Հայոց լեզու. Գործնական աշխատանքների ձեռնարկ

Культура

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի մասնագիտական տեղեկատու է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների և հրապարակումների մասին տեղեկատվությունը։ Մատենագիտական ցանկերում ընդգրկվում են հայերեն և ռուսերեն գրքեր, ինչպես նաև հանրապետական ու կենտրոնական պարբերական մամուլում հրապարակված համապատասխան նյութերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Նյութերը դասակարգվում են թեմատիկ սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին կողմնորոշվել մշակույթի և արվեստի առանձին ոլորտների վերաբերյալ գրականության մեջ։ Ընդգրկված աղբյուրները կարող են վերաբերել երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին։ Մատենագիտական նկարագրությունները տրամադրում են հրատարակությունների նույնականացման և որոնման համար անհրաժեշտ տվյալներ, իսկ նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է մասնագիտական գրականության ընտրությունն ու օգտագործումը։ Տեղեկատուի պարբերական հրատարակումը հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի և արվեստի ոլորտներում նոր գրականության համալրմանը, ուսումնասիրությունների թեմատիկ ուղղությունների փոփոխություններին և տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեությանը։ Այն միաժամանակ կատարում է տեղեկատվական, որոնողական և փաստագրական գործառույթ՝ նպաստելով մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը և գրադարանային-մատենագիտական սպասարկման կազմակերպմանը։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է նաև խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների պատմության հետազոտման համար և նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների ու մշակույթի ոլորտի այլ մասնագետների համար։

Религия

Հրատարակությունը նվիրված է Հ. Կղեմես վարդապետ Սիպիլյանի հիշատակին և ներկայացնում է նրա մահվան առիթով արտասանված կամ գրավոր ձևով շարադրված դամբանական խոսք։ Դամբանական գրականությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ հոգևոր և հասարակական մշակույթում՝ ծառայելով հանգուցյալի կյանքի, գործունեության և անձնական ու հասարակական արժանիքների հիշատակմանն ու գնահատմանը։ Այս բնույթի նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի հոգևորականության հանդեպ հասարակական վերաբերմունքի, եկեղեցական համայնքի հիշատակի ավանդույթների և անձի վաստակի գնահատման սկզբունքների մասին։ Հ. Կղեմես վարդապետ Սիպիլյանի հիշատակին նվիրված այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել հայ եկեղեցական կյանքի և հոգևորականության պատմության փաստագրական նյութերի շարքում։ Այն նաև արտացոլում է 19-րդ դարի հայ մամուլի ու տպագրական մշակույթի մասնակցությունը հիշատակի և կենսագրական տեղեկությունների պահպանման գործին։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցու պատմությամբ, հոգևորականության կենսագրություններով, դամբանական գրականությամբ և Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Литература

Աբեղյանական ընթերցումներ աշխատությունը գիտամեթոդական և հայագիտական բնույթի հոդվածների ժողովածու է, որը նվիրված է հայ լեզվաբանության և գրականագիտության զարգացման մեջ մեծ ներդրում ունեցած Մանուկ Աբեղյանի գիտական ժառանգության ուսումնասիրությանը, այն ներկայացնում է տարբեր հեղինակների հետազոտություններ՝ կապված Աբեղյանի լեզվաբանական հայացքների, գրաբարի և աշխարհաբար հայերենի ուսումնասիրությունների, ինչպես նաև հայ գրականության պատմության պարբերականացման նրա մոտեցումների հետ, ժողովածուն անդրադառնում է նաև նրա մեթոդաբանական սկզբունքներին՝ լեզվի գիտական նկարագրության, աղբյուրագիտական աշխատանքի և տեքստային վերլուծության ոլորտներում, միաժամանակ ընդգծելով Աբեղյանի ազդեցությունը հայագիտության զարգացման և համալսարանական կրթության ձևավորման վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ լեզվաբանության և գրականագիտության պատմության ուսումնասիրության համար։

История

Ա. Եզեկյանի «Դյուցազունները՝ ըստ Մովսես Խորենացու» աշխատությունը վերաբերում է հայոց հին պատմության և ավանդական պատումների մեջ պահպանված հերոսական կերպարներին։ Մովսես Խորենացու պատմագրական երկը կարևոր աղբյուր է հայ ժողովրդի ծագման, անցյալի նշանավոր անձանց, ավանդությունների և պատմական հիշողության ուսումնասիրման համար։ Նրա հաղորդած նյութերում միահյուսվում են պատմական տեղեկությունները, ժողովրդական ավանդազրույցներն ու դյուցազնական պատումները, որոնց միջոցով արտահայտվում են հայ ժողովրդի ինքնության, հայրենիքի պաշտպանության, քաջության, պատվի և սերունդների միջև պատմական կապի գաղափարները։ Դյուցազունների կերպարները հայ մշակութային հիշողության մեջ մարմնավորում են հերոսական վարքագծի և հասարակական իդեալների տարբեր կողմեր՝ ներկայացնելով անհատի և ժողովրդի ճակատագրի փոխկապակցվածությունը։ Խորենացու երկի հիման վրա նման թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հին հայկական ավանդությունների գրավոր մշակման առանձնահատկությունները և դրանց նշանակությունը ազգային պատմական գիտակցության ձևավորման գործում։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ դյուցազնապատումների, հին հայ պատմագրության և հերոսական կերպարների գրական մեկնաբանության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ ու գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ինչպես նաև ուսումնասիրողներին, որոնք անդրադառնում են պատմական ավանդությունների պահպանմանն ու դրանց դերին հայ մշակույթի զարգացման մեջ։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Յոզեֆ Կարստի լեզվաբանական հայացքներին՝ առանձնապես ընդգծելով նրա ներդրումը հայագիտության և համեմատական լեզվաբանության ոլորտում։ Նյութում վերլուծվում են նրա մոտեցումները հայերենը հնդեվրոպական լեզուների համակարգում դիտարկելու, լեզվական կառուցվածքների պատմական զարգացման և ստուգաբանական հետազոտությունների վերաբերյալ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա փորձերին՝ բացահայտելու հայերենի հնչյունաբանական, ձևաբանական և բառապաշարային առանձնահատկությունները՝ համադրելով դրանք հարակից լեզվական համակարգերի տվյալների հետ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է Կարստի գիտական մեթոդաբանությունը՝ հիմնված համեմատական-պատմական վերլուծության վրա, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը եվրոպական հայագիտական դպրոցի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են նրա ուսումնասիրությունների սահմանափակումներն ու հետագա լեզվաբանական քննադատական գնահատականները։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Կովկասյան ստորաբաժանումների ստեղծման և կիրառման գործընթացը Վերմախտ կազմում՝ ընդգծելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պայմաններում Գերմանիայի ռազմաքաղաքական ռազմավարության և բազմազգ զորակազմերի օգտագործման առանձնահատկությունները։ Նշվում է, որ այս ստորաբաժանումների ձևավորումը կապված էր Գերմանիայի կողմից օկուպացված և ռազմաճակատում հայտնված Կովկասի տարբեր ժողովուրդների ներկայացուցիչների ներգրավման հետ, ինչը պայմանավորված էր ինչպես ռազմական, այնպես էլ գաղափարական և քարոզչական նպատակներով։ Վերլուծվում է, որ նման միավորները ստեղծվել են հիմնականում կամավորական կամ կիսակամավորական հիմունքներով՝ օգտագործելով հակասովետական տրամադրությունները և տեղական հակամարտությունների դինամիկան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց կազմակերպչական կառուցվածքին, որտեղ ազգային բաղադրիչը համակցվում էր գերմանական հրամանատարական համակարգի հետ՝ ապահովելու վերահսկելիություն և մարտական արդյունավետություն։ Նշվում է նաև, որ Կովկասյան ստորաբաժանումները կիրառվել են հիմնականում օժանդակ և երկրորդական մարտական ուղղություններում, ինչպես նաև հակապատերազմական գործողություններում և թիկունքային ծառայություններում։ Ընդհանուր առմամբ, Կովկասյան ստորաբաժանումների ստեղծումն ու օգտագործումը Վերմախտի կազմում դիտարկվում է որպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բազմազգ զորակազմերի ձևավորման բարդ և հակասական երևույթ, որը միավորում էր ռազմական անհրաժեշտությունները և քաղաքական նպատակադրումները։