ԽՈՍՔ՝ ԲԱՐՁՐԱԳՈՒՅՆ ԵՍԻ

Другие предметы

Հրատարակությունը մեթոդական հանձնարարականների բնույթի աշխատանք է, որը նվիրված է ԳԿՀ միասնական ֆոնդի կազմակերպման, օգտագործման և ՄԳԱ բաժնի գործունեության արդյունավետ իրականացման հարցերին։ Այն նախատեսված է գրադարանային և տեղեկատվական կառույցների աշխատանքը համակարգելու, ֆոնդերի համալրման, դասակարգման, պահպանման և օգտագործման գործընթացները կանոնակարգելու, ինչպես նաև համապատասխան բաժնի առջև դրված խնդիրների առավել արդյունավետ լուծման համար։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում միասնական ֆոնդի ձևավորման սկզբունքներին, գրականության և տեղեկատվական ռեսուրսների կազմակերպմանը, դրանց հաշվառմանն ու պահպանմանը, ինչպես նաև տարբեր ստորաբաժանումների միջև ֆոնդի օգտագործման և սպասարկման աշխատանքների համաձայնեցմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը, անհրաժեշտ նյութերի որոնման և տրամադրման կազմակերպմանը և ֆոնդի ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ ՄԳԱ բաժնի աշխատանքների վերաբերյալ մեթոդական ցուցումները կարող են ներառել մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկման, գրականության հաշվառման, մատենագիտական նկարագրության, տեղեկատու-որոնողական աշխատանքների և համապատասխան փաստաթղթերի կազմավորման ու պահպանման հետ կապված գործընթացներ։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև աշխատակիցների գործառույթների հստակեցման, աշխատանքային գործընթացների միասնականացման և գրադարանային ծառայությունների որակի բարձրացման տեսանկյունից։ Մեթոդական հանձնարարականների գործնական բնույթը հնարավորություն է տալիս դրանք օգտագործել որպես աշխատանքային ուղեցույց՝ ֆոնդերի կազմակերպման և տեղեկատվական սպասարկման առօրյա խնդիրների լուծման ժամանակ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանների, տեղեկատվական կենտրոնների և այլ փաստաթղթային ֆոնդեր կառավարող հաստատությունների աշխատակիցներին, հատկապես այն մասնագետներին, որոնք զբաղվում են ֆոնդերի համալրմամբ, հաշվառմամբ, պահպանմամբ, մատենագիտական սպասարկմամբ և տեղեկատվության կազմակերպմամբ։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես մասնագիտական ուսուցման և աշխատակիցների մեթոդական պատրաստվածության բարձրացման օժանդակ նյութ՝ նպաստելով գրադարանային գործընթացների միասնական և համակարգված կազմակերպմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է արգանդի միոմայի պայմաններում ձվարաններում և էնդոմետրիումում դիտվող կլինիկական ու ձևաբանական փոփոխությունների փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հիվանդությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արգանդի մկանային հյուսվածքի տեղային ախտաբանական գործընթաց, այլև կանանց վերարտադրողական համակարգի տարբեր կառուցվածքների ֆունկցիոնալ և հյուսվածաբանական վիճակի հետ կապված խնդիր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդության կլինիկական դրսևորումների և ձվարանների ու էնդոմետրիումի կառուցվածքային փոփոխությունների միջև հնարավոր համապատասխանությունների բացահայտմանը։ Քննվում են հիվանդների կլինիկական տվյալները, ախտաբանական գործընթացի առանձնահատկությունները, միոմատոզ հանգույցների բնութագրերը և դրանց ուղեկցող փոփոխությունները վերարտադրողական համակարգում։ Ձվարանների ուսումնասիրության ժամանակ կարևորվում են ֆոլիկուլային ապարատի, ստրոմայի և հորմոնային ակտիվության հետ կապված կառուցվածքային առանձնահատկությունները, իսկ էնդոմետրիումի դեպքում՝ դրա գեղձային ու ստրոմալ բաղադրիչների վիճակը և դաշտանային ցիկլի տարբեր փուլերին համապատասխանող ձևաբանական պատկերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հորմոնային կարգավորման և հյուսվածքային փոփոխությունների հնարավոր փոխհարաբերության գնահատումը, քանի որ արգանդի, ձվարանների և էնդոմետրիումի ֆունկցիոնալ կապերը կարևոր նշանակություն ունեն հիվանդության կլինիկական ընթացքի ընկալման համար։ Կլինիկական դիտարկումների և հյուսվածաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն օրինաչափությունները, որոնք միայն կլինիկական ախտանշանների ուսումնասիրությամբ կարող են ամբողջությամբ չարտահայտվել։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հիվանդների տարիքային առանձնահատկություններին, վերարտադրողական վիճակին, դաշտանային ֆունկցիայի փոփոխություններին և ուղեկցող գինեկոլոգիական երևույթներին՝ դրանք համադրելով հայտնաբերված ձևաբանական փոփոխությունների հետ։ Կարևորվում է նաև տարբեր բնույթի էնդոմետրիալ փոփոխությունների տարբերակումը և դրանց հնարավոր կապի գնահատումը հիմնական հիվանդության կլինիկական առանձնահատկությունների հետ։ Նման համակցված մոտեցումը նպաստում է ախտաբանական գործընթացի առավել ամբողջական ընկալմանը, կլինիկական և մորֆոլոգիական տվյալների միջև կապերի ճշգրտմանը և հիվանդության տարբեր դրսևորումների համակարգված գնահատմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ գինեկոլոգիական ախտաբանության ուսումնասիրության, հյուսվածաբանական ախտորոշման կատարելագործման և վերարտադրողական համակարգի հորմոնային ու կառուցվածքային փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գինեկոլոգիայի, ախտաբանական անատոմիայի, հյուսվածաբանության, վերարտադրողական բժշկության և կլինիկական բժշկության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ստորգետնյա տարածությունների հաշվառման, գրանցման և կադաստրային տեղեկատվության համակարգված վարման կազմակերպական ու մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ստորգետնյա տարածքների՝ որպես տարածական և անշարժ գույքային համակարգի առանձնահատուկ բաղադրիչների նույնականացման, նկարագրման, չափագրման և համապատասխան տեղեկատվական համակարգերում արտացոլման սկզբունքների վրա։ Քննության են առնվում ստորգետնյա կառույցների, հաղորդակցուղիների, ինժեներական ցանցերի, թունելների, ստորգետնյա կայանատեղիների, պահեստային և տեխնիկական տարածքների ու այլ օբյեկտների կադաստրային հաշվառման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ նման օբյեկտների դիրքը և սահմանները հնարավոր չէ ամբողջությամբ ներկայացնել միայն հողամասերի ավանդական երկչափ կադաստրային նկարագրությամբ, ինչի պատճառով կարևորվում են տարածական տվյալների և եռաչափ ներկայացման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են ստորգետնյա օբյեկտների տարածական կոորդինատների, խորության, ծավալի, սահմանների, գործառնական նշանակության և վերգետնյա անշարժ գույքի հետ դրանց փոխկապակցվածության վերաբերյալ տվյալների հավաքագրման ու համակարգման սկզբունքները։ Կարևորվում են գեոդեզիական չափագրումների, քարտեզագրական նյութերի, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և թվային տվյալների բազաների կիրառման հնարավորությունները՝ կադաստրային տեղեկատվության ճշգրտության և հասանելիության բարձրացման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ստորգետնյա տարածքների նկատմամբ սեփականության, օգտագործման և այլ գույքային իրավունքների գրանցման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև տարբեր պետական և համայնքային մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանակման ու կառավարման համակարգման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է գործող իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրը, բացահայտվում են կադաստրի կազմակերպման ընթացքում առաջացող տեխնիկական, իրավական և տեղեկատվական խնդիրները։ Առանձին նշանակություն է տրվում միասնական տվյալների համակարգի ձևավորմանը, որը կարող է նվազեցնել տարբեր ենթակառուցվածքների վերաբերյալ տեղեկատվության անհամապատասխանությունները և նպաստել տարածքային պլանավորման արդյունավետությանը։ Ստորգետնյա տարածքների ամբողջական հաշվառումը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինության, շինարարության, ենթակառուցվածքների կառավարման և տարածքների անվտանգ օգտագործման տեսանկյունից։ Հատկապես խիտ կառուցապատված քաղաքային միջավայրերում ստորգետնյա տարածքների վերաբերյալ ճշգրիտ տվյալների առկայությունը կարևոր նշանակություն ունի նոր նախագծերի մշակման, ինժեներական ցանցերի պահպանման և տարածքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել կադաստրային համակարգի կատարելագործման, ժամանակակից տարածական տեխնոլոգիաների ներդրման և ստորգետնյա օբյեկտների վերաբերյալ միասնական ու արդիական տեղեկատվական բազայի ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կադաստրի, գեոդեզիայի, հողաշինարարության, քաղաքաշինության, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և անշարժ գույքի կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Педагогика

Այս թեման վերաբերում է ապացուցումների ուսուցման գործընթացի կազմակերպման գիտամեթոդական հիմքերին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է կանխատեսել ուսումնական չափորոշիչներով սահմանված արդյունքների ձևավորումը և զարգացումը։ Այն ընդգրկում է մաթեմատիկական մտածողության, տրամաբանական հիմնավորման և ապացուցման կարողությունների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով, թե ինչպես են ուսանողները կամ սովորողները յուրացնում ապացուցման կառուցվածքը, քայլերի հաջորդականությունը և հիմնավորման ճշգրտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդների ընտրությանը, գնահատման չափանիշների մշակմանը և ուսումնական արդյունքների կանխատեսման մոդելներին, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել սովորողների առաջընթացը ըստ կրթական չափորոշիչների։ Այս մոտեցումը հիմնված է կրթական չափագիտության, դիդակտիկայի և մաթեմատիկայի ուսուցման տեսությունների համադրման վրա՝ ապահովելով ուսուցման արդյունավետության վերլուծություն և բարելավման հնարավորություններ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ակսել Բակունցի պատմվածքներում կիրառված շարահյուսական կառույցների ուսումնասիրությանը և դրանց ոճական նշանակության բացահայտմանը։ Վերլուծվում են գրողի լեզվական արվեստի առանձնահատկությունները, նախադասությունների կառուցվածքային ձևերը, շարահյուսական միջոցների ընտրության սկզբունքները և դրանց դերը գեղարվեստական խոսքի արտահայտչականության ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կիրառությունը, շարահյուսական կրկնությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, խոսքային ռիթմը և այլ լեզվական միջոցներ, որոնց շնորհիվ ստեղծվում է հեղինակի ինքնատիպ ոճը։ Քննարկվում է շարահյուսության կապը կերպարների բնութագրման, բնապատկերների ներկայացման, հոգեբանական վիճակների արտահայտման և պատմողական կառուցվածքի հետ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրական լեզվի, գեղարվեստական ոճագիտության և Ակսել Բակունցի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով գրականագետների, լեզվաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայ գրականության հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է արաբական լեզվաբանական ավանդույթում «հարֆ» հասկացության բովանդակության, քերականական կարգավիճակի և գործառութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տիպաբանական և համեմատական լեզվաբանության տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դասական արաբական քերականության մեջ բառերի դասակարգման սկզբունքների և հատկապես այն լեզվական միավորների բնույթի բացահայտման վրա, որոնք ավանդաբար ընդգրկվում են «հարֆ» հասկացության շրջանակում։ Քննության են առնվում արաբ քերականների մոտեցումները բառի և խոսքի մասերի սահմանման վերաբերյալ, ինչպես նաև անվան, բայի և հարֆի միջև սահմանվող կառուցվածքային, իմաստային ու գործառութային տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարֆերի ձևաբանական անփոփոխությանը, շարահյուսական գործառույթներին, այլ լեզվական միավորների միջև հարաբերություններ արտահայտելու կարողությանը և նախադասության ընդհանուր իմաստի ձևավորման գործում դրանց ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են նախդիրների, շաղկապների, մասնիկների և գործառութային այլ միավորների դասակարգման սկզբունքները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները ժամանակակից լեզվաբանության մեջ կիրառվող համապատասխան հասկացությունների հետ։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս արաբերենի նյութը դիտարկել տարբեր կառուցվածք ունեցող լեզուների համատեքստում և պարզել, թե որքանով է ավանդական արաբական դասակարգումը համադրելի ժամանակակից խոսքիմասային համակարգերի հետ։ Համեմատական վերլուծության ընթացքում կարևորվում են ոչ միայն ձևական հատկանիշները, այլև իմաստաբանական, շարահյուսական և գործառութային չափանիշները, որոնց հիման վրա հնարավոր է որոշել տվյալ միավորների տեղը լեզվի քերականական համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասական արաբական լեզվաբանական մտքի ձևավորմանը, վաղ շրջանի քերականների տեսական մոտեցումներին և հետագա գիտական ավանդույթի վրա դրանց ազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ավանդական տերմինների բովանդակությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համապատասխանում է ժամանակակից եվրոպական լեզվաբանության մեջ ընդունված տերմիններին, ինչի պատճառով դրանց համեմատությունը պահանջում է յուրաքանչյուր հասկացության գործառույթի և տեսական հիմքի մանրամասն քննություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում քերականական տերմինաբանության զարգացմանը և տարբեր լեզվաբանական ավանդույթների միջև հասկացությունների համարժեքության խնդրին։ Այս տեսանկյունից նյութը նպաստում է արաբական դասական քերականության տեսական ժառանգության ավելի ամբողջական ընկալմանը և հնարավորություն է տալիս այն գնահատել ընդհանուր լեզվաբանական ու տիպաբանական գաղափարների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արաբագիտության, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության, քերականության պատմության և արևելյան լեզուների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, լեզվաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։