Ֆինանսների վիճակագրություն

Право

Գրքում ներկայացվում են քրեական իրավունքի հիմնական դրույթները, հանցագործության և պատժի հասկացությունները, քրեական պատասխանատվության տեսակները և դատական գործընթացների հիմունքները։ Անդրադառնում է նաև քրեական օրենքների կիրառման, իրավապահ մարմինների դերի և հասարակության անվտանգության ապահովման խնդիրներին։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, ուսանողների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների և քրեական իրավունքի ոլորտով հետաքրքրված անձանց համար՝ տրամադրելով համապարփակ պատկերացում քրեական իրավունքի տեսության և գործնական կիրառման մասին։

Литература

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Նահապետ Քուչակի բանաստեղծական աշխարհը՝ ընդգծելով նրա քնարական ժառանգության առանձնահատկությունները և գեղարվեստական արժեքը։ Գրքում վերլուծվում են քուչակյան հայրենների թեմատիկ բազմազանությունը՝ սեր, կարոտ, բնություն, կյանքի անցողիկություն և մարդկային զգացմունքների անմիջական արտահայտում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև լեզվական պարզության և պատկերավորման խորության համադրությանը, որը բնորոշ է Քուչակի պոեզիային։ Նյութում քննարկվում է միջնադարյան հայ քնարերգության ավանդույթում Քուչակի տեղը, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը հետագա գրական զարգացման վրա։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական, լեզվաբանական և մշակութաբանական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել Քուչակի բանաստեղծական մտածողության մասին։

Другие предметы

Այս նյութը «Հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1956» բնույթի տեղեկատու-մատենագիտական հրատարակություն է, որի նպատակն է համակարգված ներկայացնել 1956 թվականին համաշխարհային և տեղական պատմության մեջ կարևոր տեղ զբաղեցնող տարեթվերն ու իրադարձությունները։ Այն ծառայում է որպես տեղեկատու աղբյուր գրադարանների, կրթական հաստատությունների և հետազոտողների համար՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը և հասարակական-քաղաքական գործընթացների ժամանակագրական ընկալմանը։ Օրացույցում ընդգրկված են տարբեր բնույթի հիշարժան իրադարձություններ՝ պետական, քաղաքական, գիտական, մշակութային և հասարակական ոլորտներից, ինչպես նաև նշանավոր անձանց հոբելյաններ և պատմական նշանակություն ունեցող տարեթվեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրադարձություններին, որոնք ազդեցություն են ունեցել միջազգային հարաբերությունների զարգացման, գիտության առաջընթացի և մշակութային կյանքի վրա՝ արտացոլելով ժամանակաշրջանի ընդհանուր պատմական տրամաբանությունը։

Философия

Բարոյագիտություն. մեթոդներ, տեսություններ և խնդիրներ աշխատությունը բարոյագիտության հիմնարար հարցերին նվիրված ուսումնական և գիտատեսական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է էթիկայի հիմնական մեթոդաբանական մոտեցումները, բարոյական արժեքների ձևավորման տեսությունները և մարդկային վարքի գնահատման փիլիսոփայական հիմքերը, այն ուսումնասիրում է բարու և չարի, պարտքի, պատասխանատվության, ազատ կամքի և բարոյական ընտրության խնդիրները տարբեր փիլիսոփայական դպրոցների տեսանկյունից՝ սկսած դասական էթիկայից մինչև ժամանակակից նորմատիվ և կիրառական էթիկայի մոտեցումներ, միաժամանակ վերլուծում է հասարակական հարաբերություններում բարոյականության դերը, մասնագիտական էթիկայի պահանջները և արժեքային համակարգերի փոփոխությունները ժամանակակից աշխարհում, գիրքը նաև ներկայացնում է կոնկրետ խնդիրների քննարկումներ և վերլուծական օրինակներ, որոնք օգնում են զարգացնել քննադատական մտածողություն և բարոյական դատողությունների հիմնավորվածություն ինչպես ակադեմիական, այնպես էլ գործնական մակարդակներում։

История

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է XIX դարի վերջին Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնական կանոնակարգային փաստաթուղթը։ Այն հատկապես արժեքավոր է որպես պատմական և իրավական սկզբնաղբյուր, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայ համայնքների սոցիալական, կրթական և բարեգործական գործունեությունը Ռուսական կայսրության կովկասյան տարածքում։ Հետազոտական առումով փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության նպատակները, անդամակցության պայմանները, կառավարման կառուցվածքը, տեղական բաժանմունքների գործունեությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և օգնության տրամադրման սկզբունքները։ Հիմնադիր կանոնադրությունը հաստատվել է 1881 թվականի հունիսի 6-ին Կովկասի փոխարքայի կողմից, իսկ 1895 թվականի Թիֆլիսյան հրատարակության մեջ կանոնադրությանը զուգահեռ ներառված է նաև տեղական վարչությունների և կոմիտեների գործունեությունը կարգավորող հրահանգը, որը հաստատվել էր 1892 թվականի հունվարի 12-ին։ Հրատարակությունը բաղկացած է 20 և 18 էջանոց երկու մասից և ունի զուգահեռ ռուսերեն ու հայերեն տեքստեր։ Փաստաթղթի բովանդակությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կազմակերպության գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն անհատական նյութական օգնությամբ։ Կազմակերպության նպատակների շարքում ընդգծվում էր Կովկասի և Անդրկովկասի հայերի շրջանում կրթության տարածումը և նյութական օգնության տրամադրումը։ Այսպիսով, բարեգործությունը դիտարկվում էր ավելի լայն հասարակական ծրագրի շրջանակում, որտեղ սոցիալական աջակցությունը զուգակցվում էր կրթական և մշակութային զարգացման հետ։ Տարբեր քաղաքներում ստեղծված տեղական բաժանմունքները հնարավորություն էին տալիս այդ գործունեությունը տարածել հայկական համայնքների վրա և արձագանքել տվյալ վայրի բնակչության կարիքներին։ Օրինակ՝ Դերբենտի բաժանմունքի կանոնադրությունը հաստատվել էր 1881 թվականին, իսկ նրա փաստացի գործունեությունը սկսվել էր 1890 թվականին։ Բաժանմունքը ֆինանսական միջոցներ էր ուղղում աղքատ աշակերտների կրթությանը, հայկական ուսումնարանին և ընթերցարանին, ինչը ցույց է տալիս կազմակերպության կրթական-բարեգործական ուղղության գործնական նշանակությունը։ Կազմակերպության ֆինանսական հիմքը ձևավորվում էր անդամավճարներից, մասնավոր նվիրատվություններից և բարեգործական միջոցառումներից ստացված եկամուտներից։ Տարբեր բաժանմունքների գործունեության վերաբերյալ պահպանված տվյալները ցույց են տալիս, որ միջոցները կարող էին օգտագործվել կրթական հաստատություններին աջակցելու, աղքատներին նպաստներ տրամադրելու և համայնքային կարիքները հոգալու համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նման կազմակերպությունների նշանակությունն ավելի մեծացավ․ հայկական բարեգործական կառույցները զբաղվում էին նաև փախստականներին օգնություն տրամադրելով, նրանց կացարանով ու սննդով ապահովելով, երեխաներին կրթական հաստատություններ տեղավորելով և այլ սոցիալական խնդիրների լուծմամբ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն կազմակերպության նպատակները, այլև կառավարման մեխանիզմը։ Կանոնադրական փաստաթղթերը սովորաբար սահմանում են կենտրոնական և տեղական կառույցների իրավասությունները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ժողովների կազմակերպման կարգը, վարչական մարմինների ձևավորման սկզբունքները, դրամական միջոցների տնօրինման և հաշվետվողականության կանոնները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX դարի հայկական հասարակական ինքնակազմակերպման և համայնքային կառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Հատկապես ուշագրավ է տեղական բաժանմունքների ինստիտուտը։ Կենտրոնական կառույցի շուրջ ձևավորված ցանցը հնարավորություն էր տալիս կազմակերպված օգնությունը տարածել տարբեր քաղաքներում։ Հայկական բարեգործական ընկերության բաժանմունքներ գործել են Կովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում, այդ թվում՝ Դերբենտում, Արմավիրում, Եկատերինոդարում և այլ վայրերում։ Արմավիրում կազմակերպության մասնաճյուղը հիմնադրվել էր XIX դարի վերջին, հետագայում փակվել և կրկին վերաբացվել XX դարի սկզբին։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև հայկական հասարակական կազմակերպությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս ազգային համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալացման գործընթացը։ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին հայկական համայնքներում ձևավորվում էին կրթական, մշակութային, բարեգործական և փոխօգնության տարբեր կազմակերպություններ։ Դրանց գործունեությունը նպաստում էր համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային կրթական ու մշակութային հաստատությունների պահպանմանը։ Հրատարակության զուգահեռ հայերեն և ռուսերեն տարբերակները ևս կարևոր են․ դրանք վկայում են այն մասին, որ կազմակերպության գործունեությունը պետք է միաժամանակ հասանելի և հասկանալի լիներ հայկական համայնքի անդամներին ու Ռուսական կայսրության վարչական համակարգին։ Այս հանգամանքը փաստաթուղթը դարձնում է նաև լեզվական և վարչաիրավական պատմության ուսումնասիրության նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի հայկական հասարակական կյանքի, Կովկասի հայ համայնքների ինքնակազմակերպման, բարեգործական և կրթական գործունեության, ինչպես նաև ազգային հասարակական հաստատությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպիսի իրավական և կազմակերպական հիմքերի վրա էր կառուցվում հայ համայնքների փոխօգնությունը, ինչպես էին հավաքագրվում և բաշխվում միջոցները, ինչ դեր էր հատկացվում կրթությանը և ինչպիսի կառույցների միջոցով էր իրականացվում հասարակական աջակցությունը։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է արդի հասարակության տեղեկատվայնացման գործընթացների և դրանց պայմանավորող հիմնական շարժիչ ուժերի սոցիալ-փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով տեղեկատվական անվտանգության հիմնախնդրին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ժամանակակից հասարակության այն փոխակերպումների վերլուծությունը, որոնք պայմանավորված են տեղեկատվության, թվային տեխնոլոգիաների և հաղորդակցական համակարգերի արագ զարգացմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում տեղեկատվայնացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնոլոգիական առաջընթացի արդյունք, այլև որպես հասարակական հարաբերությունների, սոցիալական կառուցվածքների, մարդու գործունեության և արժեքային համակարգերի փոփոխության կարևոր գործոն։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տեղեկատվական հասարակության ձևավորման նախադրյալները, տեղեկատվության աճող նշանակությունը և թվային միջավայրի ազդեցությունը անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվության ստեղծման, տարածման, պահպանման և օգտագործման գործընթացներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հասարակական գիտակցության, սոցիալական վարքագծի և հանրային կյանքի կազմակերպման վրա։ Տեղեկատվական անվտանգության խնդիրը ներկայացվում է որպես ժամանակակից հասարակության կարևորագույն մարտահրավերներից մեկը, որը ներառում է ոչ միայն տեխնիկական կամ կիբերանվտանգության հարցեր, այլև սոցիալական, քաղաքական, իրավական, բարոյական և մշակութային բազմաթիվ կողմեր։ Քննարկվում են տեղեկատվական սպառնալիքների առաջացման պատճառները, անձնական և հանրային տեղեկատվության պաշտպանության անհրաժեշտությունը, տեղեկատվական միջավայրում մարդու իրավունքների և ազատությունների պահպանման խնդիրները, ինչպես նաև տեղեկատվության նկատմամբ վերահսկողության և պատասխանատվության հարցերը։ Սոցիալ-փիլիսոփայական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տեխնոլոգիական փոփոխությունների և հասարակական արժեքների փոխազդեցությունը, բացահայտել տեղեկատվայնացման դրական և խնդրահարույց հետևանքները և գնահատել մարդու դերը նոր տեղեկատվական իրականության պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ տեղեկատվական անվտանգության ապահովումը դիտարկվում է որպես հասարակության կայուն զարգացման, սոցիալական վստահության և քաղաքացիական հարաբերությունների պահպանման կարևոր պայման։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրել փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և անվտանգության ոլորտների մասնագետներին, ինչպես նաև ժամանակակից հասարակության թվային վերափոխումներով հետաքրքրվող հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը փորձում է ամբողջական պատկերացում ձևավորել տեղեկատվայնացման սոցիալական նշանակության և դրա հետևանքով առաջացող անվտանգության նոր մարտահրավերների մասին՝ համադրելով տեխնոլոգիական զարգացումների, հասարակական հարաբերությունների և մարդու արժեքային ու սոցիալական դիրքի վերաբերյալ տեսական մոտեցումները։