Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է միջողնային սկավառակների ախտաբանական փոփոխությունների հետ կապված գոտկային ռադիկուլոպաթիայի կլինիկական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և բուժական մոտեցումների գիտական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդության կլինիկական դրսևորումների, նյարդային համակարգի գործառական փոփոխությունների և դրանց միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածություններն են։ Քննության են առնվում գոտկային հատվածի նյարդարմատների ախտահարման հետ կապված ցավային, զգայական և շարժողական խանգարումների ընդհանուր բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հիվանդների շարժունակության, ֆիզիկական ակտիվության և կյանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական հետազոտության և ֆիզիոլոգիական գնահատման տվյալների համադրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ախտաբանական գործընթացի բնույթի և արտահայտվածության մասին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պահպանողական բուժման տարբեր ուղղությունների արդյունքների համեմատական գնահատում՝ առանց որևէ մեթոդի արդյունավետությունը նախապես ենթադրելու, ինչպես նաև բուժման ընթացքում կլինիկական և գործառական ցուցանիշների փոփոխությունների ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ցավային համախտանիշի, մկանային գործառույթի, շարժումների սահմանափակման և նյարդաբանական վիճակի դինամիկ գնահատումը։ Կլինիկաֆիզիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բուժման արդյունքները դիտարկել ոչ միայն հիվանդի գանգատների փոփոխության, այլև նյարդամկանային համակարգի գործառական վիճակի տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիվանդության ընթացքի և բուժման նկատմամբ արձագանքի անհատական տարբերություններին՝ կարևորելով յուրաքանչյուր դեպքի համալիր գնահատումը։ Առանձին նշանակություն ունի վերականգնողական գործընթացի ուսումնասիրությունը, քանի որ հիվանդի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների վերականգնումը և առօրյա գործունեության բարելավումը կլինիկական արդյունքի կարևոր բաղադրիչներ են։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաբանության, կլինիկական ֆիզիոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության մոտեցումները՝ գոտկային ռադիկուլոպաթիայի կլինիկական ընթացքի, գործառական փոփոխությունների և բուժման արդյունքների վերաբերյալ գիտական պատկերացումները խորացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ֆինանսական վերահսկողության համակարգի կառուցվածքի, գործառույթների, կազմակերպման սկզբունքների և դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հանրային ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման նկատմամբ վերահսկողության նշանակությունն է՝ պետական ֆինանսների օրինական, նպատակային, արդյունավետ և հաշվետու կառավարման ապահովման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում ֆինանսական վերահսկողության հիմնական ձևերն ու մեխանիզմները, վերահսկողական մարմինների գործառույթների փոխկապակցվածությունը, պետական բյուջեի կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը, պետական միջոցների օգտագործման արդյունքների գնահատումը և ֆինանսական խախտումների կանխարգելման կազմակերպական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներքին և արտաքին վերահսկողության հարաբերակցությանը, դրանց նպատակների և գործառույթների տարբերակմանը, ինչպես նաև վերահսկողական գործընթացներում պատասխանատվության ու լիազորությունների հստակ բաշխման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ֆինանսական վերահսկողության ավանդական մոտեցումների և կատարողականի ու արդյունավետության գնահատման վրա հիմնված ժամանակակից մեխանիզմների համեմատական ուսումնասիրություն։ Կարևորվում են պետական ծախսերի արդյունավետության, բյուջետային ծրագրերի արդյունքայնության, պետական գույքի և այլ հանրային ռեսուրսների կառավարման նկատմամբ վերահսկողության հարցերը։ Առանձին ուղղություն է վերահսկողական գործընթացների թվայնացման, տեղեկատվական համակարգերի կիրառման և տվյալների վերլուծության հնարավորությունների ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են նպաստել ռիսկերի ավելի վաղ բացահայտմանը և վերահսկողական գործունեության նպատակային կազմակերպմանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև վերահսկող մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, գործառույթների հնարավոր կրկնությունների նվազեցմանը, վերահսկողության արդյունքների հաշվետվողականությանը և հանրային ֆինանսների կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը։ Համակարգի կատարելագործումը դիտարկվում է ոչ միայն խախտումների հայտնաբերման, այլև դրանց առաջացման պատճառների կանխարգելման, ֆինանսական կառավարման որակի բարելավման և պետական միջոցների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետական ֆինանսների, ֆինանսական վերահսկողության, աուդիտի և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պետական ֆինանսական վերահսկողության ինստիտուցիոնալ ու գործառական զարգացման հիմնական ուղղությունները և դրա դերը հանրային ֆինանսների արդյունավետ կառավարման ապահովման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ընթացքում պարամետրական օպտիմալացման գործընթացների ավտոմատացման միջոցների մշակմանն ու հետազոտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրոնային սխեմաների այն հիմնական պարամետրերի փոխկապակցված օպտիմալացումն է, որոնք պայմանավորում են դրանց արագագործությունը, էներգասպառումը, զբաղեցրած մակերեսը, հուսալիությունը և ընդհանուր տեխնիկական արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում ինտեգրալ սխեմաների համակարգչային նախագծման ժամանակ առաջացող բազմաչափ օպտիմալացման խնդիրները, երբ բազմաթիվ կառուցվածքային և էլեկտրական պարամետրերի միաժամանակյա փոփոխությունը պահանջում է արդյունավետ հաշվարկային մեթոդների և ավտոմատացված նախագծման գործիքների կիրառում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սխեմաների մոդելավորման արդյունքների հիման վրա նախագծային պարամետրերի նպատակային փոփոխմանը, սահմանված տեխնիկական չափանիշների գնահատմանը և առավել արդյունավետ տարբերակների ընտրությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել օպտիմալացման ալգորիթմների, թվային մոդելավորման մեթոդների և համակարգչային նախագծման ծրագրային բաղադրիչների համատեղ կիրառման սկզբունքները։ Կարևոր խնդիր է օպտիմալացման ընթացքում տարբեր նպատակային ցուցանիշների միջև փոխզիջումների գնահատումը, քանի որ որևէ պարամետրի բարելավումը կարող է ուղեկցվել մեկ այլ բնութագրի վատթարացմամբ։ Այդ պատճառով բազմաչափ և բազմաչափանիշային մոտեցումները հնարավորություն են տալիս նախագծման խնդիրը դիտարկել որպես փոխկապակցված սահմանափակումների ու նպատակների միասնական համակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի հնարավոր տատանումների ազդեցությունը սխեմայի բնութագրերի վրա և նախագծային լուծումների կայունության գնահատման մեթոդները։ Ավտոմատացված օպտիմալացման միջոցների կիրառումը նպատակ ունի նվազեցնել նախագծման համար անհրաժեշտ ժամանակն ու հաշվարկային աշխատանքների ծավալը, սահմանափակել բազմակի ձեռքով փորձարկումների անհրաժեշտությունը և բարձրացնել նախագծային որոշումների հիմնավորվածությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մշակվող միջոցների ինտեգրումը էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման ընդհանուր միջավայրին, որտեղ մոդելավորումը, պարամետրերի գնահատումը և օպտիմալացումը կարող են իրականացվել փոխկապակցված գործընթացների տեսքով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային սխեմատեխնիկայի, օպտիմալացման տեսության և համակարգչային նախագծման մոտեցումները՝ թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման արդյունավետության և ստացվող տեխնիկական լուծումների որակի բարձրացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բայական ժամանակային համակարգի կարևոր բաղադրիչներից մեկի ձևաբանական, իմաստաբանական և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անցյալում կատարված և ավարտված գործողության արտահայտման լեզվական միջոցներն են, դրանց կազմության օրինաչափությունները, խոնարհման համակարգում զբաղեցրած տեղը և խոսքային տարբեր միջավայրերում կիրառության առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում համապատասխան բայական ձևերի կազմությունը, դեմքի ու թվի քերականական կարգերի արտահայտումը, հաստատական և ժխտական ձևերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր խոնարհման տիպերի բայերի ձևաբանական վարքագիծը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանոնավոր և անկանոն բայերի ձևերին, պատմական զարգացման ընթացքում ձևավորված տարբերություններին և ժամանակակից հայերենի համակարգում դրանց գործառությանը։ Ժամանակային նշանակությունը դիտարկվում է ոչ միայն ձևաբանական, այլև իմաստաբանական տեսանկյունից՝ պարզաբանելով ավարտված գործողության, իրադարձությունների հաջորդականության, պատմողականության և անցյալ ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տվյալ ժամանակաձևի հարաբերակցությունը հայերենի մյուս անցյալ ժամանակաձևերի հետ՝ բացահայտելով դրանց իմաստային սահմանները և համատեքստով պայմանավորված ընտրության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խոսքային և գրավոր նյութի ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակաձևի իրական գործառությունը հնարավորություն է տալիս տեսնելու քերականական կանոնի և կենդանի լեզվական կիրառության փոխհարաբերությունը։ Կարող են դիտարկվել նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի համապատասխան ձևերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գրաբարի և ժամանակակից հայերենի ժամանակային համակարգերի պատմական կապերը։ Շարահյուսական մակարդակում ուշադրություն է դարձվում բայական ձևի հարաբերությանը նախադասության ժամանակային ցուցիչների, մակբայների և այլ բաղադրիչների հետ, որոնք հստակեցնում են գործողության ժամանակն ու ավարտվածության բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հայերենի ձևաբանության, իմաստաբանության, պատմական քերականության և գործառական լեզվաբանության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել անցյալում ավարտված գործողության արտահայտման քերականական համակարգի, դրա կառուցվածքի և լեզվական գործառությունների մասին։

Աշխատությունը նվիրված է ազգային արժույթի փոխարժեքի և գնաճի կարգավորման փոխկապակցվածության, դրանց վրա ազդող տնտեսական գործոնների և իրականացվող դրամավարկային քաղաքականության սոցիալ-տնտեսական արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում փոխարժեքի փոփոխությունների և գների ընդհանուր մակարդակի միջև ձևավորվող կապերն են, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բնակչության գնողունակության, իրական եկամուտների, սպառման, խնայողությունների, ներդրումների, արտաքին առևտրի և ընդհանուր տնտեսական ակտիվության վրա։ Քննության են առնվում ազգային արժույթի արժևորման և արժեզրկման հնարավոր հետևանքները, ներմուծվող ապրանքների գների միջոցով փոխարժեքային փոփոխությունների փոխանցումը ներքին գնաճին և տնտեսական սպասումների նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դրամավարկային քաղաքականության գործիքների ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հատկապես տոկոսադրույքների, փողի առաջարկի, ֆինանսական շուկայի պայմանների և արժութային շուկայում ձևավորվող գործընթացների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հայաստանի դրամավարկային քաղաքականության զարգացման ընթացքում կիրառվել են տարբեր ռազմավարական մոտեցումներ, իսկ գնաճի նպատակադրման համակարգի պայմաններում առաջնային նշանակություն է ստացել գների կայունության ապահովումը՝ փոխարժեքի ձևավորումը հիմնականում թողնելով շուկայական պահանջարկի և առաջարկի ազդեցությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել փոխարժեքի և գնաճի շարժընթացի տնտեսական վերլուծություն, դրանց վրա արտաքին և ներքին գործոնների ազդեցության գնահատում, ինչպես նաև դրամավարկային կարգավորման միջոցների սոցիալական ու տնտեսական հետևանքների ուսումնասիրություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գների կայունության սոցիալական նշանակությանը, քանի որ բարձր և անկայուն գնաճը կարող է նվազեցնել իրական եկամուտների ու խնայողությունների գնողունակությունը և մեծացնել տնտեսական անորոշությունը։ Միաժամանակ փոխարժեքի զգալի տատանումները կարող են տարբեր ազդեցություն ունենալ ներմուծողների, արտահանողների, սպառողների և տնտեսության առանձին ոլորտների վրա։ Հետևաբար կարգավորման արդյունավետությունը դիտարկվում է ոչ միայն գնաճային կամ արժութային ցուցանիշների փոփոխության, այլև տնտեսական աճի, զբաղվածության, սոցիալական բարեկեցության և մակրոտնտեսական կայունության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է դրամավարկային տնտեսագիտության, միջազգային ֆինանսների և սոցիալ-տնտեսական արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ բացահայտելով փոխարժեքային ու գնաճային գործընթացների կարգավորման նշանակությունը Հայաստանի տնտեսության կայուն և հավասարակշռված զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ուսուցիչների մասնագիտական վերապատրաստման կազմակերպման և դրա արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը շարունակական կրթության ժամանակակից հայեցակարգի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում մանկավարժի մասնագիտական զարգացման շարունակական բնույթն է, որի համաձայն մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների և մանկավարժական հմտությունների կատարելագործումը չի սահմանափակվում նախնական մասնագիտական կրթությամբ, այլ շարունակվում է աշխատանքային գործունեության ամբողջ ընթացքում։ Քննության են առնվում վերապատրաստման նպատակները, բովանդակությունը, կազմակերպման ձևերը և ուսուցիչների իրական մասնագիտական կարիքներին դրանց համապատասխանության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի մոտեցումների ուսումնասիրությանը, որոնք համադրում են տեսական գիտելիքների թարմացումը գործնական մանկավարժական փորձի զարգացման, նոր դասավանդման մեթոդների յուրացման, թվային գործիքների կիրառման և սովորողների անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորման հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ առկա, հեռավար և խառը վերապատրաստման ձևերի հնարավորություններին, փորձի փոխանակմանը, մասնագիտական համայնքներում համագործակցությանը, մենթորությանը, ինքնակրթությանը և դասավանդման սեփական փորձի վերլուծությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերապատրաստման արդյունավետության գնահատման խնդիրը, որը ենթադրում է ոչ միայն դասընթացին մասնակցության փաստի, այլև ձեռք բերված գիտելիքների և կարողությունների՝ ուսուցչի իրական մասնագիտական գործունեության վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրություն։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել ուսուցիչների մասնագիտական կարիքների նախնական գնահատումը, անհատական զարգացման նպատակների սահմանումը, հետադարձ կապի ապահովումը և վերապատրաստումից հետո մասնագիտական առաջընթացի դիտարկումը։ Շարունակական կրթությունը ներկայացվում է որպես ճկուն և երկարաժամկետ գործընթաց, որը հնարավորություն է տալիս արձագանքելու կրթական միջավայրի, ուսումնական ծրագրերի, տեխնոլոգիաների և հասարակության պահանջների փոփոխություններին։ Կարևորվում է նաև ուսուցչի ակտիվ մասնակցությունը սեփական մասնագիտական զարգացման պլանավորմանը՝ նրան դիտարկելով ոչ միայն որպես վերապատրաստման ծրագրերի մասնակից, այլև որպես սեփական փորձը վերլուծող և կատարելագործող մասնագետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մանկավարժության, մեծահասակների կրթության և կրթության կառավարման մոտեցումները՝ ուսուցիչների վերապատրաստման առավել նպատակային, շարունակական և գործնականորեն արդյունավետ համակարգերի ձևավորման հնարավորությունները բացահայտելու համար։

Աշխատությունը նվիրված է ծայրամասային նյարդի ծանր փորձարարական վնասման պայմաններում իմունային համակարգի վրա ազդեցություն ունեցող կենսաբանական գործոնների հնարավոր նյարդապաշտպան հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիպոթալամուսային պրոլինով հարուստ PRP-1 պեպտիդի և միջինասիական կոբրայի թույնից ստացվող կենսաբանական բաղադրիչների ազդեցությունն է նյարդային հյուսվածքում վնասումից հետո ընթացող բջջային, իմունաբանական և վերականգնողական գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում նյարդային և իմունային համակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմները՝ հատկապես այն փոփոխությունները, որոնք ուղեկցում են ծայրամասային նյարդային հյուսվածքի վնասմանը և կարող են ազդել նյարդային բջիջների պահպանման ու վերականգնման հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում PRP-1-ի՝ որպես կենսաբանական ակտիվ պեպտիդի իմունակարգավորիչ և հնարավոր նյարդապաշտպան ազդեցությունների գիտական գնահատմանը։ Կոբրայի թույնի հետ կապված ուսումնասիրությունը դիտարկվում է բացառապես փորձարարական կենսաբժշկական հետազոտության շրջանակում՝ կենտրոնանալով դրա առանձին կենսաբանական ազդեցությունների գիտական բնութագրման, այլ ոչ թե գործնական կիրառման վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային և գործառական փոփոխությունների, բորբոքային պատասխանի, բջջային կենսունակության և վերականգնողական երևույթների համեմատական գնահատում։ Երկու տարբեր կենսաբանական գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու դրանց ազդեցության բնույթը և պարզելու, թե նյարդային վնասման նկատմամբ օրգանիզմի պատասխանի որ օղակների հետ կարող են կապված լինել դիտվող փոփոխությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև իմունային կարգավորման և նյարդային հյուսվածքի վերականգնման փոխադարձ կապի ուսումնասիրությունը, քանի որ վնասումից հետո ընթացող գործընթացները պայմանավորված են բազմաթիվ բջջային և մոլեկուլային համակարգերի համատեղ գործունեությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդակենսաբանության, փորձարարական նյարդաբանության, իմունաբանության և կենսաքիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով ծայրամասային նյարդային համակարգի վնասումների ժամանակ նյարդապաշտպան և վերականգնողական մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ջերմոցային տնտեսությունների ֆինանսական վիճակի գնահատմանը, դրանց տնտեսական կայունության վրա ազդող գործոնների բացահայտմանը և գործունեության արդյունավետության բարելավման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ջերմոցային արտադրության կազմակերպման տնտեսական առանձնահատկություններն են, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը, եկամուտների ձևավորման աղբյուրները, շահութաբերությունը, վճարունակությունը և ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Քննության են առնվում ջերմոցային տնտեսությունների ֆինանսական արդյունքների վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները՝ արտադրական ռեսուրսների արժեքը, էներգատարությունը, տեխնիկական հագեցվածությունը, աշխատուժի օգտագործումը, արտադրանքի իրացման պայմանները, շուկայական գների փոփոխությունները և ֆինանսավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական կայունության ցուցանիշների վերլուծությանը, շրջանառու միջոցների կառավարմանը, ծախսերի օպտիմալացմանը և ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր չափերի և մասնագիտացման ջերմոցային տնտեսությունների տնտեսական ցուցանիշների համեմատական գնահատում՝ բացահայտելով արտադրության արդյունավետության և ֆինանսական վիճակի միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Կարևորվում են նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, էներգախնայողության, արտադրական գործընթացների կազմակերպման կատարելագործման և բերքատվության բարձրացման տնտեսական հետևանքները։ Առանձին ուղղություն է ջերմոցային արտադրանքի իրացման համակարգի ուսումնասիրությունը, ներքին և արտաքին շուկաների հասանելիության, մատակարարման շղթաների, մրցունակության և արտադրանքի արժեքի ձևավորման խնդիրների դիտարկումը։ Ֆինանսական կայունացման միջոցները կարող են վերլուծվել վարկային և ներդրումային քաղաքականության, ապահովագրական մեխանիզմների, պետական աջակցության ծրագրերի և գյուղատնտեսական համագործակցության զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է ֆինանսական պլանավորման, ռիսկերի կառավարման և արտադրական ու ֆինանսական ցուցանիշների համակարգված վերահսկման նշանակությունը տնտեսությունների երկարաժամկետ կենսունակության ապահովման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, ֆինանսական կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ջերմոցային տնտեսությունների ֆինանսական կայունության ամրապնդման և տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման գիտականորեն հիմնավորված ուղղություններ։

Աշխատությունը նվիրված է հնդեվրոպական նախալեզվի հնչյունական հերթագայությունների համակարգի և դրանց՝ հին հայերենում պահպանված ու պատմականորեն վերափոխված դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հնդեվրոպական լեզուների պատմահամեմատական քննության համար կարևոր հնչյունափոխական օրինաչափություններն են, հատկապես արմատի և ձևաբանական տարրերի տարբերակներում ձայնավորների ու առանձին հնչյունական բաղադրիչների կանոնավոր փոփոխությունները։ Քննության են առնվում հնդեվրոպական աբլաուտի հիմնական աստիճանները, դրանց առաջացման և գործառության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բառերի ու քերականական ձևերի կազմության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Հին հայերենի նյութը դիտարկվում է հնդեվրոպական նախալեզվից հայերենի ինքնուրույն զարգացման ճանապարհին տեղի ունեցած պատմական հնչյունափոխությունների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն բառային և ձևաբանական կառուցվածքներին, որոնցում հնարավոր է բացահայտել նախալեզվային հերթագայությունների հետքերը՝ դրանք համադրելով հնդեվրոպական այլ լեզուներում պահպանված համապատասխան ձևերի հետ։ Պատմահամեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հնչյունական ավելի վաղ վիճակներ, պարզաբանելու արտաքինից տարբեր ձևերի ծագումնաբանական կապերը և տարբերակելու կանոնավոր պատմական զարգացումները հետագա լեզվական փոփոխություններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև հնչյունական և ձևաբանական գործընթացների փոխազդեցությունը, քանի որ հնդեվրոպական հերթագայությունները հաճախ կապված են եղել բառափոխության, բառակազմության և քերականական նշանակությունների արտահայտման հետ։ Հին հայերենի տվյալների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին բառերի ստուգաբանության ճշգրտմանը, այնպես էլ հայերենի պատմական հնչյունաբանության ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Զուգադրական նյութի միջոցով հնարավոր է գնահատել, թե նախալեզվային համակարգի որ հատկանիշներն են պահպանվել համեմատաբար ճանաչելի ձևով, որոնք են ենթարկվել հայերենին հատուկ հնչյունական զարգացման, և որոնք կարող են վերականգնվել միայն այլ հնդեվրոպական լեզուների տվյալների համեմատությամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմահամեմատական լեզվաբանության, պատմական հնչյունաբանության, ձևաբանության և ստուգաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով հին հայերենի հնդեվրոպական ժառանգության և հայերենի պատմական զարգացման առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ռևմատոիդ արթրիտի և սերոնեգատիվ սպոնդիլոարթրոպաթիաների դեպքում մեթոտրեքսատի կիրառման արդյունավետության և անցանկալի ազդեցությունների զարգացման հետ կապված գործոնների կլինիկական ու գիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դեղամիջոցի նկատմամբ հիվանդների արձագանքի անհատական տարբերություններն են և այն կլինիկական, կենսաբանական ու այլ բնութագրերը, որոնք կարող են կապված լինել բուժման արդյունքների փոփոխականության հետ։ Քննության են առնվում հիվանդության ձևի, ակտիվության և տևողության, հիվանդների ընդհանուր կլինիկական վիճակի, ուղեկցող գործոնների և լաբորատոր ցուցանիշների հնարավոր փոխկապակցվածությունները թերապևտիկ պատասխանի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արդյունավետության և անվտանգության համատեղ գնահատմանը, քանի որ երկարատև դեղաբանական բուժման ընթացքում կարևոր է ոչ միայն հիվանդության ակտիվության վերահսկումը, այլև անցանկալի ազդեցությունների ժամանակին ճանաչումն ու համապատասխան կլինիկական հսկողությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հիվանդների տարբեր խմբերում բուժման արդյունքների համեմատական գնահատում և այն գործոնների վիճակագրական վերլուծություն, որոնք կապված են ավելի արտահայտված թերապևտիկ պատասխանի կամ անցանկալի երևույթների առաջացման հավանականության հետ։ Կարևոր ուղղություն է նաև կլինիկական և լաբորատոր տվյալների համադրումը՝ հնարավոր կանխատեսող ցուցանիշների գիտական նշանակությունը գնահատելու համար։ Ռևմատոիդ արթրիտի և սերոնեգատիվ սպոնդիլոարթրոպաթիաների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել դեղամիջոցի ազդեցության առանձնահատկությունները տարբեր բորբոքային ռևմատիկ հիվանդությունների պայմաններում և բացահայտել ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ հիվանդությանը բնորոշ օրինաչափություններ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հիվանդների երկարաժամկետ կլինիկական դիտարկման նշանակությանը, բուժման նկատմամբ արձագանքի փոփոխություններին և դեղորայքային անվտանգության գնահատման սկզբունքներին։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը կարող է նպաստել բուժման անհատականացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացմանը՝ ընդգծելով յուրաքանչյուր հիվանդի կլինիկական առանձնահատկությունների համալիր գնահատման կարևորությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ռևմատոլոգիայի, կլինիկական դեղաբանության և դեղորայքային անվտանգության մոտեցումները՝ բորբոքային ռևմատիկ հիվանդությունների դեղաբանական բուժման արդյունավետության և անցանկալի ազդեցությունների հետ կապված գործոններն ավելի ամբողջական բնութագրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ավտոտրանսպորտային միջոցներից առաջացող արտանետումների ազդեցության ուսումնասիրությանը Երևան և Ալավերդի քաղաքների շրջակա միջավայրի վիճակի վրա՝ ուշադրություն դարձնելով քաղաքային օդային ավազանի աղտոտման առանձնահատկություններին և երկու քաղաքներում ձևավորված պայմանների համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տրանսպորտային հոսքերի ինտենսիվության, ավտոմեքենաների շահագործման առանձնահատկությունների, ճանապարհային ցանցի, քաղաքաշինական կառուցվածքի և տեղանքի բնական պայմանների փոխազդեցությունն է, որը կարող է էական նշանակություն ունենալ աղտոտիչների տարածման ու կուտակման գործընթացներում։ Քննության են առնվում ավտոտրանսպորտի գործունեության հետևանքով մթնոլորտային օդ ներթափանցող հիմնական աղտոտիչների ընդհանուր բնույթը, դրանց տարածական և ժամանակային փոփոխականությունը, ինչպես նաև երթևեկության ծանրաբեռնվածության ու օդի որակի միջև հնարավոր կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քաղաքների ռելիեֆային և օդերևութաբանական պայմաններին, քանի որ քամու ուղղությունը և արագությունը, ջերմաստիճանային պայմանները, տեղանքի կառուցվածքն ու կառուցապատման խտությունը կարող են ազդել արտանետումների ցրման և քաղաքային տարածքում դրանց հարաբերական կուտակման վրա։ Երևանը և Ալավերդին դիտարկվում են որպես տարբեր քաղաքաշինական, աշխարհագրական և տնտեսական առանձնահատկություններ ունեցող բնակավայրեր, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատական մոտեցմամբ բացահայտելու տրանսպորտային գործոնի նշանակությունը ընդհանուր էկոլոգիական իրավիճակի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել օդի որակի ցուցանիշների, երթևեկության ինտենսիվության և տարածքային տարբերությունների համադրական վերլուծություն՝ առանձնացնելով առավել ծանրաբեռնված ճանապարհային հատվածներն ու հնարավոր բնապահպանական ռիսկերի գոտիները։ Կարևորվում է նաև ավտոտրանսպորտային աղտոտման հարաբերակցությունը քաղաքային միջավայրի վրա ազդող այլ մարդածին աղբյուրների հետ, որպեսզի հնարավոր լինի առավել ամբողջական գնահատել յուրաքանչյուր գործոնի նշանակությունը։ Հետազոտության արդյունքների տեսական և կիրառական նշանակությունը կապված է քաղաքային բնապահպանական կառավարման, օդի որակի մշտադիտարկման, տրանսպորտային համակարգի բարելավման և քաղաքաշինական պլանավորման համար գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների ձևավորման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքային էկոլոգիայի, տրանսպորտային բնապահպանության և շրջակա միջավայրի գնահատման մոտեցումները՝ քաղաքային տարածքներում ավտոտրանսպորտային ծանրաբեռնվածության բնապահպանական հետևանքները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ներդրումային քաղաքականության ժամանակակից տեսական հիմքերի, դրա ձևավորման սկզբունքների և տնտեսական զարգացման գործընթացներում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական համակարգի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ներդրումների տնտեսական էությունը, ներդրումային գործունեության խթանման մեխանիզմները, պետության և մասնավոր հատվածի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ներդրումային միջավայրի ձևավորման հիմնական գործոններն են։ Քննության են առնվում ներդրումային քաղաքականության վերաբերյալ տնտեսական տարբեր մոտեցումներ, կապիտալի կուտակման և տեղաբաշխման օրինաչափությունները, ներդրումային պահանջարկի ձևավորումը և ներդրումների ազդեցությունը տնտեսական աճի, արտադրողականության, զբաղվածության ու տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներդրումային միջավայրի որակի վրա ազդող մակրոտնտեսական, ինստիտուցիոնալ, իրավական և ֆինանսական գործոններին, ինչպես նաև ներդրումային ռիսկերի և սպասվող եկամտաբերության փոխհարաբերությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ներքին և օտարերկրյա ներդրումների դերի համեմատական վերլուծություն, ուղղակի և պորտֆելային ներդրումների առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև տնտեսության տարբեր ոլորտներ ֆինանսական ռեսուրսների ուղղորդման արդյունավետության գնահատման տեսական խնդիրներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական ներդրումային քաղաքականության գործիքների ուսումնասիրությունը՝ հարկային և ֆինանսական խթաններից մինչև ենթակառուցվածքների զարգացում, պետական ներդրումային ծրագրեր և մասնավոր հատվածի հետ համագործակցության մեխանիզմներ։ Հայաստանի օրինակով ներդրումային գործընթացները դիտարկվում են փոքր բաց տնտեսությանը բնորոշ հնարավորությունների և սահմանափակումների, կապիտալի ներգրավման, տնտեսական մրցունակության և երկարաժամկետ զարգացման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ներդրումային քաղաքականության կանխատեսելիությունը, իրավական ու ինստիտուցիոնալ միջավայրի կայունությունը և ներդրումային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ներդրումների տեսության, մակրոտնտեսագիտության, ֆինանսների և տնտեսական քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել ներդրումային քաղաքականության արդի տեսական հիմնախնդիրները և բացահայտել դրանց նշանակությունը Հայաստանի տնտեսության զարգացման ու կառուցվածքային վերափոխումների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսության պետական կարգավորման համակարգում բյուջետային լծակների դերի, կիրառման առանձնահատկությունների և դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական բյուջեն դիտարկվում է ոչ միայն որպես հանրային ֆինանսական միջոցների ձևավորման և բաշխման գործիք, այլև որպես տնտեսական գործընթացների վրա ազդեցություն գործելու կարևոր մեխանիզմ։ Քննության են առնվում պետական ծախսերի, բյուջետային ներդրումների, սուբսիդավորման, տրանսֆերտների, պետական ծրագրերի ֆինանսավորման և ֆինանսական աջակցության այլ ձևերի ազդեցությունը տնտեսական ակտիվության, արտադրության, զբաղվածության, ներդրումային գործընթացների և սոցիալական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բյուջետային միջոցների բաշխման արդյունավետությանը, պետական ծախսերի կառուցվածքին և դրանց համապատասխանությանը տնտեսական զարգացման ռազմավարական նպատակներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել բյուջետային քաղաքականության և մակրոտնտեսական կայունության փոխհարաբերությունները, պետական ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունքայնությունը, ինչպես նաև բյուջետային ծրագրերի պլանավորման, իրականացման և վերահսկողության մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հարկաբյուջետային կարգավորման գործիքների փոխկապակցված կիրառման խնդիրը, քանի որ պետական եկամուտների և ծախսերի քաղաքականությունը կարող է տարբեր ազդեցություններ ունենալ տնտեսության առանձին ոլորտների և հասարակության տարբեր խմբերի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ծրագրային բյուջետավորման, միջնաժամկետ ֆինանսական պլանավորման, պետական ներդրումային ծրագրերի ընտրության և ծախսերի արդյունավետության գնահատման նշանակությանը։ Բյուջետային կարգավորման կատարելագործումը դիտարկվում է պետական ֆինանսների կայունության, հանրային միջոցների նպատակային օգտագործման և տնտեսական զարգացման համար բարենպաստ պայմանների ստեղծման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել բյուջետային գործընթացի թափանցիկությանը, հաշվետվողականությանը և ֆինանսական վերահսկողությանը՝ որպես պետական կարգավորման արդյունավետության ապահովման կարևոր նախադրյալների։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մակրոտնտեսական կարգավորման, պետական ֆինանսների և բյուջետային քաղաքականության տեսական ու կիրառական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է կատարելագործել պետական բյուջետային գործիքների օգտագործումը և բարձրացնել դրանց ազդեցության արդյունավետությունը տնտեսության զարգացման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է կրծքագեղձի քաղցկեղով հիվանդների արյան շրջանառությունում հայտնվող ուռուցքային բջիջների ուսումնասիրմանը՝ միաժամանակ մի քանի կենսաբանական մարկերների գնահատման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում շրջանառող ուռուցքային բջիջների՝ որպես հիվանդության կենսաբանական առանձնահատկությունների մասին լրացուցիչ տեղեկատվություն տրամադրող ցուցանիշների նշանակությունն է։ Քննության են առնվում այդ բջիջների նույնականացման հետ կապված խնդիրները, քանի որ դրանց քանակը կենսաբանական նմուշներում կարող է սահմանափակ լինել, իսկ բջջային հատկությունները՝ տարբեր։ Բազմամարկերային մոտեցումը դիտարկվում է որպես ուռուցքային բջիջների տարբեր հատկանիշների համակցված գնահատման հնարավորություն, որը կարող է բարձրացնել դրանց հայտնաբերման տեղեկատվական արժեքը և նպաստել ուռուցքային գործընթացի կենսաբանական բազմազանության ավելի ամբողջական բնութագրմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր մոլեկուլային և բջջային ցուցանիշների համադրական գնահատում, դրանց արտահայտվածության առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն և ստացված տվյալների կապի վերլուծություն հիվանդության կլինիկական ու ախտաբանական բնութագրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե բազմակի մարկերների կիրառումը որքանով կարող է լրացնել մեկ առանձին ցուցանիշի վրա հիմնված գնահատումը՝ հաշվի առնելով կրծքագեղձի ուռուցքների կենսաբանական տարասեռությունը։ Կարևոր ուղղություն է նաև շրջանառող ուռուցքային բջիջների հնարավոր նշանակության ուսումնասիրությունը հիվանդության ընթացքի գնահատման և կլինիկական դիտարկման համատեքստում՝ առանց դրանք ինքնուրույն և միանշանակ ախտորոշիչ չափանիշ դիտարկելու։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել այսպես կոչված հեղուկ բիոպսիայի սկզբունքների գիտական գնահատմանը, երբ ուռուցքային գործընթացի վերաբերյալ տեղեկատվությունը ստացվում է շրջանառվող կենսաբանական բաղադրիչների ուսումնասիրությունից։ Տարբեր մարկերների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրելու ուռուցքային բջիջների ֆենոտիպային առանձնահատկությունները և դրանց փոփոխականությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ուռուցքաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության և լաբորատոր ախտորոշման մոտեցումները՝ կրծքագեղձի քաղցկեղի կենսաբանական մոնիթորինգի հնարավորությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումները զարգացնելու նպատակով։