Беглый взгляд на историю гайканской литературы до конца XIII столетия

Այլ առարկաներ

Այս ցանկը ներկայացնում է 2019–2026 թվականներին Հայաստանի Հանրապետությունում հրատարակված նոր գրքերի մի շարք՝ ընդգրկելով գիտական, մշակութային և հասարակական ոլորտները, ինչպես նաև մատչելի տեղեկատվություն ընթերցողների համար։ Նյութում ընդգրկված են վերը նշված ոլորտների հիմնական նորույթները՝ գրքեր կրթության, տնտեսագիտության, բժշկության, արվեստի, պատմության, լեզվաբանության և տեխնոլոգիայի ոլորտներում։ Կցված են հրատարակիչների և հեղինակների անունները, տպագրության տարին և թեմատիկ ուղղությունները՝ թույլ տալով ընթերցողին արագ կողմնորոշվել հետաքրքրության ոլորտի նոր հրատարակությունների մեջ։ Ցանկը մատչելի է ինչպես գիտաշխատողների, ուսանողների, այնպես էլ լայն հասարակության համար, որոնք ցանկանում են հետևել Հայաստանի հրատարակչական շուկայի վերջին զարգացումներին և նոր հրատարակություններին։

Lեզվաբանություն

Grammaire expliquée du français աշխատությունը ֆրանսերենի քերականության ուսումնական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի համակարգված և հասկանալի ձևով ներկայացնելու ֆրանսերենի կառուցվածքային կանոնները՝ սկսած հիմնական խոսքի մասերից մինչև բարդ շարահյուսական կառուցվածքներ, այն բացատրում է ժամանակների կիրառությունը, բայերի խոնարհման առանձնահատկությունները, դերանունների, նախդիրների և շարադասության ճիշտ օգտագործումը, միաժամանակ ընդգծելով հաճախ հանդիպող սխալները և դրանց ճիշտ ձևերը, գիրքը կառուցված է այնպես, որ ուսանողը կարողանա ոչ միայն հիշել կանոնները, այլ նաև կիրառել դրանք իրական հաղորդակցության մեջ՝ գրավոր և բանավոր խոսքում, ներառելով բազմաթիվ օրինակներ և վարժություններ, որոնք նպաստում են լեզվական մտածողության զարգացմանը և ֆրանսերենի ավելի բնական ընկալմանը, ինչը այն դարձնում է օգտակար թե՛ սկսնակների, թե՛ միջին մակարդակի սովորողների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի օրինակով որևէ քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական կամ միջազգային գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով երկրի զարգացման առանձնահատկությունները, առկա մարտահրավերներն ու դրանց ձևավորման պատճառները։ Ներկայացվում են Հայաստանի ներքին և արտաքին միջավայրին առնչվող հիմնախնդիրները, պետական կառավարման, հասարակական հարաբերությունների և տարածաշրջանային փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները։ Վերլուծության շրջանակում ուսումնասիրվում են պատմական, քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական գործոնները, որոնք ազդեցություն են ունեցել երկրի ընթացիկ իրավիճակի ձևավորման վրա, ինչպես նաև ներկայացվում են հնարավոր զարգացման ուղղություններ և լուծումների մոտեցումներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագիտության, միջազգային հարաբերությունների, տարածաշրջանային հետազոտությունների և ժամանակակից Հայաստանի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դեմ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և ոչնչացման պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում 1915 թվականին և դրան հաջորդած տարիներին հայ ժողովրդի կրած մարդկային, սոցիալական, մշակութային և նյութական կորուստներն են, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների ձևավորման քաղաքական ու պատմական նախադրյալները։ Ուսումնասիրվում են Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության հասարակական և քաղաքական դրությունը, ազգային հարցի զարգացումը, XIX դարի վերջի բռնությունների փորձը և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին համակարգված տեղահանությունների ու զանգվածային կոտորածների։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններին, պետական կառույցների և տեղական իշխանությունների գործողություններին, հայ բնակչության բռնի տեղահանման կազմակերպմանը, մահվան ճանապարհներին, ճամբարային պայմաններին և վերապրածների ճակատագրերին։ Առանձին կարևորություն է տրվում ոչնչացման գործընթացի տարբեր դրսևորումների՝ զանգվածային սպանությունների, սովի, հիվանդությունների, բռնի տեղահանության, ունեցվածքի բռնագրավման և ընտանիքների ու համայնքների քայքայման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը անդրադառնում է նաև հայկական մշակութային ժառանգության կորստին, եկեղեցիների, դպրոցների, կրթական ու մշակութային հաստատությունների գործունեության խաթարմանը և հայաբնակ բնակավայրերի ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Կարևորվում է միջազգային արձագանքի ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ ժամանակակից դիվանագիտական փաստաթղթերի, օտարերկրյա դիտորդների, մամուլի և մարդասիրական կազմակերպությունների հաղորդումների նշանակությունը պատմական իրադարձությունների փաստագրման գործում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև վերապրածների և փախստականների հետագա ճակատագիրը, հայկական սփյուռքի ձևավորման գործընթացը և տեղի ունեցածի հիշողության պահպանման ու փոխանցման խնդիրը։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տեղի ունեցածը ոչ միայն որպես առանձին ժամանակաշրջանի ողբերգական իրադարձությունների ամբողջություն, այլև որպես հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, ժողովրդագրական պատկերի և ազգային ինքնության վրա խոր ազդեցություն ունեցած գործընթաց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության մասնագետներին, հայագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և մարդու իրավունքների հետազոտողներին, ինչպես նաև դասախոսներին և ուսանողներին։ Ուսումնասիրության նշանակությունը պայմանավորված է պատմական փաստերի համակարգված քննությամբ և հայ ժողովրդի կրած կորուստների, վերապրման փորձի ու պատմական հիշողության պահպանման խնդիրների լուսաբանմամբ։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի բարձրագույն կրթության համակարգերում տեղի ունեցած կառուցվածքային, բովանդակային և կառավարչական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգերի արդիականացման և նոր սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխանեցման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության կազմակերպման սկզբունքների վերափոխումն է, կրթական ծրագրերի կատարելագործումը, բուհերի կառավարման մեխանիզմների զարգացումը և կրթության որակի ապահովման համակարգերի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բարձրագույն կրթության ազգային ավանդույթների և միջազգային կրթական գործընթացների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթական չափորոշիչների, աստիճանային համակարգերի, ուսումնական ծրագրերի և որակավորումների համադրելիության ապահովման ընթացքում։ Քննվում են բուհերի ինքնավարության, ակադեմիական ազատության, կառավարման արդյունավետության և պատասխանատվության փոխկապակցված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթության որակի գնահատման և ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով ներքին ու արտաքին գնահատման, կրթական ծրագրերի վերանայման և ուսուցման արդյունքների չափելիության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացմանը, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը, ուսանողակենտրոն կրթության սկզբունքներին և գիտահետազոտական գործունեության ու ուսումնական գործընթացի փոխկապակցմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկու համակարգերի միջև կրթական և գիտական համագործակցության հնարավորությունները, մասնագիտական փորձի փոխանակումը, կրթական ծրագրերի համադրումը և ընդհանուր գիտակրթական տարածքի ձևավորմանն առնչվող խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսավորման, նյութատեխնիկական ապահովման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և կրթական ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերին, որոնք էական նշանակություն ունեն բարձրագույն կրթության կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև աշխատաշուկայի պահանջների և մասնագետների պատրաստման համակարգի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով կրթական ծրագրերի համապատասխանությունը մասնագիտական գործունեության փոփոխվող պայմաններին։ Բարձրագույն կրթության փոխակերպումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական, ակադեմիական և սոցիալական բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության կառավարման, բարձրագույն դպրոցի մանկավարժության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով բարձրագույն կրթության համակարգային բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։

Փիլիսոփայություն

Դավիթ Անհաղթ. Հոդվածների ժողովածու-ը փիլիսոփայական և գիտական ուսումնասիրությունների ժողովածու է, որը նվիրված է Դավիթ Անհաղթին՝ հայ միջնադարյան փիլիսոփայական մտքի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին, աշխատությունում ընդգրկված են նրա փիլիսոփայական գաղափարների, տրամաբանության և իմացաբանության վերաբերյալ տարբեր հեղինակների ուսումնասիրություններ և մեկնաբանություններ, միաժամանակ վերլուծվում են Դավիթ Անհաղթի տեղն ու դերը անտիկ և միջնադարյան փիլիսոփայական ավանդույթի մեջ, նրա ազդեցությունը հայ փիլիսոփայական դպրոցի ձևավորման վրա, ինչպես նաև նրա գաղափարների կապը հունական փիլիսոփայության՝ հատկապես Արիստոտելի ավանդույթի հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում տրամաբանության, իմացության տեսության և բարոյագիտության հիմնախնդիրներին, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համակարգված պատկերացում Դավիթ Անհաղթի փիլիսոփայական ժառանգության և նրա գիտական նշանակության մասին հայ և համաշխարհային մտքի պատմության մեջ։