Շրջանառող ուռուցքային բջիջների որոշումը կրծքագեղձի քաղցկեղով հիվանդների մոտ բազմակի մարկերների գնահատմամբ

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Կ. Մելիք-Շահնազարյանի (Տմբլաչի Խաչան) ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով նրա գրական խոսքի ժողովրդախոսական հիմքերը և հումորային-երգիծական արտահայտչաձևերը։ Նյութում վերլուծվում է նրա լեզվի կառուցվածքը՝ պարզ խոսակցական շերտի, բարբառային տարրերի և ժողովրդական դարձվածքների ակտիվ կիրառությամբ, որոնք ստեղծում են անմիջական, կենդանի և ընթերցողին մոտ խոսքային միջավայր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեգնանքի, սարկազմի և սոցիալական քննադատության լեզվական արտահայտմանը, որտեղ պարզ բառապաշարի միջոցով փոխանցվում են խորքային իմաստներ և հասարակական դիտարկումներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է նրա լեզվի կապը բանավոր ավանդույթի հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է գրական տեքստում վերարտադրվում խոսակցական մշակույթը և ժողովրդական մտածողության ձևերը։ Միաժամանակ դիտարկվում է նրա լեզվի դերը հայ երգիծական գրականության զարգացման համատեքստում՝ որպես յուրահատուկ ոճական համակարգ, որը համադրում է հումորն ու սոցիալական քննադատությունը։

Բժշկություն

Աշխատանքը նվիրված է ծննդօգնության ստացիոնարում վարակների տարածման համաճարակաբանական առանձնահատկությունների, դրանց առաջացման ռիսկային գործոնների և կանխարգելման արդյունավետ միջոցառումների ուսումնասիրությանը։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ ծննդատներում միաժամանակ առկա են վարակների նկատմամբ տարբեր աստիճանի զգայունությամբ պացիենտներ, նորածիններ և բուժանձնակազմ, իսկ բժշկական բազմաթիվ միջամտություններ կարող են ստեղծել վարակի փոխանցման լրացուցիչ ռիսկեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում վարակների աղբյուրներին, փոխանցման հնարավոր մեխանիզմներին և ուղիներին, վարակի տարածմանը նպաստող պայմաններին, ինչպես նաև ստացիոնարի տարբեր բաժանմունքներում համաճարակաբանական իրավիճակի ձևավորման օրինաչափություններին։ Հատուկ կարևորություն է տրվում մայրերի և նորածինների շրջանում վարակային բարդությունների կանխարգելմանը, քանի որ այս խմբերի համար վարակի հետևանքները կարող են լինել առավել ծանր։ Աշխատանքում վերլուծվում են վարակի հսկողության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները՝ հիվանդների և բուժանձնակազմի համաճարակաբանական հսկողությունը, վարակի դեպքերի վաղ հայտնաբերումը, անհրաժեշտ մեկուսացման միջոցառումները, ախտահանման և մանրէազերծման պատշաճ իրականացումը, ձեռքերի հիգիենան, բժշկական գործիքների անվտանգ կիրառումը և ստացիոնարի սանիտարահիգիենիկ ռեժիմի պահպանումը։ Այսպիսի միջոցառումները կարևոր բաղադրիչ են բուժօգնության հետ կապված վարակների կանխարգելման համակարգում, որի շրջանակում անհրաժեշտ է ոչ միայն արձագանքել արդեն առաջացած վարակային դեպքերին, այլև մշտապես գնահատել հնարավոր ռիսկերը և կանխել վարակի տարածումը։ Հայաստանի ազգային առողջապահական համակարգում նույնպես առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի հսկողությանը և բժշկական միջամտություններով պայմանավորված վարակների կանխարգելմանը։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ համաճարակաբանական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել վարակի տարածման առավել վտանգավոր օղակները, գնահատել կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետությունը և մշակել ստացիոնարի պայմաններին համապատասխան կազմակերպչական ու հակահամաճարակային մոտեցումներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանների, մանկաբարձ-գինեկոլոգների, բուժքույրերի, հիգիենիստների, վարակների հսկողության մասնագետների, բժշկական բուհերի ուսանողների և բուժհաստատությունների կազմակերպման ու վարակի կանխարգելման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Աշխատանքը մատենագիտական աղբյուրներում ներկայացված է որպես Մ. Մ. Տեր-Ստեփանյանի դոկտորական ատենախոսություն՝ բժշկական գիտությունների բնագավառում, 2017 թվականին, 38 էջ ծավալով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. III դարից մինչև մ.թ. III դարը Հայաստանի տարածքում ստեղծված քանդակագործական հուշարձանների պատմահնագիտական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հին հայկական քանդակագործության հիմնական տեսակները, գեղարվեստական առանձնահատկությունները, պատկերագրությունը, կիրառված նյութերը, տեխնիկական եղանակները և զարգացման փուլերը։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված քանդակներին, դրանց թվագրմանը, մշակութային և տարածքային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարևան ժողովուրդների ու հին քաղաքակրթությունների արվեստի հետ ունեցած կապերին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հին Հայաստանի մշակութային միջավայրի, կրոնական պատկերացումների, թաղման և պաշտամունքային ավանդույթների, ինչպես նաև տեղական և արտաքին գեղարվեստական ազդեցությունների դերը քանդակագործության ձևավորման մեջ։ Աշխատանքը կարևոր աղբյուր է հին Հայաստանի նյութական և հոգևոր մշակույթի, արվեստի պատմության և հնագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Այլ առարկաներ

Город Эривань (историческое название современного Еревана) является одним из древнейших городских центров Южного Кавказа, чьё строительство и развитие происходили на протяжении нескольких тысячелетий в условиях сложной политической и культурной истории региона. Первые укреплённые поселения на территории города относятся к урартскому периоду (VIII–VI вв. до н.э.), когда на месте современного Еревана была основана крепость Erebuni Fortress (782 г. до н.э.), построенная по приказу царя Аргишти I как стратегический военный и административный центр. Эта крепость считается исходной точкой городской истории, поскольку именно вокруг неё постепенно формировалось постоянное поселение, развивавшееся благодаря выгодному географическому положению в Араратской долине. В последующие века город неоднократно переходил под власть различных государств — армянских царств, персидских династий, арабских халифатов, монгольских и тюркских завоевателей, что влияло на его планировку, архитектуру и характер застройки. В период персидского владычества Эривань развивалась как укреплённый административный центр с цитаделью, крепостными стенами, мечетями, караван-сараями и традиционной восточной городской структурой, где важную роль играли базары и ремесленные кварталы. Значительное развитие города началось в XIX веке после присоединения Восточной Армении к Российской империи, когда Эривань стала уездным, а затем губернским центром. В этот период началась постепенная трансформация городской застройки: расширялись улицы, строились административные здания, православные церкви, школы и военные учреждения, а традиционная восточная архитектура постепенно сочеталась с европейскими градостроительными принципами. После установления советской власти в 1920 году город начал активно перестраиваться по генеральным планам, разработанным архитекторами, среди которых особое место занимает Александр Таманян, предложивший концепцию современного Еревана с радиально-кольцевой планировкой, широкими проспектами и общественными площадями. В этот период были возведены ключевые здания, сформирован центр города, а также развита промышленная и культурная инфраструктура. Таким образом, строительство Эривани/Еревана представляет собой многослойный исторический процесс, в котором переплелись урартские, средневековые, персидские, российские и советские градостроительные традиции, сформировавшие современный облик столицы Армении.

Աշխարհագրություն

Անշարժ գույքի շուկայի վերլուծությունը և կանխատեսումը SPSS ծրագրային փաթեթի կիրառմամբ աշխատությունը կիրառական տնտեսագիտության և տվյալների վերլուծության ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է անշարժ գույքի շուկայի ուսումնասիրության մեթոդները՝ SPSS ծրագրային փաթեթի գործիքների կիրառմամբ, այն բացատրում է տվյալների հավաքագրման և մշակման փուլերը, վիճակագրական վերլուծության հիմնական մեթոդները՝ նկարագրական վիճակագրություն, ռեգրեսիոն և կոռելյացիոն վերլուծություն, ինչպես նաև ժամանակային շարքերի հիման վրա կանխատեսման մոտեցումները, գիրքը անդրադառնում է անշարժ գույքի գների ձևավորման գործոններին՝ պահանջարկ, առաջարկ, մակրոտնտեսական ցուցանիշներ և տարածաշրջանային առանձնահատկություններ, միաժամանակ ներկայացնելով գործնական օրինակներ, որոնք օգնում են կիրառել մոդելները իրական շուկայական տվյալների վրա և կատարել կանխատեսումներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության, վիճակագրության և տվյալագիտության ոլորտների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ավտոճանապարհային կամուրջների երթևեկելի մասի ծածկի կոնստրուկտիվ շերտերի և թռիչքային կառուցվածքի կրող տարրերի համատեղ աշխատանքի տեսական և փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են կամուրջային կառուցվածքների ուժային վարքագծի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ծածկի շերտերի, ասֆալտբետոնային համակարգերի և կրող հիմնական տարրերի փոխազդեցությունը տարբեր բեռնվածքային և կլիմայական պայմաններում։ Հեղինակը ներկայացնում է հաշվարկային մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել լարվածությունների բաշխումը, դեֆորմացիաների զարգացումը և համակարգի ընդհանուր կոշտությունը՝ ընդգծելով ծածկի և կրող կառուցվածքի համատեղ աշխատանքի ազդեցությունը կամրջի ծառայողական կենսաժամկետի վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև կառուցվածքային նյութերի հատկությունները, կապի շերտերի աշխատանքը, հոգնածության երևույթները և շահագործման ընթացքում առաջացող դեֆորմացիոն գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման և ամրության ապահովման ժամանակակից մոտեցումներին, ինչպես նաև փորձարարական հետազոտությունների արդյունքների համեմատությանը տեսական մոդելների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի կամուրջաշինության, տրանսպորտային շինարարության և շինարարական մեխանիկայի ոլորտներում՝ նպաստելով ավելի հուսալի, երկարակյաց և արդյունավետ ինժեներական կառույցների նախագծմանն ու կառուցմանը։