Нахри, Эсмира Йакуб кызы

Нахри, Эсмира Йакуб кызы

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Литература

Ախթալիի դիվանը՝ որպես VII–VIII դարերի արաբական բանաստեղծական ավանդույթի ուսումնասիրության աղբյուր

Աշխատությունը նվիրված է արաբական դասական պոեզիայի ձևավորման և զարգացման կարևորագույն ժամանակաշրջաններից մեկի՝ VII–VIII դարերի բանաստեղծական ավանդույթի ուսումնասիրությանը՝ որպես հետազոտության հիմնական նյութ օգտագործելով Ախթալիի դիվանը։ Այն անդրադառնում է արաբական գրականության պատմության այն շրջանին, երբ նախաիսլամական բանաստեղծական ժառանգությունը, իսլամի տարածման հետևանքով առաջացած հասարակական ու մշակութային փոփոխությունները և նոր գրական մտածողության ձևավորումը փոխազդում էին՝ ստեղծելով արաբական պոեզիայի հետագա զարգացման հիմքերը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում դիվանի՝ որպես բանաստեղծական ստեղծագործությունների ժողովածուի գիտական արժեքին, դրա միջոցով արաբական պոեզիայի թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև ժամանակաշրջանի գրական ճաշակի, բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների և ավանդական ձևերի ուսումնասիրությանը։ Հատուկ ուշադրության առարկա է Ախթալի ստեղծագործական ժառանգությունը, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում վաղ միջնադարյան արաբական գրականության մեջ և հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այդ ժամանակաշրջանի բանաստեղծական մտածողության, լեզվական արտահայտչականության, գեղարվեստական պատկերավորման և գրական ժանրերի զարգացման մասին։ Դիվանի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև արաբական պոեզիայի բանավոր և գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերությունները, դասական բանաստեղծական ձևերի պահպանման ու վերափոխման գործընթացները և բանաստեղծական ստեղծագործության հասարակական նշանակությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպաստում է վաղ արաբական գրականության պատմական միջավայրի և մշակութային առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ դիտարկելով պոեզիան ոչ միայն որպես գեղարվեստական ինքնուրույն երևույթ, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների, աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի և մշակութային հիշողության արտահայտություն։ Հետազոտությունը արժեքավոր է արաբագիտության, արևելագիտության և համեմատական գրականագիտության բնագավառների մասնագետների, արաբական դասական գրականությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների և ուսանողների համար, քանի որ առաջարկում է գրական սկզբնաղբյուրի միջոցով ուսումնասիրելու արաբական բանաստեղծական ավանդույթի պատմական զարգացումը, դրա գեղարվեստական ժառանգականությունը և տեղը միջնադարյան արևելյան գրականության ընդհանուր համատեքստում։

Обновлено. 2026-11-21
Ախթալիի դիվանը՝ որպես VII–VIII դարերի արաբական բանաստեղծական ավանդույթի ուսումնասիրության աղբյուր

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Подробнее