Գորկի. Ընտիր երկեր

Технология

Աշխատությունը նվիրված է շատրվանային եղանակով շահագործվող հորատանցքերի օպտիմալ աշխատանքային բնութագրերի որոշման մեթոդների մշակմանը և ջրառի արդյունավետ կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հորատանցքի տեխնիկական ու հիդրոդինամիկական պարամետրերի, հեղուկի շարժման պայմանների, ճնշման և արտադրողականության փոխկապակցվածության գնահատման վրա՝ շահագործման առավել արդյունավետ ռեժիմների ընտրության նպատակով։ Քննության են առնվում հորատանցքերի աշխատանքը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները տարբեր շահագործական պայմաններում և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել արդյունահանվող հեղուկի ծավալի, ճնշման ռեժիմի և համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օպտիմալ պարամետրերի հաշվարկման և կանխատեսման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հորատանցքի արտադրողականությունը և ընտրել ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը համապատասխանող աշխատանքային ռեժիմ։ Ուսումնասիրվում են ջրատար շերտերի հիդրոերկրաբանական առանձնահատկությունները, ճնշման փոփոխությունները, հորատանցքերի փոխադարձ ազդեցությունը և ջրառի ինտենսիվության հետևանքով առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Կարևորվում է ջրառի կառավարման այնպիսի համակարգերի ձևավորումը, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնել պահանջվող ջրի քանակը աղբյուրի բնական հնարավորությունների հետ և պահպանել շահագործման կայունությունը երկարաժամկետ ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոդինամիկական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, փորձարարական չափումներ և արտադրական տվյալների վիճակագրական վերլուծություն՝ տարբեր գործոնների ազդեցությունը գնահատելու և առավել արդյունավետ կառավարման լուծումներ ընտրելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հորատանցքերի տեխնիկական վիճակի, շահագործման տևողության և արտադրողականության փոփոխությունների միջև կապերին։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել ջրային պաշարների վիճակը, համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները, տնտեսական արդյունավետությունը և բնական ռեսուրսների պահպանման պահանջները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում վերահսկման և կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը, որոնք կարող են նպաստել ջրառի ռեժիմների ժամանակին կարգավորմանը և հորատանցքերի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառվել շահագործման ռեժիմների գնահատման, հորատանցքերի արտադրողականության կանխատեսման, ջրառի համակարգերի նախագծման և գործող համակարգերի կառավարման բարելավման համար։ Աշխատությունը համադրում է հիդրոերկրաբանության, հիդրավլիկայի, հորատանցքերի շահագործման, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները և կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հորատանցքային համակարգերի նախագծման ու շահագործման ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Культура

Աշխատանքը ներկայացնում է Ալավերդու շրջանի Ղաչաղան գյուղի գրադարանի գործունեության փորձը՝ կենտրոնանալով ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքի, գրքի տարածման և գրադարանի՝ որպես գյուղական համայնքի մշակութային ու կրթական կարևոր օջախի դերի վրա։ Հրատարակությունը, որը լույս է տեսել 1957 թվականին և ունի 25 էջ, ընդգրկվել է գրադարանագիտական-մեթոդական նյութերի շարքում և նախատեսված է եղել գրադարանային ոլորտի աշխատողների համար՝ առաջավոր փորձի տարածման նպատակով։ Նյութում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործնական մեթոդներին, որոնց միջոցով գրադարանը կազմակերպում էր ընթերցողների սպասարկումը ոչ միայն գրադարանի շենքում, այլև գյուղական առօրյայի տարբեր միջավայրերում՝ դաշտում, ֆերմայում և աշխատանքային այլ վայրերում։ Այս մոտեցումը ցույց է տալիս, որ գրադարանը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման ու տրամադրման վայր, այլև որպես բնակչության հետ անմիջական կապ ունեցող մշակութային հաստատություն, որը պետք է գրականությունն ավելի հասանելի դարձներ տարբեր մասնագիտությունների և զբաղմունքների տեր մարդկանց համար։ Աշխատանքում ներկայացվող փորձը արժեքավոր է հատկապես այն առումով, որ ցույց է տալիս ընթերցողների հետաքրքրությունների ուսումնասիրման, նրանց պահանջներին համապատասխան գրականության ընտրության և գրքի նպատակային տարածման կարևորությունը։ Գրքի քարոզչության տարբեր ձևերի կիրառումը հնարավորություն էր տալիս ընթերցանությունը կապել գյուղի բնակիչների առօրյա կյանքի, աշխատանքի և կրթական պահանջների հետ։ Հետազոտվող փորձը կարող է հետաքրքրել գրադարանագիտության պատմությամբ զբաղվողներին, քանի որ այն արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի գյուղական գրադարանների կազմակերպչական և մեթոդական աշխատանքի առանձնահատկությունները, երբ գրադարաններին վերապահվում էր բնակչության կրթական և մշակութային սպասարկման լայն դեր։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից հրատարակությունը կարևոր է նաև որպես ժամանակաշրջանի գրադարանային մշակույթի անմիջական վկայություն․ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու, թե ինչպիսի աշխատանքային մեթոդներ էին համարվում արդյունավետ, ինչպես էին կազմակերպվում ընթերցողների հետ կապերը և ինչ դեր էր վերագրվում գյուղական գրադարանին համայնքի մշակութային կյանքում։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական նյութերը հաստատում են, որ այս հրատարակությունը դիտարկվել է որպես Ղաչաղանի գրադարանի աշխատանքի փորձի նկարագրություն, որի լուսաբանումը կարող էր ուսանելի լինել հանրապետության մյուս գրադարանների համար։ Հետագա գրադարանագիտական հրատարակություններում նույնպես այն հիշատակվում է որպես Ալավերդու շրջանի գյուղական գրադարանի առաջավոր աշխատանքի փորձն ամփոփող նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն որպես առանձին գյուղական գրադարանի գործունեության նկարագրություն, այլև որպես XX դարի կեսերի Հայաստանի գրադարանային կյանքի, ընթերցանության մշակույթի և մշակութային սպասարկման կազմակերպման վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող էր փոքր համայնքի գրադարանը ակտիվ աշխատանքով ընդլայնել իր ընթերցողական շրջանակը, գրքի միջոցով կապ հաստատել բնակչության տարբեր խմբերի հետ և իր գործունեությունը հարմարեցնել համայնքի առօրյա ու կրթական պահանջներին։

История

Մովսես Խորենացու «Հայոց Պատմություն» աշխատությունը հայ միջնադարյան պատմագրության ամենանշանավոր և հիմնարար երկերից մեկն է, որը համարվում է հայ ժողովրդի պատմության առաջին ամբողջական և համակարգված շարադրանքը։ Գիրքը գրվել է գրաբարով և ընդգրկում է հայ ժողովրդի ծագման, պետական կազմավորման, թագավորական տոհմերի, քաղաքական պայքարների, պատերազմների, մշակույթի, ավանդույթների և հոգևոր կյանքի բազմադարյա պատմությունը։ Մովսես Խորենացին, որին հաճախ անվանում են «Հայ պատմահայր», իր աշխատության մեջ միավորել է բանավոր ավանդույթները, ժողովրդական վիպական պատմությունները, հին մատենագրական աղբյուրները և օտար պատմիչների տեղեկությունները՝ ստեղծելով ազգային պատմագիտական եզակի հուշարձան։ «Հայոց Պատմությունը» բաղկացած է երեք հիմնական մասերից։ Առաջին բաժնում ներկայացվում են հայ ժողովրդի առասպելական ծագումնաբանությունը, Հայկ Նահապետի և Բելի պատմությունը, հայկական նախնադարյան տոհմերը և վաղ շրջանի ավանդությունները։ Երկրորդ մասում նկարագրվում է Արշակունիների ժամանակաշրջանը, Հայաստանի քաղաքական զարգացումը, հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ և քրիստոնեության ընդունման պատմական իրադարձությունները։ Երրորդ հատվածում հեղինակը անդրադառնում է իր ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական իրողություններին՝ ներկայացնելով Հայաստանի վիճակը արտաքին ճնշումների և ներքին հակասությունների պայմաններում։ Գիրքն առանձնանում է ոչ միայն պատմական արժեքով, այլև բարձր գրականությամբ, պատկերավոր լեզվով և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա ունեցած բացառիկ ազդեցությամբ։ Այն դարեր շարունակ եղել է հայ կրթության, պատմագիտության և մշակութային ինքնության կարևորագույն հիմքերից մեկը։ Աշխատության մեջ միահյուսվում են պատմությունը, առասպելը, փիլիսոփայական դիտարկումները և հայրենասիրական գաղափարները, ինչի շնորհիվ այն դարձել է հայ դասական գրականության անկյունաքարային ստեղծագործություններից մեկը։ «Հայոց Պատմությունը» կարևոր աղբյուր է ոչ միայն Հայաստանի, այլև ամբողջ Առաջավոր Ասիայի և տարածաշրջանի հին պատմության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը լայնորեն ուսումնասիրվել է պատմաբանների, բանասերների և աստվածաբանների կողմից, թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով և մինչ օրս շարունակում է մնալ հայագիտական կարևորագույն աշխատություններից մեկը։

Другие предметы

Հայցի ապահովումը քաղաքացիական դատավարությունում-ը քաղաքացիական դատավարության կարևոր ինստիտուտներից մեկի՝ հայցի ապահովման իրավական կարգավորման և կիրառման մեխանիզմների ուսումնասիրությունն է, որտեղ ներկայացվում է, թե ինչպես և ինչ պայմաններում դատարանը կարող է ձեռնարկել ժամանակավոր միջոցներ՝ ապահովելու համար հետագայում կայացվելիք դատական ակտի արդյունավետ կատարումը։ Դասախոսության ընթացքում բացատրվում է հայցի ապահովման նպատակը՝ կանխել պատասխանողի կողմից գույքի օտարումը, պարտավորությունների կատարումից խուսափելը կամ այնպիսի գործողություններ կատարելը, որոնք կարող են անհնար դարձնել դատական որոշման իրագործումը։ Ներկայացվում են ապահովման միջոցների տեսակները, դրանց կիրառման հիմքերը, միջնորդության ներկայացման կարգը, դատարանի հայեցողության սահմանները և կողմերի իրավունքների հավասարակշռման սկզբունքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև համաչափության պահանջին, ըստ որի՝ կիրառվող միջոցները պետք է լինեն անհրաժեշտ և չգերազանցեն պահանջի ապահովման համար անհրաժեշտ սահմանը՝ չխախտելով պատասխանողի իրավունքները անհամաչափ կերպով։ Բացի այդ քննարկվում են հայցի ապահովման վերացման, փոփոխման և բողոքարկման գործընթացները, ինչպես նաև դատական պրակտիկայում հաճախ հանդիպող խնդիրներն ու դրանց լուծման մոտեցումները։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է դեղաբույսերի և համեմունքային մշակաբույսերի էկոլոգո-կենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց մշակման տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը անհող մշակույթի պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում բույսերի աճեցման ժամանակակից տեխնոլոգիաներն են, որոնց դեպքում ավանդական հողային միջավայրը փոխարինվում է սննդարար լուծույթներով կամ այլ վերահսկվող աճեցման համակարգերով։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ կառավարել բույսերի սննդային ռեժիմը, ջրի և հանքային տարրերի մատակարարումը, աճի պայմանները և միկրոկլիմայական գործոնները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տարբեր դեղաբույսերի և համեմունքային մշակաբույսերի կենսաբանական առանձնահատկությունները՝ աճի ու զարգացման փուլերը, արմատային համակարգի ձևավորումը, վեգետատիվ զանգվածի կուտակումը, լուսավորության, ջերմաստիճանի, խոնավության և սննդային տարրերի նկատմամբ պահանջները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհող մշակույթի պայմաններում բույսերի ֆիզիոլոգիական արձագանքներին և այն հանգամանքին, թե վերահսկվող միջավայրն ինչպես է ազդում աճի ինտենսիվության, բերքատվության և բույսերի կենսաբանական ակտիվ նյութերի կուտակման վրա։ Դեղաբույսերի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի՝ եթերայուղերի, ալկալոիդների, ֆլավոնոիդների և այլ արժեքավոր միացությունների ձևավորումը, քանի որ դրանց քանակն ու որակը կարող են անմիջականորեն պայմանավորել ստացված բուսական հումքի գործնական արժեքը։ Համեմունքային մշակաբույսերի դեպքում կարևոր են բույսի համային և բուրավետ հատկությունները, կանաչ զանգվածի կամ այլ օգտագործվող մասերի արտադրողականությունը և ստացված արտադրանքի որակը։ Ուսումնասիրության տնտեսական բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս գնահատել անհող մշակույթի ներդրման արդյունավետությունը՝ հաշվի առնելով սերմերի կամ տնկանյութի, սննդանյութերի, ջրի, էներգիայի, սարքավորումների, աշխատուժի և այլ արտադրական ծախսերը։ Միաժամանակ դիտարկվում են ստացված բերքի արժեքը, արտադրողականությունը, ինքնարժեքը, շահութաբերությունը և ներդրումների վերադարձի հնարավորությունները։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ բույսերի կենսաբանական ուսումնասիրությունը համադրվում է տնտեսական գնահատման հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն պարզելու, թե որ մշակաբույսերն են առավել լավ հարմարվում անհող համակարգերին, այլև գնահատելու դրանց արտադրական կիրառման նպատակահարմարությունը։ Անհող մշակույթի տեխնոլոգիան կարող է հատկապես հետաքրքիր լինել սահմանափակ հողային ռեսուրսներով պայմաններում, քաղաքային կամ փակ արտադրական համակարգերում, ինչպես նաև ամբողջ տարվա ընթացքում կայուն արտադրություն կազմակերպելու տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, կենսաբաններին, դեղաբույսերի մշակությամբ զբաղվող մասնագետներին, ջերմատնային տնտեսությունների կազմակերպիչներին, գյուղատնտեսական տնտեսվարողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն գնահատելու դեղաբույսերի և համեմունքային մշակաբույսերի աճեցման կենսաբանական, տեխնոլոգիական և տնտեսական կողմերը՝ ցույց տալով անհող մշակույթի հնարավորությունները բարձրորակ բուսական հումքի ստացման և արդյունավետ գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման գործում։

Педагогика

Հրատարակությունը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմում Խորհրդային Միության հաղթանակի 40-ամյակին և նախատեսված է այդ հոբելյանական տարեթվի կապակցությամբ կրթական ու դաստիարակչական միջոցառումների կազմակերպման համար։ Այն ներկայացնում է մեթոդական հանձնարարականների և գործնական առաջարկությունների ամբողջություն, որոնց միջոցով ուսուցիչներին, դաստիարակներին, գրադարանավարներին և մշակութային-կրթական հաստատությունների աշխատակիցներին առաջարկվում են թեմատիկ միջոցառումների, զրույցների, դասախոսությունների, ընթերցումների, ցուցահանդեսների և այլ աշխատանքների կազմակերպման եղանակներ։ Նյութի հիմնական նպատակներից է երիտասարդ սերնդին ներկայացնել պատերազմի տարիների պատմական իրադարձությունները, հաղթանակի նշանակությունը, ռազմաճակատում և թիկունքում մարդկանց կատարած աշխատանքը, ինչպես նաև պատերազմի մասնակիցների և զոհվածների հիշատակի պահպանման կարևորությունը։ Մեթոդական մոտեցումները կարող են ներառել փաստագրական նյութերի, հուշերի, գրական ստեղծագործությունների, պատմական փաստերի և կենսագրական տեղեկությունների օգտագործում, ինչը հնարավորություն է տալիս պատմական թեման ներկայացնել ոչ միայն որպես իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես մարդկային ճակատագրերի և անձնական սխրանքների պատմություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում հայ ժողովրդի և Հայաստանի մասնակցությանը պատերազմական տարիների ընդհանուր պայքարին, հայ զինվորների, սպաների, ռազմաճակատայինների և թիկունքի աշխատողների ներդրմանը հաղթանակի գործում։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հիշատակի և հայրենասիրական միջոցառումների բովանդակության մշակման համար՝ առաջարկելով տարբեր տարիքային խմբերին համապատասխանող թեմաներ և աշխատանքի ձևեր։ Մեթոդական հանձնարարականների արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ դրանք համադրում են պատմական գիտելիքի փոխանցումը և դաստիարակչական նպատակները՝ նպաստելով պատերազմի հետևանքների, խաղաղության արժեքի և պատմական հիշողության պահպանման վերաբերյալ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Նյութը կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց դպրոցներում, գրադարաններում, ակումբներում և այլ կրթամշակութային հաստատություններում հոբելյանական միջոցառումներ կազմակերպելու համար։