Բանկային ծառայությունների տնտեսական բովանդակությունը և կազմակերպման ձևերը

Финансы

Աշխատությունը տնտեսագիտական և ֆինանսական վերլուծության ոլորտի մասնագիտական ուսումնական գիրք է, որը նվիրված է կազմակերպությունների ֆինանսական վերլուծության դերի, նշանակության և անհրաժեշտության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, հաշվապահության և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են ֆինանսական վերլուծության հիմնական նպատակները՝ կազմակերպության ֆինանսական վիճակի գնահատում, կառավարչական որոշումների հիմնավորում և ռիսկերի բացահայտում, բացատրվում է ֆինանսական վերլուծության անհրաժեշտությունը ժամանակակից շուկայական տնտեսության պայմաններում՝ որպես արդյունավետ կառավարման, մրցունակության բարձրացման և ֆինանսական կայունության ապահովման կարևոր գործիք, մանրամասն քննարկվում են ֆինանսական տեղեկատվության աղբյուրները՝ ֆինանսական հաշվետվություններ, հաշվեկշիռ, շահույթի և վնասի հաշվետվություն, դրամական հոսքերի հաշվետվություն, ինչպես նաև դրանց վերլուծական նշանակությունը, աշխատությունը անդրադառնում է վերլուծության մեթոդներին՝ համեմատական, գործակիցային և դինամիկ վերլուծություն, ինչպես նաև դրանց կիրառման ոլորտներին կառավարչական և ներդրումային որոշումների ընդունման գործընթացներում, ներկայացվում է ֆինանսական վերլուծության կապը պլանավորման, վերահսկողության և ռազմավարական կառավարման հետ, ինչպես նաև դրա դերը կազմակերպության զարգացման հնարավորությունների բացահայտման գործում, գրքում ընդգծվում է ֆինանսական վերլուծության անհրաժեշտությունը ոչ միայն ներքին կառավարման, այլ նաև արտաքին շահագրգիռ կողմերի՝ ներդրողների, վարկատուների և պետական մարմինների համար, աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական կիրառական մոտեցումները՝ ձևավորելով ֆինանսական վերլուծության դերի ամբողջական պատկերացում ժամանակակից տնտեսության մեջ։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Բուն Աղուանքի և Հայոց Արևելից կողմերում ձևավորված ու գործած իշխանատոհմերի պատմական զարգացման, քաղաքական գործունեության և ծագումնաբանական կապերի ուսումնասիրությանը Թ-ԺԳ դարերի ընթացքում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է պատմա-աղբյուրագիտական մոտեցումը, որի միջոցով քննության են առնվում միջնադարյան գրավոր աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները, տոհմական ավանդությունները, պատմագրական հաղորդումները և այլ վկայություններ՝ իշխանական տների ծագումը, ժառանգական իշխանությունը և քաղաքական դիրքը հնարավորինս ամբողջական կերպով ներկայացնելու նպատակով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են տարածաշրջանի քաղաքական և վարչական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, տեղական իշխանությունների ձևավորումը, նրանց հարաբերությունները միմյանց և հարակից քաղաքական ուժերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանատոհմերի ծագումնաբանությանը, տոհմերի հաջորդականությանը, տարածքային տիրույթներին և իշխանության փոխանցման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Բուն Աղուանքի և Հայոց Արևելից կողմերի տարբեր իշխանական կենտրոնների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև հայկական և հարևան քաղաքական միավորների հետ նրանց ունեցած կապերին։ Պատմական գործընթացների վերլուծության ընթացքում հաշվի են առնվում տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունները, արտաքին ներխուժումները, իշխանական կենտրոնների վերադասավորումները և նոր պետական կազմավորումների ի հայտ գալը։ Աղբյուրագիտական քննության կարևոր բաղադրիչ է տարբեր ժամանակաշրջանների հեղինակների հաղորդումների համադրումը, դրանց հավաստիության գնահատումը և հակասական կամ թերի տեղեկությունների համեմատական վերլուծությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտագործել հայկական միջնադարյան պատմագրության, վիմագրական նյութերի, տոհմաբանական տվյալների և այլ սկզբնաղբյուրների տեղեկությունները՝ իշխանական տների պատմությունը վերականգնելու համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իշխանատոհմերի դերին տարածաշրջանի քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային կյանքի կազմակերպման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև միջնադարյան Հայաստանի արևելյան տարածքների պատմական և քաղաքական պատկերը վերականգնելու, իշխանական համակարգի առանձնահատկությունները հասկանալու և տեղական ազնվականության դերը գնահատելու տեսանկյունից։ Տոհմերի պատմության քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իշխանական ավանդույթների շարունակականությունը, քաղաքական դաշինքների ձևավորման տրամաբանությունը և տարածաշրջանային իշխանության կառուցվածքի փոփոխությունները։ Աշխատության աղբյուրագիտական բնույթը այն դարձնում է արժեքավոր նյութ միջնադարյան հայկական պատմության վիճելի կամ քիչ ուսումնասիրված հարցերի հետագա հետազոտության համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, կովկասագետների, աղբյուրագետների, տոհմաբանության մասնագետների, միջնադարյան պատմության հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է նորածին հորթերի մարսողական համակարգի ֆունկցիոնալ խանգարումների առաջացման պատճառների, զարգացման մեխանիզմների, կլինիկական դրսևորումների և դրանց կարգավորմանն ուղղված անասնաբուժական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կյանքի վաղ շրջանում մարսողական համակարգի ֆունկցիոնալ հասունացման առանձնահատկություններն են, երբ օրգանիզմը հատկապես զգայուն է կերակրման պայմանների, շրջակա միջավայրի և նյութափոխանակային փոփոխությունների նկատմամբ։ Քննվում են ստամոքսաղիքային համակարգի շարժողական, արտազատական և ներծծման գործառույթների խանգարումները, աղիքային միջավայրի հավասարակշռության փոփոխությունները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը կենդանու ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարսողական խանգարումների և ջրաաղային, թթվահիմնային ու էներգետիկ հավասարակշռության փոխկապակցվածությանը, քանի որ վաղ տարիքում նման փոփոխությունները կարող են արագ անդրադառնալ աճի, զարգացման և կենսունակության վրա։ Ուսումնասիրվում են կլինիկական ու լաբորատոր ցուցանիշները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու խանգարման բնույթը և օրգանիզմի պատասխանային փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կարգավորիչ թերապիայի ընդհանուր սկզբունքների գնահատումը՝ ուղղված ոչ միայն արտաքին կլինիկական դրսևորումների մեղմացմանը, այլև մարսողական համակարգի բնական գործառույթների և օրգանիզմի ներքին հավասարակշռության վերականգնմանը։ Դիտարկվում է տարբեր բուժական մոտեցումների ազդեցությունը կենդանիների ընդհանուր վիճակի, մարսողական գործունեության և վերականգնման ընթացքի վրա՝ առանց անտեսելու խնամքի, համապատասխան սնուցման և անասնաբուժական հսկողության նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել առողջ և մարսողական խանգարումներ ունեցող հորթերի ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական ցուցանիշները՝ հիվանդագին գործընթացների զարգացման օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև նորածնային շրջանում կանխարգելման կարևորությանը, քանի որ պատշաճ պահվածքը և սնուցման կազմակերպումը էական նշանակություն ունեն մարսողական համակարգի բնական հարմարվողականության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական գաստրոէնտերոլոգիայի, կենդանիների ֆիզիոլոգիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի և անասնաբուժական թերապիայի մոտեցումները՝ նորածին հորթերի մարսողական խանգարումների կենսաբանական հիմքերը և դրանց կարգավորման սկզբունքները ուսումնասիրելու նպատակով։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVII դարերի ռուսական վարքագրական գրականության լեզվի ուսումնասիրությանը՝ ավանդական լեզվական ու ոճական համակարգի պահպանման և նոր արտահայտչամիջոցների ձևավորման փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Հետազոտության նյութ են ծառայում Միխայիլ Կլոպսկու վարքի Տուչկովյան խմբագրությունը, Յուլիանիա Լազարևսկայայի, Եպիֆանիոսի և ավագերեց Ավվակումի վարքերը, որոնց համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևել ռուսական վարքագրության լեզվի զարգացման միտումներին և բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների ու հեղինակային ոճերի առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն բանի վրա, թե ինչպես են միջնադարյան գրական ավանդույթին բնորոշ լեզվական կաղապարները, եկեղեցական-գրքային բառապաշարը, կայուն արտահայտությունները և պատումային կառուցվածքները փոխազդում կենդանի խոսքի, կենցաղային բառապաշարի և անհատական հեղինակային արտահայտչաձևերի հետ։ Վարքագրական ժանրը դիտարկվում է որպես կանոնական սկզբունքներով ձևավորված գրական համակարգ, որի հիմնական նպատակներից էր սրբի կյանքի, բարեպաշտության, հոգևոր փորձառության և բարոյական կերպարի ներկայացումը։ Այդ պատճառով տեքստերում ավանդաբար կիրառվում էին որոշակի թեմատիկ կառուցվածքներ, բնորոշ խոսքային բանաձևեր և բարձր գրքային ոճին համապատասխան լեզվական միջոցներ։ Միաժամանակ XVI–XVII դարերի ստեղծագործություններում նկատվող փոփոխությունները վկայում են ժանրի աստիճանական վերափոխման և իրական կյանքի, անձնական փորձի ու անհատական խոսքի առավել ակտիվ ներթափանցման մասին։ Քննության են առնվում բառապաշարային, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, եկեղեցասլավոնական ու արևելասլավոնական լեզվական տարրերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև խոսակցական և ժողովրդական արտահայտությունների գործածությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմողի կերպարին և հեղինակային խոսքի անհատականացմանը։ Տարբեր տեքստերի համեմատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ավանդական անանձնական կամ կանոնական պատումը աստիճանաբար ձեռք բերել ավելի ընդգծված հեղինակային բնույթ, հուզականություն և ինքնակենսագրական երանգներ։ Այս տեսանկյունից հատկապես նշանակալի է XVII դարի գրական մշակույթում առաջին դեմքով պատմելու, անձնական ապրումների ներկայացման և կենդանի խոսքին մոտ լեզվական կառուցվածքների տարածումը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուղիղ խոսքի, երկխոսությունների, կրկնությունների, դիմումների, հուզական արտահայտությունների, գնահատողական բառապաշարի և պատկերավոր միջոցների գործառույթները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս բացահայտել, թե ինչպես է վարքագրական պատումը դուրս գալիս խիստ կանոնական սահմաններից և ձեռք բերում գեղարվեստական ու ոճական նոր հատկանիշներ։ Կարևորվում է կենցաղային իրականության նկարագրությունների ընդլայնումը, քանի որ առօրյա կյանքի մանրամասների ներմուծումը տեքստերին հաղորդում է պատմական և սոցիալական լրացուցիչ բովանդակություն։ Ավանդույթի և նորույթի հարաբերակցությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես հին ձևերի պարզ փոխարինում նորերով, այլ որպես շարունակական փոխազդեցություն, որի ընթացքում ժանրային կանոնը պահպանվում է՝ միաժամանակ հարմարվելով լեզվի, գրականության և հասարակական գիտակցության փոփոխություններին։ Առանձին ստեղծագործությունների լեզվական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել տարբեր հեղինակների և խմբագրությունների մոտ ավանդական տարրերի պահպանման աստիճանը, ինչպես նաև բացահայտել նոր լեզվաոճական միտումների տարածման առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև ռուս գրական լեզվի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ուսումնասիրվող նյութը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ գրքային և կենդանի խոսքային լեզվական տարրերի փոխազդեցությունն առավել նկատելի էր դառնում և նախադրյալներ էր ստեղծում հետագա գրական լեզվի զարգացման համար։ Լեզվական նյութի քննությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ միջնադարյան ռուսական գրականության ժանրային համակարգի փոփոխությունները, հեղինակային ինքնագիտակցության զարգացումը և ավանդական հոգևոր գրականությունից դեպի առավել անհատականացված պատում անցնելու գործընթացը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի պատմության, պատմական ոճագիտության, հին ռուսական գրականության, տեքստաբանության, վարքագրության և միջնադարյան գրական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է էլիպտիկ հավասարումների վերջավոր տարրերի մոտարկումների համար հանրահաշվական բազմացանցային վերապայմանավորիչների կառուցման և կիրառման տեսական ու հաշվողական խնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է մեծ չափի գծային հանրահաշվական համակարգերի արդյունավետ լուծման խնդիրը, որոնք առաջանում են մասնակի ածանցյալներով էլիպտիկ հավասարումների վերջավոր տարրերի մեթոդով դիսկրետացման արդյունքում։ Նման համակարգերում անհայտների մեծ քանակը և մատրիցների կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են զգալիորեն բարդացնել թվային լուծումը, ուստի աշխատանքը կարևորում է բազմացանցային մոտեցումների կիրառումը՝ հաշվարկային ծախսերը նվազեցնելու և լուծման գործընթացը արագացնելու նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են հանրահաշվական բազմացանցային մեթոդների կառուցման հիմնական սկզբունքները, ցանցերի հիերարխիկ կառուցվածքի ձևավորման եղանակները, կոպտացման և մանրացման օպերատորների ընտրության հարցերը, ինչպես նաև տարբեր մակարդակներում սխալների նվազեցման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերապայմանավորիչների կառուցմանը, որոնք կարող են օգտագործվել կռիլովյան տիպի կրկնողական մեթոդների արագացման համար և նպաստել մեծ գծային համակարգերի ավելի արդյունավետ լուծմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են վերջավոր տարրերի մատրիցների կառուցվածքի, ցանցի որակի և հավասարման գործակիցների ազդեցությունը բազմացանցային ալգորիթմների աշխատանքի վրա։ Տեսական դրույթները լրացվում են հաշվողական փորձերով, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել առաջարկվող մեթոդների զուգամիտության արագությունը, հաշվարկային բարդությունը, հիշողության պահանջները և տարբեր խնդիրների նկատմամբ կայունությունը։ Կարևոր է նաև հանրահաշվական մոտեցման առավելությունը, որի դեպքում բազմացանցային կառուցվածքը կարող է ձևավորվել դիսկրետ համակարգի մատրիցային տեղեկատվության հիման վրա՝ առանց երկրաչափական ցանցի ամբողջական կառուցվածքի ուղղակի օգտագործման։

Финансы

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկերում ֆինանսական ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, ներգրավման, բաշխման և օգտագործման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց կառավարման արդյունավետության գնահատումը։ Առևտրային բանկի կայուն և շահութաբեր գործունեությունը մեծապես կախված է այն բանից, թե որքան արդյունավետ է այն կառավարում իր միջոցների աղբյուրները, ակտիվների կառուցվածքը, իրացվելիությունը, վարկային ներդրումները և դրանց հետ կապված ռիսկերը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանկի սեփական կապիտալի, ավանդների, ներգրավված այլ միջոցների և պարտավորությունների ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց արժեքն ու բանկի ընդհանուր ֆինանսավորման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական ռեսուրսների և ակտիվների միջև հավասարակշռության ապահովմանը, քանի որ չափազանց բարձր իրացվելիությունը կարող է նվազեցնել միջոցների եկամտաբեր օգտագործման հնարավորությունները, մինչդեռ չափազանց ագրեսիվ վարկավորումը կարող է մեծացնել իրացվելիության և վարկային ռիսկերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկի ակտիվների ու պարտավորությունների կառավարման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Այդ գործընթացում անհրաժեշտ է հաշվի առնել միջոցների ներգրավման ժամկետները, արժեքը և կայունությունը, ինչպես նաև ակտիվների եկամտաբերությունը և մարման ժամկետները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ժամկետային անհամապատասխանություններից առաջացող ռիսկերը և ապահովել բանկի վճարունակության ու իրացվելիության պատշաճ մակարդակ։ Ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետության գնահատման համար կարող են օգտագործվել մի շարք ցուցանիշներ՝ ակտիվների և սեփական կապիտալի եկամտաբերություն, զուտ տոկոսային մարժա, կապիտալի բավարարության մակարդակ, իրացվելիության ցուցանիշներ, ներգրավված միջոցների արժեք, վարկային պորտֆելի որակ և չաշխատող վարկերի տեսակարար կշիռ։ Այս ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանկի ֆինանսական կառավարման ուժեղ և թույլ կողմերը և գնահատելու կառավարչական որոշումների արդյունավետությունը։ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի համատեքստում կարևոր է նաև հաշվի առնել Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանվող կարգավորող պահանջները, քանի որ կապիտալի, իրացվելիության, ռիսկերի կառավարման և այլ նորմատիվների պահպանումը բանկերի ֆինանսական կայունության կարևոր նախապայման է։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին առևտրային բանկերի ֆինանսական հաշվետվությունների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու համար տարբեր բանկերի ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման արդյունավետության տարբերությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բանկային ավանդների և վարկային պորտֆելի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ներգրավված միջոցների արդյունավետ վերափոխումը վարկային և այլ եկամտաբեր ակտիվների կարևորագույն գործառույթներից է։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է գնահատել ռիսկերի կառավարման դերը, քանի որ ֆինանսական ռեսուրսների բարձր եկամտաբեր օգտագործումը պետք է իրականացվի ընդունելի ռիսկի սահմաններում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆինանսական շուկաների փոփոխություններին, տոկոսադրույքների տատանումներին, գնաճային միջավայրին, արժութային ռիսկերին և տնտեսական ակտիվության փոփոխություններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ բանկերի ռեսուրսների արժեքի և օգտագործման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ֆինանսական ռեսուրսների կառավարման բարելավման այնպիսի ուղղությունների բացահայտման մեջ, որոնք կարող են նպաստել բանկերի շահութաբերության, իրացվելիության և ֆինանսական կայունության բարձրացմանը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացումը, ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման կատարելագործումը, ռիսկերի գնահատման մեթոդների զարգացումը, կապիտալի արդյունավետ օգտագործումը և ֆինանսական պլանավորման ու կանխատեսման գործիքների կատարելագործումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ֆինանսական ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է որպես առևտրային բանկի արդյունավետ գործունեության առանցքային գործոն՝ ուսումնասիրելով ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման փոխկապակցվածությունը, դրանց կառավարման արդյունքները և Հայաստանի բանկային համակարգում արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիները։