Աշխատանքի արտադրողականության աճի ռեզերվները

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է բուսական հումքի հիման վրա ածխաթթու գազի արտազատմամբ գործող մաստակների արտադրության տեխնոլոգիայի մշակմանը և դրա տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել արտադրական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան բույսերից ստացված բաղադրիչները ներառել մաստակի բաղադրության մեջ և ապահովել օգտագործման ընթացքում CO₂-ի վերահսկվող արտազատում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են բուսական հումքի ընտրության, նախնական մշակման, ակտիվ բաղադրիչների ստացման և մաստակի զանգվածում դրանց համակցման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաղադրության և տեխնոլոգիական գործընթացի այնպիսի պարամետրերի որոշմանը, որոնք կարող են ազդել արտադրանքի կառուցվածքային, ֆիզիկաքիմիական և սպառողական հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են հումքի և օժանդակ բաղադրիչների հարաբերակցությունը, խառնման և ձևավորման պայմանները, արտադրանքի կայունությունը, խոնավության և ջերմաստիճանի ազդեցությունը, ինչպես նաև ածխաթթու գազի արտազատման ինտենսիվությունն ու տևողությունը։ Տեխնոլոգիայի մշակման կարևոր խնդիրներից է արտադրանքի անվտանգությունը, որակի կայունությունը և նախատեսված ֆունկցիոնալ հատկությունների ապահովումը՝ միաժամանակ պահպանելով մաստակին բնորոշ կառուցվածքն ու օգտագործման հարմարավետությունը։ Բուսական բաղադրիչների կիրառումը կարող է նաև ընդլայնել բնական հումքի օգտագործման հնարավորությունները սննդի և հարակից արտադրական ոլորտներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել նոր տեսակի ֆունկցիոնալ մաստակների ստեղծման և դրանց արտադրական գործընթացի օպտիմալացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է սննդի տեխնոլոգիայի, բուսական հումքի վերամշակման և կենսատեխնոլոգիական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նորարարական արտադրանք, որի հատկությունները պայմանավորված են բուսական ծագման բաղադրիչների և CO₂-ի վերահսկվող արտազատման համակցությամբ։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ճակատային պոլիմերացման ընթացքում առաջացող ջերմային ալիքների կառուցվածքի, տարածման օրինաչափությունների և կայունության ուսումնասիրությանը՝ քիմիական կինետիկայի, ջերմափոխանակության և ոչ գծային դինամիկայի տեսանկյուններից։ Հետազոտության առանցքում այն փոխկապակցված ֆիզիկաքիմիական գործընթացներն են, որոնց պայմաններում տեղայնացված ռեակցիոն գոտին կարող է ինքնատարածվել սկզբնական նյութի միջավայրով՝ պոլիմերացման ժամանակ անջատվող ջերմության հաշվին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջերմաստիճանային դաշտի և ռեակցիայի փոխակերպման աստիճանի տարածական ու ժամանակային փոփոխություններին, քանի որ դրանց փոխազդեցությունն է մեծապես պայմանավորում շարժվող ճակատի ձևը և դինամիկական վարքը։ Քննվում են ջերմային ալիքի տարածման արագության, ջերմաստիճանային պրոֆիլի և ռեակցիոն գոտու բնութագրերի միջև գոյություն ունեցող կապերը, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում հաստատուն տարածվող ճակատը կարող է պահպանել իր կայունությունը կամ ենթարկվել տարբեր տեսակի անկայունությունների։ Մաթեմատիկական նկարագրության շրջանակում կարևոր դեր ունեն ջերմահաղորդականության և քիմիական փոխակերպման կինետիկան արտահայտող փոխկապակցված հավասարումները, որոնց վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել համակարգի տարբեր ռեժիմները։ Հատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ գծային երևույթները, երբ համակարգի պարամետրերի փոփոխությունը կարող է հանգեցնել կայուն ռեժիմից տատանողական կամ ավելի բարդ տարածաժամանակային վարքի անցման։ Ուսումնասիրվում է տարբեր ֆիզիկաքիմիական գործոնների ազդեցությունը ջերմային ճակատի կայունության վրա՝ դրանք դիտարկելով ընդհանուր տեսական մոդելի շրջանակում։ Թվային մոդելավորման և կայունության վերլուծության մեթոդները հնարավորություն են տալիս համեմատել հնարավոր լուծումները, գնահատել փոքր խ perturbations-ի զարգացումը և առանձնացնել տարբեր դինամիկական ռեժիմների առաջացման պայմանները։ Կարևորվում է նաև տեսական արդյունքների և փորձարարական դիտարկումների միջև համապատասխանության ուսումնասիրությունը, քանի որ ճակատային պոլիմերացման իրական համակարգերում ջերմային կորուստները, նյութի հատկությունները և ռեակցիայի կինետիկան կարող են էական ազդեցություն ունենալ դիտվող պատկերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է պոլիմերների քիմիայի, քիմիական ֆիզիկայի, ջերմաֆիզիկայի և ոչ գծային գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպաստելով ինքնատարածվող պոլիմերացման ճակատների կառուցվածքի և կայունության մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Սեբեոսի պատմագրական երկում ներկայացված Հայաստանի վաղ շրջանի պատմության ուսումնասիրությանը՝ այն համադրելով Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի պատմական երկերի հետ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրներից է պարզել, թե ինչպես են այս երեք հեղինակների մոտ ներկայացվում Հայաստանի հնագույն և վաղմիջնադարյան անցյալի առանձին իրադարձությունները, պատմական դեմքերը, քաղաքական գործընթացներն ու հասարակական հարաբերությունները, ինչպես նաև բացահայտել նրանց պատմագիտական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ հայկական պատմագրության այս հուշարձանները տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված, տարբեր նպատակներով կազմված և տարբեր պատմական տեղեկություններ պահպանած աղբյուրներ են։ Դրանց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել պատմական տեղեկությունների համընկնումները, հակասությունները, հնարավոր փոխառությունները և ավանդությունների փոխանցման ձևերը։ Սեբեոսի հաղորդումները դիտարկվում են Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի աշխատությունների հետ փոխկապակցված՝ փորձելով պարզել, թե որքանով են վաղ շրջանի պատմական ավանդությունները պահպանվել, վերամշակվել կամ մեկնաբանվել հետագա պատմագրական երկերում։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նաև հեղինակների ժամանակագրական պատկերացումներին, պատմական անձանց ներկայացման եղանակներին, քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությանը և Հայաստանի արտաքին ու ներքին հարաբերությունների նկարագրությանը։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալ Սեբեոսի պատմական երկի կառուցվածքն ու բովանդակությունը, այլև գնահատել այն հայ պատմագրության զարգացման ընդհանուր շղթայի մեջ։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ անդրադառնում է պատմական հիշողության ձևավորման և տարբեր դարաշրջանների հեղինակների կողմից անցյալի ընկալման խնդրին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, պատմագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայկական հին ու վաղմիջնադարյան պատմության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների էկոլոգիական դաստիարակության արդյունավետության բարձրացմանը՝ միջառարկայական կապերի նպատակային և համակարգված կիրառման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ բնության, շրջակա միջավայրի և մարդու ու բնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքները առավել ամբողջական են ձևավորվում այն դեպքում, երբ դրանք ներկայացվում են ոչ թե առանձին ուսումնական առարկաների շրջանակում, այլ փոխկապակցված և միասնական կրթական գործընթացում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կրտսեր դպրոցական տարիքի երեխաների տարիքային և հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, նրանց հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները և էկոլոգիական գիտելիքների յուրացման արդյունավետ եղանակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի արժեքների և վերաբերմունքների ձևավորմանը, որոնք երեխային օգնում են գիտակցել բնության պահպանության անհրաժեշտությունը, շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատվությունը և սեփական վարքագծի հետևանքները։ Միջառարկայական կապերի կիրառումը կարող է իրականացվել բնագիտության, մայրենի լեզվի, մաթեմատիկայի, կերպարվեստի, տեխնոլոգիայի, երաժշտության և այլ առարկաների բովանդակության փոխկապակցման միջոցով։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս էկոլոգիական թեմաները ներկայացնել տարբեր տեսանկյուններից և ամրապնդել գիտելիքները գործնական ու ստեղծագործական գործունեության միջոցով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էկոլոգիական խնդիրներին նվիրված դասերի, նախագծերի, դիտարկումների, փորձերի, զբոսանքների, խաղերի և գործնական առաջադրանքների կազմակերպման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում աշակերտների ակտիվ ներգրավվածությանը, քանի որ սեփական դիտարկումների և գործողությունների միջոցով երեխան ավելի հեշտ է գիտակցում բնապահպանական խնդիրների նշանակությունը և ձևավորում պատասխանատու վարքագիծ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել և փորձարկվել միջառարկայական դասերի ու առաջադրանքների համակարգեր, որոնք ուղղված են ոչ միայն գիտելիքների փոխանցմանը, այլև էկոլոգիական մտածողության, հետաքրքրության, արժեքային կողմնորոշումների և գործնական հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև էկոլոգիական դաստիարակության արդյունքների գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների առանձնացումը, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել կիրառվող մեթոդների արդյունավետությունը և աշակերտների առաջընթացը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել տարրական դպրոցի ուսումնական գործընթացում՝ էկոլոգիական բովանդակությունը տարբեր առարկաների հետ նպատակային կապելու և ուսուցման ամբողջականությունն ապահովելու համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և էկոլոգիական կրթության ու միջառարկայական ուսուցման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Религия

Խրիմյան Հայրիկը հայ ժողովրդի ամենասիրելի հոգևոր և ազգային առաջնորդներից մեկն էր, որը մեծ դեր է ունեցել հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության պահպանման և ազատագրական պայքարի զարգացման գործում։ Նրա իրական անունը Մկրտիչ Խրիմյան էր, և նա ծնվել է Վանում։ Դեռ երիտասարդ տարիներից նա հետաքրքրվում էր կրթությամբ, գրականությամբ և եկեղեցական գործունեությամբ, իսկ հետագայում ձեռնադրվեց հոգևորական։ Խրիմյան Հայրիկը հայտնի դարձավ ոչ միայն որպես եկեղեցական առաջնորդ, այլև որպես ժողովրդի իրավունքների պաշտպան և ազգային գործիչ։ Նա մեծ ուշադրություն էր դարձնում հայ ժողովրդի կրթությանը, մշակույթի պահպանմանը և ազգային միասնությանը։ Իր գործունեության ընթացքում հիմնել է դպրոցներ, տպագրել գրքեր և նպաստել հայկական մամուլի զարգացմանը։ Նա համոզված էր, որ կրթված ժողովուրդը կարող է ավելի ուժեղ պաշտպանել իր իրավունքներն ու ազգային արժեքները։ Խրիմյան Հայրիկը հատկապես հայտնի դարձավ Բեռլինի վեհաժողովից հետո արտասանած «Երկաթե շերեփի» հայտնի խոսքերով, որտեղ նա բացատրեց, որ ժողովուրդները ազատություն ձեռք են բերում ոչ միայն խնդրանքներով, այլ նաև պայքարով և վճռականությամբ։ Այդ խոսքերը մեծ ազդեցություն ունեցան հայ ազգային-ազատագրական շարժման վրա և դարձան պայքարի ու ինքնապաշտպանության խորհրդանիշ։ Նա ընտրվեց Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս և շարունակեց ծառայել ժողովրդին՝ պաշտպանելով հայերի իրավունքները Օսմանյան կայսրությունում և տարբեր միջազգային հարթակներում։ Խրիմյան Հայրիկը ժողովրդի մեջ մեծ հարգանք ու սեր էր վայելում իր համեստության, հայրենասիրության և արդարամտության շնորհիվ։ Նրա գործունեությունը կարևոր դեր ունեցավ հայ ժողովրդի ազգային ոգու պահպանման գործում, իսկ նրա կերպարը մինչ օրս հիշվում է որպես իմաստուն առաջնորդի, հոգևոր հովվի և ազգային պայքարի խորհրդանիշ։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է տետրահիդրոպիրանային օղակ պարունակող նոր ացետամիդների և պրոպիոնամիդների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական միացությունների ստացման և քիմիական ձևափոխման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նոր կառուցվածքով միացություններ և բացահայտել դրանց կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոպիրանային օղակի դերին մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների ձևավորման գործում, ինչպես նաև ամիդային խմբի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը ստացվող միացությունների ակտիվության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ստացման պայմանները, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հիմնական բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են ստացված նյութերի կենսաբանական ազդեցությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը կենսաբանական ակտիվության դրսևորման տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են մոլեկուլային կառուցվածքի և կենսաբանական հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել նոր կենսաակտիվ միացությունների նպատակային նախագծման համար։ Հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ ձևավորելով նոր միացությունների ուսումնասիրման համալիր մեթոդաբանություն։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի բնագավառներում՝ հատկապես նոր պոտենցիալ կենսաակտիվ նյութերի որոնման և կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։