Քիմիա շտեմարան 1

Другие предметы

Հիդրոմելիորատիվ համակարգերի շահագործում աշխատությունը հիդրոտեխնիկայի և ագրոինժեներական ոլորտի մասնագիտական ուսումնական գիրք է, որը նվիրված է հիդրոմելիորատիվ համակարգերի՝ ոռոգման, ջրահեռացման և հողերի ջրային ռեժիմի կարգավորման կառույցների շահագործման, պահպանման և արդյունավետ կառավարման հարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված գյուղատնտեսական ինժեներիայի, հիդրոտեխնիկայի և ջրային տնտեսության մասնագիտություններով սովորող ուսանողների ու ոլորտի մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են հիդրոմելիորատիվ համակարգերի կառուցվածքային տարրերը և դրանց աշխատանքի հիմնական սկզբունքները՝ ջրանցքներ, պոմպակայաններ, ջրահեռացման ցանցեր և կարգավորիչ կառուցվածքներ, բացատրվում են ջրի բաշխման, տեղափոխման և կարգավորման հիդրավլիկական և կազմակերպչական հիմքերը, մանրամասն քննարկվում են շահագործման ընթացքում առաջացող խնդիրները՝ նստվածքների կուտակում, էրոզիա, խողովակների և ջրանցքների մաշվածություն, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և վերացման տեխնիկական միջոցառումները, աշխատությունը անդրադառնում է համակարգերի արդյունավետության գնահատման ցուցանիշներին՝ ջրի օգտագործման կորուստներ, էներգետիկ ծախսեր և շահագործման տնտեսագիտական արդյունավետություն, ներկայացվում են նաև տեխնիկական սպասարկման, վերանորոգման և մոնիթորինգի կազմակերպման սկզբունքները, ինչպես նաև ավտոմատացման և ժամանակակից կառավարման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները, գրքում ընդգծվում է հողերի բերրիության պահպանման և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման կարևորությունը կայուն գյուղատնտեսության զարգացման համար, աշխատությունը համադրում է հիդրոտեխնիկական տեսական հիմքերը և գործնական շահագործման փորձը՝ հանդիսանալով կարևոր աղբյուր հիդրոմելիորացիայի և ագրոինժեներական համակարգերի կառավարման ոլորտում։

Биология

Երկրաքիմիական և բնապահպանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երևան քաղաքի օդային ավազանի քիմիական կազմի, աղտոտման աղբյուրների և մթնոլորտային միջավայրում քիմիական տարրերի տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քաղաքային օդային միջավայրի ձևավորման բնական և մարդածին գործոնները, արդյունաբերական գործունեության, տրանսպորտային միջոցների, շինարարական աշխատանքների և այլ աղբյուրների ազդեցությունը մթնոլորտի որակական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օդում առկա փոշու մասնիկների, ծանր մետաղների և այլ քիմիական բաղադրիչների տարածական բաշխմանը, դրանց հնարավոր կուտակման գոտիներին և երկրաքիմիական փոփոխությունների օրինաչափություններին։ Վերլուծվում են քաղաքի ռելիեֆի, կլիմայական պայմանների, քամիների ռեժիմի և քաղաքաշինական կառուցվածքի ազդեցությունները աղտոտիչների տարածման ու կուտակման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են նաև մթնոլորտային օդի երկրաքիմիական ուսումնասիրության մեթոդները, նմուշառման և լաբորատոր վերլուծության սկզբունքները, ինչպես նաև ստացված ցուցանիշների բնապահպանական գնահատման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքային միջավայրի երկրաքիմիական առանձնահատկությունները, գնահատելու օդային ավազանի աղտոտման հնարավոր ռիսկերը և հիմնավորելու շրջակա միջավայրի մշտադիտարկման ու պահպանության միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել երկրաքիմիայի, բնապահպանության, աշխարհագրության, մթնոլորտի ուսումնասիրության և քաղաքային էկոլոգիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ֆրանսերենում գունային իմաստների լեզվական արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով գունանունների իմաստային, կառուցվածքային, գործառական և մշակութային բնութագրերը։ Դիտարկվում են գույն արտահայտող բառերի ձևավորման և զարգացման օրինաչափությունները, դրանց բառիմաստային հարաբերությունները, բազմիմաստության դրսևորումները և կիրառությունը հաղորդակցական տարբեր իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գունանունների ուղղակի և փոխաբերական նշանակություններին, դրանց խորհրդանշական բովանդակությանը, հուզական ու գնահատողական երանգներին, ինչպես նաև ֆրանսիական լեզվամշակութային միջավայրում ձևավորված գունային պատկերացումներին։ Քննարկվում են գունային իմաստների արտահայտման բառային, դարձվածաբանական և ոճական միջոցները, գունանունների մասնակցությամբ կազմված կայուն արտահայտությունները և դրանց նշանակությունը խոսքի պատկերավորության ու արտահայտչականության ապահովման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գունային հասկացությունների դասակարգմանը, գունանունների իմաստային դաշտերի կառուցվածքին, համատեքստի ազդեցությանը դրանց մեկնաբանության վրա և լեզվի ու մշակույթի փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գունային ընկալումների լեզվական արտացոլման առանձնահատկությունները և դրանց դերը ֆրանսերենի բառապաշարի ու իմաստաբանական համակարգի զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասերների, ֆրանսերենի դասավանդողների, թարգմանիչների, մշակութաբանների և լեզվական իմաստաբանությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Технология

Տեխնիկական և կենսաբժշկական ճարտարագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բժշկակենսաբանական հետազոտությունների համար նախատեսված բազմաֆունկցիոնալ միկրոալիքային համալիրի մշակման, նախագծման և գործառնական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում միկրոալիքային էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ֆիզիկական հիմունքները, կենսաբանական միջավայրերի հետ դրա փոխազդեցության առանձնահատկությունները և բժշկական հետազոտություններում միկրոալիքային տեխնոլոգիաների կիրառման գիտատեխնիկական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համալիրի կառուցվածքային բաղադրիչների, միկրոալիքային ազդանշանների գեներացման, հաղորդման, ընդունման և չափման համակարգերի նախագծման սկզբունքներին։ Վերլուծվում են սարքավորման աշխատանքային հաճախականությունների, հզորության, զգայունության, չափումների ճշգրտության և ազդանշանների մշակման տեխնիկական բնութագրերը։ Քննարկվում են բազմաֆունկցիոնալ համակարգի կառավարման, չափիչ հանգույցների փոխհամաձայնեցման, տվյալների գրանցման, ավտոմատացված մշակման և փորձարարական հետազոտությունների կազմակերպման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կենսաբանական հյուսվածքների և նյութերի էլեկտրամագնիսական հատկությունների գնահատման, միկրոալիքային ազդեցությունների վերահսկման, սարքավորման չափաբերման և փորձարարական արդյունքների հուսալիության ապահովման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում կենսաբժշկական հետազոտությունների ընթացքում էլեկտրամագնիսական անվտանգության պահանջների պահպանմանը, սարքավորման տեխնիկական արդյունավետության գնահատմանը և տարբեր հետազոտական խնդիրներին դրա հարմարեցման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաբժշկական ճարտարագիտության, ռադիոֆիզիկայի, միկրոալիքային տեխնիկայի, բժշկական սարքաշինության և կենսաբանական համակարգերի ֆիզիկական հետազոտությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է Խերսոնի եպիսկոպոս Ամպելիոսի անձին, եկեղեցական գործունեությանը և նրա ծառայության պատմական միջավայրին՝ ներկայացնելով հոգևորականի կյանքն ու գործունեությունը քրիստոնեական եկեղեցու պատմության և տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում եպիսկոպոսի կենսագրության վերականգնումն է, նրա հոգևոր ծառայության հիմնական փուլերի բացահայտումը, եկեղեցական կառույցներում ունեցած դիրքի գնահատումը և այն պատմական պայմանների քննությունը, որոնցում իրականացվել է նրա գործունեությունը։ Նման բնույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մեկ հոգևոր գործչի կենսագրության միջոցով լուսաբանել նաև ավելի լայն եկեղեցապատմական գործընթացներ՝ թեմական կառավարման կազմակերպումը, հոգևորականության դերակատարությունը, եկեղեցու և հասարակության փոխհարաբերությունները, կրոնական կրթությունը, բարեգործությունը և հոգևոր կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն միջավայրի վրա, որտեղ ձևավորվել է հոգևորականի աշխարհայացքը և իրականացվել նրա հետագա ծառայությունը։ Կարևորվում են կրթությունը, հոգևոր պատրաստությունը, եկեղեցական աստիճանակարգում առաջխաղացումը և այն հանգամանքները, որոնք նպաստել են եպիսկոպոսական ծառայության ստանձնմանը։ Հոգևորականի կենսագրությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատական կյանքի պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական ինստիտուտների գործունեությունը հասկանալու աղբյուր։ Եպիսկոպոսի պաշտոնը ենթադրում էր վարչական, հովվական և հասարակական բազմաբնույթ պարտականություններ, ուստի նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ թեմի կառավարման մեխանիզմներին, հոգևորականների միջև հարաբերություններին և հավատացյալ համայնքների հետ տարվող աշխատանքին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թեմական կառավարմանը։ Եպիսկոպոսը եկեղեցական կառույցի շրջանակում պատասխանատու էր թեմի հոգևոր կյանքի կազմակերպման, եկեղեցիների և հոգևոր հաստատությունների գործունեության վերահսկման, հոգևորականների ծառայության համակարգման և եկեղեցական կարգապահության պահպանման համար։ Այս գործառույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էր կազմակերպվում եկեղեցական վարչարարությունը և ինչպիսի խնդիրների էր բախվում թեմական ղեկավարությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել թեմական հաստատությունների աշխատանքը, եկեղեցական պաշտոնների բաշխումը, հոգևորականների պատրաստության խնդիրները, եկեղեցական ունեցվածքի կառավարումը և համայնքային կյանքի կազմակերպումը։ Կարևոր ուղղություն է հովվական գործունեության ուսումնասիրությունը։ Եպիսկոպոսական ծառայությունը չէր սահմանափակվում վարչական պարտականություններով, այլ ներառում էր հավատացյալների հոգևոր առաջնորդությունը, եկեղեցական արարողությունների կազմակերպումը, կրոնական ուսուցումը և համայնքային հարաբերությունների կարգավորումը։ Հոգևոր առաջնորդի գործունեության միջոցով հնարավոր է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական կյանքի առանձնահատկությունները, բնակչության և եկեղեցու կապերը, ինչպես նաև այն բարոյական ու հասարակական խնդիրները, որոնց նկատմամբ եկեղեցական իշխանությունը ձևավորում էր իր դիրքորոշումը։ Առանձին տեղ է հատկացվում կրթական գործունեությանը։ Եկեղեցական կառույցները պատմականորեն կարևոր դեր են ունեցել հոգևոր կրթության և կրոնական գիտելիքի տարածման գործում։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել հոգևոր ուսումնական հաստատությունների գործունեությունը, ապագա հոգևորականների պատրաստությունը, կրոնական կրթության կազմակերպումը և եկեղեցական գրականության տարածումը։ Եպիսկոպոսի վերաբերմունքը կրթական խնդիրներին կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նրա գործունեության առաջնահերթությունները և եկեղեցական կյանքի զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն է բարեգործական և հասարակական գործունեությունը։ Թեմական կառույցները հաճախ մասնակցում էին կարիքավորների օգնության, կրթական ու խնամատար հաստատությունների պահպանման և հասարակական աջակցության տարբեր նախաձեռնությունների կազմակերպմանը։ Այս գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս եկեղեցու դերը դիտարկել ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական հարաբերությունների համատեքստում։ Կարևորվում է պարզել, թե հոգևոր առաջնորդը ինչպիսի մասնակցություն է ունեցել հասարակական նշանակություն ունեցող նախաձեռնություններին և ինչպես էին եկեղեցական կառույցները համագործակցում տեղական համայնքների ու այլ հաստատությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի հոգևորականի հաղորդակցությունը եկեղեցական բարձրագույն իշխանությունների հետ։ Թեմական եպիսկոպոսի գործունեությունը իրականացվում էր ավելի լայն եկեղեցական վարչական համակարգի շրջանակում, ինչի պատճառով պաշտոնական նամակագրությունը, հրամանագրերը, հաշվետվությունները և այլ փաստաթղթեր կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել ինչպես նրա անձնական գործունեության, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական կառավարման սկզբունքների վերաբերյալ։ Այդ փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել թեմի առջև ծառացած խնդիրները, դրանց լուծման առաջարկվող միջոցները և կենտրոնական ու տեղական եկեղեցական կառույցների հարաբերությունները։ Հետազոտության համար կարևոր է նաև եկեղեցու և պետական իշխանության փոխհարաբերությունների քննությունը։ Տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում հոգևոր կառույցների գործունեությունը կապված էր գործող պետական օրենսդրության, վարչական համակարգի և կրոնական քաղաքականության հետ։ Եպիսկոպոսը, որպես թեմի ղեկավար, կարող էր հաղորդակցվել պետական և տեղական իշխանությունների ներկայացուցիչների հետ կրթական, վարչական, սեփականության, հասարակական կամ այլ հարցերի շուրջ։ Այս հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցի–պետություն փոխհարաբերությունների և հոգևոր իշխանության հասարակական դիրքի մասին։ Կարևոր թեմա է նաև բազմակրոն և բազմազգ միջավայրում եկեղեցական գործունեության կազմակերպումը։ Խերսոնի և նրա հետ կապված հարավային տարածքների պատմական միջավայրը բնութագրվել է տարբեր էթնիկական ու կրոնական համայնքների ներկայությամբ։ Այդ պայմաններում թեմական ղեկավարի գործունեությունը կարող էր առնչվել տարբեր համայնքների միջև հարաբերություններին, եկեղեցական ինքնության պահպանմանը և կրոնական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Նման հարցերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել տարածաշրջանի սոցիալական և մշակութային պատմության ավելի լայն շրջանակում։ Առանձին նշանակություն ունի սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությունը։ Կենսագրական տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել եկեղեցական փաստաթղթերում, թեմական տեղեկագրերում, պաշտոնական նամակագրության մեջ, ժամանակակիցների հիշողություններում, պարբերական մամուլում և պատմագիտական աշխատություններում։ Տարբեր աղբյուրների համադրումը կարևոր է կենսագրական տվյալների ճշգրտման և գործունեության հնարավորինս ամբողջական պատկերի վերականգնման համար։ Պաշտոնական եկեղեցական աղբյուրները կարող են մանրամասն տեղեկություններ տրամադրել ծառայության փուլերի և վարչական որոշումների մասին, մինչդեռ անձնական վկայություններն ու ժամանակաշրջանի մամուլը կարող են լրացնել դրանք հոգևորականի հասարակական ընկալման և ժամանակակիցների գնահատականների վերաբերյալ տեղեկություններով։ Աղբյուրագիտական քննադատությունը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ տարբեր նյութերում կենսագրական տվյալները կամ գործունեության գնահատականները չեն համընկնում։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև հոգևորականի գրավոր ժառանգությունը, եթե պահպանվել են քարոզներ, ուղերձներ, նամակներ, հրապարակումներ կամ եկեղեցական բնույթի այլ տեքստեր։ Այդ նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել նրա աստվածաբանական պատկերացումները, հոգևոր արժեքները, հասարակական խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքը և հաղորդակցության ոճը։ Գրավոր ժառանգության վերլուծությունը կենսագրական տվյալները լրացնում է մտավոր և հոգևոր գործունեության վերաբերյալ տեղեկություններով՝ հնարավորություն տալով ներկայացնել ոչ միայն պաշտոնատար անձին, այլև նրա գաղափարական ու կրոնական աշխարհը։ Կարևորվում է նաև նրա գործունեության ազդեցության և հիշատակի ուսումնասիրությունը։ Հոգևոր գործչի նշանակությունը կարող է գնահատվել թեմական կյանքի կազմակերպման, կրթական կամ բարեգործական նախաձեռնությունների զարգացման, հոգևորականության պատրաստության և եկեղեցական հաստատությունների գործունեության վրա ունեցած ազդեցության տեսանկյունից։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել ժամանակակիցների գնահատականները հետագա պատմագիտական մեկնաբանություններից՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր աղբյուրի ստեղծման ժամանակաշրջանն ու նպատակը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել կենսագրության միակողմանի ներկայացումից և հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել իր պատմական միջավայրի իրական պայմաններում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմակենսագրական, պատմահամեմատական և աղբյուրագիտական մեթոդները։ Կենսագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաջորդաբար վերականգնել կյանքի և ծառայության հիմնական փուլերը, իսկ պատմական համատեքստի ուսումնասիրությունը՝ բացահայտել դրանց կապը ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական գործընթացների հետ։ Աղբյուրագիտական վերլուծությունը նպաստում է տարբեր փաստաթղթերում պահպանված տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը, իսկ համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տվյալ հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել ժամանակակից այլ եկեղեցական գործիչների և թեմական կառավարման ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անհատական կենսագրության և եկեղեցական ինստիտուցիոնալ պատմության համադրմամբ։ Հոգևորականի կյանքի ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել տվյալ ժամանակաշրջանի թեմական կառավարման, հոգևոր կրթության, հասարակական բարեգործության և եկեղեցի–պետություն հարաբերությունների վերաբերյալ պատմական պատկերացումները։ Միաժամանակ այն կարող է արժեքավոր լինել տարածաշրջանի տեղական պատմության համար, քանի որ եկեղեցական գործիչների գործունեությունը հաճախ անմիջականորեն կապված էր քաղաքային և համայնքային կյանքի բազմաթիվ ոլորտների հետ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է հոգևոր գործչի կենսագրության և եկեղեցական ծառայության պատմական ուսումնասիրություն՝ նրա գործունեությունը կապելով թեմական կառավարման, հովվական աշխատանքի, կրթության, բարեգործության, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի ընդհանուր եկեղեցական գործընթացների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել քրիստոնեության պատմության, եկեղեցական կառույցների զարգացման, կրոնագիտության, պատմական կենսագրության և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, աստվածաբանների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է էմուլսիոն պոլիմերման ընթացքում նանոմասնիկների առաջացման տարրական ակտերի ուսումնասիրությանը և դրանց չափի, կառուցվածքի ու ձևավորման գործընթացի կարգավորման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆիզիկաքիմիական գործընթացներն են, որոնց արդյունքում մոնոմերային համակարգում ձևավորվում են նոր մասնիկներ և աստիճանաբար զարգանում են դրանց չափային ու կառուցվածքային բնութագրերը։ Էմուլսիոն պոլիմերացումը բարդ բազմաֆազ գործընթաց է, որտեղ փոխազդում են մոնոմերը, ջուրը, էմուլգատորը, նախաձեռնիչը և ձևավորվող պոլիմերային մասնիկները, ուստի մասնիկների առաջացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է վերջնական նյութի հատկությունները վերահսկելու համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նուկլեացիայի գործընթացներին, ազատ ռադիկալների առաջացմանն ու դրանց մասնակցությամբ պոլիմերային շղթաների աճին, մասնիկների կայունացմանը և դրանց հետագա չափային փոփոխություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնց միջոցով հնարավոր է կարգավորել նանոմասնիկների առաջացման արագությունը, մասնիկների քանակը, միջին չափը և չափային բաշխումը։ Այդ գործոնների շարքում կարող են ուսումնասիրվել մոնոմերի և նախաձեռնիչի կոնցենտրացիաները, էմուլգատորի բնույթն ու քանակը, ջերմաստիճանը, ռեակցիայի տևողությունը, միջավայրի pH-ը և այլ տեխնոլոգիական պայմաններ։ Տարբեր պարամետրերի ազդեցության բացահայտումը հնարավորություն է տալիս նպատակային ձևով ստանալ նախապես կանխատեսելի հատկություններով պոլիմերային նանոմասնիկներ և կատարելագործել դրանց ստացման տեխնոլոգիան։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նանոկոմպոզիտների, ծածկույթների, սոսինձների, դեղանյութերի տեղափոխման համակարգերի և այլ ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութերի մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պոլիմերների քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, նանոտեխնոլոգիայի և նյութագիտության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների և ուսանողների համար՝ որպես նանոմասնիկների վերահսկելի ձևավորման ֆիզիկաքիմիական հիմքերի ուսումնասիրության նյութ։