Շիրինյան, Լևոն Ղազարի

Շիրինյան, Լևոն Ղազարի

Levon Shirinyan

menu_book Wikipedia: Հայերեն

1953 թ․ menu_book Посмотреть материалы
Լևոն Շիրինյանը (ծնվ. 1953) հայ քաղաքագետ և հասարակական գործիչ է, քաղաքական գիտությունների դոկտոր։ 1976 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը, երկար տարիներ դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, իսկ 2007 թվականից աշխատել է Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում՝ գլխավորելով քաղաքագիտության և իրավունքի պատմության ամբիոնը։ Զբաղվում է աշխարհաքաղաքականության, տարածաշրջանային անվտանգության և էթնիկ հակամարտությունների հարցերով, հեղինակել է մենագրություններ Հայաստանի աշխարհառազմավարության և նոր աշխարհակարգի մասին։ ELIB-ում ներկայացված են նրա թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսությունները՝ սոցիալական կանխատեսման մեջ էքստրապոլյացիայի մեթոդի և արդի Հայաստանի երկրառազմավարության գերակայությունների մասին։

Книги автора (2)

Онлайн

Политология

Ժամանակակից երկրաքաղաքական (գեոպոլիտիկական) տեսությունները և արդի Հայաստանի երկրառազմավարության (գեոստրատեգիայի) գերակայությունները

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից երկրաքաղաքական տեսությունների և դրանց կիրառելիության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության գեոստրատեգիական դիրքավորման համատեքստում։ Գրքում ներկայացվում են դասական և արդի գեոպոլիտիկական դպրոցների հիմնական մոտեցումները՝ ուժի բալանսի, տարածաշրջանային համակարգերի, հաղորդակցային միջանցքների և անվտանգության դիլեմաների տեսությունները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են գլոբալ և տարածաշրջանային գործընթացները՝ մեծ տերությունների մրցակցությունը, էներգետիկ և տրանսպորտային ուղիների վերահսկումը, ինչպես նաև հարևան պետությունների ռազմավարությունները, ազդում Հայաստանի արտաքին քաղաքական և անվտանգային միջավայրի վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի գեոստրատեգիական գերակայություններին՝ անվտանգության ապահովում, տարածաշրջանային ինտեգրում, տնտեսական կապերի դիվերսիֆիկացում և հաղորդակցային ենթակառուցվածքների զարգացում։ Ներկայացվում են նաև ռիսկերի գնահատման մոտեցումներ և ռազմավարական որոշումների ընդունման մոդելներ՝ ուղղված պետության դիմակայունության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների և ռազմավարական պլանավորման փորձագետների համար՝ նպաստելով Հայաստանի արտաքին և անվտանգային քաղաքականության ավելի համակարգված և տեսականորեն հիմնավորված ընկալմանը։

Обновлено. 2026-09-15
Ժամանակակից երկրաքաղաքական (գեոպոլիտիկական) տեսությունները և արդի Հայաստանի երկրառազմավարության (գեոստրատեգիայի) գերակայությունները

Бесплатно

Онлайн

Философия

Метод экстраполяции и его роль в социальном предвидении

Աշխատությունը նվիրված է էքստրապոլյացիայի մեթոդի տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ հասարակական գործընթացների կանխատեսման և սոցիալական զարգացման հնարավոր միտումների բացահայտման համատեքստում։ Քննարկվում են սոցիալական կանխատեսման էությունը, դրա ճանաչողական նշանակությունը, գիտական կանխատեսման հիմնական սկզբունքները և հասարակական երևույթների զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անցյալի և ներկայի տվյալների հիման վրա ապագա փոփոխությունների հնարավոր ուղղությունների որոշմանը, սոցիալական գործընթացների շարունակականության ու փոփոխականության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև պատմական միտումների ընդհանրացման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են էքստրապոլյացիայի կիրառման տրամաբանական, փիլիսոփայական և մեթոդաբանական նախադրյալները, քանակական ու որակական ցուցանիշների նշանակությունը և կանխատեսումների հիմնավորվածության գնահատման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում հասարակական զարգացման տնտեսական, ժողովրդագրական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների կանխատեսման առանձնահատկություններին, դրանց փոխկապակցվածությանը և սոցիալական համակարգերի բարդ կառուցվածքի ազդեցությանը կանխատեսումների ճշգրտության վրա։ Կարևորվում են մեթոդի կիրառման սահմանները, հասարակական փոփոխությունների ոչ գծային բնույթը, անսպասելի իրադարձությունների ազդեցությունը և անցյալում արձանագրված օրինաչափությունները ապագայի վրա մեխանիկորեն տարածելու վտանգները։ Դիտարկվում են նաև էքստրապոլյացիայի փոխհարաբերությունները գիտական կանխատեսման այլ մեթոդների՝ մոդելավորման, համեմատական վերլուծության, փորձագիտական գնահատման և սցենարային մոտեցումների հետ։ Հետազոտությունը նպաստում է սոցիալական կանխատեսման գիտական հիմքերի հստակեցմանը, հասարակական գործընթացների զարգացման հնարավոր տարբերակների գնահատմանը և կառավարման որոշումների մեթոդաբանական հիմնավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաների, սոցիոլոգների, քաղաքագետների, տնտեսագետների, սոցիալական հետազոտությունների մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Обновлено. 2026-10-15
Метод экстраполяции и его роль в социальном предвидении

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book7 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее