Կլիմակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն

Литература

Այս գիրքը ներկայացնում է «Մոլեգին հողմերի դարավանդը» ստեղծագործությունը՝ որպես դրամատիկ և հոգեբանական խորություն ունեցող վեպ, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդկային հարաբերությունները, կրքերը և ճակատագրական բախումները։ Պատումը կառուցված է հակադրությունների վրա՝ սեր և ատելություն, ազատություն և կախվածություն, բնություն և մարդկային ներաշխարհ։ Հեղինակը վարպետորեն օգտագործում է խորհրդանշական բնապատկերներ՝ հատկապես հողմերի և վայրի բնության պատկերները, որոնք արտացոլում են կերպարների ներքին վիճակներն ու հուզական լարվածությունը։ Ստեղծագործությունում կարևոր դեր ունեն նաև սոցիալական միջավայրը և ժառանգական հակասությունները, որոնք ձևավորում են հերոսների վարքագիծն ու ճակատագիրը։ Գիրքը համարվում է դասական օրինակ հոգեբանական-ռոմանտիկական արձակի մեջ՝ ընթերցողին առաջարկելով բուռն զգացմունքների և խորքային մարդկային դրամայի աշխարհ։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է 1989–2008 թվականներին Ռուսաստանի և Վրաստանի հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը՝ վրաց-աբխազական և վրաց-օսական հակամարտությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Հարավային Կովկասում Խորհրդային Միության վերջին տարիներին և հետխորհրդային ժամանակաշրջանում ձևավորված քաղաքական ու անվտանգային միջավայրն է, ինչպես նաև Ռուսաստանի, Վրաստանի և հակամարտությունների անմիջական կողմերի միջև հարաբերությունների փոփոխվող բնույթը։ Քննվում են ԽՍՀՄ կազմալուծմանը նախորդած ազգային և տարածքային հակասությունների սրացումը, նոր պետական և քաղաքական իրողությունների ձևավորումը, զինված հակամարտությունների առաջացումը և դրանց կարգավորման ուղղությամբ ձեռնարկված դիվանագիտական նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ռուսաստանի տարածաշրջանային քաղաքականությանը՝ դիտարկելով քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և դիվանագիտական գործոնների փոխազդեցությունը։ Միաժամանակ ներկայացվում են Վրաստանի պետական շահերի և տարածքային ամբողջականության վերաբերյալ դիրքորոշումները, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի քաղաքական ձգտումները, ինչպես նաև հակամարտությունների կարգավիճակի շուրջ ձևավորված տարբեր և հաճախ հակադիր մոտեցումները։ Ուսումնասիրվում է խաղաղապահ մեխանիզմների, բանակցային ձևաչափերի և միջազգային կազմակերպությունների մասնակցությունը հակամարտությունների կարգավորման գործընթացներում՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց հնարավորություններին և սահմանափակումներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Ռուսաստանի և Վրաստանի երկկողմ հարաբերությունների աստիճանական լարվածության վերլուծությունը, որը դիտարկվում է տարածաշրջանային անվտանգության, արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների և հետխորհրդային տարածքում ազդեցության վերաբերյալ տարբեր պատկերացումների համատեքստում։ Ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու գործընթացների զարգացմանը ուշ խորհրդային շրջանից մինչև 2008 թվականի ռուս-վրացական պատերազմի և դրան ուղեկցող քաղաքական փոփոխությունների փուլը։ Հետազոտության աղբյուրային հիմքում կարող են դիտարկվել պաշտոնական փաստաթղթեր, միջազգային կազմակերպությունների նյութեր, դիվանագիտական հայտարարություններ, մամուլի հրապարակումներ, հուշագրություններ և գիտական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր կողմերի դիրքորոշումները համադրելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը Հարավային Կովկասի հետխորհրդային պատմության և միջազգային հարաբերությունների շրջանակում վերլուծում է տարածքային հակամարտությունների, պետական շահերի, տարածաշրջանային անվտանգության և ռուս-վրացական հարաբերությունների փոխկապակցված զարգացումը՝ առանձնացնելով 1989–2008 թվականների հիմնական փուլերն ու քաղաքական գործընթացները։

Медицина

Այս աշխատությունը վերաբերում է քրոնիկական լյարդային հիվանդությունների ժամանակ ինսուլյար և հակաինսուլյար համակարգերի ցուցանիշների, ինչպես նաև օրգան-հատուկ ֆերմենտների ակտիվության ախտորոշիչ նշանակության ուսումնասիրությանը և նատրիումի թիոսուլֆատի բուժական արդյունավետության գնահատմանը՝ ընդգծելով կլինիկական կենսաքիմիայի, հեպատոլոգիայի և փորձարարական բժշկության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել ածխաջրային և հորմոնալ կարգավորման համակարգերի փոփոխությունները քրոնիկական լյարդային պաթոլոգիաների դեպքում և գնահատել դրանց կիրառելիությունը որպես հիվանդության ընթացքի և ծանրության մարկերներ։ Ուսումնասիրվում են ինսուլինային և հակաինսուլինային համակարգերի փոխհարաբերությունները, գլյուկոզայի նյութափոխանակության խանգարումները, ինչպես նաև լյարդային և այլ օրգան-հատուկ ֆերմենտների (օրինակ՝ տրանսամինազներ, ֆոսֆատազներ) ակտիվության փոփոխությունները որպես հյուսվածքային վնասման ցուցիչներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այս կենսաքիմիական ցուցանիշների ախտորոշիչ արժեքին՝ հիվանդության վաղ հայտնաբերման, ընթացքի գնահատման և բուժման արդյունավետության վերահսկման համատեքստում։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է նատրիումի թիոսուլֆատի կիրառման բուժական ազդեցությունը՝ գնահատելով դրա դետոքսիկացնող, հակաօքսիդանտ և հեպատոպրոտեկտիվ հատկությունները քրոնիկական լյարդային հիվանդությունների ժամանակ։ Միաժամանակ վերլուծվում են կլինիկական փորձարկումների արդյունքները և բուժման տարբեր սխեմաների համեմատական արդյունավետությունը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է կլինիկական բժշկության և հեպատոլոգիայի ոլորտում՝ նպաստելով լյարդային հիվանդությունների ախտորոշման և բուժման նոր մոտեցումների զարգացմանը։

Другие предметы

Այս աշխատությունը մատենագիտական և պատմագրական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է տարբեր հեղինակների ստեղծագործությունների այն խումբը, որոնք վաղ շրջանում թարգմանվել են հայերեն՝ ընդգծելով հայ միջնադարյան թարգմանական դպրոցի լայն կապերը համաշխարհային գրականության և գիտական մտքի հետ։ Նյութում համակարգված կերպով դիտարկվում են տարբեր լեզուներից՝ հատկապես հունարենից, ասորերենից և լատիներենից հայերեն կատարված թարգմանությունները, ինչպես նաև դրանց ընտրության սկզբունքները, մշակութային համատեքստը և գաղափարական նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանական գործունեության դերին հայ միջնադարյան կրթական և հոգևոր կյանքի զարգացման մեջ, որտեղ թարգմանությունը ոչ միայն լեզվական փոխակերպում էր, այլ նաև գիտական և փիլիսոփայական գիտելիքի փոխանցման կարևոր միջոց։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է հայերեն թարգմանությունների ազդեցությունը ազգային գրավոր մշակույթի ձևավորման վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են այդ տեքստերը նպաստել հայ մտավոր միջավայրի ինտեգրմանը համաշխարհային մշակութային հոսքերին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Սիմոն Վրացյանի հասարակական, քաղաքական և պետական գործունեության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով 20-րդ դարի առաջին կեսի հայ ազգային-քաղաքական պատմության և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ձևավորման ու գործունեության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում նրա քաղաքական աշխարհայացքի ձևավորումը, կուսակցական և հասարակական գործունեությունը, պետական կառավարման համակարգում ունեցած մասնակցությունը, ինչպես նաև հետագա տարիների հրապարակախոսական, կրթական և կազմակերպական աշխատանքն են։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նրա կրթական և մտավոր ձևավորման միջավայրին, հասարակական կյանքում ներգրավվելուն և հայկական մամուլի հետ ունեցած երկարատև կապերին։ Վրացյանը տարբեր ժամանակներում զբաղվել է խմբագրական և լրագրողական գործունեությամբ, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է հայկական հասարակական ու կազմակերպական գործընթացներին։ Հայաստանի անկախ պետականության ստեղծումից հետո նրա գործունեությունը տեղափոխվել է պետական կառավարման դաշտ․ նա ընտրվել է խորհրդարանի անդամ, զբաղեցրել նախարարական պաշտոն և 1920 թվականի նոյեմբերին ստանձնել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կառավարության ղեկավարի պաշտոնը։ Նրա վարչապետության շրջանը համընկել է հանրապետության համար ծայրահեղ ծանր ռազմաքաղաքական իրավիճակի և իշխանության փոխանցման գործընթացի հետ, ինչի պատճառով այդ փուլը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նրա պետական գործունեության ուսումնասիրության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել պետական կառավարման, արտաքին հարաբերությունների, սոցիալ-տնտեսական խնդիրների և ներքաղաքական հարաբերությունների վերաբերյալ նրա մոտեցումները՝ դրանք համադրելով ժամանակաշրջանի փաստաթղթերի և այլ գործիչների դիրքորոշումների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի 1921 թվականի իրադարձություններին նրա մասնակցությունը և հետագայում Հայաստանից դուրս շարունակված քաղաքական ու հասարակական գործունեությունը։ Տարագրության տարիներին նա պահպանել է ակտիվ մասնակցությունը հայկական հասարակական կյանքին՝ զբաղվելով քաղաքական, խմբագրական, կրթական և պատմագիտական աշխատանքով։ Նրա գրական ու հուշագրական ժառանգությունը կարևոր աղբյուրային նշանակություն ունի Հայաստանի Առաջին Հանրապետության և ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար, սակայն որպես անմիջական մասնակցի շարադրանք՝ այն նաև պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատություն և համադրում այլ վկայությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա պետական գործչի, կուսակցական գործչի, հրապարակախոսի և պատմական իրադարձությունների հուշագրողի դերերի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Այս տեսանկյունից նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ոչ միայն մեկ գործչի քաղաքական կենսագրության, այլև հայկական պետականության վերականգնման, Առաջին Հանրապետության կառավարման փորձի, խորհրդայնացման շրջանի քաղաքական զարգացումների և սփյուռքահայ հասարակական կյանքի որոշ առանցքային գործընթացների մասին։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական տեղանվանական հիմքերով կազմված ազգանունների ծագման, ձևավորման և տարածման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են բնակավայրերի, գավառների, պատմական շրջանների և աշխարհագրական այլ անվանումներից առաջացած ազգանունների կազմության օրինաչափությունները, լեզվական առանձնահատկությունները և պատմամշակութային նշանակությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է տեղանունների և ազգանունների փոխկապակցվածությունը՝ բացահայտելով բնակչության տեղաշարժերի, գաղթերի, բնակավայրերի պատմության և ինքնության պահպանման դերը հայկական անվանագիտության զարգացման մեջ։ Աշխատությունում քննարկվում են ազգանունների բառագիտական, ստուգաբանական և ձևաբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը Հայաստանի և պատմական Հայաստանի տարբեր բնակավայրերի հետ։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է լեզվաբանների, պատմաբանների, ազգագրագետների, տոհմաբանության ուսումնասիրողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական ազգանունների ծագմամբ, անվանագիտությամբ և ազգային մշակութային ժառանգությամբ։