Փարիզը Ամերիկայում, հատոր Ա

Ինֆորմատիկա

Այս գիրքը ներկայացնում է Qt 4 ֆրեյմվորկի միջոցով գրաֆիկական ինտերֆեյսների (GUI) ծրագրավորման հիմունքները C++ լեզվով՝ բացատրելով բազմահարթակ հավելվածների մշակման հիմնական սկզբունքները։ Գրքում քննարկվում են Qt-ի հիմնական բաղադրիչները՝ վիջեթներ (widgets), ազդանշաններ և սլոթներ (signals and slots), դասավորությունների կառավարում, պատուհանների ստեղծում և իրադարձությունների մշակման մեխանիզմները։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև մոդել–տեսք (model–view) ճարտարապետությունը, տվյալների ցուցադրման և մշակման մոտեցումները, ինչպես նաև ֆայլերի, ցանցային և տվյալների բազաների հետ աշխատանքի հիմունքները։ Նյութը ուղեկցվում է գործնական օրինակներով, որոնք օգնում են ընթերցողին աստիճանաբար կառուցել իրական GUI հավելվածներ և հասկանալ Qt-ի ծրագրավորման տրամաբանությունը։ Գիրքը նախատեսված է C++ ծրագրավորողների համար, ովքեր ցանկանում են յուրացնել գրաֆիկական ինտերֆեյսների մշակումը Qt 4 միջավայրում։

Պատմություն

«Հայ տպագրության տարեգիրք․ մատենագիտական ցանկը» հայ գրքի և տպագրության պատմությանը վերաբերող կարևոր մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել որոշակի ժամանակահատվածում հայերեն տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունները։ Այն ունի ոչ թե գեղարվեստական կամ զուտ պատմագիտական շարադրանքի, այլ տեղեկատու-մատենագիտական բնույթ և նախատեսված է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայերեն գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի հրատարակման պատմությունը։ Նման տարեգրքի արժեքը հատկապես մեծ է հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հայ տպագրությունը ձևավորվել և զարգացել է ոչ միայն Հայաստանի տարածքում, այլև աշխարհի բազմաթիվ քաղաքներում գործող հայկական տպարանների միջոցով։ Մատենագիտական ցանկը հնարավորություն է տալիս այդ բազմազան տպագրական ժառանգությունը ներկայացնել համակարգված ձևով՝ ըստ հրատարակությունների, հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակության վայրերի և ժամանակագրական տվյալների։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով հայ տպագիր ժառանգության փաստագրումն է։ Յուրաքանչյուր գրառման նպատակն է հնարավորինս հստակ ներկայացնել համապատասխան հրատարակության նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալները՝ ստեղծելով հետազոտողների համար վստահելի կողմնորոշիչ։ Նման համակարգված նյութը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հին հայերեն գրքերի վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել տարբեր գրադարաններում, մատենագիտական շտեմարաններում և մասնագիտացված հավաքածուներում։ Տարեգրքային սկզբունքը նաև հնարավորություն է տալիս հետևել հայ տպագրության զարգացման ժամանակագրական ընթացքին՝ տեսնելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպիսի գրականություն է հրատարակվել, ինչ թեմաներ են գերակշռել, որ քաղաքներում են գործել հայկական տպարաններ և ինչպես է փոխվել տպագրական արտադրության բնույթը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ մատենագիտական գրանցումը թույլ է տալիս ոչ միայն տեղեկություն ստանալ առանձին գրքերի մասին, այլև ամբողջական պատկերացում կազմել հայ տպագիր մշակույթի ծավալի և բազմազանության վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքներում, գրքային հավաքածուների համալրման ու նկարագրման ժամանակ, ինչպես նաև գիտական հետազոտությունների ընթացքում։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը հայագիտության, գրականագիտության, պատմության, մշակութաբանության և գրադարանագիտության մասնագետների համար, քանի որ մատենագիտական ցանկը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ գտնել անհրաժեշտ հրատարակության մասին սկզբնական տվյալները և դրանց հիման վրա շարունակել ավելի խոր ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայ տպագիր ժառանգության փաստագրման և համակարգման կարևոր աղբյուր, որը միավորում է բազմաթիվ հրատարակությունների մասին տեղեկությունները և նպաստում հայ գրքի պատմության պահպանմանը, ուսումնասիրմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։

Բժշկություն

Այս թեման վերաբերում է հորթերի բրոնխոպնևմոնիայի զարգացման (պաթոգենեզի) մեխանիզմներին և դրա բուժման ու ուղղիչ (կոռեկցիոն) թերապևտիկ մոտեցումներին, որտեղ ուսումնասիրվում է շնչառական համակարգի բորբոքային հիվանդության առաջացումը, ընթացքը և բուժման արդյունավետ ռազմավարությունները անասնաբուժական պրակտիկայում։ Բրոնխոպնևմոնիան հորթերի մոտ սովորաբար զարգանում է մի քանի գործոնների համադրության արդյունքում՝ ներառյալ վարակիչ ագենտները (բակտերիաներ, վիրուսներ), շրջակա միջավայրի անբարենպաստ պայմանները (խոնավություն, ցածր ջերմաստիճան, օդափոխության բացակայություն), ինչպես նաև իմունային համակարգի թուլացումը, ինչը հանգեցնում է բրոնխների և թոքային հյուսվածքի բորբոքման։ Պաթոգենեզի ընթացքում սկզբում տեղի է ունենում շնչուղիների լորձաթաղանթի վնասում, ապա բորբոքային էքսուդատի կուտակում, բրոնխների անցանելիության խանգարում և թոքային ալվեոլներում գազափոխանակության վատթարացում, ինչը կարող է հանգեցնել ընդհանուր թթվածնային անբավարարության և օրգանիզմի թունավորման։ Հիվանդության զարգացումը հաճախ ունի սուր կամ ենթասուր ընթացք, իսկ չբուժվելու դեպքում կարող է անցնել քրոնիկական ձևի և հանգեցնել աճի դանդաղեցման կամ կենդանու կորստի։ Կոռեկցիոն թերապիան ներառում է հակաբակտերիալ միջոցների կիրառումը, հակաբորբոքային և հակահիստամինային դեղամիջոցներ, իմունոստիմուլյատորներ, ինչպես նաև օժանդակ միջոցառումներ՝ բարելավված կերակրում, ջերմային հարմարավետության ապահովում և օդափոխության կարգավորում։ Կարևոր է նաև կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացումը՝ անասնաբուծական պայմանների բարելավում, վարակների վաղ հայտնաբերում և պատվաստումների ճիշտ կազմակերպում, ինչը թույլ է տալիս նվազեցնել հիվանդության տարածումը և տնտեսական վնասները։

Աշխարհագրություն

В работе разрабатываются теоретические и технологические основы эколого-гидрохимической оценки природных вод Республики Армения, рассматриваются методы анализа химического состава поверхностных и подземных вод, включая определение макро- и микроэлементов, загрязняющих веществ и показателей минерализации, изучаются закономерности формирования гидрохимического режима в различных природно-климатических и геологических условиях страны, уделяется внимание влиянию антропогенной нагрузки на качество водных ресурсов, включая сельскохозяйственное, промышленное и коммунальное воздействие, предлагаются методики комплексной оценки экологического состояния водных систем на основе интегральных индексов и геоинформационных технологий, рассматриваются подходы к мониторингу и прогнозированию изменений гидрохимических характеристик во времени, анализируются региональные особенности формирования состава вод в горных и равнинных районах, работа также включает разработку практических рекомендаций по рациональному использованию и охране водных ресурсов, направленных на снижение экологических рисков и обеспечение устойчивого водопользования, результаты исследования имеют прикладное значение для экологического мониторинга, водного хозяйства и природоохранной политики Республики Армения.

Կենսաբանություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է մանրէների միջոցով մոլեկուլային ջրածնի կենսաբանական արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը և մուգ ֆերմենտացիայի պայմաններում հիդրոգենազային ակտիվության ուսումնասիրմանը։ Աշխատության հիմքում ընկած է վերականգնվող կենսաէներգիայի ստացման այն ուղղությունը, որի նպատակն է օրգանական սուբստրատները մանրէաբանական գործընթացների միջոցով վերածել էներգետիկ արժեք ունեցող ջրածնի՝ առանց լուսային էներգիայի անմիջական մասնակցության։ Մուգ ֆերմենտացիան համարվում է կենսաբանական ջրածնի արտադրության կարևոր մեթոդներից մեկը, քանի որ այն կարող է իրականացվել համեմատաբար պարզ պայմաններում և օգտագործել տարբեր օրգանական հումքեր, այդ թվում՝ ածխաջրերով հարուստ գյուղատնտեսական և սննդարդյունաբերական թափոններ։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է պարզել, թե ինչ պայմաններ են նպաստում ջրածնի առաջացման առավել բարձր ելքին և ինչպիսի մեխանիզմներով կարելի է ակտիվացնել այն մանրէային ֆերմենտային համակարգերը, որոնք անմիջականորեն մասնակցում են ջրածնի ձևավորմանը։ Հիդրոգենազները այս գործընթացի կարևոր ֆերմենտներից են․ դրանք կատալիզում են պրոտոնների և մոլեկուլային ջրածնի փոխակերպումները և, կախված կոնկրետ ֆերմենտային համակարգից, կարող են նպաստել ջրածնի առաջացմանը կամ սպառմանը։ Հետևաբար հիդրոգենազային ակտիվության և ջրածնի արտադրողականության միջև կապի բացահայտումը կարևոր է կենսաբանական ջրածնի ստացման տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր մանրէային շտամներ կամ մանրէաբանական համայնքներ՝ գնահատելով դրանց ֆերմենտացիոն հատկությունները, աճի դինամիկան, ջրածնի արտադրության արագությունը և ընդհանուր ելքը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սննդարար միջավայրի կազմը, քանի որ ածխածնի աղբյուրի տեսակը, դրա կոնցենտրացիան, ազոտական բաղադրիչները, հանքային աղերը և միկրոտարրերը կարող են էապես ազդել ինչպես մանրէների աճի, այնպես էլ ջրածին արտադրող նյութափոխանակային ուղիների ակտիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել pH-ի և ջերմաստիճանի ազդեցությանը։ Մուգ ֆերմենտացիայի ընթացքում մանրէների ֆիզիոլոգիական վիճակը և ֆերմենտների ակտիվությունը զգայուն են միջավայրի պայմանների նկատմամբ, ուստի օպտիմալ pH-ի և ջերմաստիճանի ընտրությունը կարող է զգալիորեն բարձրացնել ջրածնի արտադրողականությունը։ Նույնքան կարևոր է ֆերմենտացիայի տևողության և սուբստրատի բեռնվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ չափազանց ցածր կամ բարձր սուբստրատի կոնցենտրացիաները կարող են սահմանափակել գործընթացի արդյունավետությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև նյութափոխանակային ուղիների վերլուծությունը։ Մանրէները օրգանական սուբստրատների քայքայման ընթացքում առաջացնում են տարբեր վերջնանյութեր, և ջրածնի առաջացումը կախված է այն բանից, թե ինչպես է բջջում բաշխվում վերականգնող ուժը և ինչ ուղղությամբ են ընթանում էլեկտրոնների փոխանցման գործընթացները։ Որոշ նյութափոխանակային պայմաններում առաջանում է ավելի մեծ քանակությամբ ջրածին, մինչդեռ այլ պայմաններում վերականգնող համարժեքները կարող են ուղղվել այլ վերջնանյութերի առաջացմանը։ Այդ պատճառով նյութափոխանակության կարգավորումը կարող է հանդիսանալ ջրածնի արտադրության ինտենսիվացման կարևոր ռազմավարություն։ Հիդրոգենազային ակտիվության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ֆերմենտի ակտիվության փոփոխության գնահատում տարբեր pH-ների, ջերմաստիճանների, սուբստրատների և այլ գործոնների ազդեցությամբ։ Կարևոր է նաև հասկանալ, թե ինչ պայմաններում է ֆերմենտային համակարգը առավել արդյունավետ և ինչպես է դրա ակտիվությունը փոխկապակցվում ամբողջական բջջային գործընթացի հետ։ Միայն ֆերմենտի բարձր ակտիվությունը պարտադիր չէ, որ ապահովի ջրածնի առավելագույն արտադրություն, քանի որ գործընթացի արդյունքը կախված է նաև մանրէի նյութափոխանակության ընդհանուր կազմակերպվածությունից և ջրածնի հետագա օգտագործման հնարավորություններից։ Այդ պատճառով հետազոտությունը կարող է համադրել ֆերմենտաբանական, մանրէաբանական և կենսաքիմիական տվյալները։ Կարևոր խնդիր է նաև ջրածնի արտադրությունը սահմանափակող գործոնների բացահայտումը։ Ֆերմենտացիայի ընթացքում առաջացող օրգանական թթուների կուտակումը կարող է փոփոխել միջավայրի pH-ը և արգելակել մանրէների ակտիվությունը։ Բացի դրանից, որոշ մանրէների դեպքում առաջացած ջրածինը կարող է հետագայում օգտագործվել այլ նյութափոխանակային գործընթացներում, ինչի հետևանքով նվազում է վերջնական գազային արտադրանքի ելքը։ Հետևաբար ջրածնի կուտակման վերահսկումը, գազային միջավայրի կառավարումը և համապատասխան մանրէների ընտրությունը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ արտադրողականության բարձրացման համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է կարևորվել նաև մանրէների գենետիկական կամ ֆիզիոլոգիական բարելավումը։ Ջրածնի արտադրության բարձրացման նպատակով հնարավոր է ուսումնասիրել այն գեները և կարգավորիչ մեխանիզմները, որոնք կապված են հիդրոգենազների սինթեզի, էլեկտրոնների փոխանցման և ֆերմենտային ակտիվության հետ։ Գենետիկական և մետաբոլիկ մոտեցումների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ստանալ ավելի բարձր արտադրողականությամբ շտամներ կամ ընտրել այնպիսի մանրէային համակարգեր, որոնք առավել արդյունավետ են տվյալ սուբստրատի պայմաններում։ Գործնական տեսանկյունից մեծ նշանակություն ունի էժան և վերականգնվող հումքի օգտագործումը։ Եթե կենսաբանական ջրածնի արտադրության համար հնարավոր է կիրառել գյուղատնտեսական մնացորդներ, սննդարդյունաբերական թափոններ կամ այլ օրգանական ենթամթերքներ, ապա գործընթացը կարող է միաժամանակ լուծել երկու խնդիր՝ ստանալ էներգետիկ արժեք ունեցող արտադրանք և նվազեցնել օրգանական թափոնների կուտակման խնդիրը։ Այս մոտեցումը գործընթացը կապում է շրջանաձև տնտեսության և թափոնների վերամշակման ժամանակակից սկզբունքների հետ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև գործընթացի մասշտաբավորման հարցը։ Լաբորատոր պայմաններում բարձր ջրածնային ելք ստանալը դեռևս չի նշանակում, որ նույն արդյունավետությունը հնարավոր է պահպանել արդյունաբերական ծավալներում։ Մեծածավալ կենսառեակտորներում անհրաժեշտ է վերահսկել խառնման, գազազերծման, ջերմաստիճանի, pH-ի և սուբստրատի մատակարարման պայմանները։ Հետևաբար տեխնոլոգիական օպտիմալացումը պետք է ներառի ոչ միայն կենսաբանական, այլև ինժեներական գործոնների ուսումնասիրություն։ Ջրածնի արտադրության արդյունավետությունը կարող է գնահատվել մի շարք ցուցանիշներով՝ ստացված ջրածնի ընդհանուր քանակով, սուբստրատի նկատմամբ ջրածնի ելքով, արտադրության արագությամբ, մանրէների կենսազանգվածի արտադրողականությամբ և գործընթացի էներգետիկ արդյունավետությամբ։ Այս ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել ոչ միայն այն պայմանները, որոնցում ստացվում է առավելագույն ջրածին, այլև այն տարբերակը, որն ընդհանուր առմամբ առավել նպատակահարմար է կենսատեխնոլոգիական կիրառության համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է մանրէաբանությունը, կենսաքիմիան, ֆերմենտաբանությունը և կենսատեխնոլոգիան՝ մուգ ֆերմենտացիայի միջոցով մոլեկուլային ջրածնի արտադրության արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է մանրէների ընտրության և աճի պայմանների օպտիմալացման, հիդրոգենազային ակտիվության կարգավորման, նյութափոխանակային ուղիների վերահսկման, սուբստրատների արդյունավետ օգտագործման և գործընթացի տեխնոլոգիական կատարելագործման վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր լինել կենսաջրածնի արտադրության, վերականգնվող էներգետիկայի, օրգանական թափոնների կենսաբանական վերամշակման և կայուն կենսատեխնոլոգիական գործընթացների զարգացման համար։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ինֆրակարմիր տիրույթում աշխատող միկրոկոնտրոլերով կառավարվող ռադիոմետրիկ համակարգի մշակմանը և հետազոտմանը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է նախագծել չափիչ համակարգ, որը կարող է ինֆրակարմիր ճառագայթումը հայտնաբերել, չափել և մշակել ստացված ազդանշանը՝ օգտագործելով միկրոկոնտրոլերային կառավարման և թվային մշակման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ինֆրակարմիր ճառագայթման ֆիզիկական առանձնահատկությունները, ռադիոմետրիկ չափումների սկզբունքները, ճառագայթման ընդունիչների և էլեկտրոնային հանգույցների աշխատանքի մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի կառուցվածքային սխեմայի մշակմանը, սենսորների և ընդունիչների ընտրությանը, ազդանշանի ուժեղացման ու նախնական մշակման հանգույցներին, անալոգաթվային փոխակերպմանը և միկրոկոնտրոլերի միջոցով ստացված տվյալների մշակմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև չափման ճշտության վրա ազդող գործոնները, այդ թվում՝ շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանը, ֆոնային ճառագայթումը, էլեկտրոնային աղմուկը, ընդունիչի զգայունությունը և համակարգի տրամաչափման առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է չափիչ համակարգի ծրագրային ապահովման մշակումը, որը պետք է ապահովի տվյալների հավաքագրումը, մշակումը, ցուցադրումը և անհրաժեշտության դեպքում կառավարման ազդանշանների ձևավորումը։ Հետազոտության ընթացքում գնահատվում են համակարգի հիմնական տեխնիկական բնութագրերը, աշխատանքի կայունությունը, չափման դինամիկ տիրույթը, զգայունությունը և հնարավոր սխալանքները։ Միկրոկոնտրոլերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս համակարգը դարձնել ավելի ճկուն, ավտոմատացված և հարմարեցվող՝ միաժամանակ նվազեցնելով առանձին կառավարման հանգույցների քանակը։ Մշակված մոտեցումը կարող է կիրառվել ջերմային ճառագայթման չափման, տեխնիկական ախտորոշման, գիտական փորձարարական սարքավորումների, արդյունաբերական վերահսկողության և ինֆրակարմիր ճառագայթման այլ չափիչ խնդիրների լուծման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ռադիոմետրիկ չափումների, ինֆրակարմիր տեխնոլոգիաների, էլեկտրոնիկայի և ներկառուցված համակարգերի սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել չափման արդյունավետ, ավտոմատացված և տեխնիկապես հուսալի համակարգ։