Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական հարցի ձևավորման, ընկալման և մեկնաբանության ուսումնասիրությանը մինչխորհրդային շրջանի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի և պատմագրության մեջ։ Հետազոտության կենտրոնում այն գաղափարական, քաղաքական և պատմագիտական մոտեցումներն են, որոնց միջոցով հայ մտավորականությունը, հասարակական-քաղաքական գործիչները և պատմաբանները տարբեր ժամանակաշրջաններում ներկայացրել են Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության իրավունքների, անվտանգության, ինքնավարության, բարենորոգումների և ազգային-քաղաքական ապագայի խնդիրները։ Աշխատության մեջ Հայկական հարցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես միջազգային դիվանագիտության և մեծ տերությունների քաղաքականության խնդիր, այլև որպես հայ հասարակական մտքի զարգացման կարևոր ուղղություն, որի շուրջ ձևավորվել են տարբեր գաղափարական դիրքորոշումներ և քաղաքական ծրագրեր։ Ուսումնասիրվում են հայ պահպանողական, ազատական, ազգային-դեմոկրատական, սոցիալիստական և այլ ուղղությունների ներկայացուցիչների մոտեցումները, նրանց պատկերացումները ազգային իրավունքների պաշտպանության, ազգային ինքնության պահպանման, կրթության և մշակույթի զարգացման, քաղաքական ազատությունների ու ինքնակառավարման հնարավորությունների վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն պատմագիտական աշխատություններին և հեղինակներին, որոնք փորձել են վերլուծել Հայկական հարցի առաջացման պատճառները, դրա զարգացման փուլերը և հայ ժողովրդի պատմական ու քաղաքական իրավունքների հիմնավորումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, հատկապես Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում տեղի ունեցող քաղաքական և սոցիալական գործընթացները, ազդել հայ հասարակական-քաղաքական մտքի ձևավորման և Հայկական հարցի ընկալման վրա։ Քննարկվում են նաև եվրոպական քաղաքականության, միջազգային հարաբերությունների և մեծ տերությունների միջամտության վերաբերյալ հայ գործիչների գնահատականները, ինչպես նաև ազգային խնդիրների լուծման հնարավոր ուղիների շուրջ առկա տարակարծությունները։ Պատմագրական տեսանկյունից կարևորվում է տարբեր հեղինակների աշխատությունների համադրական ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար նրանց օգտագործած աղբյուրները, մեթոդաբանական մոտեցումները, գաղափարական ազդեցությունները և պատմական գործընթացների մեկնաբանության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել Հայոց պատմությամբ, հայ քաղաքական մտքի պատմությամբ, պատմագրությամբ, ազգային-ազատագրական շարժումների պատմությամբ և Հայկական հարցի ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Այն նպաստում է Հայկական հարցի վերաբերյալ հայ հասարակական և գիտական մտքի զարգացման ամբողջական պատկերացմանը՝ ընդգծելով դրա գաղափարական բազմազանությունը և պատմական նշանակությունը։

Աշխատությունը նվիրված է ստորին վերջույթի բազմակի կոտրվածքների համալիր բուժման խնդիրներին՝ օրթեզների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ծանր և համակցված վնասվածքների դեպքում բուժական մարտավարության ընտրության, վնասված վերջույթի կայունացման, ֆունկցիոնալ վերականգնման և հիվանդի շարժունակության հնարավորինս վաղ վերականգնման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրթեզների կիրառմանը որպես բուժման և վերականգնման համալիր ծրագրի կարևոր բաղադրիչի՝ հաշվի առնելով դրանց հնարավոր դերը վնասված վերջույթի ֆիքսման, բեռնվածության կարգավորման, հոդերի շարժունակության պահպանման և հետվնասվածքային բարդությունների կանխարգելման գործում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ստորին վերջույթի տարբեր հատվածների բազմակի կոտրվածքների կլինիկական առանձնահատկությունները, վնասվածքների ծանրության գնահատման սկզբունքները, բուժման փուլերի հաջորդականությունը և հիվանդի վիճակին համապատասխան վերականգնողական միջոցառումների ընտրությունը։ Քննարկվում է վիրաբուժական և պահպանողական բուժման մեթոդների համադրումը, ինչպես նաև օրթեզավորման տեղը բուժման տարբեր փուլերում։ Կարևորվում է անհատականացված մոտեցումը, որի դեպքում օրթեզի տեսակը, կիրառման տևողությունը և բեռնվածության աստիճանը պետք է համապատասխանեն կոտրվածքների տեղակայմանը, ապաքինման ընթացքին, հիվանդի ընդհանուր վիճակին և ֆունկցիոնալ հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև շարժողական ֆունկցիայի վերականգնմանը, քայլքի աստիճանական վերականգնմանը, մկանային ուժի պահպանմանն ու վերականգնմանը և առօրյա գործունեությանը հիվանդի վերադարձին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել վնասվածքաբանների, օրթոպեդների, վերականգնողական բժշկության մասնագետների, ֆիզիկական թերապևտների, օրթեզավորման ոլորտի մասնագետների, բժշկական բուհերի դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն կարևորում է բազմակի կոտրվածքների բուժման համալիր և փուլային մոտեցումը՝ շեշտադրելով օրթեզների նպատակային կիրառման հնարավորությունները բուժման արդյունքների և հիվանդների ֆունկցիոնալ վերականգնման բարելավման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է 1907-1967 թվականներին Եգիպտոսի ազգային և կրոնական փոքրամասնությունների պատմության, հասարակական դիրքի, քաղաքական ներգրավվածության և մշակութային կյանքի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Եգիպտոսի բազմազգ և բազմադավան հասարակության առանձնահատկությունները, տարբեր համայնքների ձևավորման ու զարգացման պատմական պայմանները, նրանց իրավական կարգավիճակը և հասարակական հարաբերություններում ունեցած դերակատարությունը։ Ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանը ներառում է Եգիպտոսի նորագույն պատմության մի շարք կարևոր փուլեր՝ բրիտանական ազդեցության շրջանը, ազգային-ազատագրական շարժումների զարգացումը, միապետության ժամանակաշրջանը, երկրի անկախացման գործընթացը, 1952 թվականի հեղափոխությունը և դրան հաջորդած քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայ, ղպտի, հրեա, հույն, իտալացի և այլ ազգային ու կրոնական համայնքների պատմական ներկայությանը, նրանց թվաքանակի և սոցիալական կազմի փոփոխություններին, կրթական ու կրոնական հաստատությունների գործունեությանը, մշակութային ինքնության պահպանմանն ու համայնքային կազմակերպությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են քաղաքական իշխանության փոփոխությունները, ազգային գաղափարախոսության զարգացումը, տնտեսական վերափոխումները և հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունը անդրադարձել փոքրամասնությունների իրավունքների, հնարավորությունների և հասարակական դիրքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համայնքների տնտեսական գործունեությանը, մասնավորապես առևտրի, ձեռնարկատիրության, ֆինանսների և այլ ոլորտներում նրանց ունեցած մասնակցությանը, ինչպես նաև երկրի քաղաքային կյանքի և մշակութային միջավայրի ձևավորման գործում նրանց ներդրմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև ազգային ինքնության, կրոնական պատկանելության և քաղաքացիական ինքնագիտակցության փոխհարաբերությունները, միջհամայնքային հարաբերությունները և տարբեր խմբերի ինտեգրման կամ առանձնացման գործընթացները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում բնակչության դրամական միջոցների ավանդների ձևավորման, ներգրավման և արդյունավետ կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բանկերի կողմից ֆիզիկական անձանց ազատ դրամական միջոցների ներգրավման գործընթացն է, դրա վրա ազդող տնտեսական, ֆինանսական և սոցիալական գործոնները, ինչպես նաև բնակչության խնայողությունները բանկային համակարգ ուղղելու արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է ավանդների նշանակությունը բանկերի պասիվների ձևավորման և ֆինանսական միջնորդության իրականացման գործում, քանի որ բնակչությունից ներգրավված միջոցները բանկերին հնարավորություն են տալիս ձևավորել ռեսուրսային բազա և դրանք ուղղել վարկավորման ու տնտեսության ֆինանսավորման նպատակներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդների տեսակներին, դրանց ժամկետայնությանը, արժութային կառուցվածքին, տոկոսադրույքներին և ավանդատուների նախասիրությունների վրա ազդող հանգամանքներին։ Վերլուծվում են նաև բնակչության եկամուտների մակարդակը, գնաճային սպասումները, ֆինանսական գրագիտությունը, բանկային ծառայությունների հասանելիությունը, բանկային համակարգի նկատմամբ վստահությունը և ֆինանսական շուկայի մրցակցային միջավայրը՝ որպես ավանդների ներգրավման վրա ազդող կարևոր գործոններ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է բանկերի կողմից կիրառվող ավանդային քաղաքականության կատարելագործումը՝ տոկոսադրույքային և ոչ տոկոսային խթանների, նոր բանկային արտադրանքների, սպասարկման որակի բարձրացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների և հաճախորդների անհատական կարիքներին համապատասխան ծառայությունների միջոցով։ Քննարկվում են նաև ավանդների ապահովագրության և բանկային համակարգի կայունության հետ կապված հարցերը, քանի որ բնակչության վստահության բարձր մակարդակը էական նշանակություն ունի երկարաժամկետ և կայուն ավանդային բազայի ձևավորման համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն արտահայտվում է այնպիսի մոտեցումների բացահայտման մեջ, որոնք կարող են նպաստել բնակչության խնայողությունների առավել մեծ ծավալների ներգրավմանը, բանկերի ռեսուրսային ներուժի ընդլայնմանը, ֆինանսական միջնորդության խորացմանը և տնտեսության ներդրումային հնարավորությունների մեծացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բանկային ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկերի ղեկավարների և վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։ Այն միավորում է բանկային ռեսուրսների ձևավորման տեսական մոտեցումները և Հայաստանի պայմաններում դրանց կիրառման խնդիրները՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով բնակչության ավանդների ներգրավման արդյունավետության բարձրացման և բանկային համակարգի զարգացման համար անհրաժեշտ մեխանիզմների վրա:

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական, քաղաքական կամ հասարակական գործչի սպանության քրեաիրավական և քրեաբանական հիմնահարցերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է տվյալ հանցագործության առանձնահատուկ հասարակական վտանգավորությունը՝ պայմանավորված ոչ միայն մարդու կյանքի դեմ ոտնձգությամբ, այլև պետական կառավարման, քաղաքական գործընթացների և հասարակական կյանքի բնականոն գործունեության վրա դրա հնարավոր ազդեցությամբ։ Հետազոտության քրեաիրավական հատվածում վերլուծվում են արարքի իրավական բնութագիրը, հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, հանցագործության օբյեկտը, տուժողի հատուկ կարգավիճակի նշանակությունը, մեղավորության ձևը, հանցավոր նպատակը և շարժառիթը, ինչպես նաև սպանության այլ տեսակներից տվյալ արարքի սահմանազատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ պետական, քաղաքական կամ հասարակական գործունեություն իրականացնող անձի դեմ ուղղված սպանությունը կարող է ունենալ ոչ միայն անհատական, այլև քաղաքական և հասարակական նշանակություն, ինչն անհրաժեշտ է հաշվի առնել արարքի քրեաիրավական որակավորման և պատասխանատվության հարցերը լուծելիս։ Քրեաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը վերաբերում է նման հանցագործությունների պատճառներին և նպաստող պայմաններին, հանցագործություն կատարող անձի առանձնահատկություններին, հանցավոր վարքագծի դրդապատճառներին, հանցագործության կանխարգելման հնարավորություններին և պետական ու հասարակական անվտանգության ապահովման միջոցներին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև նման հանցագործությունների կանխարգելման համակարգի կատարելագործման խնդիրը՝ ներառելով հնարավոր սպառնալիքների բացահայտումը, ռիսկերի գնահատումը, իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացումը և համապատասխան կանխարգելիչ միջոցառումների մշակումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և քրեաբանության ոլորտի մասնագետների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, դասախոսների և իրավաբանական կրթություն ստացող ուսանողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Դավիթ Բ. Դավիդյանի 2016 թվականի թեկնածուական ատենախոսության սեղմագիրն է՝ ԺԲ.00.05 մասնագիտությամբ, Հայ-ռուսական համալսարանում, 22 էջ ծավալով:

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1949 թվականի համար նախատեսված հիշարժան տարեթվերի և նշանակալի իրադարձությունների օրացուցային համակարգված տեղեկագիր, որը կարող է ծառայել որպես պատմական, մշակութային և հասարակական կարևոր իրադարձությունների արագ կողմնորոշման ու ուսումնասիրման աղբյուր։ Նյութում ընդգրկված են տարբեր ժամանակաշրջանների և ոլորտների հետ կապված նշանակալի տարեթվեր, պատմական իրադարձություններ, մշակութային և գիտական ձեռքբերումներ, ինչպես նաև նշանավոր գործիչների ծննդյան և մահվան տարեթվեր։ Տեղեկությունները դասավորված են օրացուցային սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով յուրաքանչյուր ամսվա և օրվա շրջանակում առանձնացնել համապատասխան հիշարժան դեպքերն ու անհատներին։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմությամբ, հայ մշակույթով, գրականությամբ, գիտությամբ և հասարակական կյանքով զբաղվող ընթերցողներին, ինչպես նաև ուսուցիչներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին և տեղեկատու նյութեր պատրաստող մասնագետներին։ Այն կարող է օգտագործվել դասախոսությունների, ուսումնական միջոցառումների, թեմատիկ ցուցահանդեսների, հիշատակի օրերի և մշակութային նախաձեռնությունների կազմակերպման ընթացքում՝ որպես ամսաթվերի և նշանակալի իրադարձությունների ընտրության օժանդակ աղբյուր։ 1949 թվականի համար նախատեսված այսպիսի օրացույցը միաժամանակ ունի փաստագրական և տեղեկատու նշանակություն՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանում կարևոր համարված պատմական, մշակութային և հասարակական իրադարձությունների շրջանակը։

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտառիթմական շարժման դերին կրտսեր դպրոցականների պարային կարողությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գաղափարն է, որ երաժշտության ռիթմը, շարժումը և դրանց փոխկապակցված ընկալումը կարևոր հիմք են երեխայի շարժողական, ստեղծագործական, գեղագիտական և արտահայտչական կարողությունների զարգացման համար։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կրտսեր դպրոցական տարիքի երեխաների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, շարժողական ակտիվության բնույթը, երաժշտական ռիթմի ընկալման մակարդակը և այդ գործոնների ազդեցությունը պարային հմտությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտության և շարժման ներդաշնակ համադրմանը՝ որպես ուսումնական գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման միջոց։ Ներկայացվում են երաժշտառիթմական վարժությունների, խաղերի, շարժումների և պարային տարրերի կիրառման հնարավորությունները, որոնց միջոցով երեխաները կարող են զարգացնել ռիթմի զգացողությունը, շարժումների համակարգվածությունը, մարմնի կառավարումը, տարածության մեջ կողմնորոշվելու կարողությունը, երաժշտական լսողությունը և շարժումների արտահայտչականությունը։ Կարևորվում է նաև երեխաների ստեղծագործական նախաձեռնության խթանումը, քանի որ երաժշտառիթմական գործունեությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն կրկնել պատրաստի շարժումներ, այլև ինքնուրույն ստեղծել շարժողական պատկերներ և դրանք համապատասխանեցնել երաժշտական բնույթի ու ռիթմի փոփոխություններին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ուսուցման կազմակերպման մեթոդներն ու մանկավարժական պայմանները, որոնք նպաստում են պարային կարողությունների աստիճանական զարգացմանը՝ հաշվի առնելով սովորողների անհատական առանձնահատկությունները և պատրաստվածության մակարդակը։ Երաժշտառիթմական շարժման նպատակային կիրառումը դիտարկվում է նաև որպես երեխաների գեղագիտական դաստիարակության, ինքնարտահայտման, խմբային համագործակցության և շարժողական մշակույթի ձևավորման արդյունավետ միջոց։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարրական դպրոցի ուսուցիչների, երաժշտության և պարարվեստի մասնագետների, մանկավարժների, պարուսույցների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և կրտսեր դպրոցականների գեղարվեստական ու ֆիզիկական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հանցագործությանը համատեղ մասնակցող անձանց քրեական պատասխանատվության առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է հանցակցությունը որպես քրեական իրավունքի կարևոր ինստիտուտ՝ բացահայտելով դրա էությունը, իրավական բնույթը, անհրաժեշտ հատկանիշները և հանցագործության կատարմանը մասնակցող տարբեր անձանց դերերի առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հանցակիցների տեսակների՝ կատարողի, կազմակերպչի, դրդչի և օժանդակողի իրավական կարգավիճակին, նրանց գործողությունների փոխկապակցվածությանը և յուրաքանչյուր մասնակցի կողմից կատարված արարքի քրեաիրավական գնահատմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև հանցակցության ձևերի և տեսակների տարբերակման, համատեղ հանցավոր գործունեության սահմանների որոշման, հանցակիցների դիտավորության և փոխադարձ իրազեկվածության, ինչպես նաև հանցագործության ընդհանուր արդյունքի նկատմամբ նրանց վերաբերմունքի հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հանցակիցների պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքին, քանի որ համատեղ հանցագործության դեպքում յուրաքանչյուր անձի պատասխանատվությունը պետք է որոշվի՝ հաշվի առնելով նրա փաստացի դերը, մասնակցության աստիճանը, նպատակը, շարժառիթը և կատարված արարքի բնույթը։ Քննարկվում են նաև այն իրավիճակները, երբ հանցակիցներից որևէ մեկը դուրս է գալիս նախապես համաձայնեցված հանցավոր մտադրության սահմաններից, ինչպես նաև հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու, հանցագործության ավարտված կամ չավարտված լինելու և այլ իրավական հանգամանքների ազդեցությունը քրեական պատասխանատվության վրա։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև իրավակիրառական տեսանկյունից, քանի որ հանցակիցների գործողությունների ճիշտ որակավորումը գործնական նշանակություն ունի քրեական գործերի քննության, մեղադրանքի հիմնավորման և արդարացի պատժի նշանակման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, դասախոսների և իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների համար՝ որպես հանցակցության ինստիտուտի և դրա շրջանակում քրեական պատասխանատվության տարբերակման վերաբերյալ տեսական ու գործնական նյութ։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի գոյականի և ածականի խոսքիմասային տարարժեքության երևույթի ուսումնասիրությանը և դրա ուսուցման մեթոդական հիմնախնդիրներին բուհական համակարգում։ Հետազոտության առանցքում այն լեզվական դեպքերն են, երբ բառը կամ բառաձևը կարող է դրսևորվել տարբեր խոսքի մասերի նշանակությամբ և գործառույթով՝ պայմանավորված համատեքստով, շարահյուսական դիրքով, իմաստային առանձնահատկություններով և խոսքային կիրառությամբ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է գոյականի և ածականի սահմանազատման խնդիրը, դրանց փոխադարձ անցումները, խոսքիմասային և խոսքիմաստային հատկանիշների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել տվյալ միավորի պատկանելությունը համապատասխան խոսքի մասին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարարժեքության դրսևորման տարբեր ձևերին, դրանց լեզվական պատճառներին և գործածական առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով, որ խոսքի մասերի դասակարգումը միշտ չէ, որ կարող է հիմնվել միայն բառի բառարանային նշանակության վրա։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է տեսական նյութի ուսուցման մեթոդաբանությունը։ Քննարկվում են բուհական կրթական գործընթացում գոյականի և ածականի տարարժեքության վերաբերյալ գիտելիքների մատուցման, համակարգման և ամրապնդման արդյունավետ եղանակները, ինչպես նաև ուսանողների լեզվաբանական մտածողության և վերլուծական կարողությունների զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի տեսությամբ, բառագիտությամբ, քերականությամբ և լեզվի ուսուցման մեթոդիկայով զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն համադրում է լեզվաբանական տեսական դիտարկումները և դրանց մանկավարժական կիրառությունը՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ ներկայացնել տարարժեքության էությունը և ձևավորել դրա ճանաչման ու վերլուծության գործնական հմտություններ։ Աշխատանքը 2009 թվականին հրատարակվել է որպես Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում պատրաստված թեկնածուական գիտական աշխատանքի սեղմագիր՝ 20 էջ ծավալով։

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պոլիգրաֆիայի արտադրական կազմակերպություններում նյութական ծախսումների կառավարչական հաշվառման համակարգի ուսումնասիրմանն ու դրա կատարելագործման մեթոդաբանական հիմնախնդիրների բացահայտմանը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են արտադրական գործընթացում օգտագործվող հումքի, հիմնական և օժանդակ նյութերի, կիսաֆաբրիկատների, փաթեթավորման միջոցների և այլ նյութական ռեսուրսների ծախսերի ձևավորման, հաշվառման, խմբավորման, վերահսկման և վերլուծության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է նյութական ռեսուրսների օգտագործման վերաբերյալ հաշվապահական և կառավարչական տեղեկատվությունը դարձնել առավել ճշգրիտ, օպերատիվ և օգտակար արտադրական ու կառավարչական որոշումների ընդունման համար։ Աշխատությունը ներկայացնում է նյութական ծախսումների կառավարչական հաշվառման տեսական և գործնական հիմքերը՝ անդրադառնալով ծախսերի դասակարգման, նորմավորման, ինքնարժեքի ձևավորման, ծախսերի պատասխանատվության կենտրոնների, ներքին վերահսկողության և շեղումների վերլուծության խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են պոլիգրաֆիական արտադրության տեխնոլոգիական առանձնահատկություններից բխող նյութական ծախսումների հաշվառման դժվարությունները, քանի որ այս ոլորտում արտադրանքի բազմազանությունը, պատվերների անհատական բնույթը, նյութերի մեծ տեսականին և արտադրական գործընթացների փուլայնությունը պահանջում են հաշվառման ավելի ճկուն ու նպատակային մեթոդներ։ Նյութում կարևոր տեղ է հատկացվում նյութական ծախսումների վերաբերյալ տեղեկատվության ձևավորման և կառավարչական հաշվետվությունների կատարելագործմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել ծախսերի վերահսկելիությունը, բացահայտել ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործման պատճառները և նվազեցնել արտադրանքի ինքնարժեքը։ Քննարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել նաև արտադրանքի գների հիմնավորմանը, արտադրական ծրագրերի պլանավորմանը, շահութաբերության գնահատմանը և կազմակերպության ֆինանսատնտեսական արդյունքների բարելավմանը։ Աշխատանքը հատկապես արժեքավոր է կառավարչական հաշվառման և արտադրական ծախսերի կառավարման հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, տնտեսագետների, հաշվապահների, ֆինանսական և արտադրական կառավարման մասնագետների, ինչպես նաև տնտեսագիտական բուհերի ուսանողների համար։ Այն համադրում է տեսական դրույթները և դրանց կիրառական նշանակությունը՝ առաջարկելով նյութական ծախսումների հաշվառման և կառավարման այնպիսի կատարելագործված մոտեցումների ուսումնասիրություն, որոնք կարող են համապատասխանել Հայաստանի պոլիգրաֆիական արտադրության պայմաններին և նպաստել կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Դովլաթովի ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հեղինակի և իր ստեղծագործությունների հերոսի փոխհարաբերության վրա։ Հետազոտության հիմնական առանցքը գրողի կենսագրական փորձի, անձնական հիշողությունների և գեղարվեստական պատումի փոխկապակցվածությունն է։ Դովլաթովի ստեղծագործություններում հեղինակի կերպարը հաճախ մոտ է պատմողի կամ գլխավոր հերոսի կերպարին, ինչի շնորհիվ իրական կենսագրական իրադարձությունները վերածվում են գրական նյութի՝ միաժամանակ ենթարկվելով գեղարվեստական վերափոխման։ Աշխատությունը կարող է վերլուծել ինքնակենսագրականության, հեղինակային «ես»-ի, առաջին դեմքով պատմողականության և հեղինակի ու հերոսի սահմանների հարաբերականության դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է գրողը սեփական կյանքի, առօրյա փորձի, մասնագիտական գործունեության, հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի մասին նյութը վերածում գեղարվեստական պատմության։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հումորի, ինքնահեգնանքի, սարկազմի և երկիմաստության կիրառությանը, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում և վերաիմաստավորում է սեփական կերպարը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել իրական հեղինակին, պատմողի կերպարին և գեղարվեստական հերոսին՝ ցույց տալով, որ դրանց նույնացումը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ հիմնավորված է, նույնիսկ այն դեպքում, երբ ստեղծագործության մեջ առկա են ակնհայտ կենսագրական զուգահեռներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Դովլաթովի լեզվական ոճը, խոսակցական արտահայտչամիջոցները, կերպարների կառուցման առանձնահատկությունները և հեղինակի դիրքավորման ձևերը։ Այս տեսանկյունից գրական տեքստը դիտարկվում է որպես իրականության և հեղինակի ինքնակենսագրական փորձի ստեղծագործական վերամշակման արդյունք։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականության, ժամանակակից արձակի, հեղինակագիտության և ինքնակենսագրական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրականության ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Դովլաթովի ստեղծագործության այն առանձնահատկությունը, որի դեպքում հեղինակը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես պատմող, իրադարձությունների մասնակից և գեղարվեստական կերպար՝ ստեղծելով իրականության ու գրականության միջև բարդ և հետաքրքիր փոխհարաբերություն։

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության պայմաններում աղիքային միկրոֆլորայի կազմի և դրա հնարավոր փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում աղիքային միկրոբիոտայի և օրգանիզմի ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի փոխկապակցվածությունն է՝ առանձնահատուկ ուշադրությամբ պարբերական հիվանդությանը բնորոշ բորբոքային գործընթացների և դրանց հնարավոր ազդեցության վրա աղիքային մանրէային համայնքների կառուցվածքի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել աղիքներում առկա միկրոօրգանիզմների հիմնական խմբերի հարաբերակցությունը, քանակական և որակական փոփոխությունները, ինչպես նաև առողջ անձանց և պարբերական հիվանդություն ունեցող մարդկանց միկրոֆլորայի միջև հնարավոր տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոբիոտայի հավասարակշռության խանգարմանը, օգտակար և պայմանական ախտածին միկրոօրգանիզմների հարաբերակցությանը և այդ փոփոխությունների հնարավոր կապին հիվանդության կլինիկական դրսևորումների հետ։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև աղիքային միկրոֆլորայի ուսումնասիրման լաբորատոր մեթոդների կիրառություն և ստացված տվյալների համեմատական վերլուծություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միկրոֆլորայի հնարավոր ազդեցությանը իմունային համակարգի գործունեության, բորբոքային արձագանքի և նյութափոխանակային գործընթացների վրա, քանի որ աղիքային միկրոբիոտան փոխկապակցված է օրգանիզմի բազմաթիվ կենսաբանական համակարգերի հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել պարբերական հիվանդության ախտածագման վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը և հիվանդության ընթացքի վրա աղիքային միկրոբիոտայի հնարավոր դերի բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գաստրոէնտերոլոգներին, ռևմատոլոգներին, միկրոկենսաբաններին, իմունոլոգներին, կլինիկական հետազոտողներին և բժշկական ոլորտի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փորձում է բացահայտել պարբերական հիվանդության և աղիքային միկրոֆլորայի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը՝ գնահատելով միկրոբիոտայի կազմի փոփոխությունների գիտական և կլինիկական նշանակությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային զարգացման գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսության ճյուղային և տարածքային կառուցվածքի առանձնահատկություններն են, դրանց ձևավորման գործոնները և առկա անհամամասնությունների ազդեցությունը երկրի տնտեսական աճի, մրցունակության և մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների և այլ ոլորտների հարաբերակցությունը, դրանց տարածքային բաշխվածությունը, արտադրողականության տարբերությունները, ներդրումային ակտիվությունը և ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևան քաղաքի և մարզերի միջև տնտեսական ներուժի, զբաղվածության, եկամուտների և տնտեսական ակտիվության տարբերություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանների առկա ռեսուրսների ոչ լիարժեք օգտագործման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կառուցվածքային անհամամասնությունների առաջացման պատճառներին՝ ներառյալ արտադրական կարողությունների կենտրոնացումը, մարդկային կապիտալի անհավասար բաշխումը, ենթակառուցվածքային սահմանափակումները, ներդրումների տարածքային անհավասարությունը և տնտեսական գործունեության որոշակի ոլորտներից կախվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է խթանել մարզերի տնտեսական ակտիվությունը, բարձրացնել տեղական արտադրության մրցունակությունը և ստեղծել նոր զբաղվածության հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տնտեսության դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ճյուղերի զարգացման, տեխնոլոգիական արդիականացման, նորարարության և ներդրումային միջավայրի բարելավման ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարածաշրջանների տնտեսական ներուժի և երկրի ընդհանուր տնտեսական կառուցվածքի փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով հավասարակշռված տարածքային զարգացման կարևորությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման և տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, հետազոտողների, քաղաքականություն մշակողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային խնդիրների հիմնական պատճառներն ու հետևանքները և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ նպաստելով տարածքային անհամաչափությունների նվազեցմանը, մարզերի տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և երկրի երկարաժամկետ, հավասարակշռված ու կայուն զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է միզապարկի քաղցկեղի վիրաբուժական բուժման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով փորձարարական և կլինիկական հետազոտության արդյունքները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է գնահատել վիրաբուժական միջամտությունների արդյունավետությունը, դրանց կիրառման հնարավորությունները և բուժման արդյունքների վրա ազդող գործոնները միզապարկի չարորակ նորագոյացությունների տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության ախտորոշման, ուռուցքի տարածվածության և հիվանդի ընդհանուր վիճակի գնահատման նշանակությունը՝ համապատասխան վիրաբուժական մարտավարության ընտրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրահատական բուժման տարբեր մոտեցումների, դրանց ցուցումների և սահմանափակումների, ինչպես նաև հետվիրահատական արդյունքների համեմատական գնահատմանը։ Փորձարարական հատվածը կարող է ներառել հիվանդության մոդելավորման և վիրաբուժական մեթոդների ազդեցության ուսումնասիրման հետազոտություններ, իսկ կլինիկական մասը՝ հիվանդների բուժման արդյունքների, բարդությունների, վերականգնման ընթացքի և երկարաժամկետ արդյունքների վերլուծություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև օրգանապահպան և ավելի ընդարձակ վիրաբուժական մոտեցումների ընտրության հիմնավորմանը՝ կախված ուռուցքի բնութագրերից և հիվանդության փուլից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ վիրահատությունից հետո հիվանդների բժշկական հսկողության, հնարավոր բարդությունների կանխարգելման և կյանքի որակի պահպանման խնդիրներին։ Փորձարարական և կլինիկական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր վիրաբուժական մեթոդների արդյունավետությունը և բացահայտել դրանց հետագա կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ուրոլոգների, ուռուցքաբանների, վիրաբույժների, կլինիկական հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի խորացնել միզապարկի քաղցկեղի վիրաբուժական բուժման վերաբերյալ գիտական և կլինիկական պատկերացումները՝ նպաստելով բուժական մարտավարության հիմնավորված ընտրությանը և հիվանդների բուժման արդյունքների բարելավմանը։