Պատրաստի նյութեր

Այս աշխատությունը նվիրված է մարդկության և քաղաքակրթության դեմ կատարվող հանցագործությունների իրավական, պատմական և բարոյական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է «մարդկության դեմ հանցագործություններ» հասկացության ձևավորումը միջազգային իրավունքում՝ ընդգծելով դրա զարգացումը հատկապես 20-րդ դարի պատերազմների, ցեղասպանությունների և զանգվածային բռնությունների փորձի ազդեցությամբ։ Աշխատությունում ներկայացվում են միջազգային քրեական իրավունքի հիմնական սկզբունքները, Նյուրնբերգյան դատավարությունների դերը իրավական նորմերի ձևավորման գործում, ինչպես նաև ՄԱԿ-ի և միջազգային քրեական դատարանների գործունեությունը նման հանցագործությունների կանխման և պատժման համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ լայնածավալ բռնությունները, էթնիկ զտումները, պատերազմական հանցագործությունները և մարդկային իրավունքների համակարգային խախտումները սպառնում են ոչ միայն առանձին ժողովուրդների, այլև ամբողջ քաղաքակրթության կայունությանը։ Աշխատությունը քննարկում է նաև կանխարգելման մեխանիզմները, միջազգային համագործակցության դերը և արդարադատության վերականգնման խնդիրները։ Գիրքը կարևոր է իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պատմաբանների և մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես համապարփակ ուսումնասիրություն համաշխարհային արդարադատության և մարդկության անվտանգության հիմնախնդիրների վերաբերյալ։

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական խորհրդային գրականության և բանահյուսության (ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության) փոխկապակցված զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր մշակութային ժառանգության հիմնական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են խորհրդային շրջանում ձևավորված գրական ուղղությունները, թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սոցիալիստական իրականության արտացոլումը հայ գրողների ստեղծագործություններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական բանահյուսության տարբեր ժանրերին՝ հեքիաթներին, երգերին, առածներին, էպիկական և լիրիկական ստեղծագործություններին, որոնք պահպանել են ազգային մտածողության, լեզվի և մշակութային ինքնության կարևոր շերտերը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև բանահյուսության ազդեցությունը խորհրդային գրականության վրա՝ որպես ստեղծագործական ներշնչման աղբյուր և գեղարվեստական մտածողության ձևավորման գործոն։ Ներկայացվում են գրականության և բանավոր ավանդույթի փոխազդեցության օրինակներ, ինչպես նաև դրանց ուսումնասիրության գիտական մոտեցումները։ Գիրքը կարևոր է հայ գրականության պատմության, մշակութաբանության և բանահյուսագիտության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խորհրդային շրջանի մշակութային գործընթացների մասին։

Այս աշխատությունը նվիրված է հնությունից հետո ազգագրության (էթնոգրաֆիայի) զարգացման պատմական ընթացքի և տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով այն գիտակարգային և մեթոդաբանական փոփոխությունները, որոնք ձևավորել են ժամանակակից մարդաբանությունն ու ազգագրական գիտությունը։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են հին աշխարհի մասին պատկերացումները և վաղ ճանապարհորդական նկարագրությունները աստիճանաբար վերածվել համակարգված գիտական հետազոտության՝ կենտրոնանալով տարբեր ժողովուրդների մշակույթների, սովորույթների, սոցիալական կառուցվածքների և ինքնության ուսումնասիրության վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև միջնադարյան և նոր ժամանակների աղբյուրները, եվրոպական գիտական մտքի զարգացումը և գաղութային փորձառության ազդեցությունը ազգագրական գիտելիքի ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտային հետազոտությունների մեթոդների առաջացմանը, համեմատական մարդաբանության ձևավորմանը և մշակութային հարաբերականության գաղափարի զարգացմանը։ Վերլուծվում են նաև ազգագրության կապերը պատմության, սոցիոլոգիայի և լեզվաբանության հետ՝ ընդգծելով դրա միջառարկայական բնույթը։ Գիրքը ներկայացնում է ազգագրության զարգացման ընդհանուր պատկերը հնությունից հետո՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն դարձել ժամանակակից սոցիալական գիտությունների կարևոր բաղադրիչ։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սոլիտոնների ձևավորման և տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը գերբարձր արագագործ օպտիկական մանրաթելային կապի համակարգերում։ Հետազոտության մեջ ներկայացվում են ոչ գծային օպտիկայի հիմնական սկզբունքները, որոնց հիման վրա ձևավորվում են սոլիտոնային իմպուլսներ՝ պահպանելով իրենց ձևն ու էներգիան երկար հեռավորությունների վրա։ Վերլուծվում են օպտիկական մանրաթելերում լույսի տարածման դինամիկան, դիսպերսիայի և ոչ գծայնության փոխազդեցության մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոլիտոնների կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գերբարձր արագությամբ տեղեկատվության փոխանցման համակարգերում սոլիտոնների կիրառման հնարավորություններին՝ ներառյալ ազդանշանների կորուստների նվազեցումը, փոխանցման որակի բարձրացումը և կապի հզորության մեծացումը։ Աշխատությունում դիտարկվում են նաև բազմասոլիտոնային համակարգերի վարքագիծը, փոխազդեցությունները և դրանց կառավարման մեթոդները ժամանակակից ֆոտոնիկ տեխնոլոգիաների շրջանակում։ Ներկայացվում են տեսական մոդելներ և փորձարարական տվյալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել սոլիտոնների կիրառական նշանակությունը հեռահաղորդակցության և օպտիկական տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման մեջ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկոսներին, ինժեներներին, օպտիկայի և ֆոտոնիկայի մասնագետներին, ինչպես նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի հետազոտողներին։

Այս աշխատությունը նվիրված է Տորոս Ռոսլինի ստեղծագործությանը և Կիլիկյան հայկական մանրանկարչության (գրքային գեղանկարչության) ծաղկման շրջանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է XIII դարի Կիլիկիայի մշակութային միջավայրը՝ ընդգծելով նրա կարևոր դերը հայկական արվեստի զարգացման պատմության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Տորոս Ռոսլինին որպես Կիլիկյան մանրանկարչության ամենանշանավոր վարպետներից մեկին, որի ստեղծագործությունները առանձնանում են բարձր գեղարվեստական մակարդակով, պատկերագրական նրբությամբ և գունային հարուստ լուծումներով։ Աշխատությունում վերլուծվում են նրա ձեռագրազարդումների թեմատիկ առանձնահատկությունները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը և պատկերային մտածողության ինքնատիպությունը։ Ներկայացվում է նաև Կիլիկյան դպրոցի ընդհանուր զարգացման ընթացքը, նրա կապերը բյուզանդական, արևմտյան և արևելյան արվեստի ավանդույթների հետ, ինչպես նաև ձեռագրային մշակույթի դերը միջնադարյան հայկական հասարակության հոգևոր և մշակութային կյանքում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է հայ արվեստի պատմության, միջնադարյան ձեռագրագիտության և պատկերագրության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ Կիլիկյան մանրանկարչության գեղարվեստական բարձրարժեք ժառանգությունը։

Այս մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է գրադարաններում աթեիստական գրականության տարածման և պրոպագանդայի կազմակերպման հարցերին՝ դիտարկելով այն որպես գաղափարական-լուսավորչական աշխատանքի բաղադրիչ։ Աշխատությունում ներկայացվում են գրադարանային գործունեության պլանավորման սկզբունքները, ընթերցողների հետ աշխատանքի ձևերը և աթեիստական բովանդակության գրականության ընտրության, համակարգման ու մատուցման մեթոդները։ Քննարկվում են գրադարանների դերը աշխարհայացքային կրթության, գիտական մտածողության ձևավորման և կրոնական պատկերացումների քննադատական վերլուծության խթանման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թեմատիկ ցուցադրությունների, քննարկումների, ընթերցողական ակումբների և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպմանը, որոնք նպաստում են գիտական-աթեիստական գաղափարների տարածմանը։ Ներկայացվում են նաև մեթոդական մոտեցումներ՝ ուղղված տարբեր տարիքային խմբերի ընթերցողների հետ աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Ձեռնարկը նպատակ ունի աջակցել գրադարանային աշխատակիցներին գաղափարական-կրթական գործունեության կազմակերպման գործում՝ ապահովելով համապատասխան գրականության համակարգված օգտագործում և հանրային հասանելիություն։

Այս աշխատությունը նվիրված է դիսլեքսիայի կանխարգելման խնդիրներին նախադպրոցական տարիքում՝ ընդգծելով վաղ հայտնաբերման և միջամտության կարևորությունը երեխայի խոսքային և ճանաչողական զարգացման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են դիսլեքսիայի առաջացման ռիսկի գործոնները, լեզվամտածողության զարգացման առանձնահատկությունները և այն նախադրյալները, որոնք կարող են ազդել կարդալու և գրելու հմտությունների ձևավորման վրա։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախադպրոցական կրթական միջավայրի դերին, մանկավարժական մեթոդների կիրառմանը և խոսքի զարգացմանը նպաստող վարժությունների համակարգին։ Քննարկվում են նաև ընտանեկան միջավայրի ազդեցությունը, ծնողների ներգրավվածությունը և մասնագետների՝ լոգոպեդների ու հոգեբանների համագործակցությունը կանխարգելիչ աշխատանքներում։ Ներկայացվում են վաղ ախտորոշման հնարավորություններն ու կանխարգելիչ ծրագրերի արդյունավետ մոտեցումները, որոնք նպաստում են երեխաների լեզվական հմտությունների ամրապնդմանը և ուսումնական դժվարությունների նվազեցմանը։ Աշխատությունը շեշտում է, որ համակարգված և ժամանակին իրականացվող մանկավարժական միջամտությունները կարող են զգալիորեն նվազեցնել դիսլեքսիայի զարգացման ռիսկը և ապահովել երեխայի հաջող կրթական ինտեգրումը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, լոգոպեդների, հոգեբանների, նախադպրոցական հաստատությունների աշխատակիցների և երեխայի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հաշտարարության ինստիտուտը ՀՀ քաղաքացիական դատավարությունում (մեդիացիան) համարվում է վեճերի լուծման այլընտրանքային մեխանիզմ, որի նպատակն է կողմերին հնարավորություն տալ լուծելու իրենց քաղաքացիաիրավական վեճերը առանց լիարժեք դատական քննության՝ հաշտարարի (մեդիատորի) օգնությամբ։ ՀՀ իրավական համակարգում այս ինստիտուտը հատկապես զարգացել է վերջին դատավարական բարեփոխումների արդյունքում՝ որպես դատարանների ծանրաբեռնվածությունը նվազեցնող և վեճերի ավելի արագ ու արդյունավետ կարգավորման միջոց։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներով դատարանը կարող է ցանկացած փուլում կողմերին առաջարկել կամ նրանց համաձայնությամբ նշանակել հաշտարարություն, որի ընթացքում անկախ և արտոնագրված հաշտարարը նպաստում է կողմերի միջև փոխընդունելի լուծման ձեռքբերմանը՝ առանց պարտադրող որոշում կայացնելու։ Հաշտարարությունը կամավոր գործընթաց է, որտեղ պահպանվում են կողմերի հավասարությունը, գաղտնիությունը և ինքնուրույն որոշում կայացնելու իրավունքը, իսկ գործընթացի արդյունքում կնքված հաշտության համաձայնությունը կարող է ունենալ դատական ուժ, եթե այն հաստատվում է դատարանի կողմից։ Այս ինստիտուտի ներդրման հիմնական նպատակներն են վեճերի խաղաղ կարգավորումը, դատական ծախսերի և ժամանակի նվազեցումը, ինչպես նաև իրավական մշակույթի զարգացումը՝ խրախուսելով կողմերի համագործակցային վարքագիծը։ Հայաստանի փորձը ցույց է տալիս, որ հաշտարարության զարգացումը կարևոր դեր է խաղում արդարադատության համակարգի արդյունավետության բարձրացման, դատարանների ծանրաբեռնվածության նվազեցման և քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման գործում։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ծառայությունների շուկայի ինտեգրման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը համաշխարհային տնտեսության համակարգում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով զբոսաշրջության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտներին։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են ծառայությունների ոլորտի զարգացման միտումները, միջազգային տնտեսական ինտեգրման գործընթացները, ինչպես նաև Հայաստանի մրցունակության մակարդակը գլոբալ շուկայում։ Աշխատությունում քննարկվում են այն կառուցվածքային և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք ազդում են ծառայությունների արտահանման և միջազգային համագործակցության զարգացման վրա։ Զբոսաշրջության օրինակով ուսումնասիրվում են ենթակառուցվածքների զարգացումը, միջազգային զբոսաշրջային հոսքերի աճի դինամիկան, երկրի գրավչության բարձրացման գործոնները և ծառայությունների որակի ազդեցությունը ոլորտի մրցունակության վրա։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի շրջանակում վերլուծվում են արտահանման ներուժը, նորարարական միջավայրի ձևավորումը, ստարտափ էկոհամակարգի զարգացումը և գլոբալ թվային շուկաներին ինտեգրվելու հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական քաղաքականության, ներդրումային միջավայրի, մարդկային կապիտալի և միջազգային գործընկերության դերին ծառայությունների շուկայի զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև ինտեգրման խոչընդոտները և առաջարկում է ռազմավարական ուղղություններ՝ ուղղված Հայաստանի տնտեսության գլոբալ մրցունակության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, զբոսաշրջության և ՏՏ ոլորտի ներկայացուցիչների, ինչպես նաև միջազգային տնտեսական հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Վարդան Մախոխյանը (1869–1937) հայ նշանավոր ծովանկարիչ է, որի ստեղծագործական գործունեությունը կարևոր տեղ ունի հայ կերպարվեստի պատմության մեջ։ Նա ծնվել է Տրապիզոնում, կրթություն ստացել է Կարինի Սանասարյան վարժարանում, ապա շարունակել ուսումը Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Հետագայում կատարելագործվել է նաև Հովհաննես Այվազովսկու արվեստանոցում, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա ծովանկարչական ոճի ձևավորման վրա ։ Մախոխյանը երկար տարիներ ապրել և ստեղծագործել է Եվրոպայում՝ Բեռլինում, Լոնդոնում, Մարսելում և Նիցցայում՝ մասնակցելով բազմաթիվ միջազգային ցուցահանդեսների։ Նրա արվեստի հիմնական թեման ծովն է՝ փոթորկոտ, դինամիկ, լուսային ու գունային նուրբ անցումներով ներկայացված, որտեղ բնությունը հաճախ ստանում է հուզական և խորհրդանշական արտահայտություն։ Նա համարվում է հայ ծովանկարչության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, որի աշխատանքներում համադրվում են ռեալիստական դիտարկումը և ռոմանտիկական զգացմունքայնությունը։ 1904 թվականին դարձել է Բեռլինի արվեստագետների միության անդամ, իսկ 1925 թվականին Ֆրանսիայում արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի՝ իր արվեստագիտական ներդրման համար ։ Նրա կտավները պահպանվում են տարբեր երկրների թանգարաններում, այդ թվում՝ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, ինչպես նաև Եվրոպայի մի շարք մշակութային կենտրոններում։ Մախոխյանի արվեստը առանձնանում է ծովի շարժման և լույսի նուրբ ընկալմամբ, ինչը նրան դարձրել է միջազգային ճանաչում ունեցող նկարիչ, որի ստեղծագործությունները մինչ այսօր ուսումնասիրվում են արվեստաբանների կողմից։

Այս աշխատությունը պատմական համառոտ ակնարկ է Բաքվի մարդասիրական ընկերության՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անվամբ գործունեության և զարգացման մասին՝ 1864–1896 թվականների ընթացքում։ Հրատարակությունը ներկայացնում է կազմակերպության ձևավորման պատմական նախադրյալները, նրա ստեղծման նպատակները և գործունեության հիմնական ուղղությունները՝ կապված կրթական, բարեգործական և սոցիալական նախաձեռնությունների հետ։ Աշխատությունում մանրամասնորեն նկարագրվում են ընկերության կողմից իրականացված մարդասիրական ծրագրերը, օգնության տրամադրման ձևերը, կրթական հաստատությունների աջակցությունը, ինչպես նաև հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում նրա ունեցած ազդեցությունը։ Ներկայացվում է նաև կազմակերպության գործունեության ընդլայնման ընթացքը, ֆինանսական և կազմակերպչական կառուցվածքը, ինչպես նաև այն մարտահրավերները, որոնց բախվել է տվյալ ժամանակաշրջանում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքի սոցիալ-մշակութային կյանքի զարգացման գործում ընկերության ունեցած դերին և բարեգործական ավանդույթների ձևավորմանը Բաքվի բազմազգ միջավայրում։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, մշակութաբանների, սոցիոլոգների և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալ XIX դարի երկրորդ կեսի հասարակական-բարեգործական շարժումների առանձնահատկությունները։

Այս մատենագիտական տեղեկատուն ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը՝ համակարգված և ընթացիկ տեղեկատվության ձևաչափով։ Այն ընդգրկում է տարբեր աղբյուրներ՝ գիտական ուսումնասիրություններ, մենագրություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ հրապարակումներ, որոնք վերաբերում են հայ մշակույթի, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության և արվեստագիտության զարգացման հարցերին։ Տեղեկատուն նպատակ ունի ապահովել արդիական մատենագիտական տվյալների հասանելիություն՝ աջակցելով հետազոտողներին, գրադարանային և գիտական հաստատությունների աշխատակիցներին, ուսանողներին և մշակութային ոլորտի մասնագետներին։ Աշխատությունում ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևել ՀՍՍՀ մշակութային կյանքի ընթացիկ զարգացումներին, բացահայտել նոր հրատարակությունները և գիտական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունները։ Այն կարևոր դեր է կատարում տեղեկատվության համակարգման, գիտական աշխատանքի կազմակերպման և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության գործընթացներում՝ հանդիսանալով վստահելի ուղեցույց հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ մատենագիտական աղբյուրների մեջ։

Այս աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկատիրական ունակությունների ձևավորման և ձեռնարկատիրական գործունեության հետ կապված ռիսկերի տեսական ու մեթոդաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում է ձեռնարկատիրության էությունը՝ որպես տնտեսական գործունեության հատուկ ձև, որի հիմքում ընկած են նախաձեռնողականությունը, նորարարությունը, որոշումների ընդունման կարողությունը և պատասխանատվությունը անորոշության պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են ձեռնարկատիրական ունակությունների հիմնական բաղադրիչները՝ ստեղծարար մտածողությունը, կազմակերպչական հմտությունները, շուկայական իրավիճակի գնահատման կարողությունը և ռազմավարական պլանավորման ունակությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի տեսակներին՝ ֆինանսական, արտադրական, շուկայական և կառավարչական, ինչպես նաև դրանց գնահատման և նվազեցման մեթոդներին։ Վերլուծվում են ռիսկերի կառավարման տեսությունները, հավանականության և անորոշության պայմաններում որոշումների ընդունման մոդելները, ինչպես նաև ձեռնարկատիրական վարքագծի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև գործնական մոտեցումներ՝ ուղղված ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը և ռիսկերի օպտիմալ կառավարմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, բիզնեսի կառավարման մասնագետների, ձեռնարկատերերի, ուսանողների և տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ հետաքրքրվողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է տպագրական արտադրության պոլիգրաֆիական մեքենաների տեխնիկական բնութագրերի և որակի բարելավման խնդիրներին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մեխանիկական հանգույցների դեֆորմացիայի կառավարման մեթոդներին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են տպագրական սարքավորումների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, աշխատանքային գործընթացների մեխանիկան և այն գործոնները, որոնք ազդում են արտադրանքի որակի վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են հանգույցների դեֆորմացիաների առաջացման պատճառները, դրանց ազդեցությունը մեքենաների ճշգրտության, կայունության և արտադրողականության վրա, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և նվազեցման տեխնոլոգիական լուծումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինժեներական մոդելավորման, նյութերի ընտրության, կոշտության և մաշվածության նվազեցման մեթոդներին։ Վերլուծվում են նաև կառավարման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները՝ ուղղված տպագրական գործընթացների ավտոմատացմանը և որակի վերահսկման բարձրացմանը։ Ներկայացվում են փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել առաջարկվող տեխնիկական լուծումների արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է պոլիգրաֆիական ինժեներիայի, մեքենաշինության և արտադրական տեխնոլոգիաների ոլորտներում՝ նպաստելով տպագրական արտադրանքի որակի և սարքավորումների հուսալիության բարձրացմանը։