Զբոսաշրջության զարգացման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Другие предметы

Աշխատանքը նվիրված է գրադարաններում ընթերցողների համար գրքային ֆոնդերի առավել ազատ և անմիջական հասանելիության կազմակերպման մեթոդական խնդիրներին։ Այն ներկայացնում է գրադարանային սպասարկման այնպիսի ձևի կազմակերպման սկզբունքներ, որի դեպքում ընթերցողը հնարավորություն է ստանում ինքնուրույն ծանոթանալու գրադարակներում տեղադրված գրականությանը, ընտրելու իրեն հետաքրքրող հրատարակությունները, թերթելու և համեմատելու տարբեր գրքեր՝ առանց յուրաքանչյուր անգամ գրադարանավարի միջնորդության անհրաժեշտության։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում մասնակի և ամբողջական բաց դարակների կազմակերպմանը, դրանց համար գրքային ֆոնդի ընտրությանը, գրքերի դասավորությանը, գրադարանային տարածքի նախապատրաստմանը և ընթերցողների սպասարկման նոր ձևին անցնելու կազմակերպչական հարցերին։ Ըստ ժամանակի գրադարանագիտական մեթոդական գրականության՝ նման համակարգի ներդրումը նպատակ ուներ բարելավել ընթերցողների սպասարկումը և ավելի լիարժեք բավարարել նրանց ընթերցողական պահանջները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆոնդի նախնական ուսումնասիրությանն ու ստուգմանը, քանի որ բաց հասանելիության պայմաններում գրքերի ճիշտ ընտրությունը և դասավորությունը էական նշանակություն ունեն ընթերցողի ինքնուրույն կողմնորոշման համար։ Կարող են դիտարկվել գրքերի թեմատիկ կամ այլ սկզբունքներով խմբավորման, դարակների կահավորման, համապատասխան ցուցանակների և ուղղորդող նյութերի օգտագործման հարցերը։ Մեթոդական մոտեցման կարևոր բաղադրիչ է նաև թեմատիկ ցուցափեղկերի և քարտարանների կազմումը, որոնք լրացնում են բաց դարակների հնարավորությունները և օգնում են ընթերցողին գտնել այն գրականությունը, որը ֆիզիկապես հնարավոր չէ ամբողջությամբ տեղադրել ազատ հասանելիության տարածքում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանային ֆոնդերի կոմպլեկտավորման և ցուցադրման կազմակերպման տեսանկյունից։ Բաց դարակների համար անհրաժեշտ է ընտրել այնպիսի գրականություն, որն առավել պահանջված է ընթերցողների շրջանում կամ համապատասխանում է տվյալ ժամանակահատվածի թեմատիկ և տեղեկատվական պահանջներին։ Մնացած նյութերի համար կարող են կիրառվել հանձնարարական գրականության ցանկեր, թեմատիկ քարտարաններ կամ տացքասեղանի մոտ ցուցադրվող առանձին գրքարկղեր։ Այս միջոցների համադրումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին տեղեկանալ նաև այն հրատարակությունների մասին, որոնք չեն տեղավորվում բաց հասանելիության դարակներում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընթերցողի համար հարմարավետ պայմանների ստեղծմանը։ Բաց դարակի արդյունավետ աշխատանքը պահանջում է ոչ միայն գրքերի ֆիզիկական հասանելիություն, այլև համապատասխան տարածք, որտեղ ընթերցողը կարող է նստել, գիրքը թերթել, անհրաժեշտ գրառումներ կատարել և հանգիստ ընտրություն կատարել։ Այսպիսով, գրադարանային սպասարկումը ներկայացվում է որպես կազմակերպված միջավայր, որտեղ ֆոնդի դասավորությունը, կահավորումը, տեղեկատվական ցուցիչները և ընթերցողի ազատ տեղաշարժը փոխկապակցված են։ Նյութի կարևոր կողմերից է նաև գրադարանավարի դերի վերաիմաստավորումը բաց ֆոնդերի պայմաններում։ Գրադարանավարը շարունակում է իրականացնել ֆոնդի համալրման, դասակարգման, պահպանության և ընթերցողների խորհրդատվական սպասարկման գործառույթները, սակայն միաժամանակ պետք է կարողանա կազմակերպել այնպիսի միջավայր, որտեղ ընթերցողն առավել ինքնուրույն է կողմնորոշվում գրականության մեջ։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել գրքերի ավելի ակտիվ օգտագործմանը, ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը և գրադարանի ու ընթերցողի միջև ավելի անմիջական կապի ձևավորմանը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն գրադարաններին առաջարկում է բաց հասանելիության համակարգի ներդրման և կազմակերպման կոնկրետ մեթոդական ուղղություններ՝ սկսած շենքի և տարածքի նախապատրաստումից մինչև գրքային ֆոնդի ընտրություն, դասավորություն, քարտարանների և ցուցադրական նյութերի ստեղծում։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է գրքային ֆոնդերի բաց հասանելիությունը որպես ընթերցողների սպասարկման արդյունավետ ձև, որի նպատակն է ընթերցողին ավելի մոտեցնել գրադարանի հավաքածուին, մեծացնել գրքերի ինքնուրույն ընտրության հնարավորությունը և գրադարանի ֆոնդի օգտագործումը դարձնել առավել հարմար, բազմակողմանի ու արդյունավետ։

Литература

Նամակներ ընթացքից ստեղծագործությունը կառուցված է որպես ժանրային խառնուրդ՝ պատմվածքի, էսսեի և կոլաժային մտածողության միաձուլում, որտեղ հեղինակը ընթերցողի հետ խոսում է ոչ թե մեկ գծային սյուժեով, այլ մտքերի, հիշողությունների և դիտարկումների ազատ հոսքով։ Տեքստում զգացվում է ժամանակի շարժման մշտական ներկայությունը՝ «ընթացքը» ոչ միայն որպես արտաքին իրականություն, այլ նաև որպես ներքին հոգեբանական գործընթաց, որտեղ մարդը վերաիմաստավորում է իր փորձառությունները, կորուստները և հարաբերությունները։ Խանջյանի լեզուն հաճախ հեգնական է, երբեմն՝ փիլիսոփայական, և կառուցվում է մանր դետալների միջոցով, որոնք միասին ստեղծում են ավելի լայն մշակութային և գոյաբանական պատկեր։ Ստեղծագործության կոլաժային կառուցվածքը թույլ է տալիս տարբեր շերտերի համադրություն՝ անձնական պատմություն, հասարակական դիտարկում և մտավոր խաղ, ինչը գիրքը դարձնում է բաց, բազմաձայն և ընթերցողի մեկնաբանությանը լայն տեղ թողնող տեքստ։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկայի ուսուցման համակարգում էկոլոգիական կրթության իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կարևորելով բնապահպանական գիտակցության ձևավորումը բնական գիտությունների դասավանդման գործընթացում։ Վերլուծվում են ֆիզիկայի և էկոլոգիայի փոխկապակցվածությունը, բնապահպանական թեմաների ինտեգրման մեթոդական մոտեցումները, ինչպես նաև ուսումնական ծրագրերում և դասավանդման գործընթացում դրանց արդյունավետ կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունում ներկայացվում են այն մանկավարժական մեթոդներն ու ուսուցման ձևերը, որոնք նպաստում են սովորողների գիտական մտածողության, բնապահպանական պատասխանատվության և կայուն զարգացման սկզբունքների ընկալման ձևավորմանը։ Քննարկվում են էներգիայի արդյունավետ օգտագործման, շրջակա միջավայրի պահպանության, բնական ռեսուրսների խնայողության և ժամանակակից տեխնոլոգիաների էկոլոգիական ազդեցության հարցերը՝ ընդգծելով ֆիզիկայի ուսուցման դերը էկոլոգիական մշակույթի զարգացման և բնապահպանական կրթության նպատակների իրականացման գործում։

Психология

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է օժտված երեխաների փոխհարաբերություններում առաջացող հոգեբանական օտարացման երևույթը՝ բացահայտելով դրա ձևավորման հիմնական պատճառները և հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Ներկայացվում է, որ օտարացումը հաճախ պայմանավորված է ճանաչողական զարգացման անհամաչափությամբ, երբ բարձր ինտելեկտուալ կարողություններ ունեցող երեխան դժվարությամբ է գտնում ընդհանուր հետաքրքրություններ հասակակիցների հետ, ինչն էլ կարող է հանգեցնել սոցիալական մեկուսացման կամ հուզական հեռացման։ Քննարկվում են նաև ինքնագնահատականի տատանումները, սոցիալական հմտությունների ոչ բավարար զարգացումը, միջավայրի կողմից չհասկացվածության զգացումը և չափազանց բարձր ակադեմիական սպասումները, որոնք միասին կարող են խորացնել օտարացման զգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի և ընտանիքի դերին, որտեղ անբավարար աջակցությունը կամ, հակառակը, չափազանցված ճնշումը կարող են ուժեղացնել երեխայի ներքին հակասությունները և սոցիալական հարմարվողականության դժվարությունները։ Նշվում է, որ օտարացման հաղթահարումը պահանջում է բազմամակարդակ մոտեցում՝ ներառյալ հոգեբանական աջակցություն, սոցիալական հմտությունների զարգացում, խմբային ինտեգրման ծրագրեր և երեխայի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան կրթական ռազմավարությունների կիրառում։ Կարևորվում է նաև էմպատիայի և հուզական ինտելեկտի զարգացումը, որը նպաստում է հասակակիցների հետ ավելի արդյունավետ փոխհարաբերությունների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ օժտված երեխաների սոցիալական դժվարությունները ոչ միայն անձնային, այլև միջավայրային գործոնների արդյունք են, և դրանց հաղթահարումը հնարավոր է միայն համալիր հոգեբանական և մանկավարժական միջամտությունների միջոցով։

Литература

Այս աշխատությունը ներկայացնում է հայկական գրականության զարգացման համառոտ, սակայն համակարգված պատմական ակնարկը՝ սկսած նրա սկզբնավորումից մինչև XIII դարի ավարտը։ Հեղինակը վերլուծում է գրական ավանդույթի ձևավորման հիմնական փուլերը, գրավոր մշակույթի ծագումն ու զարգացումը, ինչպես նաև հոգևոր և աշխարհիկ գրականության փոխազդեցությունը միջնադարյան հայկական հասարակության մեջ։ Աշխատությունում առանձնակի ուշադրություն է դարձվում գրերի ստեղծման պատմական նշանակությանը, թարգմանական շարժման դերին, պատմագրության, աստվածաբանական գրականության, փիլիսոփայական մտքի և գեղարվեստական արձակի ու պոեզիայի զարգացման ընթացքին։ Քննարկվում են տարբեր ժամանակաշրջանների նշանավոր հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց ազդեցությունը ազգային մշակույթի ձևավորման վրա և գրականության կապը քաղաքական, կրոնական ու կրթական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական միջնադարյան գրական մտքի զարգացման հիմնական միտումների, ժանրային բազմազանության և մշակութային արժեքների մասին՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը ազգային ինքնության պահպանման և հոգևոր կյանքի հարստացման գործում։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման առկա մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է որպես երկրի տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկը՝ հաշվի առնելով ջրի սահմանափակ պաշարները, դրանց տարածքային և սեզոնային անհավասար բաշխվածությունը, գյուղատնտեսության ու բնակչության պահանջարկը և ջրային էկոհամակարգերի պահպանության անհրաժեշտությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման կազմակերպական և տնտեսական հիմքերը, ջրային ռեսուրսների օգտագործման և բաշխման գործընթացները, ինչպես նաև ոլորտում գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունն ու առկա խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը, ջրային կորուստների նվազեցմանը, ոռոգման համակարգերի բարելավմանը, ենթակառուցվածքների վերականգնմանն ու արդիականացմանը և ջրային ռեսուրսների հաշվառման ու վերահսկողության կատարելագործմանը։ Քննարկվում են նաև կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցության, տնտեսական խթանների, ջրօգտագործման վճարների, ներդրումային քաղաքականության և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարման սկզբունքների կիրառումը, որի հիմքում դրվում է ջրի նկատմամբ տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի հավասարակշռումը։ Հայաստանի պայմաններում այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ համադրել բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, էներգետիկայի և շրջակա միջավայրի պահանջները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ ջրային համակարգերի մոնիթորինգի, հաշվառման, կանխատեսման և կառավարման գործընթացները թվայնացնելու նպատակով։ Առաջարկվող մոտեցումները միտված են ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, համակարգերի տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը, ծառայությունների որակի բարելավմանը և ոլորտի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ջրային տնտեսության մասնագետներին, տնտեսագետներին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, բնապահպաններին, ինժեներներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։