Թարգմանությունը որպես Շեքսպիրի իմաստավորման և հայացման միջոց (նախնական շրջան 1820-1880 թթ.)

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է ներդրումային ռիսկի ուսումնասիրությանը մրցակցային շուկայական պայմաններում՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության ծառայությունների ոլորտի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ներդրումային որոշումների վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ մակրոտնտեսական անկայունություն, շուկայի մրցակցային կառուցվածք, սպառողական պահանջարկի տատանումներ, իրավական և հարկային միջավայրի առանձնահատկություններ։ Աշխատությունում դիտարկվում են ներդրումային ռիսկի հիմնական տեսակները՝ շուկայական, ֆինանսական, գործառնական և ինստիտուցիոնալ, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը ծառայությունների ոլորտի տարբեր ենթաճյուղերում՝ բանկային ծառայություններ, զբոսաշրջություն, տրանսպորտ, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ և առևտրային ծառայություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեթոդներին՝ դիվերսիֆիկացիա, ֆինանսական վերլուծություն, կանխատեսման մոդելներ և զգայունության վերլուծություն։ Վերլուծվում է նաև մրցակցային միջավայրի ազդեցությունը ներդրումային վարքագծի վրա, որտեղ բարձր մրցակցությունը միաժամանակ մեծացնում է ռիսկերը, բայց նաև խթանում է արդյունավետության բարձրացումը և նորարարական լուծումների ներդրումը։ Հետազոտությունը ընդգծում է, որ ներդրումային ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նախապայման է ծառայությունների ոլորտի կայուն զարգացման և ներդրումային գրավչության բարձրացման համար։

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հիմնային պահանջմունքների և անձնային հատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ մանկավարժական բուհի ուսանողների օրինակով։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել, թե անձի տարբեր հատկություններն ինչպես են կապված անվտանգության, սոցիալական շփման, ընդունված լինելու և ինքնադրսևորման պահանջմունքների արտահայտվածության հետ։ Թեման հիմնված է այն մոտեցման վրա, որ պահանջմունքները անձի հոգեբանական կառուցվածքից մեկուսացված երևույթներ չեն, այլ փոխներգործում են անձնային այլ բաղադրիչների հետ և կարող են ազդել մարդու վարքի, սոցիալական հարմարման և ինքնադրսևորման ձևերի վրա։ Աշխատանքի էմպիրիկ ուսումնասիրությանը մասնակցել են Խ. Աբովյանի անվան ՀՊՄՀ-ի երկրորդ կուրսի 139 ուսանողներ։ Հետազոտության ընթացքում կիրառվել են հիմնային պահանջմունքների բավարարվածության աստիճանի ախտորոշման մեթոդիկա և Ռ. Կետտելի 16-գործոնային անձնային հարցարանը, իսկ պահանջմունքների և անձնային հատկությունների փոխհարաբերությունները գնահատվել են Սպիրմենի կարգային համահարաբերակցության մեթոդով։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են սոցիալական, ընդունված լինելու, անվտանգության և ինքնադրսևորման պահանջմունքների ու տարբեր անձնային գործոնների միջև առկա կապերը՝ փորձելով առանձնացնել այն հատկությունները, որոնք առավել նշանակալի դեր ունեն պահանջմունքների դրսևորման և դրանց բավարարման միջոցների ընտրության գործընթացում։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տալիս, որ տարբեր պահանջմունքների դրսևորումները կապված են Կետտելի անձնային գործոնների տարբեր համակցությունների հետ, իսկ որոշ գործոններ առանձնահատուկ նշանակություն ունեն մի քանի պահանջմունքների դեպքում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես ապագա մանկավարժների անձնային զարգացման տեսանկյունից, քանի որ ուսանողի պահանջմունքային համակարգի և անձնային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածության ըմբռնումը կարող է նպաստել նրա սոցիալական հարմարմանը, մասնագիտական ինքնադրսևորմանը և անձնային ներուժի բացահայտմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել ընդհանուր և կրթական հոգեբանության, մանկավարժական հոգեբանության, ուսանողների անձնային զարգացման և մասնագիտական պատրաստվածության ուսումնասիրություններում։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է ատրիումային տիպի բնակելի կառուցվածքների նախագծման և ձևավորման սկզբունքների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության կլիմայական, քաղաքաշինական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են ատրիումային ճարտարապետության պատմական զարգացումը, տարածական կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանց կիրառման ժամանակակից մոտեցումները բնակելի միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է ներքին բակ-ատրիումի դերը բնական լուսավորության, օդափոխության, ջերմային հարմարավետության և էներգաարդյունավետության ապահովման գործում՝ հատկապես լեռնային և ցամաքային կլիմայական պայմաններում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև քաղաքային խտության, հողօգտագործման արդյունավետության և սոցիալական միջավայրի ձևավորման խնդիրները, որոնք կարևոր են Հայաստանի բնակավայրերի զարգացման համար։ Ներկայացվում են նախագծային լուծումների տարբեր մոդելներ, ճարտարապետական-կառուցվածքային սխեմաներ և միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն՝ ցույց տալով ատրիումային համակարգերի հարմարեցման հնարավորությունները տեղական պայմաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգախնայող տեխնոլոգիաների կիրառմանը, բնակելի տարածքների ճկուն կազմակերպմանը և բնակիչների կյանքի որակի բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, նախագծողների, ուսանողների և բնակելի միջավայրի ձևավորման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը հայ տպագրության վերաբերյալ մատենագիտական բնույթի տարեգիրք է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել որոշակի ժամանակահատվածում հայերեն տպագիր արտադրանքի մասին տեղեկությունները։ Այն կարևոր աղբյուր է հայկական գրքի, պարբերական մամուլի և տպագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտել հրատարակությունների վերնագրերը, հրատարակության վայրերը, տպարանները, հրատարակիչներին, հրատարակման թվականները և այլ մատենագիտական տվյալներ։ Նման մատենագիտական ցանկի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ տեղեկությունները ներկայացվում են միասնական և համակարգված ձևով՝ հետազոտողին հեշտացնելով անհրաժեշտ հրատարակության հայտնաբերումը և հետագա ուսումնասիրությունը։ Տարեգիրքը կարող է ընդգրկել գրքեր, գրքույկներ, պարբերականներ և այլ տպագիր նյութեր՝ արտացոլելով հայ տպագրության աշխարհագրական տարածվածությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակչական գործունեության զարգացումը։ Առանձնահատուկ արժեք ունի տպագրական կենտրոնների վերաբերյալ տեղեկությունը, քանի որ հայկական գրքի պատմությունը ձևավորվել է ոչ միայն Հայաստանում, այլև հայկական համայնքներում գործող բազմաթիվ տպարանների և մշակութային կենտրոնների գործունեության շնորհիվ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հայ տպագրության զարգացման փուլերի, գրքի տարածման աշխարհագրության, հրատարակչական գործունեության ծավալների և հայ մշակութային կյանքի տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրության համար։ Մատենագիտական բնույթի այսպիսի աշխատանքներում կարևոր է նաև գրքերի նկարագրության միասնականությունը, քանի որ ճշգրիտ մատենագիտական տվյալները հնարավորություն են տալիս համադրել տարբեր հավաքածուներում պահպանվող օրինակները և բացահայտել հազվագյուտ կամ սահմանափակ տարածում ունեցած հրատարակություններ։ Տարեգիրքը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու գործիք գրադարանների, արխիվների, գիտական հաստատությունների և մասնավոր հավաքածուների համար՝ նպաստելով հայերեն տպագիր ժառանգության հաշվառմանը և պահպանությանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայագետների, գրականագետների, պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների և հայկական գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ տպագրական մշակույթի փաստագրության տեսանկյունից՝ միավորելով բազմաթիվ հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկությունները և ստեղծելով հետազոտական հուսալի հիմք հայ գրքի, տպագրության և հրատարակչական ժառանգության հետագա ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ռիսկերի կառավարման արդյունավետ համակարգի ձևավորման և գործնական ներդրման հետ կապված տեսական, մեթոդաբանական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բուհերի գործունեության ընթացքում առաջացող ռազմավարական, ֆինանսական, գործառնական, ակադեմիական, կառավարչական, տեղեկատվական և հեղինակության հետ կապված ռիսկերը, դրանց բացահայտման, գնահատման, դասակարգման և վերահսկման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել կրթական հաստատությունների կայուն գործունեության, կրթության որակի, կառավարման արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և զարգացման ռազմավարական նպատակների իրականացման վրա։ Վերլուծվում են ռիսկերի կառավարման համակարգի ստեղծման հիմնական սկզբունքները, կազմակերպական կառուցվածքները, պատասխանատվության բաշխման մեխանիզմները և կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցությունը։ Կարևորվում է ռիսկերի վաղ հայտնաբերման, հնարավոր հետևանքների գնահատման և կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման անհրաժեշտությունը՝ որպես բուհերի կառավարման ընդհանուր համակարգի բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ներքին վերահսկողության, մշտադիտարկման, տեղեկատվության հավաքագրման և որոշումների կայացման գործընթացներում ռիսկերի վերաբերյալ տվյալների օգտագործման նշանակությանը։ Քննարկվում են Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգին բնորոշ պայմանները և այն հնարավոր խոչընդոտները, որոնք կարող են առաջանալ ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ներդրման ընթացքում՝ ներառյալ համապատասխան կառավարչական մշակույթի ձևավորումը, մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, պատասխանատվության հստակ սահմանումը և անհրաժեշտ տեղեկատվական գործիքների կիրառումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռիսկերի կառավարման և բուհի ռազմավարական պլանավորման փոխկապակցվածությանը, քանի որ հնարավոր սպառնալիքների և անորոշությունների համակարգված գնահատումը կարող է նպաստել կառավարչական որոշումների հիմնավորվածության բարձրացմանը և հաստատության զարգացման նպատակների առավել արդյունավետ իրականացմանը։ Աշխատանքում ռիսկերի կառավարումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հնարավոր բացասական հետևանքների նվազեցման միջոց, այլև որպես կառավարման որակի բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և փոփոխվող կրթական միջավայրին հարմարվելու կարևոր գործիք։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բարձրագույն կրթության կառավարման ոլորտի մասնագետների, բուհերի ղեկավարների և վարչական ստորաբաժանումների աշխատակիցների, կրթական քաղաքականության հետազոտողների, ինչպես նաև կառավարման, տնտեսագիտության և կրթության կազմակերպման խնդիրներով զբաղվող ուսանողների ու գիտաշխատողների համար։

Психология

Աշխատանքը նվիրված է միջազգային կազմակերպությունների միջավայրում մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի տեղայնացման հոգեբանական նախադրյալների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հիմնախնդիրն է, թե ինչպես կարող են կազմակերպությունները մարդկային ռեսուրսների կառավարման ընդհանուր սկզբունքներն ու գործիքները հարմարեցնել կոնկրետ երկրի, հասարակության, մշակույթի և աշխատաշուկայի առանձնահատկություններին՝ պահպանելով կազմակերպության ընդհանուր արժեքներն ու կառավարման չափանիշները։ Ուսումնասիրությունը ելնում է այն մոտեցումից, որ մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը միայն վարչական կամ տնտեսական գործընթաց չէ, այլ ներառում է աշխատակիցների վարքագծի, մոտիվացիայի, արժեքների, վերաբերմունքների, հաղորդակցության և կազմակերպական մշակույթի բազմաթիվ հոգեբանական բաղադրիչներ։ Միջազգային կազմակերպություններում այս հարցն առավել բարդ է, քանի որ տարբեր մշակութային միջավայրերից եկած աշխատակիցները կարող են ունենալ աշխատանքի, ղեկավարության, հեղինակության, համագործակցության, պատասխանատվության և մասնագիտական զարգացման վերաբերյալ տարբեր պատկերացումներ։ Այդ տարբերությունները կարող են ազդել ինչպես անհատական աշխատանքի արդյունավետության, այնպես էլ թիմային փոխգործակցության և կազմակերպության ընդհանուր գործունեության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղայնացման և ստանդարտացման հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Միջազգային կազմակերպությունը կարող է ունենալ մարդկային ռեսուրսների կառավարման միասնական քաղաքականություն, սակայն դրա գործնական կիրառումը տարբեր երկրներում կարող է պահանջել որոշակի հարմարեցումներ։ Այդ հարմարեցումների արդյունավետությունը մեծապես կախված է տվյալ հասարակության մշակութային նորմերից, աշխատակիցների սպասումներից, հաղորդակցական առանձնահատկություններից և կազմակերպական միջավայրի ընկալումից։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այն հոգեբանական գործոնները, որոնք պայմանավորում են աշխատակիցների կողմից նոր կառավարման մեթոդների ընդունումը կամ մերժումը։ Փոփոխությունների նկատմամբ վերաբերմունքը կարող է կախված լինել վստահության մակարդակից, ղեկավարության նկատմամբ վերաբերմունքից, կազմակերպության արժեքների հետ նույնականացումից, մասնագիտական ինքնավստահությունից և փոփոխությունների անհրաժեշտության ընկալումից։ Այդ պատճառով տեղայնացման գործընթացը պահանջում է ոչ միայն կառավարչական որոշումներ, այլև աշխատակիցների հոգեբանական պատրաստվածության և կազմակերպական միջավայրի գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կազմակերպական մշակույթին։ Այն ձևավորում է աշխատակիցների վարքագծի չգրված կանոնները, հաղորդակցության ընդունված ձևերը, ղեկավարության և ենթակաների փոխհարաբերությունները, համագործակցության եղանակները և աշխատանքային միջավայրի ընդհանուր մթնոլորտը։ Միջազգային կազմակերպության ընդհանուր մշակույթի և տեղական մշակութային առանձնահատկությունների միջև անհամապատասխանությունը կարող է առաջացնել թյուրըմբռնումներ, դիմադրություն կամ աշխատակիցների ներգրավվածության նվազում։ Հետևաբար տեղայնացման արդյունավետ ռազմավարությունը պետք է հաշվի առնի ինչպես կազմակերպության համընդհանուր արժեքները, այնպես էլ տեղական հոգեբանական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է աշխատանքային մոտիվացիայի հարցը։ Տարբեր մշակութային միջավայրերում աշխատակիցների համար նյութական վարձատրության, մասնագիտական ճանաչման, կարիերայի առաջխաղացման, ինքնուրույնության, աշխատանքի կայունության և սոցիալական կապերի նշանակությունը կարող է տարբեր լինել։ Մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի տեղայնացումը ենթադրում է մոտիվացիոն գործիքների այնպիսի ընտրություն, որը համապատասխանում է աշխատակիցների իրական պահանջմունքներին և միաժամանակ համահունչ է կազմակերպության ռազմավարական նպատակներին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև առաջնորդության հոգեբանական առանձնահատկություններին։ Ղեկավարի կառավարման ոճի ընկալումը կարող է էապես տարբերվել տարբեր մշակութային միջավայրերում։ Որոշ պայմաններում բարձր գնահատվում է ղեկավարի մասնակցային և գործընկերային մոտեցումը, իսկ այլ միջավայրերում կարող է առավել ընդունելի լինել հստակ հիերարխիան և որոշումների կենտրոնացված ընդունումը։ Այս տարբերությունները հաշվի չառնելու դեպքում նույնիսկ արդյունավետ համարվող կառավարչական մեթոդները կարող են չտալ ակնկալվող արդյունքը։ Միջազգային կազմակերպությունների համար կարևոր խնդիր է նաև բազմամշակութային թիմերի ձևավորումը և կառավարումը։ Տարբեր մշակույթներ ներկայացնող աշխատակիցների համագործակցությունը կարող է առաջացնել հաղորդակցական դժվարություններ, սակայն ճիշտ կազմակերպման դեպքում այն կարող է դառնալ ստեղծագործականության, նորարարության և խնդիրների բազմակողմանի լուծման կարևոր աղբյուր։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել միջմշակութային հաղորդակցության, փոխադարձ վստահության, հանդուրժողականության և խմբային նույնականացման հոգեբանական գործոնները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև աշխատակիցների ընտրության, գնահատման, վերապատրաստման և մասնագիտական զարգացման համակարգերի տեղայնացման հարցերը։ Տեղական աշխատաշուկայի առանձնահատկությունները, կրթական համակարգը, մասնագիտական որակավորումների կառուցվածքը և աշխատանքային արժեքները կարող են պահանջել անձնակազմի հավաքագրման ու զարգացման գործիքների հարմարեցում։ Վերապատրաստման ծրագրերի դեպքում նույնպես կարևոր է հաշվի առնել սովորելու նախընտրելի ձևերը, հաղորդակցության մշակույթը և մասնակիցների նախնական փորձը։ Հետազոտության մեթոդաբանական շրջանակում կարող են կիրառվել հարցումներ, հարցազրույցներ, հոգեբանական թեստեր, կազմակերպական միջավայրի գնահատման մեթոդներ և համեմատական վերլուծություն։ Այդպիսի գործիքները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու աշխատակիցների վերաբերմունքը կառավարման տարբեր մեխանիզմների նկատմամբ, գնահատելու կազմակերպական մշակույթի առանձնահատկությունները և պարզելու տեղայնացմանը նպաստող կամ խոչընդոտող գործոնները։ Կարևոր է նաև գնահատել տեղայնացման ազդեցությունը աշխատակիցների բավարարվածության, ներգրավվածության, աշխատանքի արդյունավետության և կազմակերպության նկատմամբ նվիրվածության վրա։ Աշխատանքը կարող է հանգել այն եզրակացության, որ մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի հաջող տեղայնացումը պահանջում է հավասարակշռություն միջազգային միասնական չափանիշների և տեղական առանձնահատկությունների միջև։ Ամբողջականորեն տեղական պայմանները անտեսող համակարգը կարող է առաջացնել հոգեբանական դիմադրություն, իսկ չափազանց մեծ տեղայնացումը կարող է թուլացնել կազմակերպության ընդհանուր կառավարման միասնականությունը։ Հետևաբար արդյունավետ մոտեցումը ենթադրում է հիմնական արժեքների և սկզբունքների պահպանում՝ դրանց իրականացման ձևերի ճկուն հարմարեցմամբ։