Ապահովագրական շուկայի կառավարումը (ՀՀ օրինակով)

Литература

Այս գիրքը ներկայացնում է արտասահմանյան գրականության զարգացման պատմական ընթացքը՝ սկսած հին քաղաքակրթություններից մինչև նորագույն ժամանակաշրջան՝ ընդգծելով գրական ուղղությունների, ժանրերի և գաղափարների էվոլյուցիան տարբեր մշակույթներում։ Այն անդրադառնում է հին հունական և հռոմեական գրականությանը, միջնադարյան քրիստոնեական և իսլամական գրական ավանդույթներին, Վերածննդի շրջանին, ինչպես նաև դասականության, ռոմանտիզմի, ռեալիզմի և մոդեռնիզմի կարևոր փուլերին։ Գրքում ներկայացվում են նաև տարբեր երկրների՝ եվրոպական, ամերիկյան և մասամբ արևելյան գրական ավանդույթները՝ ցույց տալով դրանց փոխազդեցությունները և ընդհանուր զարգացումները համաշխարհային գրական գործընթացի շրջանակում։ Հեղինակը վերլուծում է գրական ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակությունը, գեղարվեստական առանձնահատկությունները և պատմական համատեքստը՝ ընդգծելով գրականության դերը մարդու աշխարհայացքի և մշակութային ինքնության ձևավորման մեջ։ Նյութը համադրված է հեղինակների, ուղղությունների և ստեղծագործությունների օրինակներով, որոնք օգնում են ձևավորել համակարգված պատկերացում համաշխարհային գրական ժառանգության մասին։ Գիրքը օգտակար է բանասիրության ուսանողների, գրականագետների, ուսուցիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել արտասահմանյան գրականության պատմական զարգացումն ու բազմազանությունը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի ձևավորման, գնահատման և տնտեսության տարբեր մասնակիցների միջև դրա արդարացի բաշխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հարկային համակարգի սոցիալ-տնտեսական նշանակության, հարկման արդարության սկզբունքների և պետության ֆինանսական պահանջների ու հարկ վճարողների տնտեսական հնարավորությունների միջև հավասարակշռության ապահովման վրա։ Քննության են առնվում հարկային բեռի գնահատման տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումները, դրա մակարդակի վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև հարկերի ազդեցությունը բնակչության եկամուտների, ձեռնարկատիրական գործունեության, սպառման, խնայողությունների և ներդրումային ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարկման հորիզոնական և ուղղահայաց արդարության սկզբունքներին՝ պարզաբանելով, թե որքանով են համադրելի տնտեսական հնարավորություններ ունեցող հարկ վճարողները ենթարկվում համարժեք հարկային պարտավորությունների, և ինչպես է հարկային համակարգը հաշվի առնում եկամուտների ու վճարունակության տարբերությունները։ Ուսումնասիրվում են ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, եկամուտների և շահույթի հարկումը, սպառման հետ կապված հարկերի նշանակությունը և դրանց հնարավոր ազդեցությունը հասարակության տարբեր սոցիալական ու տնտեսական խմբերի վրա։ Կարևորվում է հարկային բեռի բաշխման կապը եկամուտների անհավասարության, սոցիալական քաղաքականության և բնակչության կենսամակարդակի հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հարկային արտոնությունների, նվազեցումների և այլ կարգավորող մեխանիզմների ազդեցությունները՝ գնահատելով դրանց նպատակահարմարությունը հարկային արդարության և պետական եկամուտների ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում տնտեսության առանձին ոլորտների, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության ու տարբեր եկամտային խմբերի հարկային բեռի առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարկային պարտավորությունների անհավասար բաշխման հնարավոր պատճառներին։ Հատուկ նշանակություն է տրվում հարկային վարչարարությանը, հարկային կարգապահությանը, ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակմանը և հարկերից խուսափելու կանխարգելմանը, քանի որ հարկային պարտավորությունների ոչ լիարժեք կատարումը կարող է լրացուցիչ բեռ ստեղծել բարեխիղճ հարկ վճարողների համար և խաթարել համակարգի արդարության ընկալումը։ Հարկային քաղաքականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման միջոց, այլև որպես տնտեսական ու սոցիալական գործընթացների կարգավորման կարևոր գործիք։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանում գործող հարկային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բացահայտել հարկային բեռի բաշխման հետ կապված խնդիրները և դիտարկել համակարգի արդյունավետության ու արդարության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հարկային քաղաքականության, հանրային ֆինանսների, տնտեսագիտության, պետական կառավարման և սոցիալական քաղաքականության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, տնտեսագետների, ֆինանսական մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է անցումային շրջանի տնտեսության պետական կարգավորման ծրագրանպատակային մոտեցման ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով տնտեսական վերափոխումների պայմաններում պետական կառավարման, նպատակների սահմանման, ծրագրերի մշակման և դրանց իրականացման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը վերաբերում է հատկապես այն տնտեսություններին, որոնք կենտրոնացված կամ վարչահրամայական համակարգից անցնում են շուկայական հարաբերությունների, ինչի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել տնտեսական կայունություն, կառուցվածքային փոփոխություններ, արտադրության վերականգնում, սեփականության հարաբերությունների վերափոխում և սոցիալական խնդիրների կառավարում։ Այս աշխատությունը Վ. Հ. Թորոսյանի դոկտորական ատենախոսությունն է, որը ներկայացվել է Երևանի պետական ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում 1997 թվականին՝ տնտեսագիտության երկու մասնագիտություններով՝ Ը.00.02 և Ը.00.08։ Հետազոտության հիմքում ծրագրանպատակային կառավարման գաղափարն է, որի համաձայն՝ անցումային տնտեսության առանձին խնդիրները պետք է դիտարկվեն ոչ թե մեկուսացված միջոցառումների, այլ փոխկապակցված նպատակների, խնդիրների, միջոցների և ակնկալվող արդյունքների համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական քաղաքականության ընդհանուր նպատակները վերածել կոնկրետ ծրագրերի՝ սահմանելով դրանց իրականացման փուլերը, անհրաժեշտ ռեսուրսները, պատասխանատու կառույցները և գնահատման չափանիշները։ Անցումային տնտեսության պայմաններում նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է, քանի որ տնտեսական համակարգի փոփոխությունը ներառում է բազմաթիվ փոխկապակցված գործընթացներ՝ սեփականաշնորհում, շուկաների ձևավորում, մրցակցային միջավայրի ստեղծում, ֆինանսական համակարգի վերակազմավորում, գնագոյացման ազատականացում, պետական ձեռնարկությունների վերափոխում և սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմների ձևավորում։ Աշխատության մեջ կարող է վերլուծվել նաև այն հարցը, թե ինչպես պետք է համադրվեն շուկայական ինքնակարգավորման մեխանիզմները և պետական միջամտությունը։ Անցումային փուլում շուկայի ինստիտուտները դեռևս լիարժեք ձևավորված չեն, ինչի հետևանքով պետությունը կարող է ունենալ կարևոր դեր մակրոտնտեսական կայունության պահպանման, առաջնահերթ ոլորտների զարգացման, ենթակառուցվածքների ձևավորման և սոցիալական հետևանքների մեղմացման գործում։ Միևնույն ժամանակ պետական միջամտությունը պետք է ունենա հստակ նպատակներ և չափելի արդյունքներ, որպեսզի չվերածվի տնտեսության վարչական կառավարման վերականգնման։ Ծրագրանպատակային հայեցակետը հենց այս հակասության կառավարման գործիքներից մեկն է՝ պետական քաղաքականությունը կապելով հստակ ձևակերպված նպատակների և դրանց հասնելու համար նախատեսված միջոցառումների հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տնտեսական զարգացման առաջնահերթությունների որոշումը։ Անցումային տնտեսությունում բոլոր խնդիրները միաժամանակ լուծելն իրատեսական չէ, քանի որ ֆինանսական, նյութական և մարդկային ռեսուրսները սահմանափակ են։ Հետևաբար անհրաժեշտ է առանձնացնել այն ուղղությունները, որոնց զարգացումը կարող է առավել մեծ ազդեցություն ունենալ ամբողջ տնտեսության վրա։ Այդպիսիք կարող են լինել արդյունաբերության վերականգնումը, ներդրումների խթանումը, արտահանման ընդլայնումը, զբաղվածության պահպանումը, ֆինանսական համակարգի կայունացումը, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացումը և տեխնոլոգիական արդիականացումը։ Ծրագրերի արդյունավետության գնահատման համար կարող են կիրառվել տնտեսական աճի, արտադրողականության, զբաղվածության, ներդրումների, եկամուտների, արտահանման և այլ ցուցանիշներ։ Կարևոր է ոչ միայն ծրագիր ունենալը, այլև դրա իրականացման արդյունքների մշտադիտարկումը և անհրաժեշտության դեպքում ծրագրային միջոցառումների վերանայումը։ Աշխատանքի գաղափարական հիմքը հատկապես արդիական է Հայաստանի 1990-ականների տնտեսական վերափոխումների համատեքստում։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հայաստանի տնտեսությունը բախվեց արտադրական կապերի խզման, տնտեսական անկման, գործազրկության, գնաճի, ֆինանսական սահմանափակումների և կառուցվածքային վերափոխումների խնդիրներին։ Այդ պայմաններում պետական տնտեսական քաղաքականության համար առանցքային էր ոչ միայն շուկայական ինստիտուտների ստեղծումը, այլև տնտեսության վերականգնման և զարգացման նպատակների համակարգված ձևակերպումը։ Հետազոտության ծրագրանպատակային մոտեցումը կարող է դիտարկվել հենց այսպիսի բարդ և բազմաշերտ միջավայրում պետական կարգավորման արդյունավետության բարձրացման տեսական ու մեթոդաբանական գործիք։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է տնտեսական քաղաքականության ծրագրավորման կատարելագործման հետ։ Դրա մոտեցումները կարող են օգտագործվել պետական նպատակային ծրագրերի ձևավորման, առաջնահերթությունների ընտրության, ռեսուրսների բաշխման, ծրագրերի փոխկապակցման և դրանց արդյունքների գնահատման համար։ Ժամանակակից Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության մեջ նույնպես կիրառվում են նպատակային ծրագրեր՝ օրինակ արտադրողականության բարձրացմանն ու բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների ներգրավմանը ուղղված ծրագրեր, ինչը ցույց է տալիս ծրագրային գործիքների շարունակական կիրառությունը պետական տնտեսական քաղաքականության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը անցումային տնտեսության կարգավորումը դիտարկում է որպես նպատակների, խնդիրների, ռեսուրսների և միջոցառումների փոխկապակցված համակարգ, որտեղ պետության հիմնական խնդիրներից է տնտեսական վերափոխումների ուղղությունների հստակեցումը, առաջնահերթությունների ընտրությունը և դրանց իրականացման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորումը։ Ծրագրանպատակային հայեցակետի միջոցով առաջարկվում է անցումային շրջանի բարդ տնտեսական գործընթացները համակարգել այնպես, որ պետական միջամտությունը լինի նպատակային, հիմնավորված և արդյունքահեն՝ նպաստելով տնտեսության կայունացմանը, կառուցվածքային վերափոխմանը և երկարաժամկետ զարգացման հիմքերի ձևավորմանը։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների կառավարման համակարգերի կազմակերպման համար հարմարվողական միջոցների կառուցման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տվյալների բազայի կառավարման այնպիսի մոտեցումների մշակումն ու վերլուծությունն է, որոնք կարող են ճկուն կերպով արձագանքել համակարգի աշխատանքի պայմանների, տվյալների կառուցվածքի, օգտվողների պահանջների և հաշվարկային ծանրաբեռնվածության փոփոխություններին։ Օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաներում տեղեկատվությունը ներկայացվում է օբյեկտների, դասերի, հատկությունների և դրանց միջև հարաբերությունների միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի բնական կերպով նկարագրել բարդ առարկայական տիրույթները և պահպանել տվյալների ու դրանց հետ աշխատող գործողությունների միջև կապը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նման համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տվյալների կազմակերպման սկզբունքները, օբյեկտների պահպանման և որոնման մեխանիզմները, ինչպես նաև տվյալների բազայի կառավարման հիմնական բաղադրիչների փոխազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարմարվողականության գաղափարին, որի էությունն այն է, որ համակարգը կարողանա իր աշխատանքի պարամետրերը փոփոխել՝ կախված ընթացիկ բեռնվածությունից, հարցումների բնույթից, տվյալների ծավալից և օգտագործման դինամիկայից։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել տվյալների հասանելիության արագության, հիշողության օգտագործման արդյունավետության և համակարգի ընդհանուր արտադրողականության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հարցումների մշակման և օպտիմալացման հարմարվողական մեխանիզմների ուսումնասիրություն, ինդեքսավորման ռազմավարությունների ընտրություն, տվյալների պահպանման կառուցվածքների փոփոխում և ռեսուրսների բաշխման ավտոմատ կարգավորում։ Կարևոր ուղղություն է համակարգի աշխատանքի վերաբերյալ վիճակագրական և ընթացիկ տեղեկատվության օգտագործումը՝ առավել արդյունավետ կառավարման որոշումներ ընդունելու համար։ Համակարգը կարող է վերլուծել նախկինում կատարված հարցումների բնույթը, տվյալների հասանելիության հաճախականությունը և ռեսուրսների օգտագործման մակարդակը՝ հետագայում համապատասխան պարամետրերն ավելի նպատակային կարգավորելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների ընդլայնելիության և փոփոխվող պահանջներին հարմարվելու խնդիրներին։ Ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերում տվյալների կառուցվածքը և օգտվողների պահանջները կարող են արագ փոխվել, ուստի կառավարման միջոցները պետք է ապահովեն համակարգի ճկունությունը՝ առանց դրա աշխատանքի կայունության և ամբողջականության խախտման։ Այդ համատեքստում կարևոր են տվյալների մոդելի փոփոխությունների, սխալների հայտնաբերման, համակարգի ինքնակարգավորման և վերականգնման մեխանիզմների մշակումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում, ալգորիթմների վերլուծություն, համակարգչային փորձարկում և տարբեր աշխատանքային սցենարների համեմատական գնահատում։ Առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել հարցումների կատարման ժամանակի, հիշողության և հաշվողական ռեսուրսների օգտագործման, տվյալների հասանելիության արագության, համակարգի կայունության և փոփոխվող բեռնվածության պայմաններում աշխատանքի որակի ցուցանիշներով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տվյալների բազաների նախագծողներին, համակարգային ծրագրավորողներին, տեղեկատվական համակարգերի մասնագետներին, ծրագրային ճարտարապետներին, տվյալների կառավարման հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ձևավորել օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների կառավարման հարմարվողական միջոցների կառուցման մեթոդական հիմք՝ ապահովելով համակարգերի ճկունությունը, արտադրողականությունը, մասշտաբայնությունը և փոփոխվող շահագործման պայմաններին արդյունավետ արձագանքելու կարողությունը։

Другие предметы

Այս հաղորդագրությունը վերաբերում է այն տեղեկություններին, որ Azerbaijan-ը և Turkey-ը նախատեսում են համատեղ ռազմական վարժանքներ իրականացնել Armenia-ի սահմանների մոտ՝ հատկապես այն շրջանում, որը կապվում է վերջին տարիների՝ Nagorno-Karabakh conflict (2023 Azerbaijani offensive)-ից հետո տարածաշրջանում ձևավորված նոր ռազմաքաղաքական իրավիճակի հետ։ Տեղեկությունների համաձայն՝ նման զորավարժությունները սովորաբար անցկացվում են Բաքվի և Նախիջևանի ուղղություններով, որոնք ռազմավարական նշանակություն ունեն Հայաստանի սահմանների և տարածաշրջանային հաղորդակցությունների վերահսկման տեսանկյունից։ Դրանք դիտարկվում են որպես երկու երկրների ռազմական համագործակցության շարունակություն, որը վերջին տարիներին խորացել է, հատկապես՝ Ղարաբաղյան հակամարտության վերջին էսկալացիաներից հետո։ Միևնույն ժամանակ, նման զորավարժությունները հաճախ ընկալվում են նաև որպես քաղաքական ազդակներ տարածաշրջանի ուժերի հավասարակշռության և անվտանգության միջավայրի վերաբերյալ, քանի որ Հարավային Կովկասում դեռ պահպանվում են սահմանային լարվածություններ և չլուծված հաղորդակցային ու քաղաքական հարցեր։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում քաղաքական մշակույթի ձևավորման, զարգացման և առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հասարակության քաղաքական պատկերացումները, արժեքային համակարգերը, քաղաքացիների վերաբերմունքը պետական կառույցների, իշխանության, քաղաքական գործընթացների և հանրային մասնակցության նկատմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են քաղաքական վարքագծի ձևավորման պատմական, սոցիալական և մշակութային գործոնները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնք ազդել են հասարակության քաղաքական գիտակցության և քաղաքացիական դիրքորոշումների զարգացման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է քաղաքական մշակույթի տարբեր բաղադրիչները՝ քաղաքական արժեքները, համոզմունքները, մասնակցության ձևերը, վստահության մակարդակը և հասարակություն-պետություն փոխհարաբերությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ժամանակակից Հայաստանի քաղաքական միջավայրի առանձնահատկություններին, ժողովրդավարական գործընթացների ազդեցությանը և քաղաքական մշակույթի փոփոխության միտումներին։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է քաղաքագետների, հասարակագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի քաղաքական կյանքի, հասարակական մտածողության և ժողովրդավարական զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությամբ։