Эзов, Герасим Артемьевич, 1835-1905
1835 թ․ – 1905 թ․
Կարապետ Եզյանը (ռուսական աղբյուրներում՝ Գերասիմ Էզով, 1835-1905) հայ պատմաբան և բանասեր էր, ծնվել է Մոսկվայում, մահացել Սանկտ Պետերբուրգում։ Ավարտել է Լազարյան ճեմարանը, 1859 թվականին «Ներքին կյանք հին Հայաստանի» աշխատության համար ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ Երկար տարիներ ծառայել է Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարարության օտար դավանանքների հոգևոր գործերի դեպարտամենտում, իսկ 1881 թվականից՝ ժողովրդական լուսավորության նախարարությունում։ Նրա հիմնական աշխատությունն է «Պետրոս Մեծի հարաբերությունները հայ ժողովրդի հետ» (1898), հրատարակել է նաև Ղևոնդի «Պատմությունը» (1887)։ ELIB-ում հասանելի են նրա ռուսերեն աշխատությունները հին Հայաստանի ներքին կյանքի, Էջմիածնի աթոռի և ռուսական կառավարության հարաբերությունների սկզբի և Եզնիկի՝ պարսից մոգերի ուսմունքի մասին գրվածքի վերաբերյալ։
