Художественная индивидуальность Иосифа Бродского

История

Այս գիրքը ներկայացնում է Հին Հունաստանի պատմական զարգացումը՝ սկսած մինոսյան և միկենյան քաղաքակրթություններից մինչև դասական և հելլենիստական շրջաններ։ Այն անդրադառնում է պոլիսային համակարգի ձևավորմանը՝ Աթենքի և Սպարտայի առանձնահատուկ քաղաքական ու սոցիալական կառուցվածքներով, ինչպես նաև քաղաք-պետությունների միջև մրցակցությանը և համագործակցությանը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են պարսկական պատերազմները, Պելոպոնեսյան պատերազմը, ինչպես նաև Հունաստանի մշակութային և գիտական ծաղկման շրջանը՝ փիլիսոփայության, թատրոնի, արվեստի և գիտության զարգացման համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումների հետևանքները և հելլենիստական աշխարհի ձևավորումը՝ որպես հունական մշակույթի տարածման նոր փուլ։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների և հնագիտական տվյալների վրա՝ ներկայացնելով Հին Հունաստանը որպես եվրոպական քաղաքակրթության հիմքերից մեկը։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ակրիլամիդի էմուլսիոն միջավայրում ռադիկալային պոլիմերացման կինետիկ օրինաչափությունների վրա միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են պոլիմերացման ընթացքի հիմնական փուլերը՝ նախաձեռնություն, շղթայական աճ և շղթայի ավարտ, ինչպես նաև այդ փուլերի վրա ազդող միջմոլեկուլային ուժերը՝ ներառյալ վան դեր Վալսի փոխազդեցությունները, ջրածնային կապերը և մակերևութային ակտիվ նյութերի դերը։ Հեղինակը քննարկում է էմուլսիոն համակարգերի առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով միցելային կառուցվածքների, մոնոմերի բաշխման և դիֆուզիոն սահմանափակումների ազդեցությունը ռեակցիայի արագության և մոլեկուլային զանգվածի ձևավորման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կինետիկ մոդելավորմանը և փորձարարական տվյալների համեմատական վերլուծությանը, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել պոլիմերացման ընթացքի ոչ գծային վարքագիծը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև արդյունաբերական կիրառություններ՝ կապված ջրային լուծույթներում ստացվող պոլիակրիլամիդի հատկությունների և օգտագործման ոլորտների հետ։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիկական քիմիկոսների, պոլիմերների հետազոտողների և քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի ուսուցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը այն ուսումնական խմբերում, որտեղ ընդգրկված են տարբեր մայրենի լեզուներ և լեզվամշակութային միջավայրեր ունեցող ուսանողներ։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է բազմալեզու խմբերում հայերենի արդյունավետ դասավանդման կազմակերպման, ուսանողների լեզվական տարբեր մակարդակների հաշվառման և նրանց անհատական կրթական կարիքներին համապատասխան մեթոդների ընտրության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են լեզվական միջավայրի, սովորողների նախնական գիտելիքների, մայրենի լեզվի ազդեցության և միջմշակութային տարբերությունների դերը հայերենի յուրացման գործընթացում։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև այն դժվարությունները, որոնց կարող են հանդիպել այլալեզու ուսանողները հայերենի հնչյունական համակարգը, բառապաշարը, քերականական կառուցվածքները, շարահյուսական հարաբերությունները և խոսքային հմտությունները յուրացնելիս։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դասավանդման հաղորդակցական և գործնական մոտեցումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս լեզուն սովորեցնել ոչ միայն որպես կանոնների և տեսական գիտելիքների ամբողջություն, այլև որպես իրական հաղորդակցության միջոց։ Կարևորվում է նաև ուսուցման գործընթացում տարբերակված մոտեցման կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է համատեղ աշխատել տարբեր պատրաստվածություն ունեցող ուսանողների հետ՝ պահպանելով նրանց ներգրավվածությունն ու առաջընթացի հնարավորությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայերենի՝ որպես օտար կամ երկրորդ լեզվի դասավանդմամբ զբաղվող մասնագետների, բուհերի դասախոսների, մեթոդիստների և լեզվական կրթության կազմակերպիչների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու բազմալեզու լսարաններում հայերենի ուսուցման կազմակերպչական և մեթոդական խնդիրների մասին և ընդգծում է սովորողակենտրոն, ճկուն ու հաղորդակցական ուսուցման նշանակությունը։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվացված այրման օրինաչափությունների և ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր երկկոմպոնենտ կոմպոզիտային փոշենյութերի ստացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն գործընթացների վրա, որոնց ընթացքում ռեակցիոն խառնուրդում առաջացող ջերմությունը նպաստում է ռեակցիայի ինքնատարածմանը և թույլ է տալիս համեմատաբար կարճ ժամանակում ձևավորել բարձր ջերմաստիճանային սինթեզված նյութեր։ Ուսումնասիրվող համակարգերը ներառում են կարբիդային, նիտրիդային և սիլիցիումային հիմքով կոմպոզիտներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի տարբեր ջերմաքիմիական, կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկություններ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի ակտիվացման մեխանիզմների բացահայտումը, քանի որ նախնական տաքացումը, մասնիկների չափը, խառնուրդի բաղադրությունը, ռեակցիայի ջերմաստիճանը և այլ պայմաններ կարող են էապես ազդել այրման տարածման արագության, ջերմաստիճանային ռեժիմի և վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ռեակցիոն գոտում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները, բաղադրիչների փոխազդեցության առանձնահատկությունները և տարբեր փուլերի առաջացման հաջորդականությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված կոմպոզիտային փոշիների փուլային կազմի, միկրոկառուցվածքի և հատկությունների ձևավորման վրա ազդող գործոններին, քանի որ այդ բնութագրերը որոշիչ նշանակություն ունեն նյութերի հետագա կիրառությունների համար։ Նման մեթոդների առավելություններից է էներգիայի արդյունավետ օգտագործման և բարձր ջերմաստիճանային նյութերի ստացման հնարավորությունը՝ նվազեցնելով երկարատև արտաքին տաքացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ մաշակայուն, ջերմակայուն և բարձր կարծրությամբ կոմպոզիտային նյութերի մշակման, փոշեմետալուրգիայի, կերամիկական նյութերի տեխնոլոգիայի և բարձր ջերմաստիճանային կիրառությունների համար։ Աշխատանքը միաժամանակ նպաստում է ինքնատարածվող սինթեզի տեսական հիմքերի խորացմանը՝ բացահայտելով այրման և նյութագոյացման գործընթացների միջև փոխկապակցվածությունը տարբեր բաղադրությամբ ռեակցիոն համակարգերում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հայրապետական աթոռի և ռուսական պետական իշխանությունների միջև հարաբերությունների սկզբնական շրջանի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով դրանց ձևավորման քաղաքական, եկեղեցական և դիվանագիտական նախադրյալները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական պայմանների վրա, որոնցում Հայոց եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր իշխանությունը սկսեց կապեր հաստատել Ռուսաստանի հետ՝ տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների և հայ բնակչության անվտանգության ու եկեղեցական շահերի պաշտպանության խնդիրների համատեքստում։ Քննության են առնվում Էջմիածնի կաթողիկոսների, հոգևորականների և հայ հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները, ռուսական իշխանություններին ուղղված դիմումները, նամակագրությունը և տարբեր ներկայացուցիչների միջոցով իրականացվող բանակցությունները։ Այս հարաբերությունները դիտարկվում են Հարավային Կովկասում և հարակից տարածքներում Ռուսաստանի քաղաքական ազդեցության աստիճանական ընդլայնման, ինչպես նաև Օսմանյան և Պարսկական տերությունների հետ նրա հարաբերությունների ընդհանուր համապատկերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն շարժառիթներին, որոնք հայկական եկեղեցական շրջանակներին դրդում էին Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Դրանց թվում կարևորվում էին քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության ակնկալիքները, եկեղեցական հաստատությունների իրավունքների ու ունեցվածքի պահպանման հարցերը, քաղաքական անկայունության պայմաններում անվտանգության ապահովման ձգտումները և արտաքին հովանավորություն ձեռք բերելու հնարավորությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ռուսական կառավարության շահերն ու նպատակները՝ պարզելու, թե հայկական եկեղեցական կառույցների հետ կապերը ինչ նշանակություն կարող էին ունենալ Ռուսաստանի կովկասյան և արևելյան քաղաքականության համար։ Էջմիածնի հայրապետական աթոռը ներկայացվում է ոչ միայն որպես հոգևոր կենտրոն, այլև որպես հայկական հասարակության կազմակերպման և արտաքին կապերի հաստատման կարևոր հաստատություն, որն իր հեղինակության շնորհիվ կարող էր մասնակցել քաղաքական ու դիվանագիտական գործընթացներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական դիվանագիտության առանձնահատկությունները, պատվիրակությունների գործունեությունը, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության ձևերը, ինչպես նաև տարբեր միջնորդների դերը հայ-ռուսական կապերի հաստատման գործում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում նամակագրական և վավերագրական նյութերին, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել կողմերի ակնկալիքները, քաղաքական հաշվարկները և հարաբերությունների զարգացման կոնկրետ փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես սկզբնական առանձին շփումները ժամանակի ընթացքում վերածվեցին ավելի համակարգված հարաբերությունների և ստեղծեցին հետագա քաղաքական ու եկեղեցական համագործակցության նախադրյալներ։ Կարևորվում է նաև կրոնական գործոնի նշանակությունը, սակայն հայ-ռուսական կապերը չեն սահմանափակվում միայն քրիստոնեական ընդհանրությամբ։ Դրանք դիտարկվում են քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային մրցակցության, առևտրական կապերի և հայկական համայնքների սոցիալական ու իրավական դրության հետ փոխկապակցված։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր պատմական իրավիճակներում որքանով էին համընկնում կամ տարբերվում Էջմիածնի և ռուսական պետական իշխանությունների նպատակները։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հարաբերությունների պատմությունը ներկայացնել ոչ թե որպես միակողմանի գործընթաց, այլ որպես տարբեր շահեր ունեցող կողմերի փոխգործակցություն։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև պաշտոնական գրագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ժամանակաշրջանի այլ վավերագրերի օգտագործման հնարավորությամբ, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում ինչպես քաղաքական իրադարձությունների, այնպես էլ Հայոց եկեղեցու արտաքին գործունեության մասին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հետագա հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական հիմքերը հասկանալու համար, քանի որ սկզբնական կապերի ընթացքում ձևավորված քաղաքական պատկերացումները, հաղորդակցության ուղիները և փոխադարձ ակնկալիքները հետագայում ազդեցություն ունեցան տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումների վրա։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Էջմիածնի հայրապետական աթոռի քաղաքական և հասարակական դերակատարության, Հայոց եկեղեցու արտաքին հարաբերությունների և Ռուսաստանի հարավկովկասյան քաղաքականության ձևավորման մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության, Կովկասի պատմության և պատմական դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Политология

Издание представляет собой политико-правовой аналитический труд, посвящённый сравнению косовского прецедента с ситуацией вокруг Нагорного Карабаха и рассмотрению перспектив международного признания Нагорно-Карабахской Республики; в работе анализируются нормы международного права, принципы территориальной целостности и права народов на самоопределение, а также практика признания новых государств в современной международной системе; особое внимание уделяется решению по Косово как юридическому и политическому аргументу в дискуссиях о статусе спорных территорий, реакции международных организаций и государств, а также факторам, влияющим на вероятность признания де-факто образований в условиях конфликтов; издание носит сравнительный характер и рассматривает возможные сценарии развития международно-правового статуса региона.