Արժեքի աշխատանքային տեսություն

Литература

Էդգար Ալլան Պոյի ստեղծագործությունը Շառլ Բոդլերի ընկալմամբ առանձնահատուկ երևույթ է XIX դարի եվրոպական գրականության մեջ, քանի որ Բոդլերը ոչ միայն բարձր գնահատեց ամերիկացի գրողի ստեղծագործական աշխարհը, այլև դարձավ նրա ամենաակնառու թարգմանիչն ու մեկնաբանողը Ֆրանսիայում՝ ձևավորելով Պոյի կերպարի ընկալումը եվրոպական ընթերցողի համար։ Բոդլերի համար Պոն բացառիկ հոգեբանական խորությամբ, մռայլ էսթետիկայով և մարդկային հոգու մութ կողմերի բացահայտմամբ օժտված հեղինակ էր, որի ստեղծագործություններում նա տեսնում էր ոչ թե պարզապես գոթական սարսափ, այլ մտավոր և հոգեբանական ճշգրտությամբ կառուցված արվեստ, որտեղ սարսափը, մելանխոլիան և գեղեցկությունը միավորվում են միասնական գեղագիտական համակարգում։ Բոդլերը հատկապես կարևորում էր Պոյի ստեղծագործությունների ինտելեկտուալ բնույթը՝ համարելով, որ նա գիտակցաբար կառուցում է իր պատմությունները՝ հիմնվելով տրամաբանության, հոգեբանական վերլուծության և ներքին լարվածության վրա, ինչը հակադրվում էր այն ժամանակվա շատ գրողների պատահական կամ զգացմունքային գրողական ոճին։ Նրա ընկալմամբ Պոն ոչ միայն գրող էր, այլև «կորսված հանճարի» խորհրդանիշ, որի կյանքն ու ճակատագիրը արտացոլում էին մարդկային գոյության ողբերգական կողմերը, ներքին մենությունը և օտարացումը հասարակությունից։ Բոդլերը նաև կարևոր դեր խաղաց Պոյի եվրոպական ճանաչման մեջ՝ թարգմանելով նրա պատմվածքներն ու էսսեները ֆրանսերեն, ինչի շնորհիվ Պոն դարձավ սիմվոլիզմի և դեկադանսի ուղղությունների վրա մեծ ազդեցություն թողած հեղինակ, իսկ Բոդլերի ընկալմամբ նրա արվեստը վերածվեց ժամանակակից գեղագիտական մտածողության կարևոր աղբյուրի, որտեղ գեղեցկությունը հաճախ ծնվում է ցավից, մահվանից և հոգեբանական ճգնաժամից։

История

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանության երևույթի պատմական, քաղաքական և հասարակական ընկալման ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով զանգվածային բռնությունների, դրանց հիշողության և ժամանակակից աշխարհում դրանց հետևանքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում է ցեղասպանության՝ որպես մարդկության դեմ ուղղված ծայրահեղ հանցագործության, ձևավորման և դրսևորման գործընթացը, ինչպես նաև այն հանգամանքները, որոնք կարող են նպաստել նման հանցագործությունների առաջացմանը, խորացմանը և հասարակական լայն հետևանքների տարածմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական հիշողության, զոհերի և վերապրածների փորձառության, հասարակական պատասխանատվության և ցեղասպանությունների ճանաչման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե ինչպես են անցյալի զանգվածային բռնությունները շարունակում ազդել հետագա սերունդների ինքնության, քաղաքական հարաբերությունների և միջազգային օրակարգի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ժխտողականության, պատմական փաստերի մեկնաբանման և հիշողության քաղաքականության խնդիրներին, քանի որ ցեղասպանության հետևանքները հաճախ չեն սահմանափակվում բռնության անմիջական ժամանակաշրջանով։ Աշխատությունը ցեղասպանության թեման դիտարկում է նաև միջազգային իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության համատեքստում՝ անդրադառնալով կանխարգելման, պատասխանատվության և նման հանցագործությունների կրկնությունը բացառելու անհրաժեշտությանը։ Հետազոտական մոտեցումը կարող է ներառել պատմական փաստերի, քաղաքական գործընթացների և հասարակական արձագանքների համադրական վերլուծություն՝ երևույթի բազմաշերտ բնույթը բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ցեղասպանությունների պատմության, կոլեկտիվ հիշողության, միջազգային իրավունքի և հակամարտությունների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով զանգվածային բռնությունների պատճառների և երկարաժամկետ հետևանքների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագետներին, քաղաքագետներին, իրավաբաններին, սոցիոլոգներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է գործարար և կազմակերպական միջավայրում առաջացող կոնֆլիկտների պատճառների, զարգացման օրինաչափությունների և դրանց արդյունավետ կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջանձնային, միջխմբային և կազմակերպական հակասություններն են, որոնք կարող են ձևավորվել աշխատակիցների տարբեր շահերի, նպատակների, արժեքների, դերերի, հաղորդակցական խնդիրների, սահմանափակ ռեսուրսների բաշխման կամ կառավարման տարբեր մոտեցումների հետևանքով։ Կոնֆլիկտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կազմակերպության գործունեությանը խոչընդոտող երևույթ, այլև որպես գործընթաց, որը համապատասխան կառավարման պայմաններում կարող է բացահայտել առկա խնդիրները, նպաստել նոր լուծումների որոնմանը և կազմակերպական հարաբերությունների վերանայմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կոնֆլիկտների առաջացման նախադրյալների վաղ բացահայտմանը, դրանց տեսակների դասակարգմանը և զարգացման փուլերի վերլուծությանը։ Քննվում է կազմակերպական կառուցվածքի, ղեկավարության ոճի, աշխատանքային դերերի հստակության, աշխատակիցների միջև վստահության և ներքին հաղորդակցության ազդեցությունը հակասությունների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ղեկավարի դերը կոնֆլիկտային իրավիճակների կանխարգելման և կարգավորման գործընթացում՝ շեշտադրելով բանակցությունների, փոխզիջման, համագործակցության, միջնորդության և կառուցողական հաղորդակցության նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կոնֆլիկտային իրավիճակներում մարդկանց վարքային ռազմավարությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են պայմանավորել մրցակցային, խուսափողական, հարմարվողական, փոխզիջումային կամ համագործակցային մոտեցումների ընտրությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ աշխատանքային սթրեսի, կազմակերպական մշակույթի, իշխանության և պատասխանատվության բաշխման, մասնագիտական շահերի և անձնական հարաբերությունների ազդեցությանը գործարար հակասությունների զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրության կարող են արժանանալ գործընկերների, ղեկավարների և ենթակաների, ինչպես նաև կազմակերպության ու արտաքին գործընկերների միջև ծագող տարաձայնությունները։ Կոնֆլիկտների հաղթահարումը դիտարկվում է որպես կառավարման բազմափուլ գործընթաց, որը պահանջում է խնդրի պատճառների բացահայտում, կողմերի դիրքորոշումների և շահերի տարբերակում, հաղորդակցության վերականգնում և փոխընդունելի լուծումների որոնում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կառավարման հոգեբանության, կազմակերպական վարքի, կոնֆլիկտաբանության և գործարար հաղորդակցության մոտեցումները՝ ներկայացնելով կոնֆլիկտների կանխարգելումն ու կարգավորումը որպես կազմակերպության արդյունավետ գործունեության և առողջ աշխատանքային հարաբերությունների ձևավորման կարևոր բաղադրիչ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանի գրքային ֆոնդերի ուսումնասիրության կազմակերպմանը և գրադարանավարներին այդ գործընթացում անհրաժեշտ մեթոդական աջակցության տրամադրմանը։ Գրքային ֆոնդը գրադարանի գործունեության հիմնական հիմքերից է, քանի որ դրա բովանդակային կազմը, ամբողջականությունը, արդիականությունը, պահպանվածության աստիճանը և ընթերցողների պահանջներին համապատասխանությունը անմիջականորեն ազդում են գրադարանի ծառայությունների որակի վրա։ Այդ պատճառով ֆոնդի պարբերական ուսումնասիրությունը կարևոր միջոց է դրա զարգացման ուղղությունները որոշելու, առկա թերությունները բացահայտելու և գրականության ընտրության ու համալրման աշխատանքը կատարելագործելու համար։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ներկայացնել գրքային ֆոնդի ուսումնասիրության մեթոդները և ցույց տալ, թե ինչպես կարող է գրադարանավարը համակարգված կերպով գնահատել ֆոնդի վիճակը։ Ուսումնասիրության ընթացքում անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել ոչ միայն գրքերի քանակին, այլև դրանց թեմատիկ, լեզվական, ժանրային և ժամանակագրական կազմին, ընթերցողների պահանջներին համապատասխանությանը և օգտագործման հաճախականությանը։ Ֆոնդի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ գրականությունն է առավել պահանջված, որ բաժիններն են բավարար համալրված, որտեղ կան բացեր, իսկ որ նյութերը երկար ժամանակ չեն օգտագործվում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ֆոնդի վիճակագրական և բովանդակային վերլուծությանը։ Գրադարանավարը կարող է ուսումնասիրել գրքերի շրջանառությունը, ընթերցողների հարցումները, տրամադրումների հաճախականությունը, առանձին թեմատիկ բաժինների օգտագործման մակարդակը և ֆոնդի համալրման դինամիկան։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել գրականության ձեռքբերման, դասակարգման, տեղափոխման կամ պահպանման վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Գրադարանը պետք է իր ֆոնդը ձևավորի ոչ միայն առկա գրականության ավանդույթի, այլև տվյալ համայնքի, ուսումնական հաստատության կամ ընթերցողների խմբերի իրական տեղեկատվական պահանջների հիման վրա։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հարցումներ, զրույցներ, առաջարկությունների գրանցում, ընթերցողների նախասիրությունների դիտարկում և գրադարանային վիճակագրության վերլուծություն։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել ֆոնդի համալրման առաջնահերթությունները որոշելու համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆոնդի համալրման և թարմացման խնդիրներին։ Գրականության ընտրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել տվյալ ոլորտի զարգացման մակարդակը, նոր հրատարակությունների առկայությունը, ընթերցողների պահանջարկը և գրադարանի ֆինանսական հնարավորությունները։ Միաժամանակ կարևոր է պահպանել ֆոնդի թեմատիկ ամբողջականությունը և բացառել պատահական կամ չհիմնավորված համալրումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ֆոնդի մաքրման և վերանայման գործընթացին։ Երկար ժամանակ չօգտագործվող, բովանդակային առումով հնացած, վնասված կամ կրկնվող օրինակների առկայությունը կարող է նվազեցնել ֆոնդի արդյունավետ օգտագործումը։ Սակայն նման գրականության դուրսբերումը պետք է իրականացվի մասնագիտական չափանիշների հիման վրա՝ հաշվի առնելով տվյալ նյութի պատմական, մշակութային կամ տեղագիտական արժեքը։ Գրքային ֆոնդի պահպանության հարցը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Գրադարանավարը պետք է հետևի գրքերի ֆիզիկական վիճակին, պահպանման պայմաններին, խոնավության, ջերմաստիճանի, լուսավորության և փոշու ազդեցությանը, ինչպես նաև վնասված գրականության ժամանակին վերականգնմանը։ Պատշաճ պահպանությունը երկարացնում է գրքային ֆոնդի օգտագործման ժամկետը և նվազեցնում նոր օրինակներ ձեռք բերելու անհրաժեշտությունը։ Մեթոդական օգնության տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նրանով, որ կարող է գրադարանավարին տրամադրել ֆոնդի ուսումնասիրության կազմակերպման հաջորդական և գործնական մոտեցումներ։ Դրանք կարող են ներառել ուսումնասիրության նպատակի սահմանում, անհրաժեշտ տվյալների հավաքագրում, գրականության բովանդակային և վիճակագրական վերլուծություն, ընթերցողների պահանջների գնահատում, արդյունքների ամփոփում և հետագա աշխատանքների պլանավորում։ Նման համակարգված մոտեցումը թույլ է տալիս գրադարանավարին հիմնավորել ֆոնդի զարգացման վերաբերյալ որոշումները և ավելի արդյունավետ կազմակերպել առօրյա աշխատանքը։ Կարևոր է նաև ֆոնդի ուսումնասիրության արդյունքների փաստաթղթավորումը։ Հաշվետվությունները, վերլուծական տեղեկանքները, վիճակագրական աղյուսակները և դիտարկումների արդյունքները կարող են ծառայել որպես հետագա համալրման և կազմակերպչական աշխատանքների հիմք։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ժամանակի ընթացքում համեմատել ֆոնդի փոփոխությունները և գնահատել իրականացված միջոցառումների արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գրքային ֆոնդի ուսումնասիրությունը ներկայացնում է որպես գրադարանային գործունեության շարունակական և նպատակային գործընթաց, որը միավորում է ֆոնդի բովանդակային գնահատումը, ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը, վիճակագրական վերլուծությունը, համալրումը, մաքրումը և պահպանությունը։ Այն ունի գործնական-մեթոդական նշանակություն և կարող է օգնել գրադարանավարներին ավելի արդյունավետ կառավարել գրքային ռեսուրսները, բարելավել ընթերցողների սպասարկումը և ձևավորել տվյալ գրադարանի խնդիրներին ու օգտվողների պահանջներին համապատասխան, հավասարակշռված և կենսունակ գրքային ֆոնդ։

История

Աշխատանքը նվիրված է Միրզա Յուսուֆ Ներսեսովի պատմագրական երկի՝ որպես Ղարաբաղի XVII–XIX դարերի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը և դրա պատմագիտական արժեքի գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել երկում պահպանված տեղեկությունները, պարզել դրանց բնույթը, հավաստիության աստիճանը և նշանակությունը Ղարաբաղի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական ու մշակութային պատմության վերականգնման համար։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ աղբյուրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական իրադարձությունների նկարագրություն, այլև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական իրականությունն արտացոլող պատմագրական հուշարձան։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում Ղարաբաղի տարածքում տեղի ունեցած քաղաքական գործընթացներին, տեղական իշխանությունների և վարչական կառույցների գործունեությանը, տարբեր իշխանական խմբերի փոխհարաբերություններին, պատերազմներին, արտաքին ուժերի ազդեցությանը և տարածաշրջանի քաղաքական կարգավիճակի փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի աղբյուրի տեղեկությունների համադրումը այլ հայկական, պարսկական, ռուսական և տարածաշրջանային գրավոր վկայությունների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու առանձին հաղորդումների հավաստիությունը և վերականգնելու ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների առավել ամբողջական պատկերը։ Աշխատանքը կարևոր է նաև աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ պատմական երկի օգտագործումը պահանջում է հաշվի առնել հեղինակի ժամանակաշրջանը, տեղեկությունների ստացման հնարավոր աղբյուրները, հեղինակային դիրքորոշումները և պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Ղարաբաղի XVII–XIX դարերի պատմության ուսումնասիրության համար աղբյուրի արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու տարածաշրջանի բնակչության, հասարակական հարաբերությունների, տնտեսական կյանքի, վարչական համակարգի և մշակութային միջավայրի վերաբերյալ տեղեկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև պատմական տեղանունների, անձնանունների, իշխանական տոհմերի և իրադարձությունների ժամանակագրության ուսումնասիրությունը, քանի որ նման տվյալները հնարավորություն են տալիս ճշգրտելու տարբեր պատմական գործընթացների ընթացքն ու փոխկապակցվածությունը։ Աղբյուրի քննադատական վերլուծությունը միաժամանակ թույլ է տալիս առանձնացնել այն տեղեկությունները, որոնք ունեն անմիջական սկզբնաղբյուրային նշանակություն, և դրանք տարբերակել հեղինակի մեկնաբանություններից կամ ավելի վաղ պատմական ավանդույթներից փոխանցված նյութերից։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն դեպքում, երբ ուսումնասիրության առարկան բազմաշերտ և հակասական պատմական գործընթացներ ունեցող տարածաշրջան է։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ տվյալ պատմագրական երկի համակարգված ուսումնասիրությունն ու այլ աղբյուրների հետ համադրումը կարող են էականորեն ընդլայնել Ղարաբաղի XVII–XIX դարերի պատմության վերաբերյալ գիտական պատկերացումները՝ արժեքավոր նյութ տրամադրելով տարածաշրջանի քաղաքական և հասարակական կյանքի, պատմական իրադարձությունների ժամանակագրության և պատմական հիշողության ձևավորման գործընթացների ուսումնասիրման համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է գերհաղորդիչ նյութերում թույլ արտահայտված ֆիզիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը՝ նոր ռադիոհաճախական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը գերհաղորդիչ վիճակին բնորոշ այն նուրբ երևույթների հայտնաբերումն ու քանակական բնութագրումն է, որոնք սովորական չափման եղանակներով կարող են դժվար նկատելի լինել կամ պահանջել բարձր զգայունություն ունեցող փորձարարական համակարգեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նյութերի էլեկտրամագնիսական հատկությունների փոփոխությունները գերհաղորդիչ անցման և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցության դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռադիոհաճախական էլեկտրամագնիսական դաշտի և գերհաղորդիչ նմուշի փոխազդեցությանը, քանի որ այդ փոխազդեցության բնութագրերի չափումը հնարավորություն է տալիս տեղեկատվություն ստանալ նյութի էլեկտրադինամիկական վիճակի և դրա փոքր փոփոխությունների վերաբերյալ։ Քննվում են ռեզոնանսային հաճախականության, ազդանշանի կլանման, կորուստների և այլ չափելի պարամետրերի փոփոխությունները՝ կախված ջերմաստիճանից, արտաքին մագնիսական դաշտից և նյութի ֆիզիկական վիճակից։ Կարևորվում է փորձարարական համակարգերի զգայունության բարձրացումը, աղմուկների և չափման սխալների նվազեցումը, ինչպես նաև թույլ ազդանշանների հուսալի գրանցման ու մշակման մեթոդների կատարելագործումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր ռադիոհաճախական չափման մոտեցումների համեմատական գնահատումը և դրանց կիրառելիության սահմանների որոշումը։ Նման մեթոդները կարող են հնարավորություն տալ ավելի ճշգրիտ ուսումնասիրելու գերհաղորդիչ անցման առանձնահատկությունները, մագնիսական դաշտի ներթափանցման հետ կապված երևույթները, էներգետիկ կորուստները և նյութի ներքին կառուցվածքի ազդեցությունը դիտվող էլեկտրամագնիսական հատկությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նյութի անհամասեռությունների, կառուցվածքային արատների և այլ միկրոսկոպիկ գործոնների ազդեցությանը, որոնք երբեմն դրսևորվում են չափվող պարամետրերի միայն փոքր շեղումներով։ Փորձարարական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս համադրել դիտվող երևույթները գերհաղորդականության տեսական պատկերացումների հետ և պարզել, թե նյութի կառուցվածքային կամ էլեկտրոնային առանձնահատկություններն ինչպես են արտահայտվում ռադիոհաճախական արձագանքում։ Նոր չափման մեթոդների մշակումը կարևոր է նաև տարբեր գերհաղորդիչ նյութերի համեմատական ուսումնասիրության համար՝ ապահովելով դրանց հատկությունների առավել ճշգրիտ բնութագրում։ Աշխատանքը կարող է ունենալ ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով գերհաղորդականության ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և բարձր զգայունությամբ ռադիոֆիզիկական չափման տեխնիկաների զարգացմանը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պինդ մարմնի ֆիզիկայի, ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկայի, գերհաղորդականության և ռադիոֆիզիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։