Տարեգիրք (զանգվածային լրատվամիջոցների արձագանքները) 2009 - /կազմեց՝ Գոհար Ջուլհակյան/

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է գեղարվեստական ոճի և պատկերային համակարգի առանձնահատկությունների փոխանցման խնդիրներին գրական թարգմանության գործընթացում՝ կենտրոնանալով ռուսական դասական վեպի հայերեն վերարտադրության վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են պահպանվում կամ վերափոխվում ստեղծագործության բազմաշերտ կառուցվածքը, սիմվոլիկան, սատիրիկ և ֆանտաստիկ տարրերը, ինչպես նաև հեղինակային լեզվի ռիթմը և արտահայտչականությունը թարգմանության ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերային մտածողության փոխանցման դժվարություններին՝ ներառյալ մշակութային ենթատեքստերի, բիբլիական և փիլիսոփայական ակնարկների, ինչպես նաև հումորի և իռոնիայի վերարտադրության հարցերը։ Քննարկվում են նաև թարգմանչական ռազմավարությունները՝ բառացի, համարժեքային և ստեղծագործական վերաիմաստավորման մեթոդները, որոնք կիրառվում են գեղարվեստական ամբողջականությունը պահպանելու նպատակով։ Աշխատությունը ընդգծում է գրական թարգմանության դերը որպես միջմշակութային հաղորդակցության և գեղարվեստական արժեքների փոխանցման կարևոր մեխանիզմ։

Социология

Մահացությունը և կյանքի տևողությունը ժողովրդագրական կարևոր ցուցանիշներ են, որոնք բնութագրում են բնակչության առողջական վիճակը, կյանքի որակը և սոցիալ-տնտեսական զարգացման մակարդակը։ Մահացությունը ցույց է տալիս որոշակի ժամանակահատվածում բնակչության շրջանում մահերի քանակը, սովորաբար հաշվարկվում է տարվա ընթացքում և արտահայտվում է 1000 բնակչի հաշվով՝ որպես մահացության ընդհանուր ցուցանիշ։ Կյանքի տևողությունը կամ կյանքի միջին սպասվող տևողությունը ցույց է տալիս, թե որքան տարի միջինում կարող է ապրել նոր ծնված մարդը՝ եթե տվյալ ժամանակահատվածի մահացության պայմանները պահպանվեն։ Մահացության ցուցանիշները բաժանվում են ընդհանուր, մանկական, մայրական և տարիքային հատուկ ցուցանիշների, որոնք օգնում են ավելի մանրամասն գնահատել բնակչության առողջական վիճակը տարբեր խմբերում։ Մահացության ընդհանուր ցուցանիշը հաշվարկվում է՝ որոշակի տարվա մահերի ընդհանուր թիվը բաժանելով նույն տարվա միջին բնակչության վրա և բազմապատկելով 1000-ով։ Մանկական մահացության ցուցանիշը հաշվարկվում է մինչև մեկ տարեկան երեխաների մահերի թիվը բաժանելով նույն տարվա կենդանի ծնունդների ընդհանուր թվի վրա և բազմապատկելով 1000-ով։ Կյանքի տևողության հաշվարկը կատարվում է հատուկ ժողովրդագրական աղյուսակների՝ կյանքի տախտակների միջոցով, որտեղ հաշվի են առնվում տարբեր տարիքային խմբերում մահանալու հավանականությունները։ Այս ցուցանիշները կարևոր են պետության սոցիալական քաղաքականության մշակման, առողջապահական համակարգի գնահատման և բնակչության կենսամակարդակի վերլուծության համար, քանի որ դրանք ցույց են տալիս հասարակության ընդհանուր բարեկեցության և առողջապահական վիճակի մակարդակը։

Журналистика

«Le Monde»-ը ֆրանսիական ամենաինքնատիպ և ամենահեղինակավոր օրաթերթն է։ Ավելի քան մեկ միլիոն ֆրանսիացիների համար այս թերթի ամենօրյա ընթերցումն առօրյայի կարևոր, պարտադիր մասն է կազմում, իսկ ողջ աշխարհում այն ունի 2129000 ընթերցող / Впервые изучается и подвергается научному анализу одна из ведущих газет Франции с точки зрения ее истории, видов хозяйствования, информационной своеобразности, жанровых и языковых особенностей Հրատ.՝ Երևանի պետական համալսարան, Երևան, 2005, Սեղմագիր՝ 29 էջ [src=123456789/3752] [dspace.nla.am]

Культура

Հրատարակությունը մշակույթի և արվեստի բնագավառին վերաբերող ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականությունը։ Այն կազմվել է գիտնականներին, մասնագետներին, գրադարաններին, մշակութային կազմակերպություններին և ընթերցողների լայն շրջանակին անհրաժեշտ տեղեկատվությունը ժամանակին տրամադրելու համար։ Տեղեկատուն ընդգրկում է հայերեն և ռուսերեն լեզուներով հրատարակված համապատասխան գրքեր ու այլ նյութեր, ինչպես նաև հանրապետությունում լույս տեսնող պարբերականների և որոշ կենտրոնական հրատարակությունների մշակույթի ու արվեստի թեմաներով հոդվածների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ։ Ներկայացվող նյութերի թեմատիկ շրջանակը լայն է և ներառում է մշակույթի պատմությունը, մշակութային շինարարությունը, մշակութալուսավորչական գործունեությունը, թանգարանագիտությունը, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանությունը, գրադարանագիտությունն ու մատենագիտությունը, ինչպես նաև արվեստի տարբեր տեսակները՝ գրականություն, թատրոն, երաժշտություն, կերպարվեստ, ճարտարապետություն և այլ ուղղություններ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ գրականությունը դասակարգվում է համակարգված սկզբունքով՝ տասնորդական դասակարգման սխեմայի համաձայն, իսկ առանձին բաժինների ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով։ Նկարագրությունների հետ կապված գրադարանային շիֆրերի առկայությունը լրացուցիչ որոնողական նշանակություն է տալիս տեղեկատուին՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ հրատարակությունների հայտնաբերումն ու դրանց հետագա օգտագործումը գրադարանային ֆոնդերում։ Որպես ընթացիկ տեղեկատու՝ այն հնարավորություն է տալիս հետևելու որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրապարակվող գրականության ընթացքին, բացահայտելու առավել ակտիվ ուսումնասիրվող թեմաները և կողմնորոշվելու գիտական ու մասնագիտական տեղեկատվության աճող հոսքում։ Միաժամանակ այն արժեքավոր աղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և գիտական կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ մատենագիտական գրառումների ամբողջությունը պատկերացում է տալիս այն թեմաների, հեղինակների, հրատարակությունների և գիտական ուղղությունների մասին, որոնք արտացոլվել են ժամանակի տեղեկատվական դաշտում։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր հետազոտական աշխատանքի համար՝ օգնելով կազմել գրականության ցանկեր, հայտնաբերել անհրաժեշտ աղբյուրներ, ուսումնասիրել խորհրդահայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտական ու մասնագիտական գրականության զարգացումը և հետազոտել տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանամատենագիտական համակարգը։ Այն հատկապես օգտակար է արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, գրադարանագետների, մատենագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսի և XX դարի առաջին տասնամյակների հայ մշակութային ու հասարակական կյանքի ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի կենսագրության և բազմակողմ գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են նրա կյանքի հիմնական փուլերը, կրթական միջավայրը, աշխարհայացքի ձևավորման պայմանները և հասարակական գործունեության ուղղությունները՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի պատմամշակութային իրողությունների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանկավարժական և գյուղատնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև հասարակական կյանքում ունեցած մասնակցությանը։ Լուսաբանվում է նրա գրական ժառանգությունը՝ հատկապես երգիծական ստեղծագործությունները, որոնց միջոցով արտացոլվել են ժամանակի կենցաղային, հասարակական և մշակութային երևույթները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Շուշիի հասարակական կյանքի և իրականության պատկերումը, քանի որ հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մի մասը սերտորեն կապված է այդ միջավայրի, նրա մարդկանց, բարքերի և լեզվական առանձնահատկությունների հետ։ Քննվում է նաև մանկագրության և թարգմանական գործունեության բնագավառում ունեցած ներդրումը՝ բացահայտելով նրա հետաքրքրությունների լայն շրջանակը և գրական աշխատանքի տարբեր ուղղությունները։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է ժողովրդագիտական գործունեությունը, որի շնորհիվ պահպանվել և գրանցվել են ժողովրդական մշակույթին, կենցաղին, բանավոր ավանդույթներին ու լեզվին վերաբերող արժեքավոր նյութեր։ Կարևորվում է Ղարաբաղի բարբառի օգտագործումը ստեղծագործություններում և դրա նշանակությունը ոչ միայն գեղարվեստական խոսքի անհատականացման, այլև ժամանակաշրջանի կենդանի լեզվական միջավայրի արտացոլման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս նրա գործունեությունը դիտարկել գրականության, բանահյուսության, ազգագրության, մանկավարժության և հասարակական կյանքի փոխկապակցվածության մեջ։ Կենսագրական տվյալների, ձեռագիր աղբյուրների, մամուլի նյութերի և գրական ժառանգության ուսումնասիրության միջոցով ձևավորվում է գործչի մտավոր ու ստեղծագործական դիմանկարը։ Նրա գործունեության բազմակողմ քննությունը կարևոր է նաև XIX–XX դարերի սահմանագծի արևելահայ մշակութային կյանքի, Շուշիի մտավոր միջավայրի և հայ երգիծական գրականության զարգացման պատմությունը հասկանալու համար։ Աշխատության մեջ ներկայացված մատենագիտական և աղբյուրագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս համակարգելու նրա ստեղծագործական ժառանգությունը և գնահատելու այն հայ մշակույթի պատմության ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության, ազգագրության, բանահյուսության, մշակույթի պատմության և հայագիտական ուսումնասիրությունների խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ջրատնտեսական համակարգերի կայուն զարգացման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ջրային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես երկրի տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական զարգացման համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող բնական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նախապայման է երկարաժամկետ կայունության ապահովման համար։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ջրատնտեսական համակարգերի կառուցվածքը, դրանց հիմնական գործառույթները, ջրային ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ջրամատակարարման, ոռոգման, ջրամբարների և ջրային ենթակառուցվածքների կառավարման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների սահմանափակության պայմաններում դրանց արդյունավետ և ռացիոնալ օգտագործման անհրաժեշտությանը, ջրի պահանջարկի փոփոխություններին և տարբեր ոլորտների միջև ջրային ռեսուրսների բաշխման հիմնախնդիրներին։ ՀՀ օրինակով քննարկվում են ջրային համակարգերի տեխնիկական վիճակը, ենթակառուցվածքների արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը, կորուստների նվազեցման հնարավորությունները և կառավարման կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև ջրային ռեսուրսների օգտագործման վրա ազդող բնապահպանական գործոնները, ջրի որակի պահպանման, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանության և բնական ռեսուրսների վերականգնման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ջրատնտեսական համակարգերի և գյուղատնտեսության փոխկապակցվածությունը, հատկապես ոռոգման ջրի արդյունավետ օգտագործման, գյուղատնտեսական արտադրողականության և գյուղական տարածքների տնտեսական զարգացման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նաև կլիմայական փոփոխությունների, երաշտների, ջրային պաշարների փոփոխականության և այլ բնական ու մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցությունները ջրային համակարգերի կայունության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ջրային ռեսուրսների կառավարման ինտեգրված մոտեցումը, որը ենթադրում է տնտեսական արդյունավետության, սոցիալական արդարության և բնապահպանական անվտանգության համադրում։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ջրային ոլորտի պետական կարգավորմանը, կառավարման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, ներդրումային քաղաքականությանը և ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորություններին։ Հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել ջրատնտեսական համակարգերի արդյունավետությունը, նվազեցնել ռեսուրսների կորուստները, բարելավել ջրի կառավարման որակը և ապահովել ջրային ռեսուրսների պահպանությունն ու հասանելիությունը երկարաժամկետ հեռանկարում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, տնտեսագիտության, բնապահպանության, գյուղատնտեսության և տարածքային զարգացման ոլորտների մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և Հայաստանի ջրային համակարգերի կայուն զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։