Շրջանառող ուռուցքային բջիջների որոշումը կրծքագեղձի քաղցկեղով հիվանդների մոտ բազմակի մարկերների գնահատմամբ

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է բնաբանի և հիմնական տեքստի միջև իմաստային, կառուցվածքային և գեղարվեստական կապի առկայացման միջոցների ուսումնասիրությանը՝ XIX-XX դարերի անգլիական և ամերիկյան չափածո ստեղծագործությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է բնաբանը՝ որպես ստեղծագործության նախաբանական կամ ուղեկցող տարր, որը կարող է ոչ միայն նախապատրաստել ընթերցողին հիմնական տեքստի ընկալմանը, այլև ստեղծել լրացուցիչ իմաստային շերտեր, ուղղորդել մեկնաբանությունը և ընդգծել ստեղծագործության գաղափարական ու գեղագիտական առանցքը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպիսի հարաբերություններ կարող են ձևավորվել բնաբանի և բանաստեղծական տեքստի միջև և ինչ լեզվական, կառուցվածքային ու ոճական միջոցներով են այդ հարաբերությունները դառնում ընթերցողի համար տեսանելի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնաբանի և տեքստի թեմատիկ, գաղափարական, սյուժետային, միջտեքստային և ասոցիատիվ կապերին։ Քննության են առնվում նաև կրկնությունը, բառային և իմաստային զուգահեռները, հակադրությունը, հղումները, ցիտատային կապերը, պատկերային ընդհանրությունները և այլ միջոցներ, որոնց միջոցով բնաբանը կարող է շարունակվել կամ վերաիմաստավորվել հիմնական ստեղծագործության մեջ։ XIX-XX դարերի անգլիական և ամերիկյան պոեզիայի նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այդ երևույթի դրսևորումները տարբեր գրական ուղղությունների և գեղարվեստական մեթոդների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնաբանի գործառույթների փոփոխությանը՝ կախված ստեղծագործության ժանրային, ոճական և հեղինակային առանձնահատկություններից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընթերցողի ընկալման գործընթացին, քանի որ բնաբանը հաճախ հանդես է գալիս որպես մեկնաբանական բանալի՝ նախապես ստեղծելով որոշակի սպասումներ, որոնք հետագայում կարող են հաստատվել, փոփոխվել կամ միտումնավոր խախտվել հիմնական տեքստում։ Ուսումնասիրության լեզվաբանական տեսանկյունը թույլ է տալիս վերլուծել տեքստային կապակցվածության և ամբողջականության դրսևորումները, իսկ գրականագիտական մոտեցումը՝ բացահայտել բնաբանի գեղարվեստական և գաղափարական նշանակությունը։ Միջտեքստային կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այլ հեղինակների, գրական ստեղծագործությունների, մշակութային ավանդույթների կամ պատմական աղբյուրների հետ երկխոսության ձևերը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել նաև պոետիկ տեքստի կառուցվածքի, հեղինակային մտահղացման և իմաստաստեղծման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, լեզվաբանների, ոճաբանների, տեքստաբանների, թարգմանիչների, անգլիական և ամերիկյան գրականության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX–XX դարերում արևելահայ հասարակության մեջ անձնանունների ընտրության ավանդույթների, սկզբունքների և դրանց փոփոխությունների ազգաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անվանակոչությունն է որպես ընտանեկան, հասարակական և մշակութային երևույթ, որի միջոցով արտահայտվում են ազգակցական հարաբերությունները, պատմական հիշողությունը, կրոնական պատկերացումները, տեղական ավանդույթները և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական փոփոխությունները։ Քննվում են նորածնի անվան ընտրության վրա ազդող գործոնները՝ ընտանիքի ավագ անդամների անունների ժառանգումը, նախնիների հիշատակի պահպանումը, սրբերի և աստվածաշնչյան կերպարների անունների կիրառությունը, ինչպես նաև պատմական ու մշակութային հեղինակություն ունեցող անձանց անունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանակոչության ընտանեկան կանոններին և ազգակցական համակարգի նշանակությանը՝ պարզելու համար, թե տարբեր սոցիալական միջավայրերում ով է մասնակցել անվան ընտրությանը և ինչ արժեքային պատկերացումներ են պայմանավորել այդ որոշումը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու անվանացանկի փոփոխություններին՝ ավանդական անունների պահպանմանը, որոշ անունների գործածության նվազմանը և նոր անունների տարածմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև պատմական իրադարձությունների, քաղաքային մշակույթի զարգացման, կրթության տարածման, միգրացիոն գործընթացների և այլ ժողովուրդների հետ մշակութային շփումների ազդեցությունը անձնանունների ընտրության վրա։ Կարևորվում են տարածաշրջանային տարբերությունները՝ գյուղական ու քաղաքային բնակավայրերում, ինչպես նաև արևելահայ տարբեր համայնքներում ձևավորված անվանակոչության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել եկեղեցական գրանցամատյանները, մարդահամարները, տոհմական ու ընտանեկան փաստաթղթերը, գերեզմանաքարերի արձանագրությունները, ազգագրական նյութերը և բանավոր պատմությունները։ Անձնանունների վիճակագրական և համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժամանակաշրջաններում առավել տարածված անվանական շերտերը և դրանց փոփոխության միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը անվանակոչությունը ներկայացնում է որպես մշակութային ինքնության և սոցիալական հիշողության կարևոր բաղադրիչ՝ հնարավորություն տալով անձնանունների պատմության միջոցով ուսումնասիրել արևելահայ հասարակության ընտանեկան հարաբերությունների, արժեքային համակարգի և մշակութային միջավայրի փոխակերպումները XIX–XX դարերում։

Право

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բռնությամբ զուգորդված զինվորական հանցագործությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ քրեաիրավական և կրիմինալոգիական տեսանկյուններից։ Այն անդրադառնում է զինվորական ծառայության ընթացքում կատարվող բռնի բնույթի հանցավոր արարքների էությանը, իրավական բնութագրերին, առաջացման պատճառներին և կանխարգելման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նման հանցագործությունների կազմը, դրանց որակման առանձնահատկությունները, հանցագործություն կատարած անձի բնութագիրը, ինչպես նաև այն սոցիալական, հոգեբանական և կազմակերպական գործոնները, որոնք կարող են նպաստել նման երևույթների առաջացմանը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում զինվորական կարգապահության, ենթակայության հարաբերությունների, զինծառայողների իրավունքների պաշտպանության և զինված ուժերում իրավակարգի պահպանման հարցերին։ Հետազոտությունը ներկայացնում է նաև կանխարգելիչ միջոցների մշակման անհրաժեշտությունը՝ ուղղված զինվորական միջավայրում բռնության նվազեցմանը և իրավական մեխանիզմների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և զինվորական ոլորտի իրավական խնդիրներով հետաքրքրվող անձանց համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Սայաթ-Նովայի հայերեն խաղերի և նրա ստեղծագործական ժառանգության մեջ հայկական երգարվեստի առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով աշուղական արվեստի գեղարվեստական և լեզվամշակութային նշանակությունը։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես է Սայաթ-Նովա-ի ստեղծագործությունը ձևավորում բազմաշերտ գեղարվեստական աշխարհ՝ միավորելով սիրային, փիլիսոփայական և սոցիալական թեմաները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա հայերեն խաղերի լեզվական առանձնահատկություններին՝ պարզ, բայց խորքային արտահայտչականությանը, ժողովրդական խոսքի օգտագործմանը և երաժշտական ռիթմի ու բառի ներդաշնակությանը։ Քննարկվում է նաև Սայաթ-Նովայի դերը հայկական, վրացական և ադրբեջանական աշուղական ավանդույթների համադրման մեջ՝ որպես մշակութային միջնորդի։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ նրա երգերը ոչ միայն գեղարվեստական արժեք ունեն, այլև կարևոր աղբյուր են XVIII դարի Կովկասի մշակութային միջավայրի, լեզվական փոխազդեցությունների և ժողովրդական մտածողության ուսումնասիրության համար։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հեղինակի մտադրության՝ որպես տեքստաբանական քննության կարևորագույն օբյեկտի ուսումնասիրությանը և դրա բացահայտման տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչպես է հեղինակի սկզբնական գաղափարը, հաղորդակցական նպատակը և ասելիքը դրսևորվում ստեղծագործության կառուցվածքում, լեզվական միջոցներում, պատկերային համակարգում և տեքստի իմաստային կազմակերպման տարբեր մակարդակներում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ գրական կամ այլ տիպի տեքստի ամբողջական ընկալումը հաճախ պահանջում է հաշվի առնել ոչ միայն տեքստում ուղղակիորեն արտահայտված տեղեկությունը, այլև այն նպատակը, որի հիման վրա հեղինակը ընտրել և կազմակերպել է լեզվական ու կառուցվածքային նյութը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հեղինակի մտադրության ձևավորման և տեքստում դրա իրացման փոխհարաբերությունները։ Մտադրությունը կարող է դրսևորվել թեմայի ընտրության, սյուժեի կառուցման, կերպարների համակարգի, կոմպոզիցիայի, շարադրանքի եղանակի, բառապաշարի, շարահյուսական կառուցվածքների, ոճական հնարների և ենթատեքստային իմաստների միջոցով։ Այդ պատճառով տեքստաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ստեղծագործությունը որպես փոխկապակցված ամբողջություն, որտեղ յուրաքանչյուր բաղադրիչ կարող է որոշակի դեր ունենալ ընդհանուր գաղափարական և հաղորդակցական նպատակի իրականացման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի մտադրության և ընթերցողի ընկալման հարաբերակցությանը։ Տեքստի ստեղծման պահին հեղինակի ունեցած նպատակը և ընթերցողի կողմից տեքստից ստացված մեկնաբանությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համընկնում են, քանի որ ընկալման վրա ազդում են պատմական ժամանակաշրջանը, մշակութային միջավայրը, ընթերցողի գիտելիքները և անձնական փորձը։ Այս հանգամանքը առաջ է բերում կարևոր տեսական հարց՝ որքանով է հնարավոր տեքստաբանական մեթոդներով վերականգնել հեղինակի սկզբնական մտադրությունը և որտեղ են դրա մեկնաբանության սահմանները։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են համադրվել լեզվաբանական, գրականագիտական, կառուցվածքային, ոճաբանական և իմաստաբանական մոտեցումները։ Տեքստի տարբեր շերտերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կրկնվող թեմատիկ միավորները, առանցքային բառերը, իմաստային հակադրությունները, ակնարկները, միջտեքստային կապերը և այլ տարրեր, որոնք կարող են վկայել հեղինակի հաղորդակցական ռազմավարության մասին։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստի տարբերակների, ձեռագրերի, խմբագրությունների և հրապարակումների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ հեղինակի կողմից կատարված փոփոխությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ հաղորդել ստեղծագործական մտադրության զարգացման մասին։ Աշխատության մեջ կարող է քննարկվել նաև հեղինակի մտադրության և հեղինակի կերպարի տարբերությունը․ դրանք նույնական հասկացություններ չեն, քանի որ իրական հեղինակի կենսագրական, հոգեբանական կամ հասարակական դիրքորոշումները չեն կարող ինքնաբերաբար նույնացվել տեքստում արտահայտված յուրաքանչյուր գաղափարի հետ։ Այս տարբերակումը կարևոր է տեքստաբանական մեկնաբանության օբյեկտիվության պահպանման համար։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը կայանում է հեղինակի մտադրության բացահայտման համար կիրառվող մեթոդների համակարգման և տեքստի ներքին կառուցվածքի ու իմաստային կազմակերպման միջոցով դրա հնարավոր դրսևորումների վերլուծության մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տեքստաբաններին, գրականագետներին, լեզվաբաններին, բանասիրության մասնագետներին և գրական ստեղծագործությունների մեկնաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հեղինակի մտադրությունը դիտարկում է որպես տեքստի կառուցվածքային և իմաստային կազմակերպման կարևոր սկզբունք՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է տեքստի լեզվական, կոմպոզիցիոն և գաղափարական առանձնահատկությունների համակողմանի քննության միջոցով ավելի խորությամբ հասկանալ ստեղծագործության հաղորդակցական նպատակն ու ներքին իմաստային համակարգը։

Сельское хозяйство

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, մեքենայացման, արտադրության կազմակերպման և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության վերաբերյալ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից գիտական և գործնական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի կիրառմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։