Եղբայրության ընկուզենիները

Туризм

Այս աշխատանքը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի զբոսաշրջային և առողջարանային ռեսուրսների համապարփակ ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հանրապետության բնական, կլիմայական և բուժիչ հնարավորությունները որպես կարևոր տնտեսական և սոցիալական զարգացման գործոններ։ Նյութում վերլուծվում են Հայաստանի լեռնային լանդշաֆտների, հանքային ջրերի, առողջարար կլիմայական գոտիների և պատմամշակութային հուշարձանների դերը զբոսաշրջության և առողջարանային տնտեսության ձևավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առողջարանների և հանգստավայրերի զարգացման պատմությանը, դրանց ենթակառուցվածքային ապահովվածությանը, ինչպես նաև բուժիչ-կանխարգելիչ ծրագրերի կազմակերպման սկզբունքներին, որոնք կիրառվել են խորհրդային առողջապահական համակարգի շրջանակում։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է զբոսաշրջության պլանային զարգացման մեխանիզմները, ներքին և արտաքին այցելուների սպասարկման ձևերը, ինչպես նաև տարածաշրջանային զբոսաշրջային երթուղիների ձևավորման փորձը։ Քննարկվում է Հայաստանի բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և դրանց համադրության հնարավորությունը մշակութային ժառանգության հետ՝ որպես միասնական զբոսաշրջային արտադրանք։ Նյութի նպատակն է ներկայացնել Խորհրդային Հայաստանի զբոսաշրջային և առողջարանային համակարգի ներուժը և դրա ներդրումը բնակչության հանգստի կազմակերպման ու առողջության վերականգնման գործում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է բարորակ ոսկրային ուռուցքների և ուռուցքանման ախտահարումների վիրաբուժական բուժման ժամանակ ալոգեն ոսկրային մատրիցի կիրառման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ոսկրային հյուսվածքի վիրաբուժական հեռացումից հետո առաջացող դեֆեկտների վերականգնման խնդիրն է, քանի որ նման միջամտություններից հետո անհրաժեշտ է հնարավորինս արդյունավետորեն վերականգնել ոսկրի կառուցվածքային ամբողջականությունը, պահպանել դրա մեխանիկական ամրությունը և ստեղծել վերականգնողական գործընթացների համար բարենպաստ պայմաններ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են բարորակ ոսկրային գոյացությունների և ուռուցքանման ախտահարումների հիմնական կլինիկական առանձնահատկությունները, դրանց վիրաբուժական բուժման սկզբունքները և ոսկրային դեֆեկտների վերականգնման առկա մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ալոգեն ոսկրային մատրիցի կենսաբանական և վերականգնողական հատկություններին, դրա կիրառման մեթոդներին, վիրահատական տեխնիկայի առանձնահատկություններին և բուժման արդյունքների գնահատմանը։ Կարևոր է նաև այն հարցը, թե ինչպես է նման նյութի օգտագործումն ազդում ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման ընթացքի, դեֆեկտի լրացման, վերջույթի ֆունկցիայի վերականգնման և հետվիրահատական բարդությունների հաճախականության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր կլինիկական դեպքերի արդյունքները՝ գնահատելով կիրառվող մեթոդի արդյունավետությունը տարբեր տեսակի ախտահարումների և տարբեր տեղակայման պայմաններում։ Աշխատությունը բժշկական տեսանկյունից արժեքավոր է նրանով, որ անդրադառնում է ոսկրային վիրաբուժության կարևոր խնդրի՝ ուռուցքային հյուսվածքի հեռացումից հետո առաջացած դեֆեկտի անվտանգ և ֆունկցիոնալ վերականգնմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել օրթոպեդներին, վնասվածքաբաններին, ոսկրային ուռուցքաբանությամբ զբաղվող վիրաբույժներին, պաթոլոգներին, վերականգնողական բժշկության մասնագետներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։ Ուսումնասիրությունը նաև կարող է օգտակար լինել ոսկրային փոխպատվաստման և վերականգնողական վիրաբուժության ժամանակակից մեթոդների արդյունավետությունը գնահատելու համար՝ ներկայացնելով ալոգեն ոսկրային նյութի կիրառման հնարավորություններն ու կլինիկական նշանակությունը։

Право

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավական ռեժիմի ինստիտուտի տեսական-իրավական վերլուծությանը ազգային իրավական համակարգի շրջանակներում՝ բացահայտելով դրա էությունը, կառուցվածքը և գործառույթային նշանակությունը։ Աշխատության մեջ իրավական ռեժիմը դիտարկվում է որպես իրավունքի նորմերի, ինստիտուտների և իրավական հարաբերությունների համակարգված ամբողջություն, որը կարգավորում է հասարակական կյանքի որոշակի ոլորտներում վարքագծի թույլատրելի, պարտադիր և արգելված սահմանները։ Վերլուծվում են իրավական ռեժիմի ձևավորման հիմքերը, դրա տեսակները՝ ընդհանուր և հատուկ, ինչպես նաև դրանց դրսևորումները պետական կառավարման, տնտեսական հարաբերությունների, հասարակական անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական ռեժիմի արդյունավետության վրա ազդող գործոններին՝ իրավական կարգավորման հստակությանը, իրավակիրառ պրակտիկայի հետևողականությանը և ինստիտուցիոնալ կայունությանը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է իրավական ռեժիմի փոխհարաբերությունը իրավական պետության սկզբունքների հետ՝ ընդգծելով, որ այն հանդիսանում է իրավակարգի ապահովման և հասարակական հարաբերությունների կայունացման կարևոր մեխանիզմ։

Культура

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի մասին նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ակնարկ՝ ընդգրկելով պատմության, մշակույթի, հասարակական-քաղաքական կյանքի, տնտեսության, իրավունքի, կրթության, արվեստի և բնական գիտությունների ոլորտներին նվիրված հրատարակություններ։ Ցանկում ներառված աշխատությունները արտացոլում են Հայաստանի ժամանակակից զարգացումները, պետականության կայացման գործընթացները, տարածաշրջանային դիրքավորումը և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները, ինչպես նաև երկրի պատմամշակութային ժառանգության ուսումնասիրության նոր մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի վերաբերյալ գիտական մոնոգրաֆիաներին, հետազոտական ժողովածուներին, վիճակագրական և վերլուծական նյութերին, որոնք նպաստում են երկրի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացված գրքերը նախատեսված են հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, վերլուծաբանների և լայն ընթերցողական շրջանակի համար՝ ծառայելով որպես տեղեկատվական աղբյուր Հայաստանի մասին նոր գիտական և հրապարակային գրականության վերաբերյալ։

Право

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատող միգրանտների աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության իրավական և գործնական հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում միգրանտ աշխատողների՝ աշխատանքի ընդունման, աշխատանքի պայմանների, արդար և հավասար վարձատրության, աշխատանքային անվտանգության, սոցիալական պաշտպանության և աշխատանքային հարաբերությունների դադարեցման ոլորտներում իրավունքների ապահովման հարցերն են։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են աշխատող միգրանտների իրավական կարգավիճակը, նրանց և գործատուների միջև աշխատանքային հարաբերությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միգրացիոն և աշխատանքային օրենսդրության փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ միգրանտ աշխատողները կարող են առավել խոցելի լինել աշխատանքային շահագործման, խտրականության, չգրանցված աշխատանքի, աշխատավարձի չվճարման կամ ոչ անվտանգ աշխատանքային պայմանների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության պետական և դատական մեխանիզմներին, վերահսկողության համակարգերին, իրավական պաշտպանության միջոցներին և աշխատողների իրազեկվածության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավական չափանիշների և ազգային օրենսդրության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև միգրանտ աշխատողների իրավունքների պաշտպանության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել օտարերկրյա քաղաքացիների աշխատանքի թույլտվության, իրավական կարգավիճակի, սոցիալական ապահովության և աշխատանքային վեճերի լուծման հետ կապված առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է հավասար վերաբերմունքի և խտրականության բացառման սկզբունքը, քանի որ աշխատող միգրանտների իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունը կարևոր պայման է արժանապատիվ աշխատանքի և սոցիալական արդարության ապահովման համար։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող իրավակարգավորման և իրավակիրառ պրակտիկայի խնդիրները և առաջարկելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ օրենսդրական, վարչական և ինստիտուցիոնալ մակարդակներում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել աշխատանքային և միգրացիոն իրավունքի մասնագետներին, իրավաբաններին, փաստաբաններին, մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։

История

Աշխատանքը նվիրված է 1991-1994 թվականներին Ղարաբաղյան հակամարտության շուրջ ձևավորված միջազգային դիվանագիտական գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր քաղաքական իրադրությանը, հակամարտության ռազմականացմանը և դրա կարգավորման ուղղությամբ միջազգային դերակատարների ձեռնարկած քայլերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ հակամարտությունը վերածվեց լայնածավալ ռազմական բախման, իսկ դրա կարգավորումը աստիճանաբար դարձավ ոչ միայն Հայաստանի և Ադրբեջանի, այլև տարածաշրջանային ու միջազգային քաղաքականության կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ԽՍՀՄ փլուզման հետևանքով ստեղծված աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը Հարավային Կովկասի անվտանգության միջավայրի վրա։ Խորհրդային կենտրոնական իշխանության թուլացումը և հետագայում վերացումը փոխեցին հակամարտության կողմերի քաղաքական ու ռազմական հնարավորությունները, իսկ նորանկախ պետությունների ձևավորումը խնդիրը տեղափոխեց միջազգային հարաբերությունների ավելի լայն հարթություն։ Այդ պայմաններում տարբեր պետություններ և միջազգային կազմակերպություններ սկսեցին ներգրավվել հակամարտության կարգավորման գործընթացում՝ փորձելով հասնել ռազմական գործողությունների դադարեցման և քաղաքական բանակցությունների մեկնարկի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային կազմակերպությունների, հատկապես ՄԱԿ-ի և ԵԱՀԽ-ի, գործունեության ուսումնասիրությունը։ 1992 թվականին ԵԱՀԽ-ի շրջանակներում ձևավորվեց հակամարտության խաղաղ կարգավորմանն ուղղված գործընթաց, որի առանցքային բաղադրիչներից էր բանակցությունների կազմակերպման և խաղաղ կարգավորման հնարավոր մեխանիզմների ձևավորումը։ Հետագա տարիներին այս գործընթացը դարձավ հակամարտության միջազգային միջնորդության հիմնական հարթակներից մեկը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Ռուսաստանի, Միացյալ Նահանգների և եվրոպական պետությունների դիրքորոշումներին։ Այդ ժամանակաշրջանում Ռուսաստանը տարածաշրջանում ուներ առանձնահատուկ քաղաքական, ռազմական և պատմական ազդեցություն, իսկ արևմտյան պետությունները աստիճանաբար ավելի մեծ հետաքրքրություն էին ցուցաբերում Հարավային Կովկասի անվտանգության և հակամարտության կարգավորման նկատմամբ։ Տարբեր դերակատարների շահերի համադրումն ու երբեմն հակասությունը էական ազդեցություն էին ունենում բանակցային գործընթացի ընթացքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ռազմական գործողությունների և դիվանագիտական նախաձեռնությունների փոխկապակցվածությանը։ Ռազմաճակատում իրավիճակի փոփոխությունները անմիջականորեն ազդում էին բանակցային դիրքորոշումների վրա, իսկ միջազգային միջնորդների առաջարկները, հայտարարություններն ու հնարավոր համաձայնությունների նախագծերը փոխկապակցվում էին ռազմական իրադրության հետ։ Այս առումով աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հակամարտությունը ոչ միայն որպես ռազմական դիմակայություն, այլև որպես քաղաքական և դիվանագիտական գործընթաց, որի զարգացումը պայմանավորված էր բազմաթիվ ներքին և արտաքին գործոններով։ Հետազոտության առանձին խնդիր է միջազգային իրավունքի և տարածքային ամբողջականության ու ժողովուրդների ինքնորոշման սկզբունքների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Հակամարտության շուրջ ձևավորված դիվանագիտական դիրքորոշումներում այս սկզբունքները հաճախ հանդես էին գալիս որպես կարևոր իրավաքաղաքական փաստարկներ, իսկ դրանց մեկնաբանության տարբերությունները բարդացնում էին միասնական կարգավորման ձևաչափի ձևավորումը։ Այդ համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել նաև տարածքային կարգավիճակի, անվտանգության երաշխիքների, բնակչության իրավունքների և ռազմական գործողությունների դադարեցման հետ կապված հարցերը։ Աշխատանքը կարող է վերլուծել 1992-1994 թվականների ընթացքում իրականացված բանակցային և միջնորդական տարբեր նախաձեռնությունները, դրանց նպատակները, արդյունքները և սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի 1994 թվականի մայիսին ձեռք բերված հրադադարի համաձայնությունը, որը դադարեցրեց լայնածավալ ռազմական գործողությունները և ստեղծեց հակամարտության հետագա քաղաքական կարգավորման համար անհրաժեշտ հարաբերական կայունության պայմաններ։ Միաժամանակ հրադադարը ինքնին չլուծեց հակամարտության հիմնարար քաղաքական խնդիրները, ինչի հետևանքով կարգավորման գործընթացը շարունակվեց նաև հետագա տարիներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև Հայաստանի և Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությունը։ Երկու պետությունների դիվանագիտական դիրքորոշումները ձևավորվում էին ինչպես ռազմական իրավիճակի, այնպես էլ ներքաղաքական զարգացումների, միջազգային աջակցության որոնման և տարածաշրջանային ուժերի հետ հարաբերությունների ազդեցությամբ։ Այդ քաղաքականությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու տարբեր ժամանակահատվածներում բանակցային դիրքորոշումները փոխվում էին և ինչու չէր հաջողվում արագ հասնել համապարփակ քաղաքական համաձայնության։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է 1991-1994 թվականների իրադարձությունների համակողմանի դիտարկման մեջ՝ ռազմական, դիվանագիտական, միջազգային-իրավական և աշխարհաքաղաքական գործոնների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հակամարտության միջազգայինացման հիմնական փուլերը, միջնորդական գործընթացների առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային ու գլոբալ դերակատարների շահերի ազդեցությունը կարգավորման հնարավորությունների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1991-1994 թվականների Ղարաբաղյան հակամարտությունը որպես բարդ միջազգային-քաղաքական գործընթաց, որի ընթացքում ռազմական զարգացումներին զուգահեռ ձևավորվեց բազմակողմ դիվանագիտական միջնորդության համակարգ, իսկ 1994 թվականի հրադադարով ստեղծվեց հակամարտության հետագա բանակցային կարգավորման հիմքը։