Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Էլիաս Կանետիի ինքնակենսագրական արձակի ժանրային առանձնահատկությունների, կառուցվածքային սկզբունքների և գեղարվեստական կազմակերպման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսագրական փաստի և գեղարվեստական պատումի փոխհարաբերությունն է՝ այն դիտարկմամբ, թե ինչպես է անհատական հիշողությունը վերածվում գրականորեն կազմակերպված տեքստի։ Քննվում է հեղինակային «ես»-ի երկակի բնույթը, երբ պատմողը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես անցյալի իրադարձությունների մասնակից և դրանք ժամանակային հեռավորությունից մեկնաբանող գիտակցություն։ Այս տեսանկյունից կարևորվում են հիշողության ընտրողականությունը, անցյալի վերակառուցման մեխանիզմները, ժամանակի կազմակերպումը և տարբեր կենսափուլերի միջև ստեղծվող իմաստային կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ինքնակենսագրության, հուշագրության, վեպի, դիմանկարի և էսսեիստական արձակի հատկանիշների փոխներթափանցմանը, որի արդյունքում ձևավորվում է ժանրային առումով բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք։ Ուսումնասիրվում են նաև առանձին դրվագների կառուցման սկզբունքները,人物ների ներկայացման եղանակները, երկխոսությունների, նկարագրությունների և հեղինակային մեկնաբանությունների գործառույթները։ Անհատական կյանքի պատմությունը դիտարկվում է ավելի լայն մշակութային և մտավոր միջավայրի հետ փոխկապակցված՝ բացահայտելով, թե ինչպես են ընտանիքը, կրթությունը, լեզվական միջավայրը, ընթերցանությունը, մշակութային հանդիպումները և հասարակական փորձառությունները մասնակցում պատմողի ինքնության ձևավորմանը։ Կարևոր խնդիր է բազմալեզու և բազմամշակութային կենսափորձի արտացոլումը, քանի որ լեզուն այստեղ կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես հաղորդակցության միջոց, այլև որպես հիշողության, ինքնաճանաչման և մշակութային պատկանելության կառուցման գործոն։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև ժամանակագրական հաջորդականության և թեմատիկ կազմակերպման հարաբերակցությունը՝ ցույց տալով, որ կենսագրական նյութը կարող է կառուցվել ոչ միայն իրադարձությունների հերթականությամբ, այլև կրկնվող պատկերների, գաղափարների և հիշողության առանցքային հանգույցների միջոցով։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու փաստագրական հավաստիության և գեղարվեստական պայմանականության սահմանները, ինչպես նաև հեղինակի ինքնաներկայացման ռազմավարությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը բացահայտում է կենսապատումի՝ որպես հիշողության, ինքնության և գրական ստեղծագործության փոխհարաբերությամբ ձևավորվող բարդ ժանրային համակարգի առանձնահատկությունները և դրա տեղը XX դարի եվրոպական ինքնակենսագրական արձակի զարգացման համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության ձևավորման, գնահատման և ամրապնդման տնտեսական ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների բացահայտումն է, դրանց փոխազդեցության վերլուծությունը և ֆինանսական հավասարակշռության պահպանման հնարավոր մոտեցումների հիմնավորումը։ Քննվում են սեփական և փոխառու կապիտալի կառուցվածքը, վճարունակությունը, իրացվելիությունը, շահութաբերությունը, գործարար ակտիվությունը, դրամական հոսքերը և ֆինանսական անկախության աստիճանը՝ որպես կազմակերպության տնտեսական կայունությունը բնութագրող հիմնական ցուցանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրական ոլորտի առանձնահատկություններին, որտեղ ֆինանսական արդյունքների վրա էական ազդեցություն կարող են ունենալ արտադրության ծավալները, հիմնական միջոցների օգտագործման արդյունավետությունը, նյութական և աշխատանքային ռեսուրսների ծախսերը, ինքնարժեքը, իրացման պայմանները և շրջանառու միջոցների կառավարման որակը։ Դիտարկվում են ֆինանսական դժվարությունների առաջացման պատճառները, կազմակերպությունների պարտքային բեռի և կարճաժամկետ պարտավորությունների ազդեցությունը, ինչպես նաև ֆինանսավորման տարբեր աղբյուրների ընտրության նշանակությունը։ Կարևորվում է ֆինանսական վերլուծության մեթոդների կիրառումը՝ կազմակերպությունների փաստացի վիճակը գնահատելու, բացասական միտումները ժամանակին հայտնաբերելու և ֆինանսական ռիսկերի հնարավոր աղբյուրները որոշելու նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել հաշվապահական հաշվետվությունների հիման վրա հաշվարկվող հարաբերական ցուցանիշների, ֆինանսական գործակիցների և համեմատական վերլուծության կիրառություն՝ արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի փոփոխությունների ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Ուշադրություն է դարձվում նաև շահույթի արդյունավետ օգտագործմանը, ծախսերի կառավարմանը, շրջանառու կապիտալի օպտիմալացմանը, ներդրումային գործունեությանը և կազմակերպության ֆինանսական ռազմավարության ձևավորմանը։ Ֆինանսական կայունացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կարճաժամկետ վճարունակության վերականգնում, այլև որպես երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ պայման, որը պահանջում է ռեսուրսների արդյունավետ բաշխում, ռիսկերի կառավարում և կառավարչական որոշումների հիմնավորվածություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսական վերլուծության, կորպորատիվ ֆինանսների և կազմակերպությունների տնտեսագիտության մոտեցումները՝ արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատման և դրա կայունացման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է խաղողագործական և գինեգործական արտադրության բուսական ծագման երկրորդային հումքի համալիր օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ այն արժեքավոր ֆունկցիոնալ նյութերի աղբյուրի վերածելու տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում բնական հումքի կառուցվածքային և քիմիական առանձնահատկությունների նպատակային օգտագործումն է՝ երկու տարբեր գործառույթ համատեղող սորբենտային նյութերի ձևավորման և դրանց հիմնական հատկությունների գնահատման համար։ Քննվում է սկզբնական բուսական նյութի բաղադրության, ածխածնային կառուցվածքի, մակերևութային ֆունկցիոնալ խմբերի և ծակոտկենության նշանակությունը վերջնական նյութի սորբցիոն վարքի ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համալիր վերամշակման գաղափարին, որի դեպքում հումքի տարբեր բաղադրիչների արդյունավետ օգտագործումը դիտարկվում է ոչ միայն նոր նյութերի ստացման, այլև արտադրական մնացորդների քանակի նվազեցման և ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործման տեսանկյունից։ Ստացված նյութերի ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել դրանց մակերևութային կառուցվածքը, ծակոտիների բնույթը, խոնավության նկատմամբ վարքը, տարբեր նյութերի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները և սորբցիոն ունակությունը։ Բիֆունկցիոնալ բնույթը ենթադրում է, որ նյութը կարող է միաժամանակ դրսևորել տարբեր տեսակի փոխազդեցությունների նկատմամբ ընտրողական կամ համակցված ակտիվություն, ինչը ընդլայնում է դրա հնարավոր կիրառությունների շրջանակը։ Կարևորվում է սորբցիայի մեխանիզմների պարզաբանումը՝ ֆիզիկական կլանման, մակերևութային քիմիական փոխազդեցությունների և նյութի կառուցվածքային առանձնահատկությունների փոխադարձ կապի դիտարկմամբ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե հումքի վերամշակման տարբեր մոտեցումներն ինչպես են անդրադառնում վերջնական արտադրանքի արդյունավետության վրա։ Գործնական նշանակության տեսանկյունից նման նյութերը հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ջրային միջավայրերի մաքրման, անցանկալի բաղադրիչների հեռացման, տեխնոլոգիական լուծույթների մշակման և բնապահպանական այլ խնդիրների լուծման համար։ Միաժամանակ աշխատանքը կարևոր է շրջանաձև տնտեսության սկզբունքների տեսանկյունից, քանի որ գյուղատնտեսական ծագման մնացորդը դիտարկվում է որպես երկրորդային հումք՝ հավելյալ արժեք ունեցող նյութերի արտադրության համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը միավորում է սորբցիոն տեխնոլոգիաների, նյութագիտության, ֆիզիկական քիմիայի և կենսազանգվածի վերամշակման մոտեցումները՝ նպաստելով բնական վերականգնվող ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և էկոլոգիապես նպատակահարմար նյութերի ստեղծման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հատուկ տեխնոլոգիական եղանակով ձևավորված կոնստրուկտիվ բետոնների ֆիզիկական և մեխանիկական բնութագրերի ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նյութի հասունացման ընթացքում կառուցվածքի ձևավորմանն ու ամրության զարգացմանը։ Հետազոտության հիմքում բետոնի հատկությունների կախվածությունն է նրա տարիքից՝ սկսած կարծրացման սկզբնական փուլերից մինչև ավելի երկարատև շահագործման ժամանակահատվածներ։ Քննվում են ցեմենտային կապակցանյութի հիդրատացման, կառուցվածքային խտացման և լցանյութի ու շաղախային բաղադրիչի միջև կապերի աստիճանական ձևավորման ազդեցությունները նյութի ընդհանուր վարքի վրա։ Կարևորվում են այնպիսի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են խտությունը, սեղմման և ձգման պայմաններում ամրությունը, դեֆորմացիոն հատկությունները, առաձգականության բնութագրերը, ծակոտկենությունը և կառուցվածքային համասեռությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում կիրառվող տեխնոլոգիայի առանձնահատկություններին, որի դեպքում նախապես տեղադրված խոշոր լցանյութի միջանկյալ տարածությունները լրացվում են համապատասխան շաղախային զանգվածով։ Այս պայմաններում վերջնական նյութի հատկությունները մեծապես պայմանավորված են լցանյութի և կապակցող միջավայրի փոխազդեցությամբ, շաղախի տարածման համասեռությամբ և ձևավորված կոնտակտային գոտիների որակով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր տարիքում ստացված ցուցանիշները և բացահայտելու դրանց փոփոխության ընդհանուր օրինաչափությունները՝ գնահատելով, թե որ փուլերում է տեղի ունենում մեխանիկական հատկությունների առավել ինտենսիվ զարգացումը և ինչպես է հետագայում փոխվում այդ գործընթացի արագությունը։ Կարող են դիտարկվել նաև կարծրացման միջավայրի, խոնավության և ջերմաստիճանի ազդեցությունները՝ որպես բետոնի կառուցվածքի ու հատկությունների ձևավորման վրա ազդող կարևոր գործոններ։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը նշանակություն ունի կոնստրուկտիվ տարրերի հաշվարկային բնութագրերի հիմնավորման, շինարարական տեխնոլոգիայի արդյունավետության գնահատման և նյութի երկարաժամկետ վարքի կանխատեսման համար։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ժամանակի ընթացքում ամրության ու դեֆորմացիոն հատկությունների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը, քանի որ իրական շինարարական կառուցվածքների հուսալիությունը պայմանավորված է ոչ միայն սկզբնական ամրությամբ, այլև նյութի հետագա կառուցվածքային զարգացմամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարական նյութագիտության, բետոնի տեխնոլոգիայի և կառուցվածքային մեխանիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով առավել ամբողջական պատկերացում ձևավորել տվյալ եղանակով ստացված բետոնների հատկությունների ժամանակային զարգացման և դրանց ինժեներական կիրառելիության վերաբերյալ։

Աշխատությունը նվիրված է հայ կամերային երաժշտության զարգացման կարևոր փուլերից մեկի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով 1970-ականների կեսերից մինչև դարավերջ ստեղծված լարային կվարտետների գեղարվեստական, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում է չորս լարային գործիքների համար ստեղծված ստեղծագործությունների տեղը տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական երաժշտական մշակույթում, դրանց կապը ազգային կոմպոզիտորական ավանդույթների և ժամանակակից երաժշտական մտածողության նոր միտումների հետ։ Քննվում են ժանրի պատմական զարգացման շարունակականությունը, դասական կվարտետային սկզբունքների վերաիմաստավորումը, ձևակառուցման առանձնահատկությունները, թեմատիկ նյութի մշակման եղանակները, հարմոնիկ և պոլիֆոնիկ մտածողությունը, ռիթմական կազմակերպումը, տեմբրային լուծումները և գործիքների փոխհարաբերության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի դրսևորումներին՝ ժողովրդական և հոգևոր երաժշտության ինտոնացիոն տարրերի, մոդալ մտածողության, բնորոշ ռիթմական դարձվածքների և մեղեդիական կառուցվածքների ստեղծագործական վերափոխմանը։ Միաժամանակ դիտարկվում է հայ կոմպոզիտորների երկխոսությունը XX դարի համաշխարհային երաժշտության գեղագիտական ու տեխնիկական միտումների հետ, ինչի արդյունքում ավանդական ժանրային մոդելները կարող էին համադրվել նոր արտահայտչամիջոցների և անհատական հեղինակային ոճերի հետ։ Վերլուծության կարևոր ուղղություն է կվարտետի ներսում յուրաքանչյուր գործիքի դերակատարության փոփոխությունը՝ առաջին ջութակի գերիշխող գործառույթից մինչև բոլոր ձայների համեմատաբար հավասար և ինքնուրույն զարգացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ցիկլային կառուցվածքի, առանձին մասերի դրամատուրգիական կապերի, հակադրության և թեմատիկ միասնականության խնդիրներին։ Ժանրի զարգացումը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի ընդհանուր մշակութային միջավայրի համատեքստում՝ հաշվի առնելով կատարողական արվեստի, մասնագիտական երաժշտական կրթության և համերգային կյանքի նշանակությունը նոր ստեղծագործությունների տարածման գործում։ Կարևորվում է նաև ստեղծագործության և կատարման փոխհարաբերությունը, քանի որ լարային կվարտետի ժանրը պահանջում է տեխնիկական ճշգրտության հետ մեկտեղ բարձր մակարդակի անսամբլային փոխգործակցություն և միասնական գեղարվեստական մեկնաբանություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դարավերջի հայ կամերային երաժշտության ոճական բազմազանությունը, ազգային երաժշտական ավանդույթի շարունակականությունն ու նորացման գործընթացները և լարային կվարտետի նշանակությունը հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է մեխանիկական տատանումների ուսումնասիրման ընդլայնված տեսական մոդելի կիրառմանը բարձրագույն կրթության ֆիզիկայի դասընթացում՝ նպատակ ունենալով խորացնել ուսանողների պատկերացումները տատանողական շարժման օրինաչափությունների, մաթեմատիկական նկարագրության և իրական ֆիզիկական համակարգերի մոդելավորման վերաբերյալ։ Ուսումնասիրության հիմքում դասական պարզեցված մոտեցումից ավելի ընդհանուր նկարագրության անցումն է, որը հնարավորություն է տալիս քննարկելու այնպիսի դեպքեր, երբ փոքր տատանումների սովորական մոտավորությունը բավարար չէ կամ անհրաժեշտ է հաշվի առնել համակարգի շարժման լրացուցիչ առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է շարժման հավասարման ձևավորումը մեխանիկայի հիմնական օրենքների հիման վրա, դրա կապը համակարգի էներգետիկական բնութագրերի հետ, ինչպես նաև տատանումների պարբերության, լայնույթի, սկզբնական պայմանների և շարժման այլ պարամետրերի փոխկախվածությունը։ Կարևորվում է գծային և ոչ գծային նկարագրությունների համեմատությունը, որի միջոցով ուսանողները կարող են տեսնել, թե ինչ պայմաններում են պարզեցումները տալիս բավարար ճշգրտություն և երբ է անհրաժեշտ կիրառել ավելի ամբողջական մաթեմատիկական մոդել։ Նյութի ներկայացումը կարող է համադրել վերլուծական, թվային և գրաֆիկական մոտեցումներ՝ հնարավորություն տալով նույն ֆիզիկական երևույթը դիտարկել տարբեր մեթոդներով և համեմատել ստացված արդյունքները։ Ուսուցման տեսանկյունից նման մոտեցումը նպաստում է ֆիզիկական խնդրի մաթեմատիկական ձևակերպման, մոդելի սահմանների գնահատման և արդյունքների ֆիզիկական մեկնաբանման կարողությունների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ համակարգչային մոդելավորումը, որի միջոցով հնարավոր է տեսանելի դարձնել շարժման բնույթը, ուսումնասիրել տարբեր սկզբնական պայմանների ազդեցությունը և համեմատել մոտավոր ու առավել ընդհանուր լուծումների վարքը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև լաբորատոր կամ ցուցադրական փորձերի և տեսական հաշվարկների համադրություն՝ ուսանողներին հնարավորություն տալով ստուգելու մոդելի համապատասխանությունը դիտվող ֆիզիկական գործընթացներին։ Այսպիսի ուսուցումը մեխանիկական տատանումների թեման դարձնում է ոչ միայն առանձին տեսական նյութ, այլև մաթեմատիկական մոդելավորման, հաշվարկային ֆիզիկայի և փորձարարական տվյալների վերլուծության միջև կապերը ներկայացնող ուսումնական օրինակ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է տեսական մեխանիկայի և ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի խնդիրները՝ նպաստելով ուսանողների վերլուծական մտածողության, մոդելավորման հմտությունների և ֆիզիկական երևույթների խորքային ըմբռնման զարգացմանը։

Աշխատությունը ներկայացնում է երկրագիտական բնույթի գրականության համակարգման, թեմատիկ խմբավորման և տեղեկատվական որոնման կազմակերպման համար նախատեսված դասակարգման սկզբունքների ու բաժինների ամբողջություն։ Այն ուղղված է գրադարաններում, մատենագիտական կենտրոններում, արխիվային և տեղեկատվական հաստատություններում կուտակված տեղական ու տարածաշրջանային նշանակություն ունեցող նյութերի միասնական և տրամաբանական կազմակերպմանը։ Դասակարգման հիմքում կարող են ընդգրկվել որոշակի երկրի, մարզի, քաղաքի կամ այլ տարածքային միավորի բնությանը, պատմությանը, բնակչությանը, տնտեսությանը, մշակույթին և հասարակական կյանքին վերաբերող հիմնական թեմատիկ ուղղությունները։ Առանձին բաժիններով ներկայացվում են ֆիզիկական աշխարհագրությանը, երկրաբանությանը, կլիմային, ջրային պաշարներին, բուսական և կենդանական աշխարհին, բնական ռեսուրսներին ու շրջակա միջավայրին առնչվող նյութերը։ Հասարակագիտական և պատմական բաժիններում համակարգվում են բնակչության կազմի ու տեղաբաշխման, ժողովրդագրության, բնակավայրերի պատմության, հասարակական հարաբերությունների, վարչատարածքային կառուցվածքի և տարբեր պատմական ժամանակաշրջանների վերաբերյալ հրապարակումները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում տնտեսությանը նվիրված նյութերը՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի, շինարարության, առևտրի և տնտեսական այլ ոլորտների համապատասխան ստորաբաժանումներով։ Մշակութային ուղղությունը կարող է ներառել կրթության, գիտության, գրականության, արվեստի, ճարտարապետության, հուշարձանների, թանգարանների, գրադարանների, ժողովրդական ավանդույթների և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գրականությունը։ Դասակարգման կառուցվածքում կարևոր նշանակություն ունի ընդհանուրից մասնավորը շարժվելու սկզբունքը, որի շնորհիվ լայն թեմատիկ բաժինները բաժանվում են ավելի նեղ ենթաբաժինների՝ ապահովելով նյութերի ճշգրիտ տեղադրումն ու հետագա որոնումը։ Նման համակարգը նպաստում է նաև երկրագիտական քարտարանների, կատալոգների, մատենագիտական ցանկերի և տվյալների շտեմարանների կազմակերպմանը։ Այն կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գրադարանավարների և մատենագետների համար՝ օգնելով միատեսակ մոտեցմամբ մշակել տարբեր տեսակի փաստաթղթեր՝ գրքեր, հոդվածներ, պարբերական հրատարակություններ, վիճակագրական ժողովածուներ, քարտեզներ և այլ նյութեր։ Ընդհանուր առմամբ դասակարգման համակարգը կարևոր գործիք է տարածքային տեղեկատվության կազմակերպման համար՝ նպաստելով երկրագիտական փաստաթղթերի պահպանմանը, մատչելիությանը, թեմատիկ որոնմանը և գիտահետազոտական ու տեղեկատվական նպատակներով արդյունավետ օգտագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային բնական համակարգերի վրա հանքարդյունաբերական գործունեության ազդեցությունների տարածական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ աշխարհագրական, երկրաէկոլոգիական և լանդշաֆտային մոտեցումների համադրմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում հանքավայրերի շահագործման, բաց և ստորգետնյա արդյունահանման, արտադրական ենթակառուցվածքների, պոչամբարների, լցակույտերի և հարակից տեխնածին օբյեկտների ազդեցության տարածքային բաշխումն է։ Լեռնային ռելիեֆի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն բարձրությունների տարբերությունները, լանջերի թեքությունն ու կողմնադրությունը, գետային ցանցը, երկրաբանական կառուցվածքը և հողաբուսական ծածկույթը, քանի որ դրանք կարող են պայմանավորել տեխնածին ազդեցությունների տարածման ուղղությունն ու ինտենսիվությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնական լանդշաֆտների փոփոխությանը, հողային ծածկույթի խախտմանը, էրոզիոն գործընթացների ակտիվացմանը, մակերևութային ու ստորերկրյա ջրերի վրա հնարավոր ազդեցություններին և բուսականության տարածական փոփոխություններին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է տարբեր աստիճանի մարդածին ծանրաբեռնվածություն ունեցող տարածքների առանձնացումը և դրանց համեմատական գնահատումը։ Այդ նպատակով կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումները, քարտեզագրական նյութերը, հեռահար զոնդավորման տվյալները և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի հնարավորությունները՝ ազդեցությունների տարածական կառուցվածքը բացահայտելու համար։ GIS տեխնոլոգիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս տարբեր բնապահպանական ու արտադրական տվյալները միավորել միասնական տարածական միջավայրում, կազմել թեմատիկ քարտեզներ և վերլուծել հանքարդյունաբերական օբյեկտների ու բնական բաղադրիչների միջև տարածական փոխհարաբերությունները։ Կարևորվում է նաև ազդեցության անմիջական գոտիների և ավելի հեռավոր տարածքներում դրսևորվող երկրորդային փոփոխությունների տարբերակումը, քանի որ լեռնային գեոհամակարգերում նյութերի և ջրային հոսքերի տեղափոխությունը կարող է ազդեցությունը տարածել արտադրական օբյեկտներից դուրս։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ բնական համակարգերի կայունության և վերականգնողական ներուժի տարածքային տարբերություններին՝ բացահայտելով առավել զգայուն լանդշաֆտները։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ֆիզիկական աշխարհագրության, երկրաէկոլոգիայի, լանդշաֆտագիտության և տարածական վերլուծության մեթոդները՝ հանքագործական արդյունաբերության բնապահպանական ազդեցությունների տարածքային պատկերը գնահատելու և լեռնային տարածքների բնօգտագործման ու շրջակա միջավայրի կառավարման համար գիտական հիմքեր ձևավորելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության Բաքվի նահանգի հայ բնակչության ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական և համայնքային պատմության ուսումնասիրությանը XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Հետազոտության կենտրոնում բնակչության թվաքանակի, տարածքային տեղաբաշխման, բնակավայրերի կառուցվածքի, բնական աճի, միգրացիոն շարժերի և սոցիալական կազմի փոփոխություններն են՝ դիտարկված տարածաշրջանի տնտեսական ու վարչական վերափոխումների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քաղաքային և գյուղական բնակչության հարաբերակցությանը, հայերի բնակեցման աշխարհագրությանը և Բաքվի՝ արագ զարգացող արդյունաբերական ու առևտրային կենտրոնի վերածվելու գործընթացի ժողովրդագրական հետևանքներին։ Քննվում են աշխատանքի և տնտեսական հնարավորությունների հետ կապված տեղաշարժերը, քաղաքայնացման գործընթացները, զբաղվածության կառուցվածքը, արհեստների, առևտրի, արդյունաբերության և մասնագիտական գործունեության տարբեր ոլորտներում հայ բնակչության ներգրավվածությունը։ Պատմաժողովրդագրական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ են ընտանիքի կառուցվածքի, սեռատարիքային կազմի, ծնելիության, մահացության և բնակչության շարժի վերաբերյալ հասանելի վիճակագրական տվյալները՝ դրանց աղբյուրագիտական սահմանափակումների հաշվառմամբ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մարդահամարների, վարչական վիճակագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, պարբերական մամուլի, հասցեացուցակների և այլ սկզբնաղբյուրների համադրական քննություն՝ ժողովրդագրական պատկերը հնարավորինս ամբողջական վերականգնելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համայնքային հաստատությունների՝ եկեղեցիների, դպրոցների, բարեգործական ու մշակութային կազմակերպությունների գործունեությունը, քանի որ դրանք էական դեր էին կատարում կրթության, սոցիալական փոխօգնության և մշակութային կյանքի կազմակերպման մեջ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են տարածաշրջանի բազմազգ միջավայրում տարբեր բնակչական խմբերի տնտեսական և հասարակական փոխհարաբերությունները՝ խուսափելով ժողովրդագրական փոփոխությունները միայն մեկ գործոնով բացատրելուց։ Քննության առարկա կարող են դառնալ նաև ժամանակաշրջանի քաղաքական ցնցումների և միջհամայնքային լարվածությունների ժողովրդագրական ու սոցիալական հետևանքները՝ պատմական աղբյուրների քննադատական համադրմամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու Բաքվի նահանգի հայության պատմաժողովրդագրական զարգացման բազմաշերտ պատկերը և ավելի խորությամբ հասկանալու Հարավային Կովկասում XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի քաղաքայնացման, տնտեսական արդիականացման, միգրացիայի և համայնքային կյանքի փոխկապակցված գործընթացները։

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի տեղեկատու է, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է որոշակի ժամանակահատվածում լույս տեսած հայկական տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ տվյալներ և ծառայում է որպես ազգային հրատարակչական ժառանգության հաշվառման ու ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր։ Այն ընդգրկում է գրքերի, գրքույկների և տպագիր արտադրանքի այլ տեսակների մատենագիտական նկարագրություններ՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմելու հրատարակչական գործունեության ծավալի, թեմատիկ ուղղությունների և կառուցվածքի մասին։ Մատենագիտական գրառումները սովորաբար պարունակում են հրատարակությունը նույնականացնելու համար անհրաժեշտ հիմնական տեղեկություններ՝ հեղինակի կամ կազմողի անունը, հրատարակության անվանումը, հրատարակման վայրը, հրատարակչական տվյալները, թվականը, ծավալը և անհրաժեշտ այլ նկարագրական տարրեր։ Նյութերի համակարգումը ըստ թեմատիկ, հեղինակային կամ այլ ընդունված մատենագիտական սկզբունքների հեշտացնում է համապատասխան գրականության որոնումը և տեղեկատուի օգտագործումը գիտական ու գործնական նպատակներով։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանների հավաքածուների համալրման և ստուգման, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման, գրքի պատմության և հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանում գիտության, կրթության, գրականության, մշակույթի, հասարակական կյանքի և այլ բնագավառներում հրատարակված աշխատությունների ընդհանուր պատկերը։ Առանձնահատուկ արժեք ունի ազգային մատենագիտության տեսանկյունից, քանի որ պարբերաբար կազմվող նման ցանկերը միասին ձևավորում են հայկական տպագիր ժառանգության շարունակական փաստագրական շտեմարան։ Դրանց միջոցով հնարավոր է հետևել հրատարակչությունների գործունեությանը, առանձին հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությանը, տարբեր թեմաների վերաբերյալ գրականության քանակական փոփոխություններին և գրահրատարակչական գործընթացների զարգացման միտումներին։ Տեղեկատուն կարող է ծառայել նաև հետադարձ մատենագիտական որոնումների համար՝ օգնելով ճշտել կոնկրետ հրատարակությունների տվյալները և վերականգնել որոշակի ժամանակաշրջանի տպագիր արտադրանքի կազմը։ Գրադարանագիտության և գրքագիտության պատմության ուսումնասիրության ընթացքում այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է, քանի որ պահպանված մատենագիտական տվյալների միջոցով փաստագրում է հրատարակչական կյանքի առանձին փուլերը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը միավորում է ազգային տպագիր արտադրանքի հաշվառման, տեղեկատվության համակարգման և մշակութային ժառանգության փաստագրման գործառույթները՝ ապահովելով հայկական գրքի վերաբերյալ տվյալների պահպանությունն ու հասանելիությունը հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայ լեզվաբանական մտքի պատմության կարևոր փուլերից մեկի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով Մխիթարյան գիտական ավանդույթի սկզբնավորման շրջանում ձևավորված լեզվաբանական հայացքների, սկզբունքների և գործնական成果ների վրա։ Հետազոտության առանցքում են հայերենի քերականական կառուցվածքի նկարագրությունը, բառապաշարի համակարգումը, լեզվական նորմավորման խնդիրները և լեզվի ուսուցման համար մշակված մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քերականագիտական աշխատություններին՝ պարզելու, թե ինչպես են ներկայացվել խոսքի մասերը, բառերի ձևափոխությունները, հոլովման ու խոնարհման համակարգերը, շարահյուսական կապերը և հայերենի կառուցվածքային այլ առանձնահատկություններ։ Դրանք դիտարկվում են ինչպես հայկական նախորդ քերականական ավանդույթի, այնպես էլ ժամանակի եվրոպական լեզվաբանական ու կրթական մտքի հետ հնարավոր առնչությունների համատեքստում։ Կարևոր ուղղություն է բառարանագրական գործունեության ուսումնասիրությունը, քանի որ բառապաշարի հավաքագրումը, իմաստների բացատրությունը, բառային տարբերակների համադրումը և օտար լեզուների հետ համապատասխանությունների ներկայացումը նշանակալի դեր են ունեցել հայ բառարանագրության հետագա զարգացման համար։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև գրաբարի նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը, լեզվական կանոնների համակարգման սկզբունքները և գրավոր լեզվի միասնականության պահպանման ձգտումը։ Միաժամանակ քննվում են կենդանի խոսքի և գրական ավանդույթի փոխհարաբերությունները՝ ցույց տալով, թե լեզվական նյութի ընտրությունն ինչպես էր պայմանավորված կրթական, գիտական և մշակութային նպատակներով։ Լեզվաբանական գործունեությունը դիտարկվում է ավելի լայն կրթական ծրագրի շրջանակում, որտեղ լեզվի ուսումնասիրությունը կապված էր դասագրքերի ստեղծման, թարգմանական աշխատանքի, գրական ժառանգության պահպանման և գիտելիքի տարածման հետ։ Աղբյուրագիտական և պատմալեզվաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու այդ ժառանգության տեղը հայ քերականագիտության, բառարանագրության և լեզվի ուսուցման մեթոդաբանության զարգացման պատմության մեջ։ Կարևորվում է նաև հետագա Մխիթարյան հեղինակների վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելով գիտական ավանդույթի շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է լեզվաբանական գործունեության բազմակողմանի բնույթը և դրա նշանակությունը հայերենի գիտական նկարագրության, համակարգման ու ուսումնասիրման պատմության համար։

Աշխատությունը նվիրված է քաղցր տաքդեղի և բադրիջանի տարբեր սորտերի կենսաբանական, ագրոնոմիական և արտադրական առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության երկու էապես տարբեր հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում սորտերի աճի և զարգացման ընթացքի, բերքատվության, պտուղների որակական հատկանիշների և շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության գնահատումն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր գոտիներում առավել արդյունավետ դրսևորվող սորտային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բույսերի ֆենոլոգիական փուլերին՝ ծլման, վեգետատիվ աճի, ծաղկման, պտղակալման և բերքի հասունացման ժամկետներին, քանի որ ջերմաստիճանային ռեժիմի, վեգետացիոն շրջանի տևողության և տեղանքի բարձրության տարբերությունները կարող են էականորեն ազդել դրանց զարգացման ընթացքի վրա։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե նույն սորտերը ինչպես են արձագանքում լեռնաանտառային գոտու համեմատաբար զով պայմաններին և Արարատյան հարթավայրին բնորոշ ավելի տաք ու չոր կլիմայական միջավայրին։ Քննվում են բույսերի ձևաբանական հատկանիշները, պտուղների չափը, ձևը, զանգվածը, ապրանքային տեսքը, հասունացման միաժամանակությունը և բերքի ձևավորման ընդհանուր բնույթը։ Կարևորվում է ոչ միայն բարձր բերքատվությունը, այլև դրա կայունությունը, քանի որ սորտի արտադրական արժեքը պայմանավորված է տարբեր եղանակային պայմաններում կանխատեսելի արդյունք ապահովելու ունակությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հողի առանձնահատկությունների, խոնավության ապահովվածության և ջերմային պայմանների ազդեցությունները բույսերի կենսագործունեության ու պտղաբերության վրա։ Սորտերի համեմատական գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական շրջանացման համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս տարբերակել լայն հարմարվողականություն ունեցող և առավելապես որոշակի գոտուն համապատասխանող ձևերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև բանջարաբուծության սորտային կառուցվածքի կատարելագործման, տեղական պայմաններին համապատասխան մշակաբույսերի ընտրության և արտադրական արդյունավետության գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է բանջարաբուծության, սորտագիտության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և ագրոէկոլոգիայի մոտեցումները՝ տարբեր բնական գոտիներում քաղցր տաքդեղի ու բադրիջանի սորտերի կենսաբանական և տնտեսական արժեքը համակողմանիորեն գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայերենի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրներից մեկի և նույն հեղինակի նամակագրական ժառանգության լեզվական համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ժանրերի տեքստերում դրսևորվող հնչյունական, բառապաշարային, բառակազմական, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկություններն են, որոնց քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի գրավոր հայերենի զարգացման միտումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրաբարի, միջին հայերենի, ձևավորվող նոր գրական հայերենի և բարբառային տարրերի փոխհարաբերությանը։ Պատմագրական շարադրանքը հիմնականում հիմնվում է գրաբարյան լեզվական ավանդույթի վրա, մինչդեռ նամակներում առավել նկատելի են ժամանակի կենդանի խոսակցական լեզվին, բարբառներին և նոր ձևավորվող աշխարհաբարին բնորոշ երևույթները։ Այս տարբերությունը կարևոր նյութ է տալիս ժանրի, հաղորդակցական նպատակի և լեզվական միջոցների ընտրության փոխկապակցվածությունը գնահատելու համար։ Բառապաշարի ուսումնասիրության ընթացքում քննվում են տարբեր ժամանակագրական շերտերի բառերը, ժողովրդախոսակցական և բարբառային միավորները, փոխառությունները, դարձվածային արտահայտությունները և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական իրականությունն արտացոլող բառային միջոցները։ Քերականական մակարդակում կարևորվում են հոլովական և խոնարհման ձևերի, դերանունների, կապերի, շաղկապների, բայական կառուցվածքների և նախադասությունների կազմության առանձնահատկությունները՝ դրանք հայերենի նախորդ և հետագա փուլերի հետ համադրելու նպատակով։ Ոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու պատմագրական և նամակագրական խոսքի տարբերությունները․ առաջինում գերակշռում են գրավոր պատմագրությանը բնորոշ կառուցվածքներն ու ավանդական ձևերը, իսկ նամակներում խոսքը հաճախ ավելի անմիջական, ազատ և հաղորդակցական բնույթ ունի։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական զարգացման այն շրջանի ուսումնասիրության համար, երբ գրաբարյան ավանդույթին զուգահեռ ավելի ակնհայտ էին դառնում նոր գրական լեզվի ձևավորման գործընթացները։ Տարբեր լեզվական շերտերի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու XVIII դարի հայերենի անցումային վիճակի բազմազան պատկերը և գնահատելու ուսումնասիրվող գրավոր ժառանգության արժեքը որպես պատմալեզվաբանական աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմական լեզվաբանության, բառագիտության, քերականագիտության և ոճագիտության մոտեցումները՝ տվյալ ժամանակաշրջանի հայերենի զարգացման օրինաչափությունները և հեղինակի լեզվական առանձնահատկությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է անցումային մետաղների հիմքով դժվարահալ կարբիդային և բորիդային նյութերի, ինչպես նաև բորի կարբիդի ստացման գործընթացների ու դրանց կառուցվածքաֆունկցիոնալ հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միկրոալիքային էներգիայի կիրառման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում նյութերի ձևավորման ընթացքում էլեկտրամագնիսական դաշտի և սկզբնական բաղադրիչների փոխազդեցության ընդհանուր օրինաչափություններն են, ինչպես նաև ստացված պինդ ֆազերի կառուցվածքի, բաղադրության և հատկությունների միջև կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոլիբդենի, վոլֆրամի, մանգանի և ռենիումի միացություններին, որոնք նյութագիտության տեսանկյունից հետաքրքրություն են ներկայացնում բարձր կարծրության, ջերմակայունության, մաշակայունության և որոշ դեպքերում կատալիտիկ ակտիվության շնորհիվ։ Քննվում է միկրոալիքային ազդեցության դերը նյութի ծավալային տաքացման, փուլային փոխակերպումների և վերջնական միկրոկառուցվածքի ձևավորման գործընթացներում՝ այն համեմատելով նյութերի ստացման ավանդական ջերմային մոտեցումների ընդհանուր առանձնահատկությունների հետ։ Կառուցվածքային հետազոտությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել առաջացած բյուրեղային ֆազերը, դրանց հարաբերակցությունը, կառուցվածքային կարգավորվածությունը և նյութի միկրոկառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են կարծրությունը, ամրությունը, մաշակայունությունը և այլ բնութագրեր, որոնք պայմանավորում են նման նյութերի հնարավոր կիրառությունները բարձր մեխանիկական ու ջերմային բեռնվածությունների պայմաններում։ Առանձին ուղղություն է կատալիտիկ հատկությունների գնահատումը, որի միջոցով ուսումնասիրվում է նյութերի մակերևութային կառուցվածքի, քիմիական կազմի և կատալիտիկ ակտիվության միջև փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության համար կարևոր է պարզել, թե սինթեզի ընթացքում ձևավորված ֆազային և միկրոկառուցվածքային տարբերություններն ինչպես են արտահայտվում վերջնական նյութի ֆունկցիոնալ բնութագրերում։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս նյութի ստացման եղանակը դիտարկել ոչ միայն որպես անհրաժեշտ միացությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես դրանց կառուցվածքն ու հատկությունները կառավարող գործոն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անօրգանական նյութագիտության, պինդ մարմնի քիմիայի, միկրոալիքային մշակման և կատալիզի մոտեցումները՝ դժվարահալ միացությունների կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունները բացահայտելու և դրանց հնարավոր տեխնոլոգիական կիրառությունները գնահատելու նպատակով։