթների դերը, որոնք ցածրաչափ համակարգերում հաճախ առավել արտահայտված են տարածական սահմանափակման պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քվանտային մեխանիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և նանոֆիզիկայի տեսական մոտեցումները՝ նպաստելով ցածրաչափ էլեկտրոնային համակարգերում ընթացող ռելաքսացիոն գործընթացների և մագնիսական երևույթների ֆիզիկական բնույթի առավել խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է լանջային պայմաններում չկառավարվող շարժման ժամանակ թրթուրավոր հերկման ագրեգատի դինամիկական և տեխնոլոգիական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական մեքենայական ագրեգատի շարժման կայունության, հետագծից շեղման, քարշային հատկությունների և հողի մշակման տեխնոլոգիական որակի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածություններն են։ Լանջի վրա աշխատելիս ագրեգատի վրա ազդող ուժերի հարաբերակցությունը տարբերվում է հարթ տեղանքում ձևավորվող պայմաններից, ինչի հետևանքով կարող են փոփոխվել շարժման ուղղությունը, աշխատանքային օրգանների դիրքը, քարշային դիմադրությունը և մշակվող շերտի պարամետրերը։ Քննության են առնվում թրթուրավոր շարժիչ համակարգի և հերկման գործիքի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ծանրության ուժի բաղադրիչների, հողի դիմադրության և մեքենայի կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը շարժման բնույթի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ագրեգատի լայնական և երկայնական դինամիկային, լանջի թեքության պայմաններում առաջացող կողմնային շեղումներին և դրանց ազդեցությանը աշխատանքային ընթացքի կայունության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մեքենայական համակարգի շարժման մաթեմատիկական նկարագրություն, տեսական հաշվարկների և փորձարարական տվյալների համեմատական գնահատում, ինչպես նաև հիմնական դինամիկական ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտում։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից կարևոր են հերկման խորության և հավասարաչափության, աշխատանքային ընդգրկման, արտադրողականության և էներգետիկ արդյունավետության փոփոխությունները տարբեր շարժման պայմաններում։ Ագրեգատի չկառավարվող շարժման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու նրա բնական շարժման օրինաչափությունները և գնահատելու այն գործոնները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն հետագծային կայունության վրա։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են հիմք հանդիսանալ մեքենայական ագրեգատների կառուցվածքային և շահագործական բնութագրերի գիտական գնահատման, ինչպես նաև լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում մեքենայացված հողի մշակման արդյունավետության բարելավման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաների տեսության, մեքենատրակտորային ագրեգատների դինամիկայի և հողի մշակման մեքենայացված տեխնոլոգիաների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել թրթուրավոր հերկման ագրեգատի շարժման ու աշխատանքային գործընթացի հիմնական օրինաչափությունները բարդ ռելիեֆային պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է պերիմենոպաուզային տարիքի կանանց մոտ հիստերէկտոմիայից հետո ձևավորվող կլինիկական և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների համալիր ուսումնասիրությանը և դրանց կարգավորման բժշկական մոտեցումների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում վիրահատությունից հետո ի հայտ եկող ախտանշանների բնույթը, դրանց արտահայտվածության անհատական տարբերությունները և կնոջ ընդհանուր ինքնազգացողության ու կյանքի որակի վրա հնարավոր ազդեցությունն են։ Հիստերէկտոմիայից հետո դիտվող փոփոխությունները կարող են կապված լինել ինչպես վիրահատական միջամտության, այնպես էլ պերիմենոպաուզային շրջանում բնականորեն ընթացող հորմոնային վերակառուցումների հետ, ինչի պատճառով դրանց պատճառների և փոխկապակցվածությունների գնահատումը պահանջում է համալիր մոտեցում։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ նույնիսկ ձվարանների պահպանման դեպքում հիստերէկտոմիան որոշ կանանց մոտ կարող է կապված լինել ձվարանների ֆունկցիայի ավելի վաղ փոփոխությունների հետ, մինչդեռ ձվարանների հեռացման դեպքում հորմոնային փոփոխությունները կարող են լինել ավելի կտրուկ։ Քննության են առնվում վեգետատիվ, հոգեհուզական, նյութափոխանակային և միզասեռական համակարգի հետ կապված դրսևորումները, ինչպես նաև քնի, ֆիզիկական ինքնազգացողության և առօրյա գործունեության հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդների կլինիկական վիճակի, տարիքային առանձնահատկությունների, վիրահատության ծավալի, ձվարանների գործառական վիճակի և ուղեկցող գործոնների համատեղ գնահատմանը։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել տարբեր բուժական և վերականգնողական մոտեցումների արդյունքների համեմատական ուսումնասիրություն՝ դրանց արդյունավետությունն ու անվտանգությունը գնահատելով անհատական կլինիկական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ախտանշանների արտահայտվածության և կյանքի որակի դինամիկ գնահատումը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ընտրված բժշկական մոտեցումների ազդեցությունը ժամանակի ընթացքում։ Կարգավորման միջոցները դիտարկվում են անհատականացված բժշկական հսկողության շրջանակում, քանի որ դրանց ընտրությունը կախված է հիվանդի առողջական վիճակից, վիրահատության առանձնահատկություններից և հնարավոր հակացուցումներից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է գինեկոլոգիայի, գինեկոլոգիական էնդոկրինոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով խորացնել պատկերացումները պերիմենոպաուզային շրջանում հիստերէկտոմիայից հետո առաջացող փոփոխությունների մասին և գիտականորեն գնահատել դրանց կառավարման հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսին Պետերբուրգի և Մոսկվայի համալսարանների նշանակության ուսումնասիրությանը հայ մտավորականության ձևավորման և մասնագիտական պատրաստության գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում ռուսական կայսրության առաջատար բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում հայ երիտասարդների կրթության պայմանները, նրանց մասնագիտական ընտրությունը, գիտական և հասարակական միջավայրի ազդեցությունը, ինչպես նաև ստացած գիտելիքների հետագա կիրառությունն են հայկական հասարակական ու մշակութային կյանքում։ Քննության են առնվում այն կրթական և մտավոր պայմանները, որոնց շնորհիվ համալսարանական միջավայրը նպաստում էր նոր աշխարհայացքների, գիտական մտածողության և մասնագիտական կարողությունների ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսանողների հաղորդակցությանը ժամանակաշրջանի գիտական դպրոցների, դասախոսական շրջանակների և հասարակական-մշակութային հոսանքների հետ, ինչպես նաև նրանց մասնակցությանը ուսանողական ու ազգային կրթամշակութային նախաձեռնություններին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր մասնագիտություններով կրթություն ստացած հայ ուսանողների գործունեության ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով նրանց հետագա ներդրումը կրթության, գիտության, գրականության, մամուլի, բժշկության, իրավագիտության և հասարակական կյանքի այլ ոլորտներում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարձրագույն կրթության միջոցով եվրոպական և ռուսական գիտական ու գաղափարական նոր ուղղությունների փոխանցումը հայկական մտավոր միջավայրին։ Համալսարաններում ձևավորված մասնագիտական կապերը և գիտական հետաքրքրությունները կարող էին շարունակվել ուսումն ավարտելուց հետո՝ նպաստելով հայկական կրթական հաստատությունների զարգացմանը, գիտական ուսումնասիրությունների ընդլայնմանը և հասարակական մտքի նորացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հայ ուսանողների աշխարհագրական ու սոցիալական ծագումը, կրթություն ստանալու հնարավորությունները և համալսարանական կրթության ազդեցությունը նրանց ազգային ու մշակութային ինքնագիտակցության վրա։ Երկու համալսարանների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց կրթական միջավայրերի ընդհանուր և տարբեր առանձնահատկությունները և գնահատելու դրանց տեղը XIX դարի հայ մտավորականության ձևավորման ընդհանուր գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության պատմության, հայ հասարակական մտքի պատմության և մտավորականության սոցիալական պատմության մոտեցումները՝ լուսաբանելով բարձրագույն կրթության դերը նոր ժամանակների հայ մասնագիտական ու մտավոր վերնախավի ձևավորման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկի՝ Վրաստանում հայկական դիվանագիտական մարմինների գործունեության պատմական ուսումնասիրությանը 1918–1920 թվականներին։ Հետազոտության կենտրոնում նորաստեղծ հայկական պետականության և հարևան Վրաստանի միջև պաշտոնական հարաբերությունների հաստատման ու զարգացման գործընթացն է, ինչպես նաև Թիֆլիսում և Վրաստանի այլ քաղաքներում գործող հայկական ներկայացուցչական կառույցների դերակատարությունը։ Քննության են առնվում դիվանագիտական հարաբերությունների ձևավորման քաղաքական նախադրյալները, ներկայացուցչության կազմակերպական կառուցվածքը, պաշտոնական բանակցությունների իրականացումը և երկու պետությունների միջև առաջացած խնդիրների կարգավորմանն ուղղված գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տնտեսական և առևտրային կապերին, հաղորդակցության ու տարանցման խնդիրներին, քանի որ Վրաստանի տարածքն առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Հայաստանի արտաքին կապերի ապահովման համար։ Ներկայացուցչության գործունեության կարևոր ուղղություններից էին նաև Վրաստանում բնակվող հայության հետ կապված հարցերը, հյուպատոսական բնույթի աշխատանքները և Հայաստանի կառավարությանն անհրաժեշտ քաղաքական ու տնտեսական տեղեկատվության փոխանցումը։ 1918 թվականի վերջին հայ-վրացական ռազմական բախման հետևանքով երկու երկրների դիվանագիտական հարաբերությունները ժամանակավորապես ընդհատվեցին, ինչն ազդեց նաև ներկայացուցչության բնականոն աշխատանքի վրա, սակայն հարաբերությունների վերականգնումից հետո դիվանագիտական գործունեությունը շարունակվեց։ Հետագա շրջանում ներկայացուցչության կառուցվածքում գործել են մասնագիտացված ստորաբաժանումներ, որոնք զբաղվել են ֆինանսական, ռազմական և տեղեկատվական հարցերով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև դիվանագիտական ներկայացուցիչների գործունեության, նրանց պաշտոնական հաղորդագրությունների, բանակցությունների և պետական կառույցների հետ փոխգործակցության քննությունը։ Այդ նյութերը հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ոչ միայն երկկողմ հարաբերությունների խնդիրները, այլև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները պետականության վերականգնման սկզբնական շրջանում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դիվանագիտության պատմության, միջազգային հարաբերությունների և Հայաստանի նորագույն պատմության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հարևան պետության տարածքում հայկական դիվանագիտական համակարգի ձևավորման, գործունեության և պետական շահերի ներկայացման առանձնահատկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ատամի էմալի մակերեսի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը պարոդոնտի տարբեր վիճակների պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում ատամի կարծր հյուսվածքների և դրանք շրջապատող պարոդոնտային հյուսվածքների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է՝ ուշադրություն դարձնելով այն փոփոխություններին, որոնք կարող են արտահայտվել էմալի մակերեսային կառուցվածքում, ֆիզիկական հատկություններում և արտաքին միջավայրի ազդեցությունների նկատմամբ կայունության մեջ։ Քննության են առնվում առողջ պարոդոնտի և տարբեր ախտաբանական վիճակների դեպքում էմալի մակերեսի համեմատական բնութագրերը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց միջև հնարավոր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էմալի միկրոկառուցվածքին, մակերեսային ամբողջականությանը, հանքայնացման վիճակին և բերանի խոռոչի միջավայրի հետ փոխազդեցության առանձնահատկություններին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել կառուցվածքային դիտարկումների և ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների համադրում՝ պարզելու համար, թե պարոդոնտային հյուսվածքների վիճակի փոփոխություններն ինչպիսի հարաբերակցություն կարող են ունենալ էմալի մակերեսի բնութագրերի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բերանի խոռոչի տեղային միջավայրի դերը, քանի որ թքի հատկությունները, ատամնափառի ձևավորումը, հանքային հավասարակշռությունը և հյուսվածքային վիճակը կարող են փոխկապակցված լինել ատամի մակերեսային շերտի առանձնահատկությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կառուցվածքային տվյալները դիտարկել գործառական նշանակության տեսանկյունից՝ գնահատելով էմալի պաշտպանական հատկությունների և պարոդոնտի վիճակի միջև հնարավոր կապերը։ Համեմատական մոտեցումը կարող է նպաստել տարբեր կլինիկական խմբերում դիտվող փոփոխությունների համակարգմանը և դրանց ախտորոշիչ նշանակության գիտական գնահատմանը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև էմալի մակերեսի փոփոխությունների և պարոդոնտային գործընթացների արտահայտվածության միջև հնարավոր հարաբերություններին՝ առանց դրանք միանշանակ պատճառահետևանքային կապ համարելու։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ստոմատոլոգիայի, պարոդոնտոլոգիայի, ատամի կարծր հյուսվածքների մորֆոլոգիայի և կլինիկական հետազոտության մոտեցումները՝ նպաստելով էմալի ու պարոդոնտային հյուսվածքների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է միջողնային սկավառակների ախտաբանական փոփոխությունների հետ կապված գոտկային ռադիկուլոպաթիայի կլինիկական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և բուժական մոտեցումների գիտական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդության կլինիկական դրսևորումների, նյարդային համակարգի գործառական փոփոխությունների և դրանց միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածություններն են։ Քննության են առնվում գոտկային հատվածի նյարդարմատների ախտահարման հետ կապված ցավային, զգայական և շարժողական խանգարումների ընդհանուր բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հիվանդների շարժունակության, ֆիզիկական ակտիվության և կյանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական հետազոտության և ֆիզիոլոգիական գնահատման տվյալների համադրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ախտաբանական գործընթացի բնույթի և արտահայտվածության մասին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պահպանողական բուժման տարբեր ուղղությունների արդյունքների համեմատական գնահատում՝ առանց որևէ մեթոդի արդյունավետությունը նախապես ենթադրելու, ինչպես նաև բուժման ընթացքում կլինիկական և գործառական ցուցանիշների փոփոխությունների ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ցավային համախտանիշի, մկանային գործառույթի, շարժումների սահմանափակման և նյարդաբանական վիճակի դինամիկ գնահատումը։ Կլինիկաֆիզիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բուժման արդյունքները դիտարկել ոչ միայն հիվանդի գանգատների փոփոխության, այլև նյարդամկանային համակարգի գործառական վիճակի տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիվանդության ընթացքի և բուժման նկատմամբ արձագանքի անհատական տարբերություններին՝ կարևորելով յուրաքանչյուր դեպքի համալիր գնահատումը։ Առանձին նշանակություն ունի վերականգնողական գործընթացի ուսումնասիրությունը, քանի որ հիվանդի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների վերականգնումը և առօրյա գործունեության բարելավումը կլինիկական արդյունքի կարևոր բաղադրիչներ են։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաբանության, կլինիկական ֆիզիոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության մոտեցումները՝ գոտկային ռադիկուլոպաթիայի կլինիկական ընթացքի, գործառական փոփոխությունների և բուժման արդյունքների վերաբերյալ գիտական պատկերացումները խորացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ֆինանսական վերահսկողության համակարգի կառուցվածքի, գործառույթների, կազմակերպման սկզբունքների և դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հանրային ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման նկատմամբ վերահսկողության նշանակությունն է՝ պետական ֆինանսների օրինական, նպատակային, արդյունավետ և հաշվետու կառավարման ապահովման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում ֆինանսական վերահսկողության հիմնական ձևերն ու մեխանիզմները, վերահսկողական մարմինների գործառույթների փոխկապակցվածությունը, պետական բյուջեի կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը, պետական միջոցների օգտագործման արդյունքների գնահատումը և ֆինանսական խախտումների կանխարգելման կազմակերպական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներքին և արտաքին վերահսկողության հարաբերակցությանը, դրանց նպատակների և գործառույթների տարբերակմանը, ինչպես նաև վերահսկողական գործընթացներում պատասխանատվության ու լիազորությունների հստակ բաշխման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ֆինանսական վերահսկողության ավանդական մոտեցումների և կատարողականի ու արդյունավետության գնահատման վրա հիմնված ժամանակակից մեխանիզմների համեմատական ուսումնասիրություն։ Կարևորվում են պետական ծախսերի արդյունավետության, բյուջետային ծրագրերի արդյունքայնության, պետական գույքի և այլ հանրային ռեսուրսների կառավարման նկատմամբ վերահսկողության հարցերը։ Առանձին ուղղություն է վերահսկողական գործընթացների թվայնացման, տեղեկատվական համակարգերի կիրառման և տվյալների վերլուծության հնարավորությունների ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են նպաստել ռիսկերի ավելի վաղ բացահայտմանը և վերահսկողական գործունեության նպատակային կազմակերպմանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև վերահսկող մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, գործառույթների հնարավոր կրկնությունների նվազեցմանը, վերահսկողության արդյունքների հաշվետվողականությանը և հանրային ֆինանսների կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը։ Համակարգի կատարելագործումը դիտարկվում է ոչ միայն խախտումների հայտնաբերման, այլև դրանց առաջացման պատճառների կանխարգելման, ֆինանսական կառավարման որակի բարելավման և պետական միջոցների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետական ֆինանսների, ֆինանսական վերահսկողության, աուդիտի և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պետական ֆինանսական վերահսկողության ինստիտուցիոնալ ու գործառական զարգացման հիմնական ուղղությունները և դրա դերը հանրային ֆինանսների արդյունավետ կառավարման ապահովման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ընթացքում պարամետրական օպտիմալացման գործընթացների ավտոմատացման միջոցների մշակմանն ու հետազոտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրոնային սխեմաների այն հիմնական պարամետրերի փոխկապակցված օպտիմալացումն է, որոնք պայմանավորում են դրանց արագագործությունը, էներգասպառումը, զբաղեցրած մակերեսը, հուսալիությունը և ընդհանուր տեխնիկական արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում ինտեգրալ սխեմաների համակարգչային նախագծման ժամանակ առաջացող բազմաչափ օպտիմալացման խնդիրները, երբ բազմաթիվ կառուցվածքային և էլեկտրական պարամետրերի միաժամանակյա փոփոխությունը պահանջում է արդյունավետ հաշվարկային մեթոդների և ավտոմատացված նախագծման գործիքների կիրառում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սխեմաների մոդելավորման արդյունքների հիման վրա նախագծային պարամետրերի նպատակային փոփոխմանը, սահմանված տեխնիկական չափանիշների գնահատմանը և առավել արդյունավետ տարբերակների ընտրությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել օպտիմալացման ալգորիթմների, թվային մոդելավորման մեթոդների և համակարգչային նախագծման ծրագրային բաղադրիչների համատեղ կիրառման սկզբունքները։ Կարևոր խնդիր է օպտիմալացման ընթացքում տարբեր նպատակային ցուցանիշների միջև փոխզիջումների գնահատումը, քանի որ որևէ պարամետրի բարելավումը կարող է ուղեկցվել մեկ այլ բնութագրի վատթարացմամբ։ Այդ պատճառով բազմաչափ և բազմաչափանիշային մոտեցումները հնարավորություն են տալիս նախագծման խնդիրը դիտարկել որպես փոխկապակցված սահմանափակումների ու նպատակների միասնական համակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի հնարավոր տատանումների ազդեցությունը սխեմայի բնութագրերի վրա և նախագծային լուծումների կայունության գնահատման մեթոդները։ Ավտոմատացված օպտիմալացման միջոցների կիրառումը նպատակ ունի նվազեցնել նախագծման համար անհրաժեշտ ժամանակն ու հաշվարկային աշխատանքների ծավալը, սահմանափակել բազմակի ձեռքով փորձարկումների անհրաժեշտությունը և բարձրացնել նախագծային որոշումների հիմնավորվածությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մշակվող միջոցների ինտեգրումը էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման ընդհանուր միջավայրին, որտեղ մոդելավորումը, պարամետրերի գնահատումը և օպտիմալացումը կարող են իրականացվել փոխկապակցված գործընթացների տեսքով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային սխեմատեխնիկայի, օպտիմալացման տեսության և համակարգչային նախագծման մոտեցումները՝ թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման արդյունավետության և ստացվող տեխնիկական լուծումների որակի բարձրացման նպատակով։