Աբեղյանական ընթերցումներ

Մանկավարժություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կրթության ոլորտում մանկավարժական մասնագիտական ներուժի ձևավորման և զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի կենտրոնում ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածության, շարունակական զարգացման, մանկավարժական կարողությունների կատարելագործման և կրթական փոփոխություններին համապատասխանելու հիմնախնդիրներն են։ Ժամանակակից կրթական համակարգում ուսուցչի դերը չի սահմանափակվում գիտելիքի փոխանցմամբ․ մանկավարժը հանդես է գալիս որպես սովորողի զարգացման կազմակերպիչ, կրթական միջավայրի ձևավորող, խորհրդատու և նորարարական մեթոդների կիրառող։ Հետևաբար կրթության որակի բարձրացումը անմիջականորեն կապված է մանկավարժական մասնագիտական ներուժի նպատակային ձևավորման և արդյունավետ օգտագործման հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստման համակարգը, մանկավարժական կրթության բովանդակությունը, տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև մանկավարժական պրակտիկայի կազմակերպման արդյունավետությունը։ Կարևոր ուղղություն է ուսուցիչների շարունակական մասնագիտական զարգացումը, որը հնարավորություն է տալիս թարմացնել մասնագիտական գիտելիքները, յուրացնել ժամանակակից դասավանդման մեթոդներ և արձագանքել կրթության ոլորտում տեղի ունեցող փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի թվային տեխնոլոգիաների և նորարարական կրթական գործիքների կիրառման կարողությունների զարգացումը։ Թվայնացման պայմաններում ուսուցիչը պետք է կարողանա ոչ միայն օգտագործել տեխնիկական միջոցներ, այլև դրանք նպատակային ներառել ուսումնական գործընթացում՝ բարձրացնելով դասավանդման արդյունավետությունը և սովորողների ներգրավվածությունը։ Մանկավարժական ներուժի զարգացման կարևոր բաղադրիչ է նաև ներառական կրթության սկզբունքների կիրառումը։ Ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածությունը պետք է հնարավորություն տա աշխատել տարբեր կրթական կարիքներ ունեցող սովորողների հետ, ապահովել անհատական մոտեցում և ձևավորել անվտանգ ու աջակցող կրթական միջավայր։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մանկավարժի մասնագիտական մոտիվացիայի, աշխատանքի պայմանների, սոցիալական և մասնագիտական հեղինակության, կարիերայի զարգացման հնարավորությունների և աշխատանքի գնահատման համակարգերի խնդիրներին։ Ուսուցչի մասնագիտական ներուժը կախված է ոչ միայն անհատական գիտելիքներից ու հմտություններից, այլև այն հաստատության միջավայրից, որտեղ նա աշխատում է։ Այդ պատճառով կարևոր են դպրոցների կառավարման արդյունավետությունը, մասնագիտական համագործակցության մշակույթը, փորձի փոխանակումը, մենթորությունը և մանկավարժական համայնքների ձևավորումը։ Հայաստանի կրթության ոլորտի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել առկա ձեռքբերումներն ու խնդիրները, գնահատել մանկավարժական կադրերի պատրաստման և վերապատրաստման գործող մոտեցումները և առանձնացնել զարգացման առավել արդյունավետ ուղղությունները։ Այդ ուղղությունների շարքում կարող են ընդգրկվել ուսուցիչների նախնական և շարունակական կրթության փոխկապակցումը, գործնական հմտությունների ամրապնդումը, վերապատրաստման ծրագրերի անհատականացումը, թվային և հետազոտական կարողությունների զարգացումը, նորարարական մանկավարժական փորձի տարածումը և մասնագիտական գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև երիտասարդ մասնագետների ներգրավմանն ու դպրոցում նրանց մասնագիտական կայացմանը, քանի որ կրթական համակարգի երկարաժամկետ կայունության համար կարևոր է նոր սերնդի որակյալ մանկավարժական կադրերի ձևավորումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել Հայաստանի կրթության ոլորտում մանկավարժական մասնագիտական ներուժի ձևավորման և զարգացման հիմնախնդիրները և առաջարկել դրանց լուծման հնարավոր ուղիներ։ Թեման ունի կարևոր գործնական նշանակություն, քանի որ որակյալ մանկավարժական ներուժի ձևավորումը կրթության արդյունավետության, սովորողների ուսումնառության արդյունքների բարելավման և կրթական համակարգի երկարաժամկետ զարգացման հիմնական նախապայմաններից է։

Այլ առարկաներ

Աշխատության առանցքային թեմաներից են դրամավարկային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացումը, ռիսկերի գնահատումը, ինչպես նաև դրամաշրջանառության ազդեցության նվազեցումը գնաճի և տնտեսական անկայունության պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են տարբեր դրամաշրջանառության կայունացման մեթոդներ՝ ընդգրկելով ինչպես քաղաքական, այնպես էլ գործառնական մոտեցումները։ Հեղինակը շեշտում է, որ դրամական համակարգի կայունության ապահովումը պահանջում է ճիշտ ընթացակարգեր՝ կենտրոնական բանկի կողմից իրականացվող լիկվիդության կառավարման, տոկոսադրույքների կարգավորման և փոխարժեքների վերահսկողության միջոցով։ Նա նաև անդրադառնում է ֆինանսական ճգնաժամերի կանխարգելման մեթոդներին և վերականգնման ռազմավարություններին՝ ընդգծելով բանկային համակարգի ու պետական հաստատությունների կարևորությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացված են նաև միջազգային փորձի դերը դրամաշրջանառության կայունացման գործում՝ հաշվի առնելով երկրների տարբեր տնտեսական ու ֆինանսական իրավիճակները։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է այդ մեթոդների կիրառման օրինակները՝ տարբեր երկրների տնտեսություններում, այդ թվում՝ զարգացող երկրներում, որտեղ նման խնդիրները ավելի արտահայտված են։ Գրքում ցուցադրված մեթոդներն ուղղված են տնտեսության ռազմավարական կառավարումը բարելավելու և արժույթի անկայունություն կամ տատանումներից խուսափելու համար։ Պիվազյան Հ.Վ.-ն առաջարկում է համալիր մոտեցումներ՝ կենտրոնանալով ոչ միայն մակրոտնտեսական գործիքների, այլև մանրամասն վարչարարական մեթոդների վրա՝ ռիսկերը նվազեցնելու նպատակով։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագիտության, ֆինանսների, դրամավարկային քաղաքականության և բանկային գործի մասնագետների, ինչպես նաև ուսանողների համար։

Քիմիա

Научное исследование посвящено изучению влияния диоксида серы на процессы окисления метана и его химические превращения в условиях цепного сопряжённого механизма реакций; в работе рассматриваются кинетические закономерности взаимодействия реагентов, роль активных радикалов в инициировании и развитии окислительных цепей, а также влияние диоксида серы как модифицирующего агента на скорость и направление химических превращений; особое внимание уделяется механизмам сопряжённых реакций в газовой фазе, образованию промежуточных продуктов и условиям, определяющим селективность процессов, что позволяет глубже понять особенности радикально-цепного окисления углеводородов в присутствии серосодержащих соединений.

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է հղիության ընթացքում զարգացող հիպերտենզիվ խանգարումների ժամանակին ախտորոշման և արդյունավետ բուժման ռազմավարությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մոր և պտղի առողջության պահպանման կարևորությունը։ Վերլուծվում են հղիության հիպերտենզիայի, պրեեկլամպսիայի և էկլամպսիայի կլինիկական դրսևորումները, վաղ հայտնաբերման ռիսկային գործոնները և սկրինինգային մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արյան ճնշման մոնիթորինգի, լաբորատոր ցուցանիշների գնահատման և պտղի վիճակի վերահսկման ժամանակակից մեթոդներին՝ նպատակ ունենալով կանխել բարդությունների զարգացումը։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է դեղորայքային և ոչ դեղորայքային բուժման մոտեցումները, հղիության շարունակման կամ ավարտման որոշման կլինիկական չափանիշները և անհատականացված բուժման ռազմավարությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է միջազգային կլինիկական ուղեցույցների համադրություն և գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված մայրական և պերինատալ մահացության նվազեցմանը և բժշկական օգնության որակի բարձրացմանը։

Բժշկություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է երկրորդային ադենտիայով տառապող մեծահասակ հիվանդների մասնակի խորը օրթոպեդիկ բուժման առանձնահատկությունների վերլուծությանը, հատկապես այն դեպքերում, երբ ատամնաշարի արատները բարդացած են կտրիչ ատամների արտահայտված ծածկումով։ Աշխատությունում դիտարկվում են ատամների մասնակի կորստի հետևանքով առաջացող ֆունկցիոնալ և անատոմիական փոփոխությունները, կծվածքի խանգարումները, ծամողական ապարատի բեռնաբաշխման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը բերանի խոռոչի ընդհանուր վիճակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդների կլինիկական հետազոտման մեթոդներին, օրթոպեդիկ բուժման պլանավորմանը, պրոթեզավորման տարբեր եղանակների ընտրությանը և օկլյուզիոն հարաբերությունների վերականգնման խնդիրներին։ Քննարկվում են նաև բուժման ընթացքում առաջացող բարդությունները, գեղագիտական և ֆունկցիոնալ արդյունքների գնահատման չափանիշները, ինչպես նաև երկարաժամկետ վերականգնողական արդյունքների բարելավման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից օրթոպեդիկ ստոմատոլոգիայի զարգացման և ատամնաշարային արատների արդյունավետ բուժման մեթոդների կատարելագործման համար։

Մանկավարժություն

Հանգունության (անալոգիայի) մեթոդի կիրառումը ավագ դպրոցում ֆիզիկայի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման կարևոր միջոցներից է, քանի որ այն թույլ է տալիս բարդ, վերացական ֆիզիկական երևույթները ներկայացնել սովորողների համար հասկանալի և արդեն հայտնի պատկերների ու իրավիճակների միջոցով՝ կապ ստեղծելով նոր գիտելիքի և առօրյա փորձի միջև։ Այս մեթոդի էությունը կայանում է նրանում, որ ուսուցման ընթացքում օգտագործվում են համեմատություններ տարբեր համակարգերի միջև, օրինակ՝ էլեկտրական հոսանքը համեմատվում է ջրի հոսքի հետ, լարման տարբերությունը՝ ճնշման հետ, իսկ դիմադրությունը՝ խողովակի նեղացման ազդեցության հետ, ինչը օգնում է աշակերտներին ավելի հեշտ ընկալել Օհմի օրենքը և շղթաների աշխատանքի սկզբունքները։ Հանգունության մեթոդը հատկապես արդյունավետ է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է բացատրել միկրոաշխարհի երևույթները, ինչպիսիք են ատոմների կառուցվածքը կամ էլեկտրամագնիսական դաշտերը, որոնք ուղղակի դիտարկման համար անհասանելի են, և այդ դեպքում օգտագործվում են մոդելային պատկերացումներ, որոնք մոտ են աշակերտների առօրյա փորձին։ Մեթոդի կիրառումը բարձրացնում է ուսուցման դիդակտիկ արդյունավետությունը, քանի որ այն ակտիվացնում է մտածողության համեմատական և վերլուծական գործընթացները, զարգացնում է պատկերավոր մտածողությունը և նպաստում գիտելիքի երկարաժամկետ հիշողության ձևավորմանը։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է, որ ուսուցիչը վերահսկի անալոգիաների ճիշտ օգտագործումը, քանի որ չափազանց պարզեցված կամ սխալ համեմատությունները կարող են առաջացնել գիտական թյուր պատկերացումներ, ուստի անհրաժեշտ է համադրել հանգունության մեթոդը փորձարարական ցուցադրությունների, մաթեմատիկական մոդելավորման և խնդիրների լուծման հետ՝ ապահովելով ուսուցման ամբողջական և գիտականորեն հիմնավորված մոտեցում։