Անգլալեզու «Համալսարանական վեպ» ժանրի յուրահատկությունը

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է դատական նախադեպի՝ որպես իրավունքի աղբյուրի տեսական և գործնական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և տարբեր երկրների իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական որոշումների իրավաստեղծ և իրավամեկնաբանման նշանակությունը, պարզել դրանց տեղը իրավունքի աղբյուրների համակարգում և համեմատել տարբեր իրավական ավանդույթներում նախադեպի ձևավորման ու կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում անգլո-ամերիկյան և ռոմանագերմանական իրավական համակարգերի տարբերություններին, քանի որ առաջինում դատական նախադեպը պատմականորեն հանդես է գալիս որպես իրավունքի կարևոր աղբյուր, մինչդեռ երկրորդում առաջնային նշանակությունը սովորաբար տրվում է օրենքին և այլ նորմատիվ իրավական ակտերին։ ՀՀ-ի պարագայում հարցը հատկապես հետաքրքիր է դատական իշխանության զարգացման և դատական պրակտիկայի միատեսակության ապահովման տեսանկյունից։ Ատենախոսությանը նվիրված մատենագիտական աղբյուրը նշում է, որ 2005 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով Վճռաբեկ դատարանին վերապահվել էր օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու առաքելությունը, ինչը կարևոր փուլ էր հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի դերի վերաիմաստավորման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Վճռաբեկ դատարանի որոշումների իրավական նշանակությունը, դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների ազդեցությունը ստորադաս դատարանների գործունեության վրա և դատական պրակտիկայի միասնականության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձին և կարևոր տեղ է զբաղեցնում Սահմանադրական դատարանի որոշումների ուսումնասիրությունը։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նշում է, որ իր ըստ էության կայացված որոշումները պարտադիր են պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների, պաշտոնատար անձանց, ինչպես նաև ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց համար ամբողջ Հանրապետության տարածքում։ Միաժամանակ Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների վերաբերյալ իր որոշումներում ընդգծվում է դրանց պաշտոնական բնույթը, համընդհանուր իրավական հետևանքները, իրավական անորոշության վերացման նշանակությունը և նախադեպային բնույթը։ Այս հանգամանքը ցույց է տալիս, որ հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի հարցը չի սահմանափակվում դասական անգլիական stare decisis մոդելի մեխանիկական կիրառմամբ, այլ ունի յուրահատուկ սահմանադրաիրավական դրսևորումներ։ Աշխատությունում կարող են համեմատվել նաև տարբեր երկրների մոտեցումները՝ ուսումնասիրվելով այն հարցը, թե ինչ պայմաններում է բարձրագույն դատարանի որոշումը դառնում պարտադիր կամ ազդեցիկ հետագա դատական գործերի համար, ինչ սահմաններում կարող է դատարանը զարգացնել իրավական նորմի մեկնաբանությունը և որտեղ է անցնում դատական մեկնաբանության ու դատական իրավաստեղծ գործունեության սահմանը։ Կարևոր թեմա է նաև դատական նախադեպի հարաբերակցությունը օրենքի, իրավական սովորույթի, իրավական դոկտրինի և այլ իրավական աղբյուրների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն առավելություններին, որոնք նախադեպային մոտեցումը կարող է ապահովել՝ իրավունքի կիրառման միասնականություն, իրավական անորոշության նվազեցում, նոր իրավահարաբերությունների արագ կարգավորում և օրենքի գործնական մեկնաբանության զարգացում։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել հնարավոր խնդիրները՝ դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության ընդլայնման, դատավորների հայեցողության սահմանների, տարբեր դատարանների մոտեցումների անհամապատասխանության և իրավական կանխատեսելիության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Իրավահամեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի մոդելի առանձնահատկությունները այլ երկրների փորձի համատեքստում և պարզել, թե որ մեխանիզմները կարող են նպաստել դատական պրակտիկայի արդյունավետության ու միասնականության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նաև անդրադառնալ իրավական համակարգերի զարգացման պատմական առանձնահատկություններին, քանի որ նախադեպի դերը մեծապես պայմանավորված է տվյալ երկրի իրավական ավանդույթներով, սահմանադրական կառուցվածքով և դատարանների ինստիտուցիոնալ դիրքով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավունքի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, սահմանադրագետներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դատական նախադեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին դատական որոշում, այլև որպես իրավական համակարգի զարգացման, օրենքի միասնական կիրառման և իրավական նորմերի մեկնաբանման կարևոր գործիք՝ միաժամանակ բացահայտելով ՀՀ իրավական համակարգի և այլ երկրների նախադեպային մոդելների միջև առկա նմանություններն ու տարբերությունները։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է հետորովայնամզային ճարպային հյուսվածքում տարբեր ախտաբանական վիճակների ժամանակ առաջացող փոփոխությունների համալիր ճառագայթային գնահատմանը՝ համակարգչային տոմոգրաֆիայի և ուլտրաձայնային հետազոտության տվյալների համադրմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում ճարպային հյուսվածքի կառուցվածքային և տեսանելի փոփոխությունների բնութագրումն է, դրանց կապը հարակից օրգանների ու հյուսվածքների ախտաբանական գործընթացների հետ և տարբեր պատկերային մեթոդների ախտորոշիչ հնարավորությունների գնահատումը։ Քննվում են հետորովայնամզային տարածության անատոմիական առանձնահատկությունները, ճարպային շերտերի փոխհարաբերությունները երիկամների, ենթաստամոքսային գեղձի, խոշոր անոթների և այլ հարակից կառուցվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բորբոքային, այտուցային, ինֆիլտրատիվ և այլ բնույթի փոփոխությունների պատկերային դրսևորումների տարբերակմանը՝ առանց դրանք մեկ առանձին հիվանդության համար բացառիկ նշաններ համարելու։ Համակարգչային տոմոգրաֆիան դիտարկվում է որպես հետորովայնամզային տարածքի կառուցվածքների տարածական հարաբերությունները և հյուսվածքային փոփոխությունների տարածվածությունը գնահատելու կարևոր պատկերային մեթոդ, իսկ ուլտրաձայնային հետազոտությունը՝ որպես հասանելի և դինամիկ դիտարկման հնարավորություն ընձեռող ախտորոշիչ միջոց։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում երկու մեթոդներով ստացված տվյալների համադրումը՝ դրանց տեղեկատվական հնարավորությունների, փոխլրացման և սահմանափակումների գնահատման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ճարպային հյուսվածքի խտության, միատարրության, հաստության և հարակից կառուցվածքների հետ սահմանների փոփոխությունները՝ համապատասխան կլինիկական տվյալների հետ համադրությամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր ախտաբանական գործընթացների տարածվածության և ծանրության պատկերային գնահատման նշանակությանը, ինչպես նաև հետազոտությունների կրկնակի իրականացման միջոցով փոփոխությունների դինամիկ դիտարկման հնարավորություններին։ Հատուկ նշանակություն ունի պատկերային նշանների ճիշտ մեկնաբանությունը, քանի որ նման փոփոխությունները հաճախ պետք է գնահատվեն հիվանդի ընդհանուր կլինիկական պատկերի, լաբորատոր տվյալների և այլ ախտորոշիչ արդյունքների հետ միասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճառագայթային ախտորոշման, համակարգչային տոմոգրաֆիայի և ուլտրաձայնային ախտորոշման մոտեցումները՝ հետորովայնամզային ճարպային հյուսվածքի փոփոխությունների հայտնաբերման և համալիր գնահատման հնարավորությունները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

История

Հայոց ցեղասպանության (1915–1917 թթ. փետրվար) ընթացքում Ռուսաստանի դիրքորոշումը և ներգրավվածությունը պայմանավորված էին Առաջին համաշխարհային պատերազմի կովկասյան ճակատում նրա ռազմաքաղաքական շահերով, Օսմանյան կայսրության հետ հակամարտությամբ և տարածաշրջանում ազդեցության ընդլայնման նպատակներով։ Ռուսական կայսրությունը, լինելով Անտանտի անդամ և կռվելով Օսմանյան կայսրության դեմ, որոշ փուլերում հանդես էր գալիս որպես արևմտահայ բնակչության հնարավոր պաշտպան կամ դաշնակից, հատկապես այն տարածքներում, որտեղ ռուսական բանակը առաջ էր շարժվում դեպի Արևմտյան Հայաստան՝ ստեղծելով ժամանակավոր վերահսկողություն մի շարք շրջանների վրա։ 1915 թվականի իրադարձությունների ընթացքում ռուսական զորքերի առաջխաղացումը Վանի, Էրզրումի և այլ ուղղություններով որոշ դեպքերում հնարավորություն տվեց հայ բնակչության մի մասին փրկվել տեղահանություններից և կոտորածներից, ինչպես նաև կազմակերպել տեղական ինքնապաշտպանություն և վարչական կառույցներ ռուսական վերահսկողության ներքո։ Սակայն միևնույն ժամանակ Ռուսաստանի քաղաքականությունը չէր բխում բացառապես մարդասիրական նպատակներից, քանի որ այն հիմնականում պայմանավորված էր ռազմավարական հաշվարկներով և Օսմանյան կայսրության թուլացման ձգտմամբ, իսկ հայկական հարցը դիտարկվում էր որպես տարածաշրջանային քաղաքականության մաս։ 1916–1917 թվականներին ռուսական բանակի հաջողությունները շարունակվեցին, սակայն ներքին քաղաքական ճգնաժամերը Ռուսաստանում, հատկապես 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունը, հանգեցրին կովկասյան ճակատի քայքայմանը և ռուսական զորքերի աստիճանական դուրսբերմանը, ինչը ծանր հետևանքներ ունեցավ արևմտահայ բնակչության համար՝ թողնելով նրանց ավելի խոցելի օսմանյան վերահսկողության և շարունակվող բռնությունների պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, Ռուսաստանի դերը Հայոց ցեղասպանության ընթացքում երկակի բնույթ ուներ՝ մի կողմից՝ որոշ դեպքերում նպաստելով հայ բնակչության ժամանակավոր պաշտպանությանը իր ռազմական առաջխաղացման միջոցով, մյուս կողմից՝ չլինելով հետևողական քաղաքական և մարդասիրական աջակցություն ապահովող գործոն, քանի որ նրա գործողությունները հիմնականում պայմանավորված էին պատերազմի ռազմավարական հաշվարկներով և տարածաշրջանային շահերով։

Культура

Հայկական ասեղնագործություն աշխատությունը հայ ժողովրդական կիրառական արվեստի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայկական ասեղնագործության պատմական զարգացումը, տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և գեղարվեստական համակարգը, այն բացատրում է, թե ինչպես են ձևավորվել ավանդական զարդանախշերը, գունային լուծումները և տեխնիկական կատարողական եղանակները տարբեր շրջաններում՝ Արցախում, Սյունիքում, Վասպուրականում և այլ վայրերում, գիրքը անդրադառնում է նաև ասեղնագործության կիրառությանը կենցաղում և ծիսական մշակույթում՝ հագուստ, ծածկոցներ, եկեղեցական գործվածքներ և տնային իրեր, միաժամանակ ընդգծելով խորհրդանշական մոտիվների նշանակությունը և դրանց կապը հայ ժողովրդի աշխարհընկալման ու հավատալիքների հետ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր արվեստագիտության, ազգագրության և մշակութաբանության համար։

Медицина

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հանթինգթոնի հիվանդություն-ի կլինիկական բազմազանության և հիվանդության դրսևորումների տարբեր ձևերի վերլուծությանը։ Աշխատությունում դիտարկվում են նյարդադեգեներատիվ այս ժառանգական հիվանդության շարժողական, ճանաչողական և հոգեբուժական ախտանշանները, ինչպես նաև դրանց արտահայտվածության և առաջընթացի տարբերությունները տարբեր հիվանդների շրջանում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության վաղ և ուշ փուլերի կլինիկական առանձնահատկություններին, ախտորոշման չափանիշներին և գենետիկական գործոնների ազդեցությանը հիվանդության ընթացքի վրա։ Քննարկվում են նաև ախտանշանների անհատական տատանումները, համակցված նյարդաբանական և հոգեբանական խանգարումները, ինչպես նաև հիվանդների կյանքի որակի վրա ազդող գործոնները։ Աշխատությունը նպաստում է հիվանդության կլինիկական պատկերների ավելի խորը ըմբռնմանը՝ կարևորելով վաղ ախտորոշման, անհատականացված բուժման և երկարաժամկետ բժշկական հսկողության նշանակությունը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պարաթհորմոն-թիրեոկալցիտոնին համակարգի և մի շարք հումորալ գործոնների դերի ուսումնասիրությանը օրգանիզմի վաղ հարմարվողական ռեակցիաների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանիզմի հոմեոստազի պահպանման և արտաքին կամ ներքին փոփոխվող պայմաններին արագ հարմարվելու ընթացքում էնդոկրին ու հումորալ կարգավորման մեխանիզմներն են։ Ուսումնասիրվում է պարաթհորմոնի և թիրեոկալցիտոնինի փոխկապակցված գործունեությունը, դրանց մասնակցությունը կալցիումի և ֆոսֆորի փոխանակության կարգավորմանը և այդ գործընթացների հնարավոր նշանակությունը օրգանիզմի հարմարվողական պատասխանների ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև այլ հումորալ գործոններ, որոնք կարող են փոխազդել նշված հորմոնային համակարգի հետ և մասնակցել ֆիզիոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ հարմարվողական ռեակցիաներին՝ որպես օրգանիզմի ֆունկցիոնալ համակարգերի արագ արձագանքման մեխանիզմների։ Քննարկվում են այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ հորմոնային կարգավորման համակարգերում տարբեր ֆունկցիոնալ կամ սթրեսային ազդեցությունների պայմաններում, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը օրգանիզմի կայունության և հարմարվողականության ապահովման համար։ Հետազոտությունը կարևորում է էնդոկրին համակարգի տարբեր օղակների փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ հարմարվողական ռեակցիաները ձևավորվում են ոչ թե մեկ հորմոնի մեկուսացված ազդեցությամբ, այլ բազմաթիվ հումորալ և կարգավորիչ մեխանիզմների համատեղ գործունեության արդյունքում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգիայի, էնդոկրինոլոգիայի, կենսաքիմիայի և բժշկության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանիզմի հարմարվողականության, հորմոնային կարգավորման և հումորալ մեխանիզմների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով ֆիզիոլոգիական գործընթացների և դրանց կարգավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։